คุยก่อนอ่าน
ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ และขอนอมรับทุกคำติชน ผมจะพยายามรับปรุงแก้ในนิยายเรื่องนี้ดีขึ้นไปอีก ขอบคุณครับ

---

    ระหว่างเดินทางกลับผมเห็นไร่นาแล้วคิดได้ว่าอยู่บ้านนอกน่าสบายกว่าทำอะไรได้มากกว่าชีวิตในกรุงเทพฯ  จึงขอพ่อกับแม่มาอยู่กับปู่ โดยขอมาอยู่จนเรียนจบม.ปลาย แล้วจะกลับไปเรียนต่อที่กรุงเทพเหมือนเดิม ซึ่งทางพ่อแม่เองก็เห็นด้วย ผมจึงนำเงินเก็บที่ทำงานกับพ่อมาซื้อที่ห่างจากบ้านปู่ไปหลังหมู่บ้านราว300เมตร จำนวน1ไร่ พ่อปลูกบ้านอีก1หลังให้เป็นของขวัญ พวกเพื่อนๆพ่อกับคนในหมู่บ้านรู้ข่าวเลยเกณฑ์แรงคนมากันตลอดตั้งต้นจนจบ  ระหว่างนั้นผมก็ไปเรียนตามปกติ เสาร์-อาทิตย์ถึงกลับมาปลูกบ้าน ด้วยความช่วยเหลือของญาติๆเพื่อนๆของพ่อ บ้านหลังน้อยก็เสร็จภายในระยะเวลา 3 เดือน
ช่วงเดือนสุดท้ายของการเรียนม.ต้น พวกเพื่อนๆจับกลุ่มคุยใต้แป้นบาสคุยกันเรื่องจะเรียนกันต่อกันที่ไหน บางคนเรียนต่อที่เดิม บางคนไปเรียนอาชีวะ จนมาถึงผม
เพื่อน"นันแกจะเรียนต่อที่ไหนว่ะ"
ผม "กูกลับบ้านนอก พอดีพ่อกูซื้อที่เอาไว้ว่าจะไปพัฒนาสะหน่อย"
เพื่อน "ทำเป็นนักอสังหาเลยนะมึง ว่าแต่บอกใครไปบ้างยังวะ"
ผม "ออกจากพวกมึงกูก็ไม่ได้บอกใครแล้วขี้เกียจบอก"
เพื่อน "งั้นเดี๋ยวพวกกูไปกระจายข่าวแทนให้แล้วกัน"
ผม "ไม่ต้องเลยกูไม่อยากตอบคำถามใคร"
วันรุ่งขึ้นซึ่งเป็นวาเลนไทน์ ข่าวเรื่องผมจะกลับไปเรียนที่บ้านกระจายไปอย่างรวดเร็ว กลุ่มเพื่อนหญิงทั้งในห้องและต่างห้องรุมถามกันจนไม่มีเวลากินข้าวเลย (รูปไม่หล่อ พ่อไม่รวย แค่ขี้เล่นเลยมีเพื่อนเยอะ)
ตอนพักเที่ยงผมกินข้าว เข้าห้องล้างมือออกมาเจอกับหลิง(เพื่อนต่างห้อง) ปกติเธอจะยิ้มแย้มวันหน้าเหมือนไปโกรธใครมาก็ไม่รู้ เดินมาหาผม ผมกำลังจะทักเจอคุณเธอต่อยท้องไป 1 หมัดเล่นสะข้าวเที่ยงแทบพุ่ง แล้วยัดเศษกระดาษมาให้ผมเสร็จเธอก็เดินจากไป ผมเปิดกระดาษอ่านข้างในเขียนว่าให้ไปเจอที่โรงเพาะชำหลังร.ร.ตอนเลิกเรียน
พอถึงเวลาผมก็ไปตามที่นัดไว้ เจอหลิงนั่งที่ม้านั่งคนเดียว
หลิงหันมามองผมแล้วถามว่า "มาคนเดียวหรอ"
ผมตอบไป "อืม เธอมีอะไรกับเราหรอ"
หลิง "ไม่มีอะไรมากหรอกนายไปส่งเราที่ห้องหน่อยสิไม่มีเพื่อนกลับ" (ตอนกลางวันต่อยตู ตอนนี้ยังจะให้ตูกลับเป็นเพื่อนอีก -_-!! )
ผมยังไม่ทันจะตอบก็โดนดึงมือเดินไปด้วยกัน เราเดินไปตามถนนโดยไม่คุยกันจนไปถึงคอนโดซึ่งเป็นห้องชุดหรูย่านรัชดา ผมกำลังจะลากลับคุณเธอไม่ยอม "อยู่เป็นเพื่อนหน่อย แม่เรากลับดึก"
ผม "ก็ได้อยู่เป็นเพื่อนในก็ได้ถึง 6 โมงพอนะ"
ผมจึงขึ้นตามหลิงไปที่ห้อง ข้างในแบ่งออกเป็น2ห้องนอน 1 ห้องน้ำ 1 ห้องโถง หลิงเอาน้ำมาให้กิน ผมรับแก้วมา ดื่มน้ำเสร็จจึงถามไปว่า "คิดอะไรกับเราหรือปล่าวถึงให้อยู่เป็นเพื่อนเนี้ย"
หลิง "นายจบแล้วจะเป็นต่างจังหวัดจริงหรอ"
ผม "ใช่เราตั้งใจไว้แล้ว"
หลิง "เสียดายจังนายไม่อยู่เราคงเหงาแย่ ว่าแต่นายไปวันไหนละ"
ผม "ไปหลังสอบเสร็จ เดี๋ยวที่บอกว่าเหงาเนี้ยหมายความว่าไง"
