"เอ่อ...มินครับ...ต้นว่าเราจะเล่นแรงเกินไปไหม?" ต้นกล้าทักท้วงถึงแผนการเอาคืนของมินตรา ซึ่งในใจของชายหนุ่มรู้สึกว่ามันออกจะรุนแรงไปอยู่ซักนิด

   "แรงเริงอะไรกัน ทียัยดาแกล้งมินให้แต่งตัวโป๊ๆ ล่อเสือล่อตะเข้อยู่ได้เป็นเดือนๆ มินขอเอาคืนแค่นี้เอง จริงๆแล้วต้นเองก็มีความผิดรู้ไหม เพราะฉะนั้นอยู่เฉยๆ แล้วทำตามที่มินบอกเหอะ"

   "จะเอาจริงเหรอครับ...น่าสงสารน้าดาออก"ต้นลังเลพยายามทักทวง

   "งื้อ...ผัวง่ะ...อย่าขัดใจเมียสิค่ะ"มินตราทำหน้าออดอ้อน ก่อนจะเปลี่ยนเป้นขึงขังอย่างรวดเร็ว "ไม่รู้หล่ะ เอานี้อุปกรณ์"มินตรายืนไอ้โม่งคลุมหัวให้ต้นกล้า แผนที่ว่าก็เรียบง่ายคือให้ตาต้นแอบปลอมเป็นโจรไอ้โม่งบุกเข้าไปปล้ำดาหวันให้ตกใจเล่นซักหน่อย แค่คิดก็สนุกแล้ว นี้ลงทุนบึ่งรถกลับมาจากรีสอร์ททันทีเลยนะ

   "จะดีเหรอครับ?" ตาต้นรับหมวกไอ้โม่งมา แล้วมองหน้ามินตราถามความแน่ใจอีกที มินตราพยักหน้าย้ำความมั่นใจพร้อมกับผลักให้ตาต้นสวมหมวกไอ้โม่งแล้วรีบๆเข้าห้องไปได้แล้ว

   ทว่าเมื่อทั้งสองแอบเปิดประตูย่องเข้ามาภายในห้องทั้งคู่ก็ต้องตกใจ เมื่อภายในห้องไม่ได้มีแค่ดาหวันเท่านั้น แต่กลับมีลุงเชิดหัวหน้ายามประจำคอนโดอยู่ด้วย จากสภาพห้องและสถานการณ์แล้วไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ ประกอบกับต้นกล้าก็ทราบเรื่องที่ดาหวันเคยโดนฉุดอยู่ก็เข้าใจได้ในทันทีว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น ซึ่งตอนนั้นเป็นจังหวะที่ไอ้ลุงเชิดกำลังกระดกเบียร์ดูดาหวันดิ้นพราดๆอย่างย่ามใจ ไม่คิดว่าจะมีใครเข้ามาในห้องได้

    "ชู่ว........" ต้นกล้าเอามือปิดปากมินตราที่กำลังจะโวยวายให้เงียบๆ ก่อนจะส่งสัญญาณมือบอกให้เธอโทรศัพท์หาตำรวจ ส่วนเค้าจะหาจังหวะเข้าไปช่วยน้าดา

    "ระวังตัวนะต้น" มินตรากระซิบบอกด้วยความเป็นห่วง ต้นพยักหน้ารับ

   ตอนนี้ไอ้ลุงเชิดมันกำลังย่ามใจขั้นสุด ไม่ได้ระวังตัวเลยซักนิด ทำให้ต้นกล้าแอบย่องเข้าทางด้านหลังจนประชิดตัวมันได้ แล้วจังหวะที่ไอ้เชิดกำลังจ่อควยเพื่อที่จะเสียบดาหวัน ต้นกล้าก็กระโดดถีบหลังมุมเฉียงๆไปเต็มตีนหนึ่งทีงามๆ จนโจรใจทรามหัวคะมำ และไม่ต้องรอให้มันลุกขึ้นมาตั้งตัว ตาต้นก็จัดแม่ไม้ทีเผลอล่อเข้าให้เต็มๆตีนอีกหลายสิบดอก ทั้งเตะ ทั้งกระทืบ ทั้งเอาแจกันทุ่มใส่ชนิดที่ว่าไม่ต้องมาห่วงหล่อ มาตั้งการ์ดแอ็คท่าเท่สู้กันอย่างเท่าเทียมอะไรทั้งนั้น หวดได้หวดไว้ก่อน จนไอ้ลุงเชิดกลิ้งหลุนๆออกไปที่ระเบียงด้านนอก

