ลัดดาวัลย์คบกับแฟนหนุ่มรุ่นน้องมาได้สามปี ตั้งแต่แฟนหนุ่มอายุ 29 เธออายุมากกว่าเขา 3 ปี ตอนนี้อยู่กินกันมา แฟนหนุ่มดันต้องไปทำงานที่ในตัวจังหวัดเธอนอนเหงาเปล่าเปลี่ยวหัวใจ เธอมาอาศัยอยู่บ้านแฟนตั้งแต่แรกเริ่มคบกัน เพราะที่บ้านเธอสถานะไม่ค่อยดี

พ่อผัวอย่าง เรือง อายุ59ปี



 เป็นคนใจดี  แต่ยังดูหนุ่มแน่นเพราะเป็นคนทำงาน กล้ามเนื้อเรียงกันแน่นขนัด ดาได้แต่มองแล้วกลืนน้ำลาย บางวันพ่อผัวก็ใส่แต่ผ้าขาวม้าตัวเดียวในบ้าน เวลาลุกนั่ง หรือลมพัด ทำให้เห็นสัดส่วนตรงกลางกายวับๆ แวมๆ กะขนาดจากนอกร่มผ้า คงใหญ่ไม่เบา

ลัดดาเป็นสาวสวย รูปร่างเล็ก แต่อะไรๆ ที่ควรมีก็มีอย่างมากล้น เต้านมอวบอิ่ม ที่เวลาใส่เสื้อคอกว้างที่มักจะล้นทะลักออกมาหรือเนินเนื้อนุ่มที่มีขนาดอวบอูม เพราะเป็นชนบท บ้านไม่ได้มีแอร์ ทำให้เวลาอยู่บ้าน ลัดดามักจะใส่เสื้อกล้าม กับผ้าถุงทบสั้น เพื่อรับลม

ผ่านไปสักเดือนสองเดือนหลังจากที่ผัวไปทำงานต่างจังหวัด ตกกลางคืนบางวันดีคืนดี ลูกสะใภ้คนสวย ก็เงี่ยนจัด ช่วยตัวเอง โดยไม่สนใจว่าจะมีใครได้ยินไหม ผนังบ้านไม้บางๆ เก็บเสียงไม่อยู่ เสียงครางทะลุข้ามห้องมา พ่อเรืองก็ได้แต่นอนแข็งโด่ ตลบผ้าขาวม้าลงไปอาบน้ำ คิดๆ ในใจ วันไหนทนไม่ไหว คงได้จับลูกสะใภ้ทำเมียเสียละมั้ง

วันนี้แดดร่มหลังจากทำงานในสวนเสร็จแล้ว เรืองไปหว่านแหที่ริมคลอง ลมฝนตั้งเค้า ท้องฟ้าครึ้มเล็กน้อย คลองหลังบ้านช่วงนี้เงียบสงบ ตลบผ้าขาวม้าตัวเดียวเป็นกางเกงเตี่ยวรัดตัวเอาไว้ ก่อนจะลงมือหว่านแหหาปลาเพื่อเอาไปให้ลูกสะใภ้ทำกับข้าวเย็นนี้

"พ่อทำอะไรจ้ะ ให้ดาช่วยไหม"

เรืองเงยหน้าจากแห มองดูหนูดาที่เดินมาหาด้วยชุดผ้าซิ่นสั้นกับเสื้อคอกระเช้าสีชมพูอ่อน ที่ถูกหน้าอกหน้าดันจนล้นทะลักดันออกมาจนนูน

"หาปลาไปทำแกงส้มเย็นนี้  เอ็งมาช่วยไหมล่ะ"

"เดี๋ยวหนูจะลงไปช่วยจ้ะพ่อ"

เอ่ยจบ ดาก็ก้าวเท้าลงในคลอง เพื่อช่วยพ่อผัวจับปลาขึ้นมาตะข้องใส่ปลา

"อุ่ย ยยย เอ่ออ อ"

"อะไร เอ็งมีอะไรรึเปล่า"

"พ่อจ้ะ อะไรก็ไม่รู้ ไต่ขาดา อ๊าย ยย ย ปลิง ปลิงเกาะขะ ขาดา พ่อช่วยด้วย"

พ่อเรือง เงยหน้าขึ้นจากแห ภาพที่เห็นคือลูกสะใภ้คนงามนั่งกางขาออกถกผ้าซิ่นขึ้นไปบนต้นขา มีปลิงสีดำตัวเล็กเกาะอยู่บนต้นขาขาว สีปลิง กับสีขาขาวๆ ตัดกัน จนพ่อเรืองถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ค่อยๆ ขึ้นจากน้ำ ไปหาลูกสะใภ้ที่นั่งตกใจอยู่ริมฝั่ง

