สวัสดีครับผมชื่อก้องเป็นสมาชิกในเวปนี้มาได้ประมาณนึงแล้วก็เลยอยากจะนำเสนอเรื่องจริงที่เคยเกิดกับตัวผมเอง
เรื่องอาจจะดูยาวไปนิด อาจจะบรรยายไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่นะครับยังไงติชมกันได้


ก็เมื่อประมาณ 6ปีก่อน มันเป็นเรื่องระหว่างตัวผมกับนายจ้างสาววัยกลางคน เริ่มจากเมื่อประมาณปี2550


ตอนนั้นผมก็อายุประมาณ32ปี ได้เข้ามาเป็นพนักงานใหม่ของบริษัทแห่งหนึ่งทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยฝ่ายการตลาดต่างประเทศและส่งออกโดยที่ผมได้เข้ามาทำงานที่นี่ก็เพราะว่ามีเพื่อนแนะนำมาและเคยทำงานที่นี่แต่ต้องลาออกไปอยู่กับสามีที่ต่างประเทศทำให้ผมมาสมัครงานที่นี่เพราะช่วงนั้นผมกำลังอยากเปลี่ยนงานเพราะเหตุผลบางอย่าง  พอถึงวันนัดมาสัมภาษณ์ก็เป็นทางคุณแหม่ม(ชื่อเจ้านาย)เองที่เป็นผู้สัมภาษณ์ ผมเองและการสัมภาษณ์ก็ผ่านไปด้วยดี ตัวผมเองก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับคุณแหม่มเลยเห็นแค่เธอเป็นผู้หญิงอายุ 43ปี ที่หน้าตาออกแนวลูกครึ่งจะจีนๆ จะหมวยก็ไม่เชิง จะดูเป็นฝรั่งก็ไม่ใช่ มันปนๆ กันยังงัยไม่รู้ คุณแหม่มดูเป็นworkingwomen มาก และอีกอย่างคุณแหม่มเองก็แต่งงาน มีลูก 1 คนเท่าที่ทราบมาก็คือสามีของคุณแหม่มเป็นนักการเมืองท้องถิ่นเป็นนายก อบต.และเท่าที่รู้ก็คือกว้างขวางพอสมควรในแถบ
จังหวัดกาญจนบุรี  โดยคุณแหม่มให้ผมมาเริ่มทำงานตอนต้นเดือนพ.ค.2550  แล้วพอถึงกำหนดผมก็มาทำงานตามปกติแต่ว่าโต๊ะทำงานผมผมนี่สิ ดันนั่งรวมอยู่ในห้องทำงานของคุณแหม่มนี่สิ ผมเองก็งงๆ +เกร็งๆนิดหน่อยแต่พอลองถามเพื่อนดู เพื่อนก็บอกว่าตัวเค้าเองก็นั่งโต๊ะตัวนั้นเหมือนกัน ไม่ต้องคิดมากหรอกซึ่งงานหลักๆ ของผมก็เป็นเหมือนเลขาของคุณแหม่มคือเวลามีนัดประชุมหรือต้องออกตลาดไปติดต่อพวก supplier ต่างๆหรือการไปเสนองานขาย ผมเองก็ต้องคอยตามติดคุณแหม่มไปด้วยแทบทุกที่โดยปกติคุณแหม่มจะเป็นคนขับรถแล้วให้ผมนั่งข้าง ๆเวลานั่งคุยกันในรถคุณแหม่มจะดูเป็นคนสบายๆ ไม่เครียดเหมือนเวลาอยู่ในออฟฟิศ เวลาขับรถก็จะคุยเรื่องสัพเพเหระไปเรื่อยๆคุยเก่งมาก จนบางครั้งเกือบขับรถชนหรือเบรคไม่ทันก็หลายครั้ง  จนระยะเวลาการทำงานผ่านไปประมาณ 8เดือนคุณแหม่มก็มีนัดจะไปประชุมกับลูกค้าที่โรงงานที่จังหวัดจันทบุรี พอสัก 9.30 น.