    "ไอ้ขี้โกงเอ้ย เล่นกูทีเผลออีกแล้วนะมรึง ไหนว่าไปเที่ยวว่ะ แต่มรึงมาก็ดีแล้วไอ้เด็กเวร กูจะแทงให้ยับเลยมรึง แค้นมาตั้งแต่คราวก่อนแล้วไอ้สัสนี้" ไอ้เชิดเลือดขึ้นหน้าพอๆกับเลือดกบปากบอบช้ำไปทั้งตัว คว้ามีดจากไหนไม่รู้ มากวัดแกว่งใส่ต้นกล้า

   ต้นกล้าเห็นมีดในมือไอ้เชิดก็ผงะ ค่อยๆถอยห่างออกมาดูเชิง "เล่นมีดเหรอมรึงไอ้ลุงยาม สันดานโจรจริงๆเลยนะมรึงเนี่ย"

    "ไอ้เด็กเหรี้ย พูดไม่ดูตัวเองเลยนะมรึง ขี้โกงเข้าข้างหลังกูทุกทีไอ้สัส" ไอ้เชิดปรี๊ดเลือดขึ้นหน้า แต่ยังดักทางสังเกตท่าที ดูไอ้เด็กหนุ่มคนนี้หน่วยก้านสูงยาวเข่าดี คงไม่ธรรมดา แต่ตัวมันเองก็ไม่ใช่ย่อยที่จะให้เด็กอย่าต้นกล้ามาถอนหงอกได้ง่ายๆ ดักจังหวะดีๆ จ้วงซักแผลสองแผล แล้วค่อยไปกระแทกอีหนูดาสักน้ำสองน้ำแล้วค่อยเผ่นหนีก็ยังพอมีเวลา

   ต้นกล้ายึกๆยักๆ จ้องตาไอ้ลุงเชิดแล้วค่อยๆกระเทิบถอยทีละนิดๆ ดูเชิงอยู่ซักพักไอ้ลุงเชิดก็มั่นใจแล้วว่าถึงไอ้หนุ่มนี้จะหน่วยก้านดี แต่ยังไม่น่าจะเป็นมวยซักเท่าไหร่ หึ หึ ไอ้เชิดยิ้มอย่างมีชัย "เข้ามาเลยไอ้หนุ่ม"

    "เข้าก็โง่สิวะ ไอ้ฟาย!!!" ต้นกล้าพูดพร้อมถอยหลังปิดประตูระเบียงลงกลอนขังไอ้ลุงเชิดไว้ด้านนอกระเบียง 


    "อ้าวเอ้ย!!!..ไอ้เชี่ย!!!...ไอ้เด็กเชี่ย!!!...ไอ้ขี้โกง!!!"ไอ้ลุงเชิดโถมตัวใส่ประตูกระจกที่ค่อนข้างจะหนาอยู่และพยายามเอามีดเอากระถางต้นไม้ทุบๆเขวี้ยงใส่ แต่คอนโดหรูของดาหวันประตูระเบียงมันก็แข็งแรงเอาการอยู่ไม่น้อย

    "รอตำรวจอยู่ตรงนั้นแหละมรึง หรือถ้าขี้เกียจจะรอ มรึงจะโดดลงไปเลยก็ได้นะ กูไม่ติดอะไร" ต้นกล้าดูทรงแล้ว แรงอย่างไอ้ลุงเชิดไม่น่าจะพังประตูเข้ามาได้ หรือถ้ามันเลือกจะโดด ตรงนี้ก็ชั้น20 อยากโดด มรึงโดดเลย เลวขนาดนี้ต้นกล้าไม่สงสารเลยซักนิด เมื่อชัวร์แล้วว่าไอ้ลุงเชิดคงจะทำอะไรไม่ได้มากกว่าโวยวาย ต้นกล้าจึงรีบมาดูอาการของดาหวัน ตอนนี้เธอตาลอยเพ้อเรียกชื่อต้นกล้าอย่างนั้นอย่างนี้

