สวัสดีครับเพื่อนๆ พอว่างๆ ก็เลยจิ้มๆพิมพ์ๆในมือถือ ระบายความอยากเขียน มาให้เพื่อนๆได้พิจารณา ส่วนสำนวนเนื้อเรื่อง ก็ได้รับแรงบรรดาลใจมาจากอินเตอร์เน็ตล้วนๆ ครับ อ่านไหวอ่านไม่ไหว อย่างไรก็ติชมกันได้นะครับผม



ep1


     นับย้อนไปเมื่อต้นปีก่อน ผมยังขับรถเป็นไรเดอร์ส่งอาหารเหมือนกับไอ้อ๊อฟ ความสนุกเล็กน้อยของชีวิตวัยนี้นอกจากสุมหัวตั้งวงกินเหล้า หัวข้อที่สนทนาก็ไม่พ้นเรื่องฟุตบอลคู่เอก การนั่งดูนั่งลุ้นเฉยๆ ความตื่นเต้นมันยังไม่เข้าเส้น เมื่อความเห็นในวงสนทนาไม่ตรงกัน การแบ่งข้างพนันกันจึงเป็นที่เลี่ยงไม่ได้ ผมก็เช่นกัน เริ่มต้นจากเล่นแทงบอลกับเพื่อนในบริษัท แรก ๆ ก็แทงหลักร้อย จนเริ่มเป็นหลักพัน และก้าวไปหลักหมื่น

     สุดท้ายโดนโกง จนเป็นหนี้ร่วมสองหมื่นบาท แต่ผ่านพ้นไปได้เพราะหยิบยืมเงินจากไอ้อ๊อฟมาปลดหนี้ ซึ่งตอนนั้นโบว์ยังไม่ได้ก้าวเข้ามาในชีวิตด้วยซ้ำ พอมีเธอ ผมไม่กล้าบอกเรื่องหนี้สินเพราะปิดเป็นความลับ ไม่อยากให้เธอเห็นด้านไม่ดีของผมคิดว่าค่อยๆผ่อนคืนเงินให้มันเป็นเดือนๆไปเดี๋ยวก็หมด

     แต่แล้วก็ยังไม่เข็ด แทนที่ผมจะหยุดเล่น จากแทงบอลกับเพื่อนในบริษัท ก็พัฒนาเข้าสู่พนันออนไลน์ นั่นถือเป็นหายนะครั้งใหญ่ ผมเริ่มเล่นการพนันออนไลน์ ก็คือไพ่บาคาร่า ตอนเริ่มต้นก็ไม่หนัก ลงทุนไม่เยอะ น่าจะไม่เกิน 500 ก็เล่นได้บ้างเสียบ้าง แต่หลังๆ เริ่มหนักมากขึ้น เสียหลายพันจนขึ้นหลักหมื่น พอเงินขาดมือก็เริ่มหยิบยืมเพื่อนในบริษัทจนกลายเป็นหนี้หลายทาง ถ้ารวมกับของไอ้อ๊อฟก็เกือบห้าหมื่นเลยทีเดียว

     " กูบอกให้มึงเลิกๆหลายทีแล้วนะ..มึงมันเข้าเส้นเเล้ว..เออ..กูจะใช้หนี้ให้..เอาหนี้คนอื่นมารวมไว้ที่กูนี่..แต่มึงต้องสาบานนะว่าจะเลิกเล่น..มึงค่อยผ่อนใช้กูแล้วกัน..หวังว่าพอกูกลับมา..มึงคงคืนเงินกูหมดนะ.." ไอ้อ๊อฟมันบอกไว้ก่อนที่จะย้ายไปวิ่งโซนอื่น ปล่อยให้ผมเลิกเป็นไรเดอร์ หันมาทำงานบริษัทตามความฝัน นับแต่นั้นทำให้ผมกลายเป็นลูกไล่ของมันไปโดยปริยายเพราะหนี้ที่ค้ำคออยู่

     ถ้านับเหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมา ที่มันกล้าล่วงเกินโบว์แฟนผม ความรู้สึกเป็นหนี้ชีวิตมัน ก็เป็นส่วนหนึ่งที่กดทับให้ผมต้องยอมแกล้งหลับ ปล่อยให้มันทำอุบาทกับแฟนตัวเอง ผมทั้งสับสนและกังวลว่าเรื่องมันจะดำเนินต่อไปอย่างไร นั่นก็เพื่อนที่เคยอุปถัมภ์ใช้หนี้ให้ นี่ก็แฟนแสนดีที่พยายามสร้างอนาคตให้ถึงกับยอมควักกระเป๋าออกค่าการศึกษาในระดับที่ดีขึ้น พันธนาการที่เหมือนบ่วงบาศก์คล้องคอ มีเพื่อนและแฟนถือปลายเชือกคนละข้างและคนละทาง สิ่งที่ผมกังวลเมื่อไอ้อ๊อฟเริ่มทวงหนี้สิน

     " วิน..กูไปวิ่งรถที่อื่นตั้งสี่ห้าเดือน..แต่มึงไม่เคยส่งหนี้กูเลยนะ..มึงจะเอายังไง.." พอมันเอ่ยปาก ผมทำได้แค่นั่งก้มหน้าปวดหัวตุบๆ
     " เออๆ..เดือนนี้กูยังตึงอยู่เลย..ไว้เดือนหน้าแล้วกัน..กูคืนมึงแน่นอน.." ผมตัดบทเพราะไม่รู้จะหาทางออกได้อย่างไร โบว์ก็ไม่ได้แวะมาค้างอีกคงเพราะเรื่องคืนนั้นที่ไอ้อ๊อฟทำกับเธอ...

