เช้าวันเสาร์
   ชาคริตเดินลงบันไดมาก็เจอน้ำฟ้า นั่งเอาส้อมจิ้มไส้กรอกเล่นอยู่ที่โต๊ะกินข้าว เขาเดินเข้าไปใกล้ ๆ โอบกอดและหอมแก้มนุ่ม ๆ ฟอดใหญ่ เขารู้สึกโล่งใจไม่น้อยที่น้ำฟ้าไม่ได้ทำท่าจะขยับหนี

   "เป็นไงมั่ง น้ำฟ้า" ชาคริตถาม "เมื่อคืนหลับสบายดีไหม"
   "อือ ดี แล้วนายล่ะ"
   "ก็ จะหลับดีกว่านี้ถ้าได้นอนกอดน้ำฟ้า"
   "หึ ถ้าชั้นไปนอนห้องนาย นายไม่แค่นอนกอดชั้นหรอก"
   "น้ำฟ้าหมายความว่าไงอ่า"
   "นายก็รู้ นายจะนอนเย็ดชั้นทั้งคืนนั่นแหละ"
   "โห ตรงไปไหม"
   "หรือว่าไม่จริง"
   "จริง"
   "นั่นไง เห้ออออ"
   น้ำฟ้าเหม่อไปครู่หนึ่ง
   "เอ้า ช่างเถอะ ชั้นทำข้าวเช้าไว้ให้แล้ว รีบกินเถอะ...ว่าแล้วนายทำอะไรทิ้งไว้ในที่ปั่นกับไมโครเวฟเนี่ย เละเทะเชียว...."
   
   พอกินข้าวเสร็จ ชาคริตก็หันไปถามน้ำฟ้า "เสาร์อาทิตย์นี้มีอะไรต้องทำนะ"
   "การบ้านเมื่อวันศุกร์ ส่งวันจันทร์ แล้วก็รายงานที่เราทำคู่กันจากวันพุธ....แต่อันนั้นส่งอาทิตย์หน้าอีกอาทิตย์ ยังไม่ต้องทำก็ได้ แต่ชั้นว่าเริ่มเสาร์อาทิตย์นี้เลยก็ดีนะ"
   "อืม ดีเหมือนกัน เริ่มทำงานกันดีกว่า"
   ทั้งสองหยิบสมุดจดกับหนังสือออกมาเปิดแล้วช่วยกันหาข้อมูลตามประเด็นต่าง ๆ ที่อาจารย์กำหนดให้
   "เอางี้ดีไหม" ชาคริตเอ่ยปากขึ้น หลังจากช่วยกันทำการบ้านเสร็จไปแล้วประมาณครึ่งหนึ่ง
   "อะไรเหรอ"
   "ก็ เอ่อ....งานชิ้นนี้อีกครึ่งที่เหลือ เราต่างคน ต่างทำ จากความจำอย่างเดียว ห้ามแอบดูหนังสือ เสร็จแล้วเอามาเทียบกันไหม ของใครดีกว่ากัน"
   "เพื่อ?"
   "ก็......น้ำฟ้ากลัวแพ้ใช่ไหมล่ะ"
   "ชะ!!! ฝันไปเถอะ อย่างชั้นนะเหรอ จะแพ้คนอย่างนาย ไม่มีทาง"
   "งั้น เดิมพันกันไหม"
   "ว่ามาเลย"
   "คนแพ้ต้องใช้ปากทำให้คนชนะ"
   "ได้!!!"
   