    "ต้นอยู่นี้แล้วครับ น้าดา ต้นอยู่นี้แล้ว"ต้นกล้ากอดดาหวันแน่น



    "อืม...ตอนนี้ไม่น่าจะเป็นอะไรแล้วนะคะ...ตัวยาที่คนไข้ได้รับน่าจะมีส่วนผสมของกัญชากับตัวยาหลอนประสาทหลายๆอย่าง...แต่ก็ดูจะไม่เป็นอันตรายมากนัก...หลังจากนี้ก็ให้ดื่มน้ำเยอะๆ พักฟื้นรอให้ร่างกายจัดการตัวเองซัก3-4สัปดาร์ก็น่าจะกลับมาเป็นปกติแล้วค่ะ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง"คุณหมอแจ้งให้มินตรากับต้นกล้าที่ยืนฟังผลอยู่รับทราบก่อนจะเก็บของกลับออกไปคุณหมอยังหันมาแจ้งให้ทราบอีกเรื่อง

    "เอ๊าะ!! หมอลืมบอกอีกอย่าง คือระหว่างนี้คนไข้อาจจะเซนซิทีฟต่อสัมผัสอยู่ซักหน่อย แต่ไม่มีอันตรายอะไร ไม่ต้องกังวลไปนะคะ" ว่าแล้วคุณหมอก็กลับไป


   2 วันต่อมา

   "ที่นี้ที่ไหน" ดาหวันปวดหัวตื่นขึ้นมาบนเตียงหนานุ่ม มีเสียงคลื่นทะเลอยู่ไม่ไกลมากนัก มองไปรอบๆก็ค่อนข้างจะคุ้นตาอยู่บ้าง
   
   "รีสอร์ทน้าดาไงครับ จำไม่ได้เหรอ"ต้นกล้าถือถาดอาหารเข้ามาข้างใน

   "รู้สึกเป็นไงบ้างครับ"

   "ก็...มึนหัวนิดหน่อย...แต่......น้ามาอยู่ที่นี้ได้ไงคะ"ดาหวันสับสนนิดหน่อย

   "ต้นพาน้าดามาพักฟื้นที่นี้ครับ ไม่ต้องห่วงเรื่องงานนะ แม่ดูแลให้อยู่"

   "พักฟื้น........"ดาหวันนิ่งเริ่มปะติดปะต่อความทรงจำ แล้วน้ำตาก็ค่อยๆไหลออกมา

    "นี้น้า...น้าโดนไอ้เชิด...มัน......."

   "ไม่ต้องห่วงครับน้าดา ต้นกับแม่ไปช่วยไว้ได้ทันเวลา ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นครับ"ต้นกล้ายิ้มให้

   ดาหวันนึกๆดูแล้วเหมือนจะพอจำภาพได้ลางๆ มันเหมือนความฝันเจือจาง เธอรอดมาได้อย่างหวุดหวิดเลยสินะ
   
   "หมอบอกว่าต้องพักฟื้นซักหน่อยจนกว่าจะหายดี ต้นว่าที่นี้น่าจะเหมาะสำหรับพักฟื้นนะครับ อีก 2-3วัน คุณแม่เคลียร์ธุระเสร็จถึงจะตามมา"ต้นกล้ากล่าว ธุระที่มินตราอยู่จัดการนั้นมีทั้งเรื่องงานของดาหวัน กับเรื่องคดีของไอ้เชิด คงจะต้องอยู่ให้การซักหน่อยเพราะไม่อยากให้เป็นข่าวอะไรมากด้วย ลำพังคดีเก่าของไอ้เชิดก็เพียงพอที่มันจะติดคุกไปตลอดชีวิตอยู่แล้ว

   "ทานข้าวทานยาซักหน่อยนะครับ จะได้ล้างยาในตัวน้าดา ไวขึ้นอีกนิดนึง"

   "เอ่อ...น้าทานเองได้ ไม่ต้องป้อนหรอกคะ"

   "อย่าดื้อสิครับ คุณแม่บอกให้ดูแลดีๆ ต้นกลัวแม่ดุน่ะครับ" ต้นกล้ายิ้มๆให้กับดาหวันเจ้าของแผนการทั้งหมดตั้งแต่แรก กามเทพที่ช่วยให้เค้ากับมินเข้าใจกัน