      มันหายหน้าไปเกือบสองเดือน อยู่ๆไอ้อ๊อฟก็โทรมาหาผม

     " เออไอ้วิน..สิ้นเดือนไปนอนนครนายกกันดีไหม.หาไรอร่อยๆแดก.." หลายวันต่อมาอยู่ๆไอ้อ๊อฟก็เอ่ยปากชวนผมไปเที่ยว
     " อารมณ์ไหนของมึงวะ..กูตามมึงไม่ทัน..อยู่ๆก็ออกปากชวนเที่ยว.."
     " ก็ไม่มีไรมาก..กูถูกหวย..อยากไปพักผ่อนบ้าง..ไอ้เชี้ย..ทำงานหนักมาทั้งปี..ก็ไปพักผ่อนบ้าง..อีกอย่าง....." มันเว้นวรรคชวนให้ผมสงสัยขึ้นมาตะงิดๆ
     " นั่นไง..กูว่าแล้วมึงต้องมีแผนเหี้ยๆแน่.."
     " มึงคิดมาก..แค่กูอยากทำดีกับมึงแล้วก็แฟนมึงไง..มึงเองจะได้มีโอกาสไปสวีตกับแฟน.." มันยกเหตุผล ฟังแล้วก็ดูดี มันบอกว่า รู้ว่าแฟนผมไม่ค่อยชอบมัน เลยอยากหาโอกาสที่จะไปเที่ยว ทำให้เธอรู้สึกดีๆกับมันบ้าง แค่ไม่เกลียดกันมันก็พอใจแล้ว ผมจึงรับปากว่าจะชวนโบว์ให้
     " มึงอย่าเพิ่งบอกนะว่ากูเป็นคนต้นคิด..มึงชวนแฟนของมึงไปละกัน..แล้วเดี๋ยวค่อยไปเจอกันที่โน่น.." มันบอกว่าไม่อยากให้โบว์รู้สึกว่าที่ไปเที่ยวเป็นแผนการณ์ของมันที่อยากจะละลายพฤติกรรมที่เธอเกลียดขี้หน้ามัน...

      พอมีโอกาส ผมก็ชวนเธอมาค้างด้วย..

     " เดี๋ยวนี้โบว์ไม่แวะไปหาวินเหมือนแต่ก่อนเลยอ่า..วินคิดถึงนะ.."
     " ไม่อยากไปเจอหน้าเพื่อนวิน..เกลียดขี้หน้านัก.."
     " มันมานอนด้วยซะเมื่อไหร่..มาวันนึงหายไปสามวัน..นิสัยมันงี้แหละ..โบว์อย่าไปถืสาหาความมันเลยนะ.."
     " อ้าวเหรอ..โบว์นึกว่าเพื่อนวินกลับมาอยู่ถาวรซะอีก..งั้นเดี๋ยวโบว์แวะไปหา..ดีไหม.."
     " รีบมาเลยนะ..วินอยากนอนกอดโบว์.."
     " แหนะๆๆ..ยังไม่ทันไรเลย..ตั้งท่าจะรังแกโบว์อีกละ.."
     " อะๆๆ..วินไม่กอดโบว์ก็ได้..ให้โบว์กอดวินแทน..ถ้าอยากจะกอด.." ผมรีบทำหน้าจ๋อยทันทีที่เธอเบรคผม จนเธอยิ้มและรัยปากว่าจะหาโอกาสมาค้างด้วย

     " เสาร์นี้ไปเที่ยวน้ำตกกันไหมโบว์.." ผมตัดสินใจเข้าเรื่อง
     " จริงหรือเปล่าวิน..ดีจังเลย.." เธอแทบกระโดกอดผมด้วยความดีใจเมื่อผมบอกว่าจะไปเที่ยว
     " โบว์กำลังอยากชวนวินเที่ยวอยู่พอดี...ปกติโบว์ชอบเที่ยวทะเล..ไม่ค่อยได้เที่ยวแบบเดินป่าเดินเขา..ลองเปลี่ยนบรรยากาสบ้างก็ดีเหมือนกัน.." พอผมออกปากชวนไปเที่ยวเขื่อนขุนด่านที่นครนายก โบว์ก็รีบรับปากทันที จนปลายเดือนวันหยุดยาวเราก็ออกเดินทาง..

      กว่าจะถึงโบว์ดูตื่นเต้นกว่าผมอีก เราใช้เส้นทางเดียวกับไปน้ำตกนางรองผ่านอุทยานวังตะไคร้ไม่ไกลก็เห็นป้ายบอกชื่อเขื่อนขุนด่านปราการชล มีถนนเลี้ยวเข้าไปอีกที ไปถึงราวๆเที่ยง เลยแวะเดินเล่นหาซื้อของกินที่ตลาดโรงเกลือ โบว์เดินเที่ยวเล่นอย่างมีความสุขจนกระทั่ง..

     " ไอ้วินๆ.." เสียงตะโกนเรียกชื่อผมดังมาจากทางด้านหลังจนผมกับโบว์หันกลับไปมอง พอเธอเห็นไอ้อ๊อฟก็ออกอาการ
     " หนีมาตั้งไกล..ยังจะมาเจอกันอีก.." โบว์แล้วหันหลังให้ขณะที่ไอ้อ๊อฟเดินเข้ามาทักทาย
     " อ้าว..สวัสดีครับน้องโบว์..บังเอิญจังเลย..มาเจอกันที่นี่.." โบว์ไม่ตอบทำเอาไอ้อ๊อฟถึงกับจ๋อย
     " อ้าว..ไอ้อ๊อฟ..มึงมาได้ไง.." ผมทำทีทักทายตามแผนที่วางไว้ โบว์แอบทำท่าปั้นปึง
     " พอดีมากับบริษัท..เขามีสัมนาตั้งแต่เมื่อวาน.." โอ้อ๊อฟมันโกหกเป็นคุ้งเป็นแคว " โชคดีจังเลย..ว่าจะเที่ยวต่อซะหน่อย..เจอมึงพอดี..น้องโบว์..พี่อ๊อฟขอแจมเที่ยวด้วยกันนะ..หลายๆคน..จะได้ไม่เหงา.." ไอ้อ๊อฟพยายามเต็มที่ ที่จะคุยดีกับโบว์แฟนผม ผมเห็นท่าไม่ดีเลยขอร้องเธอว่า ก็ลองให้โอกาสมันหน่อย ยังไงมันก็เป็นเพื่อนผม เธอก็ยอมเดินด้วยแต่ออกอาการเฉยเมย

     " เอาไงดีวะ..แฟนมึงท่าทางอารมณ์ไม่ดีเลย..ตั้งแต่เห็นหน้ากู.." ไอ้อ๊อฟเริ่มท้อหันมาบ่นกับผม
     " มึงก็พยายามหน่อยแล้วกัน..ไอ้อ๊อฟ.." ไอ้อ๊อฟยังตีมึนชวนโบว์คุยด้วยตลอดแต่ก็ยังไม่ดีขึ้น...

