พูดคุยก่อนอ่าน : ขอโทษที่หายไปนานครับ งานผมยุ่งจริงๆ นี่คือแอบอู้มาเลยนะ ยังอยู่ครับกับเกมรักภารโรงเฒ่าครับ อย่างที่สัญญา ตอนนี้ น้องแนนนี่ พริตตี้สาวสุดแซ่บจะมีบท อย่างที่ผมเกริ่นไว้ตอนที่แล้วว่าเธอจะได้เจอกับลุงพลเป็นครั้งแรก จะเจอกันอีท่าไหน ขอให้ติดตาม และที่สำคัญตอนนี้จะเป็นการเฉลยว่าใครคือเมียคนที่ 7 ของลุงพล



ความเดิมจากตอนที่แล้ว

อ้างถึงสาวอุ๊ลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องน้ำในสภาพงัวเงีย เพราะความอ่อนเพลีย ที่ถูกลุงพลร่วมรักจนน้ำแตกคาห้องน้ำ สาวน้อยจากโพธารามเหลือบมองท่อนแขนของตาเฒ่าหื่นที่โอบกอดเอวของเธออยู่

"ลุงพล!! ตื่นเร็ว!!!" สาวอุ๊หันไปบอกตาเฒ่าที่นอนหลับอยู่ด้านหลัง "นี่เราเผลอหลับในห้องน้ำอยู่นะ"

"อืมมมม....ขอลุงนอนอีกหน่อยซิคนดี" ตาเฒ่าหื่นยังงัวเงียไม่ยอมตื่น จนสาวอุ๊ต้องคว้าท่อนแขนมนุษย์ลุงสุดหื่นออก พลางเหลือบไปมองฝักบัวด้านบน หทัยรัตน์ยิ้มอย่างมีเลศนัยน์ ก่อนใช้มือบิดวาล์ว จนน้ำจากฝักบัวไหลออกมาเป็นสายรดใส่หน้าลุงพลคนหื่น

"อือออออ!!!!" ลุงพลถึงกับสะดุ้งตื่น เพราะน้องอุ๊เล่นปรับน้ำร้อนเบอร์สุดใส่ ทำเอามนุษย์ลุงเงยหน้ามองสาวอุ๊ด้วยหน้าตาเลิกลั่ก "อะไรกันเนี่ย!!!น้องอุ๊!!"

"สมน้ำหน้า ไม่อยากตื่นเอง ช่วยไม่ได้" สาวอุ๊ยิ้มเยาะ ก่อนปั้นหน้าจริงจังเพื่อเตือนสติตาเฒ่า "ตื่นได้แล้วลุง นี่เราเผลอหลับในห้องน้ำมาตั้งนาน ไม่รู้ว่านี่กี่โมงแล้วนะ"

"ก็ใครอยากยั่วลุงก่อนล่ะ" พอลุกขึ้นยืน มนุษย์ลุงก็โอบกอดสาวน้อยจากโพธารามที่ขัดขืนพอเป็นพิธี "อย่าตั้งแง่รังเกียจลุงเลยจ๊ะน้องอุ๊ เรามีอะไรกันถึงขนาดนี้แล้วจะมาอายอะไรอีก"

"หนูไม่ได้อาย แต่หนูจะอาบน้ำ" สาวอุ๊ขมวดคิ้ว แก้มของเธอแดงระเรือ เพราะยังจดจำรสเสียวที่ลุงพลปรนเปรอให้เธอครบทุกช่องได้ "ลุง!!!!พอได้แล้ว"

ตาเฒ่าหื่นซุกไซ้ซอกคอและหอมแก้มเด็กสาว ก้อนซาลาเปาน้อยๆ ของคนงามจากโพธารามบดเบียดกับหน้าท้องของตาเฒ่าหื่น ส่วนมือของตาเฒ่าก็ลูบไล้บั้นเอวเลื่อนต่ำไปจนถึงบั้นท้ายกลมกลึง

"ลุงพล...ไม่เอาแล้ว!!!!" สาวอุ๊พยายามดิ้นขัดขืน แต่ก็ไม่อยากสู้แรงของตาเฒ่าหื่นที่สูบพลังชีวิตของเธอไปมาก จนเธอรู้สึกปวดหัว และอ่อนเพลีย ซึ่งเกิดจากการมีเพศสัมพันธ์กับลุงพล หรือถ้าพูดกันหยาบๆ ก็คือถูกลุงพลเย็ดทั้งสามรูมาทั้งคืน

"ลุงแค่หยอกอุ๊เล่นๆ เท่านั้นแหละจ๊ะ" ลุงพลยิ้มหวาน ก่อนหอมแก้มเมียเด็กคนสวยคนที่หกเพื่อปลอบขวัญ "มาเถอะ เรามาอาบน้ำกัน"

สาวอุ๊มีท่าทีอิดออดนิดหน่อย แต่สุดท้ายก็ยอมอาบน้ำร่วมกับลุงพลแต่โดยดี ลุงพลคว้าแชมพูเหลวมาชโลมแผ่นหลังเปลือยเปล่าของสาวอุ๊แล้วถูจนเกิดฟองฟอด ตอนแรกสาวอุ๊ก็มีท่าทีขัดขืนเพราะรู้สึกเขินๆ ที่ต้องให้ลุงพลมาอาบน้ำให้เหมือนเด็กน้อย

