น่าจะเสดทั้งพ่อทั้งลุง มายด์ก้ออารมณ์ร้อแรงอยู่ด้วย

ตอนนี้น้องมายด์ จะโดน ประเดิม จากพ่อผัว หรือลุงเป็นคนแรกกันแน่

ปรกจะทำยังไง

รอติดตามครับ

เลือกเหมาเลยได้มะ

 

น่าจะโดนทั้ง พ่อ ลุง สบายไป

เนื้อเรื่องน่าติดตามขออ่านก่อนครับ

 

มาถึงตอนสองกันต่อนะครับ เนื่องจากผลของตอนแรกน่าจะขาดแล้ว ผมจึงขออนุญาติดำเนินการต่อเลย ครั้งนี้ยังคงนับคะแนนสองทางเช่นเดิมนะครับ คือจากการโหวตทั้งในกระทู้นี้ และทางเพจนวมินทร์ รามอินทรา



หากผลโหวตมีทิศทางที่เป็นเอกฉันท์ ผมก็จะลงตอนใหม่ให้ก่อนกำหนดหมดเวลาครับ

-------------------------------------------------------


หลังจากไปนอนคิดมาทั้งคืน มายด์ก็ได้คำตอบ เธอตัดสินใจย้ายไปอยู่กับที่บ้านของปรก เพราะเธอไม่อยากรบกวนเงินของพ่อแม่ รวมถึงค่าใช้จ่ายเล็กๆน้อยๆที่ต้องเพิ่มขึ้นหากไปอยู่ตามลำพังอีกด้วย ซึ่งปรกดีใจมากที่มายด์เลือกอย่างงี้ เขาดีใจออกหน้าออกตา แม้พ่อกับแม่จะเกรงใจก็ตาม แต่ถือว่ามายด์ตัดสินใจแล้ว

อีกเหตุผลนึงเลยคือ มายด์ไม่เคยได้เจอกับพ่อของปรกเลยสักครั้งเดียว ตอนที่เธอท้อง พ่อของปรกก็เพียงโทรมาหารือเท่านั้น หลังจากตกลงกันได้ มายด์ก็ย้ายกลับมาอยู่บ้านเกิดแล้วก็คลอดน้องที่โรงพยาบาลจังหวัด ทำให้ไม่เคยได้เจอกันเลย นี่อาจจะเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้ฝากฝังตัวเป็นสะใภ้อย่างเป็นทางการ

"ปรก ช่วยบอกเค้าทีสิว่าพ่อกับลุงของปรกเป็นคนยังไง?"

ระหว่างนั่งรถบัสกลับ มายด์ที่กล่อมน้องเปี่ยมสุขจนหลับคาตักก็หันมาชวนแฟนหนุ่มคุย ปรกเล่าถึงลุงของเขาเป็นคนแรก ลุงมีชื่อว่า ลุงปอง แกเป็นข้าราชการระดับสูง ทำอยู่ที่กรมแห่งหนึ่งไม่ไกลจากบ้าน ลุงปองเป็นคนขยัน นิสัยดี แกเลี้ยงดูปรกมาตั้งแต่เด็ก ใกล้ชิดกับปรกมากกว่าพ่อเสียอีก ลุงปองเลิกกับภรรยาแล้ว เพราะภรรยาไปมีสามีใหม่ มีลูกชายอยู่คนปัจจุบันติดคุกอยู่

"ลุงปองแกจะดูเรียบร้อยหน่อย ไม่โผงผางดุดันเหมือนพ่อ"

พ่อของปรกมีชื่อว่า ปวิธ อดีตนายตำรวจสายตรวจ มีนิสัยดุดันตามประสานักเลงเก่า นิสัยตรงกันข้ามกับพี่ชาย เจ้าชู้จนแม่ของปรกทนไม่ไหว หนีออกจากบ้านไปตั้งแต่เด็ก ทำให้ปรกไม่ค่อยสนิทใจกับพ่อนัก แต่ด้วยวันเวลาที่ผ่านไป กับความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ทำให้ปรกมองข้ามเรื่องในอดีต แล้วหันกลับมาดูแลพ่อที่ออกจากงานก่อนที่เขาจะไม่มีโอกาส

"แล้วปกติพ่ออยู่บ้านตลอดเลยเหรอ?"
"ก็ไม่หรอก เห็นแกชอบออกไปนั่งเม้าส์กับวงเพื่อนที่วัด"
"ห้ะ ที่วัด?"
"เพื่อนของพ่อเป็นเจ้าของศาลาสวดอภิธรรมน่ะ เป็นสัปเหร่อด้วย เวลาไม่มีงานก็ไปตั้งวงกัน"
"อ่อ... เค้ากลัวว่าพ่อปรกจะไม่ชอบเค้าจัง"
"อืม...ไม่รู้สิ แต่ผมเชื่อว่าความดีของพี่จะเอาชนะใจพ่อได้นะ"