     เราให้ไอ้อ๊อฟติดรถมาด้วยให้มันนั่งด้านเบาะหลัง มันชวนให้ขับรถขึ้นไปดูวิวที่สันเขื่อน ผมหันไปถามโบว์เธอไม่ได้ปฎิเสธอะไร พอขับรถขึ้นไปถึงก็เจอลานจอดรถที่ลานจอดรถที่ค่อนข้างกว้างขวาง วันนี้เป็นวันหยุดนักท่องเที่ยวยังไม่มากนัก อากาศค่อนข้างร้อนทีเดียว ผมจึงเดินจูงมือพาโบว์เดินมาตามทาง มองเห็นอ่างเก็บน้ำกว้างใหญ่ ทิวเขาลิบๆไกลออกไปเป็นธรรมชาติที่สวยงามมากจนดูเธออารมณ์ดีขึ้น

     " พี่ซื้อน้ำมาให้ครับน้องโบว์..เห็นอากาศมันร้อน..ดื่มน้ำแก้กระหาย.." เธอรับน้ำจากมือไอ้อ๊อฟแบบเสียไม่ได้จนมันยิ้มที่เธอเริ่มดีด้วย แต่ก็ยังไม่ยอมคุยด้วยซะทีเดียว เราเดินไปบริเวณรอบๆ ทางเข้าสันเขื่อนผมเลยชวนโบว์ไปนั่งรถชมสันเขื่อน ที่ทางเขื่อนมีบริการจัดรถสำหรับนักท่องเที่ยวได้ชมเขื่อน เธอก็พยักหน้า ไอ้อ๊อฟรีบวิ่งหายไปที่อาคารสำหรับบริการนักท่องเที่ยวจนโบว์มองตามด้วยความสงสัย

     " เพื่อนวิน..เขารีบวิ่งไปไหนของเขา..ท่าทางพิลึกจริงเลย.." ผมได้แต่มองตามเห็นหลังมันไวๆหายเข้าไปในอาคาร ครู่ใหญ่ก็วิ่งหน้าบานกลับมา
     " มาแล้วๆ..พี่อ๊อฟวิ่งไปซื้อตั๋วนั่งรถชมวิว..ปะ..เราไปขึ้นรถกัน.." โบว์ถึงกับอมยิ้มที่รู้ว่ามันบริการให้ขนาดนี้

     รถที่เรานั่งก็เป็นรถเปิดโล่งๆให้เห็นทิวทัศน์ได้โดยรอบ มีเจ้าหน้าที่ดูแลอุทยานเป็นคนนำเที่ยวพาชมเขื่อน เบาะนั่งเป็นนั่งเรียงสามตอนแรกโบว์ขอนั่งริม แต่พอโดนแดดเผาก็ไม่ไหว ขอกลับมานั่งกลางระหว่างผมกับไอ้อ๊อฟ มันแอบยักคิ้วให้ผมทำหน้าดีใจ ตลอดเวลาประมาณครึ่งขั่วโมงโบว์นั่งมองทิวทัศน์หน้าเขื่อนอย่างเพลิดเพลิน ที่เห็นทิวทัศน์ท้องน้ำด้านหน้าเขื่อน และเห็นทิวทัศน์เมืองนครนายกอยู่ด้านหลังเขื่อน
     อากาศเริ่มร้อนจัด หลังจากซื้อน้ำกินและถ่ายรูปกันเล็กน้อย เราก็ออกเดินทางจากเขื่อนขุนด่าน ไปยังน้ำตกนางรองซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเขื่อนมากนัก น้ำตกนางรองเป็นน้ำตกที่ลดหลั่นเป็นชั้นๆ ไม่สูงมากนัก แต่ละชั้นมีแอ่งให้ลงเล่นน้ำ

     " อื้อหือ..น้ำใสน่าเล่นจังเลยวิน.." โบว์คงเริ่มอารมณ์ชวนผมลงเล่นน้ำที่มีนักท่องเที่ยวบางคนลงไปแช่อย่างสบายใจ
     " ฮู๋ยย..ถ้าจะให้สนุก..พี่อ๊อฟว่าไปที่น้ำตกวังตะไคร้เฮอะ..เขามีห่วงยางให้เราล่องแก่ง.."
     " จริงเหรอพี่อ๊อฟ..น่าสนุกจังเลย..วิน..พาโบว์ไปดูหน่อยซิ..เผื่ออยากเล่น..วินเล่นกับโบว์นะ.." ด้วยความอยากเล่นน้ำ โบว์เผลอหันไปถามไอ้อ๊อฟอย่างลืมตัวที่มันบรรยายถึงความสนุก
     " ได้ซิน้องโบว์..งั้นเราไปกันเลยไม๊.." ไอ้อ๊อฟเริ่มหน้าบานอีกครั้งที่โบว์ยอมคุยด้วย ถึงขนาดอาสาขับรถให้ ให้ผมกับโบว์นั่งด้านหลังราวกับว่ามันเป็นคนขับรถ พาเจ้านายมาเที่ยวก็ไม่ปาน

     ไม่นานมันก็พาเรามาถึง ลักษณะของน้ำตกวังตะไคร้ที่เป็นธารน้ำตกยาว มีโขดหินน้อยใหญ่เป็นเกาะแก่งมากมายทำให้เอื้ออำนวยต่อการเล่นล่องแก่งห่วงยาง โดยผู้เล่นจะเริ่มจากจุดใดจุดหนึ่ง  แล้วนั่งบนห่วงยางล่องไปตามสายน้ำ และปล่อยให้กระแสน้ำเชี่ยวพัดพาห่วงยางกระแทกกับก้อนหินน้อยใหญ่ซัดกับคลื่น ละอองน้ำ และล่องมาเรื่อยๆจนถึงฝายน้ำล้น ขณะที่ล่องลงมานั้น โบว์นั่งอยู่บนห่วงยางร้องวี๊ดว๊ายอย่างสนุกสนาม ไม่วายวักน้ำใส่ผมกับไอ้อ๊อฟจนหัวเปียกชุ่ม

