[แก้ไขสมบูรณ์แล้ว]โชคชะตา กามารมณ์ ตอนที่ 4 ความเชื่อ

พูดคุยกับผู้เขียน

สวัสดีทุกท่านนะครับ ก่อนจะพูดคุยกันขออธิบายสองรูปด้านบนก่อน รูปแรกบนสุดเป็นรูปปกใหม่ของ โชคชะตา กามารมณ์นั่นเอง ปรบมือๆ ส่วนรูปที่สอง ต้องขอขอบคุณ คุณแฟนสุดที่รักด้วยที่วาดหนูดรีมมาให้ ในภาพเป็นหนูดรีมเวอร์ชั่นเสื้อยืดกางเกงยีนส์ที่ถูกพี่ต้นปล้ำในตอนที่ 2 นะครับ สวยใช่ไหมล่ะ

ต้องขอขอบคุณสำหรับเสียงตอบรับจากตอนที่ 3 ด้วยนะครับ ล้นหลามเกินคาดจริงๆ ผมได้อ่านความเห็นหลายๆคนก็ดีใจ แถมบางคนทายเก่งซะด้วยว่าผมจะเขียนอะไรต่อไป ยังไงก็ขอให้สนับสนุนกันอย่างงี้ไปเรื่อยๆนะครับ ขอบคุณครับ

ส่วนขยายเนื้อเรื่อง

ส่วนขยายเนื้อเรื่องวันนี้เกี่ยวกับ จูบครั้งแรกของดรีม นะครับ เรารู้กันแล้วว่ารักแรกของดรีมคือเอก แต่จูบแรกของดรีมจะใช่เอกรึเปล่านะ ผมจึงขออนุญาติย้อนเวลาพาทุกท่านไปเจอกับสาวดรีมในช่วงมัธยมปลาย ถ้าใครอยากรู้ อย่าลืมพูดคุยกันและอ่านกันได้นะครับ

ย้อนหลัง

โชคชะตา กามารมณ์ ตอนที่ 1 ความลับ -

โชคชะตา กามารมณ์ ตอนที่ 2 ความสับสน -

โชคชะตา กามารมณ์ ตอนที่ 3 ความรัก -

เรื่องย่อ

เรื่องราวเกี่ยวกับ "ดรีม" สาวนักศึกษาผิวขาว ทรงโต ที่เข้ามาเรียนในตัวเมืองชื่อดังพร้อมกับคนรักของเธอ "เอก" ทั้งคู่ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุขโดยมอบคำสัญญาให้กับพ่อแม่ทั้งสองฝ่ายว่า " จะไม่ท้องก่อนเรียนจบ " ดั่งสวรรค์กลั่นแกล้ง สาวน้อยต้องเผชิญกับโชคชะตาที่เลวร้าย ต่ำทราม และลามก อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอจะฝ่าฟันและประคับประคองชีวิตคู่รักของเธอได้อย่างตลอดรอดฝั่งรึไม่ คำสัญญาที่มีให้กับพ่อแม่จะทำตามได้รึเปล่า โปรดติดตามใน โชคชะตา กามารณ์

--------------------------------------------------------------------------------------

บทที่ 4 - ความเชื่อ

วันนี้ดรีมมามหาลัยเร็วกว่าปกติยังไม่ 7 โมงเช้าเลยเพราะเจ้าเอกตัวดีอยากมาเล่นบอลกับเพื่อนเลยลากสาวดรีมมาด้วย พอมาถึงสาวน้อยก็ขอแยกตัวมานั่งโต๊ะข้างโรงอาหารเธอนั่งกดมือถือดูอินเตอร์เน็ตเล่นซักพัก เรื่องราวที่เธอหนักใจก็วนเวียนกลับมาในหัวเธอยังจำได้ดีเมื่อสองวันที่แล้ว กับคำแนะนำของอาจารย์ช้าง

"เอ็งจะต้อง มีผัวเพิ่ม!" ดรีมฟังถึงกับอึ้งเธอรู้สึกเหมือนเธอหูฝาด

"อาจารย์พูดเล่นใช่ไหมคะ" สาวน้อยปั้นยิ้มตอบ

"เปล่า ข้าพูดจริง"

