บ่วงเสน่หา 76 (ดินแดนอสูร1)

   สี่หญิงแห่งหื่นบ้านนา ต่าย พิม กลอยใจ และศรีผู้แม่ ตื่นมาจากสลบไสล ด้วยความรู้สึกสุดท้ายที่จำได้คือเรือนทั้งเรือนสั่นไหวโยกโคลงเคล้ง ตามมาด้วยเสียงแตกหักของไม้และอิฐ ดังสนั่นเหมือนโลกทั้งโลกจะถล่มลงมา จากนั้นก็เหมือนร่างทั้งร่างถูกแรงดึงดูดมหาศาลดูดกระชากร่างให้หลุดลอยจากพื้นห้องอย่างไม่ทันตั้งตัวดังพายุหมุน จากนั้นสติสัมปชัญญะของทุกคนก็หลุดลอยคล้ายดังวิญญาณออกจากร่างสลบไปไม่รู้นานเท่าใด "เกิดอะไรขึ้น พวกผู้ชายไปไหนหมด " สาวต่ายยันร่างขึ้นเดินสำรวจห้องไปมา "พวกผีดิบนั้นมันไปกันหรือยัง " นังศรีแม่กลอยใจ เสียงสั่นจับมือลูกสาวแน่น สาวพิมลุกขึ้นย่องไปแง้มประตูเพื่อสังเกตการณ์ " ไม่เข้าท่าแล้วพวกเรา " สาวพิมหน้าซีดเผือด กลอยใจและสาวต่ายถลาเข้ามาพร้อมกันภาพที่เห้นตรงหน้าทำเอา สองสาวงงงวยพูดอะไรไม่ออก ดีที่เหล่าสาวๆหื่นบ้านนาต่างผ่านหนาวผ่านร้อนมากับศึกป่าชับบอนมาแล้วทุกคน ไม่เช่นนั้นคงตกอกตกใจขวัญหนีดีฝ่อช็อคกับภาพเบื้องหน้าไปแล้ว ภาพที่สาวๆเห็นเมื่อเปิดประตูห้องควรจะเป็นกลางเรือนชานของบ้านไม้หลังใหญ่ ไม่ใช่ป่ารกร้างที่มีแต่ต้นไม้ใบหญ้าแปลกตา ท้องฟ้าแม้จะสีสันวิจิตรตระการตาอาบไปด้วยแสงแวววับจากก้อนหินสีสด ที่ดูดีๆมันช่างคล้ายทับทิม มรกต แก้วโมรา เพชรพลอยที่ยังไม่ได้เจียระไน ก้อนเท่ากำปั้นเล็กใหญ่กระจายไปทั่วบริเวณ ลมด้านนอกที่โชยเข้ามาจากการแง้มบานประตู มีทั้งกลิ่นหอมฉุนเอียนๆกลิ่นไฟไหม้ กลิ่นน้ำคล่ำ ปะปนกันไปหมด และที่สำคัญความหนาวเหน็บจับใจนั้นแทรกไปด้วยไอร้อนผาวอย่างแปลกประหลาด "เราหลงมาอยู่ไหนละเนี้ย เอาไงกันดี " กลอยใจรีบปิดประตูที่แง้มไว้ " แล้วพวกผู้ชายหายไปไหนหมด "นังศรีเสียงสั่นความกลัวเริ่มเข้ามาเกาะกินจิตใจนาง นังศรีเพิ่งเสียสามีสุดรักไปหมาดๆ ก็มาเจอสถานการณ์น่าหวาดหวั่นซ้ำซ้อนอีก จิตใจที่เปราะบางอ่อนล้าแทบจะทรงกายไว้ไม่ไหว กลอยใจลูกสาวเข้ามาประคองผู้แม่ "คงไม่ป็นไรหรอกแม่ ลุงอ้นและพวกผู้ชายเจอมาหนักกว่านี้ก็ผ่านมาได้ ฉันว่าไม่นานพวกนั้นคงหาทางมาช่วยพวกเรา " "ใช่ป้า แค่นี้จิบๆ " สาวต่ายสาวพิมเข้ามาเสริมเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ข้างในใจของสาวๆหื่นบ้านนาย่อมรู้ดีว่าเหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ได้ง่ายๆอย่างที่ปากพูด