     จนใกล้ถึงปลายทางที่เป็นฝายน้ำล้นทำให้น้ำบริเวณนี้ค่อนข้างลึก แต่โบว์ไม่ทันระวังคงนึกว่าน้ำไม่ลึกมาก จึงกระโดดลงจากห่วงยางจนเกือบจะจมน้ำ ดีที่ว่าไอ้อ๊อฟมันอยู่ใกล้จึงคว้าแขนเธอเอาไว้ทัน

     " ขอบคุณค่ะพี่อ๊อฟ..ดีนะจับโบว์ทัน..โบว์ว่ายน้ำไม่ค่อยจะแข็งแรงอยู่ด้วย.." เธอพูดขอบคุณไอ้อ๊อฟขณะที่เกาะหลังของมันว่ายเข้าฝั่ง มันได้แต่ยิ้มจนแก้มปริ
     " ไปลุยอะไรมันๆต่อเลยไม๊น้องโบว์.."
     " มีอะไรก็แนะนำมาเลย...พี่อ๊อฟ.." น้ำเสียงของเธอเริ่มสนิทใจกับไอ้อ๊อฟมากขึ้นอีกระดับหลังจากช่วยเธอไม่ให้จมน้ำ
     " ไปขับรถATVลุยป่ากันไม๊ละถ้างั้น.."
     " เอาๆๆๆ.." โบว์ร้องบอกผมอย่างตื่นเต้น ไอ้อ๊อฟจึงขับรถพาเราเข้าไปที่แคมป์อเวนเจอร์รถATVทันที ไอ้อ๊อฟเป็นธุระให้เช่นเดิมจนเช่ารถมาสองคันโบว์ซ้อนท้ายผม

     เส้นทางที่เราใช้ขับเข้าไปเป็นเส้นทางท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์รอบๆบริเวณหมู่บ้านหลังเขื่อนขุนด่าน โดยทีมงานแค้มป์นำแผนที่และแนะนำเส้นทางให้ เราก็ขับกันมาเรื่อยๆ ช่วงแรกก็เป็นเส้นทางเรียบๆผ่านสวนผลไม้ของชาวบ้าน แต่พอผ่านสวนแล้วเส้นทางก็เริ่มโหดขึ้นจนหลายทีผมควบคุมรถได้ไม่ดีนัก โบว์ร้องลั่นเวลาผมเสียหลัก

     " วินอ่ะ..ขับดีๆดิ..เดี๋ยวโบว์ก็ตกจากรถกันพอดี.." เธอบ่นอุบหลังจากผมบังคับรถจนตกหลุมเล่นเอาผมข้อมือเคล็ด
     " วินว่า..โบว์ต้องไปนั่งกับไอ้อ๊อฟแล้วแหละ..สงสัยข้อมือวินเคล็ดซะแล้ว.." ผมสบัดมือเร่าๆให้เธอดู เธอก็บ่นเอานิดหน่อยถามผมด้วยความเป็นห่วง
     " ก็วินอ่ะ..ขับไม่ระวีง..เจ็บมากไม๊.."
     " พอขับได้อยู่โบว์..โบว์ไปนั่งซ้อนไอ้อ๊อฟมันนะ..ไหวป่าว.." เธอพยักหน้าเดินไปซ้อนท้ายรถของไอ้อ๊อฟ

     จากตอนแรกคิดว่าขับรถชมนกชมไม้ แต่นี่ขับลึกเข้าป่าด้วยระยะทาง เกือบ 7 กิโล  แต่กว่าจะออกมาได้เรียกว่ากินเวลาเป็นชั่วโมง เพราะเส้นทางค่อนข้างโหดเล็กน้อยถึงโหดมาก ต้องใช้ทั้งความแข็งแรงของร่างกายและความกล้าเป็นอย่างมาก ตลอดเส้นทางเราก็ได้พบกับความตื้นเต้นท้าทายความสามารถปนไปกับความเสียวอยู่ตลอดเช่นกัน กว่าจะจบทริปพอโผล่ออกจากแนวป่า ตัวเราก็เต็มไปด้วยคราบน้ำโคลน แบบว่าเละกันสุดๆ

     พอคืนรถเสร็จเราสามคนต่างยืนหัวเราะกันในความเละตุ้มเป๊ะ ทางแคมป์ก็มีน้ำให้อาบน้ำล้างตัว เราฉีดน้ำล้างตัวพอจะไปกันต่อได้ แต่ไอ้อ๊อฟกลับชวนไปล่งแก่งแพใหญ่ท้ายเขื่อน มีหรือโบว์จะหยุดเท่านี้ ผมดูว่าเธอกำลังสนุกเสียด้วยซ้ำ รีบดึงแขนผมให้รีบไป...

     ไอ้อ๊อฟพาเราขับรถย้อนลงไปปลายแม่น้ำท้ายเขื่อนจนถึงรีสอร์ตชื่อ แม่น้ำภูเขารีสอร์ตอะไรทำนองนั้น
     " อ้าว..ไหนว่าเราจะไปล่องแก่ง..ทำไมพามาที่นี่ละพี่อ๊อฟ.." โบว์ร้องถามมันด้วยความสงสัยขณะที่มองไปรอบๆรีสอร์ตที่จัดสถานที่ไว้อย่างน่าพัก มีที่นั่งที่เป็นซุ้มและมีที่นั่งเป็นไม้ยาวๆไว้บริการที่ริมน้ำ พร้อมจัดมีเตาปิ้งย่างพร้อมสรรพ มีเสื้อชูชีพและบริการล่องแก่ง

     ที่สำคัญบริเวณหน้าที่พักของเรายังสามารถลงเล่นน้ำได้ ระดับน้ำไม่ค่อยสูง ติดริมตะลิ่งน้ำจะตื้นนั่งแช่ได้ ห่างออกไปจะลึกถึงเอวแต่น้ำเชี่ยวพอควร โบว์แสดงความตื่นเต้นออกมาถึงกับออกปากชมสถานที่ไม่ขากปาก

