เมียหลวง

กินเดกตลอด

น้องกุ้งกับลุงบุญขนาดคิดว่าเป็นพ่อยังไม่ลอดไม่เคยแห้งเลยนะลุงบุญ

 

ตอนนี้ ไม่ยาวนะครับ เป็นเพียงฉากเปิดตัวนางเอกของเรื่องนี้เท่านั้น......
.......มีเพื่อน ๆ หลายคนถามถึงน้องอีฟ ใจเย็น ๆ นะครับ รายนี้กินยากหน่อย
ลุงบุญจะได้กินหรือปล่าวผมเองก็ไม่รู้ โดยส่วนตัวก็พยายามเชียร์แกเหมือนกันครับ
..........................................
..............................
กับสิ่งที่มีอยู่เราจะเห็นคุณค่าของมันก็ตอนที่เราสูญเสียมันไป
ตลอดเวลากว่า 2 เดือน เรื่องราวมากมายเกิดกับชีวิตของลุงบุญ  ชายผู้อาภัพ ในวัยหนุ่ม
อ่าว่าแต่คนรักสักคน แค่คิดจะมีคนรักสักคนยังเป็นสิ่งที่ไม่อาจคิด
ความอาภัพทำให้แก มุมานะ ทำงาน กระทั่งได้พบกับจิต หญิงสาวผู้กลับมาบ้านเกิด พร้อมกับเด็กในท้อง เกือบ 3 เดือน หญิงสาวที่ต้องการหาใครสักคนเป็นพ่อให้เด็กในท้อง แล้วคนโชคดี ก็คือนาย บุญคำ
   ความขยัน ความมานะ ความเอาใจไส่ที่มีต่อครอบครัว กลับทำให้เป็นที่สนใจต่อสาวใหญ่สาวน้อย
จากชายหนุ่มหน้าตาอัปลักษณ์ ที่ไม่เคยมีใครมอง กลับเป็นที่หมายปอง เมื่อแกมีเมียแล้ว
   หลายครั้งหลายคราที่ลุงบุญนอกใจป้าจิต พอๆ กับที่ป้าจิตนอกใจลุงบุญ แน่นอน ท่านปลัดไม่ใช่คนแรก แต่ป้าจิตก็ยังโชคดี ที่ตอนนี้มีท่านปลัดอยู่เคียงข้าง ต่างจากลุงบุญ ที่ตอนนี้ไม่มีใคร ทุกคนที่ผ่านเข้ามา ล้วนทำให้แกมีความสุข สุขที่มิอาจเปิดเผยได้  สุดท้าย แกก้ต้องนอนคนเดียว เมื่ออยู่คนเดียวความเหงาก็เข้ามา
   ความเหงามันก็ดีอย่างหนึ่ง ทำให้เราได้มีโอกาสอยู่กับตนเอง ได้มีโอกาสทบทวนเรื่องที่ผ่านมา
ป้าจิต  มันจบไปแล้ว ครูนรินธร หากแกใช้ความพยายามสักนิด  ก็อาจเป้นไปได้ น้องอิ๋วนั่นมันแค่ความหลงของเด็ก ๆ น้องฝ้ายน้องมาย ถึงจะเสียดาย แกควรปล่อยเขาไปได้แล้ว ถ้าแกรักเด็กสองคนนั่นจริง น้องปลาย มันเป็นความรักจริง ๆ เป็นความรักความผูกพันจากสัญชาติยานของสายเลือด ที่ต่างคนต่างไม่รู้ ความรักจึงกลายเป็นความใคร่โดยไม่รู้ตัว..แกคงไม่อาจบอกผู้คนได้ว่า ปลายคือลูกสาวแก เพราะความเสียหายมันจะเกิดกับแม่น้อย ว่าลูกสาวเกิดจากการเป็นชู้  แต่ที่สำคัญ แกจะบอกกับน้องปลายได้อย่างไร เมื่อทั้งสองกลายเป็นผัวเมียกันโดยไม่รู้ตัว
