ต้องเซย์ฮัลโหลมิตรรักแฟนคลับ
กระผมนายเลขคี่คนเดินเพิ่มเติมคือยังสอบไม่เสร็จ หลายคนอวยพรให้คะแนนผมออกมาดีๆ (ดีในที่นี้คือAนะ )
หลายท่านขอให้ผมมั่วถูก ผมเรียนนิติเขียนเอาล้วนๆครับ ข้อเขียนมั่วยังไงดี
เอาละหลังจากเปลี่ยนแนวโทนเรื่องมาสืบสวนยอดอ่านตกซะงั้น แต่ไม่แคร์เราจะแต่งต่อไป(สตรองง )
มีบางท่านเสนอไอเดียมาจำได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ที่มีคนบอกให้เอาโคนันมาช่วย..... ตัวละครผมตายห่ามันหมดเรื่องแน่ๆ และหลายท่านก็ท้วงติงเรื่องคำผิด
มาทีนี้ก็จะขอความอนุเคาระห์ผู้อ่านที่น่ารัก เม้นต์ทิ้งไว้ให้หน่อยว่าคำไหนแก้ยังไงอยู่แถวไหน บางทีก็มึนหล่อนๆไปบ้างโปรดเข้าใจเถอะ จริงๆตอนนี้เขียนคาไว้ตั้งแต่ก่อนสอบแล้วก็แต่งเล่นแก้เครียดระหว่างอ่านหนังสือไปๆมาๆจบตอนก่อนสอบเสร็จอีกและมาลงให้อ่านกันก่อน อ้อเรื่องเคาะบรรทัดก็พยายามแก้อยู่นะ 555+
สุดท้ายนี้ก็ขอบคุณทุกท่านนะจ๊ะ 

ตอน7 THE CULB *"จัดหน้าเรียบร้อยโอเคกันปะแบบนี้ ?"*
ดาบชัย: "หมวดจะเอาแบบนี้จริงๆเหรอครับ รอบนี้มันเสี่ยงไปหน่อยมั้ยครับ" 
ดาบชัยถามหมวดหนุ่มที่วันนี้แต่งกายด้วยชุดเสื้อยืดคอกลมและกางเกงยีนส์ที่ขาดเป็นหย่อมๆ ดูไปแล้วคล้ายนักเลงธรรมดาๆ ทั่วไป
หมวด: "เอาน่ะดาบ ผมว่าผมเอาอยู่" ขณะทั้งสองกำลังวุ่นวายกับเครื่องแต่งกายอยู่หมู่แสงก็เดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเล่มบางในมือ
หมู่แสง:"หมวดครับนี้เอกสารที่จัดเตรียมครับ ท่องให้แม่นๆนะครับ ไม่งั้นหัวทะลุกันบ้างแน่ๆ"
หมวดหนุ่มรับแฟ้มนั้นมาก่อนนะนั่งอ่านเมื่อลูกน้องทั้งสองเห็นเช่นนั้นพวกเขาทั้งสองก็เลยเดินออกมาเงียบๆ ปล่อยหัวหน้าตนนั่งอยู่ลำเพียง
งานนี้เขาต้องบุกเดี่ยวเข้าไปในแดนศัตรู แฝงตัวเข้าไปสืบหาชายปริศนาและข้อมูลอื่นๆที่น่าจะมีประโยชน์ เพราะ
ไอ้เดอะคลับที่ว่าเนี่ยหลังจากที่นั่งหาข้อมูลกันพักใหญ่ๆก็พอสรุปได้ว่า  มันคือตลาดแรงงานและข่าวสารสำหรับเหล่ามือปืน,นักฆ่าหรือทหารรับจ้างและแน่นอนว่าบุคคลที่มีสิทธิ์เยืองย่างเข้าไปก็ย่อมต้องมีการกลั่นกรองเอาไว้แต่ไหนเลยผู้หมวดใจเด็ดจะยอมนั่งดูเฉยๆ จะเข้าไปเสี่ยงด้วยตัวเอง

"ปกติก็เหมือนใจรจะแย่แล้ว ยิ่งแต่งตัวแบบนี้ยิ่งส่งเสริมเข้าเป็นโจรนะเนี่ย" เสียงหวานๆดังขึ้นจากทางด้านประตูห้อง
เขาเหลือบมองเธอก่อนจะถอนหายใจแล้วอ่านแฟ้มในมือต่อไป เธอเดินเข้ามาในห้องก่อนจะลากเก้าอี้มาใกล้แล้วนั่งลง
เลนส์: "วันนี้ ผู้หมวดของเรามาแปลกไม่พูดไม่จากด้วย เครียดใช่มั้ยล้าา "  
???: "มึงจำกูได้รึเปล่า"   หมวดหนุ่มจ้องหน้ามันแต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกทันใดนั้นเครื่องสื่อสารข้างหูก็ดังขึ้น 
จ่าดำ:"หมวดครับรักษามาดนิดนึงครับ อย่าให้เสียคนสิครับชาวบ้านแถวนี้อึ้งกันหมดแล้ว"
หมวดหนุ่มชะงักไปก่อนกลับมายืนมาดเข้มราวกับตะกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะกระแอมไอแก้เขิน   ก่อนไอ้จ็อดจะเห็นชายตรงหน้าเดินมาหาตนช้าๆ
จ็อด:"พี่ผมขอโทษ อย่าทำไรผมเลย อย่าา" มันรีบคลานหนีอย่างจนตรอกหมวดเข้มลากคอมันกลับเข้าไปในตรอกก่อนเสียงร้องอย่างทรมานจะดังขึ้น