"นี่ลุง!!! หนูไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะ หนูอาบน้ำเองได้!!" หทัยรัตน์หันควับไปมองตาเฒ่าหื่นด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ อายจนไม่รู้จะอายยังไงแล้ว แต่ลุงพลไม่สนใจ มันยังถูกสบู่ขัดหลังให้น้องอุ๊ต่อไป "ลุง!!!!หยุดได้แล้ว"

"อย่าดื้อซิอุ๊!!!" ลุงพลทำเสียงดุ "จะมาอายเอยอะไรตอนนี้ ที่ตอนทำละไม่อาย"

"ลุงนี่ก็!!!!" พอได้ยินลุงพลพูดแบบนี้ ทำเอาสาวอุ๊งอนหน้าแดง จนลุงพลอดยิ้มไม่ได้ เวลาอุ๊งอนนี่ก็น่ารักไปอีกแบบนะ แต่ไม่โกรธนะ อันนี้ไม่เอา พออุ๊โกรธนี่แบบน่ากลัวมาก ถ้าถามว่าใครโกรธน่ากลัวกว่ากันระหว่างโดนัทกับอุ๊ ก็คงต้องบอกว่าเป็นอุ๊ โดนัทก็แค่สาวห้าว แต่พอตะล่อมดีๆ ก็อ่อนละทวยแล้ว แต่อุ๊นี่แบบเวลาโกรธนี่น่ากลัวมาก เพราะเล่นของมีคมกันเลยทีเดียว

อ้างถึง"ปากก็ด่าลุงไป หีก็แฉะไป" ลุงพลยิ้มหวาน ขณะกำลังใช้มือแหวกกลีบสาวออกจนเผยให้เห็นเนื้ออ่อนสีชมพูอมแดงภายในช่องคลอดที่กำลังขมิบตอดท้าทายสายตามนุษย์ลุงจอมหื่นอยู่

"นี่ลุง!!!พูดให้มันดีๆ หน่อยซิ.....อ๊า!!!" สาวอุ๊หันกลับไปหวังจะด่าลุงพลที่พูดไม่สุภาพ แต่กลับเป็นฝ่ายตัวเองที่ต้องสั่นสะท้านเมื่อถูกลุงพลเลียหีสดๆ ของเธอ "ลุง!!!!"

เสียงจ๊วบจ๊าบดังขึ้นจากการโลมเลียหีของหทัยรัตน์ ปลายลิ้นสากของตาเฒ่าลากลิ้นยาวตามรอยปริตรงหว่างขา นัยน์ตาซุกซนของมนุษย์ลุงจอมหื่นเหลือบมองด้านบนก็เห็นรูหูรูดที่กำลังขมิบตอดด้วยความเสียวซ่านของเด็กสาว

"ลุง!!! ไม่เลียตรงนั้น อ๊า!!!!" ยัยอุ๊สั่นสะท้านด้วยความเสียว เมื่อปลายลิ้นสากของลุงพลสัมผัสกับรูก้นของเธอ "มันสกปรกนะลุง!!!"

"ลุงบอกแล้วไง สำหรับลุง อวัยวะบนร่างกายของน้องอุ๊ ลุงรักหมด" ลุงพลตอบเสียงดังฟังชัด "อมให้ลุงหน่อยซิจ๊ะอุ๊"

"คนเลว..." สาวอุ๊บ่นอุบอิบ ก่อนใช้มือสางปอยผมเหน็บไว้ข้างหู แล้วเริ่มต้นทำการโลมเลียหัวรบนิวเคลียร์รัสเซียของลุงพล

"แบบนั้นแหละ...อูยยยย" ลุงพลซูดปากหลับตาพริ้ม เมื่อถูกน้องอุ๊จอมจุ้นกำลังดูดเอ็นอุ่นๆ ขนาด 8 นิ้วของมัน เพื่อตอบแทนความเสียวที่น้องอุ๊มอบให้ ลุงพลเลยหันกลับไปเลียหีของน้องอุ๊เป็นการตอบแทนจนน้องอุ๊ต้องย่นคิ้ว ขณะกำลงอมควยลุงพลอยู่คาปาก เพราะความเสียวซ่านที่ถูกลุงพลเลียหีให้ ยิ่งลุงพลลงลิ้นเน้นๆ แล้วใช้มือบี้ตรงเม็ดละมุดนี่ทำเอาสาวน้อยจากโพธารามอย่างเธอสั่นสะท้านด้วยความเสียวปานจะขาดใจ

"อือ..." สาวอุ๊ครางกระเส่าในลำคอ ส่วนลำควยของลุงพลก็ยังแข็งคาปากเธออยู่ สาวอุ๊พยายามรวบรวมสติต่อสู้กับความเสียวซ่านจากอวัยวะเบื้องล่างที่ลุงพละกำลังปรนเปรือความเสียวให้เธอด้วยปลายลิ้นสากๆ ของมัน

"ชอบไหมจ๊ะน้องอุ๊?" ลุงพลผละออกมาจากหีแฉะๆ ของน้องอุ๊ แล้วเอ่ยปากถามเด็กสาวด้วยริมฝีปากที่เปียกแฉะด้วยน้ำกามที่หลั่งออกมาจากร่างกายของหทัยรัตน์

