ผมไปถึงหน้าห้องพยายามเปิดประตูเข้าไปให้เบาที่สุด ไฟห้องเปิดอยู่ผมวางของ เดินไปที่โซฟา โทรทัศน์ยังเปิดอยู่ ก้อยกับแนนนอนกดกันบนโซฟา ผมค่อยเขย่าแขนแนน เธอดิ้นไปมาเหมือนพยายามเอาแขนหนีไม่ให้ผมเขย่า ผมเลยช้อนตัวเธออุ้มขึ้นแล้วพาไปนอนในห้องนอน ผมกลับออกมาปิดไฟปิดโทรทัศน์ แล้วไปนั่งข้างโซฟา ผมก้มไปหอมก้อย เธอทำท่าปัดเหมือนเดิม ผมก็แกล้งหอมเธออีกหลายๆ ทีจนเธอลืมตามอง

"มานานหรือยังค่ะพี่บี"
"เพิ่งมานะอุ้มตัวเล็กไปนอนในห้องแล้ว อืมแล้วทำไมก้อยกับแนนมานอนตรงนี้หละ"
"ก้อยมานอนรอพี่นะ แนนเลยมาขอนอนด้วย"
"พี่ก็บอกแนนแล้วนี่ว่ากลับดึกไม่ต้องรอหรอก"
"ค่ะแนนบอกแล้วแต่ก้อยอยากรอพี่ค่ะ" ผมหอมแก้มเธออีกครั้ง
"อุ้ย อย่าค่ะ พี่พักผ่อนดีกว่านะนี่ก็ใกล้เช้าแล้วเดี๋ยวไม่ได้นอนกันพอดี"
"ก็ก้อยน่ารักแบบนี้ พี่จะไม่ทดแทนให้ก้อยได้ยังไงหละครับ" ผมกอดหอมแก้มก้อยแล้วเริ่มหอมไปตามลำคอ
"อย่าค่ะพี่ อุ้ยย พี่พักเถอะ"
"ไม่นะ พี่ขอกอดก้อยให้หายคิดถึงก่อน" ผมซุกหน้าไปที่หน้าอกเธอ เสื้อนอนบางๆ ทำให้นมเธอลื่นจนผมถูหน้าไปมาเล่น
"อู้ยยยย ขอกอดแล้วทำไมต้องเอาหน้ามาซุกนมก้อยด้วยหละ โอ้ววว"

ผมเล่นหน้าอกก้อยจนหัวนมเธอตั้งดันชุดนอนออกมา ผมเลยก้มลงไปดูดหัวนมเธอผ่านชุดนอนบางๆ ของเธอ

"โอ้วววว พี่บีอย่าค่ะก้อยเสียว" ก้อยดิ้นพยายามให้ผมหยุดดูดนม

ผมถลกชุดนอนเธอขึ้นจนถึงหน้าอก แล้วก้มไปดูดเลียสองเต้าเธอ ก้อยครางแอ่นอกรับลิ้นรับปากผม ผมใช้ขาสองข้างดันขาก้อยให้แยกออก  ผมดันควยที่กำลังตุงกางเกงสีกับกางเกงใน ก้อย

"โอ้วววว พี่บีแข็งจังค่ะ โอ้ยยยย ก็เสียวนะ"
"ก็พี่คิดถึงก้อย ควยพี่มันก็คิดถึงหีก้อยมันเลยแข็งมากแบบนี้"
"อู้ยยยย แบบนี้ ก้อยก็เจ็บแย่ซิค่ะ ทำก้อยเบาๆ นะ"
"ครับที่รัก" ผมก้มลงไปดูดหน้าอกเธออีก

ผมดันควยถูร่องก้อยจนรู้สึกว่ามันเริ่มเปียกแล้ว ผมก็เลื่อนตัวลงมาที่กลางตัวเธอ แล้วรูดกางเกงในเธอออก ก้อยช่วยยกเอวให้ผมถอดมันออกง่ายขึ้น ผมรีบซุกหน้าไปที่ร่องสาวก้อย ก้อยสะดุ้งร้อง

"ว้ายยย เบาๆ ค่ะพี่ก้อยเสียวๆ
"พี่คิดถึงก้อยนะ พี่ขอกินน้ำก้อยหน่อยนะ"  ผมก้มหน้าไปดูดร่องก้อยแรงๆ
"อู้ยยย ก้อยก็คิดถึงพี่บีค่ะ โอ้ววววว กินเลยค่ะพี่ก้อยชอบ"

ผมดูดน้ำรักก้อยจนหมดแล้วก็เริ่มเลียไปที่กลีบเล็กสีชมพูของเธอ ข้างซ้ายทีข้างขวาที ก้อยแอ่นหีร้องครางเสียงดัง ผมอยากให้ก้อยมีความสุขที่สุดเพราะผมเองก็เจอเธอน้อยมาก ผมแหวกกลีบเล็กเธอ เอานิ้วไปแตะที่รูฉีก้อย

"ว้ายยยยย อู้ยยยยยยย พี่บีก้อยเสียววรูค่ะ โอ้ยยยย"

ผมเอานิ้วดันรูฉี่ก้อยเล่น เธอแอ่นหีไปมาร้องคราง น้ำรักเริ่มไหลออกมาอีก ผมแหวกร่องก้อยออกอีกแล้วแหย่ลิ้นไปดุนรูฉี่เธอ ก้อยกำมือแน่นแหง่นหน้าเหมือนเสียวสุดๆ ผมเลียไปมาจนก้อยเกร็งตัวน้ำรักไหลทะลักออกมา ผมหยุดเลียให้เธอได้พักความเสียว

