ไม่เอาแม่ เอาลูกก็ยังดีนะลุงพล

เรียบร้อยโรงเรียน นาล นำพาลุงไปเจอของสวยๆงามๆอีกแล้ว 

ตามต่อครับ

มาแล้ว... เปลี่ยนบรรยากาศจากนักศึกษาพยาบาลครับ

ลุงพลต้องวางแผนเด็ดเอาน้องหมวยให้อยู่แน่ๆเลย

nextstation น้องทราย แหงๆ

จัดให้ครบเลยลุงจะได้ไม่งอล

ลุงเสร็จน้องทรายแน่วันนี้

แม่ไม่ให้เข้าบ้านแต่ลุงพลให้เข้าบ้าน

เรียบร้อยโรงเรียนลุงพล

พักเอาแรงเยอะๆนะลุงพล

 

พูดคุยก่อนอ่าน : จากตอนที่แล้ว เห็นได้ชัดว่ามีหลายคนบ่นว่าฉากเปิดซิงน้องหมวยมันไม่เต็มอิ่ม ถูกต้องครับ เป็นความตั้งใจของผมเอง ที่อยากให้เรื่องราวมันไปเร็วมากขึ้น ก็อย่าพึ่งบ่นไป เอาไว้ผมจะขอแก้มือในฉากย้ำรักครั้งที่สองก็แล้วกันนะครับ ซึ่งมันจะละเมียดละไมกว่านี้

จากผลโหวต เกี่ยวกับน้องขวัญและครูเบสท์ ผมเคยบอกใช่ไหมครับว่า ครูเบสท์จะเสร็จลุงพลเป็นคนสุดท้าย แต่ใช่ว่านั่นจะเป็นข้อสิ้นสุด นั่นหมายถึงว่า...

ด้วยเนื้อเรื่องที่ผมสร้างเอาไว้ มันสามารถพลิกแผลงสถานการณ์ได้ตลอดเวลา เอาเป็นว่าขอให้จับตาให้ดีแล้วกันนะครับ สำหรับครูเบสท์ ผมคิดว่ายังไงซะ คนมันจะเป็นเจ้าแม่ก็ย่อมต้องเป็นเจ้าแม่อยู่วันยังค่ำ ดูอย่างหมอพลอยแล้วกัน พลาดท่าให้ลุงพลเป็นคนที่ห้า แต่เธอยังคงยืนหยัดเป็นนางพญาเหมือนเดิม

ก็เข้าใจครับ บ่นกันหลายคนแล้วว่าเมื่อไรครูเบสท์จะโดน เอาเป็นว่าติดตามต่อไปให้ดี ผมเองก็เริ่มเบื่อที่จะกั๊กแบบนี้เหมือนกันละ ฮ่า... (ใครที่ติดตามภารโรงเฟี้ยวฉบับบนดิน เนื้อเรื่องมันจะถูกดัดแปลงจากฉบับใต้ดินพอสมควรนะครับ)

สำหรับตอนนี้ เป็นตอนที่ 8.5 ที่ผมจะมาเก็บตกจากตอนที่แล้วครับ ก็ไม่มีอะไรมาก เป็นการพูดถึงเรื่องราวและผลกระทบต่อจากตอนก่อน และปูเรื่องราวไปสู่ตัวละครใหม่ ๆ อย่างน้องทราย และครูเบสท์ ที่ใครหลายคนรอคอยอยู่

สำหรับตัวละครเก่า ๆ อย่างใบเฟิร์น โดนัท และพิมมี่ บอกไว้ก่อนตรงนี้เลยนะครับว่า ใบเฟิร์นจะกลับมามีบทอีกครั้งในพาร์ทของน้องลูกขวัญ โดนัทจะถูกพูดถึงอีกครั้งเช่นกัน ส่วนพิมมี่ จะกลับมามีบทอีกครั้ง หลังจากเจ้าบิ๊กออกมาจากคุกรอบที่ 3 ในพาร์ทของแนนนี่ครับ ขอให้อดใจรอกันอีกนิด ตัวละครเยอะจัด แบ่งบทไม่ถูกละตอนนี้

ปล.ฝากตอนพิเศษไว้ในอ้อมอกอ้อมใจหน่อยนะครับ เป็นบทสัมภาษณ์ ทรีทอปของเกมรัก หมอพลอย+ครูเบสท์+ลูกขวัญ เพื่อให้ทุกคนได้ทำความเข้าใจกับตัวตนของสามสาวให้มากขึ้น



###################

ความเดิมจากตอนที่แล้ว

อ้างถึง"นาถ...อีฟ" หทัยรัตน์มองสองสาวตาค้าง ก็ตอนแรกเธอเห็นว่าทั้งคู่ดูไม่น่าจะถูกกัน แต่ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

"ว่าไงจ๊ะอุ๊?" ลุงพลถาม "จะช่วยลุงไหม?"

"ค่ะ...ได้ค่ะลุง" หทัยรัตน์ตอบตกลง ก่อนโน้มตัวลงดูดนมของเดือนดารา ที่ร้องครางในลำคอ

"อือ...." ยัยหมวยหลับตาพริ้ม ครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน และที่มันจะเสียวสะท้านไปมากกว่านี้ คือการที่ลุงพละกำลังเอาลิ้นจี่หน้าหอเธออยู่ "อ๊า!!!!!!"