พวกตำรวจท้องที่กับเลนส์นิ่งอึ้งกับภาพเหตุการณ์ในตรอก   (ไม่เนียนเลยจ้า) ก็สาวเจ้าอาการออกนอกหน้าซะขนาดนั้น ซึ่งการที่หมวดเข้มยอมให้มีสื่อมวลชนมานั่งจ้องการปฏิบัติการแบบนี้ก็เป็นเพราะ
แม่นักข่าวสาวงามดันกอดแขนออดอ้อนหมวดหนุ่ม   ลองนึกสภาพผู้หญิงสาวสวยทำหน้าตาออดอ้วนกอดแขนตัวเองสิ  ยังไม่นับอกนุ่มที่เบียดแขนเขาอยู่อีกต่อให้ใจแข็งแค่ไหนเจอแบบนี้ไปก็ต้องยอม  ยิ่งภาพคืนนั้นมันยังติดตาอยู่ด้วย
ผู้กองอิน: "นี้สินะความแตกต่างของพวกเรากับหน่วยพิเศษที่ฝึกเพิ่มขึ้นมา"
เขารำพึงขึ้นพลางคิดว่าถ้าเปลี่ยนหมวดเข้มเป็นตน เขาจะชนะพวกมันหมดจดถึงขนาดไร้บาดแผลเหมือนหมวดเข้มไหม
เข้ม: "ทุกคนเราได้คนนำทางไปเป้าหมายละ ใช่มั้ยน้องจ็อด น้องจะพาพี่ไปใช่มั้ยครับ"
ไอ้จ็อดนั่งขาสั่นพั่บๆที่พื้นพยักหน้าอย่างว่าง่าย "ผมจะพาพี่ไปส่งหน้าประตูเลยครับ"
หลังจากได้คนนำทางเข้มกับจ็อดก็มาอยู่ตรงหน้าร้านเหล้าเล็กๆ
เข้ม:  "ที่นี้แน่นะ"
จ็อด: "ผมไม่เสี่ยงโกหกพี่หรอกจ๊ะ พี่เล่นแตะเหล็กบี้  ต่อยไม้แตกขนาดนั้นผมโกหกผมไม่กลายเป็นศพนอนอึดในแม่น้ำเลยเหรอครับ"
หมวดเข้มลูบหัวมันอย่างเอ็นดู เข้ม:"ไอ้นี้อยู่เป็น ไปๆพาพี่ไปสมัครหน่อย"
ไอ้จ็อดเดินนำไปในร้านเงียบๆก่อนจะเดินไปที่เคาท์เตอร์ก่อนส่งบัตรไปให้บริกร
"แก้วสังกะสี พาเหล้านอกมาส่งครับ บอกผู้จัดการด้วยแก้วนี้แรง" ประโยคสุดท้ายมันกระซิบกับบริกรโดยที่หมวดเข้มไม่ทันได้ยินเพราะมัวแต่สังเกตร้านอยู่
ก่อนจะพาหมวดเข้มเข้าในเก็บเหล้าก่อนจะมีแสงไฟบนตู้แสดงเลข 3
มันเดินนำไปที่ตู้ที่3ก่อนหยิบยบัตรออกมา   กริ้งๆ ครืดดดด
ตู้ใบใหญ่เปิดอ้าขึ้นก่อนจ็อดจะเปิดอ้ามันจนสุดก่อนจะพูดขึ้นอย่างเป็นทางการ
จ็อด: "ไอ้จ็อด ระดับแก้วสังกะสีขอพาคุณไปพบกับผู้จัดการครับ" เข้มสูดหายใจก่อนเดินตามมันไปทางลึกลงไปใต้ดิน
ก่อนจ็อดจะแวะยืนทักทายการ์ดที่ยืนเข้าประตูอีกชั้นไว้พวกมันมีสองคนคนแรกสะพายปืนลูกซองสูบบุหรี่ อีกคนกำลังใส่กระสุนลงซองปืนกลมืออยู่ มันพลักบานประตูออก อากาศเย็นจากแอร์พัดมาปะทะใบหน้าเขาเดินเข้าไปในนั้นแสงสีเสียงกระหึ่มรอบตัวห้องโถงขนาดใหญ่มีทั้งเหล่าชายที่นั่งดื้มกินกันอย่างสบายใจ
ทั้งเสาโคโยตี้ก็กำลังเต้นรูดเสาตามจังหวะเพลงหลายโต๊ะก็นั่งล้วงควักเด็กที่บริการอย่างโจ่งแจ้งมีบางโต๊ะที่กำลังกระแทกเอวใส่กันอย่างไม่แคร์สายตาใคร
จ็อดเดินนำเข้มไปที่เคาท์เตอร์ใหญ่ก่อนเข้มกับกระซิบเบาๆ
เข้ม: "ดาบแสงยังเห็นอยู่มั้ย" เสียงดาบแสงตอบกลับมา
"ครืดดด พอได้ครับ ระดับสัญญาตกลงไป ซ่าา แต่ยังพอประคองได้ครับ" จ็อดเดินไปหาหญิงสาวสวยก่อนจะเดินมาหาเข้ม จ็อด: "ที่เหลือก็แล้วแต่ฝีมือพี่แล้วไปคุยกับผู้จัดการเลยครับ ผู้หญิงสวยๆตรงนั้นครับ"ก่อนมันจะเดินหลีกออกไป เข้มเดินไปนั่งตรงหน้าเธอก็นั่งบนเก้าอี้หน้าเคาท์เตอร์ เหล้า1แก้ววางเสริฟโดยทันที
เข้ม: "ผมได้ยินข่าวว่า..." เธอเอื้อมมือมาปิดปากเข้มก่อนส่งสายตา
ผู้จัดการสาว: "ร้านเรามีธรรมเนียมคือดื้มก่อนคุยธุระค่ะ" เข้มคว้าแก้วขึ้นมายกทีเดียวหมด เข้มวางแก้ว ตึ้ก
เข้ม:"เหล้าดี แต่ผมมาที่นี้เพราะมีธุระ"  
ผู้จัดการสาว: "แล้วคุณสนใจอะไร ที่มีทุกอย่าง นักฆ่า มือปืน ทหารรับจ้าง เหล้า ยา ผู้หญิง"
เข้ม: "ผู้หญิง"   ผู้จัดการหยิบแท็ปเล็ตออกมากดคำสั่งก่อนเอามาวางหน้าตน
ผู้จัดการ"อื้มม นี้คือน้องๆที่อยู่ในสังกัดเรา ทุกคนยินยอม100เปอร์เซ็นปลอดโรคแตกในเล่นท่ายาก อายุเกิน18ทุกคนด้วย" เข้มหยิบมาเลื่อนดูก่อนจะวางมันลง เธอมองเขาอย่างสนใจเมื่อใบหน้าของแขกพิเศษของเธอแสดงออกมาว่าไม่พอใจผู้จัดการ: "ไม่ถูกใจเหรอค่ะคุณ....เออ"   
เข้ม: "เข้มครับ ในนี้มันยังไม่โดนพอครับ"
ผู้จัดการ: "อ้อ ค่ะคุณเข้มฉันชื่อเมย์นะค่ะเป็นผู้จัดการที่นี้" เข้มยืนมือให้เธอจับหล่อนกับยื่นมือมาจับแต่ก่อนที่เธอจะลดมือลงเข้มก็ดึงมือเธอมาจูบเบาๆ เธอยิ้มเขินมาให้
เข้ม: "ผมว่าผมเจอคนที่ถูกใจแล้วละ คุณเมย์ช่วยติดต่อให้ผมได้มั้ยครับ" 
เขาฉีกยิ้มกรุ้มกริ่มก่อนยืนหน้าไปใกล้ๆเธอ เมย์ยิ้มเขินให้   เมย์: "เอ..เมย์ว่าเมย์ไม่มีฝาแฝดนะค่ะ"
เข้ม: "ผมก็ไม่ได้หมายถึงฝาแฝดเมย์อยู่แล้ว"ก่อนจะใช้เมื่อเชยคางเธอ
เมย์: " ค่าตัวเมย์แพงนะค่ะคุณเข้ม จะจ่ายไหวเหรอ" เข้มยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนริมฝีปากสองคนแทบจะชนกัน