สาวอุ๊ไม่ตอบอะไร เธอกำลังเพลิดเพลินไปกับรสเสียวที่ลุงพละกำลังปรนเปรอให้ และกำลังอร่อยลิ้นกับรสชาติดุ้นเนื้อของลุงพลที่กำลังเต้นตุ้บๆ คาปากของเธอ ทั้งคู่ต่างทำรักด้วยปากกันอย่างเมามันส์ จนในที่สุดต่างฝ่ายต่างหลั่งน้ำกามใส่ช่องปากของอีกฝ่าย ลุงพลดูดกลืนน้ำหวานที่หลั่งออกมาจากช่องคลอดของสาวอุ๊ ขณะเดียวกัน สาวอุ๊ก็ก็กลืนกินน้ำรักของลุงพลเข้าไปจนหมด

ความจริงแล้วเธอไม่ได้ชอบรสชาติของมันนักหรอก แต่เธอต้องรีบกลืนมันเข้าไป เพราะไม่งั้นมันจะรู้สึกคาวจนทนไม่ไหว พอกลืนน้ำรักของลุงพลจนหมด สาวอุ๊รีบลุกขึ้นเข้าห้องน้ำแล้วแปรงฟันบ้วนปากทันที

"อุ๊!! เดี๋ยวก่อนไปส่งอุ๊ที่หอพัก เดี๋ยวแวะซื้อข้าวเช้ากลับไปด้วยซิ ลุงจ่ายเอง อุ๊จะได้ประหยัดเงินด้วย" ลุงพลตะโกนบอกเมียเด็กด้วยความเอ็นดู น้องอุ๊นี่ยิ่งรู้จักก็ยิ่งน่ารักเหมือนกัน แต่ปัญหาคือ ถ้าสาวๆ ในฮาเร็มลุงพลก่อนหน้ารู้ว่ายัยอุ๊จอมจุ้นกลายเป็นเมียมันไปอีกคนนี่จะทำยังไง

############################################

"อย่าให้บาดนะลุง ถ้าบาดแม้แต่นิดเดียว หนูเอาลุงตายแน่!!!" สาวอุ๊มองค้อนใส่ตาลุงหื่น ขณะกำลังนั่งอ้าขา เผยให้เห็นเนินหัวหน่าวที่กำลังถูกลุงพลใช้ที่โกนหนวดโกนขนหมอยของสาวน้อยจากโพธารามด้วยความตั้งอกตั้งใจ

ลุงพลเงยหน้าไปมองสาวอุ๊ด้วยรอยยิ้ม พลางหันกลับมามองผลงานการโกนขนหมอยให้สาวอุ๊ พอรู้สึกวาขนติดตรงใบมีดโกนเยอะขึ้น ลุงพลก็เปิดก๊อกน้ำแล้วเอาที่โกนไปแช่เพื่อให้ขนหมอยหลุดออกมา พอใบมีดสะอาดดี ตาลุงหื่นก็หยิบใบมีดโกนไปโกนขนหมอยสาวน้อยจอมจุ้นต่อ

"อยู่นิ่งๆ นะจ๊ะน้องอุ๊" ลุงพลเอื้อมมือหยิบเศษขนหมอยของน้องอุ๊ที่ติดอยู่ตรงเนินหัวหน่าวออก เพื่อไม่ให้เกิดความระคายเคืองต่อเนินสงวนของสาวอุ๊ ลุงพลหยิบสบู่เหลวขึ้นมาชโลมตรงเนินหอยสาวน้อยจากโพธาราม แล้วใช้ใบมีดโกนค่อยๆ ละเลียดตัดขนอ่อนสีดำออกจนเกลี้ยงเกลา

สาวอุ๊ตั้งใจมองขั้นตอนการโกนขนหมอยของตาเฒ่าหื่นด้วยความตั้งใจ เธอรู้สึกหวาบหวิวและสยิวแปลกๆ ที่มานั่งอ้าขาให้ตาเฒ่าหื่นที่แก่กว่าเธอตั้ง 40 ปี ได้เห็นของลับของเธอ แถมยังได้โกนขนหมอยเธอได้อีกต่างหาก

"อ่า...เสร็จแล้ว" ลุงพลเงยหน้ามองสาวอุ๊ด้วยรอยยิ้ม "หอยน้อยอุ๊เกลี้ยงแล้วจ๊ะ!!"

"เล่นอะไรของลุงก็ไม่รู้!!!" สาวอุ๊มองค้อนตาเฒ่าหื่น ขณะกำลังทิ้งตัวลงมาบนพื้นห้องน้ำ แล้วเดินหันหลังส่ายตูดไปเปิดก๊อกน้ำเพื่อทำความสะอาด

"แหม...นั่งอ้าขาปล่อยหอยให้ลุงโกนขนหมอยแล้วยังมาว่าลุงอีกนะจ๊ะน้องอุ๊" ลุงพลแกล้งแหย่เล่น

"ทะลึง!!! อุบาทว์!!! ลามก!!!" สาวอุ๊ด่าลุงพลหน้าแดงก่ำ อายไม่รู้จะอายยังไง แต่ลึกๆ เธอกลับรู้สึกชอบที่ให้ลุงพลทำแบบนั้นกับเธอ

"โอ๋ๆ อย่าโกรธลุงเลย ขอลุงกอดหน่อยนะคนดี" ลุงพลโผล่เข้ากอดสาวอุ๊

"ฝันไปเหอะ!!!" สาวอุ๊ไม่ยอมจำนน เธอหยิบฝักบัวฉีดใส่หน้าลุงพล จนตาเฒ่าหื่นเกือบเสียหลัก


"แกล้งลุงเหรอ!! สงสัยต้องจัดในห้องน้ำอีกรอบแล้ว!!!"