     " พี่พามาดูที่พักก่อน..ถ้าน้องโบว์กับมึงชอบ..จะได้เช็คอินที่นี่เลย..เพราะทางรีสอร์ตเขามีบริการให้เล่นแพยางล่องแก่งฟรีไงละน้องโบว์.."
     " แหม..พี่อ๊อฟนี่รอบคอบจังเลยนะคะ..งั้นโบว์ตกลงพักที่นี่ก็ได้ค่ะ..วินว่าไง..ที่นี่โอเคไม๊.." มีหรือผมจะคัดค้านอะไรได้ พอเช็คอินเสร็จพนักงานก็เอากระเป๋าของเราไปส่งที่ห้อง จากนั้นเราก็มานั่งรอรถที่รีสอร์ตจะพาเราย้อนขึ้นมาที่ต้นน้ำท้ายเขื่อนเพื่อเริ่มต้นการผจญภัยในทริปนี้

     จุดเริ่มต้นผจญภัยการล่องแก่งอยู่บริเวณเชิงสะพานท่าด่าน เส้นทางเลาะเลี้ยวไปตามลำน้ำนครนายก ระดับความแรงของสายน้ำ ผ่านแก่งต่างๆ ที่สร้างความสนุกตื่นเต้นให้เราตลอดระยะทางในการล่องแก่ง ประมาณ 2 ชั่วโมง บางช่วงเราสามคนยังลงมาลอยคอในสายน้ำอีกด้วย

     " โบว์ไม่เคยคิดมาก่อนว่าล่องแก่งจะสนุกขนาดนี้..มีโอกาสต้องมาอีกแน่นอน.." ขณะที่เราแช่น้ำก่อนขึ้นห้องโบว์ก็พรรนาถึงความสนุกไม่ขาดปาก เล่นเอาไอ้อ๊อฟยิ้มหน้าบาน..

     หลังจากเรากลับจากล่องแก่งอันแสนสนุก ก็ปาร์ตี้บาร์บีคิวกันในคืนนั้น ช่างมีความสุขเหลือเกิน นักท่องเที่ยวบางคนนั่งร้องเพลง บางคนลงเล่นน้ำข้างๆรีสอร์ท น้ำเย็นสบายมากๆ บรรยากาศยามค่ำคืน ท้องฟ้าปลอดโปร่ง มองเห็นหมู่ดาว เสียงจักกระจั่นร่ำไร ฟังแล้วเพลินใจอย่างมาก สำหรับเราคงจะมีโอกาสน้อยที่จะได้ยินได้ฟัง ไอ้อ๊อฟไม่ลืมที่จะเปิดเหล้านอกมีราคาและชวนให้ผมกับโบว์ร่วมดื่ม

     " ไม่ไหวอ่ะพี่อ๊อฟ..โบว์คอไม่แข็ง..เจอเหล้าแบบนี้..กลัวจะน็อค.." โบว์ปฎิเสธมันอย่างเกรงใจ แต่มันก็ขะยั้นขยอชวนอยู่นั่นแหละ
     " มาเที่ยวป่ายังงี้..มันต้องแรงนิดนึงน้องโบว์..แต่ไม่ต้องห่วงนะ..พี่จะผสมบางๆ..แต่ถึงน้องโบว์จะเมา..ก็ไม่ต้องห่วงอีกนั่นแหละ..เดี๋ยวพี่สั่งให้ไอ้วินหวานใจของน้องโบว์ดูแลอย่างเต็มที่.." ไอ้อ๊อฟมันเริ่มยียวนชวนดื่มและผสมเหล้าผสมโค๊กให้เธอกิน พอแก้วแรกผ่านไปที่เหลือก็เริ่มลื่นคอ

     " มาเที่ยวนี้..สนุกจังเลยอ่ะวิน..โบว์ความสุขมากเลย..ขอบคุณนะ..ที่ชวนโบว์มาเที่ยว.."
     " งั้นวินขอรางวัลปลอบใจหน่อย.." เธอรู้ความหมายยิ้มเขินๆก่อนจะค้อนผมแบบน่ารักๆแต่ไม่ได้พูดอะไร

     สองเราคลอเคลียกันอยู่ริมลำธารนั่งแช่น้ำที่ไหลผ่านหน้าที่พัก โบว์จะเริ่มตึงๆเพราะดื่มเหล้าที่ผสมโค๊กไปหลายแก้วจนใบหน้าเริ่มแดงอมชมพู เธอเกาะหลังผมลอยตัวเอาขาตีน้ำเล่นสบายใจ ตอนนี้เราต่างรุ่มร้อนจากฤทธิ์แอลกอฮอร์ที่ดื่มเข้าไป วันนี้เธอค่อนข้างปล่อยให้ผมทำตามใจ ใต้น้ำผมสอดมือเคล้นคลึงอกอูมอย่างถนอมมือเธอไม่ได้ห้ามปรามแถมยังชวนคุย

     " นี่..เอาใหญ่แล้วนะ..พอไม่ว่าละก็.." ผมหัวเราะหึๆแก้เก้อจนเธอบอกว่าอนุญาตให้วันนึง ผมแสนจะดีใจดึงเธอเข้ามกอด
     " เหนื่อยไม๊วันนี้..มือยังเจ็บอยู่หรือเปล่า.." โบว์แสดงความห่วงใยดึงมือผมไปนวด
     " ไม่ค่อยเจ็บและละ..แค่เห็นโบว์สนุก..วินก็หายเจ็บแล้ว.."
     " ปากหวาน..งั้นคืนนี้ให้รางวัล.." อยู่ๆเธอพูดปลอบใจเล่นเอาผมแทบกระโดดด้วยความดีใจ
     " หมายความว่า..คืนนี้..โบว์.."
     " บ้าาา...คนลามก..คิดไปถึงไหนเนี้ย..ให้รางวัล..ให้แค่นอนกอดย่ะ.."
     " โธ่..ไอ้เราก็ดีใจ..นึกว่า..แฟนเราจะ..."
     " จะอะไร.." โบว์หน้าแดงกล่ำเหมือนรู้ว่าผมขออะไร " พูดมานะ..จะอะไร.."
     " จะให้วินสมหวังนะซิ.."
     " ฝันไปเถอะ..แต่ก็ไม่แน่นะ..ถ้าอารมณ์ดี..โบว์อาจจะใจอ่อนก็ได้.."
     " โธ่..โบว์..ขอวินเถอะนะ.." ผมรีบอ้อนอยากให้เธอยอมรับผม
     " ไม่รุ๊..ไม่เอาแล้ว..โบว์จะเล่นน้ำ.." เธอรีบลอยตัวไปอีกทางอย่างขวยเขิน แต่ผมซิ..หัวใจคับพอง คืนนี้อาจจะมีหวัง

