" ตัวละคร สถานที่ องค์กร และเหตุการณ์ทั้งหมดในเรื่องเป็นเรื่อง สมมุติและแต่งขึ้น ผู้อ่านควรใช้วิจารญาณในการเสพ"


EP.27 : แอน

หลังจากกลับจากญี่ปุ่นมาแล้วกว่า 5 เดือน เรื่องราวของพิงค์ ก็เงียบหายไปจนนานมากที่ผมเริ่มสบายใจว่าเรื่องราวคงเรียบร้อยตามที่ทางพี่เหลียง ได้ให้คำแนะนำแล้ว มาวันนี้ผมที่ไปเดินทำธุระที่ห้างแถวบ้านเพียงลำพัง ก็บังเอิญพบกับ แอน ลูกน้องคนสนิทในฝ่ายของ มน ภรรยาของผมพอดี ผมที่เห็นก็เลยเอ่ยทักทายเธอไป
"อ้าว แอน วันนี้หยุดงานเหรอ "
"อ๋อ พี่เติม วันนี้ แอน ลางานช่วงเช้าน่ะเพราะต้องไปทำธุระให้แฟนหน่อย" แอน ตอบกลับมาแล้วเธอก็พูดต่อ
"แอน เพิ่งเสร็จธุระพอดี กำลังจะไปบริษัทน่ะพี่เติม"
จังหวะนั้นเองพอผมได้ยินที่แอน เอ่ยผมก็เลยก็เลยออกปากเอ่ยอาสามาส่งเธอที่ทำงานให้
"ให้พี่ไปส่งไหม พี่กำลังจะกลับพอดี เดี๋ยวพี่ต้องไปธุระต่อแถวที่ทำงานพวกแอน พอดี"
"ก็ดี พี่เติม ขอบคุณนะคะ" แอน ที่เห็นด้วยเลยตอบรับผมกลับมา
ในตอนนี้ที่เวลาร่วมๆสิบโมงนั้น แอน ก็เอ่ยต่อ
"พี่เติม ไปเลยไหม"
"ได้ๆ"
ผมตอบรับเธอไปหลังจากนั้นเราสองคนก็พาเดินกันไปที่จอดรถโดยผมเดินนำแอน ไป ระหว่างที่เดินกันยังไม่ทันได้ถึงรถ ฝนก็เกิดตกลงมาอย่างหนักอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แถมตรงบริเวณทางที่จะไปที่ผมจอดรถอยู่นั้นก็เป็นที่ลานโล่งไม่มีหลังคา จนผมและแอน เราสองคนต่างต้องวิ่งฝ่าสายฝนกันไปที่รถพร้อมกันโดยผมรีบวิ่งนำแอน ไปที่รถ ทั้งผมและแอนที่วิ่งท่ามกล่างสายฝนที่ตกหนักจนทั้งเราทั้งสองคนเปียกปอนไปหมด
"ไรเนี้ย ตกมาแบบนี้"
แอน บ่นพึมพำๆอยู่คนเดียวก่อนที่เธอจะเปิดประตูก้าวเข้ามาภายในรถทันทีที่ผมกดรีโมทรถปลดล็อคประตูทันที  แอน และผมที่เข้ามานั่งกันในรถแล้วผมก็สตาร์ทเครื่อง แล้วขับรถออกมาในทันที  แอน ที่ชุดทำงานที่เธอใส่อยู่ตอนนี้มันเปียกไปหมดเปียกฝนจนเสื้อเชิ้ตที่ แอน ใส่อยู่มันก็แนบชิดติดกับร่างของเธอจนมองเห็นเสื้อชั้นในแบบลายลูกไม้ที่เธอใส่อยู่เลยทีเดียว ด้วยความที่แอน กลัวไปทำงานไม่ทันตอนบ่าย เธอเลยเอ่ยพูดขึ้นมา
" พี่เติม ไปส่ง แอน ที่บ้านแล้วกันนะพี่  แอน ว่าจะไปเปลี่ยนชุดก่อน แล้ว พี่ก็ไปต่อเลยไม่ต้องรอแอน ก็ได้"  แอน เอ่ยบอกผมมา
" โอเค ได้ แอน " ผม ตอบก่อนจะพูดต่อ
" แต่ เดี๋ยว พี่รอแอน เปลี่ยนชุดแล้วไปพร้อมกันก็ได้พี่ไม่ได้รีบ แอน ออกมาจะได้ไม่เจอฝนอีกรอบด้วย"
