ชักช้าไม่ทันหมาแดกฉบับRemarks By Koog Google จะเป็รการตีความใหม่โดยนำตัวละครของท่าน Tyrant ต้นฉบับมาใช้แต่เนื้อหายกเครื่องใหม่เปลี่ยนใหม่ทั้งหมดนะครับ หากผิดพลาดประการใดขออภัย ณ ที่นี้ด้วย
---------------------------------------------------

แน่ใจแล้วใช่ไหมลูก... เสียงแม่ถามลูกชายที่กำลังจะบินไปใช้ชีวิตของตัวเอง

ณ สนามบินต่างประเทศบอยชายหนุ่มหน้าตาดีตัดสินใจที่จะลาพ่อกับแม่ไปใช้ชีวิตตามลำพังที่ไทยหลังจากเรียนจบปีการศึกษาแล้ว

ครับแม่  บอยพูดพร้อมกับยิ้มอย่างมั่นใจ

อืมๆถ้าอย่างนั้นก็ดูแลตัวเองดีๆด้วยนะลูก อย่าหลงไปกับเเสงสีจนเสียงานนะรู้ไหม แม่กล่าวเตือนบอยครั้งสุดท้าย

ครับแม่ ผมจะใช้ชีวิตเหมือนที่อยู่ที่นี้แม่ไม่ต้องห่วงนะครับ สบายใจได้ บอยยิ้มพูดให้แม่สบายใจก่อนจะมองหาคนบางคนอยู่

มองหาเขาอยู่เหรอลูก แม่เอ่ยปากแซวลูกชาย

ก็อยากจะเจอหน้าก่อนไปซะหน่อยครับ

อืมๆ...แม่เข้าใจและแม่เชื่อว่าบอยเองก็ต้องคิดเหมือนแม่

แม่ลูกมองตารู้ใจก่อนที่จะได้เวลาเครื่องออกบินแล้ว

งั้นผมไปก่อนนะครับแม่ รักแม่มากนะครับ บอยกอดหอมแม่ครั้งสุดท้ายก่อนที่จะโบกมือลาครอบครัวเดินขึ้นเครื่องไป

ณ ลานจอดรถVIPที่สนามบินแม่บอยพร้อมบอดี้การ์ดจำนวนหนึ่งเดินไปที่รถที่กำลังจอดรออยู่ บอดี้การ์ดคนหนึ่งเปิดประตูเชิญให้แม่บอยขึ้นนั่งที่รถสุดหรู

ลูกอยากเจอคุณ...ทำไมคุณถึงไม่ไปส่งลูกละคะ

แม่เอ่ยตำหนิสามีที่ไม่ยอมไปส่งลูกชายตัวเองขึ้นเครื่อง

ผมก็แค่อยากให้ลูกเข้มแข็ง ไม่ติดแม่ก็เท่านั้น

หึๆทำเป็นปากเเข็ง...ฉันรู้นะว่าคุณดูผ่านกล้องจิ๋วที่ติดไว้ตรงกระดุมเสื้อฉัน ถ้าฉันจะปิดมันก็ได้ถ้าจะทำ

หึ...

ฉันถามคุณตรงๆได้ไหม...คุณยังโกรธลูกเรื่องนั้นอยู่รึเปล่า เธอจับเข่าคุยกับสามีอย่างจริงจัง เขาก็เงียบไปสักพักก่อนจะหันไปมองดูเครื่องบินที่กำลังบินออกจากสนาม

ไม่รู้ซิ...จนกว่าจะพิสูจน์ตัวเองว่าคู่ควรกับตำแหน่งประธานสูงสุดตามที่ปากว่าไว้ละมั้ง พลางยิ้มกระชากเสน่ห์


---------------------------------------------------

หลังจากที่นั่งเครื่องข้ามโลกจนมาถึงไทยสำเร็จอย่างปลอดภัย บอยก็ได้ลากกระเป๋าเดินทางต่อแท็กซี่ไปยังคอนโดยานกลางเมืองกลางเมืองที่เขาจ้องซื้อไว้แล้ว...

