ผู้ชายขายน้ำ ภาค 3 ตอน 9 แย่งกันเป็นลูกค้า

แวะไปดูเรื่องเก่าๆกัน

แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 1 THE ORIGINAL   
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 2 วัยแห่งความรัก   
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 3 เพื่อนคุย     
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 4 โกอินเตอร์     
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 5 ส่งท้ายวัยมัธยม   
แปดปียี่สิบสี่คน ภาค 6 เฟรชชี่ปีหนึ่ง   

แฟนกู ภาค 1 
แฟนกู ภาค 2 
แฟนกู ภาค 3 
แฟนกู ภาค 4 
-------------------------------------------------------------------------------

   พอพี่น้ำออกรถเท่านั้น  โทรศัพท์ของผมดังขึ้น  ผมหยิบขึ้นดูก็เห็นเป็นเบอร์เมมโม

"พี่ม่อนน.น.น.น.."
แม้ไม่ได้เปิดสปีกเกอร์  เสียงเธอจากโทรศัพท์ดังทะลุไปทั่วทั้งรถ
"พี่อยู่ไหน  ทำไมไม่รอเมมโม..."
"พี่ออกมาทำงานแล้ว  เดี๋ยวพี่โทรไปนะ..."
"ไม่เอานะพี่  เมมโมเห็นพี่ขึ้นรถไปต่อหน้าต่อตาเลยอ่ะ  พี่กลับมาสิ...."
ผมยังไม่ทันพูดอะไรต่อ  เสียงไอ้เตดังเข้ามาในโทรศัพท์
"ไปกะพี่เตแทนได้มั๊ย...."

ผมใจหายวาบ  เมมโมเคยประชดถึงขั้นให้ความสาวกะผมมาแล้ว  ผมกลัวว่าเธอจะประชดผมโดยไปกะไอ้เตอีก  ผมหันหน้าไปมองพี่น้ำ  เธอยิ้มอย่างผู้ชนะและพูดเสียงดัง  หวังจะให้เสียงเข้าในโทรศัพท์....

"มาทีหลังก็รอก่อนนะน้อง  พี่ขอเอาไปใช้ก่อนนะ"

สัญญาณจากเมมโมตัดไปทันที  ผมหันกลับไปดู  เธอยังยืนที่หน้ารถ  และไอ้เตกำลังเดินเข้าไป.....
...............................................................................................

"แฟนเหรอ..."
"ไม่ใช่แฟนครับ"
"น้องเหรอ..."
"ไม่ใช่ครับ"
"อะไรกัน...ลูกค้าเหมือนกัน ทำไมอาลัยอาวรณ์จัง  เรื่องแบบนี้ใครมาก่อนก็ได้ก่อนสิ  ไม่เห็นต้องมาเยอะเลย..."
ผมนั่งเงียบ  ใจอยากกลับไปหาเมมโมมากกว่า  แต่พี่น้ำขับรถอย่างรวดเร็วพาผมไปคอนโดของเธอที่สาธร
............................................................................

"วันนี้พี่จะให้ผมช่วยยังไงครับ"
"ถามแปลกแฮะ  ก็ทำแบบที่เธอทำอ่ะ"
ผมพยักหน้าและถอดเสื้อถอดกางเกง  แล้วดึงพี่น้ำขึ้นเตียงทันที  ผมถอดเสื้อผ้าพี่น้ำออกอย่างรวดเร็วจนเกือบๆจะเป็นฉีกทึ้ง  เล่นเอาพี่น้ำตกใจ
"เฮ้ย...ม่อน  ม่อนคนเดิมหายไปไหนอ่ะ  คนที่ค่อยๆทำพี่อ่ะ..."
"อ๋อ  ขอโทษทีครับ  ผมจำไม่ได้แล้วครับพี่  เดี๋ยวผมค่อยๆทำให้ครับ"

ผมรีบเพราะจะให้เสร็จๆแล้วรีบกลับไปหาเมมโม  พอพี่น้ำทักขึ้นมา..ผมก็ค่อยๆทำพี่น้ำช้า  แต่ก็ยังเร็วกว่าวันแรกของผมมาก  ใจผมไม่ได้อยู่กะพี่น้ำแล้ว  ผมเป็นห่วงว่าเมมโมจะเป็นไงมั่ง   
"เหมือนจิตใจไม่อยู่กะเนื้อกะตัวเลย  ห่วงลูกค้าคนเมื่อกี้เหรอ..."
"อ๋อ ไม่ครับพี่  ไม่มีอะไรครับ  พี่เป็นไงมั่ง  สบายตัวขึ้นมั๊ย"
"ไม่รู้ดิ  ม่อนไม่เหมือนเดิมอ่ะ  พี่อยากเจอม่อนคนเดิม..."

ผมยิ้มและลุกขึ้นถอดกางเกงในชิ้นสุดท้ายออก  พี่น้ำยิ้มออกและเข้ามาที่ผมทันที  ควยผมไม่ค่อยมีอารมณ์เท่าไหร่  แต่ด้วยฝีมือพี่น้ำแล้ว  ควยผมกลับมาแข็งผงาดได้อย่างรวดเร็วหลังจากพี่น้ำจับมันอมเข้าไปในปาก  ฝีมือการอมของพี่น้ำนี่ใช้ได้เลย

"พี่น้ำ  พร้อมมั๊ยครับ  ผมทำนะพี่"
"เดี๋ยว... ก่อนมีไร  คุยเรื่องไอ้คนที่โทรมาเมื่อกี้ก่อน  ตกลงเค้าเป็นแฟนม่อนใช่มั๊ย"