★★★★★★★★★★★

ปล. สำหรับท่านที่ต้องการอ่าน ซีรีย์คาราโอเกะ หรือ ทุกซีรีย์ย้อนหลัง



สามารถคลิกที่ภาพ เพื่อวาร์ปไปห้องสมุดนายโทนได้เลยครับ




★★★★★★★★★★★

ปล.2 สำหรับใครสมาชิกใหม่ที่พึ่งสมัครเมมยูซเซอร์เข้ามาแล้วพออ่านเรื่องนี้แล้วอยากอ่านต่อก็ง่ายๆครับ
ตามภาพเลย ขั้นตอน 1 2 3  แต่ระวังการคอมเมนต์ไว้ให้ดีๆ อย่ามาแต่ อีโม นะ






ปล.3 ท่านสามารถแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติมหลังอ่านจบด้วยการดูที่มุมขวาล่างของคอมเมนต์ที่ท่านแสดงความคิดเห็นไว้

เลือกที่เพิ่มเติมและเลือกแก้ไข

★★★★★★★★★★★

๏๏ ความเดิมตอนที่แล้ว ๏๏

ผมก็พาคุณรุกะมาเที่ยวบ้านแม่อรครับ

แม่อรเองก็ดูปลื้มมากๆ เพราะพูดภาษาญี่ปุ่นกันปร๋อเลย

ระหว่างนั้นผมก็ขอตัวกลับมาเปลี่ยนชุดที่ห้อง

ซึ่งรุกะก็มาหา เธอดูชอบห้องโนบิตะของผมมากๆ

ระหว่างที่อยู่ในตู้เก็บฟูก เธอก็ขึ้นมานั่งคร่อมผมเฉยเลย

แล้วพูดว่ากว่าจะถึงมื้อเย็น เวลามีเหลืออีกเยอะเลย

★★★★★★★★★★★

นายโทนไดอารี่ 180

เดี๋ยวคร๊าบ อะไรเวลาเหลือเยอะ แล้วจะปลดชุดทำม๊ายย ... หน้าอก กลมกลึง ขาวเนียน ขาวแท้แม้ไฟน้อย รุกะเธอรวบผม โอ้โห ไอ้จังหวะที่กัดยางรัดผมจากข้อมือออกมา แล้วเอื้อมไปมัดนี่ แม่เจ้า Sexy สุดๆ

ผมนี่รีบเลย รีบจับสาบเสื้อยูดากะมาปิด เนินภูเขาไฟฟูจินั่นเลย และสิ่งที่เธอทำต่อมาคือเธอยิ้มและเอามือปิดปาก พร้อมกับพูดว่ากะแล้วเชียวว่าต้องทำแบบนี้ ผมมองสาวญี่ปุ่นคนงาม นั่งคร่อม ด้วยความสงสัย เธอหมายความว่าไง

เธอบอกว่า กะแล้วเชียวถ้าอ่อยแบบนี้ซารุซังต้องเขินจนรีบดึงเสื้อปิดแน่ๆ ผมนี่แบบฮึ้ยย จะรู้มากเกินไปละ เธอทิ้งตัวลงมานาบซบๆที่หน้า อก ของผมแถวถอนหายใจเฮ้ออ แล้วพูดบากะ อ้าว ๆ ๆ อะไรอีกครับเนี่ย ผมมองเธออีกครั้ง เธอขยับตั้งหน้าขึ้นมามอง

แล้วพูดอีกครั้งซารุซังบากะ เอื้อออออ โดนสาวญี่ปุ่นพูดใส่ว่าไอ้บ้า เอื้อออ แล้วเธอก็ทิ้ง แล้วเธอก็ทิ้ง  ตัวนอนข้างๆผม ผมบอกเดี๋ยวๆครับ ทำอะไร เธอบอกก็นอนพักผ่อนไง ผมบอกเดี๋ยวสิ่ครับ ชุดชั้นในยังไม่ได้ใส่ดีๆเลย เธอมองผมแล้วบอก เฮนไต

