หงส์ปีกหัก 3


   


"เธอเป็นหนี้เราด้วยรึ" ผมถามเบาๆหลังจากจับตาดูเธออยู่ชั่วครู่
"ว่าไงนะครับ"
"กูถามมึงว่าเธอเป็นหนี้เรารึไง" ผมตวาด
"เปล่า..เปล่าครับ เห็นพี่แอ๊คบอกว่า ไปเจอเดินอยู่ในห้าง พี่แอ๊ดเค้าเห็นสวยเลยจัดการมอมยา แล้วพามากับเด็กล็อทนี้เลย"

นั่นไง..ผมว่าแล้ว คนระดับนี้ไม่มีทางจะเป็นหนี้พวกเราหรอก... ครอบครัวเธอมีเงินมากมาย.. มากจนกินใช้ทั้งชาติก็ไม่หมดจะมาเป็นหนี้เราได้ยังไง...
"เอาตัวเธอไปห้องเชือด แล้วมึงพาอีพวกที่เหลือไป" ผมสั่งแล้วเดินกลับห้อง







ห้องเชือดที่ผมว่า เป็นห้องนอนที่อยู่ติดกับห้องส่วนตัวของผม ห้องนี้ออกแบบเป็นพิเศษ ผนังด้านหนึ่ง ติดตั้งกระจกเป็นแนวยาวไปเกือบตลอดผนัง เว้นที่เฉพาะตรงประตูที่เปิดเชื่อมเข้าหาห้องผม กระจกนั้นสูงเกือบชนเพดาน ด้านล่างต่ำลงอยู่เหนือพื้นเพียงหนึ่งฟุต เป็นกระจกที่มองเห็นได้ด้านเดียวจากห้องผม ส่วนห้องนั้นมองออกมาจะเห็นเป็นกระจกเงาธรรมดา ผมจะใช้ห้องนี้เป็นห้องสำหรับเชือดเด็กใหม่ที่ผมติดใจ เพราะมันสะดวก อยากฟันก็เปิดเข้าไปฟัน ไม่อยากฟันก็นั่งทำงานไป แอบดูกิจกรรมส่วนตัวของพวกหล่อนไป ซึ่งจะได้เห็นพฤติกรรมแปลกๆ บางทีก็น่าขันเพราะคนที่อยู่ในห้องนั้นไม่รู้ว่ากระจกนั้นเป็นกระจกด้านเดียวนั่นเอง

ผมจัดการรูดม่านที่บังกระจกออก จากนั้นก็มานั่งบนสตูลหันไปหากระจกนั้น จับตามองด้วยใจเต้นระทึก...

ชั่วครู่ไอ้ต้อมก็เปิดประตูพาเธอเข้ามาห้อง
"คุณจับตัวชั้นมาทำไม... จะทำอะไร" เธอถามเสียงสั่นๆ สีหน้าท่าทางบอกถึงความหวาดหวั่นพรั่นพรึง ผมได้ยินเสียงเธออย่างชัดเจนเพราะในห้องเชือด ติดไมโครโฟนตัวเล็กไว้ แต่คนในห้องนั้นจะไม่มีทางได้ยินเสียงในห้องนี้เลยเพราะเป็นห้องเก็บเสียง
"อยู่เฉยๆเถอะ เดี๋ยวก็รู้" ไอ้ต้อมพูด "ไปนั่งบนเตียง" มันสั่ง
เธอเดินไปนั่งบนเตียงอย่างว่าง่าย ไอ้ต้อมมันมองหน้าเธออยู่ชั่วครู่ก็เดินออกไป





ผมจับตามองเธอตลอด ไม่มีแม้สักวินาทีที่จะปล่อยให้เธอหลุดไปจากสายตาของผม ดูเอาเถอะ ขนาดนั่งอยู่ตามลำพังในห้อง เธอก็ยังนั่งอย่างเรียบร้อยเข่าชิดกันแน่นจนแม้กระทั่งขาอ่อนของเธอผมก็ไม่เห็น เธอนั่งได้เพียงชั่วครู่ก็เริ่มมีกิริยาอาการกระสับกระส่ายด้วยความกระวนกระวาย แต่ไม่นานก็เริ่มนิ่งลงเหมือนกับควบคุมตัวเองได้ จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินไปเดินมา แล้วก็มาหยุดที่หน้ากระจก เธอยื่นหน้าเข้ามาจนใกล้...สำรวจใบหน้าตนเอง
...โธ่เอ๊ย..ขนาดนี้แล้วยังห่วงสวย

