ตอนนี้ยาวนิดนึงนะ ให้เจ้าโทนสอนลงรูปกับคลิป ของลองลงดูหน่อย


ฟังเพลงก่อนค่อยอ่าน











นี่ก็เกือบอาทิตย์แล้วที่น้องโทนหายไปเลย เราถามจ๋าแล้วนะว่าเห็นน้องโทนอีกบ้างมั้ย จ๋าก็บอกว่า พอถามเพื่อนๆร่วมห้อง ก็บอกว่ามาเรียนปกตินะ แต่จ๋าก็หาตัวไม่เจอเลย



เราก็ถามแบบโง่ๆว่าแกได้ไปดูตอนเรียนไหมอ่ะ จ๋าก็บอกมาว่า แกจะบ้าเหรอหมิว ชั้นก็ต้องเรียนนะ จะให้ไปนั่งเฝ้ารุ่นน้องมันก็เกินไปป่ะ แน่ะ... หรือว่าแก คิดอะไรกับน้องชั้น ห้ามนะแก แกมีนังเตยอยู่แล้ว ห้ามนะห้าม



โอ๊ย ! มาถามอะไรตอนนี้เนี่ย มันไม่ใช่เรื่องเลย เราบอกเปล่า แค่รู้สึกไม่ดีที่ไปพูดแย่ๆออกไป จ๋าก็ อ๋ออ ตกลงว่าที่เจ้าโทนเป็นแบบนั้น เพราะแก อ่ะดิ



เราหน้าจ๋อย พยักหน้าอื้อๆ จ๋าบอกเฮ้อออ แกน๊อแก แต่ปกติเวลาโดนเหน็บ โดนแนม เจ้าโทนก็ชอบทำหน้ามึนๆ เอาหูไปนา เอาตาไปไร่ นี่นา ไหงคราวนี้ถึงหนักเลยล่ะ แกไปพูดอะไรแปลกๆป่ะเนี่ย



เราก็นิ่งเลยคราวนี่ แต่จ๋าก็บอกเราว่าถ้าแกไม่พูด ชั้นก็ไม่รู้นะเรื่องมันเป็นมายังไง ชั้นไม่ใช่ผู้หยั่งรู้นะแก ที่จะแค่มองๆแล้วรู้เรื่อง ชั้นรู้ว่าแกไม่ชอบง้อคน แต่คราวนี้แกต้องพูดบ้าง



เราฟังจ๋าแล้วก็ถอนหายใจ เราพูดไปว่าชั้นแค่จะแกล้งให้น้องโทนเหวอแค่นั้นเอง ชั้นพูดถึงเรื่องสีผมแล้วบอกว่ามันผิดกฎระเบียบบริษัท ถึงจะเป็นคนของพี่แมนก็จะถืออภิสิทธิ์ไม่ได้



แล้วน้องโทนก็เงียบไปเลย ตั้งแต่บนทางด่วนจนถึงบ้านน้องโทนไม่พูดกับชั้นเลยอ่ะแก พอลงจากรถก็เดินหายไปเลย พี่แมนก็บอกว่าน้องโทนขอลาออกแล้ว ชั้นยังไม่ได้ขอบคุณน้องเขาสักคำเลยอ่ะแก



จ๋าจับมือเราไว้แล้วบอกว่าใจเย็นๆค่อยๆเล่า ตอนนั้นเจมส์มาพอดี ซึ่งพอมาถึงเจมส์ก็พูดว่า เอ่อ คุยไปก่อนนะ เดี๋ยวเจมส์นั่งใกล้ๆมีอะไรเรียกได้นะ



เหมือนเจมส์เขาจะรู้นะว่าเราไม่อยากเล่าให้ใครฟังมาก เขาออกตัวว่าจะนั่งอยู่โต๊ะข้างๆนู้น แต่จ๋าก็บอกตัวๆเดี๋ยวก่อนมานั่งนี่ เจมส์ก็กลับมานะ


จ๋าบอกเราว่า หมิวแกเห็นชั้นสองคนเป็นเพื่อนไหม เราตอบอื้อ ทันทีโดยไม่ต้องคิดเลย จ๋าเป็นเพื่อนที่เราสนิทใจอยากพูดอยากคุยตลอด