ผมก็เตรียมเอกสารต่างๆ เดินนำหน้าคุณแหม่มมารอที่รถตามปกติ พอคุณแหม่มมาถึงที่รถผมก็งงนิดหน่อยเพราะวันนี้คุณแหม่มแต่งตัวแนวสาวออฟฟิศใส่กระโปรงสั้นเลยเข่ามาเกือบคืบ แถมยังมีผ่าขึ้นมาอีกและใส่เสื้อเชิ้ตรัดรูปพับแขน ทำให้ผมตะลึงกับสัดส่วนสะโพกกลมกลึงและเรียวขาขาวๆ กะคร่าวๆรูปร่างน่าจะประมาณ 34-25-37 ได้ (ที่สะโพกดูใหญ่คงเพราะผ่านการมีลูกมาแล้ว) เพราะปกติคุณแหม่มจะชอบแต่งตัวเสื้อเชิ้ตและใส่สูททับบ้างแต่ที่จะใส่กางเกงทำงานสีดำตลอด แล้วคุณแหม่มก็พูดทักขึ้นมาว่า คุณก้อง ! วันนี้ชั้นจะให้เธอเป็นคนขับรถให้นะ !
ทำให้ผมออกจากภวังค์และผมก็ตอบไปว่า ได้ครับ..... ผมเองก็รับกุญแจมาแล้วก็เดินไปประจำที่เพื่อจะขับรถ แต่แล้ว
คุณแหม่มก็เปิดประตูมานั่งข้างหน้า ข้างๆคนขับผมก็หันหน้าไปมองคุณแหม่มแบบทำหน้างงๆ คุณแหม่ก็พูดขึ้นว่า
มองอะไรจะให้ชั้นไปนั่งข้างหลังหรืองัย ?   ผมก็ตอบไปว่า  ใช่ครับผมนึกว่าคุณแหม่มจะนั่งข้างหลังซะอีก   คุณแหม่มก็พูดต่อไปอย่าพูดมากเลยน่า....รีบไปเถอะเดี่ยวชั้นเข้าประชุมสายนะ   ผมก็เลยไม่พูดอะไรต่อก็ขับรถออกไป ระหว่างทางก็คุยกันตามปกติ แต่ผมเองก็มีแอบมองๆเรียวขาของคุณแหม่มที่มันโชว์ความขาวพ้นชายกระโปรงออกมาบ้างเป็นบางจังหวะทำให้เจ้าน้องชายของผมมันตื่นตัวและผงกหัวงึกๆ อยู่ในกางเกงเป็นบางจังหวะ แต่ก็พยายามไม่คิดอะไรให้มันเลยกว่านี้ พอถึงจันทบุรีประมาณเกือบเที่ยง ก็รีบเข้าไปประชุมตามปกติ ผมเองก็นั่งอยู่ด้านซ้ายมือของคุณแหม่มก็จดบันทึกไปเรื่อยแล้วก็มีแว๊ปนึงเผลอมองไปตรงหน้าอกของคุณแหม่ม ก็เห็นร่องกระดุม ก็เลยแอบมองดูก็เห็นเต้านมขนาดประมาณ34 นิ้ว  ที่มันดันเสื้อเชิ้ตออกมาผมก็เลยชำเลืองมาลงต่ำเพื่อดูขาขาวๆ ของคุณแหม่มที่มันโชว์ความขาวผ่านกระโปรงที่ผ่าขึ้นมาแถมยังร่นขึ้นอีกอีกตอนที่นั่งประชุมแล้วผมก็เริ่มคิดอะไรลามกเพื่อแก้ง่วงระหว่างประชุมไปเรื่อยๆ ....