คำเตือน เรื่องนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจริงบนโลก เกิดจากจินตนาการของคนเขียนเท่านั้น ทั้งฉากและเหตุการณ์อาจจะเว่อร์ๆไปบ้างที่เอื้อต่อมายด์ในเรื่องนี้
ตอนนี้ขอมีซ่อนเน้อ จะเช็คจำนวนคนอ่าน ^^

---

มายด์ชอบโชว์ ตอนที่ 4

   มายด์มองซ้ายมองขวาเห็นแต่สิ่งก่อสร้างเต็มไปหมด เธอไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนในเมื่อเธอเปลือยอยู่แบบนี้ มายด์จึงพยายามเดินหลบๆเพื่อกลับหอ

   " นี่มายด์ " เมื่อมายด์ได้ยินก็ตกใจสะดุ้ง เมื่อกำลังจะเตรียมวิ่งหนีก็มีมือมาจับที่แขน

   " มายด์ๆ ผมเอง วี เราอยู่ข้างห้องกันไง " วีจับแขนและพูดเตือนสติให้มายด์หยุด

   " วี.. ฮืออๆๆๆๆ " มายด์ร้องไห้เข้าไปซบที่อกวี

   หลังจากนั้นวีก็พามายด์กลับหอ เขามีผ้าคลุมติดมือมาด้วย ซึ่งก็ผิดปกติว่าคนทั่วไปที่ไหนจะเอาผ้าคลุมมาโรงเรียน แต่มายด์ก็ไม่ได้ใส่ใจได้แต่ร้องห่มร้องไห้ วีก็พยายามปลอบมายด์มาตลอดทางที่กลับเช่นกัน

หอพัก ห้องวี

   " หยุดร้องนะ เรื่องมันผ่านไปแล้ว โอ้ๆๆ " วีพยายามกล่อม
   " ฮืออ.. พวกมัน ฮือๆๆๆ " มายด์เหมือนได้ปลดปล่อย และขอบคุณในใจลึกๆที่วีมาช่วย
   " โอ้ๆ พอได้แล้ว เดี๋ยวนอนพักก่อนนะจะได้หาย เดี๋ยววีออกไปข้างนอก กลับมาวีต้องเห็นมายด์ยิ้มนะ " วียิ้มให้มายด์
   " อื้ม.. " มายด์เช็ดน้ำตาและนอนหลับไป

1 ชั่วโมงผ่านไป

   มายด์ลืมตาขึ้น เธอทำใจเรื่องที่ผ่านมาได้แล้ว แม้จะโดนข่มขืนมาแต่ลึกๆมายด์เองก็รู้สึกดีไปกับมัน และเธอคิดว่าควรไปหาหมอเพื่อฉีดยาคุมด้วย และระหว่างนั้นเองมายด์มองไปที่กำแพงและเพดานและก็ต้องตกใจ ก่อนหน้านี้มัวแต่ร้องไห้จึงไม่ได้สังเกตุ

   มีรูปภาพติดเต็มกำแพงและเพดานเยอะแยะมากมาย แต่ละภาพมุมมองมันแปลกๆ และเหมือนจะเป็นการแอบถ่าย ทั้งถ่ายใต้กระโปรง แอบถ่ายคนเย็ดกันในที่สาธารณะ และอื่นๆอีกมากมาย

   ' เห้ออ.. อีตาวีนี่โรคจิตไม่เบา ' มายด์คิดในใจและยิ้ม

   มายด์คิดว่า ในเมื่อเธออยู่ข้างห้องจะพลาดที่จะโดนอาบถ่ายได้ยังไง ทั้งแก้ผ้าตลอดที่อยู่ในห้องตัวเอง ทั้งกระจกหรือประตูก็มองเข้ามาได้ง่าย คงไม่พ้นสายตาวีแน่นอน ถึงแม้ตามกระแพงจะไม่มีรูปของมายด์ก็ตาม

   ' เราไปก่อนดีกว่า ไม่อยากรบกวนนาน และยังต้องรีบไปหาหมออีก ' มายด์คิดในใจเสร็จก็ลุกไปเขียนข้อความทิ้งไว้ให้วี

   ตึกนี้เหมือนเป็นบ้านของมายด์ไปแล้ว เธอจึงคุ้นเคยเป็นอย่างดีเกือบทุกคนรู้จักตัวตนของเธอแค่ก็มีประมาณ 20-30 คน ที่ไม่รู้จัก แต่มายด์ก็ไม่แคร์ เธอออกจากห้องของวีด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า และเดินลงไปขอกุญแจห้อง