ถึงแม้ช่วงหลังๆจะไม่ได้ไปเที่ยว ไม่ได้ปาร์ตี้ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน แต่จ๋าก็ยังสำคัญกับเราเหมือนเดิม พอบอกไปแบบนั้นจ๋าก็พูดว่า บางเรื่องชั้นก็ช่วยไม่ได้ แกต้องเล่าให้เจมส์ฟังด้วย



เจมส์ก็ทำหน้า งงๆแล้วถามว่าจะดีเหรอตัว หน้าหมิวดูไม่ค่อยสบายใจเลยนะ จ๋าตีดังเผี๊ยะแล้วพูดว่าก็น้องรักไปก่อเรื่องไว้ล่ะ



เจมส์หืมขึ้นมาแล้วถามว่า ไอ้โทนเหรอ นั่นไงพอจ๋าพูดว่าน้องรัก เจมส์ก็พูดถึงน้องโทนก่อนเลย ตกลงสองคนนี้ยังไง ไหนจ๋าบอกโทนกระโดดถีบเจมส์ไง


ถ้าพูดตามความเป็นจริง น้องโทนถือว่าปีนเกลียวมากเลยนะ เรา จ๋า เจมส์ อยู่ปี4 น้องโทนอยู่แค่ปี 2  แล้วเด็กปี 2 กระโดดถีบพี่ปี 4 เนี่ยนะ เป็นใครก็คงไม่ยอม


เราก็ถามนะว่าเจมส์ เจมส์ยอมได้ไงให้เด็กปี 2 มาถีบ เจมส์ก็บอก เอ่อ ตอนที่ไอ้โทนมันถีบเรา มันอยู่ปี 1 เทอม 2 เอง เราอยู่ปี 3  เรานี่แบบห๊ะ ! ปี1


โอ๊ย ! ทำไมห้าวเป้งแบบนั้น เจมส์ก็บอกนะว่าไม่ใช่ว่าเขาจะยอม เพราะเขาก็เอาคืนไปหลายทีเหมือนกัน ช่างเถอะเรื่องมันผ่านมาแล้ว อยากรู้ก็ไปถามไอ้โทนเอาเอง



จ๋าตีเจมส์ดังเผี๊ยะเลยแล้วพูดว่าจะไปถามยังไงล่ะตัว เจ้าโทนหายไปไหนไม่รู้เนี่ย เจมส์ก็บอกนะว่าอืมม คงต้องหาทางเคลียร์ล่ะ แล้วเรื่องเป็นไงเหรอหมิว



แล้วเราก็เล่าทุกเรื่องให้เจมส์กับจ๋าฟัง เจมส์หน้าเครียดเลยบอก อืมม ค่อนข้างจะงานหยาบนะ เราก็ถามเจมส์ว่าทำไงดีล่ะ เราไม่รู้จะทำไงนะ



คำตอบคือต้องใช้เวลาน่ะเรื่องนี้ เราก็ถามทำไมอ่ะเวลาเกี่ยวอะไรด้วยแค่ขอโทษเองทำไมต้องใช้เวลา ตอนนั้นจ๋าจับมือเราไว้นะ จ๋าบอกว่าแก ใจเย็นๆนะ เรื่องบางเรื่องก็ต้องให้เวลาทำงานของมัน



จ๋าปลอบใจเราอยู่นานจนเราค่อยๆดีขึ้น เราขับรถกลับบ้านแปลกนะ ทางๆเดิม แต่ทำไมรู้สึกว่ามันนานจัง พอกลับบ้านมาเราก็ต้องทำตัวให้เป็นปกติ



พี่แมนเจาก็เหมือนเดิมยังพูดยังคุยกันปกติ ไม่มีท่าทีตะโกรธเรา หรือไม่พอใจอะไรเลย เราเองก็มีหน้าที่ต้องเรียน คงจะมานั่งคิดเรื่องน้องโทนอย่างเดียวไม่ได้