"พอแล้วลุง!!! หนูจะกลับห้องแล้ว!!!"

อดีตภารโรงหื่นวัย 60 กำลังหยอกเย้ากับนักเรียนพยาบาลสาววัย 19 ปี ในสภาพเปลือยเปล่าราวกับคู่รักข้าวใหม่ปลามันไม่มีผิด ลุงพลหยอกเย้าเด็กสาว ทั้งล้วง ทั้งจก ทั้งควัก จนสาวอุ๊ต้องร้องห้าม

"พอแล้วลุง!!! หนูไม่ไหวแล้ว แสบหีแสบตูดหมดแล้ว ไว้ถ้าอยากค่อยทำวันหลังนะ" สาวอุ๊เผลอพูดออกมา พอนึกขึ้นได้ว่าพูดอะไรออกไป ก็ทำเอาสาวอุ๊เผลอยิ้มเขินหน้าแดง ส่วนลุงพลก็ยิ้มหวานที่ได้ยินเช่นนั้น

"งั้นลุงไม่แกล้งอุ๊ละ เรามารีบอาบน้ำแต่งตัวกันเถอะ เดี๋ยวลุงจะได้แวะซื้อข้าวเช้าให้อุ๊ไปกินที่หอนะ"

##########################

เอกก็รู้นิคะว่าหนูไม่รับงานแบบนี้!!!" แนนนี่ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินข้อเสนอจากเอเยนต์คนสนิทที่ยื่นข้อเสนอเงินก้อนโตให้เธอด้วยการยินยอมเป็นเด็กเสี่ย

"พี่รู้...แต่พี่รับงานเค้ามาอีกที" พี่เอกตอบตามตรง "คือมีผู้ใหญ่เค้าเอ็นดูแนนนี่น่ะ พี่ก็ปฏิเสธไปแล้ว แต่ผู้ใหญ่ท่านนี้เค้ายืนยันว่าไม่ยังไงก็อยากคุยกับแนนนี่เป็นการส่วนตัว"

"หนูไม่คุยคะพี่!!! ให้หนูเป็นเด็กเสี่ยหนูไม่เอาหรอก!!" แนนนี่ส่ายหน้า "หนูยอมทำงานพวกนี้เพราะเงินมันดีก็จริงนะคะพี่เอก แต่จะให้หนูไปยอมเป็นเมียเก็บเสี่ยแก่ๆ หนูไม่เอาด้วยหรอก!!!"

"พี่เข้าใจนะแนนนี่ แต่พี่ให้เบอร์ติดต่อแนนนี่ไปแล้ว" พี่เอกสารภาพ

"พี่เอก!!! ทำไม่พี่ทำกับหนูแบบนี้คะ!!!" แนนนี่เบิกตาโพล่งเมื่อได้ยินพี่เอกตอบเช่นนั้น "นี่พี่กล้าดียังไงคะ ไปให้เบอร์ติดต่อหนูกับคนอื่นโดยพลการ"

"พี่ขอโทษ...แต่พี่ไม่มีทางเลือก" พี่เอกสารภาพ "ผู้ใหญ่ท่านนี้เค้ามีบารมี เป็นผู้ใหญ่ของบ้านเมือง พี่จะขัดก็ขัดไม่ได้ซะด้วย เอาเป็นว่าแนนนี่ลองคุยกับท่านก่อนแล้วกัน"

"ผู้ใหญ่ที่พี่เอกว่าชื่ออะไรคะ?" แนนนี่หยิบบุหรี่ที่วางบนโต๊ะแป้งขึ้นมาคาบแล้วจุดด้วยไฟแช็ค ก่อนเปิดประตูแล้วยืนริมระเบียงหน้าห้องพัก

"ท่านภูชิต นักการเมืองใหญ่จากภาคใต้คนนั้นแหละ...." พี่เอกตอบ พอได้ยินชื่อทำเอาแนนนี่เบิกตาโพล่งด้วยความตกใจ

"พูดเป็นเล่นน่าพี่!!! แค่กๆๆ" ด้วยความตกใจ แนนนี่เลยสำลักควันบุหรี่ หญิงสาวเหลือบมองซ้ายขวาก่อนใช้มือป้องปาก "ท่านภูชิตเนี่ยนะ!!"

"จริง!!!" พี่เอกตอบ "พี่จะโกหกทำไม เอาเป็นว่าไปคุยกันเองแล้วกันนะน้อง ขอให้โชคดีนะ"

"พี่เอก!!! อย่าพึ่งวางสายซิคะ!!!" แนนนี่ถึงกับหัวเสียเมื่อพี่เอก เอเยนต์คนสนิทกดตัดสายหนีไปดื้อๆ จะเอายังไงดีละคราวนี้ คิดซิแนนนี่ ไม่ทันไร เบอร์แปลกๆ ก็โทรเข้ามาที่สมาร์ทโฟนของเธอ



"สวัสดีครับ นั่นคุณนริศรา ที่เป็นนางแบบชื่อดังใช่ไหมครับ?" เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นจากปลายสาย จากคำพูดคำจาดูสุภาพไม่น้อยเลยทีเดียว

