ร่างของชายหนุ่มตื่นขึ้นมาใสภาพถูกมัดมือ มัดเท้า บาดแผลที่มือและไหล่ยังไม่เท่าไหร่นัก แต่ที่เลวร้ายคือ เคสแขนขวา
แม้ถูกมัดอยู่ ก็ยังคงรู้สึกได้ถึงอาการบาดเจ็บที่สร้างความปวดร้าวไปทั่วร่าง
" แก นังปีศาจ.. โอ้ย.." ตำรวจหนุ่มหุ่นนายแบบเอ่ยด้วยความแค้น ก่อนจะร้องด้วยความเจ็บปวด ซิลเวอร์จ้องหน้าแบบ
ไม่มีทาที่ใส่ใจมากนัก ก่อนเอ่ยทำลายความเงียบ
" รู้ตัวหรือเปล่าว่าชั้นเป็นใคร และไวท์เป็นใคร "
" ก็เป็นฆาตกรต่อเนื่องเล-...อ็ากกก.ก.. " เสียงเข็มยาวปักทะลุไหล่ขวา
" พูดจาอะไรพล่อยๆ โง่ๆ อีกแล้ว คิดว่าตำรวจผู้น้อยอย่างนายมีความสำคัญมากกว่าพวกเรางั้นเรอะ "
หญิงสาวจ้องมองที่แผลจากใบมีด พลางยิ้มแล้วเอ่ยว่า
" เชึ้อบาดทะยักนะมีอีกชื่อว่าเททานัส เป็นโรคที่มีอันตรายถึงตายเชียวละ แถมโอกาสตายก็สูงด้วย ถ้าชั้นคิดจะฆ่าแก
ชั้นก็ให้ไวท์ตัดหัวของแกตั้งแต่ตอนนั้นก็ได้ หรือโหดหน่อยก็ทิ้งใว้ให้ติดเชึ้อตายก็เกินพอ ถ้าแกไม่คิดจะตอบคำถามชั้นหรือให้ความ
ร่วมมือดีๆ รับรองได้ว่าแกไม่มีทางอยู่อย่างมีความสุข "
" พ่อชั้น อาชั้น เมียชั้น ชั้นจะร่วมมือกับคนอย่างแกกับเพื่อนโรคจิตของแกเนี่ยนะ "
" น้อยๆ หน่อย อย่าทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาหน่อยเลย อานายนายก็รู้ ว่าไม่ใช่คนดี "
หญิงสาวจิ้ตำรวจหนุ่มด้วยเครื่องช็อกไฟฟ้าความแรงสูง ทำให้อีกฝ่ายร้องด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะพูดต่อไป
" พ่อนายก็เป็นคนดี แต่เลือกผิดข้าง งานเลี้ยงนั่นเป้าหมายหลักคือฆ่าคนๆเดียว คือเสี่ยธีรชัย พ่อนายดันทำตัวเป็นฮีโร่แบบ
ไม่ใช้ความคิด ตัวเองอายุ เกิน 50 พละกำลังถดถอย กลับคิดว่าจะเอาชนะพวกเราที่อายุไม่เกิน 30 ได้ แค่พลังกายก็ต่างกันแล้ว "
" แล้วเมียชั้นละนังบ้า "
" สุรีย์พรรณ ก็แค่คนสำส่อนเท่านั้นละ ไม่เข้าใจว่าทำไมนายไปรักยัยนั่นนักหนา ทั้งๆที่ก็ไม่ใช่คนเก่งกล้าสามารถแท้ๆ เคยทิ้ง
นายไปอยู่กับอานายด้วยนี่น่า ทั้งๆที่นายรักขนาดนั้น "
" ไม่ว่ายังใง การฆ่าคนก็ผิดอยู่ดีแหละน่า ถึงสุรีย์จะไม่ใช่คนดี แต่เธอก็ไม่เคยไล่เด็ดหัวใครมั่วซั่ว "
เล่นเอาสาวผมเงินหัวเราะออกมาดังๆ ที่เดียว
" นายนะมันอนุรักษ์นิยมมากไป ทำเอาชั้นผิดหวังมากนะ อันที่จริงนายไม่เหมาะกับงานตำรวจด้วยซ้ำ ถ้ามีผู้ก่อการร้ายจะกดระเบิด
กลางกรุง นายจะยิงหรือไม่ยิงละ " ตำรวจหนุ่มถึงกับพูดไม่ออก สิ่งที่สาวผมเงินพูดออกจากปากนั่น เขาต้องยอมรับ ว่ามันเป็นความ
จริงทั้งนั้น ถึงแม้คนตรงหน้าจะสังหารอาเขา สร้างสถานการ์ณให้พ่อเขาต้องเจอกับความตาย
แต่ทำไมเขาไม่อาจปฏิเสธคำพูดที่คนๆนั้นเอ่ยออกมาได้ แม้แต่นิดเดียว....