     " พี่อ๊อฟ..มาเล่นน้ำด้วยกันซิ..นั่งกินเหล้าอยู่ได้..ลงมาเล่นไล่จับกันดีกว่า..ใครจับโบว์ได้..เดี๋ยวให้รางวัล.." เธอหันไปชวนไอ้อ๊อฟลงมาเล่นด้วย จะว่าไปไอ้อ๊อฟมันเป็นพวกเอ็นเนอยี่เหลือเยอะ เวลามันเล่นอะไรบางทีผมก็อิจฉาที่มันเล่นอย่างสนุกสนาม พอโบว์ตะโกนเรียก มันก็รีบกระโจนลงน้ำรีบว่ายไล่จับโบว์ทันที

     " มาซิวิน..จับโบว์ได้โบว์ให้หอมแก้ม..อิอิ.." แค่นั้นชายหนุ่มสองคนก็ว่ายน้ำไล่กวดสาวสวยทันที
     " จับได้แล้ว..มะดิๆ..วินขอรางวัล.." ด้วยความที่ผมอยู่ใกล้ ว่ายไปหาไม่เท่าไหร่ก็ดึงเธอมากอดได้แล้วหอมฟอดใหญ่
     " วินหวงนะ..ถ้าไอ้อ๊อฟจับโบว์ได้..วินไม่ยอมให้มันหอมโบว์หรอกนะ. "
     " ฮิฮิ..บ้าเหรอ..โบว์จะไปให้เค๊าหอมแก้มโบว์ได้ยังไงกัน..โบว์จะหลอกให้พี่อ๊อฟกินเหล้าต่างหาก.." เธอยื่นหน้าให้ผมหอมอีกครั้งแล้วก็ว่ายน้ำออกไปใหม่

     " เอาใหม่ๆ..โธ่..พี่อ๊อฟ...ชักช้า.ไม่ทันโบว์เลย..ฮิฮิ.." ไอ้อ๊อฟไม่ยอมแพ้ไล่กวดโบว์เป็นการใหญ่แต่ก็ไม่ทันซักที พอเธอใกล้จะโดนมันจับได้เธอก็จะโผมาให้ผมจับได้แทน มีหรือผมจะทิ้งโอกาสหอมแก้มแฟนโชว์เพื่อน จนไอ้อ๊อฟหยุดว่ายน้ำคงจะเริ่มเหนื่อย ผมถือโอกาสกอดกระชับร่างเธอจากทางด้านหลัง แม้น้ำจะเย็นสบายแต่ตัวของโบว์กลับร้อนรุ่ม ผมกอดเอามือสอดเข้าไปลูบที่หน้าท้องเธอจนเธออุทาน"อึ๊อ.."หยิกหลังมือผมเบาๆแต่ไม่ห้ามปราม ผมยิ่งได้ใจลูบไล้ไม่หยุด

     " น้องโบว์ขี้โกงอ่ะ..มีการ..พอจะแพ้..ก็ให้แฟนตัวเองจับได้แทนอ่า.." ไอ้อ๊อฟเริ่มบ่นแต่ก็ไม่หยุดไล่กวดเธอ จนผมบอกว่าจะขึ้นไปผสมเหล้า ปล่อยให้ทั้งสองคนเล่นกันต่อ พอผสมเสร็จผมก็เดินมายื่นให้เธอกับไอ้อ๊อฟเสร็จสรรพตัวเองดันปวดเยี่ยวขึ้นมา

     " โบว์..วินไปเข้าห้องน้ำ..เดี๋ยวมานะ.." ผมตะโกนบอกเธอกลัวเป็นห่วงที่อยู่ๆผมหายไป
     " จร้าา..วิน..รีบกลับมานะ..จะได้เล่นต่อ..ว๊าาายยย..พี่อ๊อฟ..แบร่ๆ..จับไม่ทันล่ะซิ.." ผมเดินผละออกมาเสียงร้องสนุกสนานของโบว์ยังไล่หลังไม่ได้นึกระแวงอะไร

     พอเยี่ยวเสร็จตอนที่เดินกลับมา ผ่านที่พักข้างๆกันก็กำลังเล่นสนุกเช่นกัน เผลอยืนดูพลอยสนุกไปกับเขา จนนึกขึ้นได้ว่าปล่อยแฟนตัวเองไว้กับเพื่อนใจ หายวูบเหมือนกัน ในใจเคยคิดระแวงไอ้อ๊อฟอยู่บ้าง แต่ไม่คิดว่าโบว์จะยอมใกล้ชิดอะไรกับมัน แต่ใจมนุษย์ยากแท้ยั่งถึง อยู่ๆผมก็อยากรู้ ว่าเวลาไม่อยู่ในสายตาผม แฟนกับเพื่อนคิดอะไรต่อกันหรือเปล่า เลยเดินลัดเลาะอ้อมไปอีกทาง

     พอปรับสายตาให้ชินกับความมืดจนมองเห็นเงาตะคุ่มในลำธารผมใจหายวาบ สองคนยังแช่น้ำ..แต่ร่างเดียว..

     นี่ผมไม่ได้ตาฝาด..ไอ้อ๊อฟมันกำลังกอดเอวของโบว์แฟนผมทางด้านหลังอย่างแนบแน่น

     " อย่าซิพี่อ๊อฟ..เดี๋ยววินมา.." เสียงของแฟนผมมันกระเส่ายังไงไม่รู้ เธอพูดเตือนที่ไอ้อ๊อฟกอดเอวเธอแน่น มือข้างหนึ่งของมันยังชูแก้วเหล้าเหนือระดับน้ำในลำธาร

