ขอบคุณครับ

ยังไง

ลูกเลี้ยงใจแตก ไม่รอดพ่อเลี้ยงแน่ๆ

น้องขวัญจะสู้ไหวไหมแบบนี้

  โดนพ่อเลี้ยงแน่

จะถึงตายมั้ยครับน้องขวัญ

แอบดูพ่อเลี้ยงแบบนี้ไม่น่ารอด

 

เฮ้ย! จะนอนให้ตะวันแยงตูดรึไงวะ...." เสียงแม่ดังขึ้น "...รีบมาช่วยกูทำกับข้าวเร็ว เดี๋ยวไม่ทันไปขาย"
=ลุงทูล

ขวัญหญิงสาว ลุกขึ้นบิดขี้เกียจอย่างงัวเงีย พลางเลิกมุ้งออกมา ยังมืดอยู่เลย
"ตื่นแล้ว..." ขวัญตะโกนตอบ "...ไม่ต้องแหกปากตะโกนหรอกแม่.." พลางหันไปมองมุ้งที่กางข้างๆ  "...แล้วทำไมแม่ไม่ปลุก ลุงทูลด้วยล่ะ หรือว่ายังไง" พูดพลางลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินมาช่วยแม่หลังบ้าน

"มึงไม่ต้องไปกระแนะแนลุงมึงเลย ลุงทูลมึงไปปิดน้ำที่นากว่าจะกลับก็5ทุ่ม..." แม่ลดเสียงลงเมื่อเห็นขวัญเดินมา "...ลุงมึงเค้าทำงานหนัก"

แต่ เมื่อคืนขวัญรู้สึกว่าพื้นบ้านสั่นเหมือนแผ่นดินไหว และเสียงที่แม่ร้องทั้งคืนมันเบาอยู่ซะเมื่อไหร่ล่ะ ขวัญแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนทั้งคืน ต้องรอจนมุ้งนั้นเงียบนั่นแหล่ะ ขวัญถึงจะหลับลง

พ่อเพิ่งตายได้ไม่ถึงเดือน แม่ก็จับลุงเพื่อนของพ่อเข้าบ้านได้อย่างรวดเร็ว ผัวใหม่ของแม่เป็นชาวนา...เธอคิดขณะมองดูแม่ที่กำลังทำกับข้าวอยู่ แม่เพิ่งจะอายุสามสิบสาม อยู่กับพ่อตั้งแต่อายุสิบเจ็ด เพราะฉะนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่เวลาที่เธอแม่ลูกออกไปขายของ คนจึงมักจะนึกว่านี่เป็นพี่น้องกันมากกว่าจะเป็นแม่ลูกเสียอีก ปีนี้ขวัญอายุยี่สิบหกปีเต็มแล้ว เรียนจบม.6 เธอจึงอยู่กับแม่เป็นส่วนใหญ่ในบ้าน บ้านของเธอเป็นบ้านไม้ข้างบ้านส่วนข้างล่างเป็นพื้นปูน

"เอ้า...ยืนนิ่งทำห่าอะไรอยู่..." เสียงแม่ด่าทำให้ขวัญสะดุ้งจากภวังค์ "...ช่วยกูยกหม้อข้าวลงหน่อย หนักฉิบหายเลย"

ขวัญรีบยกของขนขึ้นรถเข็น ก่อนจะวิ่งเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันและเตรียมตัวออกไปขายของกับแม่เหมือนทุกๆวัน วันนี้ขวัญกับแม่โชคดีเป็นพิเศษเพราะลูกค้าอุดหนุนจนแทบตักกับข้าวไม่ทัน "เอ่ออีขวัญ...เดี่ยวมึงขึ้นไปเอา ทัพพีที่บนบ้านหน่อยสิ" ขวัญก็เดินขึ้นบันไดบ้าน แต่ทันใดนั้นวูบหนึ่ง เธอชะงักหยุดนิ่ง  เธอไม่เคยเห็นผู้ชายที่โตแล้วเลยว่ามันต่างยังไงกับเด็กๆ มองไปที่ห้องน้ำก่อนจะค่อยๆย่องไปที่ผนังห้องน้ำซึ่งมีรอยแตกอยู่ นิ่งซักพักก่อนจะทาบสายตากับรอยนั้น...