"โอ้ยยย พี่บีทำก้อยจะขาดใจเลย ก้อยถึงแล้วค่ะพี่จะนอนเลยก็ได้นะ"
"อะไรหละพี่ยังไม่เสร็จเลย ก้อยไม่ให้พี่แล้วหรอ" ผมแกล้งแหย่เธอ
"เปล่าค่ะ ก็ก้อยกลัวพี่เหนื่อย แต่ถ้าพี่อยากทำ ก้อยก็อยากให้ทำนะ" ก้อยอายหน้าแดง

ผมให้เธอพักพอแล้วผมแหวกกลีบเธออีก ก้อยร้องว้ายคราวนี้ผมประกบปากกับร่องก้อยพยายามเอาริมฝีปากดูดรูฉี่เธอ ก้อยดิ้นเหมือนจะขาดใจสะบัดหัวไปมา มือกำหัวผมแน่น  ผมดูดรูฉี่เล็กๆ นิ่มๆ ของเธอต่ออยากสนุกปากจนก้อยเอามือมาจิกไหล่ผม

"อู้ยยยยยย พอเถอะค่ะก้อยไม่ไหวแล้ว" เสียงเธอเหมือนทั้งเสียวทั้งทรมาน ผมสงสารเลยหยุดแกล้งเธอ

ผมหยุดทำต่อแล้วลุกขึ้นนั่งเพื่อจะถอดกางเกง ก้อยรีบลุกขึ้นมาถอดชุดนอนที่ยังค้างอยู่คอเธอออก แล้วก้นมาช่วยผมปลดกางเกงอย่างรีบร้อน เธอคงอยากมากๆ แล้ว กางเกงผมหลุดก้อยก็รีบคว้าควยผมรูดแรงๆ แล้วอมหัวบานให้

"โอ้ววว ก้อยจ๋า อยากแล้วหรอดูดพี่แรงเลย"

ก้อยไม่ตอบแต่ยิ่งดูดแรงขึ้นจนผมรู้สึกเกร็งไปทั้งลำควย แล้วก้อยก็ถอนปากออก เรามองตากันผมรู้ว่าก้อยต้องการให้ผมใส่เอ็นเข้าไปในร่องเธอแล้ว แต่จะท่าไหนดีหละเนี่ย ผมเอาแขนไปสอดใต้ขาเธอทั้งสองข้างก้อยเหมือนรู้งานรีบเอากอดคอผมขาก็รัดเอว ผมไว้แน่น ผมลุกขึ้นอุ้มเธอไว้ ก้อยตัวหนักกว่าแนนเพราะเธอสูงกว่า ผมกำลังคิดว่าจะทำท่านี้ไหวหรือเปล่า แต่ผมก็เริ่มดันควยใส่หีเธอไปแล้ว ผมอุ้มก้อยไปที่ผนังข้างประตูห้องนอนแล้วเริ่มกระทุกเธอ ก้อยเกร็งตัวด้วยความเสียวร้องครางทุกครั้งที่ผมกระแทกควยเข้าหีเธอจนมิด ผมอาศัยผนังช่วยในกันดันควยใส่ก้อย พอผมเริ่มถนัดผมก็กระเด้าควยใส่ก้อยเร็วๆ จนเธอแหงนหน้า ผมเลยก้มไปดูดเลียกินความหอมที่ซอกคอก้อยไปด้วย ผมกระแทกจนรู้สึกว่าน้ำก้อยไหลออกมาชะโลมควยผมทำให้เย็ดได้ลื่นขึ้นอีกผม กลับตัวเอาหลังพิงผนังบ้าง ผมกำลังจะเล่นเธอท่าลิงอุ้มแตง ผมเริ่มโยนตัวเธอขึ้นแล้วปล่อยให้แรงโน้มถ่วงช่วยให้ผมกระแทกควยใส่ก้อยได้ แรงๆ
"โอ้ยยยย โอ้ยยยย พี่บีค่ะ ก้อยเสียว โอ้ยยย"

ก้อยเริ่มเสียวจนครางไม่เป็นภาษาสะบัดหัวไปมา ผมโยนตัวก้อยแล้วกระแทกแรงๆ หลายทีจนปมเริ่มรู้สึกว่ายืนไม่ไหวแล้ว ผมกลับตัวให้ก้อยพิงผนังอีกครั้ง ผมดันเธอจนติดผนังก้อยรีบเอาขารัดเอวผมแน่นๆ ผมตั้งตัวได้แล้วรีบซอยควยใส่หีก้อยเร็วๆ ก้อยครางไม่หยุด ผมเร่งซอยจนก้อยเกร็งตัวน้ำรักไหลทะลักออกมา ผมรีบเร่งซอยตามเธอจนผมเองก็กลั้นน้ำกามต่อไปไม่ไหว ผมรู้สึกว่าถึงแรงมากจนอัดควยตามจังหวะพ่นน้ำใส่หีก้อย ทำเอาก้อยสะดุ้งตามจังหวะไปด้วย

ผมหอมไปที่แก้มก้อย ผมยืนจูบกับก้อยต่อซักพัก แล้วผมก็พาเธอไปนอนในห้อง ผมห่มผ้าให้ก้อยแล้วก็นอนกอดเธอใต้ผ้าห่มแล้วหลับไป

เช้าก้อยมาปลุกผม วันนี้ผมให้ก้อยขับรถให้เพราะว่าเพิ่งนอนไปไม่กี่ชั่วโมง ก้อยขับรถไปส่งผมที่หน้าบริษัทฯ ผมกับแนนลงรถ