"ค่ะ แนนนี่กำลังคุยอยู่กับใครคะ?" แนนนี่เอ่ยปากถามปลายสายด้วยความสงสัย

"คือผมมาคุยในฐานะตัวกลางนะครับ พอดีเจ้านายผมเค้าชื่นชอบคุณแนนนี่เป็นพิเศษ ก็เลยอยากยื่นข้อเสนอทางธุรกิจให้คุณแนนนี่ได้พิจารณา คือเจ้านายผมเค้าอยากเป็นผู้อุปการะคุณนะครับ"

"เหรอคะ?" แนนนี่พ่นควันบุหรี่ออกมาทางปากเป็นสาย "พอดีว่าแนนนี่ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินนะคะคุณ ฝากบอกเจ้านายคุณด้วยนะคะว่าแนนนี่มีศักดิ์ศรีพอที่จะยืนหยัดด้วยลำแข้งของตัวเองโดยไม่ต้องเป็นเมียน้อยเมียเก็บใคร ฝากขอบคุณเจ้านายคุณด้วยนะคะ"

"แย่จัง...เอาเป็นว่าผมเคารพในการตัดสินใจของคุณแนนนี่นะครับ ไวถ้าคุณแนนนี่เดือดร้อนเรื่องการเงินเมื่อไร ติดต่อผมกลับมาที่เบอร์นี้ได้ตลอดเวลานะครับ"

"อ่าว...อะไรเนี่ย?" แนนนี่ถึงกับสบถเมื่อปลายสายกดวางสายไปดื้อๆ "คิดว่าตัวเองเป็นใครกันวะ?"

พอพูดถึงท่านภูชิตแล้ว ไม่มีใครไม่รู้จัก ท่านภูชิตเป็นนักการเมืองผู้กว้างขวางในภาคใต้ ใครต่อใครเรียกท่านภูชิตว่านายหัว ท่านภูชิตมีลูกสองคน คนแรกคือเจ้าบอย ภูวนาท หนุ่มเพลย์บอยเจ้าสำราญ และน้องลูกขวัญ ภาสินี ลูกสาวนายหัวคนสวยที่ตั้งใจอยากเป็นหมอตามรอยไอดอลที่เธอชื่นชอบอย่างแพทย์หญิงพลอยพรรณ

แนนนี่ไม่ได้ติดตามข่าวบ้านการเมืองเท่าไรนัก แต่เธอรู้มาว่าท่านภูชิตเป็นนักการเมืองที่มีอำนาจและอิทธิพลคนหนึ่ง เธอเองไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่านักการเมืองหนุ่มใหญ่แดนใต้คนนี้จะมาชื่นชอบพริตตี้สาวจากภาคอีสานอย่างเธอได้

ไม่ว่ายังไง ผู้หญิงอย่างแนนนี่ ถึงแม้จะยอมถ่ายแบบเซ็กซี่ เปิดเปลือยเนื้อหนังให้หนุ่มๆ กลัดมันมองอย่างหื่นกระหาย แต่ให้ตายยังไงเธอจะไม่ยอมขายศักดิ์ศรีด้วยการยอมเป็นเมียน้อยเมียเก็บนักการเมืองใหญ่รุ่นราวคราวพ่ออย่างแน่นอน!

"ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วยเนี่ย...ชีวิตชั้น..." แนนนี่อัดบุหรี่เข้าปอดยาว ก่อนพ่นออกมาเป็นควันสีขาว เมื่อไม่กี่วันก่อนพ่อกับแม่เธอโทรมาขอเงินใช้หนี้นอกระบบ แล้วไม่มีเงินจ่าย ก็เลยถูกเจ้าหนี้ขู่ ถ้าไม่เอาเงินมาคืนตามกำหนดจะไม่รับรองความปลอดภัย

"ทำไมพ่อกับแม่ทำอะไรถึงไม่คิด!!!" แนนนี่ตัดพ้อกับแม่ที่โทรมาขอยืมเงิน "หนูส่งเงินให้พ่อกับแม่ทุกเดือน ก็คิดมาตลอดว่ามันน่าจะพอ แล้วทำไมพ่อกับแม่ถึงทำแบบบนี้!!"

"แม่ขอโทษ แม่ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ" แม่ของแนนนี่ร้องไห้เสียงสั่นเครือ เธอเป็นนักพนันตัวยง พอแนนนี่ส่งเงินมาให้ เธอก็เอาเงินไปลงกับบ่อนการพนันจนหมด ส่วนพ่อก็เป็นขี้เหล้า เอาเงินที่แนนนี่ให้ไปเลี้ยงเหล้าเพื่อนจนหมด พอไม่มีตังค์ก็ไปกู้หนี้นอกระบบจนไม่มีปัญญาจ่ายหนี้

"หนูบอกพ่อกับแม่แล้วใช่ไหม? ว่าหนูหาเงินมาได้ พ่อกับแม่อย่าเอาไปเล่นการพนัน เอาไปกินเหล้าให้เพื่อนหมด หนูเหนื่อยนะแม่!!" แนนนี่ตัดพ้อด้วยความน้อยใจ เธอเหนื่อยแทบเป็นแทบตายเพื่อทำงานส่งเงินให้พ่อกับแม่ แต่สิ่งที่เธอได้รับมันคืออะไร "นี่อย่าบอกนะว่าเงินที่หนูหามาได้ให้พ่อกับแม่มันหมดแล้ว"

"เออนะซิ..." แม่ของแนนนี่ตอบ "เงินแค่นั้นมันไม่พอหรอกเอ็ง แม่กับพ่อเอ็งต้องกินต้องใช้นะ"

"สองแสนนะแม่...." พริตตี้สาวย้ำ "เงินสองแสนที่หนูส่งให้พ่อกับแม่ มันไม่พอได้ยังไง ถ้าพ่อกับแม่ไม่เอาไป..."

