เบญนั่งอยู่คนเดียวบนโซฟา ตายังคงจับจ้องอยู่ที่จอทีวี
   ที่ฉายอยู่ คือการ์ตูนเจ้าหญิงที่เธอชอบดูบ่อย ๆ ในตอนเด็ก ๆ
   แต่.....กลับมาดูหนนี้......
   เธอคิดมาตลอดว่าความรักจบลงที่จุมพิตรักแท้
   จนเมื่อน้ำฟ้ามาค้างกับเธอ
   ถึงน้ำฟ้าจะไม่ค่อยอยากพูดเรื่องแบบนั้น แต่สุดท้ายเธอก็รีดเอาเรื่องที่น้ำฟ้ารู้ออกมาได้หลายอย่างอยู่
   เจ้าหญิงเจ้าชายที่เธอเห็นอยู่......หลังจากเรื่องจบ ก็ต้องทำแบบนั้นเหรอ
   เจ้าชาย ก็มีแท่งเนื้อที่นายตี๋เคยเอาออกมารูด.....
   แล้วก็ต้องเอาใส่ไปในตัวเจ้าหญิง แทงเข้า แทงออก
   เบญหน้าแดงก่ำ
   เธอเริ่มเข้าใจแล้ว ว่าทำไมน้ำฟ้าถึงไม่อยากจะเล่าเรื่องแบบนี้ให้เธอฟัง
   ตั้งแต่ได้รู้มา เธอแทบจะหยุดคิดถึงมันไม่ได้เลย
   ผู้หญิงคนอื่นเป็นแบบเธอหรือเปล่านะ เริ่มจากไม่รู้ แต่พอได้รู้ ก็คลั่งไคล้ หลงใหล โงหัวไม่ขึ้น
   ไม่ เธอต้องไม่เป็นแบบนั้นสิ
   คิดเรื่องอื่นได้แล้ว เรื่องอะไรก็ได้
   เบญกดปิดทีวี แล้วหยิบกีต้าร์มาเล่น
   เพลงที่ร้อง เนื้อหาก็หลีกเรื่องความรักไม่พ้น
   ....บางคู่ ก็บอกด้วยซ้ำ ว่านี่คือวิธีการแสดงความรักสูงสุด สูงกว่า กอด จูบ.....
   คำพูดที่น้ำฟ้าเคยบอกเธอดังเข้ามาในหัว ทำเอาเบญแทบกรี๊ด
   คนที่รักกันเค้าทำกันแบบนั้นหมดเลยน่ะเหรอ....แม้แต่คนในเพลงพวกนี้
   โอ๊ยยยยย ทำไมตัวมันร้อนรุ่นไปหมดแบบนี้
   เบญวางกีต้าร์ลงเพราะสมองปั่นป่วนจนคิดเรื่องดนตรีไม่ออกแล้ว
   หยุด หยุดคิดเรื่องท่อนเนื้ออวัยวะเพศชาย ความรัก กับการสืบพันธุ์ได้แล้ว
   แล้วมีเรื่องอะไรให้คิดอีกล่ะ
   เรื่องซิมโพเซียม ใช่ ซิมโพเซียม
   เธอต้องเตรียมผลงานส่งไปขอนำเสนอในงานซิมโพเซียม....ร่วมกับน้ำฟ้าและ......
   ชาคริต....
   หลังจากเธอถามว่าเธอคิดว่าชาคริตเคยทำเรื่องอย่างนั้นหรือยัง น้ำฟ้าได้แต่หัวเราะ และตอบว่าชาคริตมีแฟนแล้ว อยู่ ม.6
   ซึ่งเธอคิดว่า มันแปลว่าชาคริตเคยมีอะไรกับแฟนแล้ว
   เป็นแฟนกันก็มีอะไรกันได้แล้วเหรอ ใช่สิ น้ำฟ้าบอกว่าที่โรงเรียนก็มีคนทำกัน
   แล้ว ชาคริตยังได้มาเป็นคู่หมั้นกับสาวหน้าตาจิ้มลิ้มจากคณะบัญชีคนนั้นอีก
   คู่หมั้น หมายถึงกำลังจะแต่งงาน แปลว่าสูงกว่าเป็นแฟน แสดงว่าต้องมีอะไรกันแล้ว
   แปลว่า เป็นเรื่องปกติเหรอ ที่จะมีอะไรกับคนมากกว่าหนึ่งคน
