"ขอบคุณนะครับ น้องญา อร่อยมากเลย" ชาคริตยิ้มแฉ่ง พลางก็ปาดเศษขนมที่ราชณิญาซื้อมาฝากออกจากมุมปาก
   "พี่ชาคริตชอบ หนูก็ดีใจแล้วค่ะ" ราชณิญายิ้ม เธอดอดมาเยี่ยมพี่ชาคริตที่โรงพยาบาลอีกครั้งในวันอาทิตย์ เธอแอบกลัว ๆ อยู่ว่าน้ำฟ้าจะโผล่มาเหมือนกัน เพื่อหาโอกาสจู๋จี๋กับพี่ชาคริตลับหลังเธอ แต่ก็ไม่มีวี่แววของยัยพี่แว่นหน้าจืดอยู่ที่ไหนเลย
   แต่ราชณิญาก็ยังอดวิตกไม่ได้ เมื่อเหลียวไปเห็นชีทสรุปเนื้อหาของยัยแว่นเปิดวางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง โดยมีหนังสือการบ้านเปิดอยู่ใกล้ ๆ ราวกับพี่ชาคริตเพิ่งวางลงไปตอนเธอเข้ามา
   แต่ก็นั่นแหละ พี่ชาคริตเป็นเด็กเรียน เขาไล่ตามการบ้านที่อาจารย์สั่งตอนไม่ได้ไปโรงเรียนก็ไม่เห็นแปลก
   "ชอบสิ ญาซื้อมาฝากพี่ก็ต้องชอบอยู่แล้ว" คำพูดของชาคริตดึงสติราชณิญากลับมาจากชีทและหนังสือที่โต๊ะหัวเตียง กลับมาสู่พี่เด็กหนุ่มรูปหล่อ ที่กำลังตักขนมเข้าปากอีกคำหนึ่ง
   "ปากหวานนนนน" ราชณิญาลากเสียง แต่ก็ยิ้มจนแก้มแตกถึงหูแล้ว
   "หวานจริงไหม ลองชิมดูไหม" ชาคริตถาม
   ราชณิญาแก้มแดง เหลียวซ้ายแลขวา ก่อนจะยื่นหน้าไปจุ๊บปากพี่ชาคริตเบา ๆ ทีหนึ่ง พี่ชาคริตปากหวานจริง ๆ หวานจากขนมที่เธอซื้อให้นี่แหละ
   "หวานจริงค่ะ"
   ทั้งสองเงียบไปพักหนึ่ง
   "คือ...พี่ชาคริต...หนู....หนู"
   "มีอะไรเหรอครับ ญา"
   "หนูยังไม่ได้ขอบคุณพี่จริง ๆ จัง ๆ เลยเรื่องที่พี่ไปช่วยหนูวันนั้น"
   "ขอบคุณแล้ว หลายรอบแล้ว กระเช้าก็เบ้อเริ่มเลย พอแล้ว ไม่ต้องแล้วครับ" ชาคริตรีบบอก
   "ไม่ได้สิ กระเช้าก็ของพ่อแม่ ไม่ใช่ของหนูเองสักหน่อย หนู....หนูอยากจะให้อะไรที่เป็นของหนูเองบ้าง..."
   ชาคริตกลืนน้ำลาย "ขนมนี่ไง"
   "อะไรที่มัน.....มีค่ากว่านั้นค่ะ"
   รชณิญาชะโงกหน้าเข้าไปจนชิดหน้าพี่ชาคริต และจูบปากเขาอีกครั้ง ไม่ได้เหมือนครั้งนั้นที่หน้าบ้านเธอ หรือครั้งเมื่อตะกี้ จูบครั้งนี้ดูดดื่ม หวานฉ่ำ และเร่าร้อน
   "อือออออ" ชาคริตครางด้วยความสุขสม และแลบลิ้นมาพัวพันกับลิ้นบางของราชณิญาในปากเรียว
   "อื๊อออ" ราชณิญาครางตอบ ก้นงอนของเธอลอยพ้นเก้าอี้ขึ้นมา ขณะที่เข่าก็พาเธอปีนขึ้นไปบนเตียงผู้ป่วย ใบหน้ายังคงแนบชิดกับหน้าพี่ชาคริต ลิ้นพันกันจนไม่รู้ว่าลิ้นใครเป็นลิ้นใคร
   เอี๊ยดดดด เตียงส่งเสียงลั่นเล็กน้อย เมื่อน้ำหนักทั้งตัวของราชณิญาทิ้งลงไป เธอพลิกตัวหลีกขาข้างที่บาดเจ็บของชาคริต ก่อนจะทิ้งน้ำหนักลงบนตักของชายหนุ่ม และดันให้เขาเอนไปทางหัวเตียงมากขึ้น มือบางทั้งสองข้างเกี่ยวกระหวัดที่หลังคอของชาคริต ดึงให้ใบหน้าหล่อเหลาหลอมรวมแนบแน่นกับหน้าสวยหวานของเธอยิ่งขึ้น ขณะที่ปากลิ้นของทั้งคู่ก็ยังพัวพันกันไม่หยุดหย่อน
   "อืออออ" มือหนาที่แผ่วเบาลูบไล้ที่กลางกระหม่อนก่อนจะเลื่อนลงไปตามผมดำยาว จากโคนจรดปลายผม ที่ยาวลงไปปรกบั้นท้ายงามงอนของเธอ ก่อนจะเปลี่ยนไปลูบที่ก้นผ่านกงเกงยีนส์ตัวฟิตที่เธอสวม มืออีกข้างเอื้อมไปด้านหลัง ดึงตัวของเธอเข้ามาแนบชิด อกแนบอก เอวชิดเอว เธอสัมผัสได้ถึงความแข็งที่ดันเป้ากางเกงยีนส์ของเธอขึ้นมา
   ณ จุดนี้ราชณิญาเลิกสนใจแล้ว เรื่องความบริสุทธิ์ สะอาด ศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิง เรื่องชื่อเสียของพี่ชาคริต หรือเรื่องโดนฟันแล้วทิ้ง เธออาจจะคิดถึงมันอีกและเสียใจเมื่อเสร็จกิจ แต่ ณ ตอนนี้ ไม่มีคำว่าพรหมจารีย์ ไม่มีคำว่าศักดิ์ศรี มีแต่เธอ และชายที่เธอรัก ที่ช่วยเธอจากการย่ำยีของชายโฉด มีแต่มือที่ก้นและแผ่นหลังของเธอ มีแต่ความแข็งร้อนที่ดันอยู่ตรงของสงวน
   "อือออออ" เสียงครางต่ำหลุดออกมาจากปากบาง แต่ก็ถูกดูดกลืนไปในคอหนาของชาคริต มือที่ลูบไล้อยู่ด้านหลังสอดเข้าไปในเสื้อยืด.....
   ครืดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
   ประตูห้องผู้ป่วยเลื่อนเปิดออก นางพยาบาลหน้าตายคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอวางถาดอาหารลงบนโต๊ะปลายเตียง
   "อาหารกลางวันค่ะ....แล้วทำอะไรก็เกรงใจสถานที่บ้างนะคะ"
   นางพยาบาลเดินออกไป
   ชาคริตกับราชณิญามองหน้ากัน ก่อนที่เธอจะรีบกระโจนลงจากเตียง หน้าแดงเป็นลูกตำลึง
   "หนะ หนูป้อนข้าวพี่เป็นการขอบคุณแทนแล้วกันนะคะ" เธอรีบพูด
   "อะ อืมมม"
   