เมื่อประชุมเสร็จประมาณเกือบบ่าย2 โมงผมก็เตรียมจะขับรถกลับออฟฟิศ แต่คุณแหม่ก็ได้พูดขึ้นมาว่านี่เรายังไม่ได้ทานข้าวเลยไปหาอะไรทานกันดีกว่าผมก็ตอบไปว่าคุณแหม่มจะทานอะไรหล่ะครับ ?  คุณแหม่มก็บอกว่าจากที่นี่ขับรถไปแวะแถวระยองหรือชลบุรีก็ไม่ไกลเท่าไหร่ ไปหาทานอาหารทะเลกันดีกว่า...ผมก็ตอบไปว่าตามใจครับ ยังงัยคุณแหม่มก็เลี้ยงอยู่แล้ว..55  คุณแหม่มก็หัวเราะ แล้วก็บอกว่ารีบไปเถอะหิวแล้ว...ผมก็เลยเสนอไปว่าไปแวะทานแถวอ่างศิลก็แล้วกันนะครับ(แบบว่าไม่ค่อยรู้จักสถานที่อ่ะ รู้อยู่ก็ที่นี่เพราะเคยไปทานกับแฟน)คุณแหม่มก็ตอบมาว่าก็แล้วแต่เธอนะ.....เมือทานอาหรกลางวันเสร็จแล้วเวลาก็ล่วงเลยมาจน6โมงเย็นแล้ว ผมก็ขับรถเพื่อจะมุ่งหน้ากลับ กทม.ระหว่างทางคุณแหม่มก็คุยกับผมตามปกติ แต่คราวนี้คุณแหม่มมีถามเรื่องถึงส่วนตัวบ้างว่ามีแฟนหรือยัง ? อายุขนาดนี้แล้วเมื่อไหร่จะแต่งงาน?ผมก็ตอบไปว่าแฟนมีแล้วครับแต่ที่ยังไม่แต่งงานเพราะว่ายังเก็บเงินต่อเติมบ้านไม่เสร็จซะทีและที่สำคัญยังทำใจเลิกเที่ยวกลางคืน เที่ยวโคโยตี้ไม่ได้ แต่ก็คิดว่าอีกไม่เกิน 2ปี  คงแต่งแน่ครับ อะไรประมาณนี้แล้วคุณแหม่มก็ถามว่าเวลาไปเที่ยวกลางคืน หรือเที่ยวโคโยตี้นี่มันเป็นยังงัย ?ผมก็อธิบายไปว่าปกติก็จะชอบไปนั่งกินเหล้าคุยกับเพื่อน ๆ ตามร้านนั่งดื่มแถวทองหล่อหรือRCA เพื่อแหล่สาวๆ จีบได้ก็จีบ มีแดนซ์บ้างเวลาเมาแต่พักหลังก็มีเที่ยวพวกโคโยตี้บ้าง แบบว่าบางทีก็ซื้อดื่มเพื่อให้น้องๆเค้ามานั่งบริการ พูดคุย เอาใจเราอะไรประมาณนี้แล้วพอน้องเค้าเลิกงานก็มีรอรับเพื่อพาไปเที่ยวต่อหรือพาไปทานข้าว ถ้าโชคเข้าข้างก็ได้ไปจบโรงแรม
แต่มันก็มีบางครั้งก็ไม่ได้ทานข้าวเสร็จไปส่งน้องเค้าก็จบกันไปไม่มีอะไรนี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เงินแต่งบ้านมันหดหายไป
แต่งบ้านไม่เสร็จซะทีเพราะว่าเอาเงินไปทำบุญเลี้ยงโคหมด.....คุณแหม่มก็ทำหน้างงอะไรเหรอที่ว่าเลี้ยงโคหมด ?  