ผัวใหม่ของแม่กำลังอาบน้ำอยู่ หันหลังให้ขณะที่กำลังถูสบู่ทั่วทั้งตัว ร่างที่เธอเห็นนี้มันไม่เหมือนเด็กๆที่เธอเคยเห็น มันเต็มไปด้วยมัดกล้ามจากการทำนา แต่เธอต้องรีบอุดปากก่อนจะอุทานออกมาเพราะเห็นเขาหันหน้าให้กับรอยแยกที่ผนัง...นอกจากมัดกล้ามที่หน้าท้องที่ขวัญเห็นแล้ว ขวัญก้มดูต่ำกว่านั้น ใต้พงขนดำสนิท ดุ้นเอ็นขนาดใหญ่แกว่งห้อยไปมา มันใหญ่กว่าของเด็กเสียอิก
ขวัญคิดอย่างหวาดเสียว...

ทันใดนั้น คล้ายกับลุงทูลมองมาที่รอยแตกของผนังแวบหนึ่ง..ขวัญคิดอย่างตกใจ เขารู้หรือเปล่าว่าขวัญกำลังแอบดูอยู่ แต่ก็เห็นเขาก้มลงใช้ผ้าขาวม้าเช็ดร่างจนแห้งตามปกติ แต่...ขวัญมองอย่างแปลกใจ...ไอ้ดุ้นนั้นดูคล้ายกับมันขยายขนาดใหญ่ขึ้น ขวัญลืมตาโพลงเมื่อเห็นเขาหันหน้ามาทางรอยแตกที่ขวัญแอบดู มือกำดุ้นเนื้อแข็งปังรูดเข้าออกต่อหน้าขวัญ ซักพักขวัญก็ต้องตกใจแทบหงายหลัง เมื่อได้ยินเสียงเขาร้องออกมาเบาๆพร้อมกับมีของเหลวบางอย่างฉีดออกมาจากไอ้ดุ้นนั้น พุ่งเข้าใส่รอยแยกที่แอบดูอยู่จนบางส่วนกระเด็นเข้าใส่หน้าของขวัญ...

ขวัญขยับตัวออกจากที่นั่นและวิ่งลงจากบันไดบ้านไปก่อนที่ลุงทูลจะเปิดประตูห้องน้ำ หัวใจยังเต้นแรงจากภาพที่เห็น ขวัญเข้าใจสิ่งที่เธอเห็นได้

จ

 

อีกไม่นานขวัญหน้าจะไม่รอด

เฮ้ย! จะนอนให้ตะวันแยงตูดรึไงวะ...." เสียงแม่ดังขึ้น "...รีบมาช่วยกูทำกับข้าวเร็ว เดี๋ยวไม่ทันไปขาย"
=ลุงทูล

ขวัญหญิงสาว ลุกขึ้นบิดขี้เกียจอย่างงัวเงีย พลางเลิกมุ้งออกมา ยังมืดอยู่เลย
"ตื่นแล้ว..." ขวัญตะโกนตอบ "...ไม่ต้องแหกปากตะโกนหรอกแม่.." พลางหันไปมองมุ้งที่กางข้างๆ  "...แล้วทำไมแม่ไม่ปลุก ลุงทูลด้วยล่ะ หรือว่ายังไง" พูดพลางลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินมาช่วยแม่หลังบ้าน

"มึงไม่ต้องไปกระแนะแนลุงมึงเลย ลุงทูลมึงไปปิดน้ำที่นากว่าจะกลับก็5ทุ่ม..." แม่ลดเสียงลงเมื่อเห็นขวัญเดินมา "...ลุงมึงเค้าทำงานหนัก"

