กันหนอกัน

ไก่อ่อนโดนสอนขัน

ชอบแนวนี้มากแนวเมียสาวเผลอ

นายสาวทอดสะพานให้ซะขนาดนี้ เมฆเสร็จแน่

ซีรีย์ บันทึกลับเมียสาวผัวเผลอ ซีรี่ย์แสบๆคันๆ ของบรรดาเมียที่มีเรื่องคาวสวาทเก็บความลับไว้ไม่เคยบอกให้ผัวรู้ เอามาให้อ่านหนึ่งชุด (มี 7 ตอน) เฉพาะ "บันทึกของชู้รักชาวสวน" นะครับ ในซีรี่ย์ ยังมีตอน บันทึกของคุณพ่อเพื่อนรัก บันทึกสวาทลุงคนขับ บันทึกรักหัวหน้าฝ่าย บันทึกสวาทพี่เขยน้องเมีย บันทึกลับครูสาวหนาวใจ บันทึกลับแม่เลี้ยงที่รัก บันทึกสวาทลูกสะใภ้สายเสียว บันทึกลับรุ่นพี่ลวงกาม บันทึกสวาทชู้รักแลกเงิน บันทึกลับเริงรักเพื่อนผัว บันทึกสวาทอาสาวสอนเสียว
  ถ้าสนใจก็เชิญทุกท่านไปอุดหนุนได้ที่
       
       
        รวมทั้ง E-Book ใน meb ด้วยนะคร้าบ 

        นิยายแนวผัวเมีย แอบดู ชู้ NTR นอกใจ มีให้ดูเพียบ เชิญติดตามนะครับ
        ขอบคุณทุกการติดตาม ขอบคุณทุกคอมเมนท์ครับ (คอมเมนท์เปิดเนื้อหาที่ซ่อนไว้นิดหน่อยนะครับ)
        ภาพประกอบ ผมขอสงวนให้เฉพาะคนอ่านในแบบเสียเงินนะครับ

บันทึกของชู้รักชาวสวน....ตอนที่ 2 ก่อร่างสร้างเสียว

   กันต์ไม่เคยเห็นผู้ชายช่วยตัวเองมาก่อน ถึงตอนนี้ผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีกันต์ก็ยังใจเต้น แถมต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อเสียงคนเรียกดังอยู่หน้าบ้าน
"คุณหนูครับ...คุณหนู" เสียงเมฆดังแว่วมา กันต์สูดลมหายใจเพื่อระงับความตื่นเต้นก่อนเดินออกไปหา
"เมฆ...เอ่อ...พอดีพี่เพิ่งมาถึง...ม...มีอะไรเหรอ" กันต์บอก แต่สายตาก็เผลอเหลือบมองช่วงล่างที่เพิ่งเห็นเต็มตา
"คือ...วันนี้วันศุกร์นี่ครับ" เมฆสงสัย
"อ๋อ...วันนี้วันหยุด" กันต์บอก
"แล้วมาถึงนานแล้วเหรอครับ" เมฆถาม
"ก็...เพิ่งมาถึง แบบว่า...พอมาถึงก็ขึ้นมาบนบ้าน" กันต์บอก
"อ๋อครับๆ...คุณหนูมีไรให้รับใช้เรียกผมได้นะครับ พอดีป้าไม่อยู่ ลูกป้าเค้าไม่สบาย แต่เดี๋ยวบ่ายๆเค้าคงมาครับ" เมฆบอก
"ได้จ๊ะ" กันต์ยิ้มให้
"อ๋อ...คุณหนู...ผมลืมบอกไป อาทิตย์หน้าช่วงเทศกาลคนงานเค้าขอลาหยุดกลับบ้านกันนะครับ" เมฆบอก
"อ้าว...เหรอ หมดเลยละสิ" กันต์ถาม
"ไม่ครับ...ผมไม่กลับ" เมฆบอก
"อ๋อจ๊ะ...ดีเหมือนกันจะได้มีคนเฝ้า" กันต์ยิ้ม