วันสองวันนี้บอกเลย ถ้าไม่ได้เตยเราคงคิดมากพอดู ไม่น่าเชื่อเนอะ ว่าจากคนที่มองว่าคะแนนติดลบ กลับมาทำให้เรารู้สึกผิดมากๆ ผ่านไปอีกวันหรือสองวันนี่แหละวันนั้นเราประชุมสายคุยกันสามคนกับจ๋า


เตยพูดมาว่าเค้าอยากเจอจ๋าอ่ะ นัดกันมั้ย จ๋าบอกทันทีว่าได้ๆๆๆ พรุ่งนี้ป่ะล่ะมามหาลัยชั้นสิ่ เช้าๆหน่อยนะ เตยบอกโอเค๊ เราเองอืมไปสิ่ เราคิดในใจเผื่อจะได้เจอน้องโทนก็ได้ โดดเรียนวันนึงคงไม่เป็นอะไร



ตอนเช้าเตยก็นั่งรถแท็กซี่มสที่บ้านเรานะ เพราะจะได้ไปด้วยกัน เตยดูดี๊ด๊ามากเลยมเพราะตัวเตยเองก็ไม่ได้เจอจ๋ามาเกือบเดือนแล้วเหมือนกัน



พอขับรถไปถึง จอดรถเสร็จ เราก็โทรหาจ๋าเลยนะว่าอยู่ไหน แล้วพอไปถึงที่ที่นัด เตยวิ่งด๊อกแด๊กไปหาจ๋าก่อนเลยล่ะ บอกคิดถึงๆๆๆๆ ไม่เจอน๊านนาน



เราเดินไปก็คิดไป อยากเจอน้องโทนก็เจอ แต่มันก็รู้สึกผิดกับเตยยังไงก็ไม่รู้สิ่ เพราะว่าการมานี่ไม่ใช่ว่าเราอยากเจอแค่จ๋าแต่เรา อยากเจอน้องโทนด้วย



เราสามคนนั่งคุยกันเหมือนไม่ได้เจอกันมานานเป็นปีๆ เตยก็ยังเป็นเตย เขาคอยทำให้บรรยากาศไม่เงียบ เขาชวนเราคุยจนเราหัวเราะออกมาด้วย


เรานี่แย่จังดันไปคิดถึงคนอื่นที่ไม่ใช่แฟนซะได้ ตอนนั้นอยู่ดีๆ เตยก็โบกมือไปๆมาๆ ร้องเรียกเจมส์ เจมส์ เจมส์ เราหันไปมอง



ก็เห็นว่าเจมส์เดินมากับเพื่อนอีก 2-3 คน เจมส์ก็เอ้าเตยมาไงเนี่ย เจมส์ก็มานั่งที่โต๊ะนะ ตอนแรกเพื่อนๆเจมส์ก็ยังอยู่ แต่แปปนึงเจมส์ก็บอก


กูคุยกับจ๋าแปป เดี๋ยวตามไปตีดอท เพื่อนเจมส์ก็บอก เออๆ มาเร็วๆ ติดเมียอ่ะมึง จ๋าก็บอกว่า ก็สวยอ่ะ มีไรป่ะ เพื่อนเจมส์ก็บอก จ้า จ่ะ แม่คนง๊ามคนงามไปละๆ



พอเพื่อนเจมส์ไป เจมส์ก็ถามว่ามาไงเนี่ย เตยบอกว่าเค้ามากับหมิว แกล่ะอีเจมส์ ( ส ) บายดีป่ะ เจมส์บอกหนักช่วงนี้หนัก ทั้งเตรียมโปรเจคจบ ทั้งฝึกงานอีก



เตยบอกนะว่า แหม่ แกเนี่ยนะจะทำงาน พ่อก็ใหญ่โตปานนั้น เจมส์บอกนะว่ายังไงก็ต้องทำแหละ ใช้เส้นของพ่อเดี๋ยวจะโดนเรียกไอ้เด็กเส้น เจมส์คงรู้สึกแย่ว่ะ อุตส่าห์พยายามแทบตาย มาเรียกเด็กเส้นเฉ๊ย