   หลังกินข้าวกลางวันเสร็จ ทั้งสองก็มานั่งกุมมือดูทีวีด้วยกัน
   "เดี๋ยวหนูกลับบ้านก่อนดีกว่าค่ะ" ราชณิญาบอกหลังเวลาผ่านไปพักหนึ่ง "หนูยังมีงานค้างอยู่"
   "อือ เดินทางดี ๆ นะครับ..." ชาคริตบอก "แล้ว....เรื่องเมื่อกี้...."
   "คะ?"
   "พี่ว่า...ญา...." ชาคริตถอนหายใจยาว "ญาอย่าเพิ่งพยายามเข้ามาใกล้ชิดพี่ขนาดนั้นอีกดีกว่า มันไม่ดีกับญาเอง"
   "....หนูรักพี่นะ" ราชณิญากระซิบ
   "พี่ก็รักญา....พี่ถึงไม่อยากจะทำกับญาแบบนั้นไง...แบบที่พวกนั้นทำ..."
   "พี่เป็นคนไปช่วยหนูจากพวกนั้น..."
   "ใช่ แต่ญารู้ไหม ตอนตามพวกมันไป ความคิดอะไรอยู่ในหัวพี่รุนแรงที่สุด"
   "อะไรคะ"
   "พี่ไม่อยากให้ญาตกเป็นของพวกมัน....พี่อยากจะเป็นคนเปิดซิงญาเอง"
   "แล้วแปลกยังไงคะ หนูเป็นแฟนพี่ พี่ก็ต้องอยาก....."
   "ในใจพี่มันยังยึดติดกับเรื่องนั้นอยู่ไง" ชาคริตบอก "ถ้าพี่เป็นคนดีจริง พี่ต้องอยากปกป้องญาเพื่อญาสิ ไม่ใช่ปกป้อง เพื่อให้ตัวพี่เองมาย่ำยีเอง"
   ที่ชาคริตไม่ได้บอก คืออีกอย่างที่เขาคิดอยู่ในใจตอนกำลังขับรถมอเตอร์ไซค์ตามรถตู้ของไอ้โฮม คือเขาน่าจะเลิกตาม แล้วพาน้ำฟ้าเข้าม่านรูดแทน
   "คนเรามันไม่เพอร์เฟ็กต์ขนาดนั้นหรอกค่ะ" ราชณิญาบอก "คนเป็นแฟน อยากเรื่องแบบนั้นก็ธรรมดา หนูยังอยากเปิดซิงพี่ชาคริตเลย"
   "สายไปสามปีแล้ว" ชาคริตบอก
   "หนูรู้ค่ะ แต่พี่ยังมีโอกาสเปิดซิงหนูนะ" ราชณิญาบอก "หนูว่าพี่ปรับตัวมาได้สัก.....70% แล้วมั้ง....ไว้วันไหน..."
   "อย่า....อย่าตั้งความหวังแบบนี้ให้พี่" ชาคริตสั่นหน้า "ไม่งั้นพี่จะแกล้งทำตัวดีจนญาเผลอ แค่เพื่อจะหลอกฟัน"
   "พี่เห็นตัวเองแย่อย่างนั้นเลยเหรอ"
   "พี่รู้ พี่มันแย่อย่างนั้นเลย"
   "แต่หนูไม่คิดอย่างนั้นนะ" ราชณิญาบอก "และขอบคุณ ที่ซื่อสัตย์ต่อกันค่ะ หนูเคยบอกพี่แล้ว การกระทำ สำคัญกว่าคำพูด สำคัญกว่าความคิด และการกระทำในวันนั้น คือพี่ช่วยหนู และถ้าได้หนูแล้ว พี่ยังกระทำตัวแบบนี้ได้อยู่ มันไม่สำคัญหรอกค่ะ ว่าพี่จะพูดว่าตัวเองเลวแค่ไหน หรือจะแอบคิดอะไร"
   "คิดว่าพี่จะทำตัวแบบนี้ได้ตลอดเหรอ"
   "หนูเชื่อว่าพี่จะทำได้ค่ะ"

