"นั่ง"
   ชาคริตทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างว่าง่าย ตัวสั่นเทา ตาหลบมองจ้องอยู่ที่พื้น ไม่กล้าสู้สายตาน้ำฟ้าที่ยืนกอดอกจังก้าจ้องหน้าเขม็ง
   "อธิบาย"
   "คือ คือ......"
   สายตาหลังแว่นตาทรงเก๋วาวโรจน์ด้วยความเดือดดาล ชาคริตขดตัวกลมเหมือนเด็กน้อย เอามือปิดหน้าแน่น
   "อธิบาย"
   "เรากับไผ่หลิว ข่ะ...เคยเจอกันตอนเด็ก ๆ เขาเป็นลูกนักธุรกิจที่มาตกลงสัญญากับแม่"
   "แล้ว?"
   "แค่นั้น จริง ๆ นะ เราเล่นกับเค้าที่บ้านพักชายทะเล ตอนที่แม่คุยกับพ่อเค้า ไม่มีอะไรมากกว่านั้น"
   "บ้านพักชายทะเล? หลังนั้น?"
   "หลังนั้นแหละ"
   "นายเคยพาสาวอื่นเข้าบ้านพักมาแล้ว?"
   "เราไม่ได้พาไป พ่อเขาพามา"
   "แค่นั้นจริง ๆ ใช่ไหม"
   "ใช่ ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น จริง ๆ นะ"
   น้ำฟ้าหัวเราะหึหึ "งั้นก็เลิกสั่นได้แล้ว ชั้นเชื่อใจนาย ชาคริต....แต่ไม่คิดจริง ๆ นะ ว่านายจะกลัวได้ขนาดนี้"
   ชาคริตเอามือออกจากตาหน่อยหนึ่ง พอเห็นรอยยิ้มน้อย ๆ บนหน้าน้ำฟ้า ถึงยอมเอามือลง แล้วยืดตัวออก   
   "น้ำฟ้าไม่โกรธเรานะ"
   "เห็นนายกลัวขนาดนั้นแล้วชั้นโกรธไม่ลงอ่ะ"
   "โห"
   "ถ้าชั้นโกรธนายเพราะผู้หญิงคนอื่นทุกคนที่นายเคยผ่านมา...........ชั้นคง.......เห้อ.......พอเถอะ แล้วชั้นก็เห็นแล้วว่านายผลักตัวเขาออกไป"
   "ก็จริง...ขอบใจนะ น้ำฟ้า"
   "แต่....ชั้นยังสงสัยอยู่อย่างนึง"
   "ว่า"
   "นาย.....เคยเล่าให้ชั้นฟังว่า นายอยากให้ชั้นไปอยู่ด้วยกันตั้งแต่ตอนได้ไปบ้านหลังนั้นครั้งแรก ใช่ไหม"
   "อืม"
   "ทั้ง ๆ ที่นายก็เล่นกับไผ่หลิวอยู่อย่างสนุกสนานเนี่ยนะ"
   "ก็...ตอนนั้นเรายังเด็กอยู่เลย....เท่าไหร่นะ...เจ็ดขวบเองมั้ง...ตอนนั้นน้ำฟ้าก็เป็นเพื่อนสนิทเรา เราก็คิดว่าได้น้ำฟ้ามาเล่นด้วยกันน่าจะสนุกกว่าอยู่กันสองคน"
   "หื่นแต่เด็กจริง ๆ"
   "ไม่ใช่อย่างนั้นนนนนนนน เราไม่ได้คิดเรื่องนั้นนนนนนน"
   น้ำฟ้าถอนหายใจ จะคิดไม่คิดสุดท้ายมันก็เป็นอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ เธอเสียความบริสุทธิ์ให้ชาคริตที่บ้านพักตากอากาศหลังนั้นจริง ๆ
   "เอาเถอะ นอน ชั้นเหนื่อยแล้ว" น้ำฟ้าบอก "คืนนี้ชั้นนอนห้องแขกนะ"
   
