อัพเดท เส้นทางของมายด์ ตอนที่ 6 ลงในเว็บ ธัญวลัย แล้วนะครับ

สำหรับใครที่ต้องการอ่านตอน 6 สามารถติดตามรวดเร็วก่อนใครได้ที่เว็บธัญวลัยนะครับ จะเริ่มเข้าฉากดุเด็ดเผ็ดมันแล้ว



สามารถเข้าไปโหวตตามลิ้งค์ด้านบน หรือในเฟชบุคเพจนวมินทร์ รามอินทรา







----------------------------------------------------------------

ผลโหวตครั้งที่ 4 หัวข้อ "มายด์จะไปช่วยพ่อทาครีมตอนไหน"

ตอนที่ทุกคนอยู่กันครบ - 58 คะแนน
ตอนที่ลูกและสามีหลับแล้ว - 179 คะแนน

หลังจากมายด์ให้นม เปลี่ยนผ้าอ้อม เช็ดตัวให้ลูกเสร็จ เธอก็เปลี่ยนชุดเป็นเสื้อยืดสีเทาผ้าสลาฟรัดรูป พอเห็นขอบบรากลายๆ กางเกงขาสั้นสีขาว ทีแรกมายด์จะทำความสะอาดห้อง แต่เธอดันได้ยินเสียงรถยนต์มาจอดอยู่หน้าบ้าน คุณแม่คนสวยจึงอุ้มน้องเปี่ยมสุขลงมาต้อนรับแขก มายด์เดาได้ไม่ยากว่าคนที่กำลังเดินลงจากรถคือเพื่อนของพ่อปวิธ เนื่องจากหน้าตาที่ดูรุ่นราวคราวเดียวกัน



"สวัสดีค่ะ ใช่เพื่อนของคุณพ่อหรือเปล่าคะ" 

"โอ้ว หลวงมาดูลูกสะใภ้กับหลานไอ้วิธสิ น่ารักทั้งแม่ทั้งลูกเลย"



ชายมีอายุคนแรกที่พูด ผมสั้นสวมแว่นสายตา ตัวผอมสูงผิวคล้ำดำแดง สวมเสื้อโปโลเก่าๆ กางเกงสีซีด ที่ดูจะใหม่และแพงสุดคงเป็นนาฬิกาข้อมือ อีกคนที่ลงจากรถตามมาอย่างช้าๆเป็นผู้ชายร่างท้วม หน้ากลมผิวขาว หัวโล้น แถมคิ้วยังบางราวกับพระ แต่งตัวคล้ายกับเพื่อนอีกคน แต่เสื้อผ้าดูใหม่กว่า เป็นโทนสีขาว มีสร้อยทองเส้นโตห้อยอยู่ตรงคอ



"อ้าว มากันแล้วเรอะ!" 



เสียงพ่อปวิธดังมาจากด้านหลัง พูดจาโผงผางตามประสาตำรวจเก่า ว่าที่พ่อสามีเดินมาในชุดปกติ เสื้อโปโลกางเกงขายาว พ่อปวิธและมายด์มองตากันอย่างเคอะเขิน ทั้งสองยังหมกมุ่นคิดถึงเรื่องเมื่อเช้าอยู่



อดีตนายตำรวจเดินมาเปิดประตูบ้านต้อนรับเพื่อนทั้งสอง



"เอียด หลวง นี่มายด์ลูกสะใภ้ข้า ส่วนนี่หลานชายข้าชื่อเปี่ยมสุข" 



มายด์พยายามยกมือไหว้คนทั้งสองพลางวิเคราะห์ว่า ถ้าคนหัวโล้นใส่สร้อยทองเส้นโตถูกเรียกว่า หลวง แสดงว่าคนที่ผอมสูงน่าจะชื่อ เอียด 



"ชื่อ ปอปลากันทั้งบ้านเลยสินะ เปี่ยมสุข ปรก ปวิธ ปอง แล้วก็ปั่น" ตาเอียดนับนิ้วอย่างจริงจัง

"เดี๋ยวนี้ล้อชื่อพ่อกันต่อหน้าลูกสะใภ้เลยเหรอวะ?" 