ผมดูอยู่สักครู่ก็อดไม่ได้ที่จะลุกออกไปทีหน้ากระจกเช่นเดียวกัน หน้าของเราห่างกันแค่กระจกกั้น...แต่เธอไม่รู้

ผมจ้องเขม็งไปที่ใบหน้างาม... สองปีแล้วที่ผมไม่ได้เห็นเธอเลย เธอเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนไปจนกระทั่งแวบแรกที่เห็นผมถึงกับนึกว่าเธอเป็นคนที่ผมฝันถึงมาตลอดทุกวันทุกคืน เรือนผมของเธอดำเป็นเงา เมื่อสองปีก่อนมันเคยถูกซอยไว้สั้น บัดนี้ถูกปล่อยให้ยาวตรงจนถึงแผ่นหลัง สลัดคราบความเป็นเด็กนักเรียนทิ้งไปอย่างไม่เหลือเค้า ใบหน้าที่เคยงดงามน่ารักตามธรรมชาติ ถูกตกแต่งทาแป้งจนเห็นเป็นสีขาวอมชมพู นวลเนียนไปทั้งใบหน้า ปากแดงระเรื่อชุ่มฉ่ำ ตาลงอายชาโดว์ไว้อย่างมีเสน่ห์ เธอเปลี่ยนไปมากจริงๆ สาวขึ้น... สวยขึ้น.. แต่ถึงจะเปลี่ยนยังไงผมก็จำเธอได้ ผมจะลืมเธอได้ยังไง... นี่คือใบหน้าของคนที่ทำให้ผมต้องระเห็จออกจากบ้านหลังนั้น และทำให้ชีวิตต้องเปลี่ยนไปแบบไม่หวนกลับ

คุณหนูเล็ก!!!





ภาพความหลังเมื่อครั้งอดีตผลุดขึ้นในหัวผมเป็นฉากๆ พร้อมกับความแค้นที่พลุ่งพล่านขึ้นมาในอก ผมจะตอบแทนเธอให้สาสมกับสิ่งที่เธอทำกับผม ผมจะไม่ทำร้ายเธอหรอก ผมไม่ทำร้ายร่างกายผู้หญิง...แต่ผมจะทำให้เธอเจ็บช้ำ อับอาย อับอายที่สุดในชีวิต.. มือของผมกำแน่น!

"รู้จักเธอหรือคะนาย"
เสียงเจื้อยแจ้วของผู้หญิงดังขึ้น ปลุกผมขึ้นจากภวังค์
"มึงอย่าเสือก" ผมบอกเสียงหนักๆ
"แหม ดุเมย์อีแล้ว..นายเนี่ย" อีเมย์ทำเป็นอ้อนแล้วเดินมาโอบรอบคอผม กลิ่นน้ำหอมฟุ้งไปหมด อีเมย์เป็นเลขาผมเอง อดีตของมันไม่ธรรมดา เป็นนักบริหารสาวมือฉกาจคนหนึ่ง แต่เสือกติดพนันงอมแงม พอเล่นเสียจนติดหนี้นุงนังแล้วเบี้ยว ผมเลยให้ลูกน้องจับตัวมา ตอนแรกก็จะให้มันขายหอย แต่เห็นมันเก่ง คล่อง แถมหน้าตาเซ็กส์ดี เลยเปลี่ยนใจให้มันเป็นเลขาผม เป็นทั้งมือขวาเป็นทั้งเมีย ตอนแรกแม่งก็ไม่ยอม ผมก็เลยให้มันเลือกระหว่างโดนผมเย็ดคนเดียว กับให้ลูกน้องรุมเย็ด มันเลยยอม ผมให้อำนาจมันมาก เรียกว่ารองจากผมคนเดียว ไปๆมาๆ มันติดใจ เพราะสันดานแท้ๆของมันเป็นพวกชอบอวดอำนาจข่มคนอื่น ซึ่งถ้าอยู่ข้างนอกก็ไม่มีทางที่มันจะทำได้แบบในนี้ ผมเองยอมรับว่าตั้งแต่มีอีนี่เป็นผู้ช่วยนี่แบ่งเบาภาระผมไปมาก เพราะมันมืออาชีพบริหารงานเก่ง
"สวยดีนะ" เลขาผมพูด ตาจ้องมองไปที่คุณหนูเล็ก
"สวยมาก" ผมพึมพำ
"ทำไมไม่นอนกับเธอเลยล่ะนาย" มันยุ
"ยังไม่ถึงเวลา...กูอยากเล่นกับมันก่อน"
"โอ๊ะ..น่าตื่นเต้นจัง ให้เมย์ดูด้วยนะนาย"
"มึงเอาผ้าไปผูกตามัน แล้วเอากุญแจสวมมือไว้"
"ได้เลยนาย" อีเมย์รับ น้ำเสียงมันตื่นเต้นมาก...แน่ละ..ทำไมมันจะไม่ตื่นเต้นล่ะ...ก็อีนี่มันซาดิสม์ ชอบดูเด็กใหม่โดนเปิดบริสุทธิ์!