   "หึ ประกาศตัวเป็นผัวเป็นเมีย ไม่วางมือถือแล้วเย็ดกันสนั่นโชว์น้าดาซ่ะขนาดนั้น ยังเรียกยัยมินเป็นแม่อยู่อีกเหรอ น้ากลัวว่าเราน่ะสิจะเอากระบองไปตีก้นเพื่อนน้า คิกคิก"ดาหวันสภาพจิตใจเริ่มดีขึ้น จึงเริ่มจิกกัดหยอกล้อตาต้นอย่างที่เคยๆ


   "แหะ แหะ มันเคยตัวน่ะครับ เรียกมาตั้งนาน แต่ถ้าอยู่กับเค้าสองต่อสองผมก็ไม่ได้เรียกแม่แล้วนะครับ อืม...แต่ก็กลับมาเรียกแม่บางครั้งนะ มันได้อารมณ์ดี"
   
   "อุ้ย...กล้าขึ้นเยอะเลยนะตาต้น"

   "ฮ่าฮ่า ก็ได้อาจารย์ดีนี้ครับ"

   เพี๊ยะ!! ดาหวันถมึงตาใส่ "จุ๊ๆ อย่าให้ยัยมินรู้เชียว น้าไม่อยากเสียเพื่อน"

   "ใจเย็นครับ แม่ก็ไม่อยู่ซักหน่อย เอ๊าทานข้าวได้แล้ว"

   ดาหวันหรี่มองจิกตาชี้หน้าตาต้นอย่างคาดโทษ แต่กลับดูน่ารักไม่ได้ดูน่ากลัวเลยซักนิด ก่อนที่เธอจะอ้าปากกินข้าวต้มที่ต้นกล้าป้อนอย่างว่าง่าย ภายในใจก็เต้นตุ๊มๆต่อมๆ เพราะความลึกซึ้งของดาหวันกับตาต้นนั้น ขาดแค่ควยเสียบหีเสียบตูดเท่านั้นเองที่ทั้งสองคนยังไม่ได้ทำกัน


   ดาหวันนึกย้อนไปก่อนที่จะเริ่มแผนให้มินตรายั่วต้นกล้า

   เธอนั้นเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างจะเปิดเผยมากอยู่แล้วมาแต่ไหนแต่ไร ตั้งแต่ที่ได้สารภาพรักกับตาต้น ถึงเค้าจะปฎิเสธไปก็ตาม แต่ทั้งคู่ก็มีเวลาได้อยู่ด้วยกันบ่อยๆ จนเรื่องวางแผนให้ตาต้นทำทีว่าหนีไปเที่ยวทะเลกับผู้หญิงนั้นแหละ ที่ทำให้ทั้งสองคนนั้นได้อยู่ด้วยกันแทบจะตลอดเป็นเวลากว่าสัปดาร์

   ตามแผนที่ดาหวันคาดไว้ เดียวมินตราจะต้องร้อนรนเรื่องตาต้นไปเที่ยวกับผู้หญิงจนทนไม่ไหว ต้องรีบแจ้นมาระบายกับเธอเหมือนทุกๆครั้งแน่ๆ จากนั้นดาหวันก็จะพยายามเกลี่ยกล่อมไล่ต้อนให้มินตราจนมุมจนต้องยอมรับความรู้สึกตัวเอง แล้วดาหวันก็จะเสนอให้มินตราลองแต่งตัวยั่วต้นกล้าดู ถ้าทุกอย่างลงล็อคเป็นไปตามแผนที่เธอคิด ที่เหลือก็อยู่ที่ต้นกล้าแล้ว ว่าเค้าจะลงมือกับมินตราเมื่อไหร่

   "เอ่อ...คือน้าดาครับ...คือต้น...ไม่เคย.......ทำ...มาก่อน" ต้นกล้าบอกอย่างอายๆ

   "หืม...อย่าบอกนะว่าเราโตมาขนาดนี้แล้วยังซิงอยู่อีก เคยชักว่าวไหมเนี่ย ตายแล้ว นี้ไม่เคยมองใครนอกจากยัยมินเลยใช่ไหมเนี่ย" ดาหวันส่ายหน้า