ลุงพลและยัยอุ๊ช่วยกับเล้าโลมน้องหมวย ส่วนยัยนาถและสาวอีฟ ตอนนี้กำลังเพลิดเพลินไปกับเกมรักหญิงรักหญิง เรียกได้ว่านี่มันฮาเล็มในฝันของลุงพลชัด ๆ

"อ๊า!!!" ตัดมาที่ยัยหมวย ตอนนี้ดูเหมือนว่าร่างกายของเธอเริ่มมีอาการสนองต่อการเล้าโลมของพี่อุ๊และลุงพลมากขึ้น

พี่อุ๊หลับตาพริ้ม ดื่มนมจากเต้าของยัยหมวยตัวแสบ สลับซ้ายขวา ทำไปทำมาดูเหมือนว่าน้องอุ๊เริ่มจะติดใจเข้าแล้ว ส่วนลุงพลก็กำลังเลียหมีของน้องหมวยอย่างเอร็ดอร่อย บางครั้ง ลุงพลก็เงยหน้าหันมาทางพี่อุ๊ แล้วทั้งคู่ก็แลกลิ้นดูดปากกัน ก่อนที่ลุงพลจะโน้มตัวลงไปดูนมจากเต้าของยัยหมวยบ้าง

"มีไฝสามไฝตรงหน้าอกด้วย น่ารักจริง ๆ" ลุงพลตวัดเลียเม็ดไฝบนหน้าอกของยัยหมวยด้วยความหมั่นไส้

สำหรับเดือนดาราแล้ว เธอไม่ได้อ่อนต่อโลกขนาดนั้น เธอเคยดูหนังโป๊ เธอรู้ว่าผู้ชายกับผู้หญิงเวลาจะมีอะไรกันต้องทำยังไง แต่เธอยังไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายหรือผู้หญิงมาก่อน อย่างมากก็แค่ช่วยตัวเอง หรือไม่ก็พึ่งฝักบัวในห้องน้ำ

"เอาละ เยิ้มได้ที่ละ...." ลุงพลพิจารณากลีบสาวของน้องหมวย ก็พบว่ามันแฉะกำลังได้ที่ ก็เลยคิดว่าถึงเวลาที่ต้องลงเสาเข็มแล้ว แต่ว่า....

"อ๊า!!!!" พอลุงพลหันไป ก็พบว่าตอนนี้น้องอีฟกำลังยืนกระตุกตัวเกร็ง หลังจากถูกนาถลดาทำรักด้วยปาก นางงามมิตรภาพหลั่งของเหลวรดใส่หน้าแม่เสือใบสาวที่อ้าปากรับอย่างไม่รังเกียจ

"อูยยยย...น้องนาถ" ลุงพลเอ่ยปากชม ก่อนหันมามองน้องอุ๊ "เผลอแป๊ปเดียวเรียนรู้วิชาจากลุงได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย เก่งจัง น้องอุ๊อย่ายอมแพ้สองสาวนะจ๊ะ"

"จะบ้าเหรอลุง!!!" หทัยรัตน์หน้าแดงก่ำด้วยความอาย "พูดอะไรก็ไม่รู้!!!! ฮึ่ยยย!!!"

ลุงพลไม่ได้สนใจท่าทางของหทัยรัตน์นัก สิ่งที่ตาเฒ่าสนใจก็คือการดุนดันท่อนเนื้อเข้าไปภายในร่างกายของยัยหมวยอีกครั้ง ด้วยความชื้นแฉะ เลยทำให้ส่วนหัวของท่อนเอ็นลุงพลผลุบเข้าไปภายในถ้ำสาวของเดือนดาราได้อย่างง่ายดาย

"อึ้ยยยยย" เดือนดาราทำหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด "อย่า...อย่าทำ...อืออออ"

หมวยสาวพยายามร้องห้าม แต่ดูเหมือนว่าลุงพลจะไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ตาเฒ่าหื่นดุนดันหัวรบนิวเคลียร์รัสเซียขนาด 8.5 นิ้วทะลวงด่านตรวจควยเข้าเมืองของยัยหมวยเข้าไป

"โอ้ยยยยย...ฮือออออ...เจ็บบบบบบ!!!!" เดือนดาราน้ำตาไหลพรากด้วยความเจ็บ ในที่สุด ความสาวที่เธอเก็บมานานกว่า 18 ปี ก็ถูกพรากไปโดยคนขายน้ำเต้าหู้ที่ชื่อลุงพล และการสุมหัววางแผนโดยนาถลดา หทัยรัตน์ และเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดอย่างอรัญญา

"อูยยยย...คับแน่นจริง ๆ เลยน้องหมวยของลุง!!!!" ลุงพลซูดปากแน่น ขณะกำลังพยายามดุนดันท่อนเอ็นเข้าออกอย่างช้า ๆ พร้อมกับคราบเลือดสีแดงอาบท่อนเนื้อของตาเฒ่าหื่น "เมียรักคนใหม่ของลุง..."

หทัยรัตน์ได้แต่หรี่ตามองลุงพลด้วยความหมั่นไส้ ขณะเดียวกัน ดูเหมือนว่ายัยนาถและสาวอีฟเริ่มมีความคืบหน้ามากขึ้น เมื่อยัยนาถจับน้องอีฟลงไปนอนบนพื้น แล้วตัวเองก็แทรกเข้าไปตรงกลาง ยกขาขวาของคนที่นอนอยู่ขึ้นมาพาดบ่า เพื่อให้กลีบสาวของทั้งคู่ได้บดเบียดกันจนน้ำหวานไหลเยิ้มเป็นสาย

"ยัยอีฟ...ยัยนาถ...พวกแกเป็นเลสเบี้ยนเหรอวะ?" หทัยรัตน์มองทั้งคู่ตาค้าง

"อยากลองไหมละคะพี่อุ๊?" นาถลดา หันไปมองหทัยรัตน์ตาปรือ แก้มของเธอแดงระเรือ "อูยยยยย....ซี้ดดดด"

"อื๊ออออออ...อ๊า....เบา ๆ หน่อยนาถ.....อืออออ" อรัญญาที่ตอนอยู่ด้านล่างร้องครางเสียงหวาน ขณะที่ฉิ่งสาวของทั้งคู่บดเบียดกันจนเกิดเสียงดังเจ๊าะแจ๊ะ

หทัยรัตน์ได้แต่กลืนน้ำลายดังเอื้อก ยัยนาถกับยัยอีฟกำลังตีฉิ่งกัน พอหันกลับมา ลุงพลก็กำลังเปิดซิงยัยหมวยที่ยังสลึมสลือเพราะฤทธิ์ยา

"อืออออ....อ๊า....อย่า....อย่า....อืออออ" เดือนดาราร้องครางออกมา ขณะกำลังถูกลุงพลกระเด้าถ้ำสาวสด ๆ ซิง ๆ ของเธอ

"คับแน่นดีจริง ๆ เลยเมียรักของลุง" ลุงพลเกร็งตูดซอยถ้ำสาวยัยหมวยยิก ๆ จนเลือดสาวของเดือนดารากระเซ็นมาเลอะหน้าขาของตัวเอง "อุ๊จ๋า อุ๊ช่วยดูดปากน้องหมวยหน่อยได้ไหม?"