เอ้า !!! ว่าตูโรคจิตเสยยยยย เธอขยับๆ คลานทับตัวผมและ ออกมาจากตู้เก็บฟูกโดเรม่อน แล้วก็ถลกเสื้ออีก หูยย ขาว เอ้ย ไม่ใช่ ๆ ๆ แต่ขาวจริงๆแหละ เธอขยับๆใส่ชุดชั้นในจัดทรง แล้วสวมยูกาตะอีกครั้ง ส่วนผมน่ะสบายๆ เพราะใส่จินเบ

เอาจริงๆผมก็ไม่คิดเหมือนกันแหละครับว่าห้องที่เคยพูดส่งๆไปแล้วกลายมาเป็นห้องโนบิตะ ตอนนี้จะมีสาวญี่ปุ่นตัวจริงเสียงจริงมาอยู่ตรงหน้าและไม่แค่นั้น คือพูดยังไงดี ผมเคยพูดตลอดว่าเจ๊หมิวสูงเกือบเอื้อมแต่กับรุกะนี่สูงเกินจะมองเห็นเลย แต่กลับกลายเป็นว่าเธอมานั่งอยู่ตรงหน้าผม นั่งกับพื้นเสื่อทาทามิ เหมือนที่ผมนั่ง

ผมถามว่าอึดอัดมั้ยครับ ชุดยูกาตะนั่น เธอบอกไม่เลยสบายๆ แต่ร้อนนิดหน่อย ผมก็อ้าววว ขยับไปเร่งแอร์ ผมหยิบรีโมทแอร์มาด้วยนะ เผื่อเธอจะขอให้ปรับแอร์อีก ผมขยับหาที่นั่งที่มันมีที่พิงแหละครับ นึกท่านั่งผมออกใช่มะ นั่งขัดตะหมาดแล้วพิงกับกำแพง ผมมองสาวญี่ปุ่นคนสวยจัดชุดอีกครั้ง แล้วพอเรียบร้อยเธอก็หันมาแล้ว

และขยับมาหาผมด้วยท่าทางที่ชวนให้เสียวท้องน้อย เธอขยับมาใกล้ๆแล้วพูดว่า แบบนี้ต้องให้รางวัลแล้วมั้ง ผมก็บอกเดี๋ยวคร๊าบ เธอจับที่ต้นขาของผมเบาๆ แล้วบอกว่าจริงๆตอนนี้อยากจะฟัดซารุซังใจจะขาดแล้วนะ แต่ว่าถ้าชุดมันยับไปคุณแม่อรคงจับได้แน่ๆว่าเราทำอะไรกันเนี่ย

เธอพูดแล้วจับที่หน้าตัวเองแล้วทำท่าเขินๆแล้วพูดว่า ถ้ารู้ว่าทำอะไรไม่ได้ไป จะกลายเป็นเสียคะแนนไปเลยนะเนี่ยแย่จังเลย ผมเลยบอกว่าไอ้ที่ไปบอกแม่อรว่าเราแช่น้ำด้วยกันน่ะ มันไม่หนักกว่าอีกเหรอครับ คุณรุกะมองหน้าแล้วบอกว่าก็เราแช่น้ำกันจริงๆนี่นา แล้วก็ทำอะไรต่อมิอะไรกันตั้งหลายอย่าง

ผมบอกพอเลยคร๊าบ ถ้าพูดถึงขั้นนั้นล่ะก็ พี่ๆผมได้ช็อคกันแน่เลย เธอก็หัวเราะแล้วบอกขอนั่งด้วยค่ะ ผมก็ขยับๆ แต่กลับกลายเป็นว่าเธอขยับเข้ามาหาแล้วหันหลังมานั่งพิง ผมก็ต้องอ้าขาออกให้เธอเข้ามานั่งพิงผมนั่นแหละครับ เธอบอกฮึฮื่มม อยากนั่งท่านี้มานานแล้ว เธอพูดแล้วก็พิงต่อ แล้วแหงนหน้ามามองผมและพูดว่า เวลานี้ต้องกอดด้วยสิ่