   "บ้าแล้วน้าดา ผู้ชายคนไหนไม่เคยชักว่าว แล้วอีกอย่างก็ไม่เชิงว่าไม่เคยมองใครซะทีเดียวหรอกนะครับ ต้นก็มีมองคนอื่นนอกจากแม่บ้างแหละครับ" ต้นกล้าพาซื่อตอบตาใสกลับไปตรงๆ

   "จริงเหรอ ใครง่ะๆ"ดาหวันหูตาวาวอยากรู้

   "ก็น้าดาน่ะแหละครับ" ต้นกล้าตอบไปไม่ทันคิด พอนึกได้ก็สะดุ้งตัวหน้าเสียทันที เพราะรู้ว่าไม่ควรพูดอย่างนี้ออกไป แต่ว่าไปตามตรงแล้วเค้าก็แอบมองดาหวันอยู่บ่อยๆเพราะเธอเป็นคนแต่งตัวไม่ค่อยระวังอยู่แล้ว ต้นกล้าก็ผู้ชายคนนึงไม่แปลกอะไรเลยที่บางครั้งนางแบบในจิตนาการจะเป็นดาหวัน


   ดาหวันหน้าแดง ทั้งดีใจและเสียใจระคนกันไปในเวลาเดียวกัน ในใจก็แอบคิดไปว่าเรื่องราวระหว่างเธอกับต้นกล้าจะเปลี่ยนไปบ้างไหมนะ ถ้าชายหนุ่มได้เจอกันกับเธอก่อน แต่ต้นกล้านั้นก็ได้เลือกไปแล้วว่าจะรักมินตรา เธอซึ่งเป็นเพื่อนสนิทก็ตั้งใจที่จะสนับสนุนทั้งคู่อย่างเต็มที่โดยไม่มีความคิดที่จะแย่งชิงใดๆ ดาหวันตั้งกำแพงกับตัวเองไว้อย่างนี้

    (อืม...แต่ถ้าตอดเล็กตอดน้อยหน่อยๆก็อย่าว่ากันเลยนะยัยมิน)

   "หึ...ปากหวานนะเรา...แต่ว่านะ ยัยมินเพื่อนน้าก็ใช่ว่าจะเป็นงานอะไรมากมาย ถ้าถึงจังหวะเข้าด้ายเข้าเข็มแล้วต้นไปทำเงอะๆง่ะๆ ไม่รู้งาน  มีหวังได้แผนหล่มแน่ๆ เพราะยัยมินกับต้นไม่เหมือนคู่รักกันทั่วไป ที่จะมาลองนู่นลองนี้ เกิดลังเลใจ ผิดพลาดนิดเดียว มีหวังได้มองหน้ากันไม่ติดแน่ๆ"


   "อืม หรือต้นควรจะไปหาคนช่วยสอนก่อนดีนะครับ เห็นเพื่อนๆเค้าชวนกันไปขึ้นครู......"
   
   "หยุดคิดเลยตาต้น น้าไม่ยอมหรอกนะ" ดาหวันเสียงแข็ง เธอเองก็เป็นห่วงตาต้นในฐานะน้าหลานอยู่บ้างเหมือนกันนั้นแหละ

   "อืม...แล้วจะทำยังไงดีนะ..."ต้นกล้านิ่งคิด หรือว่าจะต้องไปหาไอ้แว่นกูรูหนังโป๊กันนะ
   
   "อะ แฮ่ม ๆ" ดาหวันกระแอมคอ ยืดตัวขึ้นนิดหน่อย เหล่ตาไปมองตาต้น ซึ่งกำลังงงๆว่าน้าดาของเค้าเป็นอะไร ก่อนจะฉุกใจนึกขึ้นได้

   "งั้น........น้าดา...เอ่อ...จะช่วยต้นหน่อยได้ไหมครับ" ต้นพูดไปมองหน้าน้าดาไป

   "อืม...ในเมื่อขอร้องกันขนาดนี้ ก็ช่วยไม่ได้หล่ะนะ" ดาหวันยิ้มเข้าทาง 

   "แล้ว...ยังไงดีครับ" ต้นกล้าค่อนข้างจะอ่อนมากเรื่องผู้หญิง พอมาอยู่ใกล้ๆกับดาหวันที่เป็นสาวร้อน ก็ค่อนข้างจะเกร็งๆ อยู่พอสมควร