   เรื่องรักที่เธอเคยดู เคยอ่านมาแต่ละเรื่อง ล้วนแล้วแต่จบลงด้วยพระเอกนางเอกครองรักกัน ไม่เห็นเคยเจอพระเอกได้รักกับผู้หญิงหลายคนเลย
   ถ้ามีโอกาส เธอต้องถามน้ำฟ้าเรื่องนี้ แต่น้ำฟ้าจะยอมตอบหรือเปล่านี่สิ
   หรือ.....
   ไปถามชาคริตเองเลย
   ไปถามชาคริตเองเลย!
   เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
   ถามในไหนล่ะ จะถามไปที่ชาคริตตรง ๆ หรือในกลุ่มงานซิมโพเซี่ยม
   ถามตรง ๆ สิ ไปถามในกลุ่มงานซิมโพเซี่ยมได้โดนน้ำฟ้าตามมาตบแน่
   แปลกนะ น้ำฟ้าเหมือนจะหวงชาคริตมาก......
   ทั้งที่ไม่ใช่แฟนกัน......
   หรือ!!!!
   เบญตาเบิกโพลงเมื่อตระหนักถึงความจริงข้อนี้
   ชาคริต........กับน้ำฟ้า...............เคยมีอะไรกัน
   เพื่อนสนิทที่สุดของเธอสองคน...............
   มีอะไรกัน
   โดยที่เธอไม่เคยรู้เลย
   เท่ากับว่าชาคริต.....มีอะไรกับแฟน กับน้ำฟ้า แล้วก็กับผู้หญิงตัวเล็กที่เป็นคู่หมั้นคนนั้น
   แล้ว...............
   แล้ว......กับเบญล่ะ
   ทำไมจะกับเบญด้วยไม่ได้ล่ะ
   ใช่สิ ถ้าน้ำฟ้าเป็นแค่เพื่อน แต่ก็ทำกันได้ เราเป็นเพื่อนเหมือนกัน ก็ต้องทำกับเราได้สิ
   มันจะรู้สึกยังไงนะ
   น้ำฟ้าบอกแค่ รู้สึกดี
   ดีแค่ไหน ดียังไง
   น้ำฟ้าไม่ได้บอกเอาไว้
   ถ้าไม่รู้ ก็ต้องทดลองสิ เธอจะเป็นนักวิทยาศาสตร์อยู่แล้วนี่
   คิดได้ดังนั้น มือบางก็รีบกดเบอร์โทรศัพท์ทันที
   "ฮาโหล เบญ" เสียงรอสายดังได้นิดเดียวชาคริตก็รับ "มีอะไรหรือเปล่า"
   "ชาคริต ขอเจอหน่อย"
   "เรื่องงานนำเสนอเหรอ"
   เบญกัดริมฝีปาก เอาไงดี
   โกหก หรือพูดความจริง
   "ใช่ เรื่องงานซิมโพเซี่ยมนั่นแหละ"
   "แต่เรายังแปลส่วนบทแรกไม่เสร็จเลยนะ วันนั้นเราบอกว่า...."
   "มาเถอะ...."
   อาจเป็นเพราะความร้อนรนในน้ำเสียงของเธอก็ได้ ที่ทำให้ชาคริตเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะตอบกลับ "ก็ได้"
   ทั้งสองนัดเจอกันที่ห้างแห่งหนึ่งใกล้ ๆ คอนโดของเบญ
   "แล้ว.....เบญยังไม่ได้บอกน้ำฟ้าใช่ไหม"
   "ยัง แต่......ส่วนแปลภาษา เราทำกันสองคนก็พอมั้ง"
   "..........." เห็นได้ชัดว่าชาคริตสงสัยว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล "ก็ได้ แล้วเจอกันนะ เบญ"

