หนูตกถังข้าวสาร

บรรยากาศภายในห้างสรรพสินค้าวันหยุดสุดสัปดาห์คราคร่ำไปด้วยบรรดานักช้อปเดินชนกันสับสนวุ่นวาย ผมยืนรอศรีภรรยาหมาดๆที่เพิ่งแต่งงานกันได้ไม่ถึงเดือนที่หน้าแผนกซูเปอร์มาร์เก็ตเพราะขี้เกียจเข้าไปเดินตามเธอเข้าไปลุยกับสมาคมแม่บ้านเลยขอแค่ยืนรอถือของอยู่ข้างนอกจะดีกว่า

"เสร็จแล้วค่ะพี่ภพ ครบถ้วน" แบมเดินเข็นรถที่เต็มไปด้วยถุงใส่อาหารสดอาหารแห้งข้างของเครื่องใช้
"โห.. ครอบครัวพี่สาวแบมมากันกี่คนเนี่ย" ผมมองข้าวของแล้วเหมือนจะทำอาหารเลี้ยงคนเป็นสิบ
"ก็มีพี่เบียร์ น้องนุ่นกับแนนแล้วก็น้องนาย"
"แบมเตรียมไว้สักสามสี่มื้ออ่ะ"
"มื้อเย็นนี้ มื้อเช้า พรุ่งนี้พี่เบียร์จะไปซื้อของเพิ่มเติมแล้วก็ต้องไปถึงสนามบินสี่ทุ่มเครื่องออกตีสอง"
"ไอ้เด็กเปรตมาด้วยเหรอ ผมยังจำที่มันเจาะยางรถผมจนต้องนอนอยู่ทองผาภูมิคนเดียวได้อยู่เลย"
"ก็เค้าหวงแบมอ่ะ" แบมหัวเราะความหลังที่ผมจำไม่ลืมเมื่อครั้งไปเที่ยวจังหวัดกาญจนบุรีกับครอบครัวของแบม
...........................................

ผมชื่อครองภพครับ ผมเรียนจบระดับปริญญาโทด้านการแสดงเปียโนคลาสสิคจากประเทศญี่ปุ่น พื้นเพเดิมของผมและครอบครัวอยู่ในจังหวัดใหญ่แห่งหนึ่งในภาคอิสาน พวกเราไม่ใช่ครอบครัวที่เรียกว่ามีฐานะอะไรมากแต่ด้วยความที่พ่อของผมเป็นนักดนตรีเก่าผมก็เลยได้เรียนเปียโนมาตั้งแต่เด็กๆหลังจากจบมัธยมต้นชีวิตก็ดำเนินไปด้วยการสอบชิงทุนต่างๆมาโดยตลอดจนสอบได้ทุนของมหาวิทยาลัยในตัวจังหวัดไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยในโตเกียวระดับปริญญาตรีและโท

หลังจากที่เรียนจบกลับมาสอนเพื่อใช้ทุนอยู่นั้นเกิดเหตุการณ์ในละแวกบ้านของผมก็คือเกิดเหตุลอบสังหารนักการเมืองท้องถิ่นเจ้าของธุรกิจโรงสีและโกดังข้าวซึ่งผมจำได้ว่าผู้ตายคือเพื่อนวัยเรียนของพ่อ ผมตามครอบครัวไปงานศพเลยได้มีโอกาสพบกับภรรยาของท่านผ่านการแนะนำตัวจากคุณพ่อและคุณแม่ผม

"ภพจำวันที่เราไปงานศพนายกแอ๊ดได้ไหมลูก" แม่ถามผมในค่ำวันหนึ่งหลังจากผ่านคืนงานศพได้สักเดือนกว่าๆ
"เนี่ยเค้ายังโดนจดหมายขู่อยู่เลย จะให้เลิกทำโรงสี"
"พวกคนรวยนี่ปัญหาเขาน่ากลัวเนอะแม่เนอะ" ผมตักกับข้าวรสมือแม่เข้าปากอย่างเอร็ดอร่อยเพราะเหนื่อยกับการสอนมาทั้งวัน

"แล้วแกจะกลับไปญี่ปุ่นอีกไหมเนี่ย" พ่อผมเริ่มถามบ้าง
"ไปครับพ่อ รออนุมัติทุนป.เอกอยู่เห็นว่าไปได้เลยไม่ต้องรอใช้ทุนให้หมดไว้กลับมาใช้ทีเดียวยาวเลย"
"จะเป็นด็อกเตอร์เปียโนเหรอ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จแล้วเจอกันหน่อยดีกว่า" พ่ออารมณ์ดีเดินไปหยิบกีตาร์ทรงแจ๊สตัวสุดรักของเขามาเช็ดฝุ่น