คราวนี้ทั้งสองไม่มีอะไรพูดต่อ กันต์หันมองไปชมบรรยากาศในสวนแต่ใจนึกถึงตอนเมฆช่วยตัวเองอยู่ในห้อง ส่วนเมฆพอเจ้านายสาวหันมองไปทางอื่น เมฆก็ได้โอกาสชื่นชมเรือนร่างในชุดสีขาวเปลือยไหล่ ทั้งสวย ทั้งน่ารัก แถมยังเซ็กซี่พอประมาณ ชุดนี้เมฆจะเก็บไว้ในความทรงจำเอาไว้ช่วยตัวเองคราวต่อไป
"เมฆ" กันต์เรียกเมื่อเห็นเมฆจ้องขาอ่อน
"เอ่อ...ข...ขอโทษครับ ผม...ผม..เอ่อ...เที่ยงแล้วนี่ คุณหนูทานไรยังครับ" เมฆรีบเปลี่ยนเรื่องแก้เขิน
"ยังเลยจ๊ะ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยไปดูว่าในครัวมีไรบ้าง" กันต์บอก
"เดี๋ยวผมทำให้ครับ ข้าวที่บ้านผมมี กับข้าวเดี๋ยวทำแป๊บเดียวครับ" เมฆบอก
"ทำกับข้าวเป็นเหรอ" กันต์ถาม
"ผมจบเกษตรนะครับ" เมฆยิ้มหวาน
"อิอิ...เก่งกว่าพี่อีก" กันต์บอก ก่อนเมฆจะรีบเดินเข้าไปในครัว

กันต์ตามไปดูเมฆทำอาหาร กับข้าวสองอย่างถูกทำอย่างว่องไว วัตถุดิบในตู้เย็นที่แม่บ้านเตรียมไว้เหลือเฟือที่จะทำอาหารอย่างดีได้
"เสร็จแล้วครับ" เมฆบอก จากนั้นก็วิ่งลงไปเอาข้าวสวยจากบ้านพักตัวเองขึ้นมาให้ แค่คำแรกที่ตักเข้าไปในปากกันต์ก็ถึงกับอุทานอย่างพอใจ
"อืมมม...อร่อยอ่ะเมฆ" กันต์บอก ก่อนก้มทานอย่างเอร็ดอร่อย พลอยทำให้พ่อครัวยิ้มหวานตามไปด้วย
"ทานด้วยกันสิ" กันต์ชวน
"ผมทานแล้วครับ" เมฆบอก
"ตอนไหน ตะกี้พี่ไปดูที่บ้านยังไม่เห็นทานเลย" กันต์ว่า
"เอ่อ...ผม...ท...ทานแล้วครับ" เมฆตื่นเต้นขึ้นมา กันต์รู้ตัวว่าพลาดที่พูดไป จึงก้มหน้าก้มตาทานไม่มองหน้า พอทานอาหารเสร็จป้าแม่บ้านก็กลับมาพอดี
"คุณหนู...ป้าขอโทษนะคะ ป้าต้องไปดูลูก ป้าไม่รู้ว่าคุณหนูมาวันนี้" แม่บ้านบอก
"ไม่เป็นไรจ๊ะ มีเมฆอยู่" กันต์ยิ้มให้
"ค่ะๆ เอ่อ...คุณหนูคะ ป้าว่าจะขอลาสักสองวัน ลูกชายต้องเข้ารพ." แม่บ้านบอก
"อ้าว...เป็นไรมากมั้ย" กันต์ถาม
"ก็พอตัวค่ะ แต่ก็ปลอดภัยแล้วนะคะ" แม่บ้านบอก
"เหรอคะ...สงสารจัง" กันต์บอก ก่อนล้วงเงินในกระเป๋าส่งไปให้ปึกใหญ่
"เอาไว้ดูแลลูกนะ" กันต์บอก
"คุณหนู...เอ่อ...ป้ารับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ" แม่บ้านน้ำตาไหล
"รับไว้เถอะค่ะ ไม่เกี่ยวกับเงินเดือน กันต์อยากให้ แล้วอาทิตย์หน้าป้าก็ต้องกลับไปบ้านด้วยไม่ใช่เหรอคะ" กันต์ถาม
"ค่ะๆ...ป้าขอโทษนะคะ อาทิตย์นี้ก็ไม่ได้ดูแล อาทิตย์หน้าก็ต้องกลับบ้าน" แม่บ้านบอก
"ไม่เป็นไรจ๊ะ ซูเปอร์แมนอยู่ อิอิ" กันต์บอก ก่อนหันไปยิ้มหวานให้ทำเอาหนุ่มน้อยใจละลาย
"ผ...ผมไปทำงานก่อนนะครับ" เมฆบอก
"อ๋อจ๊ะ...ได้ๆ" กันต์ตอบกลับ เมฆพยักหน้ารับก่อนรีบลงไปจากบ้านด้วยความเขินอาย