   นี่เป็นคืนแรก หลังจากที่น้ำฟ้าย้ายมาอยู่ด้วย ที่ชาคริตนอนในห้องนอนใหญ่บนชั้นสามคนเดียว แปลกนะ ห้องมันรู้สึกว่างเปล่ายังไงไม่รู้ หลังจากที่เคยมีร่างอุ่น ๆ ของน้ำฟ้าให้นอนกอดจนคุ้นชิน
   เห้ออออออ
   ก็แปลกนะ นอนคนเดียวมาได้หลายปี
   เหงา
   เหงา
   เหงา
   แต่เขาก็ไม่อยากจะไปรบกวนน้ำฟ้า เขารู้ว่าเธอต้องการเวลา คิดทบทวนถึงเรื่องที่ผ่านมา
   ชาคริตเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ กดเบอร์น้องญา
   ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด
   ไม่มีคนรับ
   เห้อ
   ป่านนี้ น้องญาหลับไปแล้วมั้ง
   ถ้าอย่างนั้น ทางเลือกสุดท้าย....
   ชาคริตถลกกางเกงนอนลง แล้วเอามือกำท่อนยักษ์ที่ชี้โดเด่
   อาาาาาาาาา
   ไม่ได้ช่วยตัวเองมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย
   มือเริ่มเคลื่อนขยับขึ้นลง รูดเจ้าท่อนมหาประลัยให้หัวบานได้โผล่ออกมาดูโลกบ้าง
   มันอาจจะไม่คับแน่นถึงใจได้อารมณ์เท่าของจริง แต่ก็พอแก้ขัดได้บ้าง
   ซี๊ดดดดดดดด
   ตุบตุบตุบตุบตุบตุบ
   ชาคริตหลับตาลง แต่แรงขยับที่น้องน้อยไม่ได้แผ่วเบาลงไปด้วย
   อืมมมมมมมมมมมมมมม
   ภาพที่เห็นใต้เปลือกตาที่ปิดสนิทคือร่างขาวเนียนได้สัดส่วน ขยับตัวขึ้นลงขย่มอยู่เหนือเจ้าตัวเล็กของเขา
   อืมมมมมมมมมมมมมมมมม
   ตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบตุบ
   อาาาาา
   ร่างขาวใสเนียน เล็กเพรียวบางยังคงขย่มตอต่อไปแบบไม่มียั้ง
   ผมซอยสั้นสะบัดเป็นลอน
   อ๊าาาาาาาาาาาาาา
   "พี่ชาคริตตตตตตต สุดยอดดดดดดดด สมกับที่หนูรักพี่มาตลอดดดดดดดดด"
   สายธารขาวขุ่นพวยพุ่งจากปลายองคชาติ กระเซ็นเปรอะไปทั่วผ้าปูที่นอน
   "แฮ่ก ๆ ๆ ๆ......." ชาคริตหอบ "มะ.....เมื่อกี้นี่มัน.......เรา......เราเผลอคิดนอกใจน้องญากับน้ำฟ้าเหรอ"
   มือก่ายหน้าผาก ในใจสาปแช่งความหื่นในใจตัวเอง
   "ไม่ ไม่ ไม่ มันจบไปแล้ว ชาคริตนักเปิดซิงไม่มีแล้ว ไม่ว่าไผ่หลิวรักเราแค่ไหน จะเคยสัญญาอะไรกันไว้ ตอนนี้เรามีแฟนแล้ว ให้อดีตมันเป็นอดีตไป"
   "แบบนี้นายเป็นคนเลวนะ" เสียงแหลมเล็กดังขึ้น ชาคริตสะดุ้งโหยง หันไปมอง
   ร่างเล็ก ๆ ในชุดขาว ปีกขนนกสยายยาวแผ่อยู่กลางหลัง ในมือถือพิณทองสง่าผ่าเผยยืนอยู่บนหมอน

   "รู้ไหม ชาคริต" เทวดาน้อย ตัวแทนจิตสำนึกด้านดีของชาคริตพูดต่อ "ลูกผู้ชายน่ะ ไม่มีวันผิดคำพูด นายเคยบอกกับไผ่หลิวไว้แล้วว่าจะแต่งงานกับเค้านะ"
   เห้ออออ ถึงว่า ทำไมเดี๋ยวนี้หมกมุ่นแปลก ๆ
   ชาคริตคว้าร่างเทวดาชุดขาว ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินตรงลงบันไดไปที่ห้องครัว
   "เดี๋ยว จะทำอะไรน่ะ"
   ชาคริตไม่ตอบ แต่เปิดฝาเครื่องปั่นอเนกประสงค์ออก ยัดเจ้าเทวดาน้อยใส่ลงไป ปิดฝาและกดเปิดเครื่อง ก่อนจะหันหลังเดินกลับขึ้นห้องนอนไปโดยไม่ไยดีกับเสียงร้องโหยหวนที่ออกมาจากเครื่องปั่น
   
   กริ๊งงงงงงงงง
   แต่ทันทีที่กลับมาถึงห้องนอน ก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังลั่นอยู่ ชาคริตรีบพุ่งตัวไปกดรับสายทันที
   "พี่ชาคริตตตตตตตตต" เสียงใส ๆ ของราชณิญาดังมาจากปลายสายทันที