"วันงานศพเห็นลูกสาวนายกแอ๊ดไหมลูก" แม่ผมถามเหมือนจะชักนำเข้าเรื่องอะไรสักอย่าง
"คนที่ยืนข้างๆคุณนายเหรอแม่" แม่ยิ้มอารมณ์ดีที่ลูกชายจำได้
"น่ารักไหมลูก" เธอเปิดประเด็นทันที
"โอ้ยแม่.. แก่แล้วมั้งเห็นว่ามีลูกตั้งสามคนไม่ใช่เหรอ"
"บ้าแล้ว!!" แม่รู้สึกงงไปกันใหญ่
"คนที่สาวๆสิ!! คนเนี้ย!!" ถ้าแม่เปิดรูปจากโทรศัพท์ให้ดูตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง
"อ๋อ.. อืม น่ารักดี ผมนึกว่าลูกสาวคนนี้เสียอีก"
"ลูกอะไร เขาเป็นน้อง!! แต่ว่าห่างกันเกือบสิบห้าปี ลูกหลงท่านนายกอ่ะ"

"น่ารักไหม ลูก" แม่ถามผมอย่างมีเลศนัย
"เธอก็บอกลูกไปเลยสิมันแต่อ้ำๆอึ้งๆ" สงสัยพ่อจำรำคาญเพราะรอจะไปแจมดนตรีกันอยู่
"เมื่อวานคุณนายเค้าโทรมาหาแม่แล้ววันนี้เค้ามาเองเลยนะ"
"เค้าห่วงความปลอดภัยลูกคนเล็กเขาเพราะในบ้านไม่มีผู้ชายคนโตเหลือเลย"

"เขาอยากให้ลูกภพพาลูกสาวคนเล็กของเขาไปญี่ปุ่นด้วย" แม่ทิ้งจังหวะก่อนจะเผยสาระสำคัญของเนื้อหา
"แต่งงานกันแล้วก็ไปเลย" พ่อสมทบสนับสนุน

ผมเองถึงแม้จะเคยมีแฟนมาบ้างทั้งคนไทยและคนญี่ปุ่นแต่ทุกคนก็จะมีอันต่อร้างลาจากกันเพราะตัวผมเองที่มีเวลาเพื่อซ้อมเปียโนเท่านั้น ถึงแม้ตำแหน่งลูกเขยเศรษฐีจะเป็นข้อเสนอที่ไม่น่าจะต้องคิดอะไรมากแต่เรื่องซ้อมเปียโนก็เป็นปัญหาต่อชีวิตรักของผมตลอดมา

ระหว่างที่รออนุมัติทุนป.เอกที่มหาวิทยาลัยโตเกียวผมก็เริ่มเข้านอกออกในบ้านของอดีตนายกเทศมนตรีผู้ล่วงลับบ่อยขึ้นเพื่อทำความรู้จักคุ้นเคยและทุกคนในครอบครัวของน้องแบมก็เหมือนจะร่วมรู้เห็นดีเห็นงามกันทั้งหมดยกเว้นน้องเจ้านายลูกชายคนเล็กของพี่เบียร์ที่มักจะมองเขม่นผมแปลกๆทุกครั้ง

ผ่านไปไม่เกินสิบวันมีข่าวว่าตำรวจจับมือปืนและสาวไปจนถึงคนบงการซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นหุ้นส่วนธุรกิจด้วยกันเอง บรรยากาศในครอบครัวของน้องแบมดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจากจำนวนรปภ.ลดลงเหลือแค่สองคนที่ประตูเข้าบ้านด้านหน้าเท่านั้น

"ครองภพ แม่ขอคุยด้วยหน่อยสิ" คุณนายเรียกผมไปคุยด้วยในเย็นวันหนึ่ง
"เธอจะไปญี่ปุ่นเมื่อไหร่นะ"
"หลังจากกำหนดวันแต่งงานอีกสองอาทิตย์ครับ"
"แม่ไม่อยากให้ยัยแบมไปอยู่ญี่ปุ่นแล้วล่ะ" สงสัยผมจะตกสวรรค์เสียแล้ว55

"ก็ไม่ต้องมีงานแต่งก็ได้นะครับ" ผมตัดสินใจพูดทำลายความเงียบ
"ปากเสีย!! นี่จะแต่งงานอยู่แล้วนะพูดอย่างนี้ได้ยังไง" คุณว่าที่แม่ยายดุผมเสียงดัง
"ชั้นจะเสนอขอ้อเสนอที่เธอไม่ควรจะปฏิเสธ"
"ชั้นจะลงทุนให้เธอทำโรงเรียนดนตรีหรือทำธุรกิจอะไรก็ได้ที่กรุงเทพ"
"ชั้นมีทั้งห้องแถวทั้งที่เป็นบ้านเดี่ยวหลายที่เธอจะเอาอันไหนก็ได้เลือกเอา ขอแค่เธอพาแบมไปอยู่ด้วย"
"เรื่องใช้ทุนมหาวิทยาลัยชั้นจะใช้ให้"
.................................................

