"น้องญา อารมณ์ดีมาจากไหนเนี่ย" มิ๊งค์ร้องถามเมื่อเห็นราชณิญาเดินยิ้มแก้มแตกเข้ามาในห้องนาฏศิลป์
   "ไม่มีอะไรค่าาาาา" ราชณิญาตอบรุ่นพี่หัวหน้าวงด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
   มิ๊งค์หรี่ตามองหน้ารุ่นน้องคนสวย
   "ได้กับชาคริตแล้วเหรอ" เธอถามในที่สุด
   "พะ....พี่มิ๊งค์!!!! พูดอะไรอย่างนั้นนนนนนน" ราชณิญาร้อง หน้าแดงก่ำ
   "ได้ไหม"
   "ดะ.....ได้ค่ะ" ราชณิญาพยักหน้าอาย ๆ "หรืออออ...เสียก็ไม่รู้"
   "เสียสิ เขาถึงเรียกเสียตัวไง" มิ๊งค์บอก "แล้วยิ้มแบบนี้ แปลว่ายังไม่เลิกกันสินะ"
   "ยังค่ะ" ราชณิญาบอก "พี่มิ๊งค์อย่าอิจฉาหนูน๊าาาาาาาาา"
   "เออ ชั้นไม่อิจฉาก็ได้" มิ๊งค์ตอบห้วน ๆ "แฟนชั้นตอนนี้ก็น่ารักอยู่"
   "พี่พล 6/3 ใช่ไหมคะ"
   "อืม ใช่ น่ารักนะ เอาใจเก่ง"
   "แล้ว...เอ่อออออ ได้กันยังคะ"
   "ยัง เห้ออออ จริง ๆ พี่กลัวเรื่องนี้อยู่เนี่ย"
   "หือ กลัวอะไรคะ พี่ก็...เอิ่ม จะว่าไงดี....ไม่ซิงแล้วไม่ใช่เหรอคะ ต้องกลัวอีกเหรอ"
   "พูดยังกะตัวเองซิงงั้นแหละ" มิ๊งค์ขู่ฟ่อ "ใช่ ชั้นมันเสียตัวแล้ว โดนฟันแล้วทิ้งด้วย แล้วมาเจอแฟนเหี้ย ๆ เอาทุกวันมาเกือบปี (บ้าเอาแต่เซ็กซ์ห่วยด้วย) ไม่รู้หลวมไปแค่ไหนแล้ว แล้ว.....ผู้ชายที่ยังบริสุทธิ์อยู่จะคิดยังไงกับผู้หญิงอย่างชั้นว๊ะ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพลคิดว่าชั้นยังซิงหรือเปล่า ถ้าคิด เขาจะเสียใจไหม ที่ชั้นผ่านมาขนาดนี้"
   "ถ้าเค้ารับอดีตพี่ไม่ได้ เขาก็ไม่คู่ควรกับพี่ค่ะ" ราชณิญาบอก
   "หึ ก็จริง แต่ญาก็พูดง่ายสิ ตัวเองประวัติใสสะอาดขนาดนี้ ขนาดเสียตัวให้นักเปิดซิงยังผูกใจเขาได้เลย"
   "อาจโดนทิ้งพรุ่งนี้ก็ได้นะคะ"
   "แล้วญาคิดว่าชาคริตในตอนนี้เป็นแบบนั้นไหม"
   "ไม่ค่ะ"
   "งั้นก็เชื่อใจเขา แล้วเชื่อในความรู้สึกของตัวเองเถอะ"
   ทั้งสองเงียบไปพักใหญ่
   "แล้ว...เอ่อ" มิ๊งค์เอ่ยปาก "เป็นไงบ้าง เจ็บไหม หรือเจ็บนิดเดียว เดี๋ยวก็เสียวอย่างที่เคยบอกพี่"
   "เจ็บเยอะเลยค่ะ" ราชณิญาเบะปาก "แต่พอเสียวก็เสียวเยอะนะ"
   "อือ ชาคริตเขาเก่งอยู่" มิ๊งค์กระซิบ หน้าเป็นสีชมพูระเรื่อ "ตอนพี่พี่เจ็บไม่เยอะด้วยซ้ำ"  ราชณิญาเบือนหน้าหนี อดคิดอิจฉาไม่ได้ ถึงจะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าพี่ชาคริตเป็นคนเปิดซิงพี่มิ๊งค์แต่เธอก็อดจะหวังไม่ได้ให้พี่ชาคริตเป็นของเธอแค่คนเดียว
   "แล้ว....ที่ไหน.....กี่รอบ" มิ๊งค์ถาม "ของพี่ สามรอบ" แต่ไม่ได้บอกว่าในห้องนี้แหละ
   "ที่บ้านพี่ชาคริตค่ะ"
   "ร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย รู้ไหม ชาคริตไม่เคยพาสาวไปบ้านเลยนะ" มิ๊งค์ตบไหล่เธอ "แสดงว่ารักญาจริง"
   "เอาไปบ้านจะได้เอาถนัดอะดิ่" ราชณิญาบ่น "ของพี่สามเหรอ หึหึหึ อูยยยยยยยยย ของหนูน่าจะเจ็ดแปดรอบได้ เล่นหนูซะสลบคาดุ้นอ่ะ"
   "ป๊าดดดดดดดดดดดดด"
   "ตื่นมาเช้าวันเสาร์ เล่นหนูต่ออีกสี่รอบ วันอาทิตย์ทั้งวันหนูเดินไม่ไหวอ่า"
   "......................" มิ๊งค์กระพริบตาปริบ ๆ "ชาคริตโหดกว่าที่พี่จำได้อีกนะ ถึงว่า ยังเห็นรอยดูดคออยู่เลย ญาเอายาโด๊ปสักหน่อยไหม"
   "ไม่เอาอ่า หนูไหวค่าาาา ถึก" ราชณิญาบอก เธอไม่ค่อยไว้ใจยาอะไรพวกนี้เท่าไหร่ ขนาดยาคุมเม็ดที่แม่พี่ชาคริตให้มาเธอยังไม่ได้กินด้วยซ้ำ นับวันแล้วคิดว่าน่าจะปลอดภัยอยู่
   สองสาวนางรำเงียบกันไปครู่หนึ่ง ก่อนที่มิ๊งค์จะถอนหายใจยาว "ขอให้คบกันยืนยาวตลอดรอดฝั่งนะ ญา แล้วช่วยเชียร์พี่กับพี่พลด้วยล่ะ"
   "ได้เลยค่ะ" ราชณิญายิ้ม
   "พี่ไปแระ ใกล้เข้าเรียนแล้ว"
   "ค่ะ งั้นหนูไปห้องหนูเหมือนกัน แล้วเจอกันค่ะ"