   "หวัดดีเบญ" ชาคริตทักเบญที่ยืนเขินอายอยู่บริเวณลานที่เป็นจุดนัดพบ
   "ชาคริต" เบญโบกมือทักทายด้วยท่าทางขวยเขิน



   วันนี้ เบญใส่ชุดเดรสสั้นสีขาวล้วน ดูสะอาดตา ทำเอาชาคริตหัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ โดยเฉพาะในส่วนท่อนล่าง ที่ปกติเห็นแต่เธอใส่กระโปรงนักศึกษาแบบยาว ตามระเบียบนักศึกษาปี 1 พอใส่แบบนี้ เห็นขาอ่อนเธอชัดเจน มัน...เซ็กซี่สุด ๆ ไปเลย
   เขาพยายามหลีกเลี่ยงทำเป็นไม่เห็นความสวยของเบญมาตลอด ยิ่งพอมีน้ำฟ้าอยู่ด้วย เขามักจะจงใจมองแต่น้ำฟ้า
   แต่พอมาอยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้ เขาละสายตาจากหน้าหวานสวยของเบญไม่ได้จริง ๆ
   เบญพาชาคริตไปนั่งในร้านกาแฟ สั่งกาแฟกันคนละแก้ว ขนมหน่อยนึง
   "เบญมีเรื่องอะไรจะปรึกษาเราเหรอ" ชาคริตถาม
   "ระ...เรื่อง...อะ อ๋อ...." เบญตะกุกตะกัก "นี่....เราสงสัยตรงนี้....ตอนทำรอบแรก คริตเป็นคนไปหามา เราเลย................."
   ทั้งสองหารือกันเรื่องงานพักใหญ่จนกาแฟหมดแก้ว และเบญก็ดูจะมั่นใจขึ้นพอสมควร แต่ชาคริตก็สังเกตรู้อยู่ ว่างานไม่ใช่เรื่องที่เธออยากเรียกเขามาจริง ๆ โดยเฉพาะเมื่อแต่ละประเด็นที่เธอหยิบขึ้นมามันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย หลาย ๆ ประเด็นคนฉลาดอย่างเธอน่าจะคิดได้ด้วยตนเองอยู่แล้ว หรือไม่อย่างนั้นก็ถามเขาผ่านไลน์ได้ ไม่จำเป็นต้องหารือกันต่อหน้าแบบนี้
   "อ๋อ เราเข้าใจแล้ว ขอบใจชาคริตมากเลยนะ" เบญยิ้มแป้นเมื่อเขาอธิบายประเด็นสุดท้ายที่เธอถาม
   "ไม่เป็นไร เบญ แต่ ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม งั้น..."
   "เดี๋ยว!!!" เบญร้อง
   "...เบญมีเรื่องอื่นอยากคุยกับเราใช่ไหม.....ที่ไม่เกี่ยวกับงาน" ชาคริตถาม
   เบญหยักหน้าหงึก ๆ
   "ว่ามา"
   "เอ่อ...คือ....." เบญกลับไปตะกุกตะกักอีกแล้ว "........ตอนนั้น ที่น้ำฟ้าไปค้างกับเรา...."
   "เรื่องของผู้หญิงใช่ไหมเนี่ย" ชาคริตพยายามทำให้น้ำเสียงฟังดูสบาย ๆ ขบขัน "ถ้าเรื่องผู้หญิง เล่าให้ผู้หญิงด้วยกันจะดีกว่านะ เดี๋ยวเราโทรเรียกน้ำฟ้า..."
   "อย่า!!!!" เบญพูดดังจนคนทั้งร้านกาแฟหันมามอง "เรื่องนี้...เราต้องถามชาคริต!!"
   "งั้นก็ถามมา" ชาคริตกัดฟัน ลดเสียงลงจนเกือบเป็นเสียงกระซิบ
   "น้ำฟ้าเล่าให้เราฟัง ว่า....เอ่อ..................ผู้ชาย ผู้หญิง มีอะไรกันได้ยังไง คือ......ผู้ชายต้องเอาอวัยวะเพศมาใส่ในตัวผู้หญิงแล้ว..............." ถึงชาคริตจะกระซิบมา แต่เสียงของเบญไม่ได้เบาลงสักนิด โต๊ะข้าง ๆ สามโต๊ะหันขวับมาพร้อมกัน
   ชาคริตตบกบาลตัวเอง
   "แล้วก็ขยับเข้าออกหลาย ๆ ครั้ง แล้วถึงจะหลั่งน้ำอสุจิ.......แล้ว..........."
   ชาคริตคว้าแขนเบญแล้วลากออกจากร้านกาแฟไป ทั้งพนักงานและลูกค้าโต๊ะอื่น ๆ มองตามกันเป็นแถว
   