พอเจมส์พูดมาแบบนี้เราใจไม่ดีเลย นึกถึงเรื่องที่พูดกับน้องโทนขึ้นมาเลย น้องโทนก็คงเป็นอย่างที่เจมส์พูดซินะ แล้วจ๋าก็บอก นี่ๆๆ ไปที่สตูฯกัน ได้ยินว่าวันนี้คณะเจ้าโทนซ้อมละครแหละ ไปดูเจ้าโทนกัน ไปมะ


" ไป "


เราตอบแบบไม่ต้องคิดเลย แต่ไม่ใช่แค่เราพูดคนเดียว เพราะเตยก็พูดขึ้นพร้อมกันเลย ไม่ถึง 1 วินาทีเราหันมองหน้ากันเลยล่ะทุกคน


แล้วเตยก็บอก เย้ หมิวใจตรงกับเค้าเลยไปดูโทนกัน เจมส์ก็บอกว่าไปได้แปปเดียวนะ นัดตีดอทกับเพื่อนไว้ คราวนี้จ๋าถามเลยว่า


ตัว เกมส์กับเค้าตัวเลือกเกมส์เหรอ เจมส์บอกโอ๋ๆๆ เลือกตัวอยู่แล้ว งั้นไปดูไอ้โทนจนจบแล้วไปส่งตัวที่หอ แล้วค่อยไปตีดอทก็ได้



จ๋าหยิกแก้มเจมส์เบาๆ แล้วบอกน่ารักมากกกก ป่ะไปกัน เรา4 คนเดินไปนะ ขึ้นรถในมหาวิทยาลัยไปลงป้ายสตู พอมาถึงเราก็เห็นฉาก นู่นนี่นั่นเยอะเลยสวยๆทั้งนั้น


พอมาถึงก็ทีคนมาทักเจมส์ด้วยล่ะ ดีครับเจมส์ ดีครับจ๋า เจมส์ก็เอ้าดีคร๊าบ ละครนิทรรศฯ เป็นไงมั่ง เพื่อนคนนั้นบอกว่า ติดๆขัดๆนิดหน่อย แต่ก็ไปได้ดี


นี่ก็กำลังจะซ้อมคิวแสดงแล้วไปดูด้วยกันมั้ย เจมส์บอกดีเลยๆ ขอที่ติดขอบแต่ว่าลับสายตาได้ไหมครับ เจมส์บอกว่าพอดีไม่อยากเด่น


พอเจมส์พูดเสร็จจ๋าก็แตะไหล่เราเบาๆ เราโชคดีจังที่ได้สองคนนี้เป็นเพื่อน เตยก็บอก โห อิเจมส์เส้นก๋วยจั๊บเลยเนี่ย เพื่อนคนนั้นบอกวันนี้ซ้อมคิวปกติครับ


ดูซ้อมได้ปกติ แต่ถ้าซ้อมฉากสำคัญคงต้องเก็บเป็นความลับ แล้วเราสี่คนก็เดินตามเพื่อนคนนั้น รู้สึกว่าเขาจะเป็นคนเขียนบท และ ผู้กำกับคิว เราเดินมาตรงจุดที่เอาไว้ติดต่อประสานงาน ตรงนี้เห็นชัดมากๆเลย การซ้อมละครเริ่มขึ้นทันที



โห เราว่านักศึกษาที่นี่เก่งๆหลายคนเลยนะ แสดงได้ดีจัง เขาเริ่มเล่าประวัติต่างๆ ผ่านตัวละครที่ขึ้นไปแสดง การ์ตูนเก่าๆ ถูกเล่าผ่านมุมมองของคนรุ่นเราได้ดีมาก


เตยก็บอก โหพวกนี้เก่งจังเลยอ่ะ เราก็อื้มใช่ๆๆเก่งมาก จนเริ่มมาถึงการ์ตูนที่เรารู้จัก พวก เซเลอร์มูน,โดราเอมอน,ดอกเตอร์สลัม,แสลมดังค์,ขบวนการปราบผีโป๊ง โป๊ง ชึ่ง,นูเบะมืออสูรล่าปีศาจ,นินจารันทาโร, และอีกเยอะแยะเลย