เข้ม: "ผมว่าผมกระเป๋าหนักพอ" ก่อนจะขยับเข้าไปอีกแต่ก่อนที่ทั้งสองจะได้จูบกัน โครม!! 
เข้มจ้องหน้านักเล็งหน้าเหี้ยมอย่างไม่เกรงกลัว
เข้ม: "แล้วมึงเสือกเหี้ยไรวะ ไม่พอใจเหรอ แล้วใครเป็นเด็กใครกูไม่สน กูอยากได้กูก็ขอเอา มาทำเป็นหวงก้าง"
ไอ้หน้าเหี้ยมหางคิ้วกระตุกก่อนจะล้วงเอาไปในเสื้อ แกร็ก ก่อนมันจะทันได้หยิบอะไรออกจากเสื้อเข้มก็เอาปืนมาจ่อหน้าผากมันไว้แล้ว ทุกคนในร้านอึ้งไปกับความเร็วของชายผู้มาใหม่
หน้าเหี้ยมเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก   "เอ็งๆเป็นใครวะ ไม่หรือไงที่นี้ห้ามยิงกัน ถ้ามึงยิงกู กูตายแน่ๆแต่มึงก็จะตามกูไป"
เข้มเหลือบมองหน้าเมย์ เมื่อฝ่ายยืนยันว่ามีกฏเช่นนี้จริงเข้มก็ลดปืนลงอย่างหัวเสีย ไอ้หน้าเหี้ยมมันถอนหายใจก่อนจะมองเข้มอย่างพิจารณา  และเดินมานั่งข้างๆเข้ม
หน้าเหี้ยม: "ไอ้น้อง ตะกี้ข้าขอโทษที่เสียมารยาทกับเอ็งข้าอธิบายได้" เข้มมองหน้ามันอย่างไม่ใครพอใจนักแต่ก่อนที่เข้มจะพูดอะไรออกไปนั้นมือบางๆก็มาจับไหล่เข้มไว้   เมย์ทำสีหน้าอ้อนวอนให้เขาฟังไอ้หน้าเหี้ยมข้างๆต่อ
หาญ: "กูชื่อหาญเคยเป็นอดีตอาสาทหาร แต่ด้วยความเหี้ยกูเลยโดนไล่ออกมาเป็นมือปืน ท่าทางมึงจะมาหางานใช่มั้ยมาจากไหนละ"
เข้มมองมันอย่างไม่ใคร่ไว้ใจ เข้ม: "พี่รู้ได้ไงว่าผมมาหางาน"
หาญ:"ก็ถ้ามึงแค่เงื่ยนมึงกดหาเด็กไซด์ไลน์ก็ได้   จะมาเสี่ยงปืนในร้านนี้ทำไม"
เข้มพยักหน้าเอออ้อกับมันไป มันหันไปหาบริกรก่อนเหล้าสองแก้วจะวางตรงหน้ามัน ไอ้หาญยื่นอีกแก้วให้เข้ม เข้มรับไปดื่ม
หาญ: "แล้วนี้คุณ..เมย์บอกขั้นตอนสมัครรึยัง"
เข้มส่ายหัวหาญจึงพูดขึ้นต่อ "นังหนูเมย์เห็นหล่อๆนี้มัวแต่อ่อย แย่ๆระวัง...เออมาข้าจะบอก" หาญเหมือนจะอยากพูดอะไรแต่เมื่อเมย์ถลึงตามองมันมันกลับรีบเปลี่ยนเรื่องทันที   เข้มได้แค่เก็บความสงสัยในใจเพราะเขาต้องฟังรายละเอียดของที่นี้จากหาญและการทำตัวสอดรู้สอดเห็นมันจะทำให้ตัวเขาน่าสงสัย
"การที่จะเข้ามาหางานทำที่นี้มันต้องลงทะเบียน ซึ่งการลงทะเบียนก็จะเป็นการคัดฝีมือไปในตัว และถ้ามึงระดับสูงมากมึงก็ยิ่งโก่งราคาหรือรับงานแพงๆได้มากกว่าระดับต่ำๆ"
เข้ม: "ฟังดูก็ไม่มีอะไรยากเลย" หาญหัวเราะก่อนจะส่งแก้วเหล้าใบใหม่ให้เข้มพลางพูดต่อ
"มันยากตรงที่ต้องมีคนในรับเป็นพยาน และการวัดฝีมือแล้วก็ต้องผ่านการยอมรับของคนในอีก เอาแบบง่ายๆมึงเก่งแต่คนที่เก่งระดับเดียวกับมึงไม่ชอบหน้าไม่มีใครยอมลงเสียงให้ เอ็งก็สอบไม่ผ่าน"
เข้มส่งแก้วเปล่าในมือตัวเองคืนแก่บริกรก่อนจะรับใบใหม่มา
เข้ม: "แล้วที่นี้มีกี่ระดับละพี่ แล้วผมจะวัดระดับรับงานได้ยังไง" หาญถอนหายใจก่อนจะตบบ่าเข้ม 
เข้ม: "บะ บ้าน่าพี่ นักฆ่าคนนั้นมีตัวตนจริงๆเหรอ ผมเคยได้ยินแต่เรื่องเล่า เขาเคยทำงานที่นี่เหรอพี่ อย่ามาอำผมนะ" 
หาญ: "เรียกว่าทำงานก็ไม่ถูก แต่เริ่มแรกเจ้าของที่นี้ท่านไปมีปัญหากับนายพลหัวควยตัวนึง ทีนี้พวกแมร่งก็มาป่วนถิ่นพวกข้าก็พยายามสู้มัน บอกไว้ก่อนว่าช่วงแรกๆร้านของเราไม่ได้ใหญ่โตเหมือนทุกวันนี้ ตอนนั้นพวกข้ากับท่านเจ้าของเองก็ลำบากแบบตายห่าเรียกว่าจนตรอกกันสุดๆ แต่วันนั้น วันนั้นที่ชายคนนั้นตกลงช่วยรับงานเก็บกวาดไอ้นายพลเฮงซวยนั้น"
หาญเปิดฝาขวดเหล้ากระดกอึกๆ เมื่อเหล้าลงท้องความตื่นเต้นของมันก็ลดลงสายตามันเคลิ้มลอยก่อนจะเล่าให้เข้มฟังช้าๆ
"กูยังจำคืนนั้นได้ วันนี้พวกกูโดนมันล่อซะเลือดโชก แต่ลากสังขารกลับมาที่ร้านแต่ในร้านกลับมีชายชุดดำสวมฮู้ด  เขารับซองจากท่านเจ้าของร้านชายคนนั้นเดินฝากพวกข้าไปช้าๆ เชื่อข้าสิว่าความน่ากลัวของชายคนนั้นเพียงแค่เดินผ่านเท่านั้นข้ากลับรู้สึกว่าความตายเป็นเรื่องสวยงามทันที"
หาญเหงื่อแตกพลั่กราวเป็นไข้ก่อนจะยกขวดเหล้าในมือดื้มอึกๆ
เข้มมองอาการหาญแล้วจึงรอให้อีกฝ่ายสีหน้าดีขึ้นมาก่อนเขาจึงถามต่อ
"แล้วทุกวันนี้เขายังรับงานมั้ยพี่"
หาญ: "ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่มีใครเห็นเขาอีก พวกเราจึงยกตำแหน่งแก้วทองให้เพื่อเป็นการขอบคุณ นักฆ่าหมาย8"
เข้ม: "เอาเถอะยังไง ผมก็จะมาวัดฝีมือวันนี้เลย ผมต้องทำไง"
หาญ: "เอ็งแน่ใจนะ ข้าเตือนเอ็งแล้วนะ" เข้มพยักหน้าหาญเรียกเมย์มาใกล้ๆ"เออ เริ่มกันเลยครับ" 