"อือออออ!!! ไม่เอาอ่ะ!!!!" หทัยรัตน์เบ้ปากส่ายหน้า "หนูไม่ได้เป็นเลสเบี้ยน!!!!"

"ดูดนมก็ได้" ลุงพลเอ่ยปาก "น้องหมวยจะได้ไม่เจ็บที่โดนเปิดซิงมากไง"

"ก็ได้..." หทัยรัตน์พยักหน้า ก่อนโน้มตัวลงไปดูดนมของยัยหมวยอีกครั้ง

"อ๊า...อือออออ!!!!" เดือนดาราร้องครางไม่เป็นศัพท์ นมก็โดนพี่อุ๊ดูด ส่วนหอยก็โดนลุงพลแทงจนเลือดสาด หันไปมองข้าง ๆ ยัยนาถกำลังจับยัยอีฟตีฉิ่ง

"อ๊า!!!! อือออออ!!! อูยยยยย!!!!" ยัยนาถและสาวอีฟร้องเสียงครางแข่งกับคู่หลักอย่างลุงพลและยัยหมวยที่มีน้องอุ๊เป็นผู้ช่วย เรียกได้ว่านี่คือแมตซ์สวิงกิ้งในฝันของใครหลายคน

ลุงพลบอกให้ยัยอุ๊ออกไปก่อน เพราะแกตั้งใจจะจัดยัยหมวยด้วยท่าไถนา ยัยอุ๊พยักหน้า ก่อนลุกขึ้นยืนดูลุงพลจัดแจงเปลี่ยนท่า เอาขาขวาของเดือนดารามาพาดบ่า ก่อนโล้ตัวไปด้านหน้าเพื่อกระหนำซอยถ้ำสาวของยัยหมวยตัวแสบ

"อืออออ...อ๊า.....จะ....จะ....เจ็บบบบบ!!!" เดือนดาราร้องครางเสียงหลง จนลุงพลต้องโน้มตัวลงไปดูดปากแลกลิ้นเพื่อปิดปาก ยัยอุ๊ที่ยืนแก้ผ้าดูอยู่ก็ทำอะไรไม่ถูก

ตรงโซฟา ลุงพละกำลังกระหนำซอยยัยหมวยจนหอยฉีก ส่วนบนพื้น ยัยนาถกำลังจับยัยอีฟตีฉิ่ง ทำไปทำมา พอรู้สึกตัวอีกที มือขวาของยัยอุ๊ก็ล้วงเข้าไปถูกลีบเกสรดอกไม้ของตัวเองโดยไม่รู้ตัว

"อูยยยยย...." ยัยอุ๊บี้เม็ดแตดของตัวเอง ระหว่างยืนดูเกมรักสองคู่สองสไตล์ "อืออออออ"

"อ๊ะ...อ๊ะ...นาถ...จะ...จะเสร็จแล้ว!!!" อรัญญาร้องครางเสียงหลงขณะกำลังถูกนาถลดากระแทกสะโพกบดเบียดฉิ่งที่กำลังแฉะและเยิ้มได้ที่ "อ๊า!!!!!"

"รอเราด้วย...อืออออ...." นาถลดาพยายามเร่งความเร็ว เพื่อติดตามอรัญญาไปขึ้นสวรรค์ "อร๊ายยยย!!!!!!"

"แม่เจ้า...นี่มันอะไรกันเนี่ย?" ยัยอุ๊มองสองสาวรุ่นน้องตาค้าง ทำไปทำมาเธอชักอยากรู้ซะแล้วว่ารสชาติของการตีฉิ่งมันเป็นยังไง แต่ว่า...

"อ๊า!!!! น้องหมวยของลุง!!!!" ลุงพลกระเด้าเด้าซอยยัยหมวยด้วยท่าไถนาบนโซฟาจนดังเอี๊ยดอ๊าด "เมียรักคนใหม่ของลุง!!!! ทำไมมันคับแบบนี้!!!! อูยยยย!!!!"

"ลุง...เบา ๆ หน่อยก็ได้!!!!" ยัยอุ๊ดุลุงพลที่ทำเสียงดัง แต่มือขวาของเธอกลับบี้เม็ดสยิวหนักมือขึ้น "อูยยยยย...."

เรียกได้ว่ายัยอุ๊ช่างน่าสงสาร เพราะตัวเองไม่มีคู่ ยัยนาถทิ้งตัวลงนอนทับร่างของสาวอีฟหลังถึงจุดสุดยอด สองสาวโอบกอดคลอเคลียหลับตาพริ้มด้วยความสุขสม โดยเฉพาะตรงหว่างขาของทั้งคู่ ที่เปียกเยิ้มจนเห็นได้ชัด ส่วนคู่ลุงพลและยัยหมวย ตอนนี้กำลังเข้าสู่โค้งสุดท้ายแล้ว

"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊า!!!" ดูเหมือนว่าเดือนดาราจะถึงจุดสุดยอดไปก่อนแล้ว ส่วนลุงพลก็กำลังเร่งความเร็วติดตามมาติด ๆ

"อูยยยยย...คับแน่นสะใจควยกูจริง ๆ เลยโว้ยยยย!!!!" ลุงพลเกร็ดตูด กัดฟันซอยน้องหมวยยิก ๆ ชนิดไม่แคร์กายเนื้อและสังขาร หน้าขาของแกกระแทกขาอ่อนด้านขวาของหมวยสาวเป็นลอนคลื่นชวนให้มอง จนในที่สุด "อ๊า!!!!!!!"