อ่าาาาา บอกตรงๆเขินชิบหาย ผมเอื้อมมือไปที่เอวของเธอนะ ประหม่าว่ะ แต่เธอก็จับมือผมมั่บบบบ แล้วไปโอบเอวเลย เธอบอกอื๊ดดดด เหนื่อยจังขอพิงหน่อย คือก็พิงอยู่แหละครับ แต่เธอพิงแน่นกว่าเดิมอีก เธอก็ถามนี่ ๆ  ๆ ๆ ตอนที่ชั้นกลับญี่ปุ่นไปซารุซังทำไรมั่งเหรอ งานเยอะมั้ย งานหนักมั้ย

ผมบอกก็วุ่นวายน่าดูเลยล่ะครับ เพราะการเซ็นสัญญากับคุณเคย์มันทำให้หุ้นบริษัทดีดขึ้นเลย แล้วงานต่างๆมันก็ไหลเข้ามา จากทุกแผนก ทุกภาคส่วนเลย เธอแหงนหน้ามามองแล้วบอกว่าก็ซารุซังเก่งอยู่แล้ว เธอพูดแล้วก็จับมือผมขึ้นมาบีบๆ มองๆ แล้วพูดว่าถึงประสบการณ์ในการทำงานยังไม่เยอะ แต่ว่าก็เรียนรู้และทำงานควบคู่กันไปได้ไม่ใช่เหรอ

แล้วอีกอย่างคุณพ่อเองก็ศึกษาข้อมูลของทางบริษัทมาแล้ว โครงสร้างก็ดีถึงจะไม่ดีพร้อมร้อยเปอร์เซ็นแต่ก็อยู่ในเกณฑ์ที่น่าลงทุนด้วยผมก็หืมมม คุณรุกะบอกว่าการจะดีลกับบริษัทใหญ่ๆน่ะ มันไม่ใช่เรื่องยากหรอกนะ แต่ว่าเรื่องที่ยากคือการปรับทัศนคติในการทำงานให้เข้ากัน ยิ่งเป็นบริษัทคนละสัญชาติ การจะให้ยอมรับในวัฒนธรรมต่างๆมันจะยากมาก

แต่คุณพ่อท่านถูกใจบริษัทของซารุซังเพราะวัฒนธรรมองค์กรที่ดีอยู่แล้ว และยิ่งได้ข่าวว่าคุณอา ( พ่อเจ๊หมิว ) จะเข้ามาถือหุ้นใหญ่ด้วย คุณพ่อก็ไม่ลังเลที่จะเข้ามาพูดคุย ผมก็อื้ม มันเป็นแบบนั้นนี่เอง แต่เธอหันมาพูดว่านี่เรามาพักผ่อนกันไม่ใช่เหรอเนี่ย ผมก็ถามว่าคุณรุกะเริ่มพูดเองนะครับ เธอก็ทำหน้ามุ่ยแล้วบอกว่า เรียกคุณอีกแล้ว ผมก็อ้าวลืมตัวครับ

เธอก็ทำหน้าบุ่ยใส่ ผมก็เลยกอดแน่นๆไปทีนึง แล้วบอกขอโทษคร๊าบรุกะจัง เธอสะดุ้งหันมามองผมแล้วถามว่าพูดไรเนี่ย ผมเลยกอดเธอไปทีนึงแล้วบอก รุกะจางงงงงง เธอบอกไม่เอาไม่เรียกจังสิ่ ผมบอกรุกะจางงงงง หายโกรธนะ เธอบอกหายแล้ว ๆ ๆ อย่าเรียกแบบนั้นสิ่ ผมก็ขำเบาๆ เธอก็ฮึ่ยยยย กวนประสาทเหมือนที่มิวบอกเลย

ผมก็บอกเดี๋ยวนะ ผมว่าจะถามนานแล้วนี่คุยกับเจ๊หมิวตลอดเลยเหรอ เธอบอกอื้อก็คุยกันตลอดนี่นา ผมบอกเรียบร้อยยย นี่เจ๊หมิวเผาผมจนเกรียมแล้วมั้ง เธอบอกว่ามิวไม่ค่อยพูดอะไรลับหลังหรอก ถ้ารุกะไม่ถามเรื่องซารุมิวก็ไม่พูด ผมก็อื้มหรา แล้วรู้เยอะซะด้วย เธอบอกก็อยากเก็บข้อมูล ผมก็มอง อ้อเหรออออ