+++++++++++




      หงส์ปีกหัก 4




คุณหนูเล็ก พอเห็นเลขาผมเปิดประตูเข้าไปก็สะดุ้งเฮือกทันที
"คุณ จับชั้นมาทำไม"
"หุบปากน่ะ ..เอามือมานี่" อีเมย์ตะคอก มันจับมือคุณหนูมาไขว้หลังแล้วสวมกุญแจ จากนั้นก็เอาผ้าสีดำผูกตาเธอไว้ แล้วจับไปนั่งที่เตียง จากนั้นก็พยักหน้าให้ผมเป็นสัญญาณว่าเรียบร้อย




ผมแน่ใจว่าเธอมองไม่เห็นแล้ว ก็เดินเข้าไปในห้อง
"ลุกขึ้น มายืนกลางห้องนี่"
เธอสะดุ้ง คงนึกไม่ถึงว่าจะมีผู้ชายเข้ามาในห้องด้วย
"ลุกซิ" อีเมย์สั่ง
คุณหนูเล็กลุกขึ้นอย่างว่าง่าย สภาพเธอตอนนี้ไม่เหลือร่องรอยความร้ายกาจเหมือนเมื่อสองปีก่อนเลย... อีเมย์ช่วยจับเธอมายืนกลางห้อง ผมลากเก้าอี้มานั่งข้างหน้า จ้องมองสำรวจเธออย่างใกล้ชิด คุณหนูเล็กสวมเสื้อกระโปรงสีขาวน่ารัก ห้อยจี้รูปหัวใจอยู่ที่ลำคอขาวผ่อง ทั้งเค้าหน้า ดวงตา ทรงผม ช่างละม้ายคล้ายคลึงไม่ผิดอะไรกับคุณหนูกลางเลย การได้เห็นเธออย่างใกล้ชิดแบบนี้ ทำเอาผมถึงกับใจสั่นสะท้าน นี่ขนาดเป็นคุณหนูเล็กยังทำให้ผมหวิวไหวไปได้ขนาดนี้ ถ้าเป็นคุณหนูกลางนางฟ้าตัวจริงของผม คงจะทำให้ผมต้องบ้าคลั่งตายไปแน่ๆ
"คุณจับฉันมาทำไม" เธอถามผมเสียงสั่นระริก อีเมย์ตะคอกใส่หูเธอทันที
"เรียก..ว่านาย"
เธอตกใจจนตัวสั่น อีเมย์นี่มันรู้ใจผมจริงๆ
"เรียกซิ" อีเมย์ย้ำ
"นาย..." คุณหนูเล็กเรียกผม
ฉลาด...รู้สถานการณ์ และปรับตัวได้เร็ว ผู้หญิงบางคนชอบขัดขืนในตอนแรก ซึ่งมันไม่มีประโยชน์อะไรเลย รังแต่จะหาเรื่องเจ็บตัวไปเปล่าๆ ยิ่งดื้อนาน ก็ยิ่งเดือดร้อนนาน
สุดท้ายก็ต้องยอมขายตัวอยู่ดี
แต่คุณหนูเล็กเป็นคนฉลาด เธอไม่ได้ขัดขืน ทั้งที่ในใจของเธอคงมีแต่คำถามมากมายเต็มไปหมดว่านี่มันเรื่องอะไรกัน เธออยู่ที่ไหน ทำไมต้องถูกปิดตาสอบสวนราวกับผู้กระทำผิดเช่นนี้




