ตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ เป็นเรื่องสมมติที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น




NO SEX SCENE






คุยกันก่อนอ่าน



จากตอนที่แล้ว อาจจะมีกลิ่นอายของนวนิยายจีนกำลังภายใน  เอาตรงๆไรต์ชอบอ่านนิยายกำลังภายในจีน ทั้งของกิมย้ง โกวเล้ง หวงอี้   แต่พวกรุ่นใหม่ๆไม่ค่อยได้อ่านเท่าไรครับ


ตอนนี้ก็ผ่านมาครึ่งทางของเรื่องนี้ละ   เปิดตัวยอดฝีมือจากอดีตครบละ   ตอนแรกที่เริ่มร่างเรื่องนี้  ไรต์ก็เขียนชื่อแนวยอดนักรบ ยอดนักสู้ขึ้นมาหลายคน เช่น เซอร์แลนสล็อต จาก คิงอาร์เธอร์  อะไรทำนองนี้   แต่ไปๆมาๆ  รีดที่ได้อ่านจะพบว่า 4 ตัวละครที่โผล่มานี้   มีตัวตนอยู่จริงในประวัติศาสตร์ ดังนั้นเซอร์แลนสล็อต คิงอาเธอร์ อะไรพวกนี้ที่ยังไม่ชัดเจนเรื่องตัวตนทางประวัติศาสตร์จึงตกไปครับ



ตอนแรกตั้งใจจะให้มีชาย 2 หญิง 2    แต่ไรต์หาผู้หญิงมาเพิ่มไม่ได้จริงๆ  มีคนหนึ่งที่นึกถึงคือ  พระนางโบดิก้า  ที่ลูกสาวสองคนถูกทหารโรมันข่มขืน แล้วตนจึงปลุกระดมต่อสู้จนขับไล่พวกโรมันไปจากเกาะอังกฤษ    แต่คิดว่า น่าจะมีคนรู้จักไม่เยอะเท่า 4 คนนี้ ดังนั้นไรต์ขออนุญาตลงข้อมูลของนักรบทั้ง 4 โดยสังเขปนะครับ





1. โจน ออฟ อาร์ค

เป็นวีรสตรีชาวฝรั่งเศส  เป็นผู้นำกองทัพในการรบกับอังกฤษ   เธอนำชัยชนะมาให้กองทัพฝรั่งเศสหลายครั้ง       ภายหลังถูกพวกอังกฤษจับได้ และกล่าวหาว่านางเป็นแม่มด  จึงประหารโจนด้วยการเผาทั้งเป็นตอนเธออายุเพียง 19 ปี   ภายหลังจากการตายของเธอ สงครามสิ้นสุดลง  เธอได้รับการยกย่องเป็นนักบุญคนสำคัญคนหนึ่งของศาสนาคริสต์ (Saint)





2.สปาร์ตาคัส


คนนี้น่าจะพอรู้จักกันนะ    มีซีรี่ย์ด้วย 4 ซีซั่นมั้ง ถ้าไรต์จำไม่ผิด   มีฉากเยกันเกือบทุกตอน แล้วแบบเห็นหมดอ่ะ     จะแหนมตุ้มจิ๋ว หรือหอยแมงภู่มีขนยุบยับ ไปหาดูกันซะนะ   


สปาร์ตาคัส ไม่ใช่ "สปาร์ตัน"  เห็นมีรีพลายหนึ่งพูดถึงเอาไว้ ไรต์ขอมาอธิบายตรงนี้นะครับ


สปาร์ตัน  คือ  นักรบชาวสปาร์ตา  ของเมืองสปาร์ตา  ซึ่งเป็นอาณาจักรที่รุ่งเรืองแห่งหนึ่งในสมัยกรีกโบราณ   ถ้าพูดถึงภาพยนต์ที่ทุกคนคุ้นชินคงเป็นเรื่อง "300"   ที่กล่าวถึงกษัตริย์ลีโอไนดาสแห่งสปาร์ตา กับนักรบสปาร์ตัน 300 คน ต่อสู้กับกองทัพเปอร์เซีย


ในขณะที่สปาร์ตาคัสนั้น เกิดในยุคหลังจากนั้น   ประวัติความเป็นมาคลุมเคลือไม่แน่นอน  รู้แต่เพียงว่า เค้าเป็นชาว Trace    เค้าเป็นเชลยถูกพวกโรมันจับมา และถูกฝึกให้เป็นกลาดิเอเตอร์   นักรบที่เอาไว้ต่อสู้ในสังเวียนเลือด    ภายหลังสปาร์ตาคัสทนการกดขี่ไม่ไหว   เค้าและเหล่าทาสได้ลุกฮือขึ้นต่อต้านโรมัน    โรมันพ่ายแพ้แก่กองทัพของสปาร์ตาคัสหลายรอบ       แต่ในที่สุดก็ปราบลงได้   ทาส 6 พันคนที่รอดจากการรบครั้งนั้น  ถูกจับตรึงไม้กางเขน ตั้งเรียงกันตามริมถนนจากกรุงโรมไปยังกรุงคาปัวร์   ส่วนจุดจบของสปาร์ตาคัสนั้น  บางตำราก็บอกว่าถูกฆ่าตาย  แต่บางตำราบอกว่า  ไม่มีการพบศพของเค้า  เป็นไปได้ที่เค้าอาจจะหนีรอดไปได้






3.ฮัตโตริ ฮันโซ


จะว่าไปฮันโซนับเป็น 1 ในนินจาที่ถูกยกย่องว่าเก่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น    ชื่อเสียงของเค้าถูกนำมาใช้เป็นตัวละครที่เกี่ยวกับนินจาหลายเรื่องเช่น การ์ตูนเรื่องนินจาฮัตโตริ (เกิดทันกันป่าว ไรต์ชอบดูมาก)   ...... หรือแม้แต่ในเรื่องนารูโตะ  ก็ยังมีตัวละครที่ชื่อ ฮันโซ......ฮันโซ The Salamander ที่ต่อสู้กับจิไรยะสมัยหนุ่ม