พ่อเรือง เขี่ยใช้ไฟแช็กลนปลิงให้หลุดจากขาของดา ไป ขึ้นไปทำแผลบนบ้าน พ่อเรืองก็ทิ้งอุปกรณ์ หาปลาไว้ริมฝั่งพยุงสะใภ้ขึ้นบ้าน ปัญหาคือแผลอยู่ตรงต้นขาเลย ครั้นจะเช็ดทำความสะอาดแผลก็กระไรอยู่

"เออ ๆ" พ่อเรือง ทำเป็นรับปากส่งๆ แต่ความจริงในใจเต้นกระหน่ำ ตอนจ้องตนขาขาวๆ ตาเจ้ากรรมก็มักจะมองเลยขึ้นไปด้านบนอย่างอดไม่ได้ ดานั่งอ้าขา อยู่บนพื้นภายในเรือน ช่วงเวลาที่มือหนาของพ่อผัวใช้สำลีเช็ดๆ ถูๆ บนต้นขา ลมหายใจร้อนๆ เป่ารดลง สลับกับความเย็นฉ่ำจากสายฝนที่เทกระหน่ำ ดาเริ่มหายใจติดขัด ความรู้สึกมวนท้องเริ่มก่อตัว ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี คล้ายจะมลายไปกับสายฝน บรรยากาศเป็นใจ

ดาค่อยๆ ถกผ้าซิ่นสูงขึ้นทีละนิด ทีละนิด จนเปิดแง้มเห็นกางเกงในแบบวับๆ แวมๆ ขยับไหล่เบาๆ ให้สายเสื้อตกลงบนไหล่ เปิดเปลือยช่วงไหล่ขาวเนียน

"อ๊ะ อูย ยย ยย" เสียงคราวกระเส่าของลูกสะใภ้ ทำให้พ้อเรืองตัวกระตุก เงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจ ภาพที่เห็นทำเอาท่อนเอ็นในผ้าขาวม้า แทบจะควบคุมไม่อยู่ ดา นั่งในท่านั่งอ้าขากว้าง มือข้างหนึ่งกำชายผ้าซิ่นเอาไว้ อีกข้างเท้าลงกับพื้นไม้ ชายเสื้อตกลงบนไหล่ น้ำตาคลอ ทั้งยังกัดริมฝีปากแดงๆ เพื่อกลั้นเสียงครางที่ดังออกมาเมื่อตะกี้

"เอ็งเจ็บรึ ดา "

"นิดหน่อยจ้ะพ่อ แต่พอทนได้"

พ่อเรืองที่เริ่มอยู่ไม่สุข จากภาพที่เห็น หากว่าลูกสะใภ้เป็นใจให้ คืนนี้แกคงไม่ต้องนอนเหงาฟังเสียงฝนคนเดียวแล้ว

พ่อเรืองค่อยๆ แกล้งลองเชิงลูกสะใภ้ คราวนี้ก้มต่ำลงไปชิดขาขาวกว่าเก่า ปากพ่นลมร้อนๆ ใส่แผลที่โดนกัด เผื่อแผ่ไปถึงเนินน้อยที่เปียกชื้นที่ไม่รู้ว่าเปียกน้ำฝนหรือน้ำอะไรกันแน่ ขาขาวของลูกสะใภ้อ้ากว้างขึ้นเรื่อยๆ เสียงลมหายใจถี่กระชั้น พ่อเรืองได้ใจ ก้มลงเอาปากแนบชิดกับบาดแผล ลิ้น เลียสูงขึ้นเรื่อยๆ สูงขึ้นทีละนิด ทีละนิด จนชิดกับเนินเนื้อสาวที่ตอนนี้ผ้าซิ่นถูกถกขึ้นไปกองอยู่บนเอวด้วยฝีมือของพ่อเรืองแล้ว ตัวของลูกสะใภ้สาวเอนลงเรื่อยๆ จนแทบจะกลายเป็นนอนราบกับพื้นแล้ว ทั้งยังหลับตาพริ้ม พ่อเรืองยกลิ้นแตะกลาง ร่องผ่านผ้าเนื้อบาง พอไม่ได้ยินเสียงคัดค้าน ยิ่งได้ใจ ตวัดลิ้นเลีย ลงน้ำหนักมากยิ่งขึ้นทั้งเลีย ทั้งห่อลิ้น แยงเข้า ผ่านผ้าเนื้อบาง