ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 10 ลูกค้าแปลก

แวะไปดูเรื่องเก่าๆกัน

แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 1 THE ORIGINAL   
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 2 วัยแห่งความรัก   
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 3 เพื่อนคุย     
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 4 โกอินเตอร์     
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 5 ส่งท้ายวัยมัธยม   
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 6 เฟรชชี่ปีหนึ่ง   

แฟนกู ภาค 1 
แฟนกู ภาค 2 
แฟนกู ภาค 3 
แฟนกู ภาค 4 
------------------------------------------------------------------------


ราวกับฟ้าผ่ากลางตัวผม...

ผมช้อคสุดขีด  เมื่อได้ยินเธอตอบมาแบบนี้  ไอ้เตมันไปอยู่กะเมมโมตามที่ผมคิดไว้  เธอต้องเสร็จไอ้เตแน่ๆ
"เมมโม  ให้พี่ไปหาได้มั๊ย..."
"พี่ไม่ต้องมา  เมมโมมีพี่เตแล้ว..."
"เมมโม  พี่ขอโทษ..  ให้พี่ไปหานะ"
"ไม่ต้องมา...พี่  ตอนนี้พี่เตอยู่นี่   นั่งอยู่นี่  แค่นี้ก่อนนะคะ..."

แล้วเธอก็วางสายไป  ผมอึ้ง  ช้อคสุด  ตกใจสุด  หูอื้อตาลาย  งงไปหมด  เมมโมไปกะไอ้เต  หัวผมคิดทะลุไปจนถึงไอ้เตอยู่ในตัวเมมโมแล้ว   ผมโกรธตัวเองมากๆ  ที่ผมน่าจะขอพี่น้ำมากะเมมโมก่อน  แล้วค่อยไปหาเธอ   ผมพลาดไปแล้ว   

แต่..เอ๊ะ..   ผมต้องมากังวลมาเป็นห่วงเมมโมทำไมวะ.. 

ผมต้องไม่ผูกพันกะลูกค้านี่หว่า  ผมห้ามรักเมมโมนี่หว่า  แล้วผมเสือกไปรู้สึกงี้ได้ไง....   ผมสะบัดหัวให้ความโง่ของผมหลุดออกไปก่อนเดินขึ้นไปหาพี่น้ำอีกครั้ง

"พี่น้ำครับ  คืนนี้พี่ยังอยากให้ผมอยู่กะพี่มั๊ยครับ"
พี่น้ำยิ้ม..ไม่ได้พูดอะไร  แต่ดึงผมเข้าห้องของเธอ   และคืนนั้นผมก็เย็ดพี่น้ำแก้แค้นเมมโมน้องรักไปอีก 3 ที  พี่น้ำกรี๊ดมากที่ผมแสดงความดิบที่แท้จริงออกมา  แต่มันกลับไปทำให้พี่น้ำชอบผมมากขึ้นไปอีก.. เฮ้อ
...........................................................................................

จากวันนั้นเป็นเดือน...เรื่องก็เงียบหายไป   เมมโมไม่โทรมาหาผมอีก...
ผมตั้งใจจะไม่คิดถึงเมมโมอีกแล้ว  จะว่าไปก็ไม่เชิง  ผมคิดถึงเมมโมเสมอแต่วิญญาณด้านลบของผมบอกว่าอย่าไปคิดถึง..   ผมลืมเมมโมไปแล้ว  ชีวิตของผมก็เหมือนเดิม  แต่เหตุการณ์ที่ผ่านๆมาหลายๆครั้งทำให้ผมชักไม่อยากไปยืนขายน้ำต่อไป   ผมคาดว่าสักวันผมอาจตายด้วยอาชีพนี้

วันนึงผมเจอกะพี่ชาติ
"ไอ้เหี้ย  ม่อน..มึงพูดจริงดิ  เย็นนี้ไปกะกูแล้วชี้ให้กูดูหน่อยว่าตัวไหน  กูจะกระทืบมัน"
"เฮ้ย  อย่าเลยพี่ชาติ  ผมว่าที่เฮียส่งลูกน้องลงมากระทืบพวกมันก็น่าจะหยุดได้แล้วมั้ง  ผมว่าถ้าเฮียแกเล่นแรงไอ้สามตัวคงเป็นศพ"
"ไม่ได้  พวกเหี้ยเนี่ย...มาทำงานทีหลังกูทั้งนั้น  เสือกมาอวดเบ่ง  กูยังไม่เคยเก็บเงินใครเลย  มันก็ลำบากด้วยกันทั้งนั้น   ไม่ได้...กูไม่ยอม...เย็นนี้มึงไปกะกู"