" โอเค ค่ะ พี่เติม ขอบคุณนะคะ"  แอน ตอบกลับผมมา
ระหว่างที่อยู่บนรถกับผม เราก็สนทนาสัพเพเหระกันได้สักพักนึง จนรถมาติดไฟแดงตรงสี่แยกที่ใกล้ถึงบ้านของแอน ด้วยที่สี่แยกนี้ค่อนข้างเป็นสี่แยกที่ติดค่อนข้างนาน
แอน ก็เอ่ยถามออกมา
"พี่เติม จะมีน้องเมื่อไหร่ล่ะ"
"คงไม่มีน่ะพวกพี่คิดแพลนกันว่าจะไม่มีลูกกัน" ผมเอ่ย
"ว้า งั้นหรือพี่ เด็กๆน่ารักนะ"
แอน เอ่ยพร้อมหันหน้ามาทำหน้าทะเล้นใส่ผม
"กลัวจะบ๊องๆแบบเธอนี่แหล่ะ แอน"
ผมเอ่ยขึ้นมาเมื่อเห็นหญิงวัยทำงานอย่างแอน ทำหน้าทะเล้นใส่คนอื่นอย่างไม่อายออกมา ก่อนที่เราทั้งสองจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมๆกัน
"55555" , "55555"
แล้วพวกเราก็เลยเปลี่ยนมาคุยกันเรื่องชีวิตคู่กัน ผมที่พอจะรู้เรื่องของ แอน จากมน มาไม่น้อยผมก็เริ่มแล้วมาเอ่ยถาม แอน ไปตรงๆ 
"แล้วของ แอน เป็นอย่างไรบ้าง ใกล้สำเร็จยัง" 
ผมเอ่ยถึงเรื่องที่เธอและสามีอยากจะมีน้องกัน แอน ที่ได้ยินแรกๆ เธอเองก็นิ่งๆ ไป
"..........."
จนไม่กล้าพูดอาจจะด้วยเพราะอาย แต่คงเพราะความอึดอัดเรื่องนี้ของเธอที่ไม่ได้ระบายกับใครที่เป็นผู้ชายได้ สักพักแอน ก็พูดระบายอะไรต่อมิอะไรที่คั่งค้างในใจของเธอออกมาให้ผมฟัง  เธอพรั่งพรูเล่าในความไม่สมดุลของชีวิตคู่ของเธอกับสามี  การที่สามีมีความต้องการมีลูกมาก แต่เธอเองก็ต้องการเช่นกันแต่ก็ไม่ท้องสักที  จนตอนนี้ตัวเธอรู้สึกเหมือนสามีของเธอเหมือนแค่อยากทำให้เสร็จๆไปในเวลาร่วมรักกันเพียงเพื่อให้เธอท้องก็พอ แอน ที่พูดมาจนถึงตอนนี้เธอที่คงเห็นว่ากำลังพูดกับผมที่เป็นสามีของหัวหน้าและรุ่นพี่ที่สนิทของเธอ แอน เลยกล้าพูดระบายออกมาตรงๆ มากขึ้นไปอีก
"ไม่รู้นะพี่เติม อาจจะเพราะ แอน ไม่ได้เป็นผู้หญิงหุ่นดีอะไรแบบพี่มน ไรเงี้ยแอน เป็นสาวอวบแทบระยะสุดท้ายแบบนี้ แฟนแอน อาจจะไม่ชอบหรือไม่มีอารมณ์กับหนูหรือเปล่าก็ไม่รู้นะพี่  จนบางทีนะ แอน ต้องเป็นสะกิดเค้าเลยนะพี่ แถมบางทีนะพี่เติม พอสามีของแอน เค้าเสร็จนะพี่เค้าก็จะหยุดเลยแล้วไงล่ะ แอน ยังไม่เสร็จไงพี่ เค้าทำยังกับว่าทำกับ แอน เพื่อที่จะมีลูกเท่านั้นก็พอ  พี่เติม คิดดูซิ ว่า แอน จะรู้สึกยังไง" แอน ที่ลืมตัวเผลอพรั่งพรูระบายออกมามากมาย
ผมที่ได้ฟังก็ได้แต่ทำท่าเขินๆ ด้วยคงเพราะเรื่องของแอน ที่ เล่าออกมามันเกี่ยวกับเรื่องบนเตียงของเธอกับสามี แต่ด้วยมารยาท ผมเลยได้แต่เอ่ยปลอบใจเธอออกไป
"เดี๋ยวก็มีแหล่ะ แอน" 