   " ไงจ๊ะหนูมายด์ วันนี้กลับมาให้ลุงดูเร็วจังนะ มานี่มาลุงขอจับหน่อย " ลุงสินทำหน้าตาหื่นน้ำลายไหล
   " พอได้แล้วค่ะ มายด์บอกกี่ครั้งแล้ว ยังไงมายด์ก็ไม่ให้จับ " มายด์ทำงอลมองไปทางอื่น
   " โอ้ๆๆ หนูมายด์ไม่โกรธนะ แล้วลงมามีอะไรจ๊ะ "
   " ขอกุญแจห้องหน่อยค่ะ พอดีหนูทำกุญแจหายจ๊ะลุง " มายด์พูดเสียงอ้อน

   " ฮ่าๆ ลุงต้องขอโทษก่อนนะ ประตูห้องอันนั้นเพิ่งทำใหม่ ลุงก็ไม่มีกุญแจสำรองหรอก ฮ่าๆ เมื่อเช้าแม่บ้านเข้าไปทำความสะอาดไม่ได้เลยเอากรออกไปแล้ว " ลุงสินพูดด้วยเสียงเบาบางก้มหน้าสำนึกผิด แต่ก็แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์

   " โธ่ลุงสิน แล้วแบบนี้ใครก็เข้าห้องมายด์ได้สิ แล้วกลางคืนจะมีคนมาข่มขืนมายด์ไหมเนี่ย " มายด์ทำสีหน้ากังวล ยืนกอดอก
   " ไม่เป็นไรหรอก หนูมายด์ลืมแล้วหรอ ในห้องมีกล้องวงจรปิดนะ ถ้าเกิดอะไรขึ้นเดี๋ยวลุงเข้าไปช่วยเลย "
   " ช่วยข่มขืนสิไม่ว่า " มายด์ทำท่าโกรธและเดินกลับห้อง

   ระหว่างขึ้นบรรได เจอชายหนุ่มแปลกหน้า เหมือนจะเข้ามาอยู่ที่นี่วันแรก เพราะคนเก่าๆของหอพักนี้มายด์รู้จักหมดแล้ว ทั้งคู่สวนเดินสวนทางกัน มายด์รู้สึกว่าเมื่อคนที่ไม่เคยเห็นเรือนร่างของเธอมองเห็นครั้งแรก ก็ทำให้เสียวแว๊บขึ้นมาเลย หัวใจก็เต้นแรงความรู้สึกเหมือนได้เจอสิ่งใหม่ๆ

ห้องของมายด์

   ตามที่ลุงสินบอกเลย กรถูกถอดออกไปแล้ว เหลือเพียงลูกบิดที่ล๊อคไม่ได้ไว้ มายด์เปิดเข้าไปเจอห้องที่สะอาดเอี่ยม ดูเหมือนว่าจะมีคนเข้นมาทำความสะอาดจริงๆ มายด์จึงรู้สึกขอบคุณมากกว่าโกรธแล้วตอนนี้

   มายด์ยังคงเปิดประตูทิ้งไว้ และเปิดตู้เสื้อผ้าเลือกชุดเพื่อจะไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล และที่สำคัญต้องขอยาคุมกำเนิดแบบระยะยาวจะได้ไม่ต้องระแวงเรื่องท้องอีกต่อไป

   มายด์เลือกใส่ชุดง่ายๆ เสื้อยืดที่ดัดแปลงแล้วนิดหน่อยแขนเสื้อจะถูกตัดไปถึงขอบด้านล่างและยังใหญ่กว่าปกตินิดหน่อยจึงใส่แล้วรู้สึกหลวมๆโล่งๆเหมือนไม่ได้ใส่ ส่วนกางเกงใส่เป็นกางเกงยีนรัดรูปตัวเล็กจิ๋ว และแน่นอนที่ไม่มีเสื้อในกับกางเกงในใส่

ภาพประกอบ ชุดแต่งกาย

---

ปล. ถ้าใครชอบเรื่องนี้ ฝากกด +1 หน่อยเน้อ จะพยายามพัฒนาฝีมือแม้มันจะไม่ดีขึ้นมากก็ตาม 55 ขอบคุณคนที่คอยอ่านคอยติดตามคอยให้กำลังใจเน้อ