ฮันโซเป็นนินจาในสังกัดของโตกุงาวะ อิเอยะสึ    ผู้ที่ได้ชื่อว่า โชกุนคนแรกของประเทศญี่ปุ่น      แต่ก่อนที่เค้าจะกำราบไดเมียวคนอื่นๆได้นั้น  ฮันโซเป็นหนึ่งในหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญทีเดียว     เคยมีการรบครั้งหนึ่ง อิเอยะสึพ่ายแพ้หมดรูปถูกศัตรูตามล่า   ก็ได้ฮันโซนี่แหละคุ้มครองปกป้องพาหนีจนรอดออกมาได้ 


ว่ากันว่าฮันโซ ถูกสังหารโดย 1 ในยอดนินจาเช่นกัน คือ ฟูมะ โคทาโร่..........  และแน่นอนว่า การตายของฮันโซนั้น สร้างความเจ็บแค้นให้กับอิเอยะสึสุดๆ   อิเอยะสึจึงนำกำลังเข้ากวาดล้างนินจาตระกูลฟูมะ    ตระกูลฟูมะถูกจับประหารด้วยการต้มทั้งเป็นทั้งตระกูล  อิเอยะสึล้างบางตระกูลฟูมะไม่เหลือแม้แต่คนเดียว






4.จางซันฟง หรือ เตียซำฮง



ไรต์เชื่อว่าบุคคลนี้ น่าจะเป็นคนที่รีดเดอร์รู้จักกันมากที่สุด  เพราะถูกนำมาทำหนังทุกๆ 2-3 ปี    แต่น่าจะรู้จักในชื่อของ "เตียซำฮง" (ภาษาจีนแต้จิ๋ว)   จางซันฟงจะเป็นภาษาจีนกลาง     หรืออาจจะรู้จักในนาม อาจารย์ปู่ ของพระเอกในเรื่องดาบมังกรหยก


อย่างที่บอกไป ไรต์แต่งเรื่องนี้ด้วยการดึงบุคคลในประวัติศาสตร์จริงๆมาใช้   ดังนั้นที่รีดเดอร์ถามว่า ทำไมไม่มีเตียบ่กี้ด้วย  เพราะเตียบ่กี้เป็นตัวละครในดาบมังกรหยกที่ไม่มีตัวตนจริงครับ


กลับมาที่จางซันฟง    ถ้าตามนิยายมังกรหยก  จะกล่าวว่า  จางซันฟงเคยเป็นศิษย์ของวัดเส้าหลิน แล้วภายหลังถูกขับไล่ออกมาก่อตั้งสำนักบู๊ตึง   แต่ตามประวัติศาสตร์แล้ว ปรมาจารย์จางซันฟงไม่เคยเป็นศิษย์วัดเส้าหลินนะครับ    แต่ท่านก่อตั้งสำนักบู๊ตึงจริงๆ  ทุกวันนี้ยังมีอนุสาวรีย์ของท่านอยู่ที่เขาบู๊ตึง   อีกทั้งสิ่งที่ตกทอดมาถึงพวกเราทุกวันนี้ ที่รู้จักกันดี ก็คือ มวยไทเก้ก


ไม่มีบันทึกว่าท่านเสียชีวิตเมื่ออายุเท่าใด หรือในปีไหน  ท่านมีชีวิตอยู่ตั้งแต่ราชวงศ์หยวนของมองโกล จนมาถึงราชวงศ์หมิง    ว่ากันว่าท่านมีอายุยืนถึง 200 ปีครับ





นอกจากนั้น ไรต์คิดว่า 4 ตัวละครนี้ มีจุดเด่นกันคนละแบบ   คงจะดีถ้านายเจของเราจะได้ฝึกปรือวิชาจากพวกเค้าเหล่านี้ และได้นำข้อดีของแต่ละคนมาผสมผสานกับวิชาของไทยครับ





ความเดิมตอนที่แล้ว




ปู่จางพาเจหนีออกมาจากเงื้อมมือของเสือเขี้ยวดาบได้.  เจกลับบ้านเก่าที่อ่างทองเพื่อไปเอาเพทายสีเลือดมาแลกกับขวัญ














3 ปีก่อนหน้านี้



เด็กหนุ่มหัวเกรียน เสื้อสีขาวมอมแมม กางเกงขาสั้นสีกากี ในมือถือกระดาษแจ้งผลการสอบเข้า. วิ่งหน้าตั้งกลับมายังบ้านของตน.    ใบหน้าของเค้าอิ่มเอิบเต็มไปด้วยความยินดี.  ผลการสอบเข้ามัธยมปลายออกแล้ว.  และเค้าสามารถสอบเข้าเรียนในโรงเรียนชั้นนำแห่งหนึ่งที่กรุงเทพมหานคร.  และเค้าก็อยากให้พ่อกับแม่รู้เรื่องนี้เป็นคนแรกๆ




แต่ทว่าเมื่อเค้ามาถึงหน้าบ้าน.....    ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเด็กหนุ่มนั้น คือบ้านของเค้ากำลังกลายเป็นทะเลเพลิง.   ผู้คนในบ้านกำลังต่อสู้กับคนชุดดำอย่างชุลมุนวุ่นวาย   กระดาษผลสอบในมือปลิวหลุดออกไปตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้




เจ.     :    คุณอา!!!   คุณอา!!!!
อาหญิง.     :      เจ!!!!  หนีไปลูก.    อ๊ากกกกกก




เจวิ่งเข้าไปในบ้าน และตะโกนเรียกหญิงสาววัยกลางคนที่เลี้ยงดูประคบประหงมเค้ามาตั้งแต่จำความได้     แต่ไม่ทันที่เจจะวิ่งไปถึงเธอ   บุคคลชุดดำคนหนึ่งปรากฏขึ้นมาที่ด้านหลังของอาสาวของเจ  ก่อนที่จะใช้ดาบแทงเข้ากลางหลังทะลุหน้าอกอาสาวของเจ.    ดาบในมือของเธอร่วงหล่นลงกับพื้น