"อืม พี่" แอน เอ่ย
ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนเรื่องที่คุยกันแทนเรื่องเดิม แล้วเราสองคนก็คุยกับมาจนมาเกือบถึงบ้านของแอน  โดยตลอดทางนั้นตัว แอน เองก็มีความคิดภายในหัวของเธอเองมาตลอดทางว่า 'ตัวเธอเองก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าตัวเธอคิดอะไรอยู่ถึงพูดระบายกับพี่เติม จนหมดไปแบบนี้ แต่เธอก็รู้สึกดีที่ได้พูดระบายออกไป' 
ทันทีที่พอมาถึงบ้านของแอน  ด้วยที่ตัว แอน ไม่อยากเสียมารยาท เธอจึงเอ่ยขึ้น
"พี่เติม ลงมานั่งรอในบ้านให้เสื้อพี่แห้งก่อนก็ได้นะพี่"
"ได้ แอน" ผม เอ่ยตอบรับ
ก่อนที่ผมจะก้าวลงจากรถเดินตาม แอน จนมาเข้ามาในบ้านที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลย เพราะสามีของเธอออกไปขับรถส่งของแล้วตั้งแต่เช้า แอน เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กยื่นให้ผม พร้อมกับเอ่ย
"พี่เติม ผ้าค่ะ"
ผมที่รับรับไปเช็ดหัวที่ยังเปียกฝนอยู่แล้ว แล้วแอน ก็บอกต่อ
" ขอบคุณ พี่เติม นะที่รับฟังเรื่องของแอน ในรถ" 
ผมที่ได้ยินก็ได้แต่ยิ้มตอบหน้าเจื่อนๆ กลับไป จังหวะทันใดนั้นด้วยแรงดลใจอะไรไม่ทราบได้ ผมและแอน เราทั้งสองต่างก้าวเท้าไปข้างหน้าพร้อมกัน ทำให้ร่างของเราจึงเข้ามาแนบชิดกัน แอน มองตาผม จนตาทั้งสองเราประสานกัน แล้วอยู่ๆจังหวะนั้นเองด้วยผมเกิดความคิดอะไรบ้าๆในหัวของผมขึ้นมาเองอย่างประหลาดโดยไม่ทราบได้ ผมพลันก้มหน้าของผมลงมาบรรจงกดริมฝีปากของผมเข้ากับริมฝีปากของแอน ทันที ขณะที่แอน นั้นเธอก็เผลอตอบรับการจูบนั้นของผมกลับด้วยความยินยอมโดยไม่แสดงอาการใดๆออกมา แอนและผม เราต่างยืนจูบกันอยู่สักพักพลางแลกลิ้นกันพัลวันจนผมหายใจแทบไม่ทันจนผมต้องตัดสินใจถอนริมฝีปากออกด้วยกลัวว่าแอน จะไม่พอใจแต่ตอนนี้กลายเป็นว่าแอน ที่เธอไม่ปล่อยปากของผมจากปากของเธอไป ภายในหัวผมก็คิดไปว่า
'คงจะด้วยความเหงาความว้าเหว่ที่มีอยู่จนทำให้ แอน ลืมทุกอย่าง ไม่ห่วงว่าสามีของเธอจะกลับมา หรือใครแถวบ้านจะเห็น'
แล้ว แอน ก็เผยอหน้าขึ้นสบตาผมอีกครั้ง เราทั้งสองต่างรู้ว่าตอนนี้เราทั้งสองมีความต้องการอะไรเหมือนกันในเวลานี้ แล้ว แอน ก็ตัดสินใจเอ่ยขึ้นมาก่อน
"พี่เติม"