พี่ชาติหัวร้อนไฟลุกเมื่อผมเล่าเรื่องชกต่อยรีดไถคืนนั้นให้ฟัง  พี่ชาติบอกว่าพี่เค้าไม่เคยมารีดไถพวกเดียวกัน  ก็รู้ๆอยู่ว่าทุกคนไม่มีกินถึงต้องทำแบบนี้  พี่ชาติบอกว่ามีพวกต่างถิ่นมาสวมรอยเก็บเงินรีดไถบ้าง  ปลอมเป็นตำรวจมามั่ง  แต่พวกเราก็ไม่จ่าย  แล้วก็รวมหัวไล่มันไป  ซึ่งมีเรื่องราวชกต่อยกันบ่อยๆ  แต่หลังๆก็น้อยลง  และเย็นวันนั้นผมก็ไปกะพี่ชาติ  พี่ชาติเดินพาผมไปหาตัวไอ้เหี้ยนั่นตั้งแต่หัวถนน  พอเราเดินผ่านไปไม่ว่าคนไหนก็ยกมือไหว้พี่ชาติ   ที่แก่กว่าก็จับมือทักทาย  ผมเพิ่งรู้ว่าพี่ชาติกว้างขวางแถวนี้อย่างมาก...

"ไม่หรอก..พี่ชาติ  คืนนั้น...ผมเห็นแล้วหละ   พวกผมคิดว่าตำรวจ  ไม่รู้ว่ามันมารีดเงินน้อง  ไม่งั้นพวกผมก็ไปช่วยแล้ว... ผมว่ามันพวกต่างถิ่นแหละ" 
"โธ่...ไอ้เหี้ยป๋องเอ๊ย  มึงก็ทำมานานแล้วนะ  อยู่แถวนี้ก็นาน   พวกมึงดูง่ายๆ  ตำรวจแม่งไม่ค่อยชกต่อยหรอก   ถ้ามีต่อยกันอ่ะ  มึงวิ่งไปได้เลย  ไม่ว่าใครก็ต้องช่วย  เหี้ย..คราวหน้าถ้ามาอีก ฝากมึงจัดหน่อย"
"โห...พี่  แต่เสี่ยของไอ้ม่อนมันดุนะ  วันนั้นลูกน้องแม่งลงจากรถมาก็ฟาดไม่เลี้ยง  ผมว่าถ้าเสี่ยสั่งยิงทิ้งไอ้พวกนั้น...มันตายห่าแน่   ผมว่าจากนี้แม่งคงไม่กล้ามาหละ"
....................................................................................

พี่ชาติเดินคุยกะผมมาจนเกือบถึงท้ายถนนที่ประจำของเรา  แต่พี่ชาติก็มีลูกค้าและไปกะลูกค้าก่อน  ผมเดินคนเดียวเรื่อยมาจนเจอไอ้เต  ผมผงะเมื่อเจอหน้ามัน  และผมเป็นฝ่ายที่ไม่อยากทักทายมัน

"ไง...ไอ้ม่อน.  หายหน้าไปเลยมึง"
"ไม่หาย  ไม่ค่อยได้ออก  สอบแม่งแยะ..."
"เฮ้ย...มึง  กูได้ไปกะน้องคนนั้นของมึงแล้วนะ...."

ผมเงยหน้ามองหน้ามัน   ผมว่าผมเยียวยาตัวเองไปแล้วนะ  ไอ้เตเสือกขุดขึ้นมาอีก  แต่ผมพยายามปกปิดความรู้สึกห่วงใยเมมโมไม่ให้มันจับได้
"แล้วไงวะ  เค้าก็มีสิทธิเลือกหรือเปล่าวะ  กูว่าธรรมดานะ  ขนาดกูก็ยังเคยไปกะลูกค้าของพี่ชาติเลย"
"เออออ นั่นก็ใช่  กูก็รู้ว่าเค้าเป็นลูกค้ามึง  แต่วันนั้นพอมึงขึ้นรถไปแล้ว  น้องแม่งยืนร้องไห้โทรศัพท์อยู่กลางถนนอ่ะ  กูว่าจะไม่ยุ่งแล้ว  แต่สงสารก็เลยไปเสนอตัวว่าให้ไปกะกูแทน  น้องมันพยักหน้าอ่ะ....  แล้วมึงจะให้กูทำไง"
ผมคอตกจริงจังมาก  เมมโมประชดผมโดยการไปกะไอ้เตเพื่อนผมจริงๆ  เมมโมก็ประชดแรงๆเหมือนที่มาให้ผมเย็ดเปิดซิงประชดแฟนเก่าที่ทิ้งเธอไป   เออว่ะ... แล้วผมแคร์ทำไมวะเนี่ย....
"แต่ว่า...ไม่มีไรนะ   เค้าแค่จ้างกูไปคุยนะ   ย้ำ..จ้างไปคุย  กูไม่ทำไรเค้านะ  จริงๆ  มึงเชื่อกูสิ"
"เออ กูก็ไม่ว่าไรนี่  มึงจะทำไรเค้าหรือเปล่า  มันไม่เกี่ยวกะกูนะ  เค้าจ้างมึงก็ตามนั้น"
"คือใจจริงอ่ะ  กูอ่ะ..อยากเย็ดมากกว่าคุย  แต่น้องเค้าไม่ยอมเลย  เอางี้..ชั่วโมงนึงอ่ะ  หมดไปที่ห้างว่ะ  กินข้าวนั่งคุย จบ....น้องจ่ายเงิน กูก็กลับ"