"เป็นไงเที่ยวจนเพลินเลยนะกลับมากี่โมงหละเนี่ย"
"เที่ยงคืน" ผมแกล้งแนน
"โหอย่ามาโกหกกว่าแนนจะหลับก็ตีสองแล้ว พี่ก้อยยังดูหนังอยู่เลย"
"อ้าวหรอนึกว่าเราหลับตั้งแต่สองทุ่มซะอีก" ผมหัวเราะ
"อย่ามาเนียนเลยไปเที่ยวไหนมา" ผมแกล้งลูบหัวแนนให้เธอเลิกบ่น
"โอ้ย บอกว่าอย่ามาลูบหัว เชอะไปดีกว่า" แนนรีบเดินนำไปก่อน

วันนี้ผมแทบจะไม่ได้ทำอะไรนั่งง่วงจนใกล้เที่ยง กำลังคิดว่าวันนี้เบี้ยวไม่ไปต่อที่โรงแรมดีกว่าเดี๋ยวช๊อคตาย โทรศัพท์ผมดังเป็นเบอร์พี่นุ่น

"สวัสดีครับพี่นุ่น"
"วันนี้มาแปลกนะไม่ทะลึงเหมือนทุกที"
"ไม่ไหวครับพาพวกญี่ปุ่นไปเที่ยวกว่าจะได้นอนเกือบเช้าแล้ว"
"แหมที่กลับเช้าเพราะอย่างอื่นหรือเปล่าจ๊ะ"
"เปล่าครับพี่เรื่องงานอย่างเดียวเลย ผมมีพี่นุ่นแล้วนี่จะไปสนสาวที่ไหน"
"อย่าเลยหายหน้าหายตาไปเลยนะ อืมนี่วันนี้เค้าไม่ประชุมกันนะ"
"อ้าวหรอครับ ทำไมหละครับ"
"ไม่รู้ซิเห็นพี่คมบอกว่าล่ามเค้าโทรมาบอก แต่ว่ายังไงให้บีไปเอนเตอร์เทนเหมือนเดิมนะ"
"โห ไม่ประชุมขอผมนอนได้มะครับง่วงมากๆ"
"ไม่รู้ซิเราโทรไปคุยกับเพื่อนเราเองซิ เพื่อนกันไม่ใช่หรอ"
"ครับ แต่มันเบอร์อะไรหละเนี่ยผมก็ไม่รู้"
"งั้นพี่ก็ช่วยไม่ได้นะ ยังไงเราคุยให้รู้เรื่องนะอย่าให้เสียงานหละ"
"ครับที่รัก แหมคิดว่าถ้าคืนนี้ไม่ต้องไปจะไปหาที่รักที่ห้องซะหน่อย"
"อย่ามาปากดีเดี๋ยวหลังงานนี้เจอกันแน่บี"
"อย่าครับพี่ผมกลัว กลัวจะอดใจไม่ไหว" ผมหัวเราะ
"พอๆ แค่นี้นะพี่จะทำงาน"
"บายครับ"

อืมทำไมถึงไม่ประชุมหละพวกนั้นกินเหล้ากันไปเยอะก็จริงแต่นี่ก็จะบ่ายแล้ว น่าจะสางกันหมดแล้วนี่ คนที่มันน่าจะไม่ไหวมันก็มีแค่ซาโตชิเท่านั้น โทรศัพท์มือถือผมดัง

"สวัสดีค่ะพี่บีนี่เอมมี่นะค่ะ"
"สวัสดีครับเอมมี่"
"อืมเพื่อนพี่จะคุยด้วยนะค่ะ"
"สะ หวัด ดี ครับ ยูกิซัง"
"สวัสดีซาโตชิ นี่สาวๆ ยังอยู่กันหรอ"
"ครับ วัน นี้ ไม่ ประ ชุม นะ ครับ"
"อ้าวทำไมหละครับ"
"พวก เจ้า นาย เค้า ยัง ไม่ หาย เมา กัน ครับ"
"อ้อครับ"
"แต่ ยูกิ ช่วย ไป ออฟ สาวๆ ที่ ร้าน ต่อ ให้ ที ซิ ครับ"
"อ้าวก็ยังไม่สางเมากันไม่ใช่หรอครับ เย็นนี้จะกินต่อกันอีกหรอ"
"ครับ วัน นี้ จะ กิน กัน ที่ ห้อง ผม"
"ครับได้งั้นผมขอคุยกับเอมมี่อีกทีครับ"
"ขอบ คุณ มาก ครับ ยูกิซัง"
"ค่ะพี่เอมมี่ค่ะ"
"อืมน้องเอมมี่หาที่คุยกับพี่ที่ซาโตชิมันไม่ได้ยินหน่อยซิ"
"ค่ะพี่แป๊บนะค่ะ

