หนูสิกขึ้นชิงช้าคงจะไปถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดแล้ว

 

โดนแน่

 

จ้องมองสิค

ชิงช้าสวรรค์ชั้นไหนหน่อ?

ชิงช้าหยุดกลางคัน

      

 

ชอบน่าติดตาม

ถึงกับสไบหลุด

มันมีจริงๆ เหรอคนแบบนี้ เห็นก็น่าจะรู้แล้วนะ 5555

สวัสดีทุกท่าน และสุขสันต์วันลอยกระทงย้อนหลังด้วย เนื่องจากกิจกรรมฉลองแฟนผมเป็นคนดี เล่ม 2 ได้สำเร็จลงไปเรียบร้อยหนึ่งอย่าง ดังนั้นวันนี้จึงมีตอนพิเศษมาให้ทุกคนได้อ่านกันนะครับ สำหรับคนที่ยังไม่ได้ซื้อ สามารถเข้าไปในลิ้งค์ด้านล่างนี้ได้เลย



สำหรับใครที่อยากเข้าไปพูดคุย ติดตามข้อมูล และโหวตโพลเล่นกับนักเขียนก็สามารถเข้าไปเจอกันที่เพจเฟชบุคตามลิ้งค์ด้านล่างได้เลยครับ




-------------------------------------------------------------------------------------------------------

วันลอยกระทงเป็นวันพิเศษที่ทุกคนต่างออกมาร่วมทำกิจกรรมกันมากมาย หลากหลายแบบ กิจกรรมสำคัญก็คงหนีไม่พ้นการลอยกระทงเพื่อขอคมาพระแม่คงคา เป็นประเพณีที่มีเอกลักษณ์ สวยงาม น่าอนุรักษ์ วันพิเศษอย่างนี้จะพิเศษยิ่งกว่าถ้าได้ลอยกับคนพิเศษ

ผมเองก็เป็นอีกหนึ่งคนที่โชคดี วันนี้ผมกับสิคมาลอยกระทงร่วมกันที่งานแห่งหนึ่งใกล้กับโรงเรียนสมัยมัธยมของพวกเรา โดยการเชื้อเชิญจากครูสมพล ครูพละศึกษา ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าสิคไปได้เบอร์กับไลน์แกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ยังไงก็ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีที่ได้กลับมาย่านโรงเรียนเก่า ได้เจอคุณครูผู้มีพระคุณ


วันนี้สิคคนสวยของผมมาในชุดไทยเต็มยศ สไบเฉียงสีชมพูขับผิวที่ขาว ทำให้ขาวยิ่งขึ้น เข้ากับผมสีบรอนซ์สั้นประบ่า แต่ที่จะดูขัดไปนิดก็ตรงรองเท้าผ้าใบ เพราะแฟนของผมไม่ถนัดใส่รองเท้าส้นสูง สิคดูประหม่าในชุดนี้แต่ผมก็พูดย้ำเสมอว่าเธอสวยแค่ไหน ที่สิคต้องใส่ชุดอย่างงี้ก็เพราะครูสมพลนั่นล่ะ ที่แอบยัดชื่อสิคเข้าประกวดนางนพมาศในงาน ด้วยความที่สิคเป็นคนดี ชอบช่วยเหลืออย่างที่ผมเคยพูดอยู่หลายครั้ง เธอจึงยอมลงประกวดให้ตามคำขอ

 

"โห ลูกศิษย์ครูสวยมากๆเลย" ครูสมพลเดินมาเห็นสิคก็เอ่ยปากชมทันที

"ขอบคุณค่ะ หนูกลัวจะแต่งแล้วออกมาดูเด๋อๆ ไม่มั่นใจไงก็ไม่รู้" สิคทำหน้าแหยๆ ใช้นิ้วบี้ชายกระโปรงเล่น แสดงถึงความไม่มั่นใจในตัวเองของเธอ

"เอาหน่า มั่นใจในตัวเองเข้าไว้ มิวสิคของครูสวยที่สุดอยู่แล้ว"

 