หลิง "ก็ไม่มีคนค่อยแหย่เราไง เรารู้นะว่าที่นายค่อยแกล้งเราเพราะนายชอบเราใช่ไหม"
ผมเงียบซักพักหลิงพูดว่า "เราเองก็ชอบนายนะ"
ผมตกใจหันไปทางหลิง  หลิงก็นำปากชมพูมาประกบปากผมพยายามเอาลิ้นเข้าปาก ผมรู้ดังนั้นก็เปิดปากให้เธอชอนไช เป็นการจูบที่เล้าร้อนมากๆสำหรับลูกคุณหนูอย่างเธอ เราจูบกันซักพักก็เริ่มใส่ชุดวันเกิดเข้าหากัน หัวนมสีชมพูบนเต้าขนาด34นิ้ว น้องสาวขนาดพอดีมือมีขนแซมเล็กน้อยพอสวยงาม กลีบปิดสนิท ได้อวดโฉมต่อสายตาของผม ให้ขณะกระสุนปืนใหญ่ของผมก็อวดสายตาของเธอเช่นกัน เธอเอามือรูดขึ้นรูดลงซักพักก็งับปลายกระสุนแล้วดูดพร้อมกับแลบลิ้นรัว จนผมเกร็งร้อง "ซีดดดด สุดยอดเลย ครั้งแรกของเธอจริงหรอ"
หลิงคลายออกมาบอกว่า "ใช่ปกติเราลองกับฮอทด็อกอะ ว่าแต่นายเลียให้เราหน่อย"
หลิงเอาหีมาคล่อมหน้าผมพร้อมแวกกลีบให้เห็นร่องชมพูอย่างชัดๆ ผมดูดเลียอย่างเต็มกำลังศึก พร้อมเอานิ้วชี้กลางแหย่เข้าด้วยจากก็เริ่มซอยนิ้วที่ละนิดจนสุดนิ้ว ปากก็ดูดต่อไป จนได้ยินเสียงหลิงร้องอู้อี้ๆๆ แล้วโยกปากขึ้นสุดลงสุดโคนเร่งแข่งกัน แบบว่าใครแตกก่อนแพ้  ผมใกล้แตกเต็มที่แล้วเลยเพิ่มนิ้วชี้ไปอีก 1 นิ้ว ชอยนิ้วใส่รูสวาทอย่างหนัก หลิงปล่อยปากจากหัวกระสุน กรี้ดร้องแตกแล้วน้ำเราแตกแล้ว ไม่ไหวแล้ว แล้วน้ำก็ทะลักออกมาเป็นสาย ผมดูดน้ำหวานจะถ้ำจนเกลี้ยงบอก "เสร็จเร็วจัง"
หลิง "แตกหมดแล้วไปที่ห้องเราเถอะเดียวโซฟามีคราบเราจะโดนดุเอา"
ผม "ได้สิแต่เธอต้องอมไปจนถึงเตียงนะ"
หลิง "ให้ทำอย่างไงละ"
ผมไม่ตอบแต่จับหลิงกลับหัวขาชี้ฟ้าเป็นท่า69แนวตั้ง แล้วเดินเข้าไปวางหลิงไว้บนเตียงพร้อมจูบแบบไอ้แมงมุม (ใครอยากรู้ไปหาภาคแรกมาดูเอานะ) จากนั้นจับหลิงถ่างขาเอากระสุนน้อยถูกระชับความสัมพันธ์กับน้องสาวหลิง 2-3 ที ก็จับมุดไปได้แค่สุดหัวกระสุน หลิงดินพลากๆ ร้องเจ็บๆ เอาออกก่อนเจ็บมาก ผมก้มลงจูบปากแลกลิ้นกันพัลวัน มือสะกิดหัวนมไปเรื่อยๆ พร้อมกับค่อยๆซอยที่ละนิดจนเข้ามิด แช่ซักพัก หลิงบอกว่าต่อเลยไม่เจ็บ ผมจึงค่อยเร่งความเร็วขึ้น หลิงคราง เสียวมาก เสียวหีไปหมด ไม่ไหวจะเสร็จแล้ว จะแตกแล้ว ผมได้ยินดังนั้นก็เร่งเต็มพิกัดศึกจนแตกพร้อมกัน แช่ไว้ซักพักก็ดึงน้องออกมาดูเห็นกลีบแดงมีเลือดซึม เลยถามว่าเป็นไรไหม หลิงบอก"ไม่เป็นไร แต่วันนี้คงลุกไม่ไหว คงต้องนอนยาว ดีนะวันนี้วันศุกร์ไม่งั้นแย่แน่"
ผม"งั้นเดี๋ยวเราเก็บของให้นะแล้วก็คงกลับเลยเธอนอนพักไปนะ"
หลิง "จ๊ะแต่ถามอะไรหน่อย นันรักเราไหม"
ผม"รักสิไม่รักคงไม่แหย่เธอมาตลอดหรอก"
หลิง"งั้นเรามาเป็นแฟนกันนะ และนันต้องรับส่งหลิงไปร.ร.ทุกวันนะ"
ผม"จ๊ะที่รัก แต่เราทะลึ่งนะ รับรองนมหลิง จิ๊มหลิง โดนนันจับทั้งวันแน่"
หลิง"แป๋วอย่างนี้ก็แย่สิ ไม่เป็นไรรักไปแล้วนี่"
ผมจึงจูบพร้อมขยำนมไป1ที แล้วเดินกำลังออกจากห้องหลิงเรียกบอกว่าเขียนเบอร์โทรกับเมล์ให้ด้วยนะจะโทรไปหา ผม"เดี๋ยวนันเขียนไว้ให้นะ"
หลิง"จ๊ะบายน่าคะ ที่รักของหลิง"
ผมเก็บของเสร็จเรียบร้อยจะเข้าไปจูบลาอีกทีก็เห็นหลับไปแล้วผมเลยออกจากห้องไป