แต่ เมื่อคืนขวัญรู้สึกว่าพื้นบ้านสั่นเหมือนแผ่นดินไหว และเสียงที่แม่ร้องทั้งคืนมันเบาอยู่ซะเมื่อไหร่ล่ะ ขวัญแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนทั้งคืน ต้องรอจนมุ้งนั้นเงียบนั่นแหล่ะ ขวัญถึงจะหลับลง

พ่อเพิ่งตายได้ไม่ถึงเดือน แม่ก็จับลุงเพื่อนของพ่อเข้าบ้านได้อย่างรวดเร็ว ผัวใหม่ของแม่เป็นชาวนา...เธอคิดขณะมองดูแม่ที่กำลังทำกับข้าวอยู่ แม่เพิ่งจะอายุสามสิบสาม อยู่กับพ่อตั้งแต่อายุสิบเจ็ด เพราะฉะนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่เวลาที่เธอแม่ลูกออกไปขายของ คนจึงมักจะนึกว่านี่เป็นพี่น้องกันมากกว่าจะเป็นแม่ลูกเสียอีก ปีนี้ขวัญอายุยี่สิบหกปีเต็มแล้ว เรียนจบม.6 เธอจึงอยู่กับแม่เป็นส่วนใหญ่ในบ้าน บ้านของเธอเป็นบ้านไม้ข้างบ้านส่วนข้างล่างเป็นพื้นปูน

"เอ้า...ยืนนิ่งทำห่าอะไรอยู่..." เสียงแม่ด่าทำให้ขวัญสะดุ้งจากภวังค์ "...ช่วยกูยกหม้อข้าวลงหน่อย หนักฉิบหายเลย"

ขวัญรีบยกของขนขึ้นรถเข็น ก่อนจะวิ่งเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันและเตรียมตัวออกไปขายของกับแม่เหมือนทุกๆวัน วันนี้ขวัญกับแม่โชคดีเป็นพิเศษเพราะลูกค้าอุดหนุนจนแทบตักกับข้าวไม่ทัน "เอ่ออีขวัญ...เดี่ยวมึงขึ้นไปเอา ทัพพีที่บนบ้านหน่อยสิ" ขวัญก็เดินขึ้นบันไดบ้าน แต่ทันใดนั้นวูบหนึ่ง เธอชะงักหยุดนิ่ง  เธอไม่เคยเห็นผู้ชายที่โตแล้วเลยว่ามันต่างยังไงกับเด็กๆ มองไปที่ห้องน้ำก่อนจะค่อยๆย่องไปที่ผนังห้องน้ำซึ่งมีรอยแตกอยู่ นิ่งซักพักก่อนจะทาบสายตากับรอยนั้น...

ผัวใหม่ของแม่กำลังอาบน้ำอยู่ หันหลังให้ขณะที่กำลังถูสบู่ทั่วทั้งตัว ร่างที่เธอเห็นนี้มันไม่เหมือนเด็กๆที่เธอเคยเห็น มันเต็มไปด้วยมัดกล้ามจากการทำนา แต่เธอต้องรีบอุดปากก่อนจะอุทานออกมาเพราะเห็นเขาหันหน้าให้กับรอยแยกที่ผนัง...นอกจากมัดกล้ามที่หน้าท้องที่ขวัญเห็นแล้ว ขวัญก้มดูต่ำกว่านั้น ใต้พงขนดำสนิท ดุ้นเอ็นขนาดใหญ่แกว่งห้อยไปมา มันใหญ่กว่าของเด็กเสียอิก
ขวัญคิดอย่างหวาดเสียว...

