ลุงเข้าใจน้องแบมผิดไปซะแล้ว

ไม่น่าได้คุย

ใจร้อนยังกะหนุ่ม

จากน้องรินอีกคน

 

ชอบ

เข้าใจผิดซะงั้น

โดนสาวหลอกซะแล้ว

เช็ดทำความสะอาด ดูดฝุ่นในรถ หลังจากใช้งาน มันเป็นนิสัยปกติของลุงเฉย
แต่ หลากหลายเรื่องราวที่ผ่านมาในวันนี้ต้องทำให้แกคิดถึงมัน
   ไอ้พวกเวรนั่น ไอ้คนขับ มันคงแค่พวกรับจ้าง ไม่ต่างจากไอ้เด็กหนุ่มนั่น ไอ้คนที่กระชากน้องรินทร์ นั่นต้องเป็นหัวหน้าแน่นอน
เวลา 10 ในคุก ทำให้แกได้พบปะผู้คนระดับทรชนมาไม่น้อย พวกนี้มันแค่พวกรับจ้าง แต่ดูท่าก็มืออาชีพ ......  มันคงล่อลวงเด็ก เพื่อ ส่งนายใหญ่ที่ใหนสักแห่ง...  ความที่แกดูออกว่ามันเป็นมืออาชีพ ทำให้แกสบายใจ  พวกนี้มันไม่เสียเวลาทำให้ตนเดือดร้อนโดยตามมาล้างแค้นแน่นอน.... 
....../ "ดีนะที่พวกนั้นไม่ขับรถพุ่งชนตอนมึงขวางหน้า ...ไอ้พรเอ้ย......."  / พลางเก็บปืน ที่เจ้านายมอบให้ใช้ติดตัวเข้ากระเป๋าถือ...........แล้ว แว๊ป หนึ่งในใจ ก็ทำให้แกคิดถึงใบหน้าของเด็กสาวอีกคนหนึ่งขึ้นมา   .....  ไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกในชีวิตแก ไม่ใช่ผู้หญิงคนเดียวที่ผ่านมาในชีวิตแก    .......  แต่เป็นผู้หญิงคนแรก และคนเดียวที่เรียกแกว่า "ผัว"  .... น้องเมย์...  /" ถ้าจะมีเมียสักคน  กูอยากได้น้องเมย์.เป็นเมีย...แต่ชาตินี้คงไม่มีทาง...."/ "แบม"...นี่ต่างหากถึงจะคู่ควรกับชีวิตแก.....ลุงเฉยลำพึงในใจ....
"สบายใจเหลือเกิ้น..คุณ รปภ. ...."  เสียงใส ๆ แต่แฝงด้วยอำนาจ...ของเด็กสาวคนหนึ่งดังมาจากด้านหลัง .... ไม่มีอาการตกใจ ลุงเฉยนิ่ง แล้วหันกลับมา
"เอ่อ.....ผมเป็นคนขับรถครับ..ไม่ใช่ รปภ.  ..มีอะไรให้รับใช้ไหมครับคุณหนู......."  ลุงเฉยกล่าวนอบน้อม
"เปล่า......"  เด็กสาวยืนกอดอกกล่าวยิ้ม ๆ แต่เป็นยิ้มที่ลุงเฉยอ่านไม่ออก "แค่จะมา ขอบใจสักหน่อย.. ที่ช่วยเมื่อตอนกลางวัน....กับจะถาม......"   เด็กสาวทิ้งช่วงคำ
"อะไรครับ........"   ลุงเฉยกล่าว
"ถามว่า....ที่แกทำอะไรกับพี่เมย์ในลานจอดรถวันนี้  ถ้าพ่อรู้อะไรจะเกิดขึ้น......."  คราวนี้ลุงเฉยถึงกับอึ้ง
"คุณหนู...รินทร์...."  ลุงเฉยพึมพำ
"อืมมม.....แกทำได้ไง......"   เด็กสาวกล่าว...
"ผมไม่ได้บังคับคุณเมย์นะครับ......."
"ฉันรู้......เล่น นั่งขย่มแกทั้งตัวแบบนั้น.........  ฮึ.....แต่ถ้า พ่อรู้แกตกงานแน่........"
"เงินเดือน 3 หมื่น ผมก็พอมีเงินเก็บอยู่บ้าง....ผมก็คงพออยู่ได้......"  ลุงเฉยกล่าว อาการยังนอบน้อมเช่นเดิม
"แล้ว แกไม่กลัวติดคุกหรือไง...ถ้าพ่อเอาเรื่อง......."  น้องรินทร์กล่าว แฝงรอยยิ้มเป็นต่อ
"ผมเคยติดคุกมาแล้ว นั่นผมไม่กลัว ห่วง แต่ชื่อเสียงของตะกูลคุณหนูเท่านั้นละครับ ถ้าใครรู้ จะเอาหน้าไปไว้ใหน   อีกอย่างเรื่องหนูรินทร์ เช่นกัน วันนี้ ถ้า นายรู้ผมว่าคุณหนูโดนกักบริเวณ แน่ ลองไหมครับ  ......"
"แก.........นายเฉย...ลองไหมละ ฉันรับรองแกเดือดร้อนกว่าฉันแน่..."  น้องรินทร์กัดฟันพูด
"ครับ....คุณหนู......"  ลุงเฉยยังแสดงอาการนอบน้อมเช่นเดิม
"ระวังตัวไว้ด้วยแล้วกัน.... สุนัข  มันอยู่กับหงส์ไม่ได้หรอก......."  เด็กสาวกล่าวแล้วเดินแยกจากไป  เมื่อรถหรูคันหนึ่งเคลื่อนเข้ามาที่โรงจอดในบ้าน
.........................................................................