ลุงพลหลั่งน้ำเชื้อเข้าไปในถ้ำสาวของเดือนดาราอย่างที่ตั้งใจเอาไว้ ด้วยความอ่อนเพลีย ตาเฒ่าหื่นทิ้งตัวลงไปนอนทับยัยหมวยที่นอนน้ำตาซึมอยู่ด้านล่าง

ยัยนาถกับสาวอีฟก็นอนคลอเคลียกันด้วยความสุขสม คู่ลุงพลและเดือนดาราเสร็จสมอารมณ์หมาย จะมีเพียงแค่ยัยอุ๊ ที่ต้องยืนติ้วหีอยู่คนเดียว

"อึ๊ยยย...อึ๊ยยยย...อ๊า!!!!!" สุดท้ายหทัยรัตน์ก็ถึงสุดจุดยอดจากการสำเร็จความใคร่อยู่เพียงคนเดียว คนงามจากโพธารามเกือบเสียหลัก แต่โชคยังดีที่เจ้าตัวยังพอทรงตัวอยู่ได้

ลุงพลลืมตาตื่นขึ้นมา ขณะกำลังนอนซบอยู่บนหน้าอกของยัยหมวยด้วยความอ่อนเพลีย พอเห็นอาการของยัยอุ๊ที่ยืนดูอยู่ ลุงพลก็เลยยิ้มหวานให้

"ลุงขอโทษนะ ที่ไม่ได้ทำให้อุ๊..." ลุงพลตอบ "วันนี้ลุงอยากจัดให้น้องหมวยก่อน ขอติดหนี้ไว้ก่อน แล้วเดี๋ยววันหลัง ลุงจะจัดทบต้นทบดอกให้นะ"

"เห๊อะ...ไอ้แก่บ้ากาม!!!" หทัยรัตน์ทำหน้าบึ้งใส่ลุงพล ไม่รู้ว่าเธอโกรธหรืองอนกันแน่ แต่สิ่งที่รู้แน่ ๆ คือ ตรงหว่างขาของเธอเปียกเยิ้มไปหมด

"อูยยยย...." ลุงพลถอนท่อนเอ็นออกมาจากถ้ำสาวของยัยหมวยดังโพล๊ะ เลือดและน้ำรักของลุงพลไหลเยิ้มออกมาเป็นสาย พร้อมกับเสียงสะอื้นของเดือนดาราที่รู้แล้วว่าเธอได้สูญเสียความสาวให้ลุงพลไปแล้ว

###################

หลังเสร็จภารกิจเปิดซิงยัยหมวย สถานการณ์ภายในห้องเก็บของก็กลับมาสู่สภาวะปกติมากขึ้น นาถลดา อรัญญา หทัยรัตน์ ต่างกำลังสวมใส่เสื้อผ้าเพื่อกลับออกไปข้างนอ ยกเว้นแค่ลุงพล ที่เปลือยท่อนบน และยัยหมวย ที่ยังนั่งหมดอาลัยตายอยากเปลือยเปล่าบนโซฟาอยู่หลังจากเสียสาว

"อย่าเสียใจไปเลยนะ..." ลุงพลกอดน้องหมวย พลางสางปอยผมทัดข้างหูแล้วหอมแก้มรับขวัญเมียคนใหม่ฟอดใหญ่ "ลุงสัญญาว่าจะดูแลดูอย่างดี เหมือนที่ลุงดูแลพี่ ๆ เพื่อน ๆ ของหนูไง หมวยอยากได้อะไร บอกลุงมา ลุงจะหามาให้ ยกเว้นดาวกับเดือน"

"ฮือ...ฮือ...ฮืออออออ" เดือนดารายังไม่หยุดร้องไห้ ด้วยความเสียใจที่ต้องมาเสียตัว แถมยังโดนเพื่อน ๆ และรุ่นพี่รวมหัวกันหลอกอีก "ทำกันแบบนี้เหรอ? นาถ พี่อุ๊ อีฟ"

นาถลดายืนนิ่ง ก่อนหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาถ่ายภาพยัยหมวยทีนั่งแก้ผ้าอยู่บนโซฟา ท่ามกลางความตกใจของสาวอีฟ ยัยอุ๊ ที่ไม่คิดว่านาถลดาจะล้าทำอะไรแบบนี้

"ทำอะไรของแกอ่ะยัยนาถ!!!" เดือนดาราพยายามจะลุกขึ้น แต่ก็ต้องเสียหลักเพราะอาการเจ็บแปล๊บบริเวณท้องน้อย "โอ้ยยย!!!"

"เพื่อเป็นหลักประกันไง ว่าหมวยจะไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกใคร" นาถลดายิ้มที่มุมปาก "เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ อย่าลืมซิ"

นาถลดาไม่ได้สะทกสะท้านอะไร ราวกับว่าชาชินไปแล้วกับสิ่งที่เคยผ่านมา หทัยรัตน์ยังดูมีสีหน้าสลดอยู่บ้าง แต่กับอรัญญา ดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มน้ำตาซึมเพราะรู้สึกผิดเสียใจหรือยังไงไม่ทราบ

"เราขอโทษ..." อรัญญาสะอื้น "เราไม่ได้ตั้งใจ...ฮือออ"

"ไม่ต้องเสียใจหรอกอีฟ" ยัยนาถตัวแสบเข้าไปกอดยัยอีฟ "อีฟไม่ได้ทำผิดอะไรสักหน่อย"

"ไม่ได้ทำอะไรผิดเหรอ?" ยัยหมวยมองนาถลดาตาขวาง "กล้าพูดนะ..."