"แล้วทำไมต้องมีสามีเพิ่มด้วยล่ะคะ" ดรีมเริ่มมีอารมณ์หงุดหงิด

"เอาไว้หลอกเจ้ากรรมนายเวรของเอ็งหน่ะสิให้มันเลิกอาฆาตแฟนคนปัจจุบันของเอ็ง แล้วไปเล่นงานแฟนคนใหม่แทน"

"งั้นหมายความว่าคนใหม่จะต้องรับเคราะห์แทนหรอคะ"สาวดรีมเอียงคอสงสัย

"ถูกต้อง เอ็งนี้มันหัวไวใช่เล่น"

"มันจะไม่บาปหรอคะ อาจารย์"

"บาปไม่บาปมันอยู่ที่ความเชื่อของเอ็ง ถ้ากลัวนักก็ปล่อยให้ผัวเอ็งรับเคราะห์ไปคนเดียวก็แล้วกัน" ดรีมถึงกับไปต่อไม่ถูก

"แล้ว....ยังไง ถึงจะเรียกว่า ผัว หรอคะ" ดรีมหวังลมๆแล้งๆในหัวว่าตนเองจะเข้าใจความหมายของคำว่าผัวผิดอาจารย์ช้างได้ยินก็หัวเราะลั่น

"ก็รักกัน ชอบกัน แล้วก็มีอะไรกันไง"

อาจารย์ช้างยิ้ม ดรีมก้มหน้าเงียบ ตอนนี้ในหัวของเธอหมุนติ้วไปหมดสาวน้อยไม่รู้ว่าสิ่งที่อาจารย์พูดจะเป็นจริงไหม แล้วถ้าเธอเกิดไม่เชื่อขึ้นมามันกลับเป็นจริง เอกก็จะเป็นอันตราย แล้วถ้าเธอทำตามคำแนะนำของอาจารย์ เธอจะกลายเป็นคนไม่ดีนอกใจเอกแถมเป็นคนเห็นแก่ตัวมอบความทุกข์ให้แก่คนอื่นอีก ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว

"เอางี้ เอ็งไม่ต้องเชื่อข้าก็ได้ รอดูไม่เกินสามวันเจ้ากรรมนายเวรของเอ็งจะเริ่มแผลงฤกษ์แล้วถึงวันนั้นเอ็งก็อย่าลืมคำของข้าก็แล้วกัน"

สาวดรีมยกมือไหว้ พร้อมควักเงินให้อาจารย์ช้างไป พอรับเงินเสร็จอาจารย์ช้างก็เดินไปหยิบผ้าบางอย่างมาวางบนโต๊ะมันเป็นผ้าขนหนูสีฟ้า
"เอ็งไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ เดี๋ยวข้าไปเตรียมน้ำมนต์ให้เอ็งอาบ"

อาจารย์ช้างพาดรีมเข้าประตูที่อยู่ข้างๆโต๊ะมาหลังสำนักด้านหลังเป็นทางเดินไม่แคบมากนัก มีห้องอยู่สองห้อง และบันไดขึ้นไปชั้นสองอาจารย์เปิดห้องหนึ่งขึ้นมา ดูสภาพแล้วน่าจะเป็นห้องนอนของอาจารย์ช้างเพราะมีเตียงนอน อาจารย์ช้างบอกให้ดรีมเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในนี้แล้วตนเองจะไปเตรียมน้ำมนต์ที่ห้องข้างๆ ซึ่งเป็นห้องน้ำ โดยบอกให้สาวดรีมใส่เพียงแค่ผ้าขนหนูผืนนั้นชิ้นเดียว สาวดรีมไม่ทันตอบโต้อะไรอาจารย์ช้างก็เดินออกไปหยิบของจากหน้าสำนักแล้วเดินกลับมาเข้าห้องน้ำ