"ค่ะพี่เอมมี่มาที่ระเบียงแล้ว"
"อืมน้องเอมมี่พี่ถามอะไรห้ามไปบอกซาโตชินะ"
"ค่ะพี่"
"ซาโตชิ มันออกไปหาพวกญี่ปุ่นคนอื่นหรือเปล่า"
"อืมเปล่านะค่ะพวกนั้นมาหาเค้าตอนเช้าแต่ซาโตชิพูดอะไรไม่รู้ พวกนั้นก็กลับกันออกไป เอมมี่ก็ถามนะว่าวันนี้ไม่มีงานหรอ เค้าบอกว่าไม่มีแล้วซาโตชิเอาพวกเอมมี่อีกจน 10 โมงถึงสั่งข้าวมากินกัน"
"งั้นหรอ อืม แล้วก่อนหน้าที่เค้าจะให้เอมมี่โทรมาเค้ามีคุยกับพวกญี่ปุ่นคนอื่นอีกไหม"
"ไม่นะค่ะ นี่ก็เพิ่งเอากันเสร็จค่ะ แล้วเค้าก็ให้เอมมี่โทรหาพี่แต่เอมมี่ไม่มีเบอร์เลยโทรถามยุ้ย"
"ครับ แล้ววันนี้เรายังไหวกันหรือเปล่า เค้าขอให้อยู่ต่ออีกคืน"
"ค่ะได้ค่ะพี่ เกรซ กับ มิเอะก็รู้แล้ว เดี๋ยวบ่ายพวกเอมมี่จะขอกลับห้องก่อนแล้วค่อยมาอีกทีตอนเย็นค่ะ"
"ครับ แล้วแบบนี้พี่ต้องคุยกับใครเรื่องพวกเราจะไม่เข้าร้านวันนี้หละ"
"พี่ก็โทรถามเจ้กุ้งดูซิค่ะ"
"ครับ ขอบคุณครับ"

ผมโทรหาพลอยกับเค้กบอกเรื่องวันนี้ สองสาวไม่มีปัญหาอะไร  ผมคงไปรับพวกเธอพร้อมยุ้ย ผมกดโทรศัพท์หากุ้ง

"สวัสดีค่ะ"
"สวัสดีครับ ผมบีนะ"
"ค่าพี่บี มีอะไรค่ะ จะออฟกุ้งหรอค่ะ"
"แล้วเท่าไหรหละครับ ถ้าออฟระดับมาม่าเนี่ย"
"สำหรับพี่บีฟรีเลยค่ะ ถ้าทำดีมีแถมด้วย" กุ้งหัวเราะ
"แบบนี้ส่งสัยจะต้องแถมกันทั้งคืนนะครับ"
"ค่ะแต่ต้องขอลองก่อนนะค่ะ ว่าดีจริงหรือเปล่า"
"ได้ครับแล้วจะไปให้ลอง อืมวันนี้ผมจะเหมาสาวๆ โดยไม่เข้าร้านนะครับ ผมต้องทำไงบ้างครับ"
"อ้อ แบบนี้ก็ต้อง ไปคิดเงินที่ร้านแหละค่ะ"
"หรอครับ แต่ผมก็ไม่อยากแวะไปแวะมานะ"
"งั้นพี่บีก็มาหากุ้งซิเดี๋ยวกุ้งพาเข้าร้านไปคิดเงินให้"
"ครับแล้วตอนนี้ร้านมีคนหรอครับ"
"ก็ไม่มีค่ะ แต่ว่ากุ้งมีกุญแจค่ะ กุ้งถือหุ้นด้วยนะน้องๆ ไม่บอกหรอ"
"หรอครับ ดีเลยผมจะได้ไม่ต้องแวะไปแวะมา แล้วกุ้งว่างกี่โมงครับ"
"ก็ว่างอยู่นะค่ะทั้งเวลา ทั้งหัวใจ" กุ้งหัวเราะ
"ครับงั้นทานข้าวเที่ยงกันไหมครับ แล้วค่อยไปร้านคิดเงินกัน"
"ค่างั้นมานะค่ะกุ้งจะรอ"

ผมนัดเจอกุ้งที่หน้าคอนโดเธอ ผมโทรหาลุงชิดให้ขับรถไปส่ง เพราะผมง่วงแล้วก้อยก็ขับรถไปด้วย ถึงคอนโดกุ้ง กุ้งบอกว่าร้อนยังไม่อยากไปไหนให้สั่งอาหารขึ้นไปทานที่ห้องเธอ ผมเลยให้ลุงชิดกลับไปที่บริษัทฯ แล้วตามเธอขึ้นห้องไป เธอพาผมไปนั่งที่โซฟารับแขก กุ้งใส่เสื้อแขนกุดคอลึกกางเกงขาสั้น ผมแอบมองก้นกลมๆ ของเธอเวลาเดิน ดูเหมือนกุ้งเองก็เดินส่ายยั่วผมเหมือนกัน

"แหมมีคนขับรถด้วยหรอค่ะ ท่าทางจะต่ำแหน่งใหญ่นะเนี่ย"
"เปล่าหรอกครับแค่พนักงานธรรมดา อาศัยรถเจ้านายมานะครับ"
"ไม่เชื่อหรอกค่ะ พนังงานธรรมดาใครจะให้บัตรทองมาใช้ค่ะ"
"ห้องน่าอยู่นะครับ" ผมเปลี่ยนเรื่อง
"ขอบคุณค่ะ แต่ว่าก็เหงานะค่ะ อยู่คนเดียว อยากมีใครมาอยู่ด้วยจัง"
"ก็หาซิครับ แหมทั้งสวยทั้งมีกิจการของตัวเอง คงมีแต่คนสนใจ"
"หายากค่ะ คนที่ถูกใจ เวลาเจอก็ชอบมีเจ้าของแล้ว" กุ้งแกล้งก้มโชว์เนินอกของเธอ
"หรอครับน่าสงสารนะครับ"
"แล้วพี่บีไม่คิดจะช่วยกุ้งบ้างหรอค่ะ" กุ้งนั่งเบียดผมกลิ่มหอมเธอทำเอาผมเริ่มอยากช่วยเธอขึ้นมาเหมือนกัน