"เป็นไง พี่พร..... ไม่ค่อยได้คุยกันเลย ผมก็ยุงตลอด....."  คุณพีระพงษ์ทักทายกับลุงเฉยแบบเป็นกันเอง พลางปิดประตูรถ  ขณะที่คุณแวว เดินขึ้นตึกแบบไม่สนใจ
"ก็ดีครับนาย..แต่เรียกผมว่าเฉยเหมือนคนอื่นดีกว่าครับนาย..."  ลุงเฉย ยังนอบน้อมเช่นเดิม......./ ..."เฉย"  ...เป็นเพียงชื่อที่คนบ้านนี้เรียกแกเท่านั้น.......ความจริงแกชื่อสมพร...../>"ว่าง ๆ ค่อยนั่งกินเบียร์ด้วยกันครับ....." คุณพีระพงษ์กล่าว แล้วเดินแยกไป
"ครับนาย......."
........................................................................
"พ่อคะ........  เงินเดือนนายเฉย ตั้ง3หมื่นเลยหรือคะ...."
   น้องรินทร์กล่าวขึ้น กับพ่อที่มุมพักผ่อนในบ้าน
"อืม.....แกเป็นเพื่อนเล่นกับพ่อตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก...."  คุณแววกล่าว
"ไม่ต้องบอกใครนะลูก เดี๋ยวคนอื่นโวย ว่าตาเฉยได้เงินเดือนมาก..."  พีระพงษ์กล่าวขึ้นบ้าง
"หนูแทบไม่รู้เรื่อง นายเฉย รปภ. ของพวกหนูเลย "
"เค้าเรียก บอดี้การ์ด ลูก  555...."  คุณแววกล่าว
"เอางี้นะลูก......  นายเฉย คือที่คนบ้านเราเรียกแก เพระ แกเป็นคนเฉย ๆ  แกเรียนจบ ปวส. ก่อนมาทำงานที่นี่ คุณปูของพวกหนูเคยส่งแกไปอบรมหลักสูตร บอดี้การ์ด แบบเข้มข้นหนึ่งปี ...อืมมม..... แกเคยช่วยพ่อไม่ให้ต้องติดคุก โดยแกยอมติดคุกแทน เรื่องความซื่อสัตย์ ความสุภาพ พ่อไว้ใจแก    ..  "  พีระพงษ์กล่าว
"แต่อย่าทำให้แกโมโหนะ...แกจะ..จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนทันที........"   คุณแววรัตน์ เสริม..." 
"555+ จำจอนที่เราไปเที่ยว ตอนนั้นได้ไหมคะพี่  .... จิกโก๋ 3 คนแซวพวกเรา พี่เฉยคนเดียว กระทืบพวกนั้น 3 คน หลับคาตีนเลย  "
"อืมมมม..... ใช่....พี่เกือบลืมมันไปแล้ว...... "  พีระพงษ์ กล่าวขึ้นบ้าง พลางหัวเราะ
   น้องรินทร์ถึงกับอึ้ง แต่น้องนุ่นไม่รู้เรื่องเพราะมัวเล่นเกมส์
.........................................
............/"เขาเคยช่วยเมย์ไม่ให้จมน้ำตาย....แล้วเขาคือคนที่เมย์รักด้วย   / เด็กสาววัย16 ที่ทำเป็นนอนหลับตาพังการพูดคุยของพ่อแม่ กับน้องสาว คิดในใจ  แล้วนึกถึงใบหน้าของชายวัย 44 หน้าเข้มคนหนึ่ง
............................................
19.00 น. ลุงเฉยยืนอยู่มุมหนึ่งของบ้านพักคนงาน มีเด็กสาว วัย16 ที่ยืนโอบกอดร่างนั้นจากด้านหลัง ใบหน้าเด็กสาว แนบที่แผ่นหลังของชายวัย 44 เด็กสาวหลับตาพริ้ม     ...... 
"เมย์รักพี่พร ค่ะ......."   เด็กสาวกล่าว แล้วครายวงแขน แล้วรีบเดินแยกจากไป...
ขณะที่ลุงเฉย งงๆ ว่าเมย์ รู้จักชื่อจริง ๆ ของแกได้ไง
...............................................
................................................
   "สุนัข  มันอยู่กับหงส์ไม่ได้หรอก......."................ ประโยคจากปากน้องรินทร์คำนี้ ทำให้ลุเฉยได้คิด....วันต่อมา ซึ่งเป็นวันอาทิตย์ ลุงเฉยขอใช้รถกระบะของเจ้านายขับ ออกนอกเมือง... 
   หญิงสาว วัย 19 เสื้อเอวลอยสีขาว กระโปรงจีบรอบสีน้ำเงิน เป็นกระโปรงแบบนักเรียน แต่มันสั้นเลยเข่าขึ้นมามากนัก ต้นขาอวบใหญ่ ขัดกับหน้าอกที่ค่อนข้างแบน และแขนที่ค่อนข้างเรียวเล็ก   ใบหน้าหวาน แววตา เศร้า กระเป๋าหนังเทียมมือสองสีดำ ราคาไม่ถึง 500 ที่สะพายอยู่ แต่เมื่อมองภาพรวม หญิงสาวกลับดูดีไม่น้อย
ที่จุดนัดพบ เมื่อหญิงสาวมั่นใจว่าคนในรถกระบะคันนั้นคือใคร ก็ก้าวขึ้นรถคันนั้นทันที