เสียงจากวิทยุ: "หมวดครับอย่าทำตัวเด่นสิครับ เราต้องไม่ตกเป็นเป้าสายตานะครับอย่าไแหาเรื่องกับเจ้าถื่นแบบนี้สิครับ" เสียงของดาบชัยโวยวายมาหมวดหนุ่มกลับแสร้งไม่ได้ยินเสียงจากวิทยุแล้วยังชูนิ้วกลางให้เหล่าชายข้างหน้าหน้าตาเฉย
เข้ม: "Fuck you " พลางกระดิกนิ้วกลางดิกๆคล้ายเรียกพวกมันมา ลูกมันคนหนึ่งตะโกนลั่นก่อนจะวิ่งใส่เข้มทันที ตำรวจในคราบนักเล็งกลับยิ้มมุมปากอย่างสมใจ เขารอจังหวะมันเหวี่ยงหมัดใส่ เขาแค่ก้าวขาหลบและอาศัยจังหวะที่มันกำลังเสียหลักกับการที่มันเหวี่ยงหมัดไม่โดนเป้าหมายเปิดช่องให้เขาฟันศอกใส่ใบหน้าที่ไร้ซึ่งการป้องกัน ผัวะเดียว ชายที่วิ่งมากลับทรุดตัวลงไปนอนราวกับถ่านหมดท่ามกลางความอึ้งของคนที่รับชมเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ 
มันปลิ้วไปตามแรงหมัดเหมือนว่าวเชือกขาด ในจังหวะนั้นเองมันก็รู้ตัวว่าช่องว่างที่มันต่อยทะลุออกมาไม่ได้เกิดจากฝีมือมันเอง มันเป็นช่องว่างลวงที่ถูกใช้เป็นเหยื่อล่อ  มันรีบตะครุบจนเป็นจังหวะให้มันพลาดท่าไป แต่มันก็ได้แต่นอนกุมท้องอยู่บนโต๊ะตัวหนึ่งไม่ห่างกับเคาท์เตอร์มันจุกจนไม่สามารถขยับตัวได้ถนัดแม้แต่หายใจยังยากลำบากเต็มทน แน่นอนว่าการที่มันจะสิ้นฤทธิ์ในหมัดเดียวเข้มเองก็ต้องรอจังหวะการหายใจ ในการต่อสู้นั้นจังหวะหายใจถือเป็นหัวใจหลักอย่างหนึ่ง แต่เข้มกลับรอจังหวะที่มันหายใจชกไปที่ปอดอย่างจงใจทำลายสภาพต่อสู้ของมันแทบทั้งหมดไปโดยสิ้นเชิง  ประกอบน้ำหนักของหมัดที่หนักหน่วงของเขาเองด้วยประกอบกัน เข้มหันไปมองผู้จัดการสาวสวยที่ยืนดูอยู่พลางยิ้มให้  ฝั่งเธอเองก็ยิ่งชอบชายคนนี้ขึ้นไปอีกหลังจากได้ชมฝีมือเขาไปก็ได้คะแนนใจไปอีกโข เขาถอนเท้าจากพื้นไม้รองพื้นที่แตกเป็นรูจากการเป็นฐานออกหมัดของตัวเองเข้มเดินไปหาร่างของจอมอวดดีของที่นี้
เข้ม:"อ้าวเห้ย ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี้น่า" เข้มมองสภาพของมันอย่างสะใจมันได้แต่กัดฟันเพราะพูดอะไรไม่ออกเพราะความจุกในท้องแต่ทันใดนั้นเสียงหวานก็ดังจากด้านหลัง "ระวังค่ะ" เขาหันไปได้ครึ่งเดียว เพล้ง! ขวดแก้วถูกใช้เป็นอาวุธตีเข้าที่หัว เข้มทรุดลงไปเพราะมึนงง โครม เก้าอี้ไม้ถูกพาดมาที่แผ่นหลังต่อจากขวด ชายหนุ่มรีบโยกหัวหลบเศษแก้วปากฉลามที่แทงเข้ามาก่อน จะบิดหลังข้อมือมันทิ้งก่อนจะงัดหมดเสยเข้าคาง   ลูกสมุนอีกคนที่ใช้ขาโต๊ะแทนไม้หวังตีซ้ำที่หัวตนก็เจอมันตรงสวนเข้าหน้าขณะง้างไม้จนมันลอยไปนอนกองที่พื้นก่อนหันกลับมาพบกับขาทั้งสองขายันมาใส่จากไอ้ตัวหัวโจ๊กที่รีบรวบรวมแรงในจังหวะเมื่อครู่ถีบสุดกำลังด้วยขาทั้งสองข้าง  จนทำให้เขาลอยข้ามโต๊ะเคาท์เตอร์เข้าไปนอนคลุกฝุ่น
เข้มสะบัดหัวไล่ความมึนก่อนยันตัวขึ้น ก่อนพบร่างอวบยืนมองตนอยู่ใกล้ๆเข้มรีบเก็บอาการแสร้งไม่รู้สึกเจ็บปวดลุกขึ้นยืนอย่างสง่าผ่าเผย
ทั้งที่ยังระบมจากแรงถีบเมื่อครู่อยู่พอสมควร
เข้ม:(ไอ้ห่าเอยกู อายเขามั้ยละเสียแต้มหมด) เข้มนั้นไม่ได้แค่รอจังหวะโจมตีเท่านั้นแต่เขายังรอจังหวะที่จะลงมือแล้วผู้จัดการสาวจะเห็นชัดที่สุด  และไอ้ลิ๊งมันจะกระเด็นไปใกล้เคาท์เตอร์ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เพื่อโชว์สร้างคะแนนให้เธอเห็นถึงฝีมือของตน  แต่ดันพลาดโดนถีบปลิวมาแทนซะอย่างนั้นและซึ่งตอนนี้เธอก็ยังไม่ละสายตาของจากตน เข้มรีบปัดฝุ่นออกทำหน้าครึมก่อนหันไปบอกเธอว่า "เออ ก็แค่เหตุขัดข้องนิดหน่อยไม่มีปัญหา" เมย์: "ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรนี้ค่ะ" เธอตอบยิ้มๆ
เข้มมองเธอแค่ก่อนที่เขาพูดอะไรต่อมีดบินเล่มหนึ่งก็พุ่งแหวกอากาศมาอย่างรวดเร็วพุ่งผ่านหน้าเข้มไปแทงตั้งแก้วอลูมิเนียมที่ซ้อนกันจนทะลุ
เข้มรีบหลบอีกเล่มนึงที่บินตามมาทันที
มีดบินของมันร้ายกาจมากเข้มประเมินจากระยะห่างราวๆ 10 เมตรกว่าๆ กับมีดขนาดเล็กมันยังใช้งานได้ถึงขนาดแทงแก้วอลูมิเนียม3ใบซ้อนกันทะลุมิดด้ามมีด บ่งบอกได้ถึงอานุภาพของมันได้เป็นอย่างดี
ขืนโดนเข้าไปเจ็บไม่น้อย   ปิดฉากจอมอวดดีแห่งTHE CULB ไปยังสวยงาม ท่ามกลางเสียงตบมือจากทุกคนในนั้น ฝีมือของเข้มนั้นไม่เป็นที่สงสัยในหมู่สมาชิกอีกต่อไป เหล่าสมาชิกทุกคนต่างยกแก้วเหล้าเดินมาชนแก้วที่ใครไม่รู้ยึดใส่มือเข้มตั้งแต่เมื่อไหร่เข้มถูกคะยั้นยะยอให้ดื้ม จนเข้มนั้นเผลอหลับไปด้วยความเมา