ผมก็ตอบไปว่าก็โคโยตี้ไงครับ....เสียงผมและเสียงคุณแหม่มก็หัวเราะกันลั่นในรถไปเลย
พอถึงด่านจ่ายค่ามอเตอร์เวย์ผมก็หันไปก็สังเกตเห็นว่าคุณแหม่มได้เผลอหลับไป ดูเวลาก็ ประมาณ 1ทุ่มแล้ว
ผมเองก็เลยถือโอกาสลดความเร็วของรถลงเพื่อจะได้พออาศัยจังหวะแอบมองหน้าอกและเรียวขอของคุณแหม่มไปด้วยจ้องมองไปสักพักเจ้าน้องชายก็ตื่นตัวสิครับผมก็ได้แต่เอามือกุมและคลำคลึงเจ้าน้องชายเพื่อช่วยแก้ง่วงใจนึงก็อยากจะลองเอามือไปวางบนต้นขาของคุณแหม่ม แต่อีกใจก็คิดว่าถ้าคุณแหม่มโวยวายมาหล่ะก็ซวยแน่เรา....ก็เลยได้แต่ชำเลือง
มองและวาดมโนภาพไปเรื่อยๆระหว่างขับรถ.....จนกระทั่งใกล้จะถึงออฟฟิศผมหันไปคุณแหม่มก็ยังคงหลับอยู่
ผมก็เลยได้โอกาสใช้มือเอื้อมไปจับที่ขาของคุณแหม่มตรงเหนือหัวเข่าและเขย่าเพื่อปลุกคุณแหม่มให้ตื่นขึ้น.......
เพราะว่าถึงออฟฟิศแล้วผมก็เปลี่ยนไปขับรถของผมเพื่อกลับบ้าน แล้วคุณแหม่มเองก็ขับรถออกจากลานจอดรถไปหลังจากนั้นผมและคุณแหม่มก็ดูจะสนิทสนมกันมากขึ้นบางครั้งเวลานั่งอยู่ในห้องทำงานด้วยกัน2 ต่อ 2
ก็เริ่มที่จะมีคุยกันหัวเราะกันเสียงดังบ้างยิ่งเวลาอยู่ในรถด้วยกันนี่บางครั้งคุณแหม่มเริ่มจะชอบให้ผมเล่าเรื่อง
ขำขันในแบบทะลึงๆ บ้างแล้วคุณแหม่มก็จะนั่งหัวเราะชอบใจตลอด.....จนมีอยู่วันนึงต้องออกจากออฟฟิศตั้งแต่
8โมงเช้า และเดินทางไปโรงงานที่จังหวัดกาญจนบุรีเพราะมีการตรวจ ISO + QC งานออร์เดอร์ล๊อตใหญ่ที่กำลัง
จะถึงกำหนดส่งให้ลูกค้าทำให้ต้องออกจากโรงงานก็เกือบ2ทุ่มเข้าไปแล้ว พอออกจากโรงงานผมก็รีบเหยียบคันเร่ง
เพื่อทำเวลาเพราะว่าวันนี้เป็นวันศุกร์แห่งชาติซะด้วยมีนัดกับกลุ่มเพื่อนๆ จะไปดริ๊งค์กันซะหน่อย
พอความเร็วรถมากขึ้นคุณแหม่มก็ถามว่า ทำไมวันนี้ดูรีบร้อนจังผมก็ตอบไปว่าพอดีมีนัดกับเพื่อนครับ
คุณแหม่มก็เงียบไปสักพัก แล้วก็พูดขึ้นมาว่าขอไปเที่ยวด้วยไปป่าว ? ผมเองก็ตกใจและตอบไปว่าไม่ได้
หรอกครับ สถานที่ที่ผมไปเที่ยวมันไม่เหมาะกับคุณแหม่มหรอกครับคุณแหม่มก็บอกว่าทำไมหล่ะ ยังเคยเห็น
ผู้หญิงบางคนยังไม่นั่งดื่มได้เลยอ่ะหรือเห็นว่าชั้นอายุเยอะเกินไป ผมก็บอกว่าไม่ใช่ครับ วันนี้ผมไม่ได้ไปนั่ง