น้องแบม


....................................................
"สบายดีนะแบม...."  ลุงเฉยกล่าวทักขึ้นก่อน
"ค่ะ  พี่พร...."  หญิงสาวตอบ "งานใหม่เป็นไงค่ะ...."
"ก็ดี...." ลุงเฉยตอบสั้น ๆ "เอ้า...เงินหมื่นห้า.."    ลุงเฉยกล่าว พร้อมยื่นเงินให้หญิงสาว
"แบมเดือดร้อนจริง ๆ ค่ะ ไม่งั้นจะไม่........."     
"ไม่ต้องอธิบายหรอกแบม...พี่พอใจพี่ก็ให้..." ลุงเฉยตัดบท  ....
"ค่ะ...." หญิงสาวกล่าว พลางยกมือไหว้ 
   ความจริงคนอย่างเธอ แค่ตกลงเป็นเมียน้อยเสียสักคน เธอจะได้มากกว่านี้มากนัก  แต่ ไม่แน่ เธออาจโดนหลอ หญิงสาวจึงพอใจที่จะคนกับลุงเฉย
   รถกระบะเข้าจอดที่ รีสอร์ทชานเมือง ...ครั้งแรกก่อนหน้านี้  ลุงเฉยหมดเงินนกว่า 5 หมื่น กว่าจะพาหญิงสาว คนนี้มาที่นี่ได้   ก่อนวันนี้ ลุงเฉยหมดเงินรวม ๆ ไปเป็นแสน กับหญิงสาวคนนี้  แต่แกก็ยอมจ่าย ไม่ใช่เพราะ แบมเรียกร้องจะเอา เพียงหญิงสาวกล่าวคำเดือดร้อน ลุงเฉยก็ควักจ่ายให้ทันที 
.....................................................
   คู่มวยเคยชก  วัวเคยขา ม้าเคยขี่ ที่เคยควบขี่ กันมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง มันไม่จำเป็นต้องลีลามากความ หญิงสาววัย 19 ปลดเปลื้องเสื้อผ้าตนเองจนเหลือเพียงร่างเปลือยเปล่า แล้วโผเข้ากอดชายวัย 44 ทันที
"คิดถึงเหลือเกิน  .... พีพร..."    แบนเรียวเล็กงาม ต้นขาอวบใหญ่ อกค่อนข้างแบน แนบชิดกอดรัดชายหน้าเข้ม
บนเตียงนอนที่ร่างเปลือยของหญิงสาวที่ทางทับกอดรัดอยู่ข้างบน ถูกฝ่ายชายพลิกกลับให้ไปอยู่ด้านล่าง
ปากประกบปากจูบกันอย่างดูดดื่ม ร่างงามของหญิงสาวที่ถูกทาบทับและทิ้งน้ำหนักลงไปทั้งตัว กอดรัดร่างนั้นแนบแน่น เสื้อผ้า ลุงเฉยถูกสาวแบมปลดออกทีละชิ้น ไม่นาน 2 ร่างก็เปลือยเปล่าวกอดรัดกัน
   ปากและลิ้นลุงเฉย ดูดกินตามร่างของสาวแบมทั้งตัว หัวนมสีน้ำตาลอ่อน  บนเนินนมขนาดเล็ก ถูกดูดดุนด้วยปากหนาของลุงเฉย 
"แบมรักพี......อูยยยย...." หญิงสาวคราง
"อืมมมมมม......พี่ก็รัก แบมนะ......."    ลุงเฉยพึมพำ ขณะขยับกลับตัว ใบหน้า ซุกลงที่ง่ามขาอวบเนินหีโหนนูนของหญิงสาว แล้วประกบปากดูดกินพลางสอดลิ้นเข้าร่องหลืบนั้น หญิงสาวแอ่นหีรับ