   "น้ำฟ้าได้บอกไหม ว่า เรื่องแบบนี้ไม่ควรเอามาพูดในที่สาธารณะ" ชาคริตถาม หลังจับตัวเบญยัดเข้าไปในเบาะหลังรถของเขา แล้วขึ้นนั่งที่คนขับ ปิดประตูล็อครถแล้ว
   "บอก แต่.....เราก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี..." เสียงเบญบอกมาจากเบาะหลัง ชาคริตบอกตัวเองรอบแล้วรอบเล่าว่าอย่าหันไปมอง
   "ไหน ลองพูดอีกรอบซิ น้ำฟ้าบอกว่ายังไง"
   "น้ำฟ้าบอกว่า พอผู้ชายเอาอวัยวะเพศเข้าออกหลาย ๆ ทีเข้า น้ำอสุจิจะไหลออกมา แล้วทั้งผู้ชาย ผู้หญิงจะมีความสุข แต่....เราไม่เข้าใจ ว่าสุขยังไง สุขแค่ไหน....เหมือนทุกคนจะรู้กันหมด แต่เราไม่รู้เลย"
   "เราคงช่วยไม่ได้" ชาคริตตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่สุดที่ทำได้
   "ทำไมล่ะ"
   "เรื่องที่เบญพูดมา เป็นสิ่งที่คนรักกันเขาทำกัน" ชาคริตบอก "วันนี้ เบญอาจจะยังเข้าใจ แต่พอไปมีคนรักของตัวเอง เบญก็จะเข้าใจเอง"
   "แต่.....เรารักชาคริต" เท่านั้นเอง ความควบคุมตัวเองของชาคริตก็ขาดสะบั้นลง ชายหนุ่มหันขวับไปมองสาวสวย ที่ยกมือปิดปากตัวเอง เหมือนไม่แน่ใจว่าปล่อยคำสารภาพรักออกจากปากไปง่าย ๆ แบบนั้นได้ยังไง
   เย็ด เย็ดเลย เปิดซิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
   "ฟังนะ เบญเป็นเพื่อนเรา เรารักเบญ แต่รักในฐานะเพื่อน....."
   เย็ด เย็ด เย็ด เย็ด เย็ด
   "น้ำฟ้าก็เป็นเพื่อนกับชาคริต ชาคริตก็ยังทำ" เบญยืนกราน
   "น้ำฟ้าบอกเหรอ"
   "เปล่า เราดูออกเอง"
   "ที่เราทำกับน้ำฟ้า มันผิด"
   "ทำไม"
   "เพราะ ความรักในแบบนี้ สมควรมีให้คนแค่คนเดียว" ชาคริตบอก "เราทำผิดมาแล้วกับน้ำฟ้า และเราจะไม่ทำผิดกับใครอีก"
   "แล้ว..........ทำกับคนอื่นที่ไม่ใช่คนรักคนเดียว มันผิดตรงไหน"
   มันเถียงมึงขนาดนี้มึงเย็ดเย็ดไปเถอะ จะได้จบ
   "ผิด ตรงที่คนหนึ่งคน ควรจะอุทิศความรักทั้งหมดให้คนคนเดียวเท่านั้น มันเหมือนกับการแลกเปลี่ยน ถ้าใครให้เราเต็มร้อย เราก็ควรจะคืนให้เต็มร้อย แต่ถ้ามีใครให้เราเต็มร้อย แต่เราคืนให้แค่ห้าสิบ เพราะต้องแบ่งให้คนอื่นอีกห้าสิบ มันก็ไม่แฟร์กับคนที่ให้เราเต็มร้อย"
   "งั้น.....ถ้าน้ำฟ้าแบ่งใจไปมีคนอื่นบ้าง ที่ชาคริตมีอะไรกับน้ำฟ้าก็ถูกแล้วสิ"
   เอาควยยัดปากมันเลย ขี้เกียจเถียงแล้ว
   "ความรู้สึกที่เบญบอกว่ามีให้เราตอนนี้....คิดว่าถ้ารู้สึกกับหลาย ๆ คน พร้อมกันมันถูกต้องแล้วเหรอ"