   ไม่นานหลังจากนั้น

   "ซี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด อืออออออออออออ อื๊อออออ อูยยยยยยยย นั่นแหละ อย่างงั้นนนน อู๊ยยยยยยยย เสียววววววว อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
   น้ำฟ้าดิ้นพล่านอยู่บนเก้าอี้ ขณะที่ลิ้นนุ่ม ๆ ที่ชำนิชำนานตวัดครั้งแล้วครั้งเล่าผ่านปุ่มเนื้อที่แสนจะไวต่อความรู้สึก สองมือเกาะแน่นที่ที่เท้าแขน หน้าเหยเกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แว่นตาเอียงกะเท่เร่
   "ซี๊ดดดดดดดด อูยยยยยยย ว๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"
   ชาคริตห่อลิ้นเป็นวงแล้วแทรกซอนผ่านกลีบดอกไม้งามเข้าไปตวัดเลียถึงผนังด้านในร่องหลืบ ทำเอาน้ำฟ้าสะดุ้งเฮือกด้วยความเสียวสุดจะบรรยาย
   "อุ๊ยยยยยยยยย อือออออออออออ เสียวอ่าาาาาาาาาา อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แตกแล้วววววว"
   แผล่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
   ชาคริตตวัดเลียกลืนดินเอาหยาดน้ำหวานที่ไหลกระเซ็นออกมาเข้าไปจนแห้ง ก่อนจะยืดตัวขึ้นมา
   "พอใจยัง"
   แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก น้ำฟ้าหอบหายใจหนักจนทรวงอกกระเพื่อม
   ชิ อุตส่าห์มั่นใจในตัวเองแล้วเชียว ใครจะไปนึกว่าน้ำฟ้าจะตอบคำถามได้ละเอียดรอบคอบขนาดนี้
   เขาต้องทำให้น้ำฟ้าฝ่ายเดียวจนไอ้นั่นแข็งจะระเบิดแล้วเนี่ย
   พอน้ำฟ้าไม่ตอบอะไร ชาคริตก็ฉวยโอกาส ลุกขึ้นยืน แล้วเอาของรักไปจ่อที่ร่องรัก ที่เริ่มมีน้ำเมือกหล่อลื่นไหลทะลักออกมาอีกแล้ว ก่อนจะเสียบเข้าไปจนสุด  
   
   เย็น
   แอดดดดดดดดด
   น้ำฟ้าเงยคอขึ้นมาจากบนเตียงอย่างสะลึมสะลือ เธอดึงผ้าห่มขึ้นมาพันรอบเรือนร่างที่ยับเยินไว้หลวม ๆ ก่อนจะขยับแว่นบนใบหน้าให้กลับมาเข้าที่นิดหนึ่ง
   ชาคริตเดินเข้ามาในห้องนอน มือหนึ่งหิ้วโน๊ตบุ๊ค อีกมือหอบหนังสือหกเจ็ดเล่มที่ทั้งคู่ไปยืมมาจากห้องสมุด น้องน้อยยังคงแข็งทื่อแกว่งไปมาที่ช่วงล่างที่เปลือยเปล่า
   "ทำอะไรอ่า" น้ำฟ้าถามงง ๆ
   "ก็...น้ำฟ้าบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าควรเริ่มทำรายงานวันเสาร์อาทิตย์นี้แล้ว"
   "แล้วนาย..."
   ชาคริตทิ้งตัวลงนอนข้าง ๆ น้ำฟ้า เปิดโน๊ตบุ๊คบนหมอนและตั้งหนังสือไว้รอบตัว "มาทำรายงานกันเถอะ เปลี่ยนบรรยากาศมั่ง"
   "เปลี่ยนตรงไหน ก็อยู่บนเตียงมาตั้งแต่เช้าแล้ว"
   "ก็เปลี่ยนเป็นทำงานไง จากทำรักอย่างเดียว" ว่าแล้วก็พรมจูบไปทั่วไหล่เนียน ๆ
   "บ้า"
   "แล้วอีกอย่างนะ เห็นน้ำฟ้าแบบนี้ เรามีกำลังใจทำงานขึ้นเยอะเลย"
   น้ำฟ้าหน้าแดงก่ำ ได้แต่แก้เขินด้วยการดึงหนังสือเล่มแรกออกมาเปิด "เอ้า ชาคริต นายพิมพ์ นะ เรื่องแรก ชั้นว่า....."
   "อืมมม คิดว่าตรงนี้อย่างนี้เป็นไง....."
   "ชาคริต นายลองเปิดดูเรื่องนั้นซิ......"
   "ลองอ่านดูซิ น้ำฟ้าว่าตรงนี้เป็นไง....."
   "โอเค ใช้ได้ เพิ่มตัวอย่างอีกอันนึงแล้วกันนะ.........."
   "......เห้ย ผิด แก้ ๆๆ...."
   "ทำไมตรงนี้หนังสือสองเล่มบอกไม่เหมือนกัน ลองเสิร์ชดูซิ..."
   "เราว่า.....แบบนี้ดีกว่าไหม...."
   "ชาคริต นายลองช่วยคำนวนอันนี้ซิ"
   "อือ นั่นแหละ...."
   "โอเค ดีมาก...."
   "แล้วนายเอาไอ้นั่นเสียบเข้ามาทำไม!!!!!!"
   "ซี๊ดดดดดดด แน่นมาก"
   "อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"