น้ำตาของเด็กหนุ่มค่อยๆไหลปรี่ลงข้างแก้ม.   ไม่ใชแค่อาสาวเท่านั้น   คุณลุง คุณป้า คุณน้า ลูกเด็กเล็กแดงที่เจรู้จัก  ค่อยๆถูกสังหารลงทีละคนๆ  ไม่ว่าเจจะหันไปมองทางไหนในเขตรอบรั้วบ้านของตนก็มีแต่   ภาพการต่อสู้นองเลือด.  ภาพที่ต้องเห็นบุคคลในครอบครัวถูกเข่นฆ่า. ทำให้หัวใจของเด็กหนุ่มแตกสลาย.   หมัดในมือที่กำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ฟันขบเคี้ยวกัดแน่นด้วยความคั่งแค้น





เจพุ่งเข้าไปคว้าดาบของอาสาวที่ตกเมื่อครู่อย่างรวดเร็ว.   คนชุดดำที่เพิ่งสังหารอาสาวคนนั้นก็เพิ่งถอนดาบออกมาจากร่างหญิงสาว.   โดยไม่ทันได้ป้องกันระวังตัว   เจก็จู่โจมด้วยความรวดเร็วและดุดันด้วยความโกรธแค้น




คมมีดของเจกรีดผ่านเชือดคอหอยคนชุดดำจนขาดสะบั้นสิ้นใจตายภายในดาบเดียว    แววตาของเจแข็งกร้าวราวสัตว์ป่า. เลือดของคนชุดดำกระเซ็นตามใบหน้า และเสื้อนักเรียนสีขาวของเด็กหนุ่มจนแดงฉาน




เจร้องคำรามกู่ก้อง. เค้าคว้าดาบอีกเล่มจากคนชุดดำที่เพิ่งสิ้นลมไป   เจในวัย 14 ปี. กวัดแกว่งดาบไล่ฆ่าคนชุดดำที่ต่างยังงุนงงไม่ทันตั้งตัวว่าเด็กหนุ่มที่เพิ่งมาถึงนี้คือใคร    เจพุ่งเข้าใส่โถมฟาดฟันเหล่าคนชุดดำอย่างคุ้มคลั่งราวสัตว์ร้ายหลุดออกจากกรง   





แม้เค้าจะมีวัยเพียง 14 ปี.    แต่เจคืออัจฉริยะด้านเพลงดาบตั้งแต่กำเนิด.  เค้าฝึกจับดาบตั้งแต่สามขวบ   ไม่มีคนชุดดำคนไหนที่สามารถต้านทานเพลงดาบที่เต็มไปด้วยเพลิงแค้นของเจได้เกินสามกระบวนท่า   เหล่าคนชุดดำต่างล้มตายลงไปด้วยเพลงดาบของเจราวใบไม้ร่วง  โลหิตของพวกมันเนืองนองราวสายธารา





เลือดที่ไหลชะโลมใบดาบ. เลือดที่ไหลชะโลมใบหน้าและลำตัวเด็กหนุ่ม ก็ยังมิอาจดับเพลิงแค้นในอกของเค้าได้.   





เจพุ่งเข้าไปในบ้าน เพียงหวังจะสามารถช่วยเหลือพ่อกับแม่ได้ทัน  พ่อกับแม่ของเค้า คือ ผู้ใช้เพลงดาบที่เจนจัดที่สุดของตระกูล.    พวกเค้าต้องต่อสู้ต้านทานพวกคนชุดดำได้อย่างแน่นอน  เจมั่นใจเช่นนั้น






ภายในโถงบ้านของเจนั้น  เพลิงลุกโหมท่วมไปทั้งตัวบ้าน.    คนชุดดำคนหนึ่งยืนอยู่กลางบ้าน.  หันหลังให้กับเจ.  มือสองข้างของเค้าถือดาบอยู่ในมือ............................... ดาบที่มีโลหิตเปื้อน





และที่แทบเท้าของคนชุดดำ คือ ร่างที่ไร้ลมหายใจของผู้ให้กำเนิดทั้งสองของเจ.....






เจ.        :       ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย






เสียงกรีดร้องของเจ ทำให้คนชุดดำหันมาทางเค้า.    เจพุ่งถาโถมกวัดแกว่งดาบคู่ในมือ แล้วฟาดฟันออกไปอย่างดุดันที่สุดในชีวิต.   






คนชุดดำที่อยู่ภายใต้หน้ากากกระดูกเสือเขี้ยวดาบ สะบัดดาบคู่เข้าต้านทานอย่างเร่งร้อนไม่แพ้กัน.  เจมิได้ถลันหลบเพลงดาบของคนชุดดำแต่อย่างใด.  ในตอนนี้สติของเจมิได้คำนึงคำนวณกระบวนท่าเพลงดาบอีกต่อไป  ตอนนี้ทุกกระบวนท่าของเจ คือ กระบวนท่าเสี่ยงชีวิต.   ไม่ว่าใบดาบของอีกฝ่ายจะโจมตียังจุดใดของร่างกายของเค้า. ก็ต้องแลกกับการที่อีกฝ่ายต้องได้รับบาดเจ็บเช่นกัน






คนชุดดำกวัดแกว่งดาบปัดป้องเป็นพัลวัน ก่อนที่จะพุ่งถอยออกมาจากเจ.  เค้าไม่สามารถคาดการณ์กระบวนท่า วิธีการต่อสู้ของเจได้.   นี่เค้าไม่ได้กำลังสู้อยู่กับคน.  แต่เค้ากำลังสู้อยู่กับสัตว์ร้ายที่ต้องการฆ่าเค้าให้ตายตกไปตามกัน






โครมมมมมม






คานที่โดนไฟลุกท่วมคานหนึ่งหักพังทลายมา.  เจที่มิได้สังเกตก็โดนคานนั้นล้มทับจนเจมิอาจขยับเขยื้อนไปได้




คนชุดดำเดินมาอยู่ที่เบื้องหน้าของเจ.  เค้าเตะดาบสองเล่มของเจนั้นออกไป   ก่อนที่เค้าจะนำปลายดาบจ่อที่คอของเจ  ใบดาบที่ยังมีเลือดของพ่อแม่เค้าติดอยู่