ร้านแบบนั่งดริ๊งค์ฟังเพลงแต่วันนี้ไปเที่ยวผับแบบที่มีโคโยตี้อ่ะครับ คุณแหม่มก็เลยเอื้อมมือมาจับมือผมไปวาง
ไว้บนตักแล้วพูดแบบอ้อนๆ ว่าน่าๆ นะๆขอให้ชั้นไปด้วยนะ ผมก็ตอบไปว่ามันไปไม่ได้จริงๆ ครับ
(คือตามจริงก็สามารถพอไปได้หล่ะครับแต่แบบว่าผมคิดไปเองและอาย กลัวเพื่อนจะแซวว่าพาเจ้านายสาวแก่มาเที่ยว
หรือว่ากิ๊กกันอะไรประมาณนี้หล่ะ)คุณแหม่มก็ยังตื้อไม่เลิก และยังคงกุมมือผมแต่ว่าเริ่มดึงมือผมเข้าไปใกล้กับ
เป้ากางเกงมากขึ้นจนผมเองก็รู้สึกว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ  แล้วคุณแหม่มก็พูดขึ้นมาว่าขับรถให้ช้าๆลงหน่อยสิ
ผมเองก็ลดความเร็วลงมาระดับหนึ่ง  ถ้าหากว่าคุณก้องไม่ให้ชั้นไปด้วยคุณก้องก็หาที่ไหนก็ได้ที่สามารถพา
ชั้นไปนั่งดื่มนั่งฟังเพลงได้ ? ผมก็เลยถามไปว่าแล้วคุณแหม่มไม่กลับบ้านเหรอครับ ?  คุณแหม่มก็บอกว่าไม่กลับอ่ะ
เพราะสามีพาลูกสาวไปเที่ยวฮ่องกง 4-5วันกว่าจะกลับ นี่ถ้าชั้นไม่ติดงานก็คงต้องไปด้วยแล้วหล่ะ
ผมก็หันไปมองคุณแหม่มนิดนึงก็รู้สึกว่าตอนนี้มือของผมถูกคุณแหม่มนำมันมาสัมผัสอยู่กลางร่องอกของ
คุณแหม่ม....พอผมเห็นสถานะของมือผมตอนนี้ทำให้เริ่มมีอารมณ์นิดๆแต่ก็ยังไม่กล้าที่จะทำอะไรต่อ ขณะนั้นเอง
คุณแหม่มก็ตะโกนขึ้นมาว่าเลี้ยวซ้ายทางนี้เลยคุณก้อง เลี้ยวเลย...!! ผมสังเกตก็เห็นป้าย ถนนพุทธมณฑลสาย7
ผมก็รีบเลี้ยวเข้าไปตามคำสั่ง แต่ผมก็ชะลอรถและหันไปถามว่าคุณแหม่มให้เลี้ยวเข้ามาทำไมครับ?
ทางฝ่ายคุณแหม่มก็ตอบว่า อยากให้คุณก้องจอดรถเพื่อคุยกันให้รู้เรื่องก่อนว่าจะพาชั้นไปนั่งฟังเพลงที่ไหน?
ผมก็ตอบไปว่า ไม่ได้หรอกครับ วันนี้ผมมีนัดกับเพื่อนๆผมไปไหนกับคุณแหม่มไม่ได้จริง ๆ   คุณแหม่มเอง
ก็ยังไม่ยอมเลิกรากลับเอามือของผมที่กุมไว้ตรงหน้าอกเลื่อนลงมาคลึงตรงเป้ากางเกง และพูดขึ้นมาว่าน่าคุณก้อง
อยู่เป็นเพื่อนชั้นหน่อยนะ นะ...ผมจอดรถและมองหน้าคุณแหม่มที่ทำเศร้า หน้าตาละห้อย แต่ว่ามือยังคงกุมมือ
ของผมและคลึงเคล้าไปมาตรงเป้ากางเกงของคุณแหม่มอยู่.....จนผมเองรู้สึกเริ่มมีอารมณ์จนเจ้าน้องชายเริ่มจะพองตัว
....ขณะนั้นเองคุณแหม่มก็เอามือเอื้อมมาจับกางเป้ากางเกงของผมและกำๆ ขยำๆ และก็พูดว่า คุณก้องช่วยชั้นหน่อยสิ ?
