พิมกับสามคนงาน/ Omega19/>
ตอนจบ

     หลังจากพิมเล่าเรื่องที่เธอเสียซิงให้กับเมษแล้ว ผมรู้สึกว่าลำควยของผมแข็งปั๊กจนคับกางเกง รู้สึกสะใจยังไงบอกไม่ถูกที่รู้ว่าพิมโดนเปิดซิงโดยคนงานของผมเอง

     จากนั้นพิมก็เล่าต่อว่าหลังจากนั้นทั้งพิมก็พยายามหลบหน้าเมษ ไม่อยากอยู่กันสองต่อสอง คงเพราะเธออายแน่ๆ แต่เมษเองก็ทำตัวปรกติ ไม่พูดถึงเรื่องวันนั้นเลย แม้บางครั้งเมษและพิมจะอยู่ด้วยกันสองต่อสองโดนบังเอิญ แต่เมษก็ทำตัวปรกติจนผ่านไปเกือบเดือนพิมก็เชื่อใจเมษแล้วว่ามันจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้

     จนกระทั่งอีก 2 วันก็จะถึงวันแต่งงานของพิมและผมแล้ว ทางเพื่อนๆของผมและพิมต่างก็ชวนกันไปเที่ยวฉลองสละโสดกันที่ผับแห่งหนึ่ง ไปกันเกือบ 10 คนได้ วันนั้นผมจำได้ว่าวันนั้นผมเมามาก โดนเพื่อนๆบังคับให้กินจนเมาปลิ้นเลย ดีที่พิมไม่กินเหล้าเลยขับรถมาส่งผมที่ร้านได้ และพิมก็สารภาพว่าวันนั้นแหละคือวันที่พิมโดนรุมครั้งแรก

     เรื่องเกิดขึ้นคือหลังจากเลิกงานเลี้ยง เพื่อนๆต่างก็หิ้วปีกผมขึ้นรถ พิมเป็นคนขับรถมาส่งผมที่ร้าน ตอนนั้นก็เกือบตี 1 เห็นจะได้ พอพิมขับมาถึงก็เห็นร้านปิดหมดแล้ว เธอจึงกดกระดิ่งหน้าร้านซักพักเมษก็เปิดประตูออกมา

     "อ้าวเจ้มาคนเดียวเหรอ แล้วเฮียเอกล่ะ" เมษงัวเงียขยี่ตาถามคงเพราะเห็นพิมยืนอยู่คนเดียว
     "ขอโทษทีที่ปลุก พี่เอกนอนอยู่ในรถอะ เมาไม่รู้เรื่องเลย ช่วยพยุงพี่เอกขึ้นห้องหน่อยสิ" เมษและพิมจึงรีบหิ้วปีกผมคนละข้างค่อยๆพยุงผมขึ้นห้องอย่างทุลักทุเล เนื่องจากผมตัวโตกว่าทั้งคู่ กว่าจะถึงห้องก็ทำเอาเหงื่อตกกันทั้งคู่
     "โหยตัวเฮียเอกนี่ก็หนักไม่ใช่เล่นเลยนะเจ้" เมษบ่น
     "นั่นสิ เมาไม่รู้เรื่องทำเอาคนอื่นลำบากไปหมด" พิมก็บนอีกคน
     "วันนี้เจ้ดูเซ็กซี่จัง" เมษเริ่มมองชั้นตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า สายตาของเค้ามันช่างเหมือนกับวันนั้นมาก ดูหื่นๆจนพิมเริ่มกลัวนิดๆ




     "เดี๋ยวชั้นกลับละนะ ถ้าพี่เอกตื่นก็บบอกพี่เอกนะว่าชั้นเอารถไป" พิมเริ่มกังวลว่าสิ่งที่ชั้นคิดจะเป็นจริง จึงรีบกลับดีกว่า เลยรีบเดินลงมาชั้นล่าง แต่ก็ไม่ทันเมษ เค้ารีบคว้าเอวพิมทางด้านหลังมากอดแน่น

     "จะทำอะไร อย่านะเมษ ปล่อย" พิมพยายามแกะมือของเมษออกแต่เมษกลับกอดแน่นเข้าไปอีก
     "ก็ผมคิดถึงเจ้ไงครับ ผัวคิดถึงเมียไม่ได้เหรอ"
     "ผัวเมียอะไร ปล่อยนะเมษ" พิมพยายามดิ้นแต่เมษก็ไม่ยอมง่ายๆ
     "อ้าว ก็เจ้ไงเมียผม เย็ดกันถึงเช้าวันนั้นจำไม่ได้เหรอ" คำพูดของเมษทำเอาพิมค่อยๆอ่อนแรงลงช้าๆแต่ก็มีดิ้นบ้าง
     "แต่...แต่เราตกลงกันแล้วนะว่าจะไม่พูดเรื่องนี้อีก เราทำผิดกับพี่เอกอยู่นะ"
     "โธ่ เจ้อะ รู้มั้ยผมคิดถึงเจ้มากเลยนะ ผมต้องแกล้งทำเป็นไม่มีอะไร ทั้งที่ใจอยากกอดอยากหอมเจ้ เจ้เป็นเมียผมนะ"
     "ชั้นไม่ได้รักเมษนะ เรื่องวันนั้นชั้นผิดเองที่เผลอตัวไป อย่าทำแบบนี้อีกเลยนะ" เมษเงียบอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังคงกอดชั้นอยู่
     "แต่ยังไงเจ้ก็เป็นของผมแล้ว แต่อีกไม่กี่วันเจ้ก็จะไปเป็นของคนอื่น ผมทำใจไม่ได้"
     "ทำใจไม่ได้ก็ต้องทำ เพราะชั้นรักพี่เอก" เมษเงียบไปอีกครั้ง
     "ปล่อยชั้นได้แล้วนะเมษ" ชั้นพยายามขอร้อง
     "งั้นผมขอเย็ดเจ้อีกครั้งนะ"