มายด์นั่งกังวลมาตลอดทาง ทั้งสองเดินทางมาถึงจุดหมายช่วงเกือบหกโมงเย็น สภาพบ้านของปรกนั้นใหญ่พอสมควร เป็นบ้านเดี่ยวสองชั้นน่าจะมีอายุแล้ว มีพื้นที่รอบบ้านพอสมควร มายด์มองพลางจินตนาการเวลาที่น้องเปี่ยมสุขโตขึ้น แล้วได้วิ่งเล่นบนสนามหญ้าหน้าบ้านนี้ ลูกของเธอคงมีความสุข

ในขณะที่ปรกขนกล่องลังและกระเป๋ามากมายเข้าบ้าน พ่อและลุงของปรกก็ออกมาต้อนรับมายด์ เธอเดาได้ไม่ยากว่าคนไหนพ่อคนไหนลุง ถึงแม้ทั้งสองจะมีลักษณะใบหน้าคล้ายคลึงกัน ชายที่ผิวขาวกว่าสวมแว่น ผมบนกระหม่อมบาง รูปร่างลงพุงน่าจะเป็นลุงปอง ชายผู้เป็นข้าราชการ

ส่วนชายมีอายุอีกคนที่ตัวใหญ่กว่า แขนขาใหญ่ มีพุงเพียงเล็กน้อย ท่าทางขึงขังผิวเข้มจนคล้ำ ตัดผมเกรียน สายตาจับจ้องมาที่มายด์จนเธอรู้สึกตัวหดเล็กลงน่าจะเป็นพ่อของปรกไม่ผิดแน่ ทั้งสองคนหน้าตาคล้ายกันจนเกือบเป็นแฝด เอกลักษณ์เด่นคงหนีไม่พ้นคิ้วที่หนาเท่ เหมือนกับปรก และน้องเปี่ยมสุขที่มีแววจะคิ้วหนาเหมือนกัน

"ส..สวัสดีค่ะคุณพ่อ สวัสดีค่ะคุณลุง" ชายทั้งสองยกมือไหว้รับ ทำให้มายด์โล่งอกขึ้นเล็กน้อย
"หนูชื่อมายด์ใช่มั้ยลูก?" ลุงปองถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น มายด์ยิ้มอย่างสบายใจ
"ใช่ค่ะ ส่วนเจ้าหนูนี่ชื่อ เปี่ยมสุข"
"โถ หลานปู่ ขอปู่อุ้มหน่อยนะ"

มายด์ส่งให้ลุงปองอุ้ม ดูท่าทางแกจะคลุกคลีกับเด็กอย่างที่ปรกบอกจริง ทั้งท่าทางการอุ้ม การเล่น น้องเปี่ยมสุขไม่กลัวลุงปองเลยแม้แต่น้อย ทั้งสองเล่นกันพากันเข้าไปในบ้าน เหลือเพียงมายด์กับพ่อของปรกเท่านั้น สายตาของพ่อมองมายด์อย่างละเอียดตั้งแต่หัวจรดเท้า

วันนี้มายด์สวมเสื้อยืดรัดรูปคอกลมสีน้ำตาลโชว์สัดส่วนตามปกติเหมือนอยู่บ้าน แอบเห็นรอยขอบบราเล็กน้อย และกางเกงขาสั้นสีขาว พอเห็นว่าพ่อมองอย่างงี้แล้ว มายด์ก็วิตกกลัวขึ้นมาว่า ตนอาจจะแต่งตัวไม่เรียบร้อยไม่ถูกใจอดีตนายตำรวจคนนี้หรือเปล่า แต่ในที่สุดพ่อของปรกก็ยิ้มแล้วพูดออกมา

"เหนื่อยมั้ย เลี้ยงลูกคนเดียวตั้งเกือบครึ่งปี"
"ม..ไม่หรอกค่ะ มีคุณพ่อคุณแม่ช่วยเลี้ยงด้วย" มายด์ปรับอารมณ์ไม่ถูก
"ดีๆ ไม่ต้องคิดมากล่ะนะ เราเป็นครอบครัวเดียวกัน เดี๋ยวพ่อกับลุงจะช่วยเลี้ยงลูกกับหลานเอง" พ่อตบบ่ามายด์เบาๆ แต่เธอรู้สึกได้ถึงความแข็งแรงของแก
"ขอบคุณนะคะ ขอบคุณจริงๆ" มายด์ไม่คิดว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดีแบบนี้ ถือว่าโชคดีสำหรับเปี่ยมสุข และสำหรับเธอด้วย
"ปะ เข้าบ้านกัน"