ผมมองหน้ามันราวกับจะหาความจริงจากตาของไอ้เต  แต่ผมไม่พบพิรุธมันเลย  ผมไม่พูดอะไรอีกเกี่ยวกับคืนนั้น  มันจะนอนกะเมมโมก็ไม่ใช่เรื่องของผมนี่หว่า... 
"แต่กูว่า...น้องมันน่ารักนะ  อยากจีบเหมือนกัน...  แค่เค้าคงไม่สนใจกูหรอก"

ผมเงียบไม่พูดอะไร  ไอ้เตยืนสูบบุหรี่อยู่อีกแป๊บก็มีแท๊กซี่มาจอด  คนในรถกวักมือเรียกไอ้เตเข้าไป   ผมเห็นมันยืนคุยอยู่นานทีเดียว  แล้วมันก็เดินกลับมาที่ผม

"ป้าเค้าไม่เอากู  บอกกูสูบบุหรี่  เหม็น  เค้าเรียกมึง"
"กูเนี่ยนะ เฮ้ย...ไม่เอาว่ะ  กูว่าจะกลับบ้านหละ... ไม่อยากทำ วันนี้ไม่มีอารมณ์"
"เชี่ย...ม่อน  เค้าเรียกมึง  ก็ไปดิวะ ..."

ผมเดินไปหา "ป้า" ที่อยู่ในแท็กซี่  เธอเปิดกระจกหลังลงมาอีกครั้ง
"สวัสดีครับ"
"หูย  เป็นเพื่อนกะน้องคนเมื่อกี้มั๊ย  หน้าตายังเด็กเลย"
"เป็นเพื่อนครับ  ไปมั๊ยครับ"
"เท่าไหร่จ้ะ  ทำไรให้พี่ได้มั่ง"
"ตามพี่บอกเลยครับ ทำได้หมดครับ  ถ้าชั่วโมงก็ 800 ครั้ง ทั้งคืนผมคิด 3000 ครับ"
"ควยใหญ่มั๊ย..."

คำถามเรื่องควยผมนี่เจอบ่อย  ลูกค้าจะซื้อของก็ต้องดูคุณภาพ  เป็นเรื่องธรรมดา...
"ก็พอตัวครับ  7 นิ้ว 57 ครับ"
"พี่ไม่เชื่อหรอก  ที่ยืนทั้งถนนเนี่ย 7 นิ้วทั้งนั้น  เคยรับไป  แม่ง...ยาวยังไม่เกินฝ่ามือเลย"
"ของผม 7 จริงๆครับพี่"
"ไหน มาขอดูของหน่อยซิ..."

ผมว่ามันแปลกๆแฮะ  แค่ผมอึ้งไปชั่วอึดใจ  พี่เค้าก็เร่งรัดผม
"ถ้ามีก็โชว์เลย  ไม่งั้นก็โกหกเหมือนๆกันแหละ  เอาไง  ไม่งั้นพี่ไปคนอื่นแล้วนะ"
"พี่จะดูไงครับ"

หญิงคนนั้นเปิดประตู  แล้วให้ผมไปถอดกางเกงให้เธอดู  ผมทำตามนั้น  แต่เปิดให้จนถึงแค่กางเกงใน  แต่เธอเอามือรูดกางเกงในลงดูควยผม  ผมตกใจที่โดนจู่โจมขนาดนั้น...
"โหย  ใหญ่ไป  ไม่เอาอ่ะ.. ไปพี่แท็กซี่  โดนไปตายห่าพอดี"
แล้วเธอก็ปิดประตูใส่ผมก่อนที่แท็กซี่จะวิ่งออกไป

มีงี้ด้วยเหรอวะ....