เมื่อถึงคอนโดพนักงานต้อนรับก็ได้พาชายหนุ่มไปเปิดห้องของเขาและมอบกุญแจคีย์การ์ดให้กับเขาตามหน้าที่เสร็จก็ขอบคุณสวัสดีและออกจากห้องไป

บอยสูดลมหายใจให้กับชีวิตใหม่ อื๊ม...ต่อไปก็เหลือเเค่หาที่สมัครงาน

บอยทำการจัดแจงเสื้อผ้าขนออกจากกระเป๋าแขวนใส่ตู้พับเก็บเป็นระเบียบจากนั้นจึงค่อยอาบน้ำไปเปลี่ยนชุดลงไปเที่ยวชมดูบรรยากาศที่ไทย

ไม่ได้มาซะนานเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันนะเนี่ย

บอยเดินเล่นชมวิวบางภาพเขาก็พอจำได้ว่าเคยมากับครอบครัวพ่อแม่ลูกจึงทำให้ชายหนุ่มรู้สึกคิดถึงและอบอุ่นใจ

หลังจากที่นั่งรถชมบรรยากาศเก่าๆให้หายคิดถึง บอยก็ติดสินใจว่าจะซื้อรถไว้ขับไปสมัครในวันพรุ่งนี้

ณ ร้านขายรถมือสอง

เอาคันนี้ครับ



เมื่อได้รถมาแล้วบอยก็ขับรถตระเวนไปทั่วเมืองและสังเกตดูป้ายประกาศหางาน จากนั้นในวันรุ่งขึ้นเขาก็ไปสมัครหลายๆที่แต่ด้วยก็ไม่มีที่ไหนรับเขาเข้าทำงานเพราะว่าตำแหน่งที่เหมาะกับเขาไม่ว่าง

บอยรู้สึกเซ็งเล็กน้อยเพราะว่าหาอยู่หลายวันพอควรจนกระทั่วบริษัทแห่งหนึ่งโทรให้ไปสัมภาษณ์

-------------------เช้าถัดมา-------------------

คุณxxx xxx ชื่อเล่น บอยใช่ไหมครับ?

ครับ

คือว่าตำแหน่งที่คุณสมัครมาในตอนนี้ยังไม่มีว่างนะครับ... นั่นไงกะแล้ว

บอยทนฟังคำพวกนี้ไม่ไหวจริงๆ แต่ก็ต้องใจเย็นเอาไว้เผื่อจะมีข้อเสนอดีๆและก็จริงตามคาด

ตอนนี้มีตำแหน่งพนักงานทั่วไป...ถ้าคุณบอยสนใจจะรับทำไหมครับ?

รับครับ

---------------------------------------------------

วันถัดมาบอยก็ได้เข้ามาทำงานในฐานะพนักงานใหม่ ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากคนในออฟฟิศต่างๆนาๆ

ผมชื่อxxx xxx ชื่อเล่นว่าบอยขอฝากตัวด้วยนะครับ

บอยเขาจะมาทำงานร่วมกับเราถ้ามีอะไรก็ช่วยเหลือกันด้วยนะ ผู้จัดการได้กล่าวกับคนในออฟฟิศจากนั้นก็แยกย้ายกันไปทำงานโดยผู้จัดการได้เดินพาบอยแนะนำให้รู้จักกระบวนการทำงานของแต่ละคนพร้อมกับแนะนำไปด้วยในตัว

และคนที่ผู้จัดการได้แนะนำและฝากให้ดูแลบอยก็คือหัวหน้าที่ชื่อว่า พี่เอก

สวัสดีครับ ยินดีที่รู้จักครับพี่เอก

เช่นกัน...