   "กุ้ง"    ....... "กัลยา".......พลันแกก็นึกถึงเด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่ง...........ธรรมชาติแล้ว  ลูกสาวมักติดพ่อ...ลูกชายมักติดแม่...........น้องกุ้งเช่นกัน..... ....พ่อคือ ฮีโร่  ..... และพ่อก็รัก และตามใจเธอทุกอย่าง.... กุ้งชอบอยู่ ชอบเล่นหัวกับพ่อ แม่ต่ยามนอน เธอก็ชอบที่จะนอน และหลับในอ้อมกอดของพ่อ .... แม้กระทั่งโดเป็นสาว กุ้งไม่เคยคิดมาก่อนว่าลุงบุญไม่ใช่พ่อ แต่ลุงบุญรู้มาตลอดว่า กุ้ง ไม่ใช่ลูกสาวแก.......
.................................
................................
9 years ago
   เด็กสาว วัย 16 นั่งพูดคุยอยู่กับพ่อ......
"พ่อคะ....หนูคลอกก่อนกำหนดไหมคะ......."
"ทำไมละลูก...." ผู้เป็นพ่อถาม "หนูก็คลอดปกตินั่นละ"
"วันที่พ่อกับแม่แต่งาน....กับวันที่หนูเกิด มันห่างกันแค่ ไม่ถึง 7 เดือน...."
"โอ้ย...จะไปสืบค้นอะไรนักหนาลูก....." คนพ่อกล่าวแบบเซ็ง ๆ
"หนูซีเรียสนะพ่อ.....หรือพ่อได้กับแม่ก่อนแต่ง........."  ลูกสาวซัก
".............." ไม่มีคำตอบจากพ่อ
"แต่หนูถามยายแล้ว.......และค้นหาแล้ว.....ตอนนั้นแม่อยู่กรุงเทพ....."
"เซ้าซี้จัง.....นังเด็กนี่....เดี๋ยวเขกกบาลเลย........"  คนพ่อทำทาจะเขกหัวลูกสาว พลางหัวเราะ
..........................
"พ่อดูนี่......."  ลูกสาวยื่นหนังสือให้คนพ่อดู
"อะไรอีกละลูก............"
"นี่คือเรื่องของความสัมพันธ์ของกรุ๊บเลือด ระหว่าง พ่อ แม่ ลูก...."  ลูกสาวกล่าว คนพ่องง
"เอานะพ่อ.....พ่อ มีเลือดกรุ๊บA...ส่วนแม่นะกรุ๊บโอ....แต่หนูมีเลือดกรุ๊บ B พ่ออธิบายซิ มันเป็นไปได้อย่างไร "
"ไม่รู้สิลูก ...." คนพ่อกล่าว เริ่มรู้สึกไม่ดี
"งั้นบอกหนูมาตามตรง...หนูเป็นลูกใคร....."
"กุ้ง............"  คนพ่อเรียกชื่อลูกสาว สั้น ๆ
"หนูอยากได้ยินจากปากพ่อ...........หรือจะให้ยายเป็นคนพูด....หนูถามยายมาแล้วนะ....."
"..............." คนพ่อนิ่งเงียบแล้วมองหน้าลูกสาว "ถ้าพ่อพูดแล้ว หนูจะยังรักพ่อ...จะนับพ่อ เป็นพ่อไหมลูก"  คนพ่อกล่าวด้วยความรู้สึกกังวล
"หนูสัญญา....ถ้าพ่อพูดความจริง...."   เด็กสาวรอคำตอบ ความจริงเธอไม่เคยถามหรือพูดคุยอะไรกับยาย คนพ่อหลงทางลูกสาวเสียแล้ว
"หนูไม่ใช่ ลูกพ่อ กุ้ง หนูคือเด็กที่ติดท้องแม่จิตมาก่อนที่จะแต่งงานกับพ่อ....กุ้ง....แต่พ่อก็รักลูกนะ....."
"ที่ผ่านมาพ่อรู้มาตลอด...."
"พ่อรู้..ถึงแม้ว่าแม่จะไม่บอก...." ลูกสาวกราบลงที่ตักของพ่อ
"ขอบคุณค่ะพ่อที่ดูแลหนูเหมือนลูกมาตลอด" เด็กสาวกล่าวน้ำตาไหลนอง คนพ่อเช็ดน้ำตาให้ลูก
"รู้แบบนี้แล้ว กุ้งยังจะรักนับถือพ่อเหมือนเดิมไหมลูก...."