"ข้าแซวเล่นหน่า ว่าแต่วิธ เอ็งจะไม่แนะนำข้าให้ลูกสะใภ้คนสวยรู้จักหน่อยเหรอวะ" 

"มายด์ ไอ้ตัวสูงๆพูดมากๆนี่ชื่อ เอียด เป็นคนใต้รู้จักกับพ่อมาตั้งแต่เด็กล่ะ ชอบหากินกับคนตาย"

"เป็นสัปเหร่อน่ะจ่ะหนู" ตาเอียดรีบแก้ตัว

"อ๋อค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ลุงเอียด"

"แหม่ เรียกพี่ก็พอล่ะมั้ง" 



มายด์และตาเอียดพูดคุยกันอย่างเฮฮา เวลาอยู่ที่วัด แกทำงานคลุกคลีกับงานศพเป็นประจำ และส่วนใหญ่เกือบจะทุกงานย่อมมีวงเหล้า พวกญาติได้ผ่อนคลายก็จากคารมณ์ของตาเอียดนี่ล่ะ ส่วนคนที่ถูกเรียกว่า หลวง ยังคงยืนนิ่งยิ้มเบาๆดูสำรวม 



"เอ่อ แล้วคุณพี่..." มายด์หันไปถามพ่อถึงชายหัวโล้น

"อ้อ คนนี้ชื่อ เขียว แต่พวกพ่อเรียกหลวงตามตาเอียด เพราะแกเพิ่งสึก เห็นอย่างงี้บวชมาตั้งแต่เด็กเลยนะ" 

"ล..แล้วมายด์ควรเรียกท่านว่าอะไรดีล่ะคะ?" มายด์ตะกุกตะกัก เธอไม่เคร่งเรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่

"โธ่ ไม่ต้องไปคิดมาก ตอนนี้มันก็เป็นคนปกติเหมือนเราแล้ว จะเรียกลุงเขียว หรือเรียกหลวงเหมือนพวกพี่ก็ได้"

"แล้วทำไมข้าต้องเป็นลุงอยู่คนเดียววะ" ในที่สุดตาเขียวก็พูดออกมา น้ำเสียงของเขานุ่มและเบา

"เอาหน่าๆ เข้าบ้านกันก่อนดีกว่า" 



พ่อของปรกเดินนำ ตามมาด้วยมายด์ที่อุ้มลูกอยู่ เธอไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกเพื่อนของพ่อสามีจ้องบั้นท้ายที่กลมกลึงอยู่ ตาเขียวและตาเอียดดูจะถูกใจมายด์ทั้งคู่แบบไม่ได้นัดหมายกัน โดยเฉพาะตาเขียวที่ไม่ได้เจอคนที่ใช่มานาน



"นั่งๆ เดี๋ยวข้าไปหาน้ำมาให้กิน"

"มีน้ำสีเหลืองๆรึเปล่าวะ?" ที่ตาเอียดผิวคล้ำดำแดงงี้คงไม่เกี่ยวกับงาน แต่เป็นเพราะนิสัยการดื่มนี่ล่ะ

"ห่า เอาแต่เช้าเลยนะ ข้าก็นึกว่าจะมาดูหลานเลย เดี๋ยวออกไปซื้อให้"

"มายด์ออกไปซื้อให้มั้ยคะพ่อ?" สาวสวยออกตัว เธออยากทำตัวเป็นลูกสะใภ้ที่ดี

"ไม่เป็นไร อยู่บ้านเลี้ยงลูกไปเถอะ"



พูดจบพ่อของปรกก็เดินออกจากบ้านไป เหลือเพียงมายด์แล้วก็แขกทั้งสอง สาวสวยนั่งลงบนโซฟาอย่างเกร็งๆ ไม่รู้จะเริ่มบทสนทนาอะไร แต่ตาเอียดกับตาเขียวไม่ปล่อยให้โอกาสทองแบบนี้หลุดมือ ทั้งสองรีบนั่งประกบมายด์บนโซฟา ซ้ายเป็นตาเอียด ขวาเป็นตาเขียว



มายด์ชักได้กลิ่นอะไรบางอย่าง สายตาของทั้งสองเปลี่ยนไปทันที โดยเฉพาะตาเอียด ชายร่างสูงสวมแว่น หน้าตาของเขาส่อแววเจ้าชู้อย่างเห็นได้ชัด แถมเขยิบตัวมาซะเบียดไหล่กันเลย



"น้องมายด์นี่เคยเป็นพวกพริตตี้อะไรมาก่อนรึเปล่า?" ตาเอียดเริ่มชวนคุย

"เปล่านะคะ ทำไมเหรอ?"

