หนูกับน้องชายจอมทะลึ่ง ตอนที่ 9

   ตั้งแต่วันที่ได้หนูบังเอิญให้ดูพี่ข้างบ้านกับกิ๊กนักศึกษาของเขาแล้ว ไม่รู้เป็นไงหนูชอบเก็บเอาไปฝันแทบทุกคืนเลย  อีกอย่างฃ่วงนี้หนูต้องอยู่เวรตลอดเนื่องจากเกิดวิกฤติเรื่องคนงานผสมกับปัญหาเรื่องน้ำท่วม  ต้องคอยช่วยหัวหน้าสายแก้ปัญหาไม่หยุดหย่อน  หนูจึงจำใจต้องพักในหอพักของบริษัทจัดให้ ไม่ค่อยได้กลับบ้านบ่อยเหมือนตอนก่อน  ก่อนนอนแต่ละคืนกว่าหนูจะข่มตาหลับลงได้ ในสมองเห็นแต่ภาพของพี่เค้ากับน้องนักศึกษาคนนั้น  โดยเฉพาะท่าอมแล้วดูดหัวแมวของเธอนักศึกษาสาวคนนั้น  มันค่อนข้างฝังอกฝังใจหนูเป็นพิเศษ  ทำให้หนูมีอารมณ์มากจนอดไม่ได้ที่จะต้องช่วยตัวเองจนน้ำเสียวแตกจึงจะข่มตาหลับลงได้

   เกือบเดือนแล้วที่หนูไม่ได้เจอเจ้าเจ้าน้องชายตัวแสบจอมทะลึ่งของหนู  มันจะเป็นไงมั่งก็ไม่รู้ ไม่อยากโทรไปหามัน กลัวมันอ้อนให้หนูใจอ่อนรีบกลับบ้านไปคลายอารมณ์ให้มัน หนูต้องโอ๋ต้องปลอบมันเพื่อหลบไปเลี่ยงมา ไม่ใช่ว่าหนูไม่คิดถึงมันนะ  หนูคิดว่างานก็คืองาน หนูต้องทุ่มเทกับงานมากกว่าอย่างอื่นเพื่ออนาคตของตัวเองและของมันด้วย

   จนเกือบปลายเดือนหัวหน้าหนูชื่อ "พี่อี๊ด" ขอย้ายสับตัวไปอยู่อีกแผนกเดียวกับสามีของเธอ  คนที่มาแทนที่พี่อี๊ดเป็นผู้ชายฃื่อ "พี่หนึ่ง" ความจริงพี่หนึ่งกับหนูก็เจอบ่อย ๆ  แต่ไม่สนิทกันไม่เคยพูดคุยกันมาก่อน  เมื่อเขามาเป็นหัวหน้าคนใหม่และหนูเป็นรองหัวหน้า  ที่ทำงานก็อยู่นั่งอยู่ในห้องเดียวกัน  เวลาไปตรวจงานก็ไปด้วยกันแทบทุกวัน  ทำให้หนูกับพี่หนึ่งสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ  หนูพึ่งรู้ว่าพี่หนึ่งอายุยี่สิบเจ็ดปี แก่กว่าหนู 5 ปี พี่เขาเป็นลูกชายคนเดียว พ่อแม่อยู่อยุธยา อีกอย่างพี่เขาเป็นโสด (โสดจริงๆนะ) ที่หนูชอบคือเขาผิวคล้ำเกรียมแดด ไม่รู้เป็นไงหนูชักจะชอบผู้ชายผิวสีนี้เข้าแล้วซิ

   อิอิ--เมื่อก่อนหนูเป็นสาวชอบโชว์หวิวแกล้งพวกหนุ่ม ๆ แก่ ๆ ได้น้ำลายหก  มีโอกาสเมื่อไหร่เป็นต้องโชว์เมื่อนั้น นับตั้งแต่ได้ศึกษาวิชาลับเฉพาะกับเจ้าตัวแสบจอมทะลึ่งน้องชายหนูเป็นต้นมา เออ--มันก็น่าแปลกจริงๆ หนูชักจะไม่คิดอยากโชว์อีกเลย ไม่ทราบเพราะอะไรจนกระทั่งบัดนี้  นี่ไม่รู้มันเกี่ยวกันหรือเปล่าก็ไม่ทราบ หรือหนูค้นพบตัวเองว่าหนูไม่ใช่สาวชอบโชว์ตัวจริง ๆ แค่เป็นสาวอยากลองมากกว่า ตอนนี้หนูกลับกลายมาเป็นสาวใสวัยหวานที่แต่งตัวเรียบร้อยน่ารัก จากเดิมสาวเปรี้ยว มันน่าแปลกอยู่เหมือนกัน  แต่มันเป็นไปแล้วกับหนู---ฮิฮิ