ผมจ้องมองเธอเงียบๆ ดูนม ดูสะโพก... เธอมีท่าทางกระสับกระส่าย คงจะอึดอัดอยู่เหมือนกัน และในที่สุดเธอก็อดไม่ได้ที่จะเป็นฝ่ายถามขึ้นมาก่อน
"นาย...จับตัวฉันมาทำไม"
"รู้ตัวมั้ยว่าอยู่ที่ไหน" ผมถาม
เธอส่ายหน้า อีเล็กตะคอก
"นายถามมึงต้องตอบ"
พูดจบเธอก็เงื้อมือ
"อย่า" ผมร้องห้าม
อีเมย์มองหน้าผมอย่างสงสัย แต่ผมไม่สนใจ พูดกับเธอต่อ
"ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็ตอบทุกคำถาม"
"..ค่ะ...." เธอตอบ ตัวสั่นสะท้าน
"กลัวรึ" ผมถาม
"ค่ะ"
 
     




"ถ้าว่าง่ายๆ ไม่ขัดขืน.. ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว" ผมพูดเสียงเรียบๆ
"ค่ะ.." เธอรับคำเบาๆ เริ่มสะอึกสะอื้นนิดๆ
"ทีนี่เป็นคลับ...อยู่หาดใหญ่"
"หาดใหญ่" เธออุทานอย่างตกใจ คงคิดไม่ถึงว่าจะถูกจับตัวมาไกลถึงขนาดนี้
"แล้วจับตัวฉันมาทำไม"
"จับมาทำไม? อีเมย์บอกมันหน่อย"
"ก็เป็นกะหรี่น่ะซี อีโง่" อีเมย์พูดแล้วก็หัวเราะชอบใจ
คุณหนูเล็กสะดุ้งเฮือกด้วยความตื่นตระหนก รีบละล่ำละลักวิงวอนผมใหญ่
"ไม่...ไม่นะ...พวกแกต้องการอะไร..บอกมาเลย...ต้องการเงินใช่มั้ย..ฉันมี..." เธอร่ำร้อง
"หุบปาก" อีเมย์ตะคอก "ถ้ามึงร้องโวยวายอีกครั้งเจ็บตัวแน่" อีเมย์ขู่
"ฟังอย่างเดียว ถ้ากูไม่ถามมึงก็ไม่ต้องพูด" ผมสั่งเธอ
"ผู้หญิงที่นี่ต้องนอนกับผู้ชาย แต่ไม่ต้องห่วง ที่นี่รับแต่ลูกค้าชั้นดี สะอาด ถ้ามึงไม่ขัดขืน ก็จะไม่มีใครทำรุนแรงกับมึง"
เธอยังตัวสั่นสะท้านไม่หยุด เห็นได้ชัดว่าคำพูดของผมไม่ได้ทำให้ความกลัวของเธอลดลงไปแม้แต่น้อย
ผมยื่นเท้าเข้าไปเขี่ยหีเธอ
"อย่า" เธอร้องอย่างตกใจ ร้องไห้โฮ พยายามจะดิ้นถอยหนี แต่อีเมย์ไปยืนกันอยู่ด้านหลัง พร้อมกับกอดเธอไว้
"อยู่นิ่งๆ แค่เขี่ยหีแค่นี้ทำเป็นสะดิ้ง มึงนี่อยากเจ็บตัวจริงๆรึไงวะ"
"อย่า...อย่า...ฮือ.." เธอร้องไห้ สะอึกสะอื้น พยายามจะส่ายสะโพกหลบแต่อีเมย์ยึดไว้แน่น ผมยังคงใช้เท้าเขี่ยไป ลูบไล้ไปตามง่ามขาเธอ อีเล็กมองเขม็งเลย หีอีนี่อวบนูนเป็นโคกเลย ขนาดใช้เท้าสัมผัสภายนอกยังรู้สึกได้
'อีเหี้ยเอ๊ย เดี๋ยวเหอะ กูจะแก้เค้นมึงให้สะใจเลย' ผมคิดอยู่ในใจ