รู้ตัวอีกทีตนก็มานอนหลับอยู่ในห้องใครก็ไม่รู้ เข้มรีบสำรวจสภาพรอบด้านทันที หลังจากมองไปรอบๆตัวเข้มก็คิดว่าตนยังคงอยู่ภายในคลับอยู่ แต่อยู่ส่วนไหนตรงไหนเค้าก็ไม่ทราบแต่ดูจากข้าวของเครื่องใช้น่าจะเป็นห้องของผู้หญิง
เข้ม:"ผู้หญิง? เอาละไงกูวันนี้"  
"อย่าเอาออกสิครับ ดูดต่ออีกหน่อยผมกำลังเพลินเลย" เมย์เองก็ทำลังเพลินกับท่อนเอ็นอยู่เช่นกันจึงก้มหน้าตั้งใจดูดต่อไป
ปากเรียวรูดท่อนเอ็นจนเมื่อยปาก จึงหาตัวช่วยเร่งเริ่มการรีดน้ำของเข้มให้แตกไวขึ้นเธอปลดผ้าขนหนูทิ้งอวดอกขาวยอดสีน้ำตาลออกมาก่อนคายท่อนเอ็นออกจากปากและใช้ร่องนมในการรูดท่อนเอ็นแทน เมื่อเธอเปลี่ยนกลยุทธเข้มก็ร้องครวญด้วยความถูกใจ
เข้ม:"โอยยย เมย์จ้า อูยยยใช้นมอย่างเดียวไม่พอ อะเอาปากด้วยเร็วๆเลยจะแตกแล้วอูยยยย" เธอเห็นเขาละล้ำละลักบอกก็รีบเอาปากยอดปลายกระบอกปืนก่อนจะเร่งมือเต็มที่  
เมย์: "โอยยย เบาๆกันของเข้มมันใหญ่ มันตึงไปหมดเลยโอยยย แทบจุก"
เข้ม: "ของเมย์ก็ไม่น่าเชื่อว่าจะฟิตขนาดนี้ยังกะเด็กๆเลย" เขาพูดจบก็ลงไปซุกไซร๊หน้าอกเธอเพื่อระบายความเสียวไปพลางๆจนรู้ว่าเธอไม่เกร็งและพร้อมที่ให้เข้มเดินหน้าต่อ เข้มกระดกเอวยิกๆส่งอีกครึ่งเอามาในร่องจนครบก่อนจะโยกเอวเบาๆ จนร่างงามชิงกระตุกเสร็จไปก่อนแล้วหนึ่งทีร่างเธอกระตุกก่อนขมิบตอดควยก่อนนิ่งไป
เข้ม: "เอาอน่าพึ่งแตกสิ มันยังไม่เริ่มเลยนะ" ก่อนทั้งสองร่างจะทรุดลงไปนอนบนเตียงอย่างสุขสมทั้งคู่นอนก่ายกันก่อนหลับไป