พ่อเข้ามาโอบไหล่มายด์แล้วเดินเข้าบ้าน มือของเขาสากและใหญ่ ระหว่างทางพ่อของปรกก็บีบไหล่เธอเป็นระยะ มายด์ไม่คิดมากเรื่องถึงเนื้อถึงตัว เดาว่าน่าจะเป็นนิสัยจากตอนเป็นตำรวจ ตอนนี้เธอขอแค่ว่าพ่อปรกเปิดใจรับเธอเป็นลูกสะใภ้ก็พอแล้ว

พอเข้ามาในตัวบ้านก็เจอห้องรับแขก ก่อนจะมีประตูแยกไปห้องครัว ห้องน้ำ แล้วก็ห้องนอนของลุงปอง ถ้าขึ้นบันไดไปชั้นบนก็จะเป็นห้องนอนของพ่อ และห้องนอนของปรก โดยมีห้องน้ำอีกห้องอยู่ด้านบน

"โทษทีนะ บ้านนี้ไม่มีห้องน้ำส่วนตัว" ปรกพูด
"ไม่เป็นไร ที่บ้านเค้าก็ไม่มี"
"พ่อยกห้องน้ำให้ก็ได้นะ"
"ไม่เป็นไรค่ะพ่อ ใช้ร่วมกันตามปกติเถอะ"

มายด์เกรงใจ เธอไม่อยากให้อะไรมาทำให้ทุกคนลำบากใจ เธอต้องการจะเป็นคนที่เปลี่ยนแปลงและเข้ากับบ้านนี้ได้มากกว่า หลังจากแนะนำบ้านเสร็จพ่อกับลุงก็เดินลงกลับไปชั้นล่างเพื่อจัดการเรื่องกล่องลังที่หนุ่มสาวสองคนขนมาต่อ

ปรกพามายด์มายังห้องของตัวเอง พอเปิดประตูออกมาเท่านั้น มายด์ก็ถึงกับน้ำตาไหล เพราะปรกเซอร์ไพส์เธอด้วยการจัดแต่งห้องเพื่อเธอและลูกไว้เรียบร้อย ทั้งอุปกรณ์และเตียงสำหรับน้องเปี่ยมสุข ตู้เสื้อผ้า ถ้าเธอเลือกไปอยู่หอพัก ปรกคงจะเสียใจ

"ขอบคุณนะที่ทำทั้งหมดนี้ให้" มายด์เข้าไปกอดปรกแน่น
"ไม่เป็นไร ยังไงเราก็ต้องเลี้ยงลูกไปด้วยกันนะ" เขาลูบหัวแฟนอย่างเอ็นดู
"เค้ารักปรกที่สุดเลย"
"ผมก็รักพี่ที่สุดเหมือนกัน"
"เค้าดีใจนะที่พ่อกับลุงไม่โกรธเค้า"
"จะโกรธเรื่องอะไรล่ะ?" ปรกไม่เข้าใจ
"ช่างเถอะ ไม่มีอะไรหรอก" เธอรับรู้มาว่า บางบ้านก็ไม่ชอบที่ลูกสะใภ้ท้องก่อนแต่ง เช่นเดียวกับในละครหรืออินเตอร์เน็ต ทำให้มายด์คิดมากไปไกล
"แล้วพ่อกับลุงในสายตามายด์เป็นยังไงบ้าง?"
"พ่อก็ดุนะ แต่มายด์ก็เข้าใจ ส่วนลุงยังไม่ได้คุยจริงจัง ดูเขาเกร็งๆ แต่น่าจะรักน้องเปี่ยมสุขมากเลย"
"รักสิ แกรักลูกหลานตัวเองมาก ถ้ามายด์ไม่ลำบากใจก็ลองไปคุยไปทำความรู้จักกับพวกแกได้นะ"
"อ..อื้ม"

(มายด์จะไปพูดคุยตีสนิทกับใคร หรือจะไม่คุยด้วยเลย อยู่ที่ผู้อ่านทุกท่าน)

"แล้วได้บอกเพื่อนที่ทำงานบ้างปะ ว่าจะกลับมาอยู่เมืองหลวงแล้ว?"
"ยังไม่ได้บอก ทำไมเหรอ?"
"เปล่า ไม่มีอะไร" ปรกเสียงสูงผิดปกติ
"หวงเหรอ กลัวเค้าเจอคนนั้นหรือไง?"

มายด์หมายถึงหัวหน้าตอนที่เธอทำงาน ผู้ชายคนนั้นตามจีบเธอตลอดเวลา มายด์ไม่ได้เล่นด้วย แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ เพราะพื้นฐานเธอเป็นคนชอบพูดชอบคุยชอบมีเพื่อน ปรกจึงมีอาการหึงหวงบ้างเป็นปกติ

 

เชียร์ให้มาย  เสร็จทั้งพ่อทั้งลุง  แบบสวิงยิ่งดี