"นาถ ไม่เอาซิ!!!" ลุงพลหันไปดุใส่น้องนาถ ก่อนกันมาปลอบน้องหมวยต่อ "หมวย ไม่เอานะ จากนี้ไปลุงอยากให้ทุกคนรักและสามัคคีกันนะ ไม่ต้องเสียใจ ลุงบอกแล้วไงลุงจะดูแลหนูให้ดีที่สุด"

"ลุงก็พูดแบบนี้เหมือนที่พูดกับทุกคนนั่นแหละ..." ไม่รู้ว่าอะไรดลใจ ให้นาถลดาพูดขัดคอลุงพลแบบนั้น ทำเอาตาเฒ่าเริ่มฉุน หันไปต่อว่าเมียรักและศิษย์เอกของตัวเองเพื่อเตือนสติ



"นาถ!!! ถ้ายังอยากเป็นคนสำคัญของลุง" มนุษย์ลุงดุใส่ยัยนาถตัวแบบ "เงียบ ๆ บ้างก็ดีนะ"

"เห๊อะ!!!" นาถลดากอดอก เชิดใส่ลุงพล ทำไปทำมาดูเหมือนว่าเธอจะเริ่มหมั่นไส้ลุงพลบ้างแล้วเหมือนกัน

ส่วนลุงพล ก็เดินไปหยิบทิชชู่บนโต๊ะ เพื่อกลับมาเช็ดคราบเลือดที่เลอะบนขาอ่อนของเดือนดารา

"จะทำอะไรน่ะ!!!" เดือนดาราตกใจมาก ที่ลุงพลจะแยกขาเธอ

"ลุงจะเช็ดเลือดให้" ลุงพลตอบ

"ไม่ต้อง!!!!" ด้วยความมุมานะ ยัยหมวยก็เลยจะลุกขึ้นยืนเพื่อสวมใส่เสื้อผ้า แต่ด้วยพิษบาดแผลที่โดนเปิดซิง ก็เลย... "โอ้ยยยย!!!!"



"ใจเย็น ๆ ก่อนซิหมวย" ลุงพลรีบประครองร่างของเดือนดารา เมียรักคนใหม่ "อย่าดื้อเลย เดี๋ยว ลุงแต่งตัวให้นะ"

"ไม่ต้องมาทำดีกลบเกลื่อนความผิดเลย!!!" เดือนดาราปล่อยโฮออกมา "แล้วก็ปล่อยได้แล้ว คิดว่าทำแบบนี้แล้วหนูจะรู้สึกดีกับลุงเหรอ?"

ลุงพลได้แต่นิ่งเงียบไป ปล่อยให้เดือนดาราก้มลงไปหยิบทิชชู่ขึ้นมาเช็ดคราบเลือดที่ต้นขา แล้วก็ก้มลงไปหยิบชุดชั้นในขึ้นมาสวมใส่ แต่แล้ว ก็เหมือนยัยหมวยจะเกือบเสียหลักเพราะพิษบาดแผลที่เสียสาว จนลุงพลจะเข้าไปช่วยพยุง

"ไปให้พ้น!!!" เดือนดาราตอกกลับลุงพลทั้งน้ำตา ยัยอุ๊ ยัยนาถ และสาวอีฟยืนดูอย่างสงบนิ่ง

เดือนดาราแต่งตัวเงียบ ๆ คนเดียวจนเสร็จ หมวยสาวเลือบมองยัยอีฟ ยัยนาถ พี่อุ๊ และลุงพล ทั้งสี่คนต่างเงียบสงบเมื่อเจอกับสายตาที่เย็นชาของยัยหมวย

"พอใจยัง?" เดือนดาราถาม "สะใจแล้วใช่ไหม? จะกลับได้หรือยังละ?"

"หมวย...เราขอโทษ" อรัญญาเดินเข้าไปหวังจะจับมือเพื่อนรักเพื่อขอเคลียร์ใจ แต่ว่า

"ปล่อย!!! คนทรยศ!!!" ยัยหมวยปัดมือสาวอีฟอย่างไม่ไยดี "ไปให้พ้นเลย!!! เราไม่เคยมีเพื่อนอย่างเธอ!!!"

เดือนดาราเอ่ยปากทั้งน้ำตา เธอเคยคิดว่าเพื่อนรักคนนี้จะไม่มีวันทรยศเธอ แต่สุดท้ายเธอก็คิดผิด

"ฮือ...." อรัญญาปล่อยโฮออกมา ก่อนหันไปต่อว่ายัยนาถและพี่อุ๊ "เห็นหรือยังว่าทำอะไรลงไป? นาถ? พี่อุ๊? นี่เหรอคือสิ่งที่ต้องการ!!!"

"อีฟ...คือ...พี่" หทัยรัตน์เองก็รู้สึกผิด แต่ไม่รู้ว่าจะตอบอะไรให้สถานการณ์ดีขึ้น



"นี่แหละคือสิ่งที่เราต้องการ!!!" นาถลดาตอบ "ยัยหมวยน่ะชอบทำตัวจุ้นจ้านวุ่นวายเรื่องคนอื่น ก็ต้องเจอดีแบบนี้แหละ"

"ยัยนาถ...ยัยตัวแสบ" หมวยสาวมองหน้ายัยนาถตาขวาง "นี่แกอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดเลยใช่ไหม?"

"ใครบอก?" นาถลดาตอบอย่างไม่ยี่หระ "โน่น คนโน้นเลย ลุงพล"

"อ่าว? มาโทษอะไรลุงอีกเนี่ย?" ลุงพลทำหน้างง "เห้อ!!! เลิกทะเลาะกันได้แล้วสาว ๆ เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ลุงอยากให้ทุกคนรักและสามัคคีกันไว้นะ"

นาถลดายิ้มหน้าระรื่นเหมือนชอบใจในสิ่งที่ลุงพลพูด หทัยรัตน์ถอนหายใจยาว ราวกับว่ายังสับสนตัวเองว่าคิดยังไงถึงมาร่วมหัวจมท้ายกับคนพวกนี้ได้ จะคืนซัมซุงกาแล็กซี่แล้วแยกทีมออกมายังทันไหม? ส่วนอรัญญาผู้อ่อนต่อโลก ยืนเช็ดน้ำตาอยู่ เพราะเสียใจกับการกระทำที่รู้ถึงแค่บ้านโป่ง เอ้ย!!! รู้เท่าไม่ถึงการ

"ปัญญาอ่อน..." เดือนดาราตอบลุงพล "คิดว่าตัวเองเป็นใคร? กงยูเหรอ? วอนบินเหรอ? แก่ใกล้จะลงโลงอยู่แล้ว ยังคิดอยากมีเมียเด็ก เจียมตัวซะบ้างเถอะลุง!!!! ใครจะเอาลุง ห๊ะ!!!"