"เหรอ พี่นึกว่าเป็นซะอีก ดูขาสิเรียวยาวสวยขนาดนี้" 



ตาเอียดไม่พูดเปล่า ใช้หลังมือแตะเบาๆด้วย เพิ่งรู้จักกันไม่ถึงชั่วโมง แกมือไวปากไวเหลือเกิน มายด์ชักจะสนใจเพื่อนของพ่อคนนี้เสียแล้ว สาวสวยทำยิ้มเขินหลบสายตา ก่อนจะค่อยๆยกขาขึ้นไคว้ทับ โชว์ทั้งขาทั้งโหนกที่ถูกบีบจนนูนขึ้น



"พี่เอียดก็พูดเกินไป ขาหนูก็มีรอยแตกเหมือนกันนะ ตรงนี้ไง"



มายด์นั่งเอียงข้างไปทางตาเขียวก่อนจะบิดเอียงก้นให้ตาเอียดดูริ้วรอยตรงแถวหลังคาเกือบถึงก้น ซึ่งมันมีน้อยมากจนมองแทบไม่เห็น สิ่งที่ตาเอียดเห็นคงจะเป็นขาอ่อนที่ขาวเหมือนหยวกกล้วยเสียมากกว่า เห็นตาเอียดกลืนน้ำลายแล้วมายด์ก็นึกสนุกอยู่ในใจ



ชายสูงวัยสวมแว่นอยากเอื้อมมือไปลูบไล้ขาที่ขาวอวบตรงหน้ามาก แต่ก็กลัวโดนอีกฝ่ายตบเอา จึงทำได้แค่มองอย่างเสียดาย ข้อเสียหลักของตาเอียดเลยคือ เวลาที่แกตื่นเต้นมากๆ แล้วแกมักจะปวดท้องหนัก



"น..น้องมายด์ เดี๋ยวพี่มานะ ขอไปเข้าห้องน้ำแปป"

"อ่าค่ะ รู้ใช่มั้ยคะว่าห้องน้ำอยู่ตรงไหน?" มายด์เดาว่านี่คงไม่ใช่หนแรกที่พี่เอียดมาที่บ้านหลังนี้

"รู้จ่ะรู้"



ตาเอียดรีบเดินเข้าไปในห้องน้ำอย่างไว หลังจากประตูปิดลง มายด์ก็หันมามองตาเขียวแล้วยิ้มให้ แกดูเรียบร้อยต่างจากเพื่อนเอามากๆ แต่ไม่นานมายด์ก็รู้ตัวว่าเธอคิดผิด เพราะคนที่ร้ายกว่าคือ ตาเขียว ชายหัวโล้นคนนี้นี่ล่ะ เพราะจู่ๆเขาก็เอื้อมมือมาวางบนขาอ่อนเธอ



"ได้ข่าวว่า ตอนนี้ปรกเป็นคนทำงานอยู่คนเดียวใช่มั้ย?" 

"อ..อ่า ใช่ค่ะ" คนใจกล้าอย่างมายด์ยังตกใจ 

"แล้วอย่างงี้จะมีเงินใช้พอเหรอ?" ตาเขียวลูบต้นขามายด์ราวกับเธอเป็นเด็กดริ๊ง

"ม..มายด์ก็ไม่แน่ใจ แต่น่าจะพอไหวมั้งคะ"

"ถ้าไม่ไหวบอกพี่ได้นะ พี่พร้อมช่วยเสมอ" 

"ข..ขอบคุณนะคะ"



มายด์ไม่ใช่พวกผู้หญิงหน้าเงิน เธอจึงไม่ชอบวิธีจีบของตาเขียวสักเท่าไหร่ แต่สาวสวยก็ไม่ปฏิเสธซะทีเดียว เพราะมายด์ถือคติที่ว่า อะไรก็เกิดขึ้นได้ในอนาคต ดังนั้นเธอจึงไม่รีบตัดขาดแต่แค่ดันมืออีกฝ่ายออกเบาๆ 



"หนูมายด์ชอบเที่ยวต่างจังหวัด ทำบุญ บริจาคเงินอะไรพวกนี้บ้างมั้ย?"