ก่อนที่เธอจะก้าวขาเดินออกไปพร้อมกับเป็นฝ่ายจูงมือของผมพาเดินขึ้นบันไดขึ้นไปชั้นสองตรงไปเข้าห้องนอนของเธอและสามีทันที ภาพในหัวของผมเมื่อครั้งเหตุการณ์กับพี่จิว ลอยขึ้นมาทันทีแต่มันก็หาได้ทำให้ผมคิดจะหยุดการกระทำนี้ไม่จนเมื่อแอน จูงมือของผมผ่านพ้นประตูห้องนอน แอน จัดการล็อคประตูทั้งที่ยังยืนพิงประตูอยู่ แล้วแอน ก็ปราดเข้ามาผวากอดผม ผมเองก็จูบลูบไล้ร่าง แอน ไปทั่วเช่นกันจากหน้าอก ไล่ลงถึงหน้าขา แล้วเสื้อผ้าที่เปียกฝนของสองคนก็ถูกผมและแอน ช่วยกันถอดให้กันและกันจนกระเด็นไปคนละทิศละทาง ตอนนี้ร่างอวบอัดระยะสุดท้ายของ แอน เหลือแต่เพียงชุดเสื้อชั้นในลูกไม้และกางเกงชั้นในลูกไม้เข้าชุดสีฟ้า เท่านั้น ส่วนเสื้อเชิ้ตทำงานและกางเกงของ แอน นั้นถูกถอดอยู่ข้างๆ ส่วนผม ก็จัดการถอดเสื้อและกางเกงออกจนหมดจนยืนร่างกายเปลือยเปล่าต่อหน้า แอน แล้วผมก็ค่อยๆเอื้อมมือมาจับร่างอวบของ แอน ให้หันหลังให้แล้วจัดการปลดตะขอเสื้อชั้นในของ แนน ออกโดยเธอไม่แสดงการขัดขืนแต่อย่างใด เมื่อเสื้อชั้นในหลุดออกไปจากร่างของ แอน แล้ว ผมก็ค่อยๆก้มลงรูดกางเกงชั้นในของเธอออกตามมาจนหลุดจากขาของเธอไป  แล้วผมก็จับร่างของ แอน หันกลับมา ตอนนี้ทั้ง แอน และผม ก็ต่างอยู่ในร่างเปลือยเปล่ากันทั้งคู่
ภายในห้องทั้งสองต่างไม่มีเสียงพูดอะไรกัน มีเพียงการกระทำของทั้งสองแทนคำพูดเท่านั้นแล้วผมก็ประคองให้ แอน เอนร่างลงบนเตียงแล้ว ผมก็ตามทาบทับลงมาบนร่างของเธอ ตอนนี้ที่ร่างทั้งสองที่เปลือยเปล่าของเราทั้งสองนั้นเนื้อแนบเนื้อ ตอนนี้ตาของแอน เป็นประกายด้วยแรงปรารถนาในกามสวาทในหัวที่ไม่อาจมีอะไรมาหยุดเราทั้งสองได้อีกแล้ว ผมเริ่มจูบปากของแอน อีกครั้งก่อนถอนปากแล้วละเลงเอาลิ้นโลมเลียไปทั่วร่างของเธอโดยเริ่มจากยอดอกของแอน ที่ปลายยอดหัวถันขนาดเม็ดโตเท่านิ้วโป้งเด็กก็ชูชันเต่งทั้งสองข้างเม็ดโตขนาดที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตที่ผมเคยสัมผัสลิ้มลองใหญ่กว่พี่แอ๊ด เพื่อนของพี่จิว อย่างชัดเจน ก่อนที่ผมจะไล่ลงมาผ่านหน้าท้องกลมมีพุงของเธอลงมาถึงเนินสวาท ถึงตอนนี้เธอเองแทบทนต่อความเสียวสยิวที่เธอได้รับอีกต่อไปไม่ได้แล้ว ผมคิดว่าแอน คงคิดว่ามันต่างจากเมธ สามีของเธอที่ค่อนข้างหัวเก่าการร่วมรักแต่ล่ะครั้งกับเธอ ก็แค่ จูบๆดูดๆเพียงครั้งสองครั้งแล้วก็สอดใส่ ทว่ากับผมที่ตอนนี้กำลังฟอนเฟ้นร่างของเธออย่างนุ่มนวล
.
.