   ณ เรือนหลังใหญ่ของเสี่ยอ่ำที่ตอนนี้แทบจะเรียกว่าซากบ้านก็ว่าได้ จากศึกเมื่อคืนเหมือนดังบ้านหลังนี้ถูกพายุโหมกระหน่ำแทบไม่เหลือความสวยงามอลังการของเรือนเจ้าสัวประจำจังหวัด คุณนายสุที่มาสมทบทีหลังถึงกับมือไม้สั่นใจหวิว " พวกสาวๆจะเป็นไรบ้างก็ไม่รู้ " "พวกเราพลาดอย่างแรงไม่นึกว่าที่วางแผนไปมากมาย จะล้มเหลียวไม่เป็นท่าแทบจะเอาชีวิตไม่รอด " ไอ้พลนั่งหน้าเครียดทั้งแค้นทั้งห่วงเมียรัก พ่อก็เสียเมียก็หายบ้านก็พัง ไอ้ชัยตบไหล่เพื่อนรุ่นน้องเบาๆ " มันเหตุสุดวิสัย ใครจะรู้ว่าโลงศพจะเป็นของปลอม " "นั้นซิ ใครมันนกรู้แอบเปลี่ยนโลงแต่แรก หรือว่ามันปลอมตั้งนานแล้วว่ะ " เฒ่าคำสงสัย "ไม่น่าจะใช่ มันคงเปลี่ยนหลังที่พวกเราแอบไปถอนตะปูอาคมซะมากกว่า เพราะถ้าปลอมแต่แรกตะปูอาคมที่พวกเราเอาไปก็คงใช้การไม่ได้แต่แรก เหี้ยแล้ว....อย่าให้เป็นอย่างที่กูคิดเลย " เฒ่าอ้นลุกพรวดอย่างตกใจสุดขีด "มีอะไรลุง " "แย่ละโว๊ย พวกเราหลงกลไอ้อสูรกายปู่เจ้าสมิงพรายแน่ๆ " "หมายความว่าไงลุง " "ถ้าโลงมันปลอมแต่แรกละ แสดงว่าตะปูที่เราได้ไปมันก็ใช้ไม่ได้ผล ไอ้ปิศาจที่เราคิดว่ากักไว้ในต้นตะเคียนพันปี จริงๆมันก็ไม่ได้ถูกจองจำไว้นะซิว่ะ " "เซี้ยแล้ว เอาไงดีลุง " ไอ้ชัยถึงกับหน้าถอดสี ถ้าเป็นจริงเหมือนที่เฒ่าอ้นคาดไว้ สถานการณ์ตอนนี้ก็แทบจะเป็นตายเท่ากัน "มีทางเดียวที่จะรู้ คำตอบอยู่ที่ป่าชับบอน "
      เย็นนั้นเหล่าหื่นบ้านนาถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือเฒ่าอ้น เฒ่าคำ ไอ้ชัย ไอ้พล มุ่งหน้าสู่ชับบอน กลุ่มสองมีไอ้จวน ไอ้กาบ ไอ้มีและคุณนายสุอยู่เป็นทัพหลังจัดการภาระด้านหลังโดนเฉพาะต้องจัดการงานศพของไอ้กาบหนึ่งในสมาชิกหื่นบ้านนาที่ต้องเอาชีวิตมาสังเวยกับศึกคราวนี้ "ให้ฉันไปด้วยนะลุง ขอฉันไปแก้แค้นให้ไอ้กาบด้วย " ไอ้จวนขอร้องเสียงสั่น มันกับไอ้กาบเป็นเพื่อนกันแต่เด็กๆ ผ่านดีแลวมาด้วยกัน เป็นตายแทนกันได้ "เอ็งอยู่ทางนี้จัดการงานให้ไอ้กาบเป็นครั้งสุดท้ายช่วยคุณนายเถอะว่ะ พอเสร็จค่อยตามไปสมทบทุกเรื่องราวให้เชื่อฟังคุณนายสุนะ เรื่องแก้แค้นเอ็งได้แก้แค้นแน่ "
      ภายในห้องนอนกลางป่าแปลกพิสดาร สามสาว พิม ต่าย กลอยใจกำลังแอบกระซิบเสีบงเบาอยู่มุมห้องนอน นังศรีนอนหลับระทวยอยู่บนเตียงนอน "กลอยอยู่เฝ้าแม่นะ พวกพี่สองคนจะออกไปดูข้างนอกสักหน่อย เราต้องช่วยตัวเองก่อนจะอยู่งอมืองอเท้ารอพวกผู้ชายมาช่วย ไม่ได้ " กลอยใจพยักหน้าอย่างว่าง่าย "พวกพี่ระวังตัวนะ" "ไม่ต้องห่วงเรื่องเอาตัวรอดนะพี่เก่งอยู่แล้ว " สาวพิมยิ้มสู้