ผมกับแบมกลับมาถึงบ้านจัดเก็บข้าวจองได้ไม่นานพี่เบียร์ก็ขับรถเข้ามาจอด ผมยกมือไหว้สวัสดีพี่สาวเมียและรับไหว้หลานๆ ส่วนเจ้านายลูกชายคนสุดท้องยกมือไหว้ผมแบบเสียไม่ได้เพราะกำลังโทรศัพท์อยู่

"ทำไมไม่มาเครื่องบินล่ะพี่เบียร์" แบมกล่าวทักทาย
"เอ้ายกกระเป๋าไปเก็บสิ รอให้ใครทำให้ล่ะ" พี่เบียร์หันไปดุลูกๆทั้งสามคนที่เอาแต่เล่นโทรศัพท์
"ชั้นจะเอาเครื่องกรองน้ำมาให้เธอน่ะสิ ที่บ้านชั้นให้กินน้ำจากเครื่องนี้ทุกคน มันเป็นน้ำแร่นะ"

ผมยกเจ้าเครื่องกรองน้ำหนักอึ้บจากหลังรถเอสยูวีคันหรูเดินไปไว้ในบ้านตามที่พี่เบียร์สั่งและรับกระเป๋าใบใหญ่จากเด็กๆไปรวมกันไว้ในห้องเก็บของเมื่อเดินออกมาก็เห็นพี่เบียร์กำลังอธิบายวิธีใช้เครื่องกรองน้ำแร่ทรงกระบอกสีเงินให้แบมฟังอยู่ ได้ยินเด็กๆบ่นว่าอยู่ที่บ้านแม่สั่งให้กินน้ำจากเครื่องนี้อย่างเดียวเท่านั้น

พี่เบียร์เป็นพี่สาวคนกลางอายุมากว่าแบมภรรยาผมเกือบสิบห้าปีเพราะแบมเป็นลูกหลงส่วนพี่สาวคนโตอีกคนชื่อพี่โบอายุมากว่าอีกหนึ่งปี พี่สาวทั้งสองของแบมเลิกกับสามีด้วยเหตุผลทางธุรกิจทั้งคู่อาจเป็นเพราะเหตุนี้ที่คุณนายแม่ของแบมเลือกผมเพราะไม่ค่อยอยากให้เธอทำธุรกิจเหมือนพี่สาวทั้งสอง พี่โบกับพี่เบียร์ถึงจะอยู่ในวัยสาวใหญ่เกินสี่สิบกะรัตแต่ก็ยังดูแลรูปร่างกันได้อย่างดีอาจเพราะเล่นโยคะจนเรียกว่าเป็นครูสอนได้ทั้งสามคนรวมทั้งภรรยาผมด้วย

หลังมื้ออาหารเย็นที่แบมจัดต้อนรับครอบครัวของพี่สาวผมก็ได้รู้ผ่านการคุยกันว่านุ่นกับแนนฝาแฝดนักกีฬาว่ายน้ำของโรงเรียนมัธยมชื่อดังในกรุงเทพนั้นอยู่หอของโรงเรียนส่วนน้องเจ้านายเรียนที่โรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดและกำลังอารมณ์เสียไม่ยอมกินข้าวเพราะอยากจะออกไปเที่ยวท่องราตรีของกรุงเทพและนัดเจอเพื่อนในเฟสบุ๊คแต่แม่ไม่อนุญาต 

เรานั่งคุยกันในห้องดูทีวี แบมกับพี่สาวร้องคาราโอเกะกันส่วนนุ่นกับแนนนอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาเบดไม่สนใจผมที่กำลังขยับตัวจัดมุมนั่งสองสามรอบเพื่อจะได้เห็นกางเกงชั้นในสีขาวของแนนที่ลอดจากกางเกงขาสั้นออกมา

"แล้วนี่จะทำโรงเรียนดนตรีเหรอ" พี่เบียร์ถามผม
"ทำเป็นสอนเปียโนอย่างเดียวครับ ผมสอนกับรุ่นน้องทำสักสองห้องก็พอ"
"แบมว่าจะสอนโยคะดีไหมพี่เบียร์"
"ดีสิ โอ้ยฟังแล้วอิจฉา ขายข้าวตอนนี้มันเหนื่อยแย่งกัน" พี่เบียร์พูดไปยกเท้าคู่สลับขึ้นลงบริหารกล้ามท้องสิบที
"มิซิกแพ็คด้วยน้าา" พี่เบียร์เลิกเสื้อยืดรัดรูปขึ้นเกือบเห็นเสื้อชั้นในโชว์น้องสาว ผมเผลอมองหน้าท้องขาวแบนราบมีกล้ามท้องเป็นลูกสวยงามเจาะสะดือมีเพชรเม็ดเล็กสะท้อนแสงแวววาว

"นุ่นกับแนนมันจบม.หกแล้วเห็นแม่บอกว่าจะให้มาอยู่ที่นี่"
"แม่บอกแบมแล้วค่ะ เดี๋ยวแบมหาห้องเตรียมไว้ให้หลาน"
"เคยอยู่กันสองคนมันจะไม่เป็นส่วนตัวหรือเปล่า" พี่เบียร์แซวน้องสาวเพราะรู้ว่าเพิ่งแต่งงานยังไม่พ้นช่วงข้าวใหม่ปลามัน
"ได้ค่ะ หลานๆทั้งนั้น" แบมหัวเราะ ส่วนผมไม่มีปัญหาอยู่แล้วเพราะเท่ากับจะมีสาวๆน่ารักเข้ามาอยู่ในบ้านอีกถึงสองคน
"แล้วน้องนายอยู่ชั้นอะไรแล้วคะ"