"มึงเคยเย็ดกับผู้ชายรึยัง"
"ไม่..ไม่เคย..อย่าทำฉันเลย..." เธอวิงวอน

                   
ผมหัวเราะลั่น
"ถ้างั้นค่าตัวมึงก็ต้องสูงหน่อย กูจะตั้งค่าตัวมึงไว้ที่สองล้าน ทุกครั้งที่มึงนอนกับแขกกูจะคิดเงินให้มึงสองพัน หักไปเรื่อยๆจนกว่าจะหมด จากนั้นมึงก็เป็นอิสระ"
"สองล้านเอง..ถ้านายต้องการสองล้าน..ฉันจะให้พ่อเอาเงินมาให้.."
ผมหัวเราะลั่น
"โถ อีโง่เอ๊ย..สองล้านน่ะมันเป็นค่าตัวส่วนแบ่งมึง แต่ที่พวกเราจะได้จากแขกน่ะมันมากกว่านั้นเยอะ" อีเมย์พูด
"หึ หึ สวยน่ารักอย่างมึงนี่ คงจะเรียกแขกมาได้ตรึม เรื่องอะไรที่กูจะปล่อยไปให้โง่" ผมเยาะเย้ย
โธ่ อีเล็กเอ๊ย! กูไม่อยากจะได้เงินพ่อมึงสักนิด กูอยากจะแก้แค้นมึงให้สะใจต่างหากเล่า
ผมลุกขึ้นเดินไปหอมแก้มเธอ เธอพยายามเบือหน้าหนี แต่ผมก็ซุกไซร้ไม่หยุด แก้มเธอหอมเป็นบ้าเลย
"อย่านะ..อย่า..อย่าทำฉัน.."
เธอร่ำร้อง สะบัดตัว ผมก็จับไหล่เธอไว้แน่น ก้มลงไปพยายามจะดูดลิ้นเธอแต่ทำไม่ได้ เพราะเธอปิดปากไว้แน่น ผมกดริมฝีปากลงไปประกบเลียริมฝีปากที่เม้มแน่นของเธอ มือก็เลื่อนลงมาตะปบที่หน้าอก คลึงเคล้าบีบขยำอย่างเมามัน
"อย่า อย่านะ ฮือ.." เธอร้องลั่น พยายามดิ้น แต่อีเมย์ช่วยยึดไว้แน่น เธอดิ้นยังไงก็ไม่หลุด ผมปล้ำแล้วผลักเธอลงไปบนเตียง แล้วโถมร่างทับลงไป เธอดิ้นพลิกตัวนอนคว่ำไม่ให้ผมขยำนมเธอ แต่ก็ทำได้แค่นั้น มือเธอถูกพันธนาการไว้ แถมเรี่ยวแรงคุณหนูอย่างเธอจะมาขัดขืนอะไรได้ ผมกดตัวเธอไว้ อีกมือหนึ่งจิกผมเธอดึงขึ้นมาจนหน้าหงาย เธอกรีดร้องลั่นด้วยความเจ็บ

"อยู่นิ่งๆ..อยากเจ็บตัวรึไง" ผมตะคอกใส่ที่ข้างหูเธอ .......................

     






     

ตอนแรกนึกว่าเป็นคุณหนูรองเสียอีก แต่เป็นคุณหนูเล็กแบบนี้ก็เข้าทางเปี๊ยกจะได้เอาคืนแล้ว....5555

ผมเชื่อว่าเรื่องนี้ ฉากเย็ดกันคงลากยาวต่อเนื่องหลายตอนแน่นอน คงโดนล่อทั้ง 3 สาว

ตอนแรกบรรยายว่าสวยมาก มีแอบคิดว่าเป็นคุณหนูรอง แต่ใจก็อยากให้เป็นคุณหนูเล็ก เปี๊ยกจะได้แก้แค้น แล้วก็สมใจเปี๊ยกจริงๆ

คุณนู๋เล็กนึกอะไรออกรึ

งานนนี้คุณหนูเล็กคงไม่รอด

คุณหนูเล็ก ต้องโดนเอา คืนอย่างสาสม กับความแค้น

ปรกติแล้วไม่ค่อยชอบอ่านแนวนี้เท่าไหร่ แต่งานนี้คุณหนูเล็กสงสัยไม่ได้กลับบ้านอีกนาน

ต้องจัดหรักๆ

จัดการคุณหนูเล็ก แล้วค่อยให้คุณหนูเล็กพาคุณหนูรองมาหา ยังไงก็ขอตอนต่อไปด้วยนะ เหมือนจะเจอแค่นี้

รอตอนต่อครับ

รอความสนุกตอนต่อไปเลยครับว่าจะเป็นยังไงต่อ