แต่ผ่านไปไม่นานเข้มก็ลุกขึ้นก่อนจะย่องออกมารื้อเอกสารในห้องเพื่อหาข้อมูลที่อาจเป็นประโยชน์ เขาคิดไม่ผิดที่รีบตีสนิทกับสาวเมย์ที่มีตำแหน่งผู้จัดการเพราะขึ้นชื่อว่าเป็นผู้จัดการมันต้องมีข้อมูลอะไรเป็นประโยชน์ต่อการสืบสวนอยู่ไม่มากก็น้อยอย่างแน่นอน  เขารื้อลิ้นชักข้างเตียงออกมาแต่มีชั้นหนึ่งที่มีแม่คุณแจล็อคอยู่เข้มรีบล้วงกระเป๋าเสื้อคลุมตัวนอกหยิบลวดออกมาไขแม่คุณแจเพียงไม่นานเขาก็สะเดามันออกได้ ก่อนจะเลื่อนออกมาพบซองเอกสารสมุดจดและเงินสดจำนวนหนึ่งเข้มรีบเดินออกมาที่โต๊ะใกล้ๆ ก่อนจะใช้ไฟฉายขนาดเล็กส่องไปตามตัวหนังสือของสมุดเล่มแรกซึ่งน่าจะเป็นบัญชีทั่วไปของร้าน เข้มวางมันลงและเปิดสมุดเล่มต่อๆไปแต่ก็เป็นข้อมูลธรรมดาไม่มีอะไรน่าสนใจเข้มจึงกลับมาสนใจแฟ้มซองเอกสาร แต่ขณะที่เข้มกำลังเปิดแฟ้มนั้นเสียงประตูห้องก็ดังขึ้นและมีเสียงฝีเท้าวิ่งออกไปเข้มรีบหันไปทางต้นเสียงพบแค่เพียงประที่เปิดค้างไว้และเตียงที่ว่างเปล่า เข้มประมาทไปเขาชะล่าใจจนลืมเช็คว่าเมย์หลับสนิทรึเปล่า และตอนนี้เขาก็อาจจะต้องชดใช้ความประมาทนี้ด้วยชีวิต
เข้มทิ้งเอกสารลงวิ่งไปคว้าปืนก่อนจะวิ่งออกไปและไม่ลืมที่จะเช็คตามมุมต่างตามยุทธวิธีตอนนี้เขาต้องการแค่ออกจากที่นี้ให้ได้ก็พอเพราะหลังจากนั้นทีมของเขาก็จะมารับตัวออกไปจากพื้นที่ แต่ปัญหาคือเขาไม่รู้ทางข้างในสถานที่นี้ขณะวิ่งอยู่ในทางยาวเข้มก็ได้นินเสียงฝีเท้าจากมุมข้างหน้าตำรวจหนุ่มรีบพุ่งไปหลบหลังเสาต้นหนึ่งทันที ปังๆๆๆๆ เสียงปืนกราดยิงจากชายที่พึ่งวิ่งมาถึงและเห็นชายหนุ่มพอดี มันยืนกราดยิงจนกระสุนหมด และรีบพลักตัวไปเปลี่ยนซองกระสุนและโผล่ออกมากราดยิงซ้ำอีก  แต่กลับไม่มีการยิงตอบโต้ไม่มีเสียงอะไรมันรีบสะกิดเพื่อนที่มาด้วยกันเพื่อนมันอีกสองเดินออกไปทันที โดยให้คนแรกยืนคุมเชิงที่มุมเดิม 
"มันหนีไปแล้ว" พวกมันคนหนึ่งกล่าวขึ้นอย่างเซ็งๆก่อนทั้งสามจะออกเดินหาศัตรูหนึ่งเดียวของมันต่อไป