พอพี่เบียร์เริ่มบ่นถึงพฤติกรรมเกเรของลูกชายคนสุดท้องผมก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำปล่อยให้พี่น้องเขาคุยกัน ระหว่างเดินออกมาจากห้องทีวีผมสังเกตุเห็นห้องครัวปิดไฟสลัวน้องนายกำลังฉีกซองอะไรบางอย่าง ผมมองเห็นเขาใช้ช้อนคนน้ำในแก้วสักพักแล้วจึงเททีเดียวหมดแก้วลงไปในเครื่องกรองน้ำแร่ ในใจก็คืดอยู่ว่ามันจะทำอะไรต่อไป

อีกสักพักน้องเจ้านายก็เดินถือเหยือกน้ำพลาสติกเข้ามาพร้อมแก้วหนึ่งใบรินน้ำให้แม่ดื่ม

"เออ ทำอะไรดีๆก็เป็นนะ แต่อย่าขอออกไปเที่ยวนะชั้นไม่ให้" พี่เบียร์ดื่มน้ำในแก้วจนหมด
"รินให้พี่ๆเขาด้วยสิ น้ำดีเชื่อพี่สิ" ประโยคหลังพี่เบียร์หันไปพูดกับแบม

น้องเจ้านายรินน้ำทิพย์ตามความเชื่อของแม่ให้ทุกคนดื่มโดยรินให้ผมเป็นคนสุดท้าย ผมทำเป็นดื่มแล้วถามว่ารสชาติมันแปลกๆพี่เบียร์ก็ยังยืนยันสรรพคุณว่าเพราะมันเป็นน้ำแร่ส่วนน้องเจ้านายเห็นผมดื่มก็เดินออกไป ผมทำเป็นค่อยๆดื่มเพราะถือแก้วเป็นคนสุดท้ายพอเมียผมกับพี่สาวเผลอผมก็เทน้ำลงบนพื้นพรมเสียเลย

น้ำนี่มันรสแปร่งๆจริงๆขนาดว่าผมลองดื่มแค่จิบๆไม่ถึงสิบนาทีเด็กสาวทั้งสองคนก็หลับอยู่ข้างกันบนโซฟาเบด ส่วนเมียผมกับพี่เบียร์ถึงจะยังไม่หลับแต่ก็หาวคำใหญ่กันคนละหลายครั้ง ผมนึกอะไรขึ้นได้บางอย่างเลยออกตัวว่าง่วงขอขึ้นไปนอนบนห้อง เมื่อถึงห้องแล้วผมรีบเปิดโทรศัพท์ดูกล้องวงจรปิดโดยเลือกกล้องในห้องทีวี

เป็นอย่างที่คาดไว้น้องเจ้านายถึงกับลงทุนวางยานอนหลับแม่และพี่สาวเพราะตัวเองจะออกไปเที่ยว ดูจากประสิทธิภาพของมันคาดว่าเด็กนี่คงจะทำมาแล้วหลายครั้ง ผมมองดูมันคลานไปหยิบเงินในกระเป๋าของพี่เบียร์และเขย่าตัวทุกคนคงเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครตื่นแต่สิ่งที่เหนือความคาดหมายคือพอมันเขย่าตัวแบมจนแน่ใจแล้วก็นั่งลงข้างๆเธอ

น้องเจ้านายก้มลงจูบที่ปากของแบมอยู่นาน มันเกือบจะสูงกว่าผมอยู่ม.ห้าส่วนแบมภรรยาผมปีนี้ย่างเข้ายี่สิบหก ผมฉุกคิดถึงที่แบมเคยแก้ตัวแทนมันตอนที่วางเรือใบยางรถผมว่ามันคงหวงเธอเพราะรู้ว่ากำลังจะแต่งงานกับผม ตอนแรกอยากจะวิ่งลงไปกระทืบมันเลยแต่ผมก็ยังอยากรู้ว่ามันจะทำอะไรผสมกับความตื่นเต้นแปลกๆที่เห็นเมียตัวเองกับผู้ชายคนอื่นผ่านกล้อง

มันคลึงเคล้นสองเต้าสวยของน้าสาวมันอย่างหนำใจ เลิกเสื้อยืดของเธอขึ้นไปเห็นยกทรงสีครีมมันดึงเสื้อชั้นในลงมาจนเห็นหัวนมสีชมพูระเรื่อทั้งสองข้างยังไม่คล้ำหรือชอกช้ำเพราะผ่านการใช้งานมายังไม่ถึงหนึ่งเดือน มันซุกหน้าสาละวนกับเนื้อนมขาวทั้งสองเต้าของเมียผมทั้งๆที่แม่มันก็นอนหลับอยู่ข้างๆ โชคดีที่วันนี้แบมใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นและค่อนข้างฟิต(จนคนเหลียวมองตามกันแทบทั้งห้างสรรพสินค้า)น้องเจ้านายจึงสัมผัสกับของสงวนของเธอได้เพียงแค่สอดนิ้วไปทางขากางเกงหลังจากคงจะพิจารณาแล้วว่าถอดและติดกระดุมกางเกงของแบมยากเกินไป มันจบรายการคุณไม่ได้ขอมาด้วยการถอดกางเกงควักท่อนเนื้อของมันออกมามาชักว่าวจนหลั่งรดต้นขาขาวๆของแบม