   ในท่ากลับด้าน ที่ผู้คนเรียกว่า 69 ท่อนขาอวบของหญิงสาวเกี่ยวรัดที่หัวของลุงเฉย ขณะที่ท่อนควยยาวกว่า6นิ้ว กระเด้า เข้าออกในปากของหญิงสาว.......สองแขนเรียวโอบกอดที่เอวของชายวัย 44 ดึงเข้าหาตัว เธอรัดร่างนั้นเข้ามา เพื่อขยอกกลืนท่อนควยนั้นให้หมดลำ.... มีเพียงเสียงอึกอัก....ไม่มีการพูดคุย
   ท่อนขาอวบใหญ่ที่เกี่ยวรัดหัวลุงเฉย เกร็งแล้วค่อย ๆ ผ่อนลง ปากขอบหญิงสาวที่ดูดกลืนน้ำควยขาวข้นผ่านลำคอ จมูกหายใจฟืดฟาดเพราะถูกปิดทับด้วยหนังหย่อนยาย ศึกรักยกที 1 ผ่านไปโดยที่ทั้งคู่เสมอกันด้ายการแตกคาปากและลิ้นของกันและกัน
   ยกที่2 นักมวยต่อสู้กันต่อ โดยไม่มีการอยุดพัก ฝ่ายหญิงนำหนักตัว 47 กิโลกรัม คลาน 4 ขา บนเตียง
กับคู่ต่อสู้น้ำหนัก 65 กิโลกรัม ทาบทับอยู่บนแผ่นหลัง รูหีถูกเสียบแทงเข้าออกด้วยท่อนควยยาวกว่า 6 นิ้ว
เต้านมถูกกอดรัดบีบเค้นด้วย2มือหยาบหนา ทั้งคู่ส่ง เสียงครวญครางผสานกัน
   "อะ......อืมมมมมม...อูยยยยยย....."  ฝ่ายชายถึงกับคราง เมื่อถูกฝ่ายหญิงสะบัดร่าง ลงจากหลัง แล้วกลับตัวขึ้นคร่อม ขยับเอวเอาหีกลืนกินท่อนควยเข้าไปจนหมดลำ แล้วเอาคืนโดยกระเด้าฝ่ายชายบ้าง
   คราว นี้ฝ่ายชายตกเป็นรอง มือฝ่ายหญิงจิกดึงเส้นผมของฝ่ายชายขึ้นมา แล้วแอ่นนมให้ดูด ขนะที่หียังกลืนกินท่อนควยของฝ่ายชายเข้าออก
   ฝ่ายชายดูดนมฝ่ายหญิงซ้ายขวา   จนฝ่ายหญิงเผลอตัว ฝ่ายชายจึงฉวยโอกาส พลิกตัวขึ้นอยู่ด้านบน
สองขาอวบใหญ่เกี่ยวที่เอวลุงเฉย สองแขนกอดรัด 
ท่อนควยกระแทกรูหีเข้าออก โดยที่ฝ่ายหญิงแอ่นหีรับไม่กลัวเกรง 
"อูยยยยยยย   พี่พร  แบมมมม    อืมมมมม...แตกแล้ว.....อูยยยยย...."
"แบมจ๋า.......แบม....อืมมมม...."
   กีฬาก็คือกีฬา เมื่อลงแข่ง ต่างก็ต่อสู้เพื่อชัยชนะ เมื่อแข่งเสร็จ ต่างก็ยังมีความรักให้กัน ยกที่ 2 ทั้งคู่ยังเสมอกัน  ต่างคนต่าง โอบกอดกันด้วยความรัก ปากที่ประกบจูบ ต่างส่งลิ้นให้กันอย่างดูดดื่ม  ขณะที่อาวุธของคู่ต่อสู้ยังเสียบคากันอยู่.....
   แน่นอน หลังจากหายเหนื่อย ทั้งคู่ไปประลองกันอีกครั้งในห้องน้ำ แล้วกลับมาต่อกันอีกที่เตียง ผลการต่อสู้ยังเสมอกันเหมมือนเดิม     เกือบ 3 ชัวโมง จนหมดแรง และนอนพัก จนหายเหนื่อย
........................................................................
"แล้วจะโทรหานะคะ....."  สาวแบมจุบที่แก้มลุงเฉยก่อนก้าวลงจากรถ    เมื่อลุงเฉยกลับมาส่งที่เดิมตอนที่มารับหญิงสาว