ทันใดนั้น คล้ายกับลุงทูลมองมาที่รอยแตกของผนังแวบหนึ่ง..ขวัญคิดอย่างตกใจ เขารู้หรือเปล่าว่าขวัญกำลังแอบดูอยู่ แต่ก็เห็นเขาก้มลงใช้ผ้าขาวม้าเช็ดร่างจนแห้งตามปกติ แต่...ขวัญมองอย่างแปลกใจ...ไอ้ดุ้นนั้นดูคล้ายกับมันขยายขนาดใหญ่ขึ้น ขวัญลืมตาโพลงเมื่อเห็นเขาหันหน้ามาทางรอยแตกที่ขวัญแอบดู มือกำดุ้นเนื้อแข็งปังรูดเข้าออกต่อหน้าขวัญ ซักพักขวัญก็ต้องตกใจแทบหงายหลัง เมื่อได้ยินเสียงเขาร้องออกมาเบาๆพร้อมกับมีของเหลวบางอย่างฉีดออกมาจากไอ้ดุ้นนั้น พุ่งเข้าใส่รอยแยกที่แอบดูอยู่จนบางส่วนกระเด็นเข้าใส่หน้าของขวัญ...

ขวัญขยับตัวออกจากที่นั่นและวิ่งลงจากบันไดบ้านไปก่อนที่ลุงทูลจะเปิดประตูห้องน้ำ หัวใจยังเต้นแรงจากภาพที่เห็น ขวัญเข้าใจสิ่งที่เธอเห็นได้

เฮ้ย! จะนอนให้ตะวันแยงตูดรึไงวะ...." เสียงแม่ดังขึ้น "...รีบมาช่วยกูทำกับข้าวเร็ว เดี๋ยวไม่ทันไปขาย"
=ลุงทูล

ขวัญหญิงสาว ลุกขึ้นบิดขี้เกียจอย่างงัวเงีย พลางเลิกมุ้งออกมา ยังมืดอยู่เลย
"ตื่นแล้ว..." ขวัญตะโกนตอบ "...ไม่ต้องแหกปากตะโกนหรอกแม่.." พลางหันไปมองมุ้งที่กางข้างๆ  "...แล้วทำไมแม่ไม่ปลุก ลุงทูลด้วยล่ะ หรือว่ายังไง" พูดพลางลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินมาช่วยแม่หลังบ้าน

"มึงไม่ต้องไปกระแนะแนลุงมึงเลย ลุงทูลมึงไปปิดน้ำที่นากว่าจะกลับก็5ทุ่ม..." แม่ลดเสียงลงเมื่อเห็นขวัญเดินมา "...ลุงมึงเค้าทำงานหนัก"

แต่ เมื่อคืนขวัญรู้สึกว่าพื้นบ้านสั่นเหมือนแผ่นดินไหว และเสียงที่แม่ร้องทั้งคืนมันเบาอยู่ซะเมื่อไหร่ล่ะ ขวัญแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนทั้งคืน ต้องรอจนมุ้งนั้นเงียบนั่นแหล่ะ ขวัญถึงจะหลับลง

พ่อเพิ่งตายได้ไม่ถึงเดือน แม่ก็จับลุงเพื่อนของพ่อเข้าบ้านได้อย่างรวดเร็ว ผัวใหม่ของแม่เป็นชาวนา...เธอคิดขณะมองดูแม่ที่กำลังทำกับข้าวอยู่ แม่เพิ่งจะอายุสามสิบสาม อยู่กับพ่อตั้งแต่อายุสิบเจ็ด เพราะฉะนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่เวลาที่เธอแม่ลูกออกไปขายของ คนจึงมักจะนึกว่านี่เป็นพี่น้องกันมากกว่าจะเป็นแม่ลูกเสียอีก ปีนี้ขวัญอายุยี่สิบหกปีเต็มแล้ว เรียนจบม.6 เธอจึงอยู่กับแม่เป็นส่วนใหญ่ในบ้าน บ้านของเธอเป็นบ้านไม้ข้างบ้านส่วนข้างล่างเป็นพื้นปูน