   ขณะเดียวกัน  
   ในช่วงสองสามเดือนที่คบกันมานี่ ไอ้ชัยเริ่มดูแป้งฝุ่นออกแล้ว เธอเป็นสาวน้อยที่ขาดความมั่นใจในตัวเองเป็นอย่างมาก ด้วยความที่เป็นลูกคนสุดท้อง ที่พี่ ๆ ทำผลงานไว้ให้พ่อแม่และโรงเรียนภูมิใจมากมาย ทำให้เธอถูกเอาไปเทียบกับพี่ ๆ ตลอด และไม่เคยทำอะไรได้ดีกว่าพี่ ๆ แม้แต่ครั้งเดียว จนเธอมองทุกอย่างเป็นการแข่งขัน และทุกการปฏิเสธ ทุกคำวิจารณ์ ทุกข้อตำหนิเป็นความพ่ายแพ้ ความอัปยศ ข้อตอกย้ำในความไร้ค่าของเธอ แต่เห็นทุกคำชม ทุกถ้อยคำที่บอกคุณค่าของเธอ ไม่ว่าจะตอแหลแค่ไหน เป็นสิ่งทรงคุณค่ายิ่ง และนี่คือช่องทางของไอ้ชัย เข้าถึงหอยและหัวใจของเธอ
   "พี่ไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหน ที่ทั้งสวย เก่ง ทั้งเอามันส์อย่างแป้งเลย" จริง ๆ ไอ้ชัยยังรู้สึกอยู่ว่ามิ๊งค์เด็ดกว่าแป้งฝุ่นอยู่มาก แต่มันก็ฉลาดพอจะหาถ้อยคำมาเยินยอน้องแป้งของมันได้
   "พี่ชัย ขอบคุณมาก ๆ นะคะ" แป้งฝุ่นยิ้ม และหอมแก้มไอ้ชัยทีหนึ่ง "ไม่เคยมีใครดีกับแป้งเหมือนพี่ชัยเลย แป้งรักพี่ชัยนะคะ"
   เธอกระชับตัวเข้ามากอดไอ้ชัยแน่น มันกอดร่างบางของเธอกลับ และลูบผมเธอเบา ๆ จนเสียงหายใจที่ราบเรียบเป็นจังหวะ บอกกับมันว่าแป้งฝุ่นหลับไปแล้ว