เธอขยับๆ ๆ แล้วถามผมว่าจะให้นอนค้างที่นี่ได้จริงๆใช่มั้ย ผมบอกอื้มครับ อย่าลืมสิ่ครับว่านอกเหนือจากความไม่พร้อมแล้วน่ะ สถานะของรุกะน่ะธรรมดาที่ไหน อิซานางิ รุกะ ถึงผมจะไม่รู้จักชื่อนี้มาก่อนเพราะว่าไม่ได้เรียกมาตรงสาย แต่ทั้งพี่อาร์ม กับ เจ๊เปิ้ล เขารู้จักกันหมดและพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเป็นตระกูลนี้อยู่แนวหน้าของทางธุรกิจเลยนะ

การที่คุณเคย์ให้ผมพามาเที่ยวน่ะ ผมว่าการให้พักในที่ที่สมกับฐานะก็ถูกต้องนี่ครับ และอีกอย่างผมก็คิดว่าแม่อรจะต้องต้อนรับรุกะได้ดีมากๆเลย เธอมองผมแล้วบอกว่า อ้าวว นึกว่าให้พักเพราะเป็นคนรักกับลูกชาย เอื้ออออออออออออออ  ใครก็ได้บอกคุณรุกะให้พอทีเถ๊ออออ ใจผมมันจะไม่ไหวแล้วน๊า แล้วพูดมาหน้าตาเฉยซะด้วยสิ่

เห็นมั้ยว่าร้ายกาจ #เตย
หยอดเก่ง #หมิว

เธอขยับมาจับแก้มผมบีบๆแล้วพูดว่า รุกะว่ารุกะก็สวยนะหรือโทนไม่ชอบคนสวย ผมนี่แบบเอื้อออ มาถามอะไรแบบนี้ล่ะครับ แล้วเธอก็พูดว่าซารุซัง ชั้นมีเรื่องต้องบอกนะคะ ผมก็หืมอะไรเหรอครับ เธอบอกว่าชั้นตั้งใจจะมี sex กับซารุซังนะ ตอนนั้นผมเหมือนหล่นจากอวกาศเลยครับ

เดี๋ยวววววววววววววววว เดี๋ยวครับ อะไรครับนี่แกล้งอะไรผมอีก เธอขยับตัวนั่งแล้วหันมาจับหน้าผมไว้แล้วพูดว่า ไม่ค่ะไม่ได้ล้อเล่น ไม่ได้แกล้ง ชั้นคิดว่าถ้าบอกแบบนี้ซารุซังจะสบายใจมากกว่า ผมก็หืมสบายใจเหรอ เธอจ้องหน้าผมแล้วพยักหน้าอื้มๆ เธอทำหน้าบึ้งๆแต่หน้ารักโคตรๆ แล้วมองหน้าผม

เธอพูดว่าหรือซารุซังไม่ชอบชั้นเหรอ ชั้นว่าชั้นก็น่ารักพอตัวนะ อื้อหืออ มันเกินป๊ายยย พอเถอะเดี๋ยวจะทนไม่ไหว แล้วเธอขยับเข้ามาใกล้แล้วพูดว่า มี sex กับคนที่ตัวเองชอบมันก็ไม่ผิดอะไรนี่คะ แล้วอีกอย่างตอนนี้ชั้นก็โสดด โสดมากๆ ซารุซังห้ามพูดด้วยว่าชั้นมีพันธะน่ะ ผมก็เอะ เอ๋~ ทำไมรู้ว่าผมจะพูดแบบนี้ล่ะใครเป็นคนบอก ตอนนั้นเธอยิ้ม ผมก็ถามเจ๊หมิวเหรอ เธอบอกไม่รู้ค่ะ ถ้าอยากรู้ลองทำตัวน่ารักๆอ้อนชั้นหน่อยสิ่

ผมบอกว่าไม่ต้องอ้อนก็รู้ครับว่าใครบอก เธอก็อ้าวว อ้อนชั้นหน่อยน๊า อยากโดนอ้อนบ้างอ่ะ ผมก็หึ่ ไม่ เธอบอกโทนจ๋าน๊าๆ อ้อนหน่อยย เธอพลิกตัวมานั่งพิงผมอีกครั้ง ผมก็ฮึ่มม ไอ้ท่าทางน่ารักแบบนี้มันคืออะไรก๊าน แต่ว่ายังไม่ทันจะได้อ้อนเลย เสียงเคาะประตูก็ก๊อกๆ ๆ คุณโทนค่ะขออนุญาตค่ะ