"พูดกับลุงพลให้ดี ๆ หน่อยนะหมวย!!!" นาถลดาออกตัวขวาง "หัดรู้จักการเคารพผู้อื่นซะบ้าง?"

"ไม่อายตัวเองบ้างเหรอนาถ?" อรัญญาตอบกลับ "บ้าหรือเปล่าเนี่ย? ทั้งหมดเลย ห๊ะ!!! อีฟ? หมวย? ถามจริง ๆ เถอะ ลุงพลไปล้างสมองอะไรพวกเธอกันหมดน่ะ ห๊ะ!!!"

"ลุงพลไม่ได้ล้างสมองใครหรอกจ๊ะ" ลุงพลเดินเข้าไปแตะบ่าหมวยสาว ที่รีบปัดมือของตาเฒ่าอย่างไม่ไยดี "ลุงรู้ว่ามันคงยากที่จะทำใจ แต่ลุงบอกแล้วไง ลุงพลรักทุกคน ลุงจะดูแลทุกคนให้ดีที่สุด"

"เหรอ? พูดเหมือนพระเอกละครหลังข่าวเชย ๆ เลยนะลุง" เดือนดาราหรี่ตามองลุงพล "คารมณ์จีบสาวเชย ๆ แบบนี้ทำอะไรหนูไม่ได้หรอก สมัยนี้เด็กรุ่นใหม่เค้าไม่ดูละครหลังข่าวแล้วลุง เค้าดูเน็ตฟลิกซ์กัน!!!!"

"ลุงอาจจะเชย ๆ เฉิ่ม ๆ แต่ว่าลุง..." ลุงพลยังไม่ยอมเลิก

"หุบปากบ้างก็ดีนะลุง!!!!" เดือนดาราขัด "พอได้แล้ว อยากกลับห้อง!!!"

"หมวย? หมวยจะไม่เอาเรื่องนี้ไปแจ้งตำรวจใช่ไหม?" อรัญญาที่ดูตื่นตระหนกกว่าคนอื่นเอ่ยปากถามเพื่อนรักด้วยความกลัว

"ก็อยากให้เราทำไหมละ?" สาวหมวยมองยัยอีฟตาขวาง "ทำกันได้นะอีฟ!!!"

สาวอีฟถึงกับใจเสีย เมื่อได้ยินคำพูดจากยัยหมวย ความจริงเธอก็ควรรู้สึกผิดอยู่แล้ว เพราะสิ่งที่พวกเธอทำมันร้ายแรงเกินไป

สุดท้าย ยัยหมวย ยัยนาถ สาวอีฟ ยัยอุ๊ และลุงพลก็เดินออกมาจากห้องพักภารโรง ตอนนั้นเป็นเวลาเกือบหนึ่งทุ่มแล้ว ลุงพลก็เลยขอลาทุกคนกลับบ้าน แต่ยังไม่วายหันมาเอ่ยปากพูดคุยกับน้องหมวยเป็นการส่วนตัวก่อนจาก

"น้องหมวย วันนี้ลุงยอมรับว่าลุงทำให้น้องหมวยเกลียดลุง" ลุงพลยังคงแสดงความเป็นสุภาพบุรุษ ถึงรู้ว่ามันจะสายเกินไปก็ตาม "แต่สักวัน ลุงจะทำให้น้องหมวยมีความสุขให้ได้"

"ความสุขของหนูคือการเห็นลุงตาย ๆ ไปซะ..." เดือนดาราตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน ทำเอาองค์รักษ์พิทักษ์ลุงพลอย่างนาถลดาหันไปมองตาขวาง "ทำให้หนูได้ไหมละ? แล้วเดี๋ยวหนูจะเผากงเต๊กไปให้"



"พูดกับลุงพลให้ดี ๆ หน่อย..." ยัยนาถเตือนหมวยสาวรอบที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ "ถ้าพูดมากนัก ระวังภาพลับ ๆ ของหมวยจะหลุดลงในโลกโซเชียลนะ"

"เลวเหมือนกันทุกคน" เดือนดาราตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ก่อนที่จะก้าวเท้าเดินกลับห้อง แต่ว่า "โอ้ยยย!!!!"

"หมวย อย่าฝืนซิ!!!" สาวอีฟเข้าไปช่วยพยุงยัยหมวยเพื่อนรัก "เดี๋ยวก็หกล้มหัวฟาดพื้นหรอก!!"

"ปล่อย!!! บอกให้ปล่อย!!!" เดือนดาราปฏิเสธความหวังดีจากอดีตเพื่อนรัก "ไปให้พ้น!!! ไม่ต้องมายุ่งกับเรา!!!"

"เราไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนี้!!!!" สาวอีฟตอบ ก่อนหันไปมองยัยนาถและพี่อุ๊ "ดูซิ ยัยนาถ พี่อุ๊ ว่าทำอะไรกับยัยหมวย รู้แบบนี้ เราไม่น่าหลวมตัวเลย!!!"



"นี่อีฟกำลังพูดเรื่องอะไรน่ะ?" เหมือนได้สติ หมวยสาวเลยหันไปถามเพื่อนรัก "อีฟถูกบังคับเหรอ?"