   เบญส่ายหน้าช้า ๆ "ไม่....เราอยากมีชาคริตแค่คนเดียว"
   "นั่นไง....เราก็สมควรจะมีผู้หญิงแค่คนเดียว แต่เรามีมากกว่าหนึ่ง ซึ่งมันผิดแล้ว เข้าใจใช่ไหม ว่าทำไมเราเพิ่มใครเข้ามาไม่ได้อีกแล้ว"
   น้ำตาค่อย ๆ ไหลมาตามใบหน้าของเบญ แต่เธอก็เข้าใจ เข้าใจบางส่วน
   "แต่....แต่.......คริตบอกว่า......เรื่องนี้ ทำแต่กับคนรัก.....ทำไม"
   "หมายความว่าไง ทำไม"
   "ทำไมถึงทำกับคนที่ไม่รักไม่ได้"
   มันจะให้มึงเย็ดให้ได้ มึงก็เย็ดเย็ดไป จะได้จบ
   "จริง ๆ ก็ทำได้ เพราะเราเคยทำมาหลายครั้งแล้ว" ชาคริตตอบตามความจริง "แต่เพราะอย่างนั้นไง เราถึงได้เรียนรู้ ว่าควรเก็บไว้ทำกับคนที่รักอย่างเดียวดีกว่า"
   "คริตเคย คริตถึงได้รู้...." เบญแย้ง "แต่เรายังไม่เคย ไม่ได้ทดลอง เราจะรู้ผลได้ยังไงล่ะ"
   เย็ดเลย เย็ดเลย เย็ดเลย
   "บางที เชื่อคนที่เคยมีประสบการณ์มาแล้วก็ได้นะ" ชาคริตบอก "แค่เพราะเราเป็นนักวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่ว่าต้องทดลองทุกอย่างด้วยตัวเองนี่ ถ้าเราบอกว่า แรงโน้มถ่วงทำให้วัตถุที่ตกเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยอัตราความเร่ง 9.8 เมตรต่อวินาที เบญต้องไปกระโดดลงจากตึกเองไหม หรือจะเชื่อเลยเพราะมีคนเคยวัดมาแล้ว"
   "อาจจะไม่กระโดด แต่ถ้าเราลองปล่อยของเช่นดินสอ หรือลูกบอลลงจากตึก แล้วลองวัดเอง เราก็จะเข้าใจดีกว่าแค่ฟังคนบอกมา"
   มัน!อยาก!โดน!เย็ด!
   "แต่ของพวกนั้นมันทดลองได้โดยตัวเองไม่เสียหายไง ถ้าจะลองสิ่งนี้มันเสียหายนะ" ชาคริตบอก
   "คริตรู้เหรอ"
   "รู้สิ เราทำลายผู้หญิงมาเยอะแล้ว" ชาคริตบอก "จำได้ไหม น้ำฟ้าเคยพยายามเล่าฉายาเราให้เบญฟัง แต่เราไม่ยอมให้เล่า.....ตอนอยู่โรงเรียนมัธยม เรามีฉายาว่า......นักเปิดซิง"
   "เปิดซิงคืออะไร" เบญถามด้วยสีหน้าบ้องแบ๊ว
   ชาคริตจ้องมองใบหน้าสวย เธอไม่รู้จริง ๆ
   สอนเลย สอนภาคปฏิบัติเลย ทำให้มันดู ว่าเปิดซิงเป็นยังไง
   "คือ....." ชาคริตพยายามเรียบเรียง "น้ำฟ้าบอกแล้วใช่ไหม ว่าเวลามีอะไรกัน ผู้ชาย..."
   "ต้องเอาอวัยวะเพศใส่มาในอวัยเพศของผู้หญิง ใช่ แล้วไง"