     " หึๆ..พี่จับโบว์ได้แล้ว..โบว์ต้องให้รางวัลพี่แบบไอ้วินซิ.." ไอ้อ๊อฟเองมือข้างหนึ่งมันก็ชูแก้วเหล้าเช่นเดียวกับโบว์ ส่วนแขนอีกข้างกอดเอวเธอแน่นทวงรางวัล
     " ใครบอกว่ารางวัลของพี่อ๊อฟ..โบว์จะให้หอมแก้มเหมือนวินกันละ.."
     " อ้าว..ก็ชวนเขาเล่น..มันก็ต้องกฎิกาเดียวกันซิ. "
     " อื๊อออ..ยะ.อย่า..พี่อ๊อฟ..โบว์ให้ไม่ได้..เอางี้..โบว์ป้อนเหล้าพี่อ๊อฟแทนละกัน..ตกลงนะ..อื๊อยยย.." เธอพยายามบ่ายเบี่ยงต่อลอง แต่ไอ้อ๊อฟมันฉวยโอกาสกดใบหน้าเข้าไปที่ต้นคอของแฟนผมจนเธอโน้มตัวไปด้านหน้าหลบจมูกมัน ตอนนั้นอารมณ์โกรธผมเริ่มมา แต่อยากรู้ว่าแฟนตัวเองมีปฎิกิริยาอย่างไรกับเพื่อนแฟน จึงยอมยืนแอบดูต่อ

      " อ๊ายย..หยุดนะพี่อ๊อฟ..ไม่งั้นโบว์โกรธจริงๆด้วย.." ผมว่าเธอคงเมาพอๆกัน นี่ถึงขนาดยอมให้ไอ้อ๊อฟกอด
     " ก็ได้ๆ..งั้นก็ป้อนเหล้าพี่ก็ได้.." มันยอมหยุดบอกให้โบว์เอาเหล้าในแก้วป้อนมัน
     " งั้นเอาแก้วของพี่อ๊อฟมาซิ..โบว์จะได้ป้อนให้.."
     " เอาแก้วโบว์นั่นแหละป้อนพี่..พี่กินครึ่งแก้ว..แล้วโบว์กินต่อจากพี่ครึ่งที่เหลือ..แค่นี้เราก็เหมือนจูบกันจริงแล้ว..ฮาา.." ไอ้อ๊อฟมันต่อรองแปลกพิลึกเล่นเอาโบว์งงงัน ไม่นึกว่ามันมีมุกมาเล่นแปลกๆ ปกติโบว์ค่อนข้างจะมีความเป็นส่วนตัว เช่นเรื่องแก้วน้ำดื่มเธอไม่เคยใช้ร่วมกับใคร เท่าที่เห็นเธอใช้ร่วมกับผมเท่านั้น แม้จะเป็นเรื่องเล็กๆ แต่ในความรู้สึกผมกลับรู้สึกแปลกๆ ถ้าเธอยอมทำตามที่มันพูด

     " ไม่เห็นจะยาก..ฮึ๊บ.อึก.อึก.ฮ้ายย..อะ..กินแล้ว..ปล่อยโบว์ดิ..ตาพี่อ๊อฟกินละคราวนี้.." เธอยื่นแก้วให้มัน แต่มันยังกอดเอวโบว์นิ่ง
     " ยกแก้วมาป้อนพี่ดิ.." มันขอให้เธอยกแก้วป้อนมัน แหมมันน่าถีบในความเจ้าเล่ห์นัก แต่โบว์ก็ยอมยกแก้วเหล้าป้อนขณะที่มันไม่ปล่อยแขนที่กอดเธอ มันกินจนเหล้าหมดแก้ว
     " ปล่อยโบว์ได้แล้ว..เดี๋ยววินมาเห็นจะเข้าใจผิดนะพี่อ๊อฟ.."
     " แต่พี่จับโบว์ได้สองครั้งติดๆเลยนะเมื่อกี้.." ผมไม่รู้ว่ามันพูดจริงหรือขี้ตู่เพื่อจะกอดเธอนานขึ้นก็ไม่รู้
     " งั้นก็กินอีกแก้วซิ..จะได้หายกัน.." เธอรีบบอกมันทันที ผมมองเห็นเหมือนโบว์พยายามเบี่ยงร่างออกจากวงแขนของมันท่าแปลกๆ ไม่รู้ว่ามือของมันกำลังทำอะไรกับโบว์ใต้ผืนน้ำ
     " งั้นแก้วนี้พี่กินก่อน..ฮึ๊บ.อึก.อึก.ฮ้าาา..อะ..โบว์กินต่อจากพี่บ้างคราวนี้จะได้เสมอกัน.." มันยกแก้วของมันกระดกเหล้าลงคอ จากนั้นส่งให้เธอถือไว้ ผมเริ่มลุ้นแล้ว ว่าเธอจะยอมกินเหล้าแก้วเดียวกันต่อจากขี้ปากมันหรือไร พอมันส่งแก้วให้เธอถือ กลายเป็นว่า มือทั้งสองข้างของโบว์ถือแก้วเหล้าอยู่ทั้งสองใบ แน่นอนว่า ไอ้อ๊อฟมีมือว่างอีกข้างมันรีบกอดเอวเธอ

     โบว์รับแก้วเหล้ามาถือไว้ในมือเหมือนกำลังตัดสินใจที่จะดื่มร่วมแก้วกับมัน  ยังไม่ทันที่จะยกแก้วเธอก็ร้อง"ว๊ายยย.." ออกมาทะลึ่งร่างพรวด
     " ยะ.อย่าดิ..พี่อ๊อฟ..เดี๋ยววินมาเห็นเข้า.." ผมมองเห็นแฟนผมพยายามเบี่ยงตัวออกจากวงแขนของมัน แต่ก็ไม่พ้น ผมไม่รู้ว่ามือของมันทำอะไรโบว์ที่ใต้น้ำ เห็นแต่โบว์สะดุ้งเป็นพักๆหน้าแดงเห่อ

     " โบว์ก็รีบกินซิ..พี่จะได้รีบบ่ล่อย.หึๆ.เร็วๆด้วยนะ..เดี๋ยวินมาเห็นเข้า.." ไอ้อ๊อฟแม่งกอดโบว์แน่น คางของมันกดล็อคที่ซอดคอของโบว์จนเธอต้องย่นคอห่อร่างคงจะสยิว เธอรีบยกแก้วขึ้นกินเหล้าจนหมดแก้วโดยที่ไอ้อ๊อฟไม่ต้องเตือนซ้ำ เหล้าในแก้วคนแปลกหน้าไหลลงคอเธอจนหมดสิ้น ทำให้ผมคิดในใจนี่เธอกล้ากินน้ำลายของไอ้อ๊อฟเชียวหรือ มันจึงปล่อยให้โบว์ว่ายน้ำออกห่างจากตัวมัน