"สมัยก่อนก็เคยไปบ้างค่ะ แต่พอมีน้องเปี่ยมสุขแล้ว มายด์ไม่ได้ไปไหนเลย มันลำบากคนอื่นน่ะค่ะ ลูกยังเด็กอยู่ด้วย"

"พี่กับพวกตาเอียดว่าจะไปอยู่ ถ้าสนใจบอกได้นะ เดี๋ยวขอตาวิธให้"



มายด์ยิ้มแต่ยังไม่ทันได้ตอบอะไร โทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นมา คุณแม่สาวคนสวยจึงขออนุญาติตาเขียวออกมารับโทรศัพท์นอกบ้าน มายด์ก้มหน้าดูบนจอก็พบกับชื่อของคนที่เธอไม่ได้เห็นมานาน เจ้านายเก่าของเธอ นายมณี* 



"ฮัลโหล สวัสดีค่ะ พี่มณี"

"สวัสดีมายด์ พอดีพี่ได้ข่าวว่ามายด์กลับมาอยู่ที่กรุงเทพแล้วเหรอ?" 

"อ๋อ ใช่ค่ะ" นายมณีน่าจะได้ข่าวมาจากว่าที่สามีอย่างปรก

"ดีใจจัง นึกว่ามายด์จะไม่กลับมาซะแล้ว"

"กลับสิคะ ปรกทำงานที่นี่หนิ ว่าแต่พี่จ้ากับพี่แหววเป็นไงบ้างคะ ไม่มีเบอร์ติดต่อเลย" จ้ากับแหวนเป็นเพื่อนร่วมงานที่สนิทแถมยังโลว์เทคโนโลยี

"แหววลาออกไปแล้ว ได้ข่าวว่ามีลูก ส่วนจ้ายังอยู่ดีมีสุข อ้วนขึ้นด้วยละมั่ง"

"จริงเหรอคะ อยากเจอพี่จ้าจัง แต่ก็เสียดายพี่แหวนที่ออกไปแล้ว"

"อยากเจอก็มาหาสิ วันไหนว่างๆ พี่ขอเจอเราหน่อยได้มั้ย มีเรื่องอยากคุยด้วยมากมายเลย"



(มายด์จะนัดไปกับใคร ขึ้นอยู่กับผู้อ่านทุกท่าน)



"มายด์ยังให้คำตอบทันทีไม่ได้ อย่าว่ากันเลยนะคะ"

"พี่เข้าใจ พี่รอมายด์ได้เสมอล่ะค่ะ ขอแค่มายด์ไม่โกรธพี่ก็พอ"



มีเรื่องหนึ่งที่มายด์ไม่เคยเล่าให้กับปรกฟัง หลังจากที่เธอขอลาออกจากงานเนื่องจากท้องที่เริ่มนูนขึ้น นายมณีเจ้านายของมายด์ที่คอยตามจีบมานานถึงกับโมโหและดื่มเหล้าจนเมาเกือบทุกวัน จนกระทั่งวันหนึ่งตอนที่มายด์กำลังจะกลับบ้าน นายมณีก็เรียกให้เธอเข้าไปพบในออฟฟิศ  

น่าจะมึเสียว

เลือกไปกับพวกแก๊งลุงหื่นครับ อยากเห็นน้องมายด์ โดนรุม

แล้วน้องมายด์จะรอดจากเสือสิงห์หรือเปล่าหนอ เขี้ยวลากดินทุกคนเลย

เสร็จเพื่อนผัวซะมั๊ง

เจ้านายเรียกลูกน้องสาวเข้าไปพบ ในนิยายอิโรติค มีอย่างเดียวเท่านั้นแหละ

ต้องมีจัดกันบ้างละ ไม่น่าพลาด

จัดหนักกันในออฟฟิศแน่ๆ
ปูทางมาซะขนาดนี้แล้ว

เสือๆทั้งนั้นจะรอดไหมเนี่ย

เรียกเข้าพบ ในสถานะแบบนี้ไม่รอด แน่นนอนจ้าา

เสร็จแน่ครับ มาย

มายด์ทำท่าทางเหมือนกับว่าจะไวไฟพอสมควรในอดีต คนที่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยมีคดีกันมาก่อน ยังตามมาจะสานต่ออีก

เพื่อนพ่อนี่ร้ายกาจเหมือนกันหมด

มายน่าจะไปกับ เพื่อนพ่อปรกก่อน แบ้วค่อยมา กับเจ้านายเก่า ฟาดให้เรียบเลย 

  อยากเจอนี้อยากกินแน่ๆ