 

สิ้นเสียงของแอน พูดผมคิดในใจว่าคงเพราะแอน คงไม่ได้เคยได้รับการร่วมรักแบบนี้กับสามีตามที่เธอเล่าให้ผมฟังจริงๆ แน่ๆ ทั้งๆที่เอาจริงลีลาการร่วมรักของผมก็สุดแสนปกติธรรมดา แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้เธอถึงกับแสดงอาการออกมาถึงขนาดนี้ สิ้นความคิดภายในใจแล้ว ผมก็จับขาของเธอทั้งสองรวบยกขึ้นแล้วโน้มกดเอนมาทางศีรษะของแอน จนหน้าขาชิดหน้าท้องของเธอ เพื่อที่ผมจะได้เลียกลีบร่องสวาทของแอน ได้แบบถนัด ก่อนจะจับขาของแอน แยกกางขาออกแล้วดดันไปด้านหน้าจนก้นอวบใหญ่ของแอน ลอยขึ้น สองกลีบสวาทแผ่อ้าออก เห็นแคมภายในแล้วผมก็ก้มลงเลียดูดเป็นพัลวัน จนทำให้ แอน เกร็งสุดจะทนในที่สุด แอน ก็ถึงสวรรค์อีกระรอกเพราะลิ้นของผม จากนั้นแล้วผมก็ขยับขึ้นทาบทับร่างของแอน อีกครั้ง และสอดท่อนลำเข้าไปกระเด้าใส่ร่องอกระหว่างเต้าใหญ่ๆทั้งสองของแอน ในแบบหนัง AV ที่ผมเคยเห็น  ผมขยับซอยถี่ยิบจนผมเสร็จสมไปจนพุ่งกระฉูดน้ำกามน้ำที่สองผ่านร่องอกของแอน จนไปเลอะตามที่นอนเต็มไปด้วยคราบน้ำสวาทของเราทั้งสอง
ผมและแอน เราร่วมรักกันจนเวลาผ่านไปเกือบบ่ายสอง แอน เลยต้องโทรไปลาที่ฝ่ายว่าแจ้งลางานทั้งวันแทนไปเลย ซึ่งเหมือนโลกกลมคนที่เธอโทรไปลาก็คือ มน ภรรยาผมเอง แล้วเราทั้งสองคนก็ลุกขึ้นไปแต่งตัว
"พี่เติม เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับด้วยนะ แอน ขอโทษที่ยั้งใจไม่ได้"
แอน เอ่ย
"พี่ซิ ที่ต้องขอโทษแอน แต่แอน สบายใจได้เรื่องนี้จะเป็นความลับของเรานะ" ผม เอ่ยตอบไป
"ค่ะ พี่เติม แอน ไม่อยากทำผิดกับพี่มน" แอน เอ่ยด้วยน้ำเสียงเหมือนจะร้องไห้ออกมา
"เอาน่า แอน ช่างมันเถอะไหนๆ เรื่องก็ผ่านมาแล้ว"
.
.
.
หลังจากแยกกับทางแอน แล้วขณะที่ผมกำลังขับรถอยู่นั้น
"ติ้ดๆ"
เสียงโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้น
"ว่าไงครับพี่เหลียง"  ผมกดรับสายแล้วเอ่ยทักไป

z
z
z

 

อืม ไปต่อๆ

กลับมาเดินเส้นทางเดิม

งานนี้พี่เหลียงมีอะไรหรือว่าเกี่ยวกับมินต์

กลับมาทำตามควมต้องการแบบเดิมๆ

แอนโดนครั้งนี้ไปแล้วจะมีครั้งต่อไปอีกไหมนะ แต่ถ้าเกิดติดใจคงมีอีกเรื่อยๆแน่ๆ

ได้กับลูกน้องมน เรื่องจะแตกป่าวนะ

คนใกล้ตัวอีกแล้ว. แต่ถือว่าช่วยสงเคราะห์น้องให้มีความสุขแล้วแบบนี้ต้องช่วยอีกไหมละ. อิอิ

มีสาวมารองรับอารมณ์เพิ่มอีกคน

เริ่มกับสาวใหม่ไปเรื่อยๆ

มีข่าวอะไรจากพี่เหลียง หรือจะเป็นข่าวพิงค์

สาวอวบก็เอามันส์ไปอีกแบบ

พี่เหลียงโผล่มาแล้ว จะมีอะไรอีก

พี่เหลียง มาแล้ว

เติมจัดทุกคนรอบตัวจริงๆลูกน้องเมียก็ไม่เคยเว้น