   แต่พอมาถึงห้องของเธอ ราชณิญาก็เจอแป้งฝุ่นนั่งอยู่ที่โต๊ะด้วยตาที่แดงก่ำบวมช้ำ
   "ปะ....แป้งฝุ่น" เธอรีบเข้าไปทิ้งตัวนั่งลงข้างเพื่อนรัก "เป็นอะไรหรือเปล่า"
   "ญะ...ญา" แป้งฝุ่นสะอื้น "มะ....ไม่มีอะไร ชะ ชั้นไม่ได้ร้องงงง"
   "โธ่ แป้ง ตาบวมขนาดนี้ไม่ได้ร้องอะไรล่ะ" ราชณิญาตบหลังเพื่อนเบา ๆ กึ่งตำหนิ กึ่งปลอบใจ "มีอะไรก็เล่าให้กันฟังเถอะ"
   "มะ ไม่มีอะไรจริง ๆ" แป้งฝุ่นพยายามเอามือปิดหน้า "คะ...แค่....."
   แต่ยังพูดไม่จบ โทรศัพท์ของแป้งฝุ่นก็ดังขึ้น เธอยกโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทาแล้วกดรับสาย
   เสียงตะโกนจากอีกฝ่ายดังจนลั่นห้อง แม้ว่าโทรศัพท์จะไม่เปิดลำโพงก็ตาม แป้งฝุ่นรีบกดวางสายแล้วซบหน้าลงไปร้องไห้
   "แป้ง....นี่เรื่องอะไรเหรอ"
   แป้งฝุ่นอ้าปากจะตอบ แต่เสียงกริ่งดังขึ้นมาเสียก่อน ตามมาด้วยเสียงอาจารย์ประจำชั้นที่เรียกให้นักเรียนออกไปเข้าแถว