ภายในส่วนภายนอกที่เป็นส่วนของร้านเหล้า
เข้มออกมาจากทางหลังบาร์เครื่องดื้มสายตาสอดส่องพบว่ามีเพียงยามยืนเฝ้าประตูเพียงคนเดียว คนที่เหลือน่าจะไปตามหาตนที่ส่วนภายในกันเกือบหมดทิ้งไอ้หน้าเซ่อคนหนึ่งไว้เฝ้าทางออกแค่นั้นเข้มเก็บปืนในมือเสียบใส่เอว การใช้ปืนมันเสียงดังเกินไปในสถานการณ์แค่พ้นประตูเขาก็จะรอดจากไอ้ที่บ้าๆนี้แล้ว เข้มย่างกรายอย่างเงียบกริบไปข้างหลังเจ้ายามผู้โชคร้ายก่อนจะประเคนสันมือเข้าที่ท้ายทอยแค่นั้นมันก็ลงไปหลับฝันดี เข้มรีบคว้าลูกบิดประตู
"อ้าวยังไม่เจอความของร้านเลยจะรีบไปไหนละ"  
เสี่ยภูมิชัย:"โอ งั้นเหรอแล้วมึงจะได้รู้ว่าทำอะไรก็ได้ของมึงมันกวนตีนกูแค่ไหน หาญเพื่อนรักฝากที" เสียงหาญดังจากด้านหลัง
"ไม่น่าเลยไอ้หนุ่ม หลอกกันซะได้"ผัวะ ก่อนพานท้ายปืนจะฟาดดับสติของหมวดหนุ่มไป
จบละจ๊ะ เจอกันตอน8 สิ่งที่ไม่คาดคิด