ผมมองมันผ่านกล้องอยู่สักพักจนน้องเจ้านายเช็ดทำความสะอาดให้แบมเรียบร้อยแล้วเดินพ้นออกจากกล้องไปจนได้ยินเสียงปิดประตูรั้ว ยอมรับว่าตอนที่มันชักนิ้วออกจากหว่างขาของแบมมาดมผมถึงกับของแข็งขึ้นมาเลย รออีกสักครู่ผมจึงเดินลงมาดูสถานที่จริงที่เพิ่งเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นหยกๆ ผมเดินอ้อมตัวพี่เบียร์ที่กำลังหลับสบายเพื่อจะไปตรวจดูร่องรอยความเสียหาย ขากางเกงยีนส์ตัวโปรดของผมที่ชอบขอให้แบมใส่ไปไหนมาไหนอยู่ในสภาพไม่เรียบร้อยผมลองสอดมือเข้าไปพบว่ากางเกงในก็อยู่ในสภาพถูกรังออกไปด้านข้างแสดงว่าน้องเจ้านายได้สัมผัสกับเนินเนื้อของแบมสมใจมัน ที่พรมยังเหลือคราบน้ำข้นสีขาวแสดงให้เห็นถึงความสะเพร่าของไอ้หื่นรุ่นกระเตาะ

ผมจัดกางเกงของแบมให้อยู่ในสภาพเรียบร้อยหาหมอนเล็กๆมาให้เธอหนุนเพราะกลัวว่าจะปวดคอในตอนเช้านั่งคิดอยู่สักพักว่าจะจัดการชำระแค้นนี้อย่างไรดีจะฟ้องแม่มันเหรอผมไม่เลือกวิธีนั้นแน่ๆ นั่งคิดสักพักแล้วลุกขึ้นไปหยิบขวดวิสกี้ที่ตู้หลังทีวีดื่มเข้าไปอึกใหญ่สองอึกแล้วเดินไปหมุนกล้องวงจรปิดเข้าหาฝาผนัง

ผมเดินเข้าไปหาน้องแนนก่อนนึกถึงกางเกงในสีขาวที่ผมแอบมองลอดขากางนอนขาสั้นเมื่อชั่วโมงที่แล้ว ผมลองเขย่าตัวแนนและนุ่นเรียกชื่อเบาเพื่อให้แน่ใจว่าทั้งสองยังหลับสนิท กางเกงขาสั้นของน้องแนนจัดการได้ไม่ยากเหมือนของแบมเพราะเป็นแค่ยางยืดส่วนเสื้อก็เป็นเสื้อนอนแบบมีกระดุมผ่าหน้า

ผมค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของแนนออกจนหมดเผยให้เห็นเสื้อยกทรงตัวเล็กสีขาว ค่อยๆใช่สองมือเคล้นขยำสองเต้าของแนนเลิกเสื้อชั้นในของเธอขึ้นก้มลงไปดูดสองจุกบี้แบนจนมันเริ่มแข็งขนาดเท่าปลายนิ้วก้อยเหมือนที่น้องเจ้านายทำกับเมียของผม นมของน้องแนนออกจะแน่นๆไม่นิ่มหยุ่นมือเหมือนของแบมอาจเพราะเป็นนักว่ายน้ำด้วย

หลังจากพอใจกับสองเต้ามัธยมปลายคู่งามแล้วก็หันมาจัดการกับกางเกงของแนนโดยรูดลงมาทีเดียวพร้อมกางเกงชั้นใน หน้าท้องของแนนแบนราบต่ำลงไปเป็นเนินสามเหลี่ยมที่มีขนอยู่เพียงบางๆ สงสัยสาวๆทางบ้านนี้จะเป็นพันธ์ุขนน้อยเพราะแบมภรรยาของผมรายนั้นถึงกับไร้ขนโล่งเลี่ยนเหมือนของเด็กๆเลยทีเดียวซึ่งเธอเคยเข้าใจมาตลอดว่าผิดปกติจนผมต้องบอกกับเธอว่ามันสุดยอดและผมคลั่งไคล้มันมากต่างหาก

ผมเริ่มอยากรู้ว่าแล้วน้องนุ่นจะมีขนน้อยแบบเดียวกันไหมจึงหันมารูดกางเกงนอนขายาวของนุ่นลง เซอไพรส์ครับเธอไม่ได้ใส่กางเกงในสามเหลี่ยมของนุ่นมีขนมากกว่าเหมือนผู้หญิงทั่วไปจนผมสงสัยว่าแนนอาจโกนออกไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตามเพราะพวกเธอเป็นฝาแฝดกันนี่ ผมเลิกเสื้อยืดใส่นอนและยกทรงของเธอขึ้นใช้ลิ้นจัดการกับหัวนมให้แข็งขึ้นมาเหมือนของแนน

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเปลือยท่อนกลางของหลานสาวฝาแฝดสุดน่ารักมุมต่างๆแบบลึกเร้นลับเฉพาะเก็บไว้หลายสิบรูป ดูนาฬิกาแล้วผมน่าจะต้องรีบปิดเกมส์สุดตื่นเต้นนี้เสียก่อนที่จะต้องเดือดร้อนด้วยการสำรวจลิ้มรสร่องธารและน้ำรักจากสวรรค์ของหลานสาวทั้งสองและจัดการแต่งตัวเธอให้เรียบร้อยคล้ายเดิม