คนชุดดำ.    :       ถ้ายมบาลถามว่า ใครฆ่าแก.....บอกไปว่า.  เสือเขี้ยวดาบ.  ผู้นำแห่งอาทมาตส่งแกมา






เสือเขี้ยวดาบเงื้อง่าดาบในมือขึ้นหมายจะสังหารเด็กหนุ่มวัย 14.   แต่ก่อนที่เค้าจะได้ลงดาบ บ้านทั้งหลังก็พังล้มครืนลงมา.    เสือเขี้ยวดาบอาศัยความคล่องแคล่วพุ่งถลันหนีออกมาได้อย่างหวุดหวิด






เหล่าองค์กรอาทมาตสังหารคนในตระกูลของเจจนหมดสิ้น.  ซากศพเรียงรายไปทั่ว โลหิตเนืองนองส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่วในเขตรั้วบ้าน  บ้านทั้งหลังถูกเพลิงเผาจนวอดวาย





ในรุ่งเช้าของอีกวัน. เพื่อนบ้านและเหล่าอาสากู้ภัยได้เข้ามายังภายในอาณาเขตบ้านของเจ  สิ่งที่พวกเค้าพบคือ ซากศพที่ถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยมทารุณไม่ว่าจะหนุ่มสาวหรือคนแก่ก็ไม่มีละเว้น   ทั้งๆที่บ้านนี้มีชื่อเสียงด้านการฝึกปรือศิลปะการต่อสู้ระยะประชิดมาอย่างยาวนานโดยเฉพาะเพลงดาบ   แต่บรรดาซากศพที่พวกเค้าพบ กลับถูกสังหารด้วยของมีคมทั้งสิ้น




   แต่สิ่งที่ทำให้เหล่าอาสาแปลกประหลาดใจยิ่งกว่า ก็คือพวกเค้าพบเด็กหนุ่มรอดชีวิตติดอยู่ในซากบ้านราวกับปาฏิหาริย์.   แต่ไม่พบผู้รอดชีวิตคนอื่นอีก.  และไม่พบร่างของขวัญ.......เพื่อนสาวของเจ






หลังจากนั้นเจก็เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ.  พร้อมกับมรดกเงินทองเพียงน้อยนิดของพ่อกับแม่ที่เหลือเอาไว้ให้...
















ปัจจุบัน
โรงแรมหรูใจกลางกรุง
ห้องโถงใหญ่ชั้นบนสุด





ศพบอดี้การ์ดของเสี่ยไปรที่ถูกเจสังหารเมื่อหลายวันก่อนถูกเคลื่อนย้ายออกไปแล้ว   เสือเขี้ยวดาบนั่งมองพระอาทิตย์ยามเย็นค่อยๆลับหายไปจากเหลี่ยมของตึกในมหานคร.  ความมืดกำลังมาเยือนอีกครา   มือสองข้างวางอย่างสงบที่ที่วางแขนบนเก้าอี้




เค้าอยู่ในห้องพักของตนเองที่แสนโอ่อ่าโอ่โถง   โดยมีสามนักสู้จากอดีตยืนเข้าแถวหน้ากระดานอยู่กลางห้อง.   






ฮัตโตริ ยืนสงบนิ่งหลับตาอยู่ตรงกลาง. ซ้ายมือของเค้า คือ โจน หญิงสาวในชุดเกราะที่ยืนก้มหน้า แต่สีหน้าของเธอดูเศร้าสลด.  และด้านขวามือ คือ สปาร์ตาคัส.  ที่ยืนกระสับกระส่ายเต็มไปด้วยความฉุนเฉียว





สปาร์ตาคัส.       :       ท่านแน่ใจหรอว่าไอ้เด็กนั่นมันจะมา





สปาร์ตาคัสเอ่ยถามเสียงดัง.   เสือเขี้ยวดาบมิได้หันกลับมา. เพียงแต่เอ่ยตอบเสียงราบเรียบ





เสือเขี้ยวดาบ. .      :        ข้ามีสิ่งที่มันต้องการ.  มันต้องมาอย่างแน่นอน
สปาร์ตาคัส.       :         เด็กผู้หญิงคนนั้น สำคัญกับมันขนาดที่มันจะยอมเอาของวิเศษมาแลกเลยหรอ




เสือเขี้ยวดาบ. .      :      แน่นอนสิ...





แม้คำตอบแรกของ เสือเขี้ยวดาบจะเอ่ยมาอย่างมั่นใจ. แต่ทว่าคำตอบที่สองของเค้านั้น กลับเอ่ยอย่างแผ่วเบา





ก๊อก.  ก๊อก. ก๊อก





เสียงเคาะประตูดังขึ้น.  ก่อนที่ผู้จัดการโรงแรมจะก้าวเข้ามา



ผู้จัดการ.      :        ขออนุญาตครับท่าน......เค้ามาแล้วครับ

เสือเขี้ยวดาบ. .     :      ข้าบอกเจ้าแล้ว....เค้าต้องมา...........พาตัวมันมาที่นี่














เจถูกใส่กุญแจมือ.  เค้าถูกผู้จัดการโรงแรมพามายืนอยู่กลางห้อง.  โดยสามขุนพลยอดฝีมือยืนเรียงรายที่ประตู.  เสือเขี้ยวดาบนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังตัวหรูหันหน้ามามองชายหนุ่ม



เสือเขี้ยวดาบ. .     :      เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเป็นที่นี่
เจ.      :        ข้าเคยคิดว่า เสี่ยไปรเป็นเจ้าของที่นี่.    แต่พอคิดๆดูแล้ว.  เจ้าของโรงแรมนี้ที่จริงก็คือแก


เสือเขี้ยวดาบ. .     :        นับว่ามีสมองอยู่บ้าง.     ข้าคือผู้นำองค์กรอาทมาต.    ตอนนี้องค์กรของข้าก็ได้แทรกซึมอยู่ในหน่วยงานรัฐ และเอกชนมากมาย.    เจ้าคิดถูกแล้วที่ยอมสิโรราบต่อข้าโดยดี.   เพราะเจ้าไม่มีทางรอดแน่นอน