"เอ้า...ยืนนิ่งทำห่าอะไรอยู่..." เสียงแม่ด่าทำให้ขวัญสะดุ้งจากภวังค์ "...ช่วยกูยกหม้อข้าวลงหน่อย หนักฉิบหายเลย"

ขวัญรีบยกของขนขึ้นรถเข็น ก่อนจะวิ่งเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันและเตรียมตัวออกไปขายของกับแม่เหมือนทุกๆวัน วันนี้ขวัญกับแม่โชคดีเป็นพิเศษเพราะลูกค้าอุดหนุนจนแทบตักกับข้าวไม่ทัน "เอ่ออีขวัญ...เดี่ยวมึงขึ้นไปเอา ทัพพีที่บนบ้านหน่อยสิ" ขวัญก็เดินขึ้นบันไดบ้าน แต่ทันใดนั้นวูบหนึ่ง เธอชะงักหยุดนิ่ง  เธอไม่เคยเห็นผู้ชายที่โตแล้วเลยว่ามันต่างยังไงกับเด็กๆ มองไปที่ห้องน้ำก่อนจะค่อยๆย่องไปที่ผนังห้องน้ำซึ่งมีรอยแตกอยู่ นิ่งซักพักก่อนจะทาบสายตากับรอยนั้น...

ผัวใหม่ของแม่กำลังอาบน้ำอยู่ หันหลังให้ขณะที่กำลังถูสบู่ทั่วทั้งตัว ร่างที่เธอเห็นนี้มันไม่เหมือนเด็กๆที่เธอเคยเห็น มันเต็มไปด้วยมัดกล้ามจากการทำนา แต่เธอต้องรีบอุดปากก่อนจะอุทานออกมาเพราะเห็นเขาหันหน้าให้กับรอยแยกที่ผนัง...นอกจากมัดกล้ามที่หน้าท้องที่ขวัญเห็นแล้ว ขวัญก้มดูต่ำกว่านั้น ใต้พงขนดำสนิท ดุ้นเอ็นขนาดใหญ่แกว่งห้อยไปมา มันใหญ่กว่าของเด็กเสียอิก
ขวัญคิดอย่างหวาดเสียว...

ทันใดนั้น คล้ายกับลุงทูลมองมาที่รอยแตกของผนังแวบหนึ่ง..ขวัญคิดอย่างตกใจ เขารู้หรือเปล่าว่าขวัญกำลังแอบดูอยู่ แต่ก็เห็นเขาก้มลงใช้ผ้าขาวม้าเช็ดร่างจนแห้งตามปกติ แต่...ขวัญมองอย่างแปลกใจ...ไอ้ดุ้นนั้นดูคล้ายกับมันขยายขนาดใหญ่ขึ้น ขวัญลืมตาโพลงเมื่อเห็นเขาหันหน้ามาทางรอยแตกที่ขวัญแอบดู มือกำดุ้นเนื้อแข็งปังรูดเข้าออกต่อหน้าขวัญ ซักพักขวัญก็ต้องตกใจแทบหงายหลัง เมื่อได้ยินเสียงเขาร้องออกมาเบาๆพร้อมกับมีของเหลวบางอย่างฉีดออกมาจากไอ้ดุ้นนั้น พุ่งเข้าใส่รอยแยกที่แอบดูอยู่จนบางส่วนกระเด็นเข้าใส่หน้าของขวัญ...

ขวัญขยับตัวออกจากที่นั่นและวิ่งลงจากบันไดบ้านไปก่อนที่ลุงทูลจะเปิดประตูห้องน้ำ หัวใจยังเต้นแรงจากภาพที่เห็น ขวัญเข้าใจสิ่งที่เธอเห็นได้

แนวนี้น่าติดตามครับ ขวัญรึจะรอดมือพ่อเลี้ยง

   ไม่รอดลุงทูลแน่  

เสร็จลุงตามระเบียบ

ขวัญชอบแอบดู