"ค่ะพ่อ...."   ลูกสาวตอบ  ในอ้อมกอดของพ่อ....." หนูไม่น่าไปอ่านบทความในหนังสือนั่นเลย หนู่ไม่น่ารู้เรื่องนี้เลย....." ลูกสาวกล่าวเสียงสั่น ปนสะอื้น
.....................................
การอยู่ การกิน การนอน ทุกอย่างก็ยังเหมือนเป็นปกติ ทุกครั้งที่มีงานบุญ แม่จิตก็ออกไปเฮฮากับเพื่อนตามปกติ กุ้งเด็กสาววัย 16 และ น้องชายวัย 14 กับพ่อ ก็นอน อยู่ห้องโถงหน้าจอ ทีวี 20 นิ้วตามปกติ เมื่อลูก ๆ หลับ คนพ่อก็ลุกไปปิดไฟ ปิด ทีวี แล้วกลับมานอนคั่นกลางตามปกติ เมื่อดึกเข้า ลูกสาวก็เบียดเข้ามาหาพ่อตามปกติ
แล้วพ่อก็กอดลูกสาวตามปกติ
   แต่สิ่งที่ไม่ปกติคือความรู้สึก ความรู้สึก อบอุ่น ปลอดภัยในอ้อมกอดพ่อ จากที่เคยเป็น กลับกลายเป็นความวาบหวิว พ่อที่เคยจูบหน้าผากเบา ๆ แล้วบอกหลับฝันดีนะลูก กลับไม่เพียงแค่จูบหน้าผาก
   ทำไมต้องหอมแก้มด้วย  ทำไมพ่อต้องเอาริมฝีปากมาแตะที่ริมฝีปากเรา ทำไมต้องดูดเลียที่ริมฝีปากเรา
กุ้งคิดด้วยความรู้สึกสับสน "ทำไมเราต้องเอาลิ้นไปเล่นกับลิ้นของพ่อ
"พ่อจ๋า....." กุ้งถึงกับเผลอคราง เบา ๆ เมื่อพ่อ เอามือจับที่อกอวบ แทนที่จะขัดขืน แต่กลับแอ่นรับ ตาคอยชำเรืองดูน้องชาย ที่นอนอยู่ด้านข้าง  ความรู้สึกสัมผัสจากคนที่เธอเรียกว่าพ่อมาตลอด 16 ปี พลันเปลี่ยนไป หลังจากที่เธอได้รับรู้ ว่า ผู้ชายคนนี้แท้จริงแล้ว หาไช่พ่อของเธอ ความรู้สึก ซาบซึ้งในพระคุณที่เขาก็รู้ แต่เขาก็เลี้ยงดูเธอเหมือนพ่อแท้ ๆ มาตลอด
   ไม่มีคำพูดจา มีเพียงเสียงระบายลมหายใจ ไม่มีการพูดคุย มีเพียงการเคลื่อนไหวของร่างกาย นิ่ม ๆ ช้า ๆ
ผู้ชายที่เธอเคยนอนหนุนแขน บัดที่คล่อมทับบนตัวเธอ เนินอกอวบที่เคยมองดูตัวแองแล้วคิดแบบขำ ๆ ว่าวันหนึ่ง ถ้าเธอมีลูก แล้วลูกต้องดูดนมเธอ เหมือนที่เธอเคยเห็นผู้ใหญ่ให้นมลูก แต่ตอนนี้คนที่ได้ดูดกินมันกลับไม่ใช่ลูก เป็นผู้ชายที่เธอเรียกว่าพ่อมาตลอด 16 ปี
   วัย 16 ไช่ว่าเธอจะไม่รู้ว่า อะไร เป็นอะไร แต่แทนที่เธอจะขับขืน เธอกลับแอ่นรับปากที่ดูดอมอยู่นั่น อยากให้เขาได้กิน กลัวว่าเขาไม่อิ่ม 
   เสียงถอนลมหายใจของเด็กชายวัย 14 ที่ดึงผ้าห่มมาปิดหัวแล้วพลิกตัวหันไปอีกข้าง ทำให้ทั้งสองอยุดการกระทำ ทันไปมองเด็กชาย แล้วนิ่ง คนพ่อค่อย ๆ ดึงผ้าห่มมาคลุมร่าง ตาตอยจ้องมอง เมื่อเห็นลูกชายนิ่ง
ก็หันมาทางลูกสาวต่อ กุ้งโอบกอดร่างที่ทาบทับอยู่บนตัวเธอแน่น กางเกงนอนถูกถอดลงไปกองที่หัวเข่า