กันต์คิดว่าเมฆต้องรู้ว่ากันต์ไปแอบดู ตอนนี้กันต์เริ่มรู้สึกสนุกที่ได้ทำให้หนุ่มน้อยประหม่าเขินอาย กันต์เริ่มรู้สึกตื่นเต้นที่ได้ยั่วยวนสายตา แม้กันต์ไม่ได้มองถึงขั้นจะต้องทำอย่างว่า แต่กันต์ก็รู้สึกวาบหวิวในใจ

ช่วงเย็นป้าแม่บ้านกลับไป เมฆก็เลยได้ขึ้นมาโชว์ฝีมือพ่อครัวอีกครั้ง อาหารที่เมฆทำยังอร่อยเหมือนเดิม
"น่ากินทั้งนั้นเลย มาๆ ทานด้วยกัน" กันต์ชวน
"ไม่ดีกว่าครับ เดี๋ยวผมค่อยไปทานที่บ้าน" เมฆบอกด้วยความเกรงใจ
"อะไรกัน...มาสิ มานั่งตรงนี้" กันต์บอก ก่อนเดินไปจับมือหนุ่มน้อยมานั่ง เมฆหน้าซีดมือเย็นไม่กล้าสบตา แต่ก็ยอมเดินมาแต่โดยดี นี่เป็นครั้งแรกที่เมฆได้สัมผัสผิวกายเจ้านายสาว
"มือเย็นเฉียบเลยเมฆ อิอิ...แฟนไม่เคยจับมือเหรอ" กันต์ถาม
"ไม่...ผมไม่เคยมีแฟนครับ" เมฆบอก
"อ้าว...จริงดิ...อะไรกันโตป่านนี้ไม่เคยมีแฟน" กันต์ยิ้ม พร้อมกับตักข้าวส่งให้เมฆ เมฆก็รับด้วยความเกรงใจ
"ทานเลยจ๊ะเมฆเด็กดี อิอิ...แต่ก็ดีนะ เรียนอย่างเดียว รักไม่ยุ่ง พอเรียนจบก็ทำงาน ดีแล้วแหละ เก็บเงินสร้างเนื้อสร้างตัว พอมีเงินพวกผู้หญิงก็มีเข้ามาเยอะแยะ ว่าแต่เคยชอบใครบ้างมั้ยล่ะ" กันต์ถาม จากนั้นก็เริ่มทานอาหาร
"ก็...ก็มีครับ" เมฆบอกแล้วเหลือบตามองเจ้านายสาว
"ใครกันนะที่เมฆชอบ" กันต์ส่งยิ้มให้ เมฆถึงกับใจละลาย
"ก็...เอ่อ...อร่อยมั้ยครับ" เมฆเปลี่ยนเรื่อง
"อร่อยมากจ๊ะ...ว่าแต่...เกษตรเค้าเรียนเฉพาะเรื่องปลูกต้นไม้กับเลี้ยงปลา เค้าเรียนทำอาหารกันด้วยเหรอ" กันต์ถาม
"ก็ไม่เชิงครับ แต่ตอนอยู่ที่นี่ผมก็ทำให้พ่อแม่ทาน ตอนไปเรียนผมก็รับหน้าที่พ่อครัวให้เพื่อนๆครับ" เมฆบอก