" นายนั่นยังจะหลอกตัวเองได้อีกงั้นหรือใง " เสียงของสาวผมดำ ตาสีทองดังขึ้น
" นายนั้นยังไม่ยอมรับอีกเหรอ " ที่แท้ก็เป็นเดเฟียร์น่าที่โผล่มาในชุดกระโปรงยาว
" ยัง มีแต่พูดว่าแค้น โกรธที่เราไปฆ่าพ่อ " ซิลเวอร์พูดอย่างอ่อนใจหน่อยๆ บอกตามตรงว่าเธอผิดหวัง ที่ชายหนุ่มตรงหน้าไม่
ยอมรับความจริงสักที
" งั้นชั้นจะสะกดนายเอง " สิ้นเสียง เดเฟียร์น่าก็ทำการเล่นไวโอลินอย่างคล่องแคล่วทันที
[flash=300,250,0]/>
..................................................................................................................
ในที่ประชุมวันนี้ พิเศษตรงที่หาญกล้าเข้ามาอยู่ในที่ประชุมด้วย โดยถูกมัดติดกับเก้าอี้บนมุมโต็ะอีกด้าน
" มีผู้ว่าจ้างให้พวกเราคุ้มกันขบวนรถขนยูเรเนียม จ่ายมา 300,000 ดอลลาร์ "
" ใครจะทำภารกิจนี้ ขอให้ยกมือขึ้น " ชายผู้เป็นประมุขเอ่ยทำลายความเงียบงันขึ้น
" เรียนประมุข ดิฉันต้องคุมตัวนายหาญกล้าไม่ให้ก่อเรื่อง จึงไปไม่ได้ค่ะ " ซิลเวอร์ตอบกลับ
" เฟิ่งหวงคิดว่าทำงานใหวมั้ย " เรย์นาร์ดหันมาผายมือทางสาวอีกคน
" เรียนประมุข ดิฉันคิดว่าตัวเองทำงานได้ค่ะ และจะทำอย่างดีด้วย " สาวจีนเอ่ยพลางสะบัดผ้าคลุม
" ให้ชั้นไปด้วยสิคะ ประมุข " เดเฟียร์ลุกจากโต๊ะพลางเอ่ยขึ้นบ้าง
" โอเค งั้นก็ไปปฏิบัติงาน 2 คน ผู้ว่าจ้างนัดเจอที่รัฐสภาเยอรมัน อย่าให้พลาดละ "
" ในนามของสภาแห่งความมืด พวกเขาไม่คิดจะทำพลาด! " สองสาวลุกจากเก้าอี้ คุกเข่าลงทำความเคารพ ก่อนจะยืนขึ้น
อีกครัง และเดินหายไปในเงามืด ส่วนไวท์ก็หัวเราะหึๆ แปลกๆ พลางกัดช็อกโกแล็ต
ก่อนเรย์นาร์ดจะจ้องตาหาญกล้า พลางพูดขึ้น
" ขอให้เข้าใจด้วยว่าที่นี่ไม่ใช่ซุ้มมือปืน "
................................................................
ตามผลงาน ของ ึthanossa ได้ที่นี่จ๊ะ.. darkness valor( ความทะเยอทะยานจากเงามืด )
ตอนที่ 12 ซิลเวอร์+หลั่งเลือด+ใครขวางตาย />ตอนที่ 11 เดเฟียร์น่า +รบ! />ตอนที่ 10 เข้าใกล้เงามืด,เริ่มงานเลี้ยงแห่งจุดจบ,ไวท์ />ตอนที่ 9 ไอริส คาเมียล่า />ตอนที่ 8 คำขอของเมีย+นามแห่งเงา/>ตอนที 7 เงาที่ไม่อาจอภัย />ตอนที่ 6 ความตาย+ประกาศตน? />ตอนที่ 5 ถล่มบนตึก+ไอริส? />ตอนที่ 4 ไม่อาจหยุดยั้ง />ตอนที่ 3 ไม่อาจหนี+เมียเก่า />ตอนที่ 2 ประชุมหอกดำ+ใครฆ่า? />ตอนที่ 1 วีรชนอาบเลือด />