ขาข้างหนึ่งเธอขยับออกจากกางเกง กางเกงยังคาอยู่ที่ขาอีกข้างหนึ่ง
   บางสิ่งบางอย่างแทรกเข้ามาในตัวเธอ
"เจ็บ........" เด็กสาวกระซิบ เบา ๆ
"ทนหน่อยลูก....." เสียงกระซิบบอกของร่างที่ทาบทับอยู่บนตัวเธอกระซิบบอก
สิ่งแปลกปลอมยังค่อย ๆ เดินหน้าเข้ามาในตัวเธอ กุ้งกัดฟันแน่น เมื่อมันเข้ามาจนสุด แล้วมันก็นิ่ง จากนั้นมันก็ถอยออก แล้วขยับเข้ามาใหม่ สั้น ๆ ช้า ๆ ..........ความเย็นวาบจากสับหลัง สมองอยุดการทำงาน ความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วร่างกาย น้ำอุ่น ๆ ทลายเข้ามาในตัว ทำให้สุข ประดุจน้ำทิพย์
"พ่อจ๋า....อืมมมมม......" เสียงครางเบา ๆ ชนิดที่แทบจะไม่ได้ยินหลุดจากปากน้องกุ้ง
   เด็กชายที่นองเอาผ้าห่มคลุมหัว หันหลังให้คนทั้งสอง ลืมตาขึ้น แล้วหลับตาลง ในใจนึกรู้สึกเกลียดชังการกระทำของพ่อกับพี่สาว  ขณะที่ พี่สาวกับพ่อนอนหลับไปโดยที่ไม่รับรู้
........................................
"พอหนูรู้ว่าไม่ใช่ลูก ก็จับหนูทำเมียเลยนะ......"  เช้าวันต่อมาน้องกุ้งหยิกที่แขนคนพ่อ ขณะลับตาคน
"แล้วใครละ ครางว่า พ่อจ๋า ๆ ...."
"บ้า......." น้องกุ้งกล่าว...." คอยดูเถอะ วันไหนพ่อเลิกกับแม่ กุ้งจะเรียกพ่อว่าพี่บุญเลย....."
"OK...ที่รัก...."    .ลุงบุญกล่าว ทั้ง ๆ ที่ตอนนั้นแกคิดว่าเป็นไปไม่ได้แน่นอน  แน่นอน มี 1 ก็ต้องมี 2
นั่นมันไม่ใช่แค่ครั้งเดียว กอนที่ กุ้งจะไปเรียนต่อที่กรุงเทพ
.......................................
.......................................
ลุงบุญนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา เมื่อ 9 ปีก่อน....
ก่อนที่กุ้งจะไปเรียนต่อระดับ ป.ตรี ที่กรุงเทพฯ แล้วทำงานที่ บ.เงินทุนหลักทรัพย์ แห่งหนึ่ง
....แล้วแกก็หลับไป........
ตอนนี้ ขอ ผมซ่อนข้อความแค่ 3 บรรทัด กับภาพ แค่ 3 ภาพ ครับ
...............................

สรุปกุ้งไม่ใช่ลูกลุงบุญแต่ปลายใช่ เริ่มสับสนละ

ชอบมากเรื่องนี้ สนุกๆ

อดีตลุงแกก็ไม่ธรรมดาเลย กินเด็กมานานหลายปีแล้ว

อิจฉาโว้ยยยย

 

ความลับของลุงพลเหรอเนื่ย

อ้าวเฮ้ย ก็นึกมาตลอดว่าแกพึ่งมาหัดกินเด็ก นี่กินมานานแล้วนี่หว่า สุดยอดเลยลุง ส่วนน้องอีฟนี่กินยากไม่ว่าขอกินแบบแซ่บๆหน่อยแล้วกันครับ

ลุงจัดอีกแล้วเหรอครับนี่

เฉียดๆอินเซสท์แล้ว ชอบๆๆ
ว่าแต่ลุงอย่าลืมลงไปกินเด็กประถมอีกบ่อยๆนะครับ น้องๆรายใหม่ๆนี่โตๆทั้งนั้นเลย

ลุงบุญนี่ชีวิตชั่งเล่นตลกลูกจริงก็เอาลูกไม่จริงก็เอา