มองดูนาฬิกาบอกเวลาเลยเที่ยงคืนอีไม่นานไอ้เด็กนรกนั่นคงจะได้เวลากลับมาแล้วแต่อย่างน้อยผมน่าจะได้ยินเสียงไขล้อคประตูรั้วเสียก่อน ผมเดินไปหาพี่เบียร์เป็นเป้าหมายต่อไปแต่สังเกตุจากชุดแล้วน่าจะลำบากจึงได้แค่จูบปากจูปคอสอดมือผ่านเสื้อกล้ามแฟชั่นรัดรูปบีบคลึงหัวนมเล่นเท่านั้นแต่ก็แอบตั้งใจไว้ว่าผมจะต้องหาโอกาสเย็ดพี่เบียร์ให้ได้

ผมหยิบเหล้าขวดเดิมมาดื่มอีกสองสามอึกทรุดตัวลงนั่งท่ามกลางสาวน้อยสาวใหญ่ทั้งสี่คนที่ไม่รู้ว่าฤทธ์ยานอนหลับของไอ้ตัวแสบจะอยู่ได้นานเพียงไร รู้แค่ว่าตอนนี้ผมอยากจะเตลิดไปกับคลื่นอารมณ์ที่แปลกใหม่และตื่นเต้น จริงอยู่ที่ผมเคยผ่านผู้หญิงมาบ้างทั้งเพื่อนๆที่เป็นคนไทยและญี่ปุ่นหรือแม้กระทั่งสาวๆแฟนคลับที่คอยตามเชียร์เวลาออกแสดงเมื่อครั้งอดีตแต่มันก็ไม่ได้สนุกเร้าใจขนาดนี้ เวลานี้ผมอยากจะพุ่งเข้าไปหาน้องนุ่นเพราะเธอไม่ได้ใส่กางเกงชั้นในจับเธอกระแทกให้เสร็จสมอารมณ์สักหนึ่งน้ำรู้เรื่องรู้ราวไป

แต่ผมก็ยังมีสมบัติเลอค่าอยู่กับตัวนั่นก็คือแบมภรรยาสาวที่เพิ่งแต่งงานกันมาได้ไม่ถึงเดือน จริงๆชีวิตที่ผมไฝ่ฝันก็คือการมีชีวิตอยู่คนเดียวเพื่อซ้อมเปียโนและแสดงในระดับที่สูงขึ้นไปเรื่อยๆ แต่วันที่ได้เห็นรูปของน้องแบมลูกสาวคนเล็กของอดีตนายกแอ๊ดจากที่แม่เอามาให้ดูแล้วสิ่งที่ผมอยากทำเป็นอย่างแรกคือการได้เห็นตัวจริงๆของเธอ

มันไม่ใช่รักแรกพบแน่ๆเพราะผมเคยมีความรักมาแล้วจึงรู้และเข้าใจดี แต่มันเป็นเพราะความตรึงตาต้องใจเสียมากกว่า เรียกได้ว่าน้องแบมคือสเป๊กผู้หญิงในใจของผมเลย หน้าตาคล้ายสาวจีนสาวญี่ปุ่นสาวเกาหลีที่ผมคุ้นเคย สูงพอๆกัน ผมดำยาวกริยาน่ารัก

ผมไม่ได้รักเธอนะแต่ผมรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกที่จะได้ครอบครองเธอ จากที่ได้ลองคุยกันตามที่ผู้ใหญ่จัดโอกาสให้ผมก็รู้สึกดีกับคำพูดคำจาทัศนคติของเธอนะ ถึงแม้จะไม่ได้รักแต่ก็คงอยู่กับผู้หญิงคนนี้ได้ไม่มีปัญหา ผมเลือกที่จะแลกการไม่ไปเรียนต่อและชดใช้ทุนของมหาวิทยาลัยให้เรียบร้อยกับเส้นทางลูกเขยเศรษฐีได้นางฟ้าและทรัพย์สมบัติมาครอง

ผมกับแบมเรามีโอกาสที่จะศึกษานิสัยใจคอกันไม่ถึงเดือนก็ต้องแต่งงานกันเสียแล้ว อย่างที่เคยบอกว่าผมไม่เคยรักเธอถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้นึกรัก แบมเป้นเหมือนความแปลกใหม่ที่สำหรับผมแล้วไม่แน่ใจว่าอาจเจอสนุกกว่าเล่นเปียโนเพราะหลังจากวันแต่งงานมาผมก็ได้จับเปียโนแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้น เวลาทั้งหมดของผมหมดไปกับแบม
.....................................................