"ถึงว่า...เฮ้อ...ต้องไปสอนแฟนพี่บ้างแล้วล่ะ ทำแต่งานไม่เคยทำอาหารให้เมียทานเลย" กันต์บอก ก่อนจะก้มหน้าทานอาหาร นึกถึงจุมสามีขึ้นมาแล้วก็ถอนใจ แล้วกันก็นึกเรื่องตื่นเต้นขึ้นมาได้
"ป้าก็ไม่อยู่ เมฆมานอนข้างบนสิ พี่ไม่อยากนอนคนเดียว" กันต์ชวนทำเอาเมฆแทบสำลัก
"อ...อะไรนะครับ" เมฆหน้าแดงขึ้นมา
"มานอนที่ห้องรับแขก มานอนเป็นเพื่อนพี่หน่อย พี่ไม่เคยนอนคนเดียว" กันต์ย้ำคำพร้อมกับส่งยิ้มให้
"แต่...มันจะ...จะดีเหรอครับ" เมฆบอก
"พี่เป็นผู้หญิงยังไม่กลัวเลย เมฆก็อย่าบอกใครสิ รู้กันสองคน นะๆๆ" กันต์ทำท่าอ้อน จับแขนของเมฆเขย่า ท่าทางเจ้านายสาวทำเอาเมฆใจเต้นโครมคราม กันต์เองก็ได้โอกาสสัมผัสเนื้อแน่นๆของหนุ่มน้อย
"เอ่อ...ถ...ถ้ามีอะไรคุณหนูก็เรียก...เรียกผมได้นี่ครับ" เมฆบอก คราวนี้กันต์ตั้งใจจะกล่อมให้ยอมด้วยคำพูดที่คิดไว้ กันต์สูดลมหายใจก่อนพูดขึ้นมา
"ถ้าไม่ขึ้นมาพี่จะลงโทษ โทษฐานที่เอาพี่ไปจินตนาการช่วยตัวเองเมื่อกลางวัน" สิ้นคำพูดกันต์ เมฆถึงกับหน้าซีดเห็นได้ชัด ลิ้นของเมฆจุกปากพูดติดอ่างขึ้นมา
"ค...คุณ...คุณหนูเห็น" เมฆถาม กันต์พยักหน้าส่งยิ้มให้
"ผม...ผม...ผมขอโทษ...ผม...ผมไม่รู้...ไม่รู้ว่าคุณหนูมา...ผม...ผมทำเรื่องน่าอาย...ผมไม่รู้ที่ต่ำที่สูง" เมฆระล่ำระลัก พูดปากสั่น
"เรื่องหน้าอายอะไรล่ะ เรื่องปกติมากกว่าพี่ว่า คนไม่มีแฟนก็อย่างว่าแหละ...อิอิ...ตกลงขึ้นมานอนข้างบนนะ" กันต์บอก เมฆหลบตาแต่ก็จำใจพยักหน้า แม้จะรู้สึกประหม่าแต่อีกความรู้สึกก็คือดีใจที่จะได้มีโอกาสใกล้ชิดเจ้านายสาว