เสียงเคาะประตู อาหารคงมาส่งแล้ว กุ้งทำท่าเหมือนเสียดาย แล้วเดินออกไป

"รอเดี๋ยวนะค่ะ รอกุ้งจัดโต๊ะก่อน"
"ได้ครับ ขอบคุณครับ"

ผมรอซักพักกุ้งก็มาเรียกให้ไปทานอาหารกัน บนโต๊ะมีไวส์ด้วย

"ฉลองอะไรครับเนี่ย มีไวส์ด้วย"
"ก็ฉลองที่มีคนมาทานข้าวกับกุ้งไงค่ะ"
"อืมงั้นเรามาชนแก้วกันก่อนนะค่ะ แล้วค่อยทาน"
"ครับได้ครับ"

ผมยกแก้วชนกับกุ้งแล้วดื่มไวส์ กุ้งบอกว่าให้ดื่มให้หมด ผมดื่มจนหมดแล้ว กุ้งยิ้มแปลกๆ จ้องดูผมดื่มไวส์จนหมดแก้ว เราทานอาหารกันไปคุยกันไป แล้วผมก็รู้สึกแปลกๆ ตัวร้อนไปหมด

"พี่เป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ ทำไมทำหน้าแบบนั้นหละ" กุ้งลุกขึ้นมาจับแขนผม

ผมรู้สึกว่าตัวกุ้งหอมมากจนอยากจะหอมเธอทั้งตัว กลิ่นหอมๆ ตัวนิ่มๆ ของเธอทำเอาผมเริ่มมีอารมณ์ แต่มันก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนอารมณ์มันจะพุ่งพลานผิดปรกติผมเหมือนกำลังมึนควบคุมตัวเองไม่ได้ กุ้งพยุงผมไปนอนบนเตียงเธอ ผมแอบเห็นรอยยิ้มของเธอ กุ้งวางยาผมแน่ๆ ผมพยายามจะควบคุมอารมณ์ แต่ดูจะไม่เป็นผล

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เดี๋ยวก็ดีเองไม่ต้องตกใจหรอกค่ะ"
"กุ้งบอกพี่ก็ได้นะแค่นี้เอง ไม่น่าถึงกับต้องทำแบบนี้นะ"
"ก็กุ้งกลัวพี่ไม่ยอมหนะซิ กุ้งขอโทษนะค่ะ เดี๋ยวกุ้งจะให้พี่ทำให้หายอยากเป็นการไถ่โทษ"
"กุ้ง กุ้งให้พี่กินอะไรไปเนี่ย"
"ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะแค่ยาเลิฟเอง มันก็แค่ใช้ทำให้พี่อยากขยี้กุ้งเท่านั้นเอง" กุ้งยิ้ม

กุ้งถอดเสื้อผ้าออกจนหมด หน้ากอกกลมๆ ขาขาว หมอยหนาเต็มสามเหลี่ยม ผมควยตั้งทันที กุ้งถอดกางเกงผมออก ตอนนี้ผมไม่ขัดขืนเธอแล้ว กุ้งงัดควยผมออกมาอม ผมเองก็เด้งควยอันปากเธอ ผมเริ่มรู้สึกอยากขยี้เธอตามที่เธอต้องการแล้ว กุ้งอมควยผมไปครางไป ผมเองก็เอาควยกระทุ้งปากเธอไปด้วยจนกุ้งทนไม่ไหว

"โอ้ววว ใหญ่จังค่ะ เย็ดกุ้งให้แหกเลยนะค่ะวันนี้"
"ได้ซิ เดี๋ยวจะเย็ดให้หมดทุกรูเลย" ผมยากมากตามฤทธิ์ยา

กุ้งขึ้นคล่อมเอาหีจอควยผมแล้วค่อยๆ กด แต่ผมเด้งควยสวนจนกุ้งร้อง

"โอ้ยยยยย ดีค่ะ โอ้ววววว เย็ดให้ฉีกเลยค่ะ อึ้ยยย" กุ้งส่ายก้นไปมาทั้งรับควยผม

ผมจับเอวกุ้งแล้วกดให้ควยผมเข้าไปในหีเธอจนมิด กุ้งร้องกรี๊ดล้มตัวลงมาซบอกผม ผมได้ทีเด้งควยใส่เธอจนตัวเธอสั่น ผมเริ่มหายมึนแล้วเหลือแต่ความอยากเท่านั้น ผมย้ำก้นกุ้งอยากแรง กุ้งร้องโอ้ยย แต่ไม่บ่นว่าเจ็บ ผมข้ำไปทั่วก้นกลมของเธอ กุ้งครางเหมือนสะใจที่กำลังโดนผมขยี้ ผมรู้สึกว่ากุ้งเริ่มเลื่อนตัวหนีควยผม เธอคงเริ่มเจ็บจากการเย็ดแรงๆ ของผมแล้ว ผมเลยพลิกตัวขึ้นทับเธอแทน ผมจับเธอแยกขากว้างเตรียมทะลวงให้เธอหายเงี่ยน แล้วแบบนี้เธอก็ถอยก้นหนีผมไม่ได้ด้วย ผมถอนควยออกมาจนสุด แล้วดันมันกลับเข้าไปใหม่ทีเดียวมิดด้าม กลีบกุ้งยุบตามควยผม
ตัวกุ้งสะท้าน ผมทำแบบเดิมอีกแต่ทำแรงขึ้นทุกครั้ง จนกุ้งหลั่งน้ำรักออกมาเต็มร่องหีไปหมด