   "ที่ปากอวัยวะเพศหญิง มีสิ่งที่เรียกว่า เยื่อพรหมจรรย์ ผู้หญิงที่มีเยื่อนี้อยู่ เรียกว่าสาวบริสุทธิ์ สังคมนับว่ามีค่า แต่พอมีอะไรกับผู้ชายเป็นครั้งแรก อวัยวะเพศชายจะทำให้เยื่อพรหมจรรย์ฉีกขาด ผู้หญิงจะเจ็บ บางคนเจ็บมาก บางคนเจ็บน้อย แต่ก็เจ็บ แล้วก็มักจะมีเลือดไหลออกมา อันนี้แหละ เค้าเรียกว่า การเปิดบริสุทธิ์ หรือเปิดซิง ผู้หญิง พอเสียความบริสุทธิ์แล้ว สังคมมักจะคิดว่ามีค่าน้อยลง ผู้ชายส่วนใหญ่ ก็อยากจะได้แฟน หรือแต่งงานกับผู้หญิงที่บริสุทธิ์ทั้งนั้นแหละ"
   "............" เบญหน้าแดง นี่เป็นอีกเรื่องที่เธอไม่รู้มาก่อน แปลว่าสิ่งที่เธอถามหาถ้าเธอทำจริง มันจะเจ็บเหรอ แล้วบางส่วนในร่างกายเธอจะถูกทำลายไป แล้วค่าของตัวเธอก็ลดลงเหรอ
   "ขอบใจนะ ชาคริต" เบญกระซิบเบา ๆ "เราไม่รู้ตรงนี้"
   "เพราะฉะนั้น....เบญเก็บความบริสุทธ์ไว้เถอะ เอาไว้ให้ผู้ชายที่คู่ควร ที่ดีกว่าเรา ที่เบญคิดว่าจะใช้ทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยจริง ๆ"
   "อือ ได้" เบญพยักหน้า "งั้น เราถามอีกนิดนึงได้ไหม"
   "ถามมาขนาดนี้แล้ว ต้องเกรงใจกันอีกเหรอ"
   เบญหัวเราะคิกๆ "ก็จริง แต่....คริตได้ฉายาว่านักเปิดซิงจริงน่ะเหรอ"
   "จริง"
   "เปิดซิงผู้หญิงมาหลายคนเหรอ"
   "หลายคน" ชาคริตบอก "แต่ไม่คิดจะเปิดซิงใครอีกแล้ว เราทำร้ายคนที่เราเปิดซิงไปมาก ไม่อยากจะทำแบบนั้นกับใครอีกแล้ว มัน....รู้สึกดีมากแหละ เวลาผู้ชายได้เปิดบริสุทธิ์ผู้หญิง แต่ผลเสียที่เกิดกับฝ่ายหญิง....มันไม่คุ้มกัน"
   "คริตเป็นคนดีนะ" เบญบอก "ขอบคุณ ที่คริตอธิบายกับเราขนาดนี้ ขอบคุณ ที่ไม่ทำให้เราต้องเสียคุณค่าในตัว"
   "ไม่เป็นไร เบญ..." ชาคริตบอก "เดี๋ยวเราพาไปส่งคอนโดนะ"  
   "ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้อง" เบญบอก "ลาก่อน ชาคริต......แล้วก็......ขอบคุณสำหรับบทเรียนวันนี้นะ"

เบญจะเอาให้ได้นะ

ใครจะได้เปิดซิงน้องเบญน้า 

อย่าใช้คำว่าลาก่อนสิ ใจหายนะ

จะได้เปิดกับใครอีกไหมนะ

ตกลงจะได้เปิดมั้ยเนี่ย

ใจดีเกินไปแล้ว ชาคริต

หรือว่านักเปิดซิงจะเหลือแค่ตำนาน

ดูท่าทางแล้วชาคริตอาจจะได้มีโอกาสได้เปิดซิงเพิ่มแน่นอน555

อ่าว ชาคริตเป็นคนดีซะงั้น

โห บิลด์มาขนาดนี้ เกรงว่า ถ้าพี่คลิตไม่เปิด จะไปให้คนอื่นเปิดสิครับ สุดท้ายคลิตก็ต้องเสียสละ ยอมเสียความตั่งใจ หึหึ

อ่อนต่อโลกจริงเบญเอ๋ยน่าจะโดนคนอืนจริงๆๆ

ถ้าไปส่งเบญโดนเปิดแน่ๆ

นีองเบญจะรอดมั้ยงานนี้แต่ชาคิตใจเยนมาก

เบญคงอยากให้ชาคริตล่อใช่ไหมนะ