ขอบคุณครับ ตอนใหม่ที่รอคอย


การตอบ รีพลายอย่าง พอเหมาะพอควรถ้าเจ้าของกระทู้แจ้งมา จะพิจารณา เป็นรายกรณี

ถ้าตอบ เช่น zzzzddd xxxx2222 อิอิ,ลุ้นๆ,555, ดีดี,ดี, ต่อ,ติดตาม,ty,thx,thx kub(Thx ขี้หมาThanx พิมพ์ไม่ถูก
ห้ามใช้ทุกกระดานที่ ฉันดูแล),ใจจร้า,ใจครับ,แจ่ม,เยี่ยม,สนุกดี,สุดยอด,อ่านต่อ,Good (เฉยๆ) emo เปล่าๆ
อาจเตือนเห็นอีก ถ้าเตือนไปแล้ว ผิดซ้ำซากก็จะแบนเหมือนกัน รีพลายตอบซั่วๆ ตอบแล้ว mod ไม่เข้าใจ จะโดนแบน
รีพลายมักง่ายต่างๆ จะแบนครั้งแรก 6 เดือน คราต่อไป แบนยาวขึ้น แล้วจะหายเมื่อไม่ปรับปรุง

พวก ก๊อปตอบ รัวๆรวดเดียวเป็น 10 กระทู้ โพสต์ละ 1 นาทีนะ เจอจะ แบน ถ้ามักง่ายเช่นนี้ ถือว่าไม่ให้เกียรติ์
คนแบ่งปัน/ คนลงงาน..พวกเปิดรัวๆ ประโยคเดียวเป็น 10 มันควรหรือ? ตอบซ้ำมาหลายครัง ในกระทู้เดียวกัน
อาจโดนพักใช้ได้เหมือนกัน และห้ามใช้ ข้อความจากระบบในการตอบรีพลายเด็ดขาด! มันมักง่ายประเภทเดียว
กับก๊อปตอบ จะแบน ครึ่งปี ครั้งต่อแบนเพิ่มขึ้นอีก และ หายจากบอร์ด          

            ผลงานที่ สมาชิกอุตสาห์นำมาลง ไม่ว่าจะเขียนเอง หรือขอมาลงล้วนได้มาด้วยการสละเวลา
            ถ้าจะตอบมามักง่ายก็ อย่าใช้ห้องนี้ เสพผลงานเลยไปหาเสพที่ใดแล้ว รีพลายตอบ นั้นได้ ก็ไป
            อย่าทะลึ่งมา เปรี้ยว มา เกรียน ลอง  สด ,เก๋า อย่าเลย จะเสียน้ำใจเสียความรู้สึกเปล่าๆ
            เพราะถึงคุณมี 100 ยูส 1000 ชื่อ ถ้ารีพลายผิดกฏ-กติกากระดานนี้ ฉัน ก็จะแบนหมด

...................................................................

ถ้าถูกแปะเตือนที่ โพสต์หรือกระทู้คุณ และส่งไปที่ pm คุณ จงรีบปรับปรุงรีพลายซะ ขอบคุง,ขอบหี,ขอบควย
ขอบหมา,ขอบแมว,ขอบคุน เตือนนะอย่าลองของ ใครโดนเตือนไปให้ปรับปรุงการรีพลายเจอ อาจโดนแนทันที
6 เดือนเหมือนโทษ ป้วนเกรียนอื่นๆ....

คำขอบคุณยังเขียนไม่ถูกความหมายมันจะถูกไหม? ที่ต้องมาเข้มงวดเรื่องนี้ เพราะชักเยอะพวกมักง่าย เยอะ
ไรต์ คนลงงาน ก็ติมาด้วย..เครนะ ขอกันดีๆ แว่น ยกตัวอย่างคำ ขอบคุณเขียนไม่ถูกชัดไหม?

ใคร ขอบคุณ รีพลายเขียนไม่ถูกอาจโดนแบนเลนทันที ขอบคุณ เฉยๆก็ดูเอียนจริงๆ แต่ก็เป็นคำสากลในการตอบแทนน้ำใจ
ฉะนั้น ขอเถอะเขียนให้ถูก เมื่อต้องปรับเปลี่ยนก็ต้องคล้อยตามกัน กฏไม่ได้ใช้กับใคร? เพียงคนเดียว และไม่ยากเกินไป
  คิดว่าสร้างมาตรฐาน ถ้าใครคิดว่ายากก็ไม่ต้องเข้ามาใช้ กระดานนี้ เพราะ ฉันแบนแน่.. 

อ๋อ thx ขี้หมา นี้หรือ เขียนไม่ครบเป็นคำ thank อย่าให้เห็นนะ แบน ย้ำซะขนาดนี้พิมพ์มาอีกถือว่าลอง บางคนโวยวาย
ขำ thx ขี้หมา แค่นี้ก็แบน ถุย! ก็ตรรกะเอ็งมันมักง่ายไง เงื่อนไขง่ายๆถึงออกมาแถ มันยากนักก็ไม่ต้องเข้ามาใช้ เวปนี้ไม่ง้อ
บอร์ดอยู่มาได้ไม่ต้องพึ่งคนมักง่ายใช้ตรรกะปลิง จ้องจะสูบทั้งที่ใช้ฟรี เสือกเยอะ ไรต์เขียนมาหาข้อมูลมากว่าจะจบแต่ละตอน
ไอ้ซากปลิง เข้ามา Thx  เหอะๆ เอาใช้ไปหาที่เสพที่อื่นเถอะ เวปนี้แบน

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน
แบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง
เขียน ขอบคุณ ให้ถูก ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,
ขอความร่วมมือ แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .

ขอบคุณมากครับ เห็นชื่อตอนตั้งแต่รอบที่แล้ว ก็รอคอยที่จะอ่านมาตลอด ขออนุญาตเปิดอ่านนะครับ ต้องสนุกแน่ๆเลย

ขอบคุณครับ 

รอคอยเธอมา แสนนาน นนนนนนนนนน น้าน นานนนนน 

ขอบคุณมากครับ สนุกสมกับที่รอคอย

มาแล้วๆๆสมกับที่รอคอยอ่าน

  สนุกครับ  เอาอีกๆ

ขอบพระคุณมากเลยท่านผู้เขียน

หายไปนานเลยครับรอบนี้ เป็นกำลังใจให้สำหรับการสอบที่เหลือนะครับ

  สนุกมากๆครับผม

ขอบคุณก่อนค่อยอ่าน เรื่องโปรดเลย

เรื่องแนวนี้ก็สนุกดีไปอีกแบบนึง ชอบครับ
รอติดตามอ่านตอนต่อไปอยู่
ขอบคุณมากครับ

แต่งแนวบู๊โหดเลือดสาดรึครับ ตามมาดู เป็นกำลังใจให้ครับ

เริ่มวัดฝีมือเข้าแก๊งค์แล้ว พระเอกจะถูกจับได้หรือเปล่านะ แล้วจะมีการผจญภัยอย่างไร น่าติดตามมากครับ