"เป็นไง แค่นี้น้ำเงี่ยนเลอะเลยหรอ ยังหรอกนะ แค่นี้ยังไม่เรียกขยี้หรอก" แล้วผมก็ดันควยอีกจนกุ้งต้องแอ่นตัวแหงนหน้าด้วยความเสียว

ผมก้มไปกัดนมเธอจนเป็นรอยฟัน กุ้งเอามือมาขยี้หัวผม ผมกัดเธอไปทั่วสองเต้าจนช้ำไปหมด ควยก็ยังกระแทกจนเธอต้องแอ่นตัวตามอยู่ตลอดจนน้ำรักกุ้งไหลออกมาอีกรอบ ผมคิดว่าเวลาส่งน้ำผมอัดรูหีเธอแล้ว ผมลุกขึ้นนั่งแล้วเริ่มส่งควยอัดหีกุ้งเร็วๆ แรงๆ กุ้งพยายามถอยก้นหีแต่ผมตามเธอไปจนติดหัวเตียง

"จะหนีไปไหนหละอยากมากไม่ใช่หรอ"
"โอ้ยยยย หีกุ้งแสบหมดแล้วพี่ โอ้วววว"
"ก็อยากเงี่ยนไม่ใช่หรอยังไม่ได้เย็ดก้นเลย"
"โอ้ยย พี่กุ้ง โอ้ยยยย พี่หยุด" เธอยิ่งขอร้องให้หยุดผมยุ่งเย็ดแรงขึ้น

ผมเย็ดจนกุ้งนอนแหงนหน้ากัดฟันแน่นเธอคงทำใจทนความเสียวและความเจ็บที่ผมมอบ ให้เธอแล้ว กุ้งเกร็งกระตุกอีกครั้งน้ำรักทะลักออกมา เธอหน้าแดงมีน้ำตาคลอๆ ผมก้มไปดูดคอเธอแล้วเร่งเย็ดให้ตัวเองแตกบ้าง กุ้งร้องหือหือ ไม่รู้ว่าเสียวหรือร้องไห้แต่ผมไม่สนแล้วเพราะฤทธิ์ยาเลิฟ ผมเย็ดเธอจนรู้สึกว่าน้ำกามผมมันอัดแน่ผมหยุดจะชักควยออกจากหีกุ้ง แต่มันไม่ทันแล้ว ผมอั้นไม่อยู่ปล่อยน้ำกามอัดหีเธออย่างแรงจนกุ้งสะท้านร้องกรี๊ด

ผมปล่อยให้ควยพ่นน้ำจนหมดแล้วชักออกมาใส่ปากให้กุ้งทำความสะอาด ผมยังรู้สึกอยากเย็ดเธออีก กุ้งอมให้ผมจนสะอาดแล้วเธอก็คายควยผมออก ทำท่าเหมือนหมดแรง ผมจับให้เธอโก้งโค้ง แล้วเอาควยถูหีเธอให้มันชโลมน้ำกามผมกับน้ำรักเธอ แล้วผมก็เอามันไปจ่อที่รูก้นเล็กๆ ของกุ้ง เธอคงยังไม่เคยโดนใครเล่นประตูหลังมาก่อนรูยังเล็กสีแดงอยู่เลย ผมจับเอวเธอดันควยเข้าไปเต็มแรงมันเข้าไปได้แค่หัว กุ้งสะบัดหัวร้องกรี๊ดด้วยความเจ็บ

"โอ้ยยยยย พี่ค่ะ กุ้งเจ็บ พอเถอะ"

ผมหูอือตาลายไปหมดแล้ว ผมรู้แค่วันนี้ถ้าไม่ขยี้เธอผมคงขาดใจตายแน่ๆ ผมจับเอวกุ้งแน่นจนแดงเป็นรูปนิ้วมือผมแล้วดันควยอีกครั้งคราวนี้มันเข้าไป ได้เกือบสุด กุ้งร้องกรี๊ดน้ำตาไหล ผมค่อยๆ ขยับเอวกระแทกเธอเบาๆ ให้รูก้นเธอชิน กุ้งร้องโอ้ยย โอ้ยย ตามจังหวะกระแทกผม ผมก้มไปกัดที่หัวไหลกุ้งแล้วเอือมมือไปขย้ำนมเธอไปด้วยจนกุ้งเริ่มเสียวร้อง ครางส่ายก้นรับความผม ผมจับเอวเธอแล้วถอยลงไปยืนข้างเตียง กุ้งเหมือนรู้ผมกำลังจะกระเด้าเธอแรงๆ แล้ว กุ้งก้มหน้าซุกหมอนมือกำผ้าปูที่นอนแน่น พอผมยืนถนัดแล้ว ผมก็เริ่มเด้งเอวเย็ดก้นกุ้งจนก้นเธอกระเพื่อมเสียงดัง ปัก ปัก ปัก ก้นเธอแน่นมาทำให้ผมยิ่งเย็ดยิ่งมัน ผมยืนอัดควยใส่ก้นกุ้งจนเธอเหมือนแรงที่จะตอบโต้ รู้สึกแค่ความบีบรัดของรูก้นกับน้ำรักที่ไหลออกมาจากหีเธอจนเลอะหน้าขาผม ผมเร่งเย็ดจนทนไม่ไหวกดควยมิดด้านพ่นน้ำกามใส่รู้ก้นเธอจนกุ้งร้องกรี๊ด ผมยืนแช่ควยซักพักแล้วก็ชักออก กุ้งนอนลงบนเตียง ผมมองดูเธอ สาวน้อยตัวเล็กขาวที่บอบช้ำไปทั้งตัว ตอนนี้ฤทธิ์ยาหมดแล้ว ผมก็ไม่มีอารมณ์แล้ว ผมนอนลงข้างๆ กุ้ง