ครูสมพลเอื้อมมือมาลูบหัวไหล่ที่เนียนขาวของสิค ผมแอบหึงนิดๆแต่ก็ต้องปล่อยผ่านไป เพราะคิดว่าแกน่าจะปลอบใจตามประสาผู้ใหญ่คนนึง ตอนที่ผมท้อวิ่งแข่งสู้เพื่อนไม่ได้ก็มีครูสมพลนี่แหล่ะที่มาตบไหล่ให้กำลังใจผม 

 

"เอ้อ ต้อม ช่วยถ่ายรูปครูกับสิคหน่อยสิ" ครูสมพลยื่นโทรศัพท์มือถือตกรุ่นให้กับผม

"ด...ได้ครับ"

 

เหมือนแกจะถามแต่ก็ไม่ได้รอคำตอบผมเลยแม้แต่นิดเดียว ครูสมพลหันไปโอบไหล่ถ่ายคู่กับสิคแนบชิดสนิทกัน สงสัยเธอจะสนิทกับครูช่วงเรียน ผมเองก็ไม่รู้รายละเอียดทั้งที่เรียนอยู่ห้องเดียวกับเธอ สิคมีอาการแอบสะดุ้งตอนครูสมพลลดมือลงไปด้านหลัง

 

แกคงโอบเอวสิคอยู่ ผมรีบถ่ายเพราะไม่อยากให้ครูสมพลสัมผัสตัวแฟนผมไปมากกว่านี้แล้ว 

 

"เสร็จแล้วครับครู" ผมรีบยื่นโทรศัพท์มือถือคืน

"ขอบใจมากๆ ไหนดูสิ เอ้อ ดีๆ" ครูสมพลดูดีใจใหญ่

"ว่าแต่งานประกวดจะเริ่มกี่โมงครับ?" 

"อีกสักพักใหญ่เลยละ เดินเล่นลอยกระทงกันได้สบาย"

"อ้าว สมพล อยู่นี่เอง"

 

จู่ๆก็มีผู้ชายอีกคนเดินเข้ามาทักครูสมพล เขาเป็นคนตัวสูงใหญ่ หน้าทรงเหลี่ยมผิวเข้ม คิ้วหนาตาเล็ก เซ็ทผมเป็นระเบียบ มีหงอกแซมอยู่บ้าง ภายนอกดูเป็นคนใจดี มีฐานะ ภูมิฐาน แต่ก็หนักแน่น ถ้าผมจำไม่ผิดน่าจะเคยเห็นเขาที่ป้ายหาเสียงประจำเขตสมัยเรียนมัธยม แสดงว่าแกเป็นนักการเมืองท้องถิ่น 

 

"ผมก็หาคุณอยู่ตั้งนาน คุณชูเกียรติ" ถึงแม้ครูสมพลจะอายุมากกว่าแต่ก็ต้องเรียกนักการเมืองผู้นี้อย่างเคารพ

"พอดีผมติดประชุมน่ะ แล้วนี่มากับลูกๆเหรอ?" 

"เปล่าครับ ลูกศิษย์ผมเฉยๆ ผู้ชายชื่อต้อม ส่วนผู้หญิงชื่อ มิวสิค"

 

สายตาของคุณชูเกียรติมองเลยผมไปภายในเสี้ยววิ ก่อนจะไปจับจ้องอยู่ที่สิค เธอยกมือไหว้ยิ้มหวานโชว์เขี้ยวเสน่ห์ให้กับนักการเมืองผู้นี้ดู สายตาแกสำรวจสิคทุกตารางนิ้ว ทำเอาแฟนผมยืนเกร็งหน้าแดง

 

"หนูมิวสิคอายุเท่าไหร่แล้วครับ?" น้ำเสียงของคุณชูเกียรติดูอ่อนนุ่มลงต่างจากที่คุยกับครูสมพล

"สิบแปดจะสิบเก้าค่ะ"

"เหรอ แสดงว่าเรียนล่ะสิ แต่ทำไมพี่ถึงคับคล้าบคับคลา เหมือนเคยเห็นเรามาก่อน?"