"ใช่...ฮืออออ" อรัญญาตอบทั้งน้ำตา "เราไม่ได้อยากทำแบบนี้เลยหมวย เราขอโทษ เราถูกบังคับ ยัยนาถมัน....มัน....ฮือ"

"ทำไมพูดแบบนี้ล่ะอีฟ?" ยัยนาถมองสาวอีฟตาขวาง "ก็ตอนที่เราอยู่ในห้อง เรายังรักกันไม่ใช่เหรอ?"

"เลิกพูดเรื่องต่ำ ๆ แบบนั้นจะได้ไหม!!!" อรัญญาที่ยังมีสามัญสำนึกตอบ "เราไม่ได้เป็นเลสเบี้ยน เราไม่ได้ชอบผู้หญิง!!! หมวย!!! เราขอโทษ!!! จากนี้ไปเราจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว กลับกันเถอะ!!!"

สุดท้ายสาวอีฟก็ช่วยพยุงยัยหมวยเดินกลับห้อง เหลือเพียงแค่ลุงพล ยัยนาถ และยัยอุ๊ที่ยืนอยู่หน้าห้องพักภารโรง

"จะทำยังไงต่อไปดีคะลุง?" นาถลดาเอ่ยปากถาม "ยัยอีฟนะยัยอีฟ นึกว่าจะเป็นพวกเดียวกัน ที่ไหนได้!!!"

"เราทำกับสองคนนั้นเกินไปหรือเปล่า?" คราวนี้ยัยอุ๊แสดงความเห็น "หนูไม่น่ามายุ่งกับเรื่องนี้เลยจริง ๆ"

"พี่อุ๊จะถอนตัวเหรอคะ?" ยัยนาถหันไปมองพี่อุ๊ตาขวาง

"ไม่กลัวบาปกรรมบ้างเหรอ?" หทัยรัตน์ถามเหมือนคนปลงตกกับชีวิต "ถามจริง?"

"นาถไม่ได้คิดแบบนั้นค่ะ" นาถลดาตอบอย่างไม่ยีหระ "ทุกการกระทำย่อมมีเหตุผลในตัวของมัน ทำไมพี่อุ๊ไม่คิดในมุมกลับบ้างละคะ ว่าบางทีชาติที่แล้ว เราอาจเคยทำเวรทำกรรมร่วมกันมา ก็เลยต้องมาชดใช้ในชาตินี้ แล้วก็..."

"เอ่อ...พอเถอะนาถ" ลุงพลเข้าไปห้ามนาถลดา ที่นานวันเหมือนยิ่งไปไกลจนกู่ไม่กลับ ออกอ่าวไทยทะลุทะเลจีนใต้ไปไกลถึงไหนแล้วก็ไม่รู้เนี่ย "แยกย้ายกลับไปนอนพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวถ้ายังไงเราค่อยมาวางแผนรับมือกันต่อ"

นาถลดาหันไปมองลุงพลตาขวาง ลุงพลเองก็เริ่มรู้สึกว่าเด็กสาวจากปักษ์ใต้คนนี้เริ่มแสดงท่าทางแข็งกร้าวมากขึ้น ถ้าหากไม่คิดทำอะไร สักวันหนึ่งนาถลดาจะต้องนำความเดือดร้อนมาสู่ตนเองและผู้อื่นแน่ ส่วนยัยอุ๊ ก็ดูเนือย ๆ ด้วยความอ่อนล้า

"ก็ได้...กลับ!!!" นาถลดาตอบ ก่อนเดินแยกตัวออกมา ส่วนหทัยรัตน์ ก็หันไปมองลุงพลที่ยิ้มให้ ก่อนเดินกลับหอพัก เหลือเพียงแค่ลุงพล ที่ยืนอยู่หน้าอาคารห้องพักภารโรงอยู่คนเดียว

"เห้อ...ชักเริ่มเบื่อแล้วซิ" ลุงพลเริ่มเปรย ๆ ความรู้สึกออกมา "ท่านท้าว ถ้าท่านได้ยินผม ผมอยากถามว่ามันพอมีวิธีหยุดเรื่องราวพวกนี้ โดยที่ไม่มีใครต้องสูญเสียหรือเจ็บปวดบ้างไหม? ถ้ามี ก็ช่วยแสดงอภินิหารหรือมาเข้าฝันบอกผมหน่อยก็ดีนะ"

สุดท้าย ลุงพลก็กลับไปที่โรงจอดรถ เพื่อขับรถมอเตอร์ไซค์กลับบ้าน

........................

ตัดมาที่สองสาว อรัญญากับเดือนดารา ที่คู่กันมาสองคน ระหว่างที่เดิน ๆ กลับหอพักหญิง เสียงแตรก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

"อีฟ? หมวย?" ที่แท้ก็เป็นครูเบสท์ หญิงสาวกดสวิตช์เปิดกระจกรถยนต์ Honda Civic สีบลอนด์ เพื่อทักทายกับสองลูกศิษย์สาวที่เดินตามลำพังบนทางเท้าภายในวิทยาลัยยามค่ำคืน "มาเดินทำอะไรดึก ๆ ดื่น ๆ ตอนนี้? แล้วหมวยเป็นอะไรน่ะ?"



ภัคจิราสังเกตเห็นยัยหมวยในสภาพอ่อนเพลีย เหมือนคนไม่สบาย ก็เลยเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วงในฐานะอาจารย์

"หมวยไม่สบายค่ะครู" น้องอีฟตอบ

"เป็นอะไร?" ครูเบสท์ถามด้วยความเป็นห่วง "ให้ครูพายัยหมวยไปหาหมอไหม?"