เพียงแรกพบที่เจอกันบอยก็รู้สึกไม่ค่อยถูกชะตากับหัวหน้าคนนี้ซักเท่าไหร่แต่ด้วยความที่บอยเป็นคนไม่ค่อยใช้อารมณ์ในการตัดสินจึงได้แต่ปล่อยผ่านไป

--------------------------------------------------------

ทุกอย่างเดินไปเร็วตามเข็มนาฬิกาจากแรกๆที่บอยมีคนเข้ามาทักทาย รู้จักกันพูดคุยกันในช่วงแรกๆก็จางหายไปจนบางทีก็แทบจะไม่เห็นหัวกันเลยก็มี

แต่ด้วยความที่บอยเป็นคนที่มีความสามารถพอตัวจึงทำให้ผลงานเข้าตาลูกค้าและเพียงเวลา 2-3 ปี งานบอยแทบจะมีมาไม่ขาดสายและชายหนุ่มก็สนุกกับงานที่ทำจนเริ่มทำโอทีข้ามคืนอย่างที่ไม่มีคนในออฟฟิศคนไหนทำกัน

ถึงจะเป็นคนเก่งนิสัยดีขนาดไหน แต่บอยกลับถูกเพื่อนร่วมงานต่างพูดกันเสียงเดียวกันว่า ' บอยดีเกินไป '

ซึ่งทีแรกบอยก็มีตะหงิดใจอยู่บ้างแต่ด้วยความที่เป็นเด็กจบนอกทำให้มีความเชื่อมันในตัวเองพอควรจึงไม่ค่อยมายด์เรื่องเล็กน้อยๆเท่าไหร่

ในขณะที่กำลังจะนำงานมาทำที่โต๊ะลอยก็เหลือบไปเห็นเพื่อนร่วมงานผู้ชายพากันมองและแซวไปทางเดียวกัน

เห้ยๆมึงดูนู้นดิ

แหม่...จุ๊ๆวันนี้งานดี แจ่มกว่าเมื่อวานอีก

พี่เอกแม่งทำบุญด้วยอะไรวะ...เปลี่ยนผู้หญิงอย่างกับเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ซ้ำหน้าเลยแต่ละคน

เป็นเรื่องปกติของแผนกที่จะมีสาวสวยมานั่งรอพี่เอกก็อยู่หน้าออฟฟิศ ซึ่งบอยก็มีมองบ้างเพราะสาวบางคนนี้จัดว่าเด็ดมากๆ แต่เขาก็ได้แค่มองเพราะบอยมีความเป็นสุภาพบุรุษพอสมควร

พี่เอกขาา...เราไปกันได้ยังคะ

โอเคครับคนสวย



เป็นกิจวัตรประจำวันที่คุ้นชินไปแล้วสำหรับบอยที่เห็นพี่เอกควงสาวเข้าออกเปลี่ยนเป็นว่าเล่น 

ภาพประกอบแจ่มมากครับ

รอตามเรื่องนี้ครับ

ชอบเรื่องนี้มาก น้องฟ้าโดนไปทีติดใจลืมแฟนเลยทีเดียว

บอยจะได้ฝึกงาน​ ฝึกประสบการณ์​ใหม่ๆ​ จากออฟฟิศ​นี้แบบถึงใจรึป่าว​

บอยจะยังไงต่อดี, ขยันไปเพื่อนรวมงานจะเขม่นไหม

เริ่มเรื่องน่าสนุก..ยังเดาทางไม่ออก

น่าติดตามชีวิตนายบอยว่าต่อไปจะเป็นอย่างไร

รอติดตามครับ ว่าทำใหม่จะเป็นยังไงบ้าง

บอยดีเกินไป ผู้หญิงต้องคนชั่วถึงจะชอบ

อย่างนี่ละเสือโหยดีเกินไป

คนชื่อเอกนี่ ได้เด็ดๆทุกเรื่องเลย

ตอนนี้เรียบร้อยต่อไปมีร้อยก้อเรียบ

เอกมันรู้จักเอาใจ เอาดีด้วย  555

ยกเครื่องเนื้อหาใหม่เลย ขอบคุณ คุณ Koog Google ด้วยครับ