ดรีมปิดประตูห้องแล้วล็อคเธอมองสำรวจรอบห้องว่ามีอะไรผิดปกติไหมพอพบว่าไม่มีอะไรน่าสงสัยสาวน้อยจึงคลี่ผ้าขนหนูสีฟ้าที่อาจารย์ช้างส่งมาให้ ความยาวของผ้าขนหนูนั้นมันสั้นแปลกๆแต่ตอนนี้สาวน้อยจิตใจกำลังอ่อนแอต้องการที่พึ่ง เธอจึงลืมฉุกคิดเรื่องนี้ดรีมวางผ้าขนหนูไว้บนเตียง เธอค่อยๆถอดชุดเดรสออก เผยให้เห็นชุดชั้นในลูกไม้สีขาวมันยิ่งขับสีผิวของดรีมให้ขาวยิ่งขึ้นเข้าไปอีก สาวดรีมปลดตะขอถอดบราและกางเกงในออก ปล่อยให้ร่างกายเปลือยเปล่า

ดรีมมัดผมเป็นมวยไว้ด้านบนแล้วหยิบผ้าขนหนูขึ้นมาพันตัว เธอพันไว้เหนือร่องอกแล้วมัดปมแต่แล้วสาวน้อยก็รู้สึกลมเย็นๆ เธอก้มลงมองส่วนล่างแล้วก็ตกใจดรีมน้อยโผล่ออกมาอย่างอล่างฉ่าง ดรีมมองซ้ายมองขวา แต่ก็ไม่เจออะไร เธอจึงจำใจต้องปลดผ้าขนหนูออกมาพันตัวใหม่คราวนี้เธอพันให้ต่ำลงมาปิดจุดยุทธศาสตร์ของตัวเอง แต่ปัญหายังไม่จบเพราะหน้าอกของเธอนั้นเอ่อล้นออกมานอกผ้าขนหนู สาวดรีมทำใจไม่รู้จะทำยังไงแล้วเธอตัดสินใจเปิดประตูห้องออกไป

สาวน้อยใช้มือนึงปิดเนินอกที่ล้นออกมาเอาไว้เธอเดินไปห้องข้างๆแล้วเคาะประตู อาจารย์ช้างเปิดประตูห้องน้ำออกมาก็ตาค้างพร้อมกลืนน้ำลายไปอึกภาพข้างหน้าของเขาคือสาวสวยนัยน์ตาหวาน ผิวขาวสว่างไหนจะหน้าอกที่ใหญ่โตจนล้นออกมาจากผ้าถึงแม้จะมีมืออันเรียวบางปิดไว้แต่ก็ปิดไม่มิด พอก้มลงมองข้างล่างก็เห็นต้นขาที่ขาวและเรียวบางจนอาจารย์ช้างจะตบะแตกสาวดรีมเริ่มหน้าแดง เธอก็รู้ตัวว่าถูกจ้อง

"มา เข้ามา เดี๋ยวข้าอาบน้ำมนต์ให้" ดรีมสะดุ้ง

"เดี๋ยวนะคะอาจารย์ อาจารย์หมายถึงจะอาบน้ำมนต์ให้หนู?" ดรีมชี้นิ้วใส่ตัวเอง

"เออหน่ะสิ ไม่ใช่ข้า แล้วหมาที่ไหนมันจะมาทำพิธีให้เอ็งวะ"

ดรีมพยักหน้าแล้วจำใจเดินเข้ามาในห้องน้ำอย่างไม่เต็มใจนักขนาดของห้องน้ำต้องถือว่าแคบมาก ยืนเรียงกันซักสามคนห้องก็แน่นแล้วยังมีเก้าอี้พลาสติกกับโอ่งขนาดใหญ่อยู่มุมห้อง ยิ่งทำให้พื้นที่ในห้องนี้เหลือน้อยลงไปอีกอาจารย์ช้างบอกให้ดรีมปิดประตูห้องน้ำ สาวน้อยก็ยอมทำตามอย่างไม่มั่นใจ

"นั่งลงแล้วพนมมือไว้นะ"

ดรีมทำตาม เธอนั่งบนเก้าอี้พลาสติกยกมือพนมแล้วมองไปที่อาจารย์ด้านอาจารย์ช้างท่องคาถาอะไรซักอย่างงึมงัมๆ แล้วใช้ขันตักน้ำในโอ่งขึ้นมาแล้วราดไปที่หลัง สาวน้อยขนลุกไปทั้งตัว เพราะน้ำเย็นมาก ขันแรกผ่านไป ขันที่สองตามมาสาวดรีมตั้งตัวแทบไม่ทัน สายตาอาจารย์เหลือบไปมองหน้าอกของดรีมแล้วนึกทะลึ่งขันที่สามอาจารย์ช้างเทราดผ่านไหล่มาทางด้านหน้าโดนเนินอกจนสาวน้อยสะดุ้งน้ำมันไหลเข้าไปตรงร่องอกลงไปถึงช่วงล่างเลยทีเดียว ตอนนี้ดรีมขนลุกไปทั้งตัว