"จ้าคนดี........."  ลุงเฉยกล่าว
..........................................................................
มอเตอร์ไซของหญิงสาวเคลื่อนออกจากที่จอด    ......  คราวนี้แทนที่ลุงเฉยจะกลับ....แกแอบขับรถตามห่าง ๆ  ความจริงแกไม่ได้ต้องการจับผิด  แกเพียงขับตามด้วยความเป็นห่วง     "สุนัข  มันอยู่กับหงส์ไม่ได้หรอก......."
คำนี้ ทำให้แกตัดสินใจแล้ว  ที่แกควรมีเมียสักคน และคนนั้นคือน้องแบม........
.........................................................................
ห่างจุดนัดพบเกือบ 10 กิโล  บ้านเช่าที่เป็นห้องแถว  ชานเมือง ที่ต้องเลี้ยวตามซอย 2-3 ครั้ง   บ้านช่าราคาถูก เดือนละไม่ถึง 3 พัน  ลุงเฉยจอดรถข้างนอก  แล้วเดินตามเข้าไป...........
ม่านลายดอก ที่ปิดหน้าต่าง ยังพอมีมุม เล็ก ๆ ให้แกแอบมองเข้าไปได้ ถึงจะไม่ได้ยินเสียง แต่ภาพหญิงสาวที่โอบกอดเด็กหนุ่ม พร้อมยื่นเงินให้ มันเป็นเงินที่แกเพิ่งให้หญิงสาวมาไม่นานนี่เอง   เด็กหนุ่มกอดที่เอวหญิงสาว แล้วนั่งพูดคุยกัน
แค่นี้มันก้ทำให้ลุงเฉยรู้แล้ว ว่าอะไรเป็นอะไร.............
....../"แม่เอ้ย.........ที่แท้เอาเงินกูไปปรนเปรอเด็กหนุ่ม..........  ไอ้พร นะไอ้พร......ที่แท้มึงโดนหลอก........"../>ลุงเฉยคิดในใจ พรางขับรถกลับ....."จบกัน มึงกับกู....อีแบม..."   ชายวัย 44 กัดพัน สะบัดหน้า แล้วขับรถอย่างมีสมาธิ
...........................................
............................................
"เอาไปจ่ายเขาซะ....ค่าตง..ค่าติว..อะไรของแก....."
"ขอบคุณครับ พี่แบม.... ว่าแต่พี่เอาเงินมาจากใหน...."
"แฟนพี่....อายุมากหน่อย...แต่เค้าเป็นคนดี.....อีกไม่นาน เขาจะมาเป็นพี่เขยแก..."
"ขอบคุณมากครับพี่.........."   เด็กหนุ่มคลายวงแขนออกจากเอวพี่สาว พลางยกมือไหว้ แล้วนั่งพูดคุยกันต่อ
"อืมมมม....ไม่เป็นไร....เราก็มีกันเพียง 2 คน  ขอให้แกตั้งใจเรียนพี่ก็ดีใจแล้ว " 
............................................
ฉากซ่อนเป็นบทพูดคุยระหว่างลุงเฉยกับน้องรินทร์ครับ  / แค่พูดคุยครับ/>

ลุงงงงงกลับมาก่อน

เข้าใจผิดกับน้องแบม แล้วจะได้เคลียร์ใจกันไหม

 

ลุงเฉยน่าจะตบกะบาลสักหน่อยจะได้รู้ความจริง...

ลุงเฉย เข้าใจผิดเป็นเรื่องธรรมดา

ลุงโคตรสุดเลย