"อาจจะเห็นบนเว็บดูวีดีโอรึเปล่าคะ ช่วงนี้สิคมีผลงานกับเพื่อนลงอยู่น่ะค่ะ ยอดวิวเป็นล้านเลย"

"เอ้อ ใช่ๆ นึกออกแล้ว ลูกสาวพี่เคยเปิดให้ดูอยู่ ในคลิปเราเก่งมากเลยนะ"

"ขอบคุณมากๆเลยค่ะ" สิคจะดีใจออกนอกหน้าเสมอเวลามีคนชมผลงานเธอ เพราสิคตั้งใจเต้น ฝึกซ้อมกว่าใครหลายคนในวง

"แต่ที่สำคัญตัวจริงสวยกว่าในคลิปอีกนะ ถ้ายังไงพี่ขอเชิญเราไปกินข้าวที่บ้านได้มั้ย เผื่อลูกจะอยากเจอ"

"ได้สิคะ เป็นเกียรติอย่างมากเลย"

 

แสดงว่าสิคก็จำชายคนนี้ได้เหมือนกับผม คุณชูเกียรติขอตัวไปแถวเวทีประกวดก่อน เพราะแกเองก็เป็นหนึ่งในกรรมการ พอรู้ว่าสิคเองก็ลงแข่งคุณชูเกียรติก็ดีใจใหญ่ แถมบอกเดี๋ยวจะให้คะแนนพิเศษ สมกับเป็นนักการเมือง มีลับหลังตลอด แต่ก็ถือว่าดี เพราะสิคได้ประโยชน์เต็มๆ 

 

"เราไปลอยกระทงกันดีกว่านะ"

 

ครูสมพลชวนผมกับสิคไปที่สระน้ำ วันนี้คนเยอะมาก กระทงลอยแน่นเอี้ยดอยู่เต็มสระ กระทงของผมกับสิคที่ซื้อมาเป็นกระทงน้ำแข็งที่จะค่อยๆละลายหายไป ไม่หลงเหลือขยะ ถือว่าเป็นไอเดียที่ดี 

 

แต่ความรักของผมที่มีต่อสิคนั้นต่างจากกระทงนัก เพราะยิ่งผ่านไปมันก็ยิ่งมากขึ้น แข็งแกร่งคงทน ไม่ว่าจะเจอกับอะไรก็ตาม ผมกับสิคปล่อยกระทงออกไป ก่อนจะหันมามองจ้องกันโดยไม่ได้ตั้งใจ คืนนี้เธอสวยมากเป็นพิเศษ จนผมอยากจะกอดอยากจะจูบ ติดก็ตรงมีครูสมพลยืนดูอยู่ไม่ไกลนั่นละ 

 

"สิค ไปเล่นชิงช้าสวรรค์กันมั้ย?" ครูสมพลเดินมาชวนหลังจากพวกผมลอยกระทงเสร็จ

"อื้อ ไปสิคะ สิคก็อยากขึ้น" 

 

ครูสมพลพาพวกเราไปยังจุดที่ตั้งชิงช้าสวรรค์ คนต่อคิวไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นแม่กับเด็ก ชิงช้าเองก็สภาพทรุดโทรมแล้ว น่าจะผ่านการใช้งานมาหลายปี พวกเราสามคนต่อคิวไม่นานก็ได้เวลาขึ้น สิคผู้สวมชุดไทยน่ารักขึ้นไปนั่งก่อน ตามด้วยครูสมพล พอถึงตาผมพนักงานกลับเอามือมากั้น

 

"ขึ้นได้กระเช้าละสองคนนะครับ รอคิวถัดไป" พนักงานกล่าว

"แต่ผม...." 

"ต้อม เดี๋ยวพวกเราลงมา รอแปปเดียวนะ" 

 

ครูสมพลรีบพูดตัดบทก่อนจะปิดประตูชิงช้าแล้วค่อยๆหมุนไป สิคเองก็อ้ำอึ้ง เธอคงเกรงใจผู้ใหญ่ ซึ่งผมไม่คิดจะโทษสิคเลยแม้แต่น้ออย ผมที่หมดอารมณ์เล่นจึงถอยออกมานอกแถว ปล่อยให้เด็กคนต่อไปได้มีโอกาสขึ้นกับแม่เขา

 