ผมก็ตอบไปว่าครับ คุณรุกะก็ทำท่ายิ้มๆแล้วมาหอมแก้มซ้ายทีขวาที ผมก็พูดเสียงเบาๆว่าเดี๋ยวเขาก็เปิดประตูมาหรอกครับ แต่ว่าทางข้างนอกพูดว่า คุณอรให้มาเชิญคุณอิซานางิ ให้ไปที่ห้องนอนค่ะ เธอทำหน้ามุ่ยๆแล้วบอกไม่ไปอยากอยู่กับซารุซัง ผมบอกว่าแม่อรให้มาเชิญแบบนี้ถ้าไม่ไปก็แย่สิ่ครับ เธอบอกก็รู้แล้วล่ะน่า

ผมก็เลยตอบว่าครับผม ผมขยับลุกคุณรุกะก็ลุกๆ ๆ ๆ แล้วจัดชุดอีกครั้ง แล้วก็เดินไป ผมก็เดินไปส่งครับ แม่บ้านพอเห็นหน้าก็ประสานมือไว้ที่ตรงเอวแล้วโค้งนิดนึงแล้วบอกว่าเชิญคุณอิซานางิค่ะ เธอก็โค้งกลับนะคืองดงามมากๆ ผมก็บอกแม่บ้านว่า เดี๋ยวผมจะขอพักผ่อนแปปนึงนะ แล้วจะลงไปก่อนมื้อเย็น แม่บ้านบอกค่ะคุณโทน แต่วันนี้มื้อเย็น ตั้งโต๊ะ 6 โมงครึ่งนะคะ

ผมบอกครับ คุณรุกะมองหน้าผม ผมก็ไม่คิดว่าจะมีอะไรหรอก แต่เธอมากอดแขนผมแล้วผมว่าวันนี้ตื่นนอนกี่โมงคะ ผมบอก 6 โมงเช้าครับ แล้วที่มันมาผิดจังหวะก็คือ ผมดันหาวต่อหน้าคุณรุกะด้วย ผมนี่ปิดปากและหันหลบให้ไวเลย แต่พอหันกลับมาเธอยิ้มแล้วบอกว่างั้นนอนพักก่อนนะคะ เจอกันมื้อเย็นค่ะ

ผมก็เอ่อครับ แล้วผมก็เอี้ยวตัวไปมองพี่แม่บ้านแล้วผมก็บอกว่า งั้นรบกวนฝากบอกแม่อรด้วยนะครับว่าผมจะนอนพักแปปนึง แม่บ้านบอกได้เลยค่ะคุณโทน ผมก็ยิ้มแล้วบอกขอบคุณครับ  รุกะปล่อยแขนที่กอดผมไว้แล้วบอกว่าเจอกันมื้อเย็นค่ะ ผมก็คร๊าบบบ พอเธอเดินไป ผมก็ปิดประตูห้องเลย

อื้อหือ ผมขอสารภาพครับผมมีเรื่องที่ปิดบังทุกคนไว้ พอคุณรุกะบอกว่าตั้งใจจะมี sex กัน ไอ้จ้อนของผมมันก็ผงาดเลยล่ะ ผมต้องเก็บ ต้องหนีบสุดๆเลย แล้วเมื่อกี้ที่พี่แม่บ้านมา ผมนี่ต้องกดลงแล้วหนีบครับ เจ็บใช่ย่อยเลย แต่เชื่อผมมั้ย ถ้าผมปล่อยให้คุณรุกะรู้ว่ามันผงาดนะ เธอต้องหาทางเอาลงแน่ๆ พอพวกเขาไปเลย