"นี่มึงเป็นลูกหรือเป็นแม่กูเนี่ย!!!" แม่ของแนนนี่ขึ้นเสียง "พ่อกับแม่เอ็งเดือดร้อนจริงๆ นะ ตกลงจะช่วยหรือไม่ช่วย!!!"

"พ่อกับแม่ต้องการเท่าไร..." พริตตี้สาวนริศราน้ำตาคลอ

"ขอสัก...สองแสนละกัน" แม่ของแนนนี่ตอบ

"ห๊า!!!! สองแสน!!!!" แนนนี่เบิกตาโพล่งด้วยความตกใจ "แม่!!! หนูมีเงินติดบัญชีแค่ไม่กี่หมื่นนะ หนูต้องใช้เงินผ่อนค่ารถจ่ายค่าหออีก หนูไม่มีให้หรอกเงินขนาดนั้น"

"อยากให้พ่อกับแม่ตายใช่ไหม!!!?" แม่ของแนนนี่ขึ้นเสียง "ยังไงเอ็งเป็นลูก เอ็งก็ต้องช่วยพ่อกับแม่ ไหนๆ เอ็งทำงานเป็นพริตตี้แล้ว ทำไมเอ็งไม่ลองจับผู้ชายรวยๆ หรือเสี่ยแก่ๆ ดูวะ เอ็งก็จัดว่าเป็นคนสวยนี่หว่า ถ้าเอ็งทำแบบนี้ พ่อกับแม่เอ็งจะได้สบายด้วย"

"แม่พูดอะไรของแม่เนี่ย...." แนนนี่น้ำตาคลอเบ้า ปกติแล้วแม่ของเธอเป็นคนดี แต่เพราะผีพนันเข้าสิง เลยทำให้แม่ของเธอกลายเป็นคนละคนไป "นี่แม่อยากให้หนูขายตัวเป็นเด็กเสี่ยใช่ไหม?"

"ถ้ามันดีกับเอ็ง มันดีกับพ่อแม่ แม่ว่าเอ็งน่าจะทำ" แม่ของแนนนี่ตัดบท "ไม่รู้ล่ะ!!! หามาให้ได้แล้วกัน เอ็งเป็นลูก เอ็งต้องกตัญญูกับพ่อแม่ ส่งมาให้ด้วยภายในสิ้นเดือนหน้า"

ตัดมาที่ปัจจุบัน ตอนนี้เหลือเวลาอีกราวยี่สิบกว่าวันก่อนถึงเส้นตาย ถ้าเธอไม่โอนเงินก้อนนี้ไปให้พ่อกับแม่ มีหวังทั้งสองคนคงแย่แน่ แนนนี่ถอนหายใจยาว ต่อให้เธอรับงานถ่ายแบบตลอดทั้งเดือน ก็ยังได้เงินไม่มากพอขนาดนั้น สุดท้ายพอคิดแล้วคิดอีก บุหรี่มวนแล้วมวนเล่าที่ถูกจุดแล้วจุดอีกเพื่อย้อมใจช้ำๆ พริตตี้สาวคนสวยจึงคิดได้ว่าถึงเวลาแล้วที่เธอต้องตัดสินใจ

"สวัสดีค่ะ เรื่องที่เจ้านายคุณเสนอมา แนนนี่ตอบตกลงค่ะ แต่แนนนี่มีเงื่อนไขอยู่บ้าง..."

"ครับ...ว่ามาเลยครับ"

พริตตี้สาวคนสวยเอ่ยปากทั้งน้ำตา สุดท้ายแล้วเธอต้องยอมขายตัวเพื่อแลกกับเงินก้อนโตเพื่อช่วยพ่อกับแม่ที่เป็นหนี้นอกระบบ


##########################

"เอาข้าวมันไก่พิเศษ ไม่เอาหนังสองห่อกลับบ้าน" ลุงพลสั่งแม่ค้าที่กำลังง่วนอยู่กับการแล่เนื้อไก่ตรงหน้า

"ค๊า รอแป๊ปนะลุง" แม่ค้าตอบลุงพลกลับมา

"รอแป๊ปนะอุ๊ มายืนที่ร่มๆ ซิ จะยืนกลางแดดทำไม เดี๋ยวผิวเสียหรอก!!" ลุงพลหันไปดุใส่สาวอุ๊ ที่ยืนกอดอกตากแดดอยู่ริมฟุตบาท เพราะอายที่จะยืนอยู่ใกล้ๆ ลุงพล และไม่อยากให้ใครสงสัยในสถานะของเธอกับลุงพลว่าเป็นอะไรกันอีกด้วย "มาหลบแดดข้างในก่อนซิ!!"