   "ญาาาาาาาาาาา" ชาคริตรีบตอบ
   "ขอโทษทีนะคะ เมื่อกี้หนูอาบน้ำอยู่ พี่ชาคริตเป็นไงบ้าง"
   "สบายดีครับ แล้วญาล่ะ"
   "เหนื่อยนิดหน่อยค่ะ ซ้อมรำเยอะมาก ยิ่งหนูเป็นหัวหน้าวงด้วยแล้ว แต่ถึงเหนื่อยหนูก็ยังคิดถึงพี่ชาคริตนะคะ"
   "พี่ก็คิดถึงญาเหมือนกัน คิดถึงที่สุดเลย"
   "อิอิ แน่นอน ก็หนูสวยเซ็กซี่ขนาดนี้ พี่คริตก็ต้องคิดถึงอยู่แล้ว ว่าแล้ว พี่น้ำฟ้าเป็นไงบ้างคะ"
   "สบายดีครับ"
   "มีอะไรกันอยู่ใช่มะ"
   "เปล่า พี่น้ำฟ้านอนอีกห้องนึง พี่อยู่ในห้องนอนใหญ่คนเดียว อยู่บ้านเดียวกันไม่ใช่ว่าต้องมีอะไรกันตลอดเวลาซะหน่อย"
   "แหม หนูโทรมาครั้งก่อนนี่เสียงพี่น้ำฟ้าครางลั่นห้อง 'โอ๊ย ชาคริต แรงอีก แรงอีก' ฮึ!!!"
   "ก็บังเอิญไง ไม่ได้อย่างนั้นกันตลอดซะหน่อย"
   "อิอิ ดีแล้ว ที่พี่คิดเรื่องอื่นได้บ้าง รู้มะ คิดแต่เรื่องแบบนั้นตลอดเวลาก็ไม่ดีนะ"
   "ว่าแล้ว เสาร์อาทิตย์นี้ญาจะมาหาพี่ป่ะ"
   "ไปไม่ได้ค่ะ อาจารย์นัดซ้อมรำ" ราชณิญาตอบเสียงอ่อย ๆ
   "ไม่เป็นไร ทำให้เต็มที่ครับ ได้รางวัลมาใส่พอร์ต จะได้เข้ามหาลัยได้ง่ายขึ้น"
   "แต่หนูชดเชยให้นะคะ"
   "หือ"
   "เรา......มาเล่นเซ็กโฟนกันเถอะ"
   "ไอ้ที่เป่า ๆ น่ะเหรอ"
   "หือ อะไรนะ"
   "ก็เครื่องดนตรีที่ใช้เป่าไง"
   "อันนั้นมันแซ็กโซโฟน!!!!"
   "แล้วเซ็กโฟนทำยังไง สอนพี่หน่อย"  
   ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด
   อ้าว จะกวนตีนซะหน่อย วางสายเลยเหรอ
   เห้อออออ
   ทำเองก็ได้วะ
   ชาคริตรูดกางเกงลงแล้วเริ่มสไลด์เจ้าหนอนตัวยักษ์อีกครั้ง
   แต่พอหลับตาลง ก็เห็นใบหน้าแสนสวยของสาวผมเปียหน้าหวานอมเจ้าหนอนยักษ์อยู่เต็มปาก
   "อือออออ" เบญกระซิบด้วยเสียงเซ็กซี่ "ของชาคริตอร่อยมากเลยนะ รู้ไหม"
   ชาคริตหันไปมองรอบห้อง
   ใช่จริง ๆ ด้วย
   ร่างเล็กจิ๋วในชุดแดง ถือสามง่าม ยืนชูนิ้วโป้งให้ชาคริตอยู่จากบนกองหนังสือ
   
   ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด
   เมนูอัตโนมัติ ย่างไก่
   ตั้งเวลา 50 นาที
   ติ๊ด ติ๊ด
   ไมโครเวฟเริ่มต้นทำงาน เสียงร้องโหยหวนของไอ้ตัวแดงในตู้อบดังลั่นบ้าน

   "เห้ออออ เจอแบบนี้หมดอารมณ์ว่ะ" ชาคริตบ่นกับตัวเอง "ไปนอนดีกว่า"

ปล. ทำกระทู้รวมผลงานแล้วนะครับ สามารถตามอ่านได้ที่นี่ หรือที่ลายเซ็นต์ใต้กระทู้เลยนะครับ
ปปล. ขออนุญาตสอบถาม ท่านคิดอย่างไรกับรูปภาพประกอบ และแนวของภาพประกอบครับ เห็นคราวที่แล้วมีท่านหนึ่งบอกว่าน่ารัก ท่านอื่นว่าไงกันบ้างครับ

เป็นเอามากถึงขนาดเก็บเอาไปคิด ฝัน สงสัยด้านมืด หรือ สว่างจะชนะนะครับ

เกรงใจ หรือเกรงกลัวละนั่น

จะไปขอ ก็กลัว สุดท้ายก็เซ็กส์โฟนซะงั้น

หื่นแทร่ๆ

อย่างนี้เขาเรียกว่านอกใจแล้วนายชาคริต

เข้ามาคออ่านทุกวันครับ

ล่อดาวบัญชีแบบนี้ ไม่เสียแรง

จะคุมด้านมือของตัวเองได้นานแค่ไหน อย่ากลับไปเป็นแบบเดิมอีกนะ

ตอนที่ 3 มาแล้วจะแอบมีสาวคนใหม่เข้าฮาเร็มมั้ยนะ

ถ้าได้เพิ่มมาอีกคน สนุกเลย

สองแสบกลับมาแบบนี้ สงสัยมีสาวๆเสียซิงอีกแน่ๆ

เฮ้อ เจอแบบนี้จะอดทนได้แค่ไหนน้อ ชาคริต

ไม่สนุเหมือภาคแรกอ่ะ ซัดกันมันหยด

น้องญาจะกล้ากว่าฟ้านะ

อย่าแม้แต่จะคิดเชียวเตือนแล้วนะ เดี่ยวระเบิดจะลงเอา

น้องน้ำฟ้าโกธรแล้วแยกห้องนอนเลย