ที่เรารู้จักแต่การ์ตูนผู้ชายเพราะนั่งดูกับพี่แมนตลอด ซึ่ระหว่างการแสดงนั้น ผู้กำกับคิว เขาก็จะประกาศออกโทรโข่งเรื่อยๆนะว่าตรงไหนยังไง ใครออกตอนไหน เราชื่นชมนะ เพราะเขาดูเป็นมืออาชีพ ทั้งๆที่พึ่งจะเรียนมหาวิทยาลัยเอง


เตยบอกว่าโห นี่ขนาดซ้อมนะเนี่ย จนการแสดงรันมาถึงช่วงๆหนึ่ง คนกำกับคิวก็พูดออกโทรโข่งว่า คิวบู้เล่นให้เต็มที่ เซฟกันด้วยนะ แล้วตอนนั้นธีมเพลงเปลี่ยนเลย


เจมส์ก็บอก โห้ โจโจ้เลยเหรอ คนที่คุมซาวด์ก็เปิดเอฟเฟคต่อสู้ คนที่แสดงว่าต่อยรัวๆๆๆๆๆ เจมส์ก็บอกเชดดด มันว่ะ โอราๆๆๆๆ จ๋าก็บอกไม่ได้เลยคนนี้ พอเห็นการ์ตูนนี่อินตลอด




จนกระทั่งธีมเพลงเปลี่ยนอีกครั้ง เจมส์พูดขึ้นมาเลย มาแล้วเว้ยยยย เสียงดนตรีคุ้นๆมากเหมือนธีมนินจาเลย แล้วตอนนั้น พวกตัวละคร เสื้อส้มหัวเหลืองก็ออกมา


ลิปซิงค์บทพูดญี่ปุ่น จนกระทั่งคนคุมซาวด์เปลี่ยนเสียงเอฟเฟค เป็นเสียงไฟฟ้า เจมส์ก็พูดอีกครั้ง มาแล้วๆๆไอ้โทนจะมาแล้ว



เตยพูดขึ้นอีเจมส์รู้ได้ไงเนี่ย เจมส์บอกก็ไอ้โทนมันแสดงเป็นคาคาชิ ธีมพลังก็สายฟ้าไง เตยบอกโหๆๆๆ แสนรู้จัง ไม่ใช่หมาเว้ยย เจมส์ตอบกลับอีกครั้ง


แล้วตอนนั้นเอง ผู้กำกับคิวก็ประกาศออกมาคิวคาคาชิมาได้ ม้วนนางลอยแม่นนะเว้ยจะได้ไม่เจ็บหลัง งงอ่ะ เราถามเจมส์ว่านางลอยคืออะไร เจมส์บอกอ๋อๆ ท่าม้วนตัวตบเบาะของยูโดอ่ะ


พอได้ยินแบบนั้น เรานี่ตั้งใจมองมากเลย อ๊า ! เรากรี๊ดเลยอ่ะ เท่ส์มาก น้องโทนเขาวิ่งออกมาหลังม่าน ซึ่งพอออกมาแล้ว ก็มีตัวร้ายวิ่งเข้าหาเลย น้องโทนก็วิ่งเข้าหา แล้วกระโดดม้วนตัวกลางอากาศ


กลิ้งลงพื้นและลุกขึ้นมาอีก เพื่อนนักแสดงก็แสดงดีมาก ออกท่าทางสวยๆ เข้ากับจังหวะเอฟเฟคเตะต่อยมาก ส่วนน้องโทนก็หลบ ปัด เอี้ยวตัวหลบ กระโดดหลบ


คือถึงจะรู้ว่าซ้อมคิวกันมาแล้วแต่ก็เท่ อยู่ดี เนี่ยๆแล้วจังหวะนี้เจมส์ร้องโว้วเลย แล้วโหคือเท่มาก น้องโทนเคลื่อนตัวหลบไปทางซ้าย เหมือนพยายามหลบมุมสายตาคนดู


แล้วจังหวะก็กระโดดหมุนตัวถีบ จังหวะเป๊ะมากเสียงเอฟเฟคลงจังหวะพอดี คนที่โดนถีบก็กระเด็นไปหลายฟุตเลย