ฉากอย่างว่าเหมือนจะรวบรัดไปนิดนึงนะครับ อยากให้เขียนยรรยายทรวดทรงองเอวนิดนึง เวลาอ่านแล้วจะได้จินตนาการออกครับ
ขอบคุณที่มาเขียนให้อ่านกันนะครับ

ตอนเเรกมาโอเคครับ เเต่ก็เห็นด้วยกับคอมเม้นที่ผมเจอครับ ฉากเสียวรวบรัดเกินไปครับ สั้นไปหน่อย เเนะนำให้เขียนยาวกว่านี้นะครับ เรื่องเสียวแบบมาเร็วเคลมเร็วซ่อมเร็ว อารมณ์มันไม่ทันกันครับ 555

พอเริ่มเรื่องก็เริ่มสนุกครับ รออ่านตอนต่อไปครับ แต่ก็อยากให้บรรยายบรรยากาศเพิ่มอีกนิดนะครับ จะทำให้การจินตนาการตามไปด้วยนะครับ ขอบคุณครับ

ขอบคุณมากครับ  ผมแพ้เรื่องแนวนี้จริงๆเพราะเดาต่อไม่ได้เลยว่าข้างหน้าจะเป็นยังไงต่อทำให้น่าติดตามครับแต่ถ้าใช้ถ้อยคำให้ลึกซึ้งกว่านี้จะทำให้เรื่องนี้ยิ่งน่าสนใจขึ้นไปีกครับโดยเฉพาะฉากเข้าพระเข้านางเนี่ย555 ยังไงก็จะติดตามต่อครับสู้ๆ

ตามที่ท่านอื่นว่าเลยครับใส่รายละเอียดอีกนิด

เพิ่มการบรรยายอีกนิดครับ

ไม่ค่อยเสียวครับ

ขอบคุณมากครับที่มีน้ำใจแต่งให้ได้อ่านกัน
คงไม่แนะนำอะไร เชียร์ลูกเดียว

ขอบคุณมากๆครับ

ขอบคุณมากครับ พระเอกเราใจร้อนรีบไปนิด เป็นกำลังใจให้ครับ

ความเห็นคงคล้าย ๆ ก้บหลายคอมเม้นข้างต้นนะครับ รวบลัดไปนิดนึงน่าจะบรรยายถึงบรรยากาศสักนิดนะครับ จะทำให้ได้อารมณ์ในการอ่านมาก แต่ก็เป็นกำลังใจให้ครับ เนื้อเรื่องสนุก ๆ แบบนี้ต้องรอติดตามชม

รวดเร็วฉับไวสมกับวัยรุ่นสมัยนี้จริงๆ

รวดเร็วฉับไวตามสไตล์วัยรุ่น ชอบภาพประกอบครับ ขอบคุณ

หลินคงเจ็บไปอีกหลายวัน

เขียนออกมาเรื่อยคับผู้แต่ง
รอติดตามแน่ๆคับ