   เมื่อเกิดปัญหาด้านแรงงานหรือช่วงที่ต้องระดมการผลิตเราทั้งสองหรือคนใดคนหนึ่งเป็นอย่างน้อยจะต้องอยู่เวรด้วย อีกอย่างการอยู่เวรทำให้หนูได้โอทีเพิ่มเป็นพิเศษแต่ละเดือนก็จำนวนไม่น้อย ห้องสำหรับอยู่เวรก็อยู่เหนือกลุ่มเครื่องจักรการผลิต รอบด้านเป็นกระจกใส มองออกไปเห็นทั่วทั้งโรงงาน เมื่อไม่มีไรพี่หนึ่งก็บอกให้หนูนอนได้ พี่หนึ่งปิดไฟแล้วบอกว่าจะเดินไปตรวจรอบซักเที่ยวก่อน
   
   พี่หนึ่งออกไปแล้ว หนูปูเสื่อโยคะลงด้านหลังโต๊ะทำงาน เอาหมอนยางวางแล้วเอนตัวลงนอน นอนไปก็คิดโน่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย คิดไปคิดมา ประสบการณ์หลาย ๆ อย่างมันผุดขึ้นมาในหัว แล้วมาจบลงที่เจ้าน้องชายตัวแสบ พอหนูคิดถึงมันภาพของพี่เค้ากับน้องนักศึกษาก็ลอยเด่นชัดขึ้นในสมองเหมือนกับว่าหนูนั่งดูพวกเค้าทั้งสองโล้กันตรงหน้าจะนี่เอง

   ภาพที่หนูเห็นอาจจะเป็นแค่ความคิด อาจเป็นแค่จินตนาการ แต่หนูกลับใส่ใจมันทุกรายละเอียด สมองของหนูสร้างภาพ 3 มิติที่ผ่านมาไม่นานขึ้นมาใหม่ แล้วนี่น่าตกใจกลายเป็นว่าตัวนักศึกษาสาวคนนั้นได้กลายเป็นตัวหนูเอง  หนูไม่ทราบว่ามันเกิดเพี้ยนอะไรขึ้นมา และเกิดขึ้นได้ยังไง มันฝันเหรอ ???? ก็ไม่ใช่ หนูรู้สึกอยู่ว่าขณะนี้หนูตื่น ขยับมือขยับขาได้ หยิกแขนตัวเองก็เจ็บ

   อะไรเกิดขึ้นกับหนู ทำไมหนูรู้สึกว่าร่างกายตัวเองกำลังถูกพี่เค้าคนนั้นระดมจมูกปากขยี้บนเต้านมอวบเต่งของหนู ทำให้หนูตัวเกร็ง พยายามนอนนิ่งไม่ขยับตัว หนูเลื่อนมือมาจับเต้านมตัวเอง ก็ไม่ผิดปกติอะไร ไม่ได้ถูกใครมาทำอะไรทั้งนั้น เสียการทำงานข้างล่างก็ลอดมาให้ได้ยิน แม้ห้องนี้ค่อนข้างเก็บเสียงแล้วก็ตาม อะไรเกิดขึ้นกับหนู หนูเม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น กลัวว่าตัวเองจะหลุดเสียงอะไรออกไป ตอนนี้--ตอนนี้--หนูรู้สึกว่าหัวนมของหนูถูกพี่คนนั้นกำลังดูดอยู่จ๊วบ ๆ เหมือนกับที่หนูแอบดูวันนั้นแป๊ะ

   ลิ้นพี่เค้ากำลังเลียหัวนมของหนูไปมา เลียเล่นแล้วเม้มริมฝีปากบีบหัวนมหนูขยี้เล่น หนูรู้สึกเสียว มันเสียวมากกว่าที่ถูกเจ้าน้องชายตัวแสบดูดเล่นเสียอีก ยิ่งพี่เค้าครอบปากอมไปถึงฐานนมแล้วดูดจนแก้มตอบ หนูเห็นภาพเช่นนั้นจริง ๆ เห็นว่าตัวเองโดนกระทำ ถูกดูดนมแรง ๆ แบบนั้นไม่กี่ครั้งหนูก็อ่อนระทวย แล้วมือพี่เค้าก็เลื่อนลงไปลูบไล้ตรงหน้าขาของหนูแล้ว หนูเกร็งตัวเกร็งขาแน่น มือพี่เค้าวนเวียนอยู่ตรงท้องน้อย ฝ่ามือสากนั้นลูบ ๆ คลึง ๆ บอกไม่ถูก แต่ทำให้หนูไม่มีแรงที่จะหนีบขาอยู่ตอ่ไป หนูไม่ได้อ้าออก พอมีสติรู้ตัวก็หนีบขาใหม่ แต่ยังไงหนูก็ไม่สามารถหยุดมือพี่เค้าเคลื่อนลงไปยังเป้าหมายตรงนั้นได้ หนูอ่อนระทวยปล่อยให้พี่เค้าทำตามใจชอบ