ยังไม่จบนะ พอผู้กำกับคิวพูดใส่โทรโข่งว่าหมุนตัว เอาชัวร์นะ น้องโทนก็วิ่งไปหาคนอีกสองคนที่แต่งตัวเป็นนินจา สองคนนั้นยืนเหมือนแถวหน้ากระดาน


คนนึงง้างหมัดซ้าย คนนึงง้างหมัดขวา แต่ก็รู้แหละว่านัดกันไว้ เราก็งงนะว่าอะไรคือหมุนตัว น้องโทนวิ่งไปแล้วจับแขนของทั้งสองคนนั้นไว้


แล้วกระโดดสวิงตัวหมุนกลับหลังเลย สองคนนั้นตัวก็เกร็งแขนยกตัวของน้องโทนไว้  น้องโทนตีลังกา 360 องศาเลย


แล้วจังหวะที่หมุนเท้ากลับลงมาแตะพื้น 2 คนนั้นก็กลิ้งไปตามแรงเหวี่ยง เรานี่แบบโห ทำได้ไง เตยนี่ตบมือแปะๆๆๆ ร้องเท่ม๊ากก


พอสองคนนั้นกลิ้งไป นักแสดงอีกคนก็วิ่งเข้ามา แล้วตอนนั้นน้องโทนก็จับๆๆตรงที่หัวและทำเหมือนดึงขึ้น แล้วตอนนั้นเสียงเอฟเฟค


เสียง ชิ๊ง ! ดังขึ้นมา เชื่อมั้ยว่าเจมส์พูดออกมาเลย เชดโด้เนตรวงแหวนว่ะ คือเราไม่รู้ว่าคืออะไร นี่แค่เสียงเอฟเฟคก็รู้เลยเหรอ


เราหันมาดูน้องโทนแสดงละครต่อ ตอนนี้นักแสดงอีกคน เข้ามาต่อสู้ ต่อยซ้าย หมุนเตะขวา กระโดดหมุนถีบ น้องโทนก็หลบๆๆ รู้ว่านัดคิวไว้แล้วแต่เท่จัง


เสียงเอฟเฟคเตะต่อยก็ดีมากเลยนะ แล้วก็มีเสียงฟู่วเหมือนคนพุ่งใส่ น้องโทนก็พุ่งใส่แล้วหมุนตัวถีบ นักแสดงคนนั้นป้องกันไว้ได้ น้องโทนอาศัยจังหวะนั้นกระโดดถอยออกมา



คราวนี้น้องโทนก็พุ่งใส่บ้าง แล้วก็มีเสียงพูดภาษาญี่ปุ่นจากลำโพงดังขึ้นว่า


ชาริงกัน


เจมส์พูดขึ้นมาว่านั่นไงมาแล้ว เสียงตุ้บ ตั้บ เริ่มขึ้นอีกครั้ง แต่เอ๊ะ ทำไมท่าเตะ ท่าต่อย ท่าต่อสู้ ของน้องโทนเหมือนกับที่นักแสดงคนนั้นทำเลยล่ะ เหมือนก๊อปปี้กันมาเลย


ทั้งเตะ ทั้งต่อย ทั้งท่าทางการเคลื่อนไหวถอดแบบออกมาเดะๆ ผัวะ เสียงเอฟเฟคดังขึ้นมาพร้อมกับน้องโทนที่หมุนตัวเตะ จนอีกฝ่ายกระเด็นไป



แล้วคือนัดคิวกันมาเนียนมากๆ เพราะสองคนที่น้องโทนจับแขนแล้วตีลังกา กำลังวิ่งมามันเป็นจังหวะพอดีกับคนที่โดนถีบกำลังเซถอยหลังไป ทั้งสามคนล้มลงไปพร้อมๆกัน



เตยตบมือแปะๆๆๆ แล้วบอกโห เท่อ่ะ แล้วตอนนั้นนะจ๋าก็บอกโห น้องชายเจ๊เก่งจังเนอะ ว่ามั้ยตัว  เจมส์ก็บอกหูย เท่สัด ถ้ามันหล่อกว่านี้รับรองหญิงบานแน่ๆ