   เย็นวันอาทิตย์
   "แฮ่กๆๆๆๆ" สองหนุ่มสาวนอนหอบตัวโยนบนเตียง กองหนังสือกระจัดกระจายเต็มรอบเตียง โน๊ตบุ๊คถูกผลักลงไปวางอยู่ข้างเตียง โดยบนหน้าจอยังคงเปิดค้างอยู่ที่รายงานที่เสร็จสมบูรณ์แล้วประมาณแปดสิบเปอร์เซ็นต์
   "โอยยยยยย" น้ำฟ้าคราง หน้าอกขนาดไม่เล็กกระเพื่อมไหวตามแรงของลมหายใจที่หอบถี่ "ชั้นไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้มาก่อนเลย โอยยยยยยยยยยย สั่นไปทั้งตัวแล้ว ฮือออออออออ"
   "แฮ่ก ๆ เราก็เหมือนกัน แฮ่ก แฮ่ก" ชาคริตหอบ "ตั้งไม่ขึ้นแล้ว"
   "แฮ่ก ๆๆ ใจคอยังคิดจะตั้งอยู่อีกเหรอ"
   "ก็.....ไม่เอาแล้วก็ได้"
   "งั้น...ชั้นไปอาบน้ำแล้วนะ....เหนียวไปทั้งตัวแล้ว"
   "อือ.....เดี๋ยวเราอาบให้นะ"
   "ไม่ต้องเลยนะ!!!"
   
   คืนนั้น ชาคริตกับน้ำฟ้านอนกอดกันในชุดนอนเป็นครั้งแรก
   ก็ประหลาดนะ ปกติชาคริตคิดว่าตนเองมีอารมณ์ทางเพศสูงอยู่ แต่คืนนี้น้องชายไม่ตั้งเลย
   เขายังคงรักน้ำฟ้าเหมือนเดิม และหัวใจยังพองโตอบอุ่นเมื่อสัมผัสได้ถึงความนุ่มนิ่มของร่างในอ้อมแขน
   แต่.....
   อย่าบอกนะ......
   ว่า..........
   สันดานเดิม แห่งความเป็นนักเปิดซิง กำลังเรียกร้องหาเป้าหมายใหม่แล้ว

ปล.คราวที่แล้ว มีผู้อ่านบางท่านถามว่า ภาพประกอบวาดเองหรือเปล่า
คำตอบคือ AI (เกือบ) 100% ครับ

ไผ่หลิว เตรียมตัว

ได้อีกซิงๆๆ  น้องญา อนุญาติไหม

พักบ้างไรบ้าง

ต้องผิดกลิ่นถึงจะตั้งคล้ายๆของผมละ5555

เป็นทบทวนความรู้ที่แซ่บสุดในสามโลโลก

ผลจะมีแค่สองอย่าง คือ ไม่เก่งไปเลย ก็คือ (สติ)หลุดไปเลย

เตรียมเก็บซิงรายต่อไป

พัก บ้าง

อ้าวชาคริต ไหนว่าเป็นคนดีแล้ว

ถ้าลุยกันสองวันสองคืน แล้วยังตั้ง​ได้นี่พี่ก็ยอมแล้ว
หาคนมาช่วยน้ำฟ้าก็ดีนะ น้องยาก็ไม่ว่าง

ต้องหาคนมาทำรายงานกลุ่มแล้ว

เริ่มชินแล้วหรือ ต้องล่าเหยื่อรายใหม่ พี่คริต
แล้วต้องขออนุญาตเบอร์ หนึ่ง หรือ สองดี

ทำการบ้าน ทำการบ้าน ทำการบ้าน

ระวังรายงานเปื้อนนะ

เริ่มเบื่อน้ำฟ้าเหรอ เดียวมีปัญหาแน่