ผมเดินกลับมาที่ไอ้เต  ไอ้เตยิ้มแกมหัวเราะ  ผมถีบมันไปทีนึง
"ป้าแม่งก็จะขอดูควยกูเหมือนกันแหละ  ไม่ได้เกลียดบุหร่งบุหรี่ห่าไรหรอก  เชี่ย..มาดูควย  มึงบ้าเหรอ  กูเลยไม่เอา  เค้าก็เลยให้กูเรียกมึง 5555   เป็นไง โชว์ฟรีเลย..."
"เชี่ย  กูก็คิดว่าซื้อของก็ต้องดูของ  ก็เลยยอม   ที่ไหนได้ เจ๊แม่งหลอกดูฟรี...  "

แล้วผมก็คุยเรื่องอื่นๆยืนเป็นเพื่อนกะไอ้เตอยู่อีกพักใหญ่  ก่อนมันจะมีลูกค้า  ผมโบกมือลากะเพื่อนซี้คนเดียวในชีวิตผม  แล้วเดินข้ามถนนมาอีกฝั่งของสวนเพื่อเดินกลับหอพัก  ผมเดินไปได้ไม่ไกลนักก็มีเสียงบีบแตร  ผมหันไปดูรถแท็กซี่คันเมื่อกี้นี่เอง  ผมจำสีรถได้และทะเบียนมันจำง่าย 4333
"น้อง  เมื่อกี้ยืนฝั่งนั้นใช่มั๊ย"
"ใช่ครับ พี่มีไรครับ"
"ไปกะพี่มั๊ย..."

เฮ้ย...แม่งอะไรอีกวะเนี่ย   คนขับที่อายุก็น่าจะมีห้าสิบแล้วหละ  โอ้ว....
"ขอโทษนะพี่  ผมไม่ไปกะผู้ชาย"
"ไม่...พี่จะพาน้องไปหาผู้หญิง   มีผู้หญิงเค้าอยาก  แต่ไม่กล้ามาเอง"

ผมยืนงง...  มามุขไหนอีกวะเนี่ย  จะแบบเสี่ยก็ไม่น่าจะใช่   ผมตามไม่ค่อยทัน
"เอ้า...นี่  เค้าให้เงินมา 1 พัน  ถ้ากลัวว่าจะโดนหลอก  น้องรับเงินไปเลย"
ผมยื่นมือไปรับเงินมาก่อนเปิดประตูเข้ารถแท็กซี่คันนั้นไป  ผมนั่งเงียบไม่พูดอะไร  แท็กซี่ก็พาผมไปส่งโรงแรมแห่งนึงแถวกล้วยน้ำไท
"ตรงไหนอ่ะพี่  ที่ไหน ห้องไหน"
"ไปพร้อมกัน  ไปพร้อมพี่นี่แหละ"

ผมชักใจไม่ดี.. ธรรมดาแท็กซี่มาส่งก็พอ  ไม่ต้องลงมาด้วยนี่  แต่แท็กซี่นี่จอดรถและเดินมาพร้อมผม  หรือว่าผมจะโดนแท็กซี่หลอกมา "กินถั่วดำ" แต่ผมก็ตัวใหญ่  ถ้าจะแบบนั้นก็ต้องออกแรงกันสักตั้ง  เราเดินไปถึงห้องนึง  แท็กซี่เคาะประตูก่อนเปิดออก   ผมเดินตามเข้าไป...
 

ติดตามครับ

ยังเศร้ากับเรื่องเมมโม แต่อาชีพแบบนี้เข้าใจพระเอกเลย

โดนป้าหลอกจับซะแล้ว จับแล้วหนีอย่างงี้อารมณ์​ค้างครับ
คดีพลิก แต่อาจต้องปวดหัวเรื่องน้องเมอีก

เจอเรื่องแปลกอีกแล้ว หรือป้าจะติดใจอยากลองตอ

จะโดนแบบไหนอีกเนี้ยม่อน

เอ๊ะยังไง แซนวิซรคเปล่าาา

มีมาหาแทนด้วย

เป็นความทรมาณอย่างหนึ่งนัอาชีพนี้

เมมโมแน่นอนมาแบบนี้

โดนหลอกดูของดี

จัดไปดิ ได้ตังละ

มีเซอร์ไพรซ์มั้ยนะ

โดนหลอกแล้วลูกพี่ม่อน

ม่อน จุกแน่ มาแววโดนหลอกแน่ๆ