......ผมเองก็ใช่ว่าจะไร้ประสบการณ์ ก็เลยเข้าเกียร์ P ไว้ และสังเกตดูข้างทางรอบๆ ก็มือและเปลี่ยวพอดู จากนั้นผมก็
เริ่มใช้นิ้วของผมแยงไปตรงเป้ากางเกงของคุณแหม่ม คุณแหม่มเองก็ถึงกับสะดุ้ง และครางออกมาเล็กน้อย..อืม....
พร้อมกับหลับตาพริ้ม....ส่วนมือของคุณแหม่มก็ยังคงกำเจ้าน้องชายของผมพยายามรูดขึ้นๆ ลงๆ ขณะนี้มันได้พอง
ตัวตุงอยู่ในกางเกงอยากจะออกมาเต็มที่แล้ว.....
ส่วนผมเองก็เหมือนจะได้ใจก็ใช้มืออีกข้างดับเครืองและปลดเจ้าเข็มขัดนิรภัยของผมและของคุณแหม่มออก
จากนั้นก็เอี่ยวตัวไปใช้มือขย้ำที่หน้าอกของคุณแหม่ม ส่วนคุณแหม่มเองก็ยังคงทำหน้าเหย่เก และคราง อืมๆ
ในลำคอ แต่ทว่ามืออีกข้างของคุณแหม่มนี่สิกำลังปลดเข็มขัดของตัวเอง และก็ปลดตะขอกางเกง และรูดซิปกางเกง....
จากนั้นก็เอามือที่กุมมือผมอยู่นั้น จับเอามือผมให้ยัดลงไปในกางเกงใน ทำให้ผมรู้สึกได้ว่าคุณแหม่ม
ใส่กางเกงในลายลูกไม้ทั้งตัวแน่ๆ เพราะด้านหน้าก็ยังเป็นลูกไม้เลย และแล้วมือของผมก็ได้รู้สึกและสัมผัสกับ
ป่าผืนน้อยที่ปกคลุมอยู่ของคุณแหม่ม ผมก็เลยพยายามเอาเจ้านิ้วกลางของผมแทรกตัวรูดลงไปตามร่องกลีบ
ทำให้ได้สัมผัสกับน้ำเมือกเหนียวๆ นั่นแสดงว่าคุณแหม่มเองมีอารมณ์เป็นอย่างมากน้ำหล่อลื่นถึงได้ออกมาขนาดนี้.........
ส่วนคุณแหม่มเองก็ไม่ยอมน้อยหน้าจัดกางปลดซิปของผมเพื่อพยายามจะควักเอาเจ้าน้องชายของผมออกมาดูโลก
โดยผมเองก็รีบเอามือที่กำลังขยำหน้าอกของคุณแหม่มกลับมาช่วยปลดเข็มขัดแล้วปลดกระดุมกางเกงออก
เพราะกลัวว่าถ้างัดเจ้าน้องชายออกมาโดยแค่ปลดซิปก็กลัวจะโดนซิปหนีบเข้ามันจะหมดอารมณ์แถมเจ็บอีกต่างหาก...แล้วเจ้าน้องชายของผมก็หมดจากพันธนาการออกมาสู่กำมือของคุณแหม่มแบบเต็มๆ พร้อมกับการรูดขึ้นรูดลง
ตามจังหวะพร้อมๆกับที่คุณแหม่มโดนนิ้วกลางของผมแยงเข้าๆ ออกๆจนคุณแหม่มเองถึงกับยกสะโพกให้ลอยขึ้น
เพื่อกางเกงในและกางเกงทำงานให้ออกมาคอกองอยู่เหนือหัวเข่าและพยายามอ้าขาออกให้กว้าง ส่วนมือของผม
อีกข้างก็กำลังพยายามที่จะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของคุณแหม่มออก และคุณแหม่มเองก็ช่วยเอามือไปปลดตะขอเสื้อใน
ของตัวเองออกและก็เลิกชุดชั้นในขึ้นเพื่อให้นมทั้ง2ข้างออกมาเป็นอิสระผมได้พยายามเอี่ยวที่จะเอาปากไปดูดหัวนม
ของคุณแหม่มและพยายามสังเกตดูจากความมืด ก็พบว่าคุณแหม่มเองก็มีหัวนมที่ไม่ได้คล้ำแต่ก็ไม่ได้ถึงกับชมพู
เหมือนเด็กสาวรุ่นๆ  แต่เพียงแค่นี้ก็ทำให้ผมอดใจไม่อยู่และอ้าปากงับพร้อมกับใช้ฟันขบเบาๆ ไปที่หัวนมของคุณแหม่ม
โดนแบบนี้คุณก็ถึงกับร้องออกมา...โอ้วคุณก้อง......ผมเองก็เข้าสู้โหมดของเด็กทารกอดนมทำการดูดพร้อมกับออกเสียง
จ๊วบๆ  ส่วนคุณแหม่มเองก็ยังคงรูดเจ้าน้องชายของผมไม่ยอมหยุดจนผมเองก็เสียวซะ จนเกือบจะแตกคามือให้ได้......