กระเช้ารูปร่างเป็นทรงกรม มีซี่เหล็กลูกกรงกั้นเป็นลวดลายกันตก และแผ่นเหล็กคาดปิดช่วงล่างตั้งแต่เอวคนนั่งลงไปสุด คงจะกันอุจาดและไม่ให้ดูหวาดเสียวจนเกินไป ผมมองกระเช้าของสิคและครูสมพลค่อยๆลอยขึ้นไป ผมเห็นกระเช้ามันโยกไปมานิดหน่อยแล้วแอบโล่งอก

 

ส่วนตัวผมเป็นคนกลัวความสูงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ไม่คิดที่จะเล่นอะไรแนวนี้หากไม่มีสิคอยู่ด้วย กระเช้าชิงช้าหยุดเป็นระยะเพื่อรอรับคนต่อไปขึ้น โดยเสียตังหนึ่งครั้ง เขาจะให้นั่งวนอยู่ประมาณห้ารอบ 

 

รอบแรกที่กระเช้าหมุนลงมา ผมเห็นภาพในกระเช้าแล้วตะลึง เพราะสะไบที่พาดไหล่สิคกลับล่วงหล่นหายไปไหนไม่รู้ เหลือเพียงเกาะอก ใบหน้าของสิคเหยเกนั่งเกร็ง มือของเธอจับลูกกรงแน่น ส่วนครูสมพลโน้มตัวมาด้านหน้า ยื่นมือออกไปทางสิค แต่ผมมองไม่เห็นว่าแกทำอะไรอยู่ เพราะครูสมพลเอื้อมมือลงไปต่ำกว่าเอว

 

แว่บแรกที่ผมคิดเลยคือ สิค อาจจะเป็นตะคริว เนื่องจากสีหน้าและท่าทางการนั่ง ผมเกือบจะวิ่งไปหยุดกระเช้าแล้ว ยังดีที่สิคหันมายิ้มให้กับผม สายตาของเธอละห้อยปากเผยอเล็กน้อย สิคค่อยๆเอนตัวพิงหลัง สงสัยครูสมพลจะนวดดีจัด มือของแกขยับบีบนวดรัวๆ และกระเช้าก็หมุนขึ้นไปอีกรอบ

 

ผมคิดจะโทรถามสิค แต่ก็ดันลืมว่าโทรศัพท์มือถือของเธออยู่กับผม แฟนสาวคนนี้ไว้ใจผมมาก สิครู้ตัวดีว่าเธอซุ่มซ่าม ผมรู้สึกดีนะเวลาที่เธอมอบหมายหน้าที่และเชื่อใจ ผมมองกระเช้าของสิคที่ค่อยๆวนลงมารอบที่สอง

 

ผมแอบเห็นสิคหันมามองผมตอนที่กระเช้าวนลงมา เธอทำท่าทางดึงเกาะอกขึ้น ท่าทางเหมือนจะหลุด ผมแอบเห็นหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่จ้องมองสิคตาเป็นมัน ตั้งแต่เข้าวงโคฟเวอร์ SWG69 สิคดูขาวขึ้น และมีน้ำมีนวลขึ้น ถึงจะไม่อวบอึ๋มเหมือนใครเขา แต่อยู่ในสภาพแบบนี้ก็เกินที่ใครจะห้ามใจ

 

สิคเอนตัวราวกับจะนอนพิง เธอบิดตัวไปมาบางจังหวะ แอบมีกัดริมฝีปากด้วยบางครั้ง แต่ที่แปลกคือครูสมพลก้มหน้าลงไปทำอะไรบางอย่างใกล้ๆกับหน้าขาสิค ผมเห็นหลังหัวของครูสมพลไม่ชัดนัก ใจคอผมเริ่มไม่ดี สิคเองก็ไม่ร้องขอความช่วยเหลือ

 

แต่ที่หนักยิ่งขึ้นคือรอบที่สาม คราวนี้กลายเป็นสิคที่ก้มหน้าลงไปต่ำ ส่วนครูสมพลนั่งเป่าปากอย่างกับไปกินหมาล่ามา มือของแกข้างนึงก็จับราวกรง อีกมือก็จับหัวของสิค ผมไม่เข้าใจเลยว่าเธอจะก้มลงไปทำไม ผมทนไม่ไหวจึงเดินจ้ำไปถึงหน้ากระเช้าแล้วชะเง้อเข้าไปดู

ไหน