   ตลอดทั้งช่วงเช้า แป้งฝุ่นนั่งเงียบ ไม่พูดไม่จา ราชณิญาคอยจับตาดูเพื่อนตลอด แต่ก็ไม่กล้าพูดไรระหว่างที่ครูกำลังสอนอยู่ในชั้นเรียน
   จนถึงเวลาพักเที่ยง ราชณิญาเห็นพี่ชาคริตกับพี่น้ำฟ้าอ่านหนังสือด้วยกันอยู่ในสวนหย่อมตามปกติ แต่แทนที่จะเข้าไปหาตามปกติ เธอก็ตัดสินใจเดินตามแป้งฝุ่นไปนั่งด้วยกันในโรงอาหาร
   "ขอบคุณนะ ญา ที่เป็นห่วงชั้น" แป้งฝุ่นกระซิบ
   "อืมมม ไม่เป็นไรหรอก" ราชณิญากระซิบตอบ "มีอะไรก็บอกชั้นได้นะ ชั้นเป็นเพื่อนแกนะ ยัยแป้งฝุ่น"
   "อือ งั้น เราไปหามุมสงบคุยกันเถอะ ชั้นไม่อยากกินอะไร" แป้งฝุ่นกระซิบ
   "งั้น ตามมา" ราชณิญาคว้ามือแป้งฝุ่น แล้วพาเพื่อนรักเดินไป จนถึงในซอกตึก ซอกแห่งความลับ ที่เก็บของเก่าที่เธอเคยเข้ามาคุยกับพี่ชาคริต
   "เอาหล่ะ แป้งฝุ่น มีอะไร เล่ามาให้ชั้นฟังเถอะ" ราชณิญาบอก
   แป้งฝุ่นสูดหายใจลึก ๆ
   "ญา แกจำตอนที่ชั้นอกหักจากพี่ชาคริตได้ไหม"
   "แป้ง....ชั้นขอโทษนะ แต่ชั้นชอบพี่ชาคริตเหมือนกัน"
   แป้งฝุ่นส่ายหัว "แกไม่ผิดหรอก ชั้นเข้าใจ.....แต่.....แต่......"
   แป้งฝุ่นปาดน้ำตา "ไอ้ชัยมันเข้ามาปลอบใจชั้น"
   "แป้ง!! ชั้นว่าพี่แค่ชัยไม่ใช่คนดีนะ...." ราชณิญาเริ่ม
   "ชั้นรู้!!!!...." แป้งฝุ่นตะโกน แต่ก็เงียบไป "ขอโทษที ญา...จริง ๆ ชั้นก็น่าจะบอกแกสักหน่อย แต่พี่ชัยบอกว่าไม่อยากให้ญารู้ เดี๋ยวญาอิจฉา"
   ราชณิญาทำหน้ารังเกียจ
   "แล้ว....มันแอบถ่ายคลิปตอนมีอะไรกันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แล้วเอาไปปล่อยในเว็บโป๊..." น้ำตาเป็นหยด ๆ เริ่มไหลออกจากตาแป้งฝุ่นอีกครั้ง
   "แป้ง..."
   "พ่อแม่ชั้นเห็นคลิปแล้วด้วย" เสียงของแป้งฝุ่นสั่นเครือจนฟังแทบไม่รู้เรื่อง "เพิ่งได้เห็นตอนชั้นออกจากบ้านมาแล้ว วันนี้กลับบ้านไปไม่รู้เลยชั้นจะโดนอะไรบ้าง"
   "แจ้งความสิ" ราชณิญาแนะ "แป้งยังไม่ถึง 18 ไม่ใช่เหรอ นับเป็นพรากผู้เยาว์ได้เลยนะ"
   แป้งฝุ่นส่ายหน้า "แจ้งความแล้วชั้นจะเอาหน้าไปไว้ไหนล่ะ คลิปมันก็ฟ้องอยู่ว่าชั้นเต็มใจ แล้วมันก็เบลอหน้าเบลอตัวตัวเองหมด ดูไม่ออกเลยว่าผู้ชายเป็นใคร"
   เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเปิดคลิปให้ดูด้วยมือที่สั่นเทา ราชณิญาจ้องดูด้วยสีหน้ารังเกียจสองสามนาทีก็เอื้อมมือไปกดปิด
   "ชั้นดูพอแล้ว" ราชณิญาบอก "แล้วแกจะทำยังไง แป้ง หือ ไม่แจ้งความเราก็เป็นผู้เสียหายฝ่ายเดียวสิ แจ้ง"   
   "ชั้นไม่รู้....ไม่รู้จริง ๆ แต่ชั้นไม่อยากให้เรื่องมันใหญ่..... ฮืออออออ" แป้งฝุ่นปล่อยโฮออกมา ราชณิญารีบดึงตัวเพื่อนมากอด
   "ไม่เป็นไรนะ แป้งฝุ่น ไม่เป็นไร" ราชณิญากระซิบ พลางก็ลูบผมเพื่อน "ชั้นอยากจะช่วยแกจริง ๆ นะ เดี๋ยวชั้นจะลองช่วยกันคิดกับพี่ชาคริตแล้วกัน ว่าจะทำยังไงได้บ้าง"

   ขณะเดียวกัน ชาคริตกับน้ำฟ้าก็กำลังทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันอยู่

มิ้งถามน้องญาตรงไป  จนน้องอาย​ แต่ยังอมยิ้ม

 ::Hmmm::ช่วยเพื่อนยังไงดี

ต้องหาทางช่วยเพื่อนแล้ว

งานนี้ต้องพึ่งสมองพี่ชาคริสด้วยแล้วล่ะจะช่วยแป้งยังไงดี

ไปบอกชาคริตให้ไปช่วยเร็วๆ  แก้แค้นคืน

แป้งฝุ่นโดนไอ้ชัยปล่อยคลิปโป๊จนได้

แบบนี้ต้องพึ่งชาคริตแล้วล่ะ

  เอ้า ไอ้ชาคริด

หายไปนาน จนต้องอ่านใหม่

ปัญหาใหญ่ของแป้ง

...รอมานาน ในที่สุดก็มา...

อ้าว ชาคริต กิจกรรมเข้าจังหวะกับน้ำฟ้าเหรอ

จบกันแป้งฝุ่นทำไงดี พ่อแม่เห็นคลิปแล้ว งานนี้พี่ชาคริตต้องออกโรงแล้วล่ะ

ขอบคุณครับ...แบบนี้แป้งฝุ่นจะแก้ไขยังงัย..หรือน้องญาต้องเข้าไปช่วย