ผมเลยถอดกางเกง แล้วปล่อยให้มันได้ผงาดและออกมาสูดอากาศเต็มที่เลย อันนี้เล่าไปแล้วอาจจะดูแปลกๆ แต่ผมมองไอ้จ้อนตัวเองที่เส้นเลือดมันปูดโปนออกมา พร้อมกับนึกถึงคำพูดของรุกะ ผมพูดออกมาจริงเหรอว่า จะทำกับสาวญี่ปุ่นจริงๆเหรอวะ โอ้ยพอๆ ๆ ฟุ้งซ้ายทำไมวะเนี่ย ผมขจัดความงุ่นง่านในใจออกแล้ว ไปนอนพักเลย แต่ก่อนอื่นตั้งนาฬิกาปลุกก่อน แล้วก็เข้าไปนอนในตู้เก็บฟูกโดราเอมอน นั่นแหละครับ

อากาศเย็นๆถึงจะไม่ได้เย็นจากธรรมชาติ แต่ว่าพอได้คอมโบกับฟูกอุ่นๆบอกเลยว่า หลับแน่นอน แล้วก็หลับครับ จนนาฬิกาปลุกตอน 6 โมง เป็นเวลาเดียวกับเสียงเคาะประตู เฮ้ย น้องชายตื่นยัง น้องชาย ผมบอกอื้อออออ ด้วยเสียงงัวเงีย แล้วเดินไปประตู อื้ยยย นอนสบายจริงว่ะ

เป็นพี่อาร์มนั่นแหละครับ ผมเปิดประตูแล้วเดินไปล้างหน้าเลย พี่อาร์มบอกแม่ให้มาตามไปเตรียมกินข้าว ผมบอกอื้อ พอล้างหน้าเสร็จแล้วผมก็ถามว่าใส่จินเบไปกินได้เหรอ พี่อาร์มบอกได้ดิ่ ก็เดี๋ยวเปลี่ยนใส่จินเบ สบายๆเหมือนกัน ผมก็ถามเจ๊เปิ้ลล่ะ พี่อาร์มก็บอกอยู่กับแม่กับคุณอิซานางิ นั่นแหละ ผมก็กุมขมับเลย เฮ้อออ จะคุยอะไรกันอีกมั้ยน๊อ

พี่อาร์มก็หัวเราะเลยนะ แล้วบอกเอาน่ะ ผมนั่งลงกับพื้นนั่นแหละขอให้หายง่วงอีกหน่อย พี่อาร์มก็นั่งลงแล้วบอกว่า แต่ไม่คิดเหมือนกันว่าจะพูดออกมาเลยว่าเคยแช่น้ำด้วยกันน่ะ ผมบอกเหวอดิ่ ใครจะไปคิดว่าจะพูดแบบนั้น พี่อาร์มหัวเราะแล้วบอกเฮ้ยๆๆๆ ไม่ใช่ว่าพ่อเขาก็ชอบเอ็งเหมือนกันเหรอน้องพรี่ ตอนนั้นเจ๊เปิ้ลก็มาด้วย ถามโทนตื่นยัง ผมก็ตอบไปตื่นแล้วคร๊าบ เจ๊เปิ้ลเปิดประตูมาแล้วบอกเอ้าอีอาร์มไหนว่าอยู่กับลุงเอก

พี่อาร์มบอกแยกตัวมาเมื่อกี้เตรียมตัวกินข้าวเย็นนี่แหละ ผมก็บอกอื้ออ แล้วบิดขี้เกียจ นั่งสลับขาบิดเอว กร่อบ กร่อบบบ พี่อาร์มบอกเอ้อ ก่อนกินข้าว โทนไปทักทายคนในบ้านหน่อย ผมก็บอกอื้อ ผมก็แต่งชุดจินเบนั่นแหละครับเดินลงมากับพี่อาร์ม ผมถามไปตรงไหนอ่ะ เขาบอกนู่น โซนหลังบ้านนู่น

อ้อโซนหลังบ้านไปจุดที่พวกแม่บ้าน คนสวน รวมถึงคนที่คอยสอดส่องดูแลในบ้านจะไปพักกัน ซึ่งนั่นก็รวมถึงพวกน้าๆ อาๆ ตัวโหดๆด้วย ก็วันนี้เห็นคร่าวๆก็เกิน 15 คนแหละครับที่อยู่ เพราะว่ามีคนที่ติดตามมากับตาพี่อาร์มด้วย ความพิเศษคือบ้านหนังนี้สร้างบนเนินแหละครับ เลยมีบางจุดที่ต้องเดินลาดลงบ้าง จุดที่ไปก็เป็นแบบนั้น