"พี่ขอโทษนะพี่คุมตัวเองไม่ได้"
"กุ้งซิต้องขอโทษพี่ กุ้งวางยาพี่"
"ดูซิเราช้ำไปหมดแล้ว แบบนี้จะทำงานไหวหรือเปล่า"
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ กุ้งอยากเองแต่คราวหน้า กุ้งไม่กล้าใส่ยาพี่แล้ว"
"บอกพี่ดีดี พี่ก็ทำให้นะ กุ้งเองก็สวย นี่ถ้าไม่วางยา พี่ก็ว่าจะปล้ำอยู่เหมือนกัน" ผมหัวเราะ
"บ้าอะพี่แล้วก็ไม่รีบปล้ำ ปล่อยให้กุ้งใส่ยา ดูซิช้ำแบบนี้ใครเห็นก็คิดว่ากุ้งโดนข่มขื่นมาแน่ๆ"

เรานอนกอดกันจนหายเหนื่อยผมก็ไปอาบกับกุ้ง เธอแสบตัวไปหมด ก็เธออยากเองนี่นะทำไงได้ผมคิด เราออกมาแต่งตัวกุ้งเองก็ใส่ชุดทำงาน

"เดี๋ยวพี่บีไปกับกุ้งนะค่ะ อืมกุ้งจะลดราคาให้นะเรื่องน้องๆ"
"ไม่เป็นไรครับ ไม่ใช่เงินพี่เก็บตามปรกติเถอะ ลดไปกุ้งก็ไปลดน้องอีก"
"เปล่าหรอกค่ะน้องๆ ก็ได้เหมือนเดิม แหมพี่นี่ใจดีจังนะค่ะ แบบนี้สาวๆ คงติดกันเกลียว"
"ไม่หรอกครับ แค่เข้าใจนะว่าคนทำงานก็อยากได้เงิน มาโดนลดคงไม่ชอบ"
"ค่ะกุ้งสัญญาค่ะว่าไม่ลดเงินน้องๆ ว่าแต่แล้วค่าตัวกุ้งหละ ทำกุ้งซะช้ำเลย" ผมลุกขึ้นไปกอดเธอ
"งั้นมาให้พี่ทำซ้ำให้ไหมครับจะได้หายเจ็บ"
"ไม่ไหวหละค่ะ แค่นี้ก็แสบไปหมดสองรูแล้วขืนกุ้งโดนพี่ซ้ำกุ้งคงเดินขาถ่างแน่น

ผมกอดกุ้งหอมแก้มเธอ กุ้งก็หอมแก้มผมคืน

"ไปได้แล้วค่ะ 4 โมงเย็นแล้วกุ้งต้องไปดูร้านด้วย"
"ครับ"

กุ้งขับรถพาผมไปที่ร้าน ผมจัดการเรื่องเงินเสร็จ ผมก็ขอตัวกลับบริษัทฯ ผมกลับมาถึงบริษัท ก็เกือบ 5 โมงแล้ว

"แคทมีอะไรหรือเปล่าวันนี้"
"ไม่มีค่ะพี่"
"อืมๆ เดี๋ยวเอายอดสั่งซื้อเดือนนี้มาให้หน่อยนะ"
"ค่ะพี่"

ผมเข้าไปนั่งในห้อง ซักพักหงส์ก็เคาะประตูแล้วเดินเข้ามา หงส์วางแฟ้มให้ผม

"นั่งก่อนซิ ห้องใหม่จัดเสร็จหรือยัง" หงส์นั่งลง
"ค่ะเสร็จแล้วค่ะ ขอบคุณนะค่ะพี่ หงส์เลยประหยัดค่ารถไปเยอะเลย"
"อืมเรานี่น่ารักนะ ประหยัดทุกอย่าง ดีพี่ชอบ"
"ค่ะ แล้ววันนี้พี่บี....." หงส์ทำหน้าอายๆ ผมรู้ว่าเธอชวนผมไปห้องอีก
"พี่ต้องไปเลี้ยงรับรองพวกนักลงทุนนะวันนี้ เค้าให้ไปเร็วด้วย เอาไว้พรุ่งนี้นะครับ"
"ค่ะไม่เป็นไรค่ะหงส์แค่ถามดู หงส์แค่อยากดูแลพี่ทดแทนที่พี่ใจดีกับหงส์"
"อย่าคิดมากซิเรา พี่ช่วยเพราะพี่ชอบนิสัยเรา"
"ค่ะงั้นหงส์ไปก่อนนะค่ะ"
"อืมแล้วก็บอกพี่ๆ เราด้วยว่าวันนี้ไม่มีอะไรก็กลับกันได้"
"ค่ะ"

ผมพยายามจะพูดให้หงส์เข้าใจว่าผมรักเธอเหมือนน้องถึงแม้ว่าผมเองจะติดใจรส รักจากเรือนร่างเธอ แต่ก็ไม่สามารถจะรักใครเพิ่มด้อีกแล้ว เสียงเคาะประตู แนนโผล่หน้ามาดู