ผู้จัดการโรงแรม.      :       นายท่าน. ผมค้นตัวมันแล้ว.   ไม่พบอาวุธใดๆ. และไม่พบสิ่งที่ท่านตามหาครับ
เจ                   :                  ท่าน.......คือคนที่คอยรายงานความเคลื่อนไหวของผมให้พวกมันรู้สินะ....ผู้จัดการ




เจหันไปคุยกับผู้จัดการโรงแรม  ในช่วงเวลาเกือบๆปีที่เจทำงานที่นี่  ผู้จัดการคนนี้คอยช่วยเหลือดูแลเจในด้านต่างๆอย่างดี  เจเองก็เคารพและนับถือเค้าไม่ใช่น้อย   ผู้จัดการทำได้แค่ยิ้มให้กับเจโดยไม่มีคำพูดใดๆ





เสือเขี้ยวดาบ. .      :       เจ้าออกไปได้ละ.  เดี๋ยวข้าจัดการเอง
ผู้จัดการโรงแรม.      :       ขอรับนายท่าน






ผู้จัดการโรงแรมพูดจบก็โค้งคำนับ เสือเขี้ยวดาบ. .     แล้วหันหลังเดินออกจากห้องไป  โดยไม่ได้สนใจใยดีเจเลย






เสือเขี้ยวดาบ. .     :        เอาล่ะ.....เพทายสีเลือดอยู่ที่ไหน
เจ.        :       แล้วขวัญล่ะ?   ยื่นหมูยื่นแมว.  ส่งตัวขวัญมา.  แกก็ได้เพทายไป





เสือเขี้ยวดาบนั่งนิ่งไม่ไหวติงอยู่ครู่หนึ่ง.    ก่อนที่จะค่อยๆตบมือเป็นจังหวะสามครั้ง





ประตูห้องเปิดออก.  พร้อมด้วยบอดี้การ์ดในชุดดำสองคน.   บอดี้การ์ดสองคนนี้กลับแตกต่างจากบอดี้การ์ดของเสี่ยไปร.  เพราะแทนที่จะพกปืน. แต่สองคนนี้กลับพกดาบคู่แทน!!






บอดี้การ์ดสองคนนี้ค่อยๆพาตัวหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง.   หญิงสาวผมยาวตัวเล็กผอมแห้ง. ใบหน้าขาวซีดซูบเซียว ดวงตาเหม่อลอย.   เจจำเธอไม่ได้เลย. เธอไม่เหลือเค้าเดิมในกาลก่อนที่อยู่ร่วมกันกับเค้าเลย  นี่ใช่ขวัญจริงๆหรือนี่   เพียงไม่กี่ปีทำไมเธอถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้  โทรมได้ขนาดนี้







เจ.      :     ขวัญ.       ขวัญ.     มึงทำอะไรขวัญ!!






เจเผลอตัวพุ่งเข้าหาขวัญ.   สปาร์ตาคัส และฮัตโตริ. ก้าวเข้ามาขวางเจเอาไว้.  ทำให้เจต้องยั้งฝีเท้าลง.   ในขณะที่หญิงสาวคนนั้นไม่ได้มีท่าทีตอบสนองใดๆต่อเสียงเรียกของเจเลย






เสือเขี้ยวดาบ    :           ข้าก็เลี้ยงดูปูเสื่อหาผัวให้เพื่อนของแกไง............ ไหนล่ะ  เพทายสีเลือด..





เจค่อยๆหันหน้ากลับมาเผชิญหน้ากับหัวหน้าองค์กรอาทมาต   เจค่อยๆคุกเข่าหนึ่งข้างลง  เค้าจับเบาๆที่ส้นเท้า    ในรองเท้าของเค้ากลับมีช่องลับ!!!!!





เจค่อยๆหยิบห่อเล็กๆหม่นๆขนาดเท่าฝ่ามือออกมา  แล้วชูขึ้นไปข้างหน้าให้เสือเขี้ยวดาบได้ชม





เสือเขี้ยวดาบ.     :             แกะมันออกสิ!!





เจค่อยๆคลี่ห่อกระดาษสีหม่นๆนั้นออกช้าๆ   เสือเขี้ยวดาบใจจดใจจ่อดูของที่อยู่ในฝ่ามือของชายหนุ่มตรงหน้าจนหลงลืมไปทุกสิ่ง     แต่ทว่า....สิ่งที่อยู่ในฝ่ามือของเจ  กลับเป็นเพียงแค่หินก้อนหนึ่ง!!!!!





เสือเขี้ยวดาบ. :                   ไหนล่ะเพทาย!!!!     นี่มันแค่หินธรรมดา   





เสือเขี้ยวดาบตะคอกอาละวาดใส่เจที่ไม่รักษาสัญญา   ในขณะที่เจเองก็ทำหน้างุนงงไม่เข้าใจในสิ่งที่เสือเขี้ยวดาบกล่าว





เจ             :                 นี่ไงเพทายสีเลือด......ทำไมเจ้าจึงบอกว่าเป็นหิน






เหล่านักรบโบราณทั้งสามต่างตื่นเต้นไม่แพ้กัน  ทั้งสามชะเง้อเข้ามามองสิ่งที่อยู่ในมือของเจ






สปาร์ตาคัส             :                   ฆ่ามัน   มันหลอกพวกเรา นั่นมันแค่ก้อนหินโสโครกธรรมดา!!!
โจน      :                 เดี๋ยว  ทำไมพวกท่านถึงมองว่าเป็นหินล่ะ  นั่นเป็นเพทายที่สวยที่สุดที่ข้าเคยเห็น






คำพูดของโจนทำเอาสปาร์ตาคัส  และเสือเขี้ยวดาบต่างงุนงงกับสิ่งที่ได้ยิน   นี่มันเกิดอะไรขึ้น   เจใช้ลูกเล่นอะไรกันแน่ ทำไมถึงทำให้โจนมองก้อนหินธรรมดา เป็นแร่รัตนชาติที่สวยงาม






เสือเขี้ยวดาบ. :          ฮัตโตริ......ท่านเห็นเป็นอะไร
ฮัตโตริ              :             ข้าเห็น............เป็นเพทาย!!!