แล้วคุณแหม่มก็หยุดการรูดพร้อมกับเอามือมาดันให้ผมเอนเอาหลังพิงกับเบาะ พร้อมกับคุณแหม่มก็เอียงตัวข้ามมา
ก้มลงกลางลำตัวพร้อมกับเอาลิ้นวนรอบหัวถอกของผมก่อนจะอ้าปากอมเจ้าน้องชายสุดเลิฟ เข้าไปจนมิดลำ.....
โดนแบบนี้ผมเองก็ถึงกับครางออกมา....พร้อมกับเอามือรวบผมเพื่อที่ผมจะได้มองห็นการกระทำของคุณแหม่ม
ถึงแม้มันจะค่อนข้างมืดแต่ก็พอจะเห็นเป็นเงาลางๆ ได้  กับการใช้ปากของคุณแหม่ม........
ส่วนมือข้างซ้ายของผมเองก็ยังคงใช้นิ้วกลางทำงานแหย่รูของคุณแหม่มอยู่เข้าๆ ออกๆ เร็วบ้าง ช้าบ้าง จนรู้สึกว่าน้ำของคุณแหม่มจะออกมามากกว่าตอนแรกแล้วคุณแหม่มก็ถอนปากออกมา แล้วพูดว่า คุณก้อง ดีจัง แหม่มจะเสร็จแล้ว.....
จนผมเองต้องรีบซอยนิ้วยิก ๆ ให้เร็วขึ้น จนคุณแหม่ม ร้องออกมา....โอ้ว สะ สะเสร็จแล้วคะ.......ผมจึงได้ถอนนิ้วออกมา
และกำลังจะรวบผมคุณแหม่มและพยายามจะโน้มคอลงมาเพื่อให้ใช้ปากเพื่อให้ผมตามขึ้นสวรรค์ไปบ้าง.....
แต่แล้วก็เหมือนโชคร้ายของผมเพราะผมสังเกตเห็นแสงไฟ วับๆ มาแต่ไกล น่าจะเป็นมอเตอร์ไซด์ ทำให้ผมรีบผลักให้
คุณแหม่มกลับไปสู่ที่นั่งของตัวเองแทนที่จะโน้มคอลงมา และผมก็รีบเก็บเจ้าน้องชาย พร้อมกับติดกระดุม+รูดซิป
และบอกคุณแหม่มว่า...มีรถมาครับ เราต้องไปแล้วหล่ะ.... ผมรีบสตาร์ทรถ และ รีบขับสวนเจ้ามอเตอร์ไซด์ออกไป
พร้อมกับกลับรถเพื่อมุ่งหน้าออกถนนใหญ่อย่างรวดเร็ว...ส่วนคุณแหม่มเองผมชำเลืองมองไป ก็พบว่าคุณแหม่มกำลังพยายามจัดแจงเสื้อผ้าและกางเกง ของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง
ระหว่างทางไปถึงออฟฟิศ ผมเองก็รู้สึกผิด และก็ผิดสึกเสียดายนิดหน่อยที่ไม่สามารถตามคุณแหม่มไปสวรรค์ได้........