แล้วที่ผมเหวอคือ ไอ้พี่อาร์มบอกให้มาทักทายก็นึกว่าจะแบบปกติธรรมดา แต่ว่าตอนนี้คนอยู่แทบหมดเลยมั้งสำหรับคนงานในบ้าน แล้วตอนนั้นแม่บ้านก็คุณโทนมาแล้ว ผมก็กุมขมับเลย พอเดินพ้นร่มไม้ไปก็อื้อหือยืนกันเต็มเลย ไม่บอกดีกว่าว่ากี่คน แต่เยอะ เจ๊เปิ้ลบอกคุณชาย นายน้อยยยยยยย ผมบอกโหเจ๊เปิ้ล เจ๊เปิ้ลตบไหล่แล้วบอกว่า ที่พวกเขามีวันนี้ได้ ไม่ใช่แค่เพราะลุงเอก แต่เพราะลุงทศด้วย

การที่เขาจะเอ็นดูหรือชื่นชมเราน่ะมันไม่ใช่เรื่องแปลก พี่อาร์มบอกใช่เลย ๆ ๆ ผมฮึ่มๆเลย แล้วด้วยความที่มันเป็นเนินน่ะ แล้วอาเอกเขาต้องการให้ตรงนี้เหมือนริมแม่น้ำญี่ปุ่น เลยมีการทำบันไดปูนลงไปข้างล่างอ่ะ เดี๋ยวผมหาภาพแทรกให้



ก็ตามที่เห็นครับ เพราะงั้นมันเลยกลายเป็นเหมือนเวทีย่อมๆ แล้วตอนนั้นพี่อาร์มก็บอกว่าเอาล่ะไหนๆไอ้คุณชายน้อยก็กลับบ้านมาแล้ว ผมเลยให้มันมาทักทายน่ะ ผมนี่โคตรอายเลยครับ ผมก็เฮ้อออ แล้วบอกว่าทุกคนสบายดีนะ อาทิตย์ก่อนที่มา ไม่ได้ทักทายเลยขอโทษด้วยนะครับ

พวกเขาก็มองๆยิ้มๆ น้าผู้ชายคนนึงถามว่า พี่ทศ พี่ทิพย์สบายดีมั้ยครับ ผมบอกว่าสบายดีครับ แล้วตอนนั้นพี่อาร์มก็เดินขึ้นมาพูดเป็นภาษาญี่ปุ่น ๆ ๆ ได้ยินแค่คำว่า " ฟูมะ " แล้วมีคำว่าลูกชายด้วย ไม่รู้แหละประโยคพูดว่าอะไร แต่มีคำที่แปลไทยว่า ลูกชายของฟูมะ พวกคนญี่ปุ่นตรงนั้น ที่มีรอยแผลเป็นบ้าง ที่ดูมีอายุบ้างก็อยู่ไม่สุขมองซ้ายมองขวาเลย ผมเลยเอี้ยวตัวถามเจ๊เปิ้ลว่า อะไรคือฟูมะอ่ะเจ๊เปิ้ล

เจ๊เปิ้ลบอกไม่รู้เหมือนกัน แล้วตอนนั้นพวกนั้นคือโอ้ยยย โค้งหัวให้แล้วพูดว่า "วากะ" ซึ่งมันแปลว่านายน้อย ผมจำได้เพราะดูนูระริเฮียงมา ผมก็เฮ้ยพี่อาร์มไปพูดไรอีกกก ผมก็เลยโค้งกลับไป แล้วพี่อาร์มก็พูดอะไรสักอย่างแหละครับ พวกคนญี่ปุ่นที่ติดตามมากับตาของพี่อาร์มก็เลยแยกย้ายกันไป ส่วนแม่บ้านและคนงานชาวไทยนั้นยังอยู่