   "อืม...น้าว่า...เราเริ่มจากจูบก่อนแล้วกันนะ"
   
   
   เรื่องราวในตอนนั้นมันเกินเลยจากการจูบในต้อนเริ่มต้นไปไกลลิบลับ ดาหวันทั้งสอนให้ตาต้นรู้จักการเล้าโลม ทั้งสอนให้ลองดูดบี้ขยี้นม ลองเลียหีกระตุ้นจุดจี จี้ว่าจุดไหนผู้หญิงจะเสียว การเรียนจากของจริง ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ มันให้ผลดีกว่าอย่างชัดเจน ต้นกล้าเรียนรู้จากดาหวันได้อย่างว่องไว สมราคาเด็กคงแก่เรียน และดูเหมือนเค้าจะตั้งใจพากเพียรเป็นพิเศษ ( ก็แหงหล่ะอาจารย์สวยขนาดนี้ ) 

   เพียงแค่ไม่กี่วันเท่านั้นจากหน่ออ่อนต้นกล้าผู้ไม่ประสีประสาในเรือนร่างของผู้หญิง ก็เติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่ที่สร้างเสียวให้ดาหวันเสร็จสมคาปาก คานิ้วของเค้าได้อย่างไม่ยากจนเกินไป จากที่ดาหวันแค่เอามือแตะๆปลายแก่น ต้นกล้าก็ตัวเกร็งน้ำแตกทะลัก ก็มาเล่นท่า69กับเธอได้อย่างลื่นไหลไม่มีติดขัด สามารถทนการอ้าอมชักดูดรูดไข่ไปพร้อมๆการเอาลิ้นไปนัวเนียแหวกหีเลียแคมได้อย่างมีน้ำอดน้ำทน

   การเรียนการสอนของดาหวันนั้นก็ช่างถึงพริกถึงขิงถึงเครื่อง ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด บีบมะนาวเปรี๊ยวเข็ดฟัน ใส่พริกสิบเม็ด ให้ต้นกล้าได้รับรู้ถึงรสชาติความแซ่บของการทำรัก ไม่มีการห่วงตัวห่วงสูตรใดๆ จนถึงวันท้ายๆเสื้อผ้าอาจารย์ดาหวันที่ใส่วับๆแว่มๆไว้พร่ำสอนศิษย์รัก ก็แถบจะไม่มีชิ้นใดเหลืออยู่บนตัวทั้งอาจารย์กับลูกศิษย์อีกแล้ว

   ค่าตอบแทนที่ดาหวันได้รับจากการทุ่มสุดตัวเป็นอาจารย์ให้กับต้นกล้านั้นก็คือความเสียวสุขล้นที่ลูกศิษย์สุดที่รักนั้นประเคนกลับมาให้ ตราบจนกระทั่งในวันสุดท้าย ความสุขสมแสนลึกล้ำจากการสอนเกมสังวาสนั้น ก็ได้พาทั้งคู่เลยเถิดเตลิดไปไกลจนมาถึงปากขอบถ้ำสวาทของดาหวัน


   ไม่ต้องพูดถึงเด็กหนุ่มใสซื่อที่กำลังแตกตื่นกับดอกไม้งามส่วนลับของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าอย่างต้นกล้า เค้าพึ่งจะได้รู้จักรสชาติแสนหอมหวานจากเรือนร่างของผู้หญิงจริงๆ จังหวะในตอนนี้จิตใจของหนุ่มน้อยต้นกล้า ได้หลุดเตลิดราวกับช้างกำลังตกมันที่พร้อมจะขยี้ทุกสิ่งเบื้องหน้าสนองตัณหาอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน ขณะที่เค้าจับปลายแก่นมันปลาบจรดจดจ่อรูหีดาหวันที่เผยออ้าออกหนุบหนับมีน้ำไหลเยิ้มย้อยออกมาเล็กๆ แก่นกายค่อยๆเคลื่อนเข้าไปสู่รูสวาทจวนจะถึงอยู่แล้ว ดาหวันก็เอามือมาปิดรูหีซะก่อน