สาวอุ๊ทำหน้ามึนแล้วเดินมาหลบแดดภายในร้านตามคำขอของลุงพล ไม่ใช่ว่าเธอเชื่อฟังอะไรตาเฒ่าหรอก แต่เธอชักรู้สึกร้อนขึ้นมา ก็เลยเดินไปหลบแดดภายในร้าน

รอได้สักพัก พอได้ของ ลุงพลก็ควักเงินจ่ายแม่ค้า ระหว่างเดินกลับไปที่รถมอเตอร์ไซค์ ตาเฒ่าหื่นก็ได้ยินเสียงร้องของผู้หญิงดังขึ้นมา

"ช่วยด้วยค๊า!!! ใครก็ได้ช่วยที!!! โจรขโมยกระเป๋า!!!!"

ลุงพลหันไปก็เห็นเด็กวัยรุ่นหัวเกรียนในชุดเตะบอลวิ่งหน้าตั้ง ในมือถือกระเป๋าสีชมพูใบละไม่กี่ร้อย ด้วยสัญชาติญาณ ลุงพลรู้ดีว่าเด็กคนนี้คือหัวขโมย แล้วพอดีมันดันวิ่งมาทางนั้น ลุงพลเลยแกล้งยื่นขาดักให้เด็กคนนั้นวิ่งสะดุดล้มลงไปกองกับพื้น

"โอ้ย!!!!" เด็กวัยรุ่นหัวเกรียนขี้ขโมยคนนั้นล้มลงไปกองบนฟุตบาต พลเมืองดีรีบวิ่งเข้าไปล็อคตัวไม่ให้เด็กคนนั้นหนี ลุงพลก้มลงไปหยิบกระเป๋าหนังขึ้นมาเพื่อเตรียมคืนให้เจ้าของ

"ของหนูเหรอจ๊ะ?" ลุงพลหันไปยิ้มให้กับสาวน้อยผิวพรรณขาวเกลี้ยงเกลา หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักน่าให้ดูเอ็น เอ้ย!!! น่าเอ็นดู

"ค่ะ...ขอบคุณนะคะลุง" หญิงสาวคนนั้นไม่ใช่ใคร แต่เป็นแนนนี่ นริศรา พริตตี้สาวยอดกตัญญูและนักสู้ชีวิตนั้นเอง พอหยิบกระเป๋าจากคุณลุงใจดี แนนนี่เลยควักแบงค์ 500 ยื่นให้คุณลุงเป็นการตอบแทน

"ไม่...ลุงรับไม่ได้หรอก" ลุงพลยิ้ม "หนูเก็บไว้ใช้เถอะนะ"

"ขอบคุณอีกครั้งนะคะลุง" พริตตี้สาวพนมมือไหว้คุณลุงใจดียกใหญ่ พลางหันไปมองเด็กหัวเกรียนที่กำลังถูกพลเมืองดีรุมประณามอยู่ "เดี๋ยวหนูขอตัวก่อนนะคะลุง"

##########################

"สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่" สาวอีฟในชุดลำลองพนมมือไหว้พ่อแม่ที่ขับรถไกลมาจากปราจีนบุรีเพื่อมาเยี่ยมเธอถึงกรุงเทพ

"คิดถึงจังเลยยัยลูกหมูของแม่ อ้วนขึ้นหรือเปล่านะเรา?" อมลภาและอนุวัฒน์สองข้าราชการใหญ่จากกรมที่ดินของจังหวัดปราจีนบุรีโผล่เข้ากอดลูกสาวด้วยความคิดถึง

"มาเถอะทั้งสองสาว เดี๋ยวพ่อจะขับรถพาไปหาอะไรกินอร่อยๆกัน" อนุวัฒน์เอ่ยปากอย่างอารมณ์ดี ทั้งสามคนพ่อแม่ลูกเดินไปที่ลานจอดรถที่อนุวัฒน์จอดรถ Toyota Camry สีบรอนซ์ปี 2003 เอาไว้

"ทำไมคุณพ่อกับคุณแม่ไม่ค้างคืนที่กรุงเทพสักคืนละคะ?" สาวอีฟที่นั่งเบาะหลังเอ่ยปากถามพ่อกับแม่ด้วยรอยยิ้ม "นานๆ ที่เราสามคนพ่อแม่ลูกจะอยู่ด้วยกัน นะค๊า..."

"ขี้อ้อนจริงๆ ยัยลูกหมูของแม่" อมลภายิ้มหวานให้ลูกสาว

"พรุ่งนี้พ่อมีธุระนะลูก..." อนุวัฒน์ตอบขณะกำลังขับรถออกจากโรงจอดรถใกล้ๆ กับห้องพักภารโรง "เดี๋ยววันจันทร์พ่อต้องไปทำธุระที่ศาลอีก"

"แย่จัง..." สาวอีฟทิ้งตัวเอนเบาะหลัง "อุตส่าห์มีโอกาสได้อยู่ด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูกแล้วแท้ๆ"

"เดี๋ยวสอบไฟนอลเสร็จก็ได้อยู่ด้วยกันแล้วยัยลูกหมู" อมลภายิ้มหวาน "ตั้งใจเรียนนะลูก พ่อกับแม่คุยๆกับผู้หลักผู้ใหญ่ไว้แล้ว เรียนจบจะได้กลับไปเป็นพยาบาลที่บ้านเรานะ"

"ค๊า...รู้แล้วๆ" สาวอีฟลากเสียงยาว ขณะกำลังหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเช็คข่าวสาร ระหว่างที่รถกำลังแล่นผ่านวิทยาลัยพยาบาล เธอก็เหลือบไปเห็นหน้าคนคุ้นเคย พี่อุ๊ หทัยรัตน์ รุ่นพี่ปีสองคณะพยาบาลศาสตร์นั่งรถมอเตอร์ไซค์ซ้อนท้ายตาลุง