"ไม่เป็นไรค่ะครู..." เดือนดาราตอบในสภาพอิดโรย "เดี๋ยวหนูกลับไปนอนพักที่ห้อง สักพักอาการคงดีขึ้นเองค่ะ"

"แน่ใจนะ?" ภัคจิราถามย้ำอีกครั้ง

"ค่ะครู..." เดือนดาราตอบ ใบหน้าของเธอดูอิดโรย จนอาจารย์สาวอดเป็นห่วงไม่ได้

"โอเค นี่ก็ดึกมากแล้ว" พอได้ยินแบบนี้ ภัคจิราก็เลยไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ "งั้นก็รีบกลับห้องอาบน้ำพักผ่อนได้แล้วสองสาว พรุ่งนี้มีเรียนกับครูตั้งแต่เช้านะ อย่าขาดเรียนละ เพราะครูจะบอกแนวทางข้อสอบไฟนอลให้"

"ค่ะครู" สองสาวเพื่อนรักตอบตกลงพร้อมกัน ส่วนครูเบสท์ก็กดสวิตซ์ปิดกระจก

"สองคนนี้ดูแปลก ๆ แหะ" ภัคจิราจับพวงมาลัยแน่น สายตาของเธอเหลือบมองสองสาวผ่านกระจกหน้า เหมือนคิดอะไรใจลอยไปหน่อย ก็เลยทำให้อาจารย์สาวไม่ทันมองทางข้างหน้า "ว้าย!!!"

ลุงพลขับรถมอเตอร์ไซค์ปาดหน้ารถครูเบสท์ อาจารย์สาวเหยียบเบรกด้วยความตกใจ

"ลุงพล!!!" ครูเบสท์เอ่ยชื่อคนขายน้ำเต้าหู้ ที่อยู่ดี ๆ ก็ขับรถปาดหน้าเธอ "อะไรของเค้าเนี่ย!!! เดี๋ยวเถอะ!!! เดี๋ยวต้องคุยกันหน่อยละ!!"

........................

ตัดมาที่ลุงพล หลังจากขับรถมอเตอร์ไซค์ออกมาจากวิทยาลัยพยาบาล แกก็แวะพักที่ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอย ก็ดันมาเจอกับสองหนุ่มอย่างไอ้ลอยและไอ้เจ๋งนั่งกินเบียร์อยู่

"อ่าว? ลุงพล!!!" ไอ้เจ๋งในชุดแกรบลุกขึ้นทักทายลุงพล "มาไงเนี่ย? สนใจนั่งกินเบียร์ตากลมกับพวกผมไหม?"

"ไม่อ่ะ กูจะแวะซื้อของเซเว่น" ลุงพลตอบ ก่อนเหลือบไปเห็นไอ้ลอยนั่งกินถั่วอยู่บนม้านั่งหน้าร้านสะดวกซื้อ "เฮ้ย!!! ไอ้หนุ่ม วันก่อนลุงเห็นเราไปวิทยาลัยพยาบาลไม่ใช่เหรอ?"

"ไปทำธุระน่ะลุง" ไอ้ลอยตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนหยิบถั่วขึ้นมาเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย ลุงพลพอเห็นแบบนี้ ก็เลยรู้ว่าไอ้หนุ่มคนนี้ไม่ได้อยากจะคุยด้วย ก็เลยหันมาคุยกับไอ้เจ๋ง

"เป็นไงบ้างมึง?" ลุงพลถามไอ้เจ๋ง "ขับแกรบรายได้ดีไหม?"

"ก็เรื่อย ๆ อ่ะลุง มีช่วงที่เงินดีและช่วงที่เงียบ" ไอ้เจ๋งตอบ "ว่าแต่ลุงไม่สนใจกินเบียร์กับพวกผมหน่อยเหรอ?"

"เอาเลย เต็มที่" ลุงพลยิ้ม "ขอตัวไปซื้อของก่อนนะ"

"ได้ลุง..." ไอ้เจ๋งยิ้ม ก่อนกลับไปนั่งกินเบียร์กับไอ้ลอยญาติผู้พี่ต่อ

"เฮีย? เฮียไปทำอะไรที่วิทยาลัยพยาบาลวะ?" ไอ้เจ๋งหันมาถามไอ้ลอย ที่กำลังหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาแล้วใส้ส้นมือกระแทก

"ธุระส่วนตัวของกู" ไอ้ลอยตอบ ก่อนคาบบุหรี่แล้วจุดไฟแช็ก  ควันสีขาวพวยพุ่งออกมาจากปากของชายฉกรรจ์ราวกับว่ามันไม่สะทกสะท้านกับอะไรทั้งนั้น "ธุระส่วนตัว..."

"ความลับเยอะจังวะเฮีย..." ไอ้เจ๋งพูดติดตลก "เดี๋ยวนี้มีลับลมคมในกับน้องกับนุ่งนะเฮียนะ"

ความจริงก็คือ ไอ้ลอยไปวิทยาลัยพยาบาลเพื่อหาหมอพลอย ลูกสาวของท่านวิทยานักการเมืองใหญ่แห่งภาคนะวันออก เพื่อเอาข้อมูลไปขายเพื่อและกับเงินก้อนโตนั่นเอง

........................

ตัดมาที่ลุงพล หลังจากซื้อผงซักฟอกและน้ำยาล้างจานเสร็จ แกก็ขับรถมอเตอร์ไซค์กลับบ้าน จนถึงช่วงโค้งเลี้ยวเข้าซอย ลุงพลก็ต้องหยุดรถเมื่อเห็นเด็กสาวนั่งร้องไห้อยู่ริมทาง

"อ่าว? นังทราย?" ลุงพลจอดรถข้างทาง แล้วหันไปเรียกนังทรายในชุดนักศึกษาครึ่งท่อนที่กำลังนั่งร้องไห้อยู่ริมทางด้วยความสงสัย "มานั่งทำอะไรตรงนี้วะ อ่าว? แล้วมึงจะร้องไห้ทำไมเนี่ย?"



"ฮือ...ลุงพล" น้องทราย สก๊อยสาวสุดแซ่บเงยหน้าทั้งน้ำตา "แม่ไม่ให้หนูเข้าบ้านอ่ะ!!! ฮือ!!!!"


โปรดติดตามตอนต่อไป

น้องทรายไปนอนบ้านลุงพลก่อนก็ได้ลุงพลสะดวก

อิจฉาลุงพล

สงสารน้องหมวยเลย