"อ้าว ยังไม่กลับหรือเรา"
"ยังค่ะ วันนี้ไปอีกแล้วหรอ"
"อ้าวก็บอกแล้วนี่ว่าคงทั้งอาทิตย์นะ"
"แนนไปด้วยได้ไหม"
"ทำไมอยากไปหละ มีแต่ผู้ใหญ่จะสนุกหรอ"
"อืมก็เห็นไปกันจัง แต่ไม่เอาหรอกวันนี้จะไปเที่ยวกับพี่ก้อย"
"ไปไหนกันหละ"
"ไม่อยู่ก็ไม่ต้องรู้หรอก แล้วก็กลับมาเร็วๆ อย่ากลับแบบเมื่อคืนหละ"
"จ้า ดูแลพี่เค้าด้วยนะ ยัยแก่แดด"
"ว่าเค้าอีกแล้ว ไปดีกว่า" แนนทำงอลเดินออกจากห้องไป

ผมทำงานต่อจน 1 ทุ่ม ก็โทรเรียกลุงชิดให้มารอที่ชั้นใต้ดิน แล้วก็ไปรับ ยุ้ย พลอย เค้ก ยุ้ยเข้ามานัวเนียผมจนผมไม่ได้มีเวลาคุยกับอีกสองสาวเลย ถึงโรงแรมผมบอกลุงชิดว่าวันนี้ผมคงกลับเร็วให้แก่รอ แล้วผมก็พาสาวๆ ขึ้นไปที่ห้องซาโตชิ เกรซ มิเอะ เอมมี่ มาก่อนแล้ว

"สะ หวัด ดี ครับ ยูกิซัง มา กัน แล้ว หรอ"
"สวัสดีครับซาโตชิ อืมแล้วเราจะกินเลี้ยงกันที่ไหนครับ"
"วัน นี้ เรา จะ ไป เลี้ยง กัน ที่ ริม สะ ว่าย น้ำ โรง แรม ครับ"

เอ๋ไอ้นี่ดูจะรวยจังนะห้องหรูสุด เลี้ยงก็จองสระว่ายน้ำโรงแรม ท่าท่างมันไม่ใช่แค่ล่ามแน่ๆ

"อ้าวแล้วไม่บอกก่อนผมก็ไม่ได้บอกให้สาวๆ เตรียมชุดบีกีนี่มากัน"
"เรารู้แล้วค่ะซาโตชิให้เอมมี่โทรบอกทุกคนแล้ว" เอมมี่บอก
"อ้อครับ"
"มา กัน ครบ แล้ว งั้น เรา ไป กัน ดี กว่า"
"แล้วซาโตชิแล้วพวกนักลงทุนหละ"
"อ้อ เดี๋ยว ผม ไป เรียก เอง"
"งั้นผมไปด้วยนะ"
"ได้ ครับ"

ผมตามซาโตชิไปเพราะอยากจับผิดเวลาเค้าคุยกับพวกเจ้านาย คือผมก็ฟังไม่ค่อยออกนะครับแต่ก็พอรู้บางคำผมเคยคิดจะเรียนภาษาญี่ปุ่น แล้วไปหาโชโกะอยู่เหมือนกัน ซาโตชิเรียกพวกนักลงทุนว่า โอะจิซัง มันแปลว่าลุงนี่น่า พวกนั้นก็เรียกซาโตชิ  ซาโช (shacho) คำนี้ผมไม่รู้แฮะว่ามันแปลว่าอะไร พวกนักลงทุนบางคนเหมือนจะไม่อยากมางานเลี้ยงด้วย มีแค่สองคนที่ตามพวกเราลงมาที่สระว่ายน้ำ มาถึงพวกสาวๆ ก็ขอตัวไปเปลี่ยนเป็นชุดบีกีนี่ ผมเป็นห่วงเรื่องสัญญาเลยปรึกษาซาโตชิ

"ซาโตชิซัง อืมแล้วอีกสามท่านเค้าไม่ชอบงานเลี้ยงหรอถึงไม่มากับเรา"
"เปล่า ครับ ยูกิซัง เค้า ไม่ สะ บาย นะ"
"หรอครับ ผมก็กลัวนะเดี๋ยวถ้าเค้าไม่มาเพราะว่าไม่ชอบแล้วไม่เซ็นสัญญาผมแย่แน่ๆ"
"ไม่ หรอก ครับ อืม ยูกิซัง อยาก ได้ สัญ ญา นี้ มาก หรอ"
"มากซิครับ ได้สัญญานี้ บริษัทผมก็ขยายกำลังการผลิต ขยายโรงงานได้อีกเยอะเลย พวกพนักงานก็ได้รับประโยชน์กันทุกคน ผมเองก็กลายเป็นคนที่ต้องรับภาระนี้ไปด้วยอีกคน ถ้าผมดูแลไม่ดีแล้วเค้าไม่เซ็นสัญญาผมก็ผิดเหมือนกัน"
"งั้น หรอ ครับ อืม งั้น ผม จะ ช่วย คุณ อีก แรง นะ"
"ขอบคุณนะซาโตชิซัง"
"พรุ่ง นี้ คง มี ข่าว ดี แน่ๆ ครับ ยูกิซัง วัน นี้ เรา สนุก กัน ก่อน ดี กว่า"

สาวๆ ก็กลับมาพร้อมชุดบีกีนี่โอ้ววว...................

 คุณบีครับ เล่นระดับมาม่า​ช้ำนี่ไม่ธรรมดาเลย อ้อ นักลงทุนไม่มาสามคนน่าจะชวนลุงมาร่วมสักหน่อยนะครับ มีน้ำใจกับคนรถรับรองไม่เสียหลาย เสียดายตอนนี้ต้องบายน้องหงส์ไปก่อน ขอบคุณ​ครับ​