อย่างนี้ก็คือสู้ชีวิตแล้วคุณดาว

โทรหาเจ๊สิ

กว่าจะเป็นดาว อ่านแล้วสงสาร

การเข้ามาอยู่กทม โดยไม่มีคนซัพพอร์ตนี่ช่างโหดร้ายนัก

อยากรู้ว่าทำไมดาวไม่โทรหาเจ๊ล่ะ

  ชีวิตต่องสู้จริงๆเลย แต่ผ่านมาได้ถึงทุกวันนี้ก็เก่งมากเลยครับ

ผมก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าใครกำหนด เหมือนเป็นสูตรสำเร็จ คนพลัดถิ่น มักได้ทำงานร้านข้าว ร้านอาหารก่อน ทั้งในบ้านเรา ทั้งเมืองนอก...
แต่คุณดาวคงสู้มาได้แบบสุดตัวแหละ ถึงมีวันนี้ได้

ผมรักคุณดาว...

ลำบากมากเลยช่วงแรกต้องดิ้นรนสุดๆ

ก็มีแต่ความทุกข์นี่ล่ะ ที่มันเปลี่ยนเราได้

กว่าจะมาเป็นดาว

มาตามล่าหาฝัน

เมื่อไหร่จะได้เข้าทีมเต้น

ชีวิตต้องสู้จริงๆ

ชีวิตต้องสู้ให้ได้งานดีนะครับ

ชีวิตในตอนต้น การทำงาน  ไม่มีเส้นสายคอยหนุน เลือดตาแทบกระเด็น
กันทั้งนั้น