แล้วพี่อาร์มวันนี้บ้านเรามีแขกคนสำคัญ แต่ผมไม่อยากให้เรื่องนี้เอาไปพูดกันนะเพราะมันค่อนข้างซับซ้อน แล้วน้าผู้ชายคนนึงก็พูดว่า คุณโทนพาแฟนกลับบ้านเหรอครับ แม่บ้านคนอื่นก็บอกคนนั้นใครคะคุณโทนหน้าตาน่ารักมากเลย พี่อาร์มมันก็บอก เป็นไงน้องชายผมแน่นอนป่ะล่ะ น้าผู้ชายก็บอกคุณโทนมีเมียแล้วเหรอครับ แล้วทุกคนเหมือนอุปทานหมู่อ่ะ ก็เฮกันเลย คุณโทนมีเมียแล้ว เฮ !!!!!!!!  ผมกุมขมับเลย คุณโทนมีเมียแล้วววว โอ้ยยยย

ไอ้พี่อาร์มไปปลุกระดมทำไมวะน่ะ แล้วพวกคนญี่ปุ่นที่เดินไปก็นึกว่ามีอะไรเลย เดินรีบเดินกลับมา เห็นคนงานไทย กำลังเฮกันอยู่ก็ไม่รู้ไปคุยอะไรกันก็เฮไปกับเขาด้วย ยัตต้า ยัตต้า !!!  ผมก็คิดว่าเอ้าเฮ้ยมาเฮอะไรกัน เจ๊เปิ้ลก็หัวเราะใหญ่เลย ซึ่งในระหว่างที่กำลังเฮกันอยู่นั้น

ผมก็บอกพอแล้วคร๊าบ พอแล้ว งั้นผมเข้าไปในบ้านก่อนนะ พวกนั้นก็ค่ะ ครับ อ่ะแล้วผมก็เดินออกมา พี่อาร์มบอกน้องชายพรี่สุดยอดเลยว่ะขวัญใจคนในบ้านจริงๆ ผมบอกพอเลยพี่อาร์ม เจ๊เปิ้ลหัวเราะแล้วบอกว่าเอาน่าๆแล้วตบไหล่ผมเบาๆ ผมก็อื้อครับ ว่าแต่เมื่อกี้เจ๊เปิ้ลอยู่กับแม่อรเปล่าครับ

เจ๊เปิ้ลตอบอื้มๆ เดินไปอีก 2 ก้าวผมก็ถามแล้วแม่อรอยู่ไหนละเนี่ยยย เจ๊เปิ้ลบอกว่า อ๋อเห็นบอกจะพาคุณหนูอิซานางิไปห้องเก็บผลงานน่ะ.... ฮ๊ะ !!! ทำไมเจ๊เปิ้ลไม่บอกเร็วกว่านี้ ชี๊บหายแล้วงั๊ยยยยยยย !!!!!!!!!!

 

ขอบคุณที่ได้มาลงให้แล้ว รุกะก็อ่อยหนักขึ้น และกำลังจะรู้ความอวดของครอบครัวนี้อีก ยิ่งจะหลงเทพโทนไปใหญ่

รุกะ .. ยังคงรุกหนัก อยากทำแต้มไม่ให้ทิ้งห่างหมิวแน่เลย

ห้องเก็บผลงานมีอะไรหรือป่าวน้า

รุกเต็มที่เลย พลาดท่าไปเยอะครับท่านโทน

คราวนี้รุกะตั้งใจมาเผด็จศึกเลยไหม อ่อยมาหลายครั้งแล้ว

รุกะเสนอตัวแบบนี้แล้ว มีโอกาสเมื่อไหร่ นายโทน Go Japan แน่ๆเลย  มารอบนี้รุกะ รุกหนักมาก เปิดตัวแบบไม่สนสายตาความคิดใครเลยนิ

เอาแล้าพาไปห้องเก็บผลงานซะด้วย555

บรรเทิงแน่ นายโทน

รุกะ ที่แปลว่ารุกไม่แผ่ว

แม่อรอยากอวดแหละดูออก

คุณรุกะนี่ตรงๆดีจัง

อายห้องเก็บผลงานหรอน้องโทน

รุกะรุกตรงขนาดนี้ พี่โทนของเราถ้าปล่อยไปจะเสียเชิงและก็ทำให้รุกะเสียใจนะครับ

พี่โทนจัดเล๊ยกินปลาดิบกัน