สาวอีฟมองพี่อุ๊ที่นั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ลุงพลแล่นผ่านกระจกหลังไปอย่างรวดเร็ว สาวน้อยจากปราจีนได้แต่อ้าปากหวอไม่เชื่อสายตา

"ยัยหมูลูกแม่? เป็นอะไรหรือเปล่า?" อมลภาเอ่ยปากถามลูกสาวด้วยความสงสัย

"เปล่าค่ะแม่..." สาวอีฟยิ้ม แต่ในใจคิดไปไกลแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับพี่อุ๊ ทำไมอยู่ดีๆ ถึงไปซ้อนท้ายรอมอเตอร์ไซค์ลุงพลแบบนั้นได้

พอนึกขึ้นได้ เมื่อคืนเธอกับยัยหมวยว่าจะไปหาพี่อุ๊ที่ห้อง แต่เจ้าตัวไม่อยู่ พอดีเจอนาถเดินแถวนั้นเลยถามถึงพี่อุ๊ นาถก็บอกไม่รู้ไม่เห็น ก็เลยไลน์ไปถามเจ้าตัวเองเลยดีกว่า พี่อุ๊บอกว่าไปธุระข้างนอก

ธุระที่ว่าคือไปกับลุงพลซินะ สาวอีฟคิด ไม่ได้การละ ต้องบอกยัยหมวยแล้วละ!!!

"หมวย!!! เกิดเรื่องแล้ว ตะกี้ชั้นเห็นพี่อุ๊นั่งรถซ้อนท้ายไปกับลุงพล!!" สาวอีฟเปิดไลน์แล้วพิมพ์แจ้งข่าวด่วนข่าวร้อนให้ยัยหมวยที่นั่งอ่านหนังสือในห้อง

"พูดเป็นเล่น!!! ตาฝาดหรือเปล่าอีฟ?" หมวยพิมพ์ไลน์ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

"ชั้นไม่ได้โกหก คิดว่าตอนนี้พี่อุ๊คงไปถึงหอแล้ว" สาวอีฟพิมพ์ยืนยันชัดเจน

"โอเค...เดี๋ยวชั้นจะไปถามเจ้าตัวเองเลยแล้วกัน ใจจ้าอีฟ แล้วเจอกันนะ"


ลิงค์อยู่ด้านล่างครับ

 

น้องแนนนี่ลูกกตัญญูน่าสงสาร ท่านท้าวควรจะมาปลอบ และบำบัดทุกข์​บำรุงสุขให้เธอหน่อยนะครับ พลีส

มาช้าดีกว่าไม่มาครับ ยังไงแอบอู้งานมาปั่นเรื่องเสรยวให้fcอ่านบ่อยๆก็ดีนะครับ. 

น้องแนน ต้องไปเแนเด็กเสี่ยไหม อยากรู้จัง

อยากเห็นลุงพล  7p  ก่อนจบภาคแรกครับ  ตอนเปิดชิงนางเอกภาคสองขอให้มีนางเอกภาคแรกมาแจมด้วยนะครับ  ตอนจบภาคแรกขอควยปลอมด้วยนะครับ

น้องแนนนี่..จะเป็นเหมือนนางเอกในละครน้ำเน่าไหม...
ต้องพลีกาย..ใช้หนี้ตอบแทนพระคุณพ่อแม่ (ชีวิตรันทดยิ่งนัก)

น้องอุ๊กลายเป็นแมวเชื่องแล้ว รายต่อไปลุงพลจะเป็นเสี่ยเปย์ให้น้องแนนนี่มั้ยครับ

สาวจอมจุ้นโผล่มาอีกคนละ

อยากจะรู้จริงๆ ว่าระดับลุงพลจะช่วยแนนนี่ได้ยังไงต่อ

โอ้ หายไปนานเชียวครับ แต่ดีมีตัวละครใหม่มาแล้ว
เป็นกำลังให้ครับ

น้องแนนี่ดกอยู่ในสถานการณ์ใกล้เคียงหมอพลอยเลย ลุงพลจะช่วยยังงัย
ปล.ตอนนี้อุ๊หมดลายสาวจอมจุ้นกลายเป็นว่านอนสอนง่ายเลย

มาช้ายังดีกว่าม่ายมา ยังรอเสมอถึงเธอจะมาเมื่อไร แค่ได้อ่านก็พอใจแล้วครับ ขอบคุณสำหรับตอนใหม่ครับ 

พลังกายลุงนี่แกร่งมากน้องแนนนี่ก็จะมาแสนนางเอกชีวิตรันทดรึเปล่าเน่อ

ขอบคุณครับ..ที่ยังไม่ลืมผู้ติดตาม แม้ว่าจะมีงานมากมาย แต่ยังอุตส่าห์ปลีกเวลามาให้ความสุขกับทุกคนผ่านตัวหนังสือ

ไม่ใช่ว่าต่อไปแนนนี่จะมาให้ลุงพลช่วยอีกนะตามที่เทวดาได้บอกไว้ แบบนี้ลุงพลจะทำยังไงมีเรื่องกับทั้งพ่อและลูก(ไอ้บอย) ปัญหาของหมอพลอยก็ไม่รู้จะช่วยยังไง