อำนาจคือสิ่งที่เธอได้รับเมื่อเป็นคนคุมเงิน คุมเกมเหนือผู้ชาย


          บางเวลาก็อยากเป็นนางพญา อยากเป็นคนคุมเกม อยากให้คนตามใจ บางคนบอกเปลืองตัว ร่าน แรด สายเปย์ เสื่อมเกียรติลูกผู้หญิงมีอย่างที่ไหนจ่ายเงินเรียกผู้ชายมานั่งคุย แต่นั่นมันตรงกันข้ามกับวิธีคิดของศรุตา


          ศรุตา ลภากูล เธอถือสิทธิ์ร่างกายของตัวเองแต่เพียงผู้เดียวไม่เกี่ยวใคร การตัดสินใจ ความปรารถนา รวมถึงวิธีเผาเงินในกระเป๋า ครบรอบวันเกิดอายุสิบเก้าคือวันที่ตัดสินใจเดินเข้าบาร์โฮสต์ครั้งแรกจะเพราะความอยากรู้อยากลองหรือคำท้าทายจากเพื่อนๆก็ตาม จนวันนี้ก็ปาเข้าไปเกือบเจ็ดปีแล้วที่ย่างก้าวสู่โลกแห่งการปรนนิบัติพัดวีของหนุ่มๆ ติดใจงอมแงมชนิดที่เรียกได้ว่าขาประจำ


          ความสุภาพอ่อนโยน ให้เกียรติ ทำให้ผู้หญิงมั่นใจและรักตัวเอง เขาชอบชมว่าสวย น่ารัก เป็นยังไงบ้างวันนี้ เหนื่อยไหม กินข้าวหรือยังครับ อาจจะโกหกแต่เธอก็แพ้คำพูดหวานๆ ไม่ต้องเสียสมองคิดให้ซับซ้อนว่าเสแสร้งหรือเปล่าแค่เขาดูแลเราดีก็พอแล้ว รู้ว่าหลอกก็ยังเต็มใจให้หลอก มันเป็นอาชีพ


          แต่เพียงแค่กลับมาถึงบ้านก็คิดถึงเลย ศรุตายิ้มเขิน "พรุ่งนี้อยากกลับไปเจอเขาอีกจัง" เผลอรำพึงรำพันกับตัวเอง









          คำเตือนทิ้งท้ายจากศรุตา "สนุกได้ แต่ก็ต้องตัดจบให้เป็นด้วย"

เข้าใจว่าบทนำครับ แต่สั้นไปนะครับผมว่า

สั้นไปมากๆ

มาเร็วเคลมเร็ว ให้ตายซิครับ โคตรฉับไว หายใจเข้าไม่ทันได้หายใจออก แปลกไปอีกแบบ

อย่างกับนักเขียนมืออาชีพ รออ่านตอนต่อไป

คือตะแฝดแบบไหน
แฝดอย่างไร???
แล้วทำไมผู้หญิงต้องไปเที่ยวด้วย???

ใคร อะไร ยังไง
สงสัยใคร่รู้ จึงต้องตามดู
ขอบคุณครับ