     " คนลามก..ผีทะเล..แบร่ๆๆ..จะฟ้องวิน..ว่าพี่อ๊อฟแกล้งโบว์.." พอพ้นระยะเธอก็หันไปแลบลิ่นใส่มันท่าทางน่ารักๆแถมขู่มันว่าจะฟ้องผม

     ผมจึงตัดสินใจเดินออกมาทำทีว่าไม่เห็นสิ่งที่ทั้งสองแอบทำลับหลัง อยากจะรู้ว่าโบว์จะฟ้องผมหรือไม่ เพราะตั้งแต่คราวก่อน ที่โดนมันล้วงร่องสวาทเธอก็เก็บเงียบไม่เคยเล่าให้ฟังยังแปลกใจ
     " วินมาพอดีเลย..มารับแก้วหน่อยซิ.." พอเห็นหน้าผมเธอก็เดินลุยน้ำส่งแก้วให้ ไม่มีการฟ้องผมว่าโดนไอ้อ๊อฟมันล่วงเกิน ทำเอาผมคิดมากขึ้นมาทันที
     "โอ้ย..ไม่ไหวแล้ว..โบว์มึนหัวมากเลย..เล่นมาทั้งวันปวดขาสุดๆ..ขอพักสายตาแป๊บนะ.." พอเธอบอกผมเสร็จก็เดินเซๆเข้ามานอนหนุนตักผม ผมเองก็ใช่ว่าจะไม่เมาแต่ก็ต้องฝืนนั่งกินเหล้าที่เหลือคุยกับไอ้อ๊อฟ พักเดี๋ยวโบว์ก็นิ่งเงียบ

     " หลับไปแหละ..แฟนมึง..คงเหนื่อยมาทั้งวัน.."
     " ก็มึงพาลุยทั้งวันแทบไม่ได้พัก..แถมซัดเหล้าไปตั้งเยอะ..หลับเป็นตายละคืนนี้.." พลันที่ผมคิดได้ว่าเวลาเธอเมาหลับมักจะไม่รู้ตัว เหมือนคืนที่ผมเคยลักหลับเธอ แค่คิดท่อนเอ็นก็ลุกซู่ หรือคืนนี้จะเป็นโอกาสอันดี
     " หลับจริงป่าววะไอ้วิน.." ไอ้อ๊อฟถามผมท่าทางแปลกๆ ผมลองเขย่าตัว เธอก็ไม่ตื่นได้แค่คราวฮือๆไม่รู้สึกตัว
     " หลับจริงว่ะ..แต่มึงจะถามกูทำไม.."
     " ถ้าหลับจริง..คืนนี้มึงก็ลักหลับเลยซิวะ.." มันพูดออกมาทำเอาผมเสียวจี๊ดโดนใจ เพราะก็เพิ่งคิดไปหยกๆ

     " แต่ว่า..ขอกูนั่งดูมึงเย็ด..ได้ป่าววะ.." แล้วความคิดชั่วๆของมันก็โผล่หางออกมาให้ผมรู้
     " มึงนี่มันเหี้ยได้ใจจริงๆ..เรื่องไรกูต้องให้มึงดู.."
     " กูไม่ดูเปล่าๆหรอกน่า..กูจ่ายให้..อะ..สามพัน.." นี่มันคิดจะเอาเงินมาฟาดหัวผมงั้นเหรอ แม่งเหี้ยมาก
     " ควยเหอะ..นึกจะเอาเงินมาฟาดหัวกูแบบนี้เหรอไอ้อ๊อฟ.."
     " เออ..แล้วไง..กูแค่ดู..ไม่ได้ขอเย็ดแฟนมึงซะเมื่อไหร่..แล้วสามพันเนี้ย..แค่กูเข้าไปในเมือง..ไปหาอีตัวมานอนได้ตั้งสองคน.." ผมได้แต่อึ้งในความคิดของมัน ก็จริง ราคาขนาดนี้ไปหาเด็กขายตัวมานอนได้ตั้งสองครั้ง นี่แค่มันขอดูเฉยๆ

     " มึงได้เสียว..แถมได้เงิน..กูแค่ขอมีความสุขทางใจที่ได้เห็นของสวยๆงามๆ..แค่นี้เอง..มึงจะเอาไม่เอา.."
     " กูขอห้าพัน..." ผมกะแบลคเมล์โก่งราคาให้มันไม่กล้าจ่าย กะจะเลี่ยงความอยากของมัน แต่ผมคิดผิด
     " ได้..กูจ่าย.."  

จะได้​แสดงโชว์ให้เพื่อนเห็นถึงความร้ายกาจ​ในกิจกรรม​ทางเพศแล้ว​ โชว์​ให้​เต็มที่​เลย​นะ​

ตื่นเต้นดีครับ น่าจะมีต่อเหมือนไม่สุด

รอตอนต่อไปครับ จะโดนเพื่อนเอาแฟนตัวเองตอนไหนน้อ

  โดนเพื่อนหลอกเบ็ดแฟนแน่ อิอิ

อ๊อฟจะแอบถ่ายคลิปไว้แบล็คเมล์รึเปล่าหนอ

แค่โชว์นะ หรือจะร่วมโชว์เลยล่ะ

วินตามไม่ทันอ๊อฟ รออ่านตอนต่อไปเลยครับ สงสัยว่าอ๊อฟจะไม่ได้แค่ดู ถ้าอ๊อฟบอกยกหนี้ให้แลกกับขอร่วมรักกับโบว์ วินจะยอมไหม ขอบคุณที่แบ่งปันครับ

เย็ดแฟนเสร็จแล้วหลับ
ไอ้ อ๊อฟ จัดต่่่อ แน่ๆ

ผมว่าออฟไม่ได้ดูอย่างเดียวแน่เลย

ไม่น่าจะแค่ดูละมั้งออฟ

พอโชว์เสร็จ น้ำแตก เมา เหนื่อย หลับ เพื่อนก็.....

ไมีรู้จะมีต่อน่าลุ้นมาก

มีแววจะเสียแฟน

เสียรู้เพื่อนซะแล้ว ติดตามๆครับ