"ถือศีลสามวันนะคะพี่ภพ ซินแสบอก" แบมเตือนผมถึงคำสั่งของซินแสที่ครอบครัวของเธอเคารพเมื่อผมสวมกอดเธอหลังจากงานเลี้ยงฉลองสมรสขนาดงานร้อยกว่าโต้ะ
"ขอกอดได้ไหมล่ะ" ผมขอกอดเธอให้เต็มกอดสักทีเพราะก่อนหน้านี้อาจได้แค่จูงมือข้ามถนนหรือตอนขึ้นลงบันไดแค่นั้น
"กอดได้สิ ก็เราเป็นสามีภรรยากันแล้วนี่" แบมตอบพร้อมกับถอดเครื่องประดับไปด้วย

"พี่ภพ!!" น้องแบบเตือนผมอีกครั้งเมื่อผมรูดซิปด้านหลังชุดแต่งงานเธอลง
"พี่ขอถอดชุดเจ้าสาวให้ได้ไหมล่ะ ครั้งเดียวในชีวิตเองนะไม่ผิดศีลหรอก" ผมก้มลงหอมที่หัวไหล่เปลือยขาวของเธอ
"ยังไงก็ต้องเข้าไปคืนชุดในกรุงเทพอยู่แล้ว เดี๋ยวแบบใส่ให้อีกทีก็ได้" ผมนึกขำไอเดียน่ารักของเธอ
"ถอดวันนี้แล้วค่อยมีอะไรกันวันนั้นก็ได้" ผมยังรุกเร้าไปตามแผ่นหลังของแบม
"ก็แบมอายนี่"
"งั้นเรานอนแค่แก้ผ้ากอดกันนะ"

น้องแบมลูกสาวคนสุดท้องของนักการเมืองท้องถิ่นผู้ล่วงลับ ตั้งแต่เรียนจบจากมหาวิทยาลัยแถบท่าพระจันทร์ก็ช่วยงานธุรกิจของที่บ้านมาโดยตลอด ชีวิตของเธอเรียบง่ายอยู่บนกองเงินกองทองยิ่งแบมเป็นคนเรียบร้อยชีวิตก็ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่จนกระทั่งพ่อของเธอถูกยิงเสียชีวิตเป็นที่มาให้ต้องแต่งงานกับผมแบบปัจจุบันทันด่วน
.....................................................

ผมนั่งลงข้างๆแบมด้วยความรู้สึกว่าเริ่มจะเมา ตั้งแต่ผ่านการศีลสามวันหลังการแต่งงานผมก็เอากับแบมแทบทุกวันบางวันก็สองสามครั้ง ถ้าใครอยากรู้ว่าผมรู้สึกอย่างไรก็ลองไปเดินแถวๆท่าพระจันทร์ลองมองสาวๆสวยๆขาวๆสักหนึ่งคนแล้วจะเข้าใจความรู้สึกของผมตอนนี้ ภาพของน้องเจ้านายที่ล่วงเกินร่างกายของแบมยังวนเวียนอยู่ในหัวเหมือนผมยังต้องการอะไรอีกสักอย่างที่ไม่ใช่การกระทืบมันแต่ต้องสนุกตื่นเต้นกว่านั้น

"แบม แบม" ผมลองเขย่าตัวแบมเรียกชื่อเธอเบาๆ
"หือ.." เหมือนเธอจะเริ่มรู้สึกตัวแต่ยังไม่รู้สึกถึงสติ
"พวกพี่เบียร์กับหลานๆขึ้นไปนอนกันหมดแล้ว" ผมลองหลอกเธอเพราะเห็นแบมไม่ลืมตา
"ไม่มีใครอยู่แล้ว"
"อืม.. "

"อยากเอาแบมตอนนี้เลยอ่ะ แบมไหวไหม" ผมลองถามเธอดู
"พี่เบียร์ล่ะ" แบมยังคงหลับตาถามเสียงเบา
"ขึ้นไปนอนกันหมดแล้ว"
"อืม.. พี่ภพเอาเลยนะ ..แบบลืมตาไม่ขึ้น"

ผมเริ่มถอดเสื้อผ้าของแบมออกจนหมดเหลือแต่ตัวเปล่าเปลือยซึ่งเธอก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี ผมเริ่มจูบเล้าโลมเธอมือก็บดคลึงหัวนมไปด้วยจนมีเสียงครางเสียงจากลำคอของแบมเบาๆถ้าตอนนี้เธอยังหลับอยู่ก็คงฝันดี ผมเลื่อนลงลิ้นที่สามเหลี่ยมแม่ชีไร้ขนของเธอจากจังหวะช้าเนิบนาบจนละเลงลิ้นระรัว แบมร้องเสียงดังบิดตัวเสียวไปมาผมกลัวว่าพี่เบียร์จะตื่นจึงลดจังหวะผ่อนลงแต่แบมนั้นเหมือนจะไปรออยู่บนยอดเขาแล้วเพราะแค่ลงลิ้นเบาๆแบมก็กระตุกเกร็งไปทั้งตัว ผมถอดเสื้อผ้าออกจนหมดถ้าพี่เบียร์หรือหลานๆตื่นมาตอนนี้ถึงยังไงก็ยังพออ้างได้ว่าเอากับเมียของผม