ตกค่ำ เมฆอาบน้ำขัดถูร่างกายปรุงแต่งด้วยเครื่องหอมอย่างดี จากนั้นก็เลือกใส่ชุดนอนที่ดูดีที่สุด พอเข้ามาไม่ทันปิดประตูเจ้านายสาวก็เรียกหา
"เมฆ...เข้ามาในห้องหน่อยสิ" กันต์เรียกมาจากในห้องทำเอาเมฆตกใจ หนุ่มน้อยรีบปิดประตูลงกลอน ก่อนสำรวจตัวเองยกใหญ่ หนุ่มน้อยเอามือไปบีบเป้า พยายามสะกดใจไม่ให้ออกอาการมากนักก่อนจะเดินเข้าห้องไป

ที่พยายามสะกดใจไม่ให้ตื่นเต้นก็ทำไม่ได้ ที่ไม่ให้แก่นกายมันพองตัวก็ระงับไม่อยู่ เมฆเผลอจ้องดูเจ้านายสาวในชุดเซ็กซี่จนตาค้าง

กันต์ในเสื้อตัวหลวมไหล่ตก ยืนอวดโฉมอยู่ตรงหน้า ขาอ่อนขาวนวลกลมกลึงที่เพิ่งเคยเห็นแบบลึกๆชัดๆเต็มตาทำเอาเมฆถึงกับจ้องตะลึง
"เยอะไปนะเมฆ จะเก็บภาพพี่ไปทำอย่างว่าอีกเหรอ อิอิ" กันต์อมยิ้ม กันต์ยิ่งมั่นใจที่จะพูดให้เมฆเขินอาย
"อูยย...ข...ขอโทษครับ เอ่อ...คุณหนูมีไรให้ผมรับใช้เหรอครับ" เมฆถามพลางหลบหน้า แต่ยังอดไมได้ที่จะเหลือบมอง
"พี่อยากได้ไฟตรงนี้สักดวง ว่าจะเอาไว้อ่านหนังสือ พรุ่งนี้จัดการให้พี่หน่อยนะ" กันต์บอก พร้อมกับเดินไปชี้จุดให้ เมฆที่ยืนอยู่ด้านหลังๆด้มีโอกาสสำรวจเรือนร่าง
"ด...ได้ครับ" เมฆบอก มองจากด้านหลังเห็นกางเกงขาสั้นสีดำแนบเนื้อโผล่ขึ้นมาจากด้านใน
"เอาหมอนไปสิ เดี๋ยวนอนตรงโซฟาก็ได้นะ เอ...หรือจะนอนในห้องดี" กันต์บอก ก่อนจะเดินมานั่งบนที่นอน
"น...นอนที่โซฟาก็ได้ครับ" เมฆรีบบอก
"พรุ่งนี้จะไปซื้ออุปกรณ์กี่โมง พาพี่ไปด้วยนะ" กันต์บอกพลางยกขาไขว่ห้าง จังหวะยกทำเอาเมฆต้องกลืนน้ำลาย แม้จะเห็นกางเกงขาสั้นด้านในแต่เมฆก็ใจเต้น กันต์เห็นแล้วก็ยิ่งรู้สึกสนุกปนเสียวซ่าน
"ซัก...ก...เก้าโมงก็ได้...สะดวก..มั้ยครับ" เมฆถาม
"ได้จ๊ะ...พรุ่งนี้พี่มีเวลาให้ทั้งวันเลยนะ อยากไปที่ที่เคยไปหลายที่เลย พาพี่ไปหน่อยนะ" กันต์บอก
"ด...ได้ครับ งั้น...ผม...ผมไปนอนก่อนนะครับ" เมฆบอก
"รีบนอนไปไหน เดี๋ยวพี่ออกไปดูทีวีก่อน" กันต์บอก ก่อนจะเดินนำเมฆออกจากห้องไป

คิดจะเคลมลูกจ้าง

วานสนาจริงๆ

อ่านแล้วมันหยุดไม่ได้เลยชอบเรื่องแบบนี้

จัดเต็มไปเลย

ไม่รอดแน่

    

  

      

 

รุกหนักเลย