เมื่อเข้าสู่ใจกลางเมืองรถก็ติด บรรยากาศในรถก็มีแต่ความเงียบ ผมและคุณแหม่ม ต่างคนต่างนั่งนิ่ง ไม่พูดคุย
ไม่มองหน้ากัน  จนใกล้จะถึงออฟฟิศ ผมก็พูดขึ้นมาว่า  ผมขอโทษนะครับคุณแหม่ม....แต่คุณแหม่มกลับเอามือ
มาดึงมือผมไปกุมไว้อยู่บนตัก และพูดขึ้นว่า...แต่ชั้นมีความสุขนะ  ไม่เป็นไรหรอก แต่คุณก้องยังไม่เสร็จไม่ใช่เหรอ??
ผมก็ตอบไปว่าไม่เป็นไรครับ........แล้วคุณแหม่มก็พูดขึ้นว่า ตอนนี้มันก็เลยเวลานัดกับเพื่อนมานานแล้วไม่ใช่เหรอ ?
ผมมองนาฬิกามันก็ 3ทุ่มกว่าแล้ว อีกทั้งมือถือที่ผมเปิดระบบสั่นไว้ มันก็สั่นอยู่หลายรอบแล้ว นั่นแสดงว่าเพื่อน
คงโทรตามจิกอยู่หลายสายพอสมควร..........ผมก็เลยตอบคุณแหม่มไปว่า  แล้วจะให้ผมทำยังไงหล่ะครับ ?
คุณแหม่มก็เลยบอกว่างั้นเราไปนั่งดื่มอะไรกัน2คนดีมั๊ย พร้อมกับบีบมือผมเบาๆ ?  เมื่อได้ยินคุณแหม่มพูด
ออกมาเช่นนั้น มันทำให้อารมณ์ของผมที่ยังค้างคาอยู่ลุกโชนขึ้นมาอีก จังหวะนั้นเอง สายตา+มือ+ความคิด
ทำให้ผมรีบยูเทิร์นรถกลับพร้อมกับรีบเหยียบคันเร่ง และมุ่งตรงไปสู่สถานที่ที่มันแว๊ปเข้ามาในหัวของผมตอนนี้
มันมีอยู่สถานที่เดียวที่คิดได้ในตอนนี้จริง ๆ คือ "โรงแรม บานาน่าสเตท"ที่คิดถึงที่นี่ได้เพราะว่าเคยหิ้วสาวมาที่นี่ครั้งหนึ่ง เห็นว่ามันมิดชิดพอสมควร.......ระหว่างทางคุณแหม่ม ก็ถามผมว่า
สรุปแล้วนี่คุณก้องจะพาชั้นไปไหนหล่ะ ?   ผมก็บอกไปว่า ก็คงหาอะไรดื่มแล้วก็คุยกันนิดหน่อยครับ  ผมใช้เวลาจาก
แถวๆ สีลมมาถึงที่หมายไม่ถึง 30 นาที  ก่อนที่จะเลี้ยวเข้าไป ผมเห็นคุณแหม่มเงยหน้าขึ้นดูป้ายโรงแรม พร้อมพูดขึ้น
ว่า  ที่นี่บรรยากาศดูดี และดูปลอดภัยดีนะ  คุณก้องมาบ่อยเหรอ ?
ยังมีอีกนะครับ..

น่าจะจัดการตั้งนานแล้ว เจ้านายเค้าให้  อิอิ

ก็ทอดสะพานซะขนาดนี้

ได้เจ้านายดีๆแบบนี้ อิจฉาครับ

ทำไมชอบกันจังแต่งเรื่องให้ผู้ชายดูโง่ๆ เซ่อๆ ติดเพื่อน ขี้เมา ขาดความระแวงสงสัย คนส่วนใหญ่มันเป็นแบบนั้นรึ รึคนเขียนโง่ๆ แบบนี้เอง