เนื้อหาถูกซ่อนเอาไว้ คุณต้องตอบกระทู้นี้ก่อน

panax

ลุ้นๆๆกับที่ใหม่ด้วยคนครับ
จะเจอหนักกว่าที่ผ่านมามั้ยน้อ

ขอฝากคำเตือน ก่อนคอมเม้นต์ จากเจ้แว่น
................................................
ใครจะอ่านผลงานทุกตอนในห้องนี้ ถ้าทำตามกติกา-เงื่อนไขนี้ไม่ได้ แล้วรีพลายมักง่ายผ่านไปที หรือ รีพลาย ขอบคุณครับ,ขอบคุณ,ขอบคุณค่ะ,ติดตามครับ,สนุกมากครับ,ติดตามต่อ. อะไรประมาณนี้ จะแบนเลยนะ ขอบคุณมากๆครับ ก็ไม่ต้อง thank,thank you,thx ขี้หมาหลายแหล เหล่านี้ก็อย่าให้เห็น จัดรูดแบนไปยาวๆถ้าเจอ นี่เป็นข้อตกลงไว่ก่อนอ่านระหว่างเจ้าของงาน กับสมาชิก ถ้า รีพลายผิดเงื่อนไขมาหรือ โชว์พาล์วอยู่มานาน โชว์เก๋า โชว์สด โชว์เกรียน ทำมึนลองมาจะแบนเลย เพื่อสมาชิกอีกส่วนที่พร้อมทำตามกติกา เพราะไม่เช่นนั้น รีพลายคุณอาจทำให้ สมาชิกที่ปฏิบัติตามพลอยอดอ่านไปด้วย ฉะนั้นไม่แน่ใจ อย่าพิมพ์เอามักง่ายมั่วๆ..ถ้าคิดว่า กฏนี้มันยากก็ไปหาที่อื่นเสพนะ อย่าเข้ามาใช้มาอ่านงานที่ห้องนี้ อ๋อ ใครโดน pm เตือนถ้ายังมึนจะแบนจาก 6 เดือนเป็น 1ปี. .

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉันแบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือ แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .
................................................................................................................

สองสาว พิมกับต่ายจะเจออะไรในป่าพิศดารนี้นะ

เอาแต่สาวๆ มาเก็บไว้ในที่ประหลาดแบบนั้น ต้องได้ผจญภัยอีกแน่ๆ

แบบนี้จะเรียกว่าวนเวียนกลับไปที่เดิมใหม่หรือเปล่าน๊า หรือจะมีอะไรใหม่มาให้พบกันอีกบ้าง

น้องสาวสองคนระวังนะเดียวจะเอาตัวไปแลกอะเอาตัวไม่รอด

รอบนี้เนื้อเรื่องเข้มข้น สาวๆจะเอาตัวรอดยังไง ของคลังก็เป็นของปลอมแล้วจะเอาอะไรไปสู้ คิดแล้วลุ้นจริงๆ

เอาตัวรอดจากการผจญภัยนี้ดี

numvego

ลุ้นครับลุ้น หลังจากที่หายไปพักใหญ่ๆ

โลงก็ปลอม ตะปูก็จะปลอมอีก แก๊งหื่นบ้านนางานงอกซะแล้ว

พิมกับต่าย ตื่นเต้นในการลิ้มรสครั้งนี้แน่นอน

4 สาวจะเจออะไรอีก น่าเป็นห่วง

ลุ้นต่อไป

งานนี้หนักแน่...วนมาป่าซับบอนอีกครั้ง

หายไปหลายเพลาเลย สงสัยไปซุ่มกำลังมา

ข่าว:

บ่วงเสน่หา 76 (ดินแดนอสูร1)

panax

numvego