ยังไม่ทันได้สอดใส่ผมได้ยินเสียงประตูรั้วรีบจึงหยิบมือถือและกองเสื้อผ้าวิ่งไปหลบอยู่หลังตู้ที่เตรียมไว้แอบมีช่องพอเห็นเหตุการณ์ในห้องได้ น้องเจ้านายกลับจากหนีเที่ยวเดินเข้ามาในห้องเห็นทุกคนกำลังหลับอยู่พอหันมาเจอแบมที่นอนแก้ผ้าอยู่ก็ถึงกับตะลึง มันทรุดตัวลงนั่งมองอยู่สักพักก็กล้มตัวลงซุกไซร้เรือนร่างของแบมทันที อาจเพราะแสงไฟสลัวในห้องที่ผมจัดไว้หรือไม่ก็เพราะแบมลืมตาไม่ขึ้นเธอครางเสียวออกมาเพราะนึกว่าไอ้เด็กนรกนั่นคือผมมันเลยยิ่งฮึกเหิม

ผมแอบมองผู้ชายคนอื่นล่วงเกินร่างกายของเมียผมอย่างตื่นเต้น แปลกที่ผมไม่นึกโกรธมันสักนิดเลยหรืออาจเพราะผมไม่ได้รักเธอก็ไม่รู้ แบมร้องสะอึกกระตุกเกร็งตัวถี่ๆในใจผมตอนนี้ได้แต่ลุ้นให้มันใจถึงหน่อย ตอนนี้ผมสังเกตุเห็นว่าน้องนุ่นน่าจะเริ่มรู้สึกตัวและแอบมองอยู่ แล้วก็เหมือนรู้ใจผมน้องเจ้านายยืนขึ้นถอดกางเกงและกางเกงในออก มันลงไปนั่งชันเข่าจับสองขอของแบมแยกออกผมรีบเดินแก้ผ้าเข้าไปทางด้านหลังสะกิดมันให้ออกไป ดูเหมือนน้องเจ้านายสีหน้าตกใจสุดขีดแต่ก็ไม่กล้าส่งเสียงได้แต่ไปนั่งแก้ผ้าชันเข่ารอรับความผิดเพราะถูกผมจับได้คาหนังคาเขา

ผมลงไปนั่งคุกเข่าแทนที่ของมันส่วนแบมที่นอนหลับตาหายใจเร็วอยู่นั้นแหกขารอท่าอยู่เรียบร้อยแล้ว ระหว่างที่ผมซอยเข้าออกเร็วบ้างช้าบ้างผมมองสบตากับน้องเจ้านายตลอด ผมรู้ว่ามันรักแบมหวงแบมมากจังหวะที่แบมจะถึงจุดสุดยอดเธอกรีดร้องเสียวเสียงดังเกร็งกระตุกถี่ๆลืมตาขึ้นมาเห็นน้องเจ้านายนั่งแก้ผ้าอยู่ข้างๆ

ถือว่าแก้แค้นที่มันวางเรือใบยางรถผมก็แล้วกันนะ ส่วนของแถมก็คือผมมั่นใจว่าได้สบตากับน้องนุ่นที่กำลังแอบมองผมซอยน้าสาวเธออยู่และคงงงที่เห็นน้องเจ้านายนั่งแก้ผ้าไม่พูดอะไร   

ชีวิตเรียบง่ายของแบมผมจะลองขีดเขียนใส่โน้ตแปลกๆให้เธอเล่นบ้าง

ขอบคุณครับ เพียงแค่ตอนแรก ก็เริ่มสนุกแล้วครับ ขอเป็นกำลังใจให้ครับ

มีหวังได้ยกครัวเมื่อน้องนุ่นเห็นเหตุการณ์

ขอบคุณครับ

ตอนแรกก็นำ้แตกแล้วครับ

การแก้แค้นคือยาพิษที่หอมหวาน แรกชิมลิ้มรสหวานชื่น เมื่อสิ้นหวานความร้อนทุรนจักมาเยือน พระเอกของเราจะเป็นอย่างไรหนอ

เริ่มตอนที่ 1 ได้น่าสนใจ ชวนให้ติดตาม

พล็อตเรื่องดีมาก ท่าทางจะต้องเกาะจอรอ ขอบคุณมากจ้า  

น้องเจ้านาย ผมว่าตอนนั้นมันทั้งแค้นที่ผัวน้ามาเจอขัดจังหวะมันและทั้งกลัวผัวน้าจะฟ้องแม่และเอาเรื่องมัน เข้าใจอารมณ์ตอนนั้นเลยคงจะนึกว่าเพี้ยงๆๆๆๆตื่นๆตะกี้ฝันไม่ใช่ความจริง 555 ขอบคุณครับ

 ::ChuChu::เป็นความฝันอย่างนึงของผมเลยครับ ฝันมาเกือบยี่สิบปีตั้งแต่แต่งงาน แต่ก็เป็นความฝันต่อไป ขออนุญาตสานฝันจากการอ่านเรื่องนี้นะครับ ชอบทุกเรื่องทุกตอนเลยครับ ว่าแต่สนามกอล์ฟไม่มีต่อเหรอครับ กำลังมันเลย ขอบคุณครับ

เรื่องน่าสนุกครับ รอตอนต่อไปอยู่นะครับ ขอบคุณครับ

ขอบคุณครับ ตอนแรก เริ่มมา ก็น่าติดตามแล้วครับ

อยู่แบบครอบครัวใหญ่ คงมีโอกาสใส่ให้กับทุกๆคน

สนุกน่าติดตามมาก

ขอบคุณมากครับ