   ภาพที่หนูเห็นนั้นพี่เค้าหันมามองหน้าหนูแล้วยิ้มพร้อมกับพูดว่า "น้ำแฉะเชียว---" หนูอายมากไม่กล้าสบตา พี่เค้าพูดอีกว่า "เงี่ยนแล้วใช่ใหม่ละ ?" หนูก็ไม่ตอบและไม่มีแรงที่ขัดขืน หนูอ่อนเหมือนดินเหลว พี่เค้าอยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ

   พี่เค้ากรีดนิ้วตามร่องเสียวของหนู ปลายนิ้วเหมือนปล่อยกระแสไฟฟ้าแรงสูง มันช๊อตหนูเป็นจังหวะ ๆ ตามการเคลื่อนนิ้ว หนูกระตุกทุกครั้งที่ปลายนิ้วลากไปถูกปากทางช่องแคบ อยากจะยกมือดันมือพี่เค้าออก แต่แรงยกมือยังไม่มีเลย หนูยกมือไม่ขึ้น ทำได้เพียงส่ายหน้าและกัดฟันแน่น พอกระแสไฟฟ้าจากปลายนิ้วปล่อยมาเข้าตัวหนูมากขึ้นๆ จากฟันแน่นหนูรู้สึกว่าหนูห่อปากครางออกมา แม้พยายามจะปิดปากพยายามข่มกลั้นเอาไว้ก็ตาม

   พี่เค้าหันมามองหนูยิ้มๆแล้วพูดว่า
   "จะครางก็ครางเถิดสาวน้อย พี่จะทำให้หนูมีความสุข..." หนูส่ายหน้าพลิกไปพลิกมา บดฟันในปากจนมีเสียงดังกรอดๆ นิ้วพี่ลากขึ้นลากลงแล้ววนเวียนบดเม็ดแตดให้หนูสะดุ้ง เกร็งสะโพกริกๆ ขาหนูค่อยๆอ้ามากขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ หนูรู้อย่างเดียวว่าหนูเสียวเหลือเกิน หนูเงี่ยนเหลือเกิน พี่เค้าทำให้หนูเสียว หนูเงี่ยนยิ่งกว่าเจ้าน้องชายตัวแสบซะอีก
   "สาวน้อย..." พี่เค้าเรียก หนูหลับตาไม่กล้าลืมตา ไม่กล้าขานรับใดๆทั้งสิ้น
   "เธอนี่หีใหญ่ดีจังเลย ร่องก็เป็นสีชมพูสวยมาก"

   หนูครางอี๋ออกมาเบาๆเหมือนกระซิบ แต่พี่ก็ได้ยิน แล้วพูดต่อว่า "แบบนี้ถ้าเย็ดกันนะพี่จะทำให้เธอมีความสุขเหมือนขึ้นสวรรค์ไปเลย" หนูส่ายหน้ารัวๆ แต่พี่เขาก็ไม่สนใจ ปลายนิ้วเขาวนเวียนตรงปากรูแน่เลย หนูเสียวจนต้องขมิบยิกๆติดต่อกันอย่างห้ามไม่ได้ พี่เขาร้องโอ๊ะออกมา แล้วหัวเราหึๆ
   "รูหีตอดดีจริงๆ ตอดนิ้วมือยิกๆเลย" แล้วพี่เค้าก็หัวเราะร่า  หนูเกร็งตัวแทบจะบิดเป็นเกลียว หน้าท้องหนูขึ้นเป็นลอนกล้ามเนื้อ เพราะแรงกระตุกที่เกิดขึ้นกับหนู

   หนูต้องกระตุกสุดแรงเกิดเพราะนิ้วมือของพี่เค้าเหมือนจะจิ้มพรวดเข้าไปในรูจนสุดนิ้ว หนูหน้ามืดวูบ แขนขาดิ้นรน เชิดหน้าหายใจหอบเสียงดัง ไม่รับรู้สภาพรอบข้าง