อาจารย์ช้างได้ทีตักน้ำเทใส่แต่ด้านหน้าจนผ้าขนหนูมันหลุด! ดรีมคว้าผ้าขนหนูไว้แทบไม่ทันในช่วงเวลาเสี้ยววิอาจารย์ช้างก็ได้เห็นสวรรค์รำไรเกือบทั้งยวง มันทั้งขาวทั้งใหญ่

"เอ้า พนมมือสิ"

ดรีมรีบมัดผ้าขนหนูแล้วพนมมือต่ออาจารย์ช้างเริ่มอดใจไม่ไหว มือนึงเอาขันตักน้ำมาแล้วเทอีกมือแอบเอามาลูบหลังดรีมเบาๆ ด้านสาวน้อยเริ่มรู้สึกไม่ดีแต่ยังไม่กล้าพูดอะไรอาจารย์ช้างเห็นฝ่ายหญิงเงียบก็เริ่มรุก มือนึงเทน้ำไปอีกมือลูบไล้แผ่นหลังหัวไหล่ ต้นคอ มือสากระดับปานกลางของอาจารย์ช้างทำให้ดรีมนึกถึงใครบางคนขึ้นมาอาจารย์ณัฐวุฒินั่นเอง ตอนนั้นเธอก็มีอารมณ์ แล้วตอนนี้ก็เช่นกันเธอมีความรู้สึกแปลกๆขึ้นมาอีกครั้ง ความรู้สึกที่ไม่สามารถต่อต้านได้ไม่เหมือนกับพี่ต้น

ในขณะที่เธอกำลังสับสนอยู่นั้นมือของอาจารย์ช้างวนกลับมาที่หัวไหล่ แล้วค่อยๆไหลไปทางด้านหน้าของตัวคราวนี้อาจารย์ช้างอยากสัมผัสจุดสำคัญมือของเขาเลื่อนมาอย่างช้าๆสัมผัสเนื้ออ่อนก่อนถึงเนินอก สาวดรีมหายใจแรงขึ้นปลายสัมผัสของอาจารย์ช้างไหลลงมาต่อจนถึงเนินอกอาจารย์ช้างกลืนน้ำลายอึกใหญ่แล้วตัดสินใจกดปลายนิ้วลงบนเนินอกแต่สาวดรีมเอามือตะครุบไว้
"อย่าค่ะ อาจารย์"

ดรีมตัดสินใจปฏิเสธในชั่ววินาทีอาจารย์ช้างรีบกลบเกลื่อนบอกว่าพิธีเสร็จพอดี แล้วเจ้าตัวก็เดินออกจากห้องน้ำไปคำถามมากมายเกิดขึ้นในหัวของดรีม ทำไมอาการแบบนั้นเกิดขึ้นอีกแล้วอาการที่เธอไม่สามารถต่อต้านอะไรได้เลยแค่เอามือมาห้ามอาจารย์ช้างเมื่อกี้ก็สุดความสามารถแล้ว จนถึงตอนนี้เธอก็ยังหาคำตอบไม่ได้

สาวดรีมเอามือถือมาเคาะหัวตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติให้กลับมาอยู่กับปัจจุบันเธอลองกดโทรศัพท์หาแฟนหนุ่มของเธอเอก แต่เหมือนเดิม ไม่มีการตอบรับจากปลายสายนึกถึงเรื่องไปดูดวงกี่ทีเธอก็กังวลว่าเอกจะเจอกับอันตราย ดรีมวางมือถือลงแล้วหันไปหยิบหนังสือเรียนขึ้นมาอ่านแต่ไม่ทันได้เปิด ก็มีใครบางคนที่เธอเพิ่งนึกถึงไปเดินมาหา อาจารย์ณัฐวุฒินั่นเอง

"สวัสดีค่ะ อาจารย์" สาวดรีมรีบยกมือไหว้

"สวัสดี คืองี้ดรีม อาจารย์มีเรื่องอยากจะคุยซักหน่อย พอมีเวลาซักนิดไหม"