    "แฮ่กๆ..แฮ่กๆ..พ..พ..พอก่อนนะคะ...นักเรียน"ดาหวันนอนหอบหายใจอย่างแรง อยู่ในท่าถ่างขาแหกออกพร้อมให้ต้นกล้าเข้ามาทิ่มแทง แต่เอาสองมือกุมโหนกหีปิดปาดถ้ำไว้สนิทแน่น

   ต้นกล้ายังคงหน้ามืดอยู่ด้วยความกำหนัด หูอื้อตาลายพยายามดันแก่นกายไปทิ่มหลังมือของดาหวันคาดหวังให้เธอคลายมือออกเปิดทางให้ควยเจอกับหี ต่อเมื่อดาหวันยังคงหนักแน่นว่าไม่ยอม ชายหนุ่มกลัดมันจึงจับข้อมือสองข้างของดาหวันใช้แรงเข้าว่านำพามันออกไปจากปากถ้ำสวาทของเธอ

   "น้าดามั่นใจนะคะ ว่าเราสองคนจะต้องเย็ดกันอย่างสนุกแน่นอน เราทั้งคู่จะน้ำแตกกันอีกหลายสิบหลายร้อยน้ำ มากกว่าที่เราทำมากันทั้งสัปดาร์นี้อีก เราทั้งคู่จะนอนกกกอดไม่ออกจากห้องกันไปอีก10กว่าวัน แต่หลังจากนั้น หลังจากที่อารมณ์ของต้นและน้าสงบพอจะมีสติคิดอ่านกันได้ น้าดาจะหนีไป และเราจะไม่มีทางเจอกันอีก"

   "ทะ...ทำไมหล่ะครับ..."

   "น้าสารภาพรักกับต้นไปแล้วนะคะ แต่ต้นเลือกยัยมินเพื่อนน้านะ จำได้หรือเปล่า? ถ้าเรามีอะไรกัน แล้วน้าดาจะมองหน้ายัยมินได้ยังไง "

   "...คะ...ครับ"  ภาพของมินตรากลับมาในหัวของต้นกล้าทำให้เค้าเริ่มคิดได้ เขยิบควยถอยห่างออกจากรูของดาหวัน ปล่อยโอกาสให้เธอลุกขึ้นจากเตียง

   ถึงแม้จะมีสติยั้งคิด หยุดการกระทำลงได้แต่อารมณ์หื่นที่ยังคุกกรุ่นอยู่ของทั้งคู่นั้นเป็นของจริง แค่ทั้งสองคนหยุดการเลยเถิดไม่เอาควยเสียบหีได้นั้น ก็นับเป็นว่าเป็นเรื่องปาฏิหาริย์ที่ใครหลายๆคนก็คงรู้ดีว่ามันต้องใช้พลังใจมากขนาดไหน แต่ดาหวันก็คิดไว้แล้ว เพราะเธอเองก็ไม่ได้ใจร้ายกับตัวเองและต้นกล้ามากนัก บทเรียนสุดท้ายจึงเริ่มขึ้น

***เริ่มซ่อนข้อความ***

 

ดาหวันกินเด็ก

ผมรอตอนใหม่นานแล้ว

โชคดีรอดจากยามโฉดมาได้

ไม่ใช่เป็นกามเทพอย่างเดียว นี่เป็นครูด้วยนี่นา

บักต้นกล้าชาติก่อนมึงทำบุญมาด้วยอะไรน้อ ชีวิตถึงได้เพียบพร้อมซะขนาดนี้

สร่างจากป่วย...กำลังกลัดมัน...จัดหนักจัดเต็มกันแน่ๆ

ดาหวันจะสอนวิชาเพิ่มให้อีกแล้วนะ

เรื่องมากจัง...ชอบเล่นกับความเงี่ยน

แผนเจาะซิงเด็ก มาแบบเนียนๆ

พระเอกต้นจะทนไหวไหมน้อ เข้าฉากเลย

น้าตอบแทนได้คุ้มกับที่เจ็บจนต้องเข้าโรงบาลนะเนี่ย

ป๊าดจะเจอดับเบิ้ลไหมน้อนิต้น ขอบคุณมากนะครับจัดหนักไอ้ยามเลย

น้าดาคนสวยจะเป็นเมียอีกคนไหมนะ

ขอบคุณมากครับ อ้าวน้าดารอกินต้นอยู่นี่เอง สักวันต้องมีสวิงกันบ้างล่ะนะ