   ไอ้ชัยยันร่างลุกขึ้นจากเตียง แล้วเดินไปหยิบกล้องออกจากจุดซ่อนเร้นต่าง ๆ ทั่วห้อง มันออกจากห้องนอน หยิบกางเกงในมาใส่ แล้วเริ่มถ่ายวิดีโอจากในกล้องเข้าไปในคอมพิวเตอร์ของมัน ตัดต่อ เบลอหน้าตัวมันเอง
   น้องแป้งฝุ่น มัธยมปลาย ขึ้นเอง แตกใน เสียงไทยชัดเจน
   มันตั้งชื่อไฟล์ และเริ่มเข้าไปที่เว็บอัพโหลดไฟล์
   "ครั้งนี้คงได้เงินไม่เท่าสองครั้งที่แล้ว ของมันเก่าแล้ว" มันพึมพำกับตัวเอง มันได้เงินเยอะมากจากการขายคลิปร่วมเพศของมันกับแป้งฝุ่นที่มันถ่ายไว้สองครั้งก่อน แต่ไม่คิดว่าครั้งที่สามจะได้เท่าสองครั้งแรก จริง ๆ มันเตรียมตัวไว้ถ่ายคนอื่น แต่แผนของมันล้มเหลวไม่เป็นท่า จึงใช้สถานที่ที่เตรียมไว้มาจัดแป้งฝุ่นเป็นคลิปที่สามแทน
   ด้วยความที่เป็นช่างกล้อง ที่ใกล้ชิดและเป็นที่ไว้วางใจของครูหลายคนในโรงเรียน ไอ้ชัยสามารถหาพบในที่สุด ว่าน้องราชณิญาคนสวยย้ายมาจากที่ไหน และย้ายมาด้วยสาเหตุอะไร
   หลังจากนั้น ก็ไม่ยาก ที่จะติดต่อกับไอ้โฮม และบอกที่อยู่ปัจจุบัน ของสาวที่เคยทำร้ายมัน
   แต่ที่ไอ้ชัยคิดไม่ถึง คือไอ้โฮมจะรีบพาลูกน้องคนสนิท บึ่งข้ามมาครึ่งประเทศแล้วบุกเข้ามาฉุดราชณิญาถึงในโรงเรียนอย่างอุกอาจ โดยไม่ฟังคำทัดทาน และแผนการทั้งหมดที่ไอ้ชัยวางไว้
   ที่มันขอ ก็แค่ให้มันได้เป็นคนแรก ที่ได้เปิดซิงราชณิญา แล้วถ่ายเก็บไว้ แล้วหลังจากนั้นไอ้โฮมจะเอาไปทำอะไรก็ตามใจ
   ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่มันอุตส่าห์วางไว้ดิบดี ป่านนี้มันคงได้ชิมความสาวหวาน ๆ ของน้องนางรำคนสวยไปแล้ว แล้วคลิปแบบนั้นต้องขายได้เงินมหาศาลแน่
   แต่ด้วยความโง่ของไอ้โฮม มันกับคนสนิทจึงได้ไปนอนคุกแทน ด้วยความที่ครอบครัวของมันเป็นแค่นักการเมืองท้องถิ่นที่ไม่ได้มีอิทธิพลครอบคลุมมานอกจังหวัดตัวเองถึงนี่ ประกอบกับที่กำลังเผชิญกับข้อกล่าวหาเรื่องทุจริตการเลือกตั้งท้องถิ่น ดูเหมือนว่ากระกูลของมันคงไม่สามารถช่วยไอ้โฮมออกจากคุกได้ในเร็ว ๆ นี้เป็นแน่
   อย่างน้อย ก็ยังโชคดี ไม่มีทางที่ข้อมูลที่ไอ้โฮมมีจะสาวถึงตัวมันแน่
   โอกาสยังมีอยู่
   โอกาส ที่จะลงมือครั้งที่สอง

เสร็จชาคริตแน่สาวๆ

ไอ้ชัยมันแสบ

ขอบคุณ​ครับ.. ที่แท้.. ไอ้ชัยก็เป็นตัวการที่จะทำให้ความรักของน้องญาต่อพี่คริตต้องแตกแยก

อ้าว เพื่อนทำไมเลวขนาดนี้

ว่าแล้วไอ้ชัยต้องมีเอี่ยวเรื่องนี้

ไอ้ชัยตัวแสบ

บุกเข้าไปเลยยย

สุดท้ายตัวการคือไอ้ชัย

ไอ้ชัยนี้เลวจริงๆเลย หมดคำจะด่า

โหตัวการเบื้องหลัง อย่างเลว

ชัยนี่เลวไม่มีที่ติเลย ชอนไชไปเรื่อย แถมคอยเกาะคลิตเพื่อเก็บตก พออดจากน้องญายังมาเอาแป้งฝุ่นไปอัพคลิปอีก ต้องให้สนองกามให้สาสม

ระวังไอ้ชัยด้วย  จะโดนเปิดตัดหน้า

เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดแล้วไง เพื่อนเลว

นักตั้งกล้อง.....