เสือเขี้ยวดาบนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง     พวกเค้า 4 คน  เห็นเป็นก้อนหิน 2 คน   เห็นเป็นเพทาย 2 คน     หรือเจใช้วิธีการอันใดควบคุมจิตใจทำให้ โจน  กับฮัตโตริสับสนงงงวย





ฮัตโตริผสานมือสองข้างเป็นสัญลักษณ์แปลกๆสองสามท่าที่เจไม่เคยเห็น   เค้าหลับตาลงก่อนที่จะค่อยๆลืมตาขึ้นหลังจากหลับตาเพียงไม่กี่วินาที






ฮัตโตริ         :             นี่เจ้าใช้คาถาลวงตาอันใดหลอกลวงพวกข้า
เสือเขี้ยวดาบ       :       เจ้าไม่รักษาสัญญา   อีผู้หญิงนี่ต้องตาย
เจ                   :                นี่คือ เพทายจริงๆ   อย่า  อย่าทำเธอ!!!!






เจตะโกนลั่น  เมื่อเสือเขี้ยวดาบปรี่เข้าหาขวัญอย่างรวดเร็วด้วยความฉุนเฉียว พร้อมกับชักดาบออกมาทั้งสองเล่ม





ขวับบบบบบบบ





ผ้าผืนหนึ่งพุ่งออกมาจากฝ้าเหนือเพดานห้อง   ผ้าผืนนี้ค่อยๆโอบรัดตวัดตัวหญิงสาวเอาไว้  แล้วดึงร่างของเธอขึ้นจากพื้นหลบรอดจากคมดาบของเสือเขี้ยวดาบจนได้





ปู่จางโผล่ออกมาจากรูฝ้านั้น พร้อมกับผ้าในมือที่ค่อยๆม้วนร่างของขวัญเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของตนอย่างปลอดภัย







ปู่จางพร้อมขวัญในอ้อมกอดพลิ้วตัวเตะยอดหน้าบอดี้การ์ดชุดดำสองคนจนล้มสลบแน่นิ่งอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ปู่จางจะพาขวัญร่อนลงแตะพื้นอย่างนุ่มนวล






ผลึ่บ  ผลึ่บ





โจนและสปาร์ตาคัสชักดาบคู่กายออกมาเตรียมตั้งรับ   ในขณะที่ฮัตโตริผสานมือสองข้างเอาไว้ที่กึ่งกลางหน้าอกพร้อมจะประจัญบาน





ปู่จางสะบัดแขนเสื้อเบาๆหนึ่งทีกุญแจมือของเจ      กุญแจมือก็ถูกปลดออกได้อย่างง่ายดาย   ปู่จางใช้เท้าแตะที่ดาบของบอดี้การ์ดที่สลบเบาๆ   แล้วกระดกยกดาบให้กับเจอย่างแม่นยำมั่นเหมาะ




เจรับดาบสองเล่มไว้ในมืออย่างมั่นคง  ก่อนที่จะชักดาบออกจากฝัก    เค้ากวัดแกว่งดาบเตรียมพร้อมเผชิญหน้ากับศัตรูคู่อาฆาตแล้ว





เจ และปู่จางยืนหลังชนกันอยู่กลางห้อง  โดยมีขวัญอยู่ในอ้อมกอดของปู่จาง    ในขณะที่สี่ยอดฝีมือต่างแยกกันยืนห้อมล้อมคนทั้งสามเป็น 4 มุม






เสือเขี้ยวดาบ :     ไม่รักษาคำพูด.  พวกมึงต้องตายให้หมด!!!
เจ.          :         ใครกันแน่ที่ไม่รักษา!!    นี่คือเพทายของจริง!!!


เสือเขี้ยวดาบ :       กูไม่เชื่อ!!!!!     ถ้าเป็นของจริง. มึงจะให้ไอ้แก่นั่นแอบมาช่วยอีนั่นทำไม
เจ.         :      เพราะกูไม่เชื่อใจพวกมึงไง


เสือเขี้ยวดาบ :     ไอ้แก่.....มึงรู้จักช่องทางนี้ได้ยังไง
เจ.       :       กูทำงานอยู่ที่นี่มากี่ปีล่ะ  หือออออออออ.    ทุกซอกทุกมุมของที่นี่กูรู้จักหมด
เสือเขี้ยวดาบ        :    ฆ่า      ฆ่ามันทั้งสามคน!!!!!





เสือเขี้ยวดาบกรีดร้องลั่นออกคำสั่งให้ยอดฝีมือทั้งสามคนจัดการพวกเจที่อยู่กลางห้องซะ





เจหันมาทางโจนที่กำดาบในมือยกขึ้นตั้งการ์ดเตรียมพร้อม




เจ.      :     โจน.....คุณเป็นคนดี.    คุณไม่ควรทำแบบนี้
โจน       :       ชั้น.....ชั้นขอโทษ.  ชั้นไม่มีทางเลือก


เจ        :             คุณมีทางเลือกเสมอโจน...
โจน       :         ส่งเพทายไปให้เค้า..... แล้วชั้นจะช่วยนายไปจากที่นี่


เจ          :             ทำไมเพทายถึงสำคัญกับคุณนักล่ะ?
โจน         :           เสือเขี้ยวดาบสัญญากับพวกเราว่า   เค้าจะใช้พลังของเพทายสีเลือดพาพวกเราทั้งสามกลับบ้าน       ได้โปรดมอบเพทายให้เค้า.........ชั้นต้องการกลับบ้าน



เจ.       :       โจน!!!   คุณถูกมันหลอก.   เพทายอันนี้ส่งคุณไปที่ไหนไม่ได้!!    ถ้าไม่เชื่อผม....คุณลองจับมันสิ






เจแบมือซ้ายออกไปตรงเบื้องหน้า.   โจนมองเห็นเพทายสีแดงหม่นราวโลหิตข้นทอประกายอยู่ในมือของเจ.   เจค่อยๆเดินเข้าหาเธอพร้อมชูเพทายไว้ในมือ. และไม่รู้อะไรดลใจเธอ.   โจนเองก็ค่อยๆเอื้อมมือเข้าไปสัมผัสกับเพทายสีเลือดก้อนนั้น





แซบบบบบบ




เพียงปลายนิ้วของเธอสัมผัสกับอัญมณีรัตนชาติสีแดงเข้มในมือเจ.   ความอบอุ่นบางอย่างก็แผ่ซ่านไปทั้งทั่วร่างกายของเธอพร้อมกับภาพนิมิตบางอย่าง!!!!