"ได้ค่ะ" ดรีมตอบรับ

"งั้นตามมา"

อาจารย์พาสาวดรีมเดินมาหลังตึก เยื้องๆกับโต๊ะที่ดรีมนั่งตอนแรก พอทั้งคู่เดินมาลับสายตาคนอาจารย์ณัฐวุฒิก็โอบกอดดรีมจากข้างหลังอย่างแน่นสาวน้อยไม่ทันระวังตัวจึงโดนกอดเต็มๆท่อนแขนของอาจารย์ณัฐวุฒิรัดหน้าอกของเธอแน่นจนหายใจแทบไม่ออกดรีมตกใจแต่เธอพยายามไม่ขัดขืนเพราะเธอรู้ว่าอาจารย์ณัฐวุฒิไม่ใช่คนเอาเปรียบใคร

"อะ...อาจารย์" ดรีมอึดอัดจนพูดไม่ถนัด

"ผมขอโทษ ดรีม ขอผมกอดซักพักได้ไหม ขอร้องละ"อาจารย์พูดข้างหูของสาวดรีม ทำให้เธอรู้สึกสยิวพิกล

"อาจารย์เป็นอะไรรึเปล่าคะ"

"ไม่รู้ ผมนอนไม่หลับมาหลายวันแล้ว เวลาหลับตาก็นึกถึงวันนั้นวันที่ผมกับดรีม..." อาจารย์ณัฐวุฒิ

"ผมไม่อยากนึกถึงมันเลย แต่ทุกครั้งที่อยากลืมมันกลับจำ ทุกรสสัมผัสทั้งกลิ่นหอม"

อาจารย์พูดไปพลางสูดดมซอกคอของดรีมมือทั้งสองข้างเปลี่ยนจากกอดมาบีบนวดหน้าอกของสาวดรีมด้านสาวน้อยก็เคลิ้มจนลืมป้องกันตัว พอตั้งสติได้เธอก็ใช้มือทั้งสองข้างพยายามแกะมืออาจารย์ณัฐวุฒิออกจากอกของตนเองเบาๆ

"อย่าค่ะ อาจารย์"

"ดรีม ผมขอล่ะนะ อย่าห้ามผมเลย"มือของอาจารย์ณัฐวุฒิเริ่มลงน้ำหนักบีบเข้นหน้าอกดรีมหนักขึ้นจนสาวน้อยปล่อยเสียงสยิวออกมา

"อื้มม อาจารย์ เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้า อย่านะคะ"

ดรีมกัดฟันตอบอาจารย์คำพูดกับการตอบสนองของร่างกายสวนไปคนละทาง ด้านอาจารย์ณัฐวุฒิก็เริ่มจูบไซร้ซอกคอไล่ขึ้นมาที่หู อาจารย์ณัฐวุฒิขบและเลียหูดรีมเบาๆจนทำให้สาวน้อยหลับตาพริ้มเผยอปากพ่นลมระบายความเสียวตอนนี้ทุกอย่างกระจ่างหมดแล้วในหัวของดรีม เธอแพ้รสสัมผัสจากอาจารย์ณัฐวุฒิจริงๆเวลาที่เธอถูกเขาสัมผัส เธอไม่สามารถต่อต้านได้เลยแม้แต่น้อย แถมยังคล้อยตามไปอีกอาจารย์ณัฐวุฒิดันร่างของสาวดรีมให้มาชิดผนังตึกมากขึ้นเผื่อมีใครเดินผ่านไปผ่านมาจะได้มองไม่เห็น

อาจารย์ณัฐวุฒิเลิกขยำซาลาเปาลูกใหญ่ล้นมือหันมาเล็งยอดจุกซาลาเปาแทนอาจารย์ณัฐวุฒิบีบคลึงยอดปทุมถันของดรีมจากนอกเสื้อสาวดรีมเสียวจนห้ามใจไม่ไหวหันหน้าเข้าหาอาจารย์ณัฐวุฒิ แล้วอ้าปากรอด้านฝ่ายชายก็รู้ใจ ยื่นหน้าจากด้านหลังมาประกบปากกันพอดีทั้งคู่เหมือนคู่รักที่อดