หงส์ปีกหัก 5 


============================================












"อย่า...อย่าทำฉัน..."
"บอกให้อยู่นิ่งๆไง" ผมตะคอก มือสอดเข้าไปด้านใต้ ขยี้อยู่ที่ทรวงอกของเธอ เธอพยายามดิ้นกระเสือกกระสน แต่ผมจับเธอพลิกร่างให้นอนหงายแล้วโถมทับลงไป อกอันอวบอูมของเธอแนบติดอยู่กับแผงอกของผม ในขณะที่จมูกของผมซุกไซร้อยู่ตามใบหน้า ซอกคอ และใบหูของเธอ ผมบดขยี้ไปทุกๆส่วนอย่างบ้าคลั่ง
"ปล่อย...ปล่อย...อย่า...ฮือ..ฮือ..." เธอยังคงดิ้นรนร้องไห้ไม่หยุด สะบัดหน้าหลบผมอยู่ตลอดเวลา แต่ไม่มีทางที่จะหลบพ้น ผมระดมจูบอย่างบ้าคลั่ง สติดล่องลอยไปกับความแค้นเคืองในอดีต กลิ่นกายของเธอหอมเหลือเกิน น้ำหอมที่เธอใช้ต้องเป็นชนิดเดียวกับพี่สาวเธอแน่ๆ ผมถึงกับเคลิบเคลิ้มสับสนไปหมด ในความเคลิบเคลิ้มนั้น ผมยังรู้สึกว่าร่างที่ดิ้นรนของเธอดูจะอ่อนแรงลง พร้อมกับเสียงร้องห้ามก็แทบจะหายไปลำคอ เหลือเพียงเสียงสะอึกสะอื้นเท่านั้น
"คุณหนูกลาง คุณหนูกลาง" ผมพึมพำอย่างเลอะเลือนในขณะที่ซุกไซร้อยู่ที่ซอกคอ
ทันใดนั้นผมก็รู้สึกร่างบอบางนั้นสะดุ้งเฮือกขึ้น พร้อมกับอาการดิ้นรนอย่างรุนแรงได้เกิดขึ้นอีกครั้ง
"คุณหนูกลาง แกเป็นใคร ทำไมเรียกชั้นว่าคุณหนูกลาง"
สติผมกลับคืนมาอีกครั้ง พร้อมกับสำนึกว่าได้เผลอตัวไปแล้ว ผมยังพยายามจะซุกไซร้ต่อ แต่เธอโพล่งขึ้น
"ไอ้เปี๊ยก แกคือไอ้เปี๊ยก ไอ้เนรคุณ ...ไอ้..." เธอแผดเสียงด่า ผมรีบเอามือไปปิดปากเธอไว้
"เงียบนะ บอกให้เงียบ"
แต่เธอพยายามจะกัดมือผม เรี่ยวแรงของเธอดูจะเยอะขึ้นอย่างน่าประหลาด ผมหันไปตวาดไล่อีเมย์ออก เพราะไม่อยากให้มันรู้เรื่องส่วนตัวของผม
"ออกไป ออกไป" ผมตะโกน
อีเมย์สะดุ้งรับคำเสียงสั่นแล้วรีบเดินออกไปจากห้องทันที คุณหนูเล็กถือโอกาสที่ผมเสียสมาธิ กัดที่นิ้วของผม จนผมต้องใช้มืออีกข้างเค้นคอเธอ พอมือผมเป็นอิสระเธอก็แผดเสียงลั่นอีกครั้ง
"ไอ้ชาติชั่ว ไอ้เนรคุณ ไอ้สัตว์สกปรก ปล่อยกูนะ..."














ผมตกใจ อาการของเธอเหมือนกับคนบ้าคลั่งไปแล้ว ผมไม่เคยได้ยินเธอพูดหยาบอย่างนี้มาก่อน ผมต้องเอามือปิดปากกับจมูกเธอไว้พร้อมกับกดเธอไว้แน่น ในที่สุดเธอก็ค่อยๆสงบลงช้าๆ
"ผมจะเอาผ้าผูกตาออกให้ อย่าดิ้นอีกนะ" ผมพูดเบาๆที่ข้างหูเธอ
เธอนอนนิ่ง ผมเห็นเธอไม่อาละวาดอีก จึงช่วยปลดผ้าออกให้ ดวงตาของเธอแดงก่ำ ผมเห็นประกายแห่งความเคียดแค้นฉายวับอย่างชัดเจน
"แกทำอย่างนี้ทำไม แกจับตัวฉันมาทำไม" เธอพูดช้าๆราวกับพยายามจะสงบอารมณ์
"ผมไม่ได้ตั้งใจจะจับคุณ ลูกน้องผมไปจับมาเอง"
"ถ้างั้นก็ปล่อยฉันไปซิ"
"ตลกน่ะ คุณทำกับผมไว้ยังไง จำได้มั้ย"
"ฉันทำอะไร"
"คุณใส่ร้ายผม" ผมตะคอกใส่หน้าเธอ ผมเห็นเธอหน้าซีดเผือดลงในทันที "คุณใส่ร้ายจนผมหมดอนาคต ต้องออกจากบ้าน"
"ฉันไม่ได้ทำ แกโกหก"
"คุณเอาแหวนมาซ่อนในห้องผม อย่ามาปฎิเสธ"
"ฉันไม่ได้ทำ ไอ้โกหก แกมันไอ้เด็กขี้ขโมย... ไอ้ชาติชั่ว ไอ้เนรคุณ"
"เงียบนะ ผมบอกให้เงียบไง หยุดดิ้นนะ"
"ฉันไม่หยุด ฉันจะด่าแก ไอ้.."

เพี๊ยะ!

   














ผมตบแก้มเธอเต็มแรงอย่างหมดความอดทน เธอเงียบเสียงลงในทันที แต่ตาเธอยังจ้องผมเขม็งด้วยความเคียดแค้น
"ถ้าคุณด่าผมอีก ผมจะตบคุณ ผมจะตบจนกว่าคุณจะหยุด"
"ทำไมแกทำกับฉันอย่างนี้ พ่อแม่ฉันอุตส่าห์เลี้ยงดูพวกแก แกมันเนรคุณ"
"ผมไม่ได้เนรคุณ พ่อแม่ผมทำงานให้ ไม่ได้เอาเงินมาจากพ่อแม่คุณฟรีๆ"
"แกต้องการอะไร"
"ผมต้องการให้คุณชดใช้"
"ชดใช้อะไร"
"ชดใช้ที่ทำกับผมน่ะซิ ชดใช้ที่ทำให้ผมต้องออกจากวิทยาลัย ทำให้พ่อแม่ผมต้องเสียใจ"
"ได้...ชั้นจะให้เงินแก" เธอว่าแล้วสะบัดตัว พยายามจะดิ้นออกจากร่างผม "ออกไปซิ เรามาคุยกันดีๆ"
ผมหัวเราะเยาะ
"ผมไม่ต้องการเงินของคุณ.. ผมมีเยอะแยะ"
เธอมีสีหน้าตกใจ
"แล้วแกต้องการอะไร"
"ก็ผมบอกตั้งแต่แรกแล้วไง คุณต้องชดใช้ด้วยร่างของคุณ" ผมหัวเราะ "แล้วต้องชดใช้เดี๋ยวนี้ด้วย ผมจะเอาคุณตอนนี้เลย"
ผมพูดจบแล้วก็ เอื้อมมือไปบีบขยำทรวงอกของเธออย่างรุนแรง เธอเริ่มสะบัดตัวดิ้นรนอีกครั้ง
"อย่า อย่านะ ไอ้เปี๊ยก...แก...อย่า...อย่า"
"จะร้องไปทำไม จะดิ้นรนไปทำไม ยังไงคุณก็ไม่มีทางรอดมือผมไปได้ ...อือ..หอม..." ผมระดมจูบไปมาตามพวงแก้มซอกคอ กลิ่นเธอหอมเหลือเกิน ผมแยกไม่ออกว่ามันเป็นกลิ่นน้ำหอมที่เธอใช้ หรือเป็นกลิ่นแท้ๆจากกายเธอ บางทีมันอาจจะผสมผสานกัน ถึงได้สร้างความกระสันรัญจวนได้มากขนาดนี้ ผมคลุกเคล้าไปตามผิวเนื้อนวลละมุน ทั้งจูบทั้งโลมเลีย ไล้ลงมาเรื่อยๆ จนถึงเนินอกขาวเนียน... มือของผมลดต่ำลงไปเบื้องล่าง..ตะปบลงไปตรงส่วนสำคัญที่ผู้หญิงทุกคนหวงแหน
"อย่า...เปี๊ยก..อย่า...อย่าทำ...ฉันขอโทษ..เปี๊ยก..ฉันขอโทษ...อย่า..ฮือ......ฮือ...อย่า...
















++






++

ด้วยความลืมตัวเปี๊ยกเลยเผลอเรียกชื่อคุณหนูกลางที่ตัวเองหมายปองออกมาเลยทำให้คุณหนูเล็กจำได้ จนต้องไล่ลูกน้องออกไป งานนี้ได้เวลาเอาคืนคนที่ทำให้ตนเองต้องเสียอนาคต ว่าแต่จะปราบพยศคุณหนูเล็กให้ตกหลุมสวาทได้ไหมนะ....!!!!

เต็มที่เลยเปี๊ยก งานนี้ต้องขยี้ให้สมแค้น อย่ามาทำอ่อนโยนเชียวนา

ตบแล้วจูบผลการดูถูกแล่ะให้ร้ายคนอื่นหนูเล็กโดนแล้ว

กลิ่นน้ำหอม  บางทีเจอกลิ่นที่ใช่ผมยังเคลิ้มเลย   ความรู้สึกแบบนี้ มันทำให้คลั่งใด้เหมือนกัน

เอ สงสัยคุณหนูเล็กจะชอบแนวตบจูบนะเนี่ย  ตอนนี้ตอบไม่ถูกว่า ชอบภาพประกอบ หรือเรื่องมากกว่ากัน

  มาแนวตบจูบเลย สงสัยจากแค้นจะกลายเป็นแสนรักแทนแน่เลย ลุ้นต่อๆ

ครั้งแรกก็จะโดนสามทางเลยรึ

งานนี้เปี้ยกจะแก้แค้นให้สาสมเอาให้เปียกเลย

ตบจูบแล้วก็ปล้ำทำเมียซะเลย

แนวตบจูบ​นี่แหละ​อย่าง​ชอบ​และ​ดูท่าเนื้อหา​จะ​อีก​ยาวเลยเรื่อง​นี้

เก็บไว้เป็นนางบำเรอ อีกคน รูปภาพประกอบ ก็สวยน่ารัก

แก้แค้นได้ซะใจมากเลยเปี๊ยก

เหมือนจะมีแค่นี้หรือเปล่า ขอตอน6ตามมาเลยนะ

น่าคิด ถ้าเธอไม่ทำแล้วใครทำ