เรานี่หันควั่บเลย เราคิดในใจไอ้เจมส์ไอ้บ้าพูดแบบนั้นได้ไง แล้วคราวนี้ผู้กำกับคิวก็พูดออกโทรโข่งอีกว่า ทีมแสงเตรียมตัว


พอพูดจบน้องโทนก็เคลื่อนตัวไปข้างหลังเลย ไฟในสตูเริ่มหรี่ลงเล็กน้อย น้องโทนเขาตั้งท่าแปลกๆ กางขาออกย่อตัวนิดหน่อย


เขาจับที่ไหล่ของตัวเองและยืดแขนลงพื้น แล้วโห ที่เท้าของน้องโทนก็มีแสงสีฟ้าสว่าง ว่าบ ว่าบ ว่าบ  แล้วก็เริ่มมีเสียงเหมือนกระแสไฟฟ้าดังขึ้น ดังขึ้น







แล้วแสงจากหลอดไฟตรงจุดที่น้องโทนก็เริ่มทำงาน ดวงนึงส่องแสงว่าบ ว่าบ อีกดวงก็กระพริบถี่ๆๆ เหมือนคลื่นไฟฟ้าที่เคลื่อนไหวไปมา เสียงดนตรีก็โหมดังขึ้น ดังขึ้น


แล้วพรึ่บบ ไฟบนเวทีดับหมดเลย ทุกอย่างมืดไปหมดไฟถูกปิดหมดเลย จากเสียงกระแสไฟฟ้าถูกเปลี่ยนเป็นเสียงสายฟ้าฟาด เปรี้ยง ดังสนั่น แล้วตามมาด้วยเสียงพูดที่ว่า






" ไรคิ "




 

วันนี้มาแต่วันเชียวครับ คุณโทนทำไมตัวใหญ่จัง เป็นนักยูโดหรือซูโม่กันแน่นะครับ
ถึงไม่หล่อ สาวๆ ก็บานนะครับ แก่เล่นแรงขนาดนั้น แถมอึดอีกต่างหาก
จะถูกแบนไหมนะ อิอิ
หมิวโดนพี่แมนหรือใครแกงกันแน่นาเนี่ย ชีวิตสลับซับซ้อนจัง

โหวนึกว่านินจามาเองขอบคุณมากครับสนุกมาก

นึกว่าคาคาชิมาเองเลยนะโทน

เจ๊หมิวเล่าแล้วแบบสงสารชีวิตนายโทนมากๆเลยครับ

เจ้หมิงเป็นเอามากเหมือนกันนินา  ปลื้มน้องโทนแบบไม่รู้จัวเลย

โห คาคาชิโทนอย่างเท่ห์

นินจาโทนมาแบ้ว​  ชอบซาซึเกะฮะ​ อันนี้ก็เท่ใช่ย่อย

เทพโทน ยิ่งคิดมากอยู่ ถ้าหันมาเห็นเจ้หมิวกะเตย มันจะแสดงออกมั้ยนั่นน่ะ...

ตอนนี้เหมือนจำลองการ์ตูนญี่ปุ่นมาไว้ก็สนุกไปอีกแบบเปลี่ยนอรรถรสได้ดี อยากรู้จังว่าได้เจอตัวหรือแค่ได้นั่งดูพอจบแล้วนายโทนก็แว๊ปเหมือนเดิม

นายโทนโชว์ความเทพการต่อสู้ผ่านการแสดงละคร เท่สุดสุด

ทำไมวันนี้มาเร็วจัง ชีวิตใครจะน่าสงสารขนาดนี้

บรรยายจนอยากเห็นของจริง คราวนี้หมิวจะได้พูดตามที่คิดไว้มั๊ยนะ

องค์ลงเจ๊หมิวจนได้

น้องโทนอย่างเท่ห์ พี่หมิวเลยปลื้ม

วันนี้มาเร็วจังไม่ทันตั่งตัวเลยติดตามครับfcเจ้าหญิงน้ำแข็งกับนางมารตัวน้อย