โจน.       :      เพทายนี้ของจริง!!!!    และแก...... เสือเขี้ยวดาบ !!!   แกโกหกพวกเรา!!!
สปาร์ตาคัส.     :      โจน......เธอพูดอะไร


โจน.        :       ข้าเห็นนิมิตจากเพทายนี้.    ผู้ที่ได้ครอบครองจะมีพลังอำนาจที่เหนือกว่าคนอื่นๆ   ผู้ที่ได้ครอบครองมันจะเป็นยอดนักดาบที่ไร้ผู้ต่อต้าน.  แต่ไม่ได้มีพลังในการส่งพวกเรากลับอดีต......ไม่ได้มีพลังในการส่งพวกเรากลับบ้าน
ฮัตโตริ.      :      เธอเสียสติไปแล้วโจน!!





ขวับบบบบ





ขวัญที่อยู่ข้างกายปู่จางพุ่งโฉบคว้าเพทายในมือเจอย่างรวดเร็วราวกับพญาเหยี่ยวโฉบเหยื่อ.   เธอรีบพุ่งเข้าไปหาเสือเขี้ยวดาบอย่างรวดเร็ว เธอพุ่งเข้าไปสวมกอดเค้า เข้าคลอเคลียราวกับคนรักก็ไม่ปาน





สปาร์ตาคัสก็ฉวยจังหวะที่ขวัญชิงเพทายไปจากมือเจ.  พุ่งเข้าหาเจพร้อมดาบในมือ.   แต่ไม่ทันที่เค้าจะบรรลุถึงตัวเจ.   โจนก็ยกดาบขวางอกปรี่เข้ามาขวางกั้นเค้าเอาไว้





สปาร์ตาคัส.      :     โจนแห่งอาร์ค!!!!    เจ้าบังอาจมาขวางทางข้าหรือ?
โจน.      :       สปาร์ตาคัส.  ท่านหันดาบใส่ผิดคน.   เจ้า เสือเขี้ยวดาบกำลังหลอกใช้ท่าน!!!






สถานการณ์ภายในห้องต่างตึงเครียด.   ต่างฝ่ายยังยืนคุมเชิง ไม่มีใครผลีผลามเข้าประจัญบานตะลุมบอน. มีเพียงขวัญที่ยังคลอเคลียกับ เสือเขี้ยวดาบ  ไม่ได้สนใจใยดีเรื่องราวใดๆ






ขวัญ.      :       ที่รัก....ข้าเอามาให้ท่านได้แล้ว





เธอยกเพทายในมือให้เสือเขี้ยวดาบได้ดูชมอย่างใกล้ชิด





เสือเขี้ยวดาบ .     :     มันเป็นแค่ก้อนหินธรรมดา.   เอามาให้ข้าทำไม!!
ขวัญ.       :       แต่เค้าว่า.........มันเป็นของจริงนะ


เสือเขี้ยวดาบ .      :     เธอเห็นเป็นเพทาย?
ขวัญ.             :        เค้าเห็นเป็นก้อนหิน....... แต่ประกายในดวงตาของโจน.   เค้าเห็นเป็นประกายจริงๆนะ.    เตงไม่คิดบ้างหรอว่า.   ไอ้นี่มันเอาของจริงมาให้.    แต่ใช้กลอุบายทำให้เตงมองเห็นเป็นก้อนหิน.  เตงจะได้ทิ้งมันไป




เสือเขี้ยวดาบปิดปากเงียบลงไตร่ตรองในสิ่งที่ขวัญกล่าวออกมา.   คิดๆดู.  ไม่มีข้อเสียอันใดหากเค้าจะเก็บก้อนหินนี้เอาไว้ก่อน. แล้วค่อยพิสูจน์ความจริงอีกครั้งว่าใช่เพทายสีเลือดของจริงหรือไม่.   เพราะถ้าเค้าด่วนสรุปทิ้งมันไป.   อาจจะเป็นการพลาดโอกาสครั้งสำคัญในชีวิตเลยก็เป็นได้





เจ.        :        ขวัญ!!!!!    ทำไมขวัญทำแบบนี้....
ขวัญ.     :       ระหว่างวัยรุ่นบ้านแตก.  กับยอดฝีมือเพลงดาบ ผู้นำองค์กรที่ทรงอิทธิพลที่สุด.   แกจะให้ชั้นเลือกใคร....





เจกัดฟันกรอด.  เค้ากำดาบในมือสองมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนด้วยความโกรธ.   เค้าเสียใจ เค้าผิดหวัง. เค้าไม่คิดเลยว่า. เด็กหญิงที่เติบโตมาด้วยกัน รู้จักกันมานานปี. จะกลายเป็นคนเห็นแก่อำนาจและชื่อเสียงเงินทองแบบนี้





เสือเขี้ยวดาบ .     :    เธอหลอกมันได้อย่างสนิทใจ.   เธอเก่งมาก
ขวัญ.       :         คิคิ.  เตงต้องให้รางวัลเค้านะ
เสือเขี้ยวดาบ .   :      ได้สิ...






สวบบบบบบบบ






 












สารบัญ



เรียงลำดับตาม Timeline (Earth-1) นะครับ









































                       
                               
                       
                       
                       
                       
              
                      
                          
        
                 
                         
                      
                                          
                       
           
              
                   
           
                
     








Earth-2









เรื่องสั้นฟันแล้ว(ไม่ค่อย)จบ    (ไม่ได้อยู่ในจักรวาล Vector)

ในสี่คนนี้ชอบจางซันฟงที่สุด เพราะชอบดูดาบมังกรหยก อาจารย์ปู่...ขวัญตัวจริงรึปล่าวเนี่ย? 