   "ออย...เป็นไร..เป็นไร..." มีคนมาเขย่าตัวหนู หนูปรือตาห้องเปิดไฟดวงเล็ก พี่หนึ่งนั่นเอง พี่หนึ่งเข้ามาตอนไหนไม่รู้ หนูตัวสั่นเทา
   "เป็นไรไป...." พี่หนึ่งถามด้วยความเป็นห่วง หนูรีบรวบรวมสติสัมปชัญญะกลับคืนมา แสดงว่าหนูฝันไปหรือนี่ พี่หนึ่งเขย่าตัวหนูอีก เหมือนพยามให้หนูได้สติ หนูจับแขนพี่หนึ่งเอาไว้แน่น หอบหายใจแรงๆ
   "ออยเป็นไรนี่..ไม่สบายหรือเปล่า.." พี่หนึ่งเอามือมาแตะหน้าฝากหนู
   "มันก็ไม่มีไข้นี่นา.... ฝันร้ายเหรอ..????" หนูปิ้งขึ้นมาในใจทันที จึงพยักหน้า หนูมองไปรอบๆ ในห้องมีเพียงหนูกับพี่หนึ่งสองคนเท่านั้น

   "หนูฝันร้ายค่ะ..มันน่ากลัว..." ตัวหนูยังสั่น แต่ไม่ได้สั่นเพราะความกลัว แต่ยังสั่นเพราะความเสียวที่เกาะกุมรูเสียวของหนูมากกว่า แต่เรื่องนี้มัจะบอกใครได้ หนูต้องแกล้งมารยาต่อไป

   "ออยนอนเถอะ พี่เปิดไฟเอาไว้แบบนี้แหละ.." พูดพร้อมประคองให้หนูลงนอนตามเดิม หนูหลับตานิ่ง พยายามควบคุมลมหายใจให้สงบ คิดทบทวนไปมา มันเกิดอะไรขึ้นกับหนู หรือว่ามันเป็นแค่ฝันหวานเหมือนกับที่ผู้ชายเค้าชอบเป็นกัน อันนี้หนูไม่รู้จริงๆ

   ...

   จากฝันครั้งนั้น ทำให้หนูไม่กล้าแอบดูพี่คนนั้นอีก เวลาเห็นพี่เค้ามองมา หนูจะหลบไม่กล้าสบตา ไม่กล้าเข้าใกล้

   พอถึงคิวพักของหนูปรากฎว่าเจ้าน้องชายตัวแสบต้องเดินทางไปต่างจังหวัดเพื่อทำกิจกรรมอะไรของมัน เราถึงไม่เจอกันในรอบนี้ หนูต้องช่วยตัวเองวันละ 2-3 รอบถึงจะเบาเนื้อเบาตัว ก็มันอยากนี่คะ ผู้ชายชักว่าวได้ ไม่มีใครว่าอะไร ส่วนผู้หญิงต้องอย่างนั้นอย่างนี้ มันเหมือนไม่เป็นธรรมอยู่นะ

ดีใจที่เจออย่างเร็ว
แต่แอบสงสัยนิดๆนะครับว่าตอนที่8 มันหายไปรึเปล่า (หรือผมอ่านข้ามไปเอง )

มาแล้ว..รอด้วยความคิดถึงครับ กลัวว่าจะถอดใจไม่ลงต่อเสียแล้ว ฉลองตรุษจีนสนุกไหมครับ ตอนนี้มีตัวละครเพิ่มขึ้นมาอีกแต่มันงงๆอ่ะครับ เพราะตอนที่8หายไป ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือเปล่าแล้วกับเจ้าน้องขายถึงไหนแล้วครับ ขอบคุณครับ

เหมือนเนื้อหาจะเป็นตอน8นะเนี่ย
เดินเรื่องซะ เดาไม่ถูกเลย

นึกว่างานนี้เสร็จพีหนึ่งชะแล้ว.....ขอบใจมากครับ

แค่ฝันเปียก นึกว่าโดนผีหนึ่งอำจริงซะละ ลุ้น อิอิ ขอบคุณครับ

อืม เพิ่งรู้ว่าหญิงสาวก็มีฝันเปียกกับเขาเหมือนกันนะนี่ ถ้าอย่างนี้ออยก็มีทางเลือกแล้วจะพี่ที่ทำงาน หรือน้องจอมทะลึ่งดี จะเลือกใครน้า ขอบคุณมากครับ

ตอนนี้สั้นลงนิดนึง ไม่เป็นไรเพราะตอน 10 มาแล้ว 

ฝันถึงหนุ่มข้างบ้านแล้วกลัวโดนก่อนน้องชายจริงๆ

คิดอะไรอยู่ถึงกับเก็บมาฝันเลย

รู้สึกตอนนี้มันสั้นกว่าทุกตอนที่ผ่านมา. อยากจนเก็บไปฝันเลยหรอเนี่ย

ฝันร้ายหรือฝันดีกันแน่นะ

ขอบคุณมากครับ อยากจะอึ๊บขึ้นมาเลย

ถ้าเสียให้หนุ่มข้างบ้านก่อน แล้วจึงเสียให้น้องนี่ผิดไม๊

นึกว่าเสร็จพี่หนึ่งไปซะละ น้องก็ไม่อยู่อีก แหม น่าสงสารแย่