ขอฝากคำเตือน  ก่อนคอมเม้นต์ จากเจ้แว่น
................................................
ใครจะอ่านผลงานทุกตอนในห้องนี้ ถ้าทำตามกติกา-เงื่อนไขนี้ไม่ได้ แล้วรีพลายมักง่ายผ่านไปที หรือ รีพลาย ขอบคุณครับ,ขอบคุณ,ขอบคุณค่ะ,ติดตามครับ,สนุกมากครับ,ติดตามต่อ. อะไรประมาณนี้ จะแบนเลยนะ ขอบคุณมากๆครับ ก็ไม่ต้อง thank,thank you,thx ขี้หมาหลายแหล เหล่านี้ก็อย่าให้เห็น จัดรูดแบนไปยาวๆถ้าเจอ นี่เป็นข้อตกลงไว่ก่อนอ่านระหว่างเจ้าของงาน กับสมาชิก ถ้า รีพลายผิดเงื่อนไขมาหรือ โชว์พาล์วอยู่มานาน โชว์เก๋า โชว์สด โชว์เกรียน ทำมึนลองมาจะแบนเลย เพื่อสมาชิกอีกส่วนที่พร้อมทำตามกติกา เพราะไม่เช่นนั้น รีพลายคุณอาจทำให้ สมาชิกที่ปฏิบัติตามพลอยอดอ่านไปด้วย ฉะนั้นไม่แน่ใจ อย่าพิมพ์เอามักง่ายมั่วๆ..ถ้าคิดว่า กฏนี้มันยากก็ไปหาที่อื่นเสพนะ อย่าเข้ามาใช้มาอ่านงานที่ห้องนี้ อ๋อ ใครโดน pm เตือนถ้ายังมึนจะแบนจาก 6 เดือนเป็น 1ปี. .

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉันแบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือ แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .
................................................................................................................

ในบรรดาทีมฮีโร่นี่ ดูๆแล้วอาทมาตนี่ชีวิตดูรันทดที่สุดละ และดูมีความเป็นพระเอกรองจากก้องที่สุดละผมว่า

หืม ขวัญตัวจริงหรือโดนหลอกสะกดจิตอยู่นี่
อาจเป็นสาเหตุที่ทำให้ขาใช้การไม่ได้สินะ

ฉากบู้ลื่นไหล เนื้อเรื่องพลิกผัน ผู้เขียนยังคงรักษาลายเซ็นได้มิเสื่อมคลาย ข้าน้อย นับถือ นับถือ

ผมว่า ขวัญ. ต้องสำคัญกับเจ มากๆเลยหละ เป็นเพื่อนที่ผูกพันกันมาตั้งแต่เด็ก หลังจากเหตุการณ์ บ้านแตก ก็ไม่เจอกันเลย. พอมีโอกาสที่จะได้เจอกัน จึงรีบ มา ถึงแม้ว่า รู้ทั้งรู้ว่าการมาเจอครั้งนี้ มันเป็นแผนของไอ้ เสือเขี้ยวดาบ ก็ยังเสี่ยงมาช่วย
    แต่บอกเลยว่า มันช็อคนะ ที่ไอ้ เสือเขี้ยวดาบมันแทงสาวผู้ภักดี. อย่างขวัญ. ได้ลงคอ ต่อหน้า ต่อตาเจ. แบบนี้ เชื่อได้เลย ความโกรธ. ของเจ คงทะลุปรอทแตก ไอ้ เสือเขี้ยวดาบไม่ตายดีแน่ๆ
     แล้วนี่คงเป็นเหตุ ที่มาของการ สูญเสีย การทรงตัว กลายเป็นคนพิการ เดินไม่ได้ ของขวัญ. สินะ. น่าสงสารจัง. ที่จริง เจขวัญ. คงอยู่ด้วยกัน ในฐานะ คนรู้ใจกัน. จน มาถึงวันนั้น ที่ปัน ปล้ำขวัญ ทำเมีย นั่นหละ สถานะ. ของขวัญจึงเปลี่ยนไป

อาจจะเป็นแผนของขวัญก็ได้นะครับ

งานนี้ มีตายกันไปข้างหนึ่ง  แล้วเจจะรอดไหมล่ะ

เจ เอ๊ยกุละรัดทนกับชีวิตเอ็งจริงๆ shooter ที่ว่าหนักเเล้วเจอของเอ็งกระจอกไปเลย ที่บ้านโดนเก็บยกครัว เพื่อนสนิท ก็โดนเล่นจนเพื้ยน เจอคนที่พอเป็นสหาย ก็ไว้ใจไม่ได้

ตัดจบแบบยิ่งกว่าละครไทย  แต่ขวัญโดนไอ้ปันเปิดซิงเลือดสาดนิ ถ้าโดนถลุงมาตั้งแต่ตอนนี้และมันจะไปซิงได้ไง ???

อ้อ ราชาสปาตันที่ไปบวกกับเปอร์เซียซื่อลีโอไดนัสครับ ชาวสปาตันมันมีชีวิตเพื่อเป็นทหาร มันจะเก่งก็ไม่แปลก

เรื่องของขวัญก็ท่าทางจะซับซ้อนไม่เบาเลย ชอบปู่จางจริงๆ มาเหนือเมฆ

สงสัว่าทำไมมองเพทายเป็นก้อนหินธรรมดา หรือเพราะว่าเป็นข้อกำหนดของเพทายเอง ดังนั้น ต่อให้เสือเขี้ยวดาบได้ไปก็ไม่สามารถใช้งานได้อยู่ดี ไม่รู้ว่าผมเข้าใจถูกมั้ย

สวบ อันสุดท้ายนี่เป็นขวัญรึเปล่าที่โดนแทง

นี่ขวัญโดนเสือเขี้ยวดาบวางยาให้เชื่อฟัง รึตั้งใจทำเป็นเชื่อฟังเสือเขี้ยวดาบเพื่อเป้าหมายอะไรสักออย่างรึเปล่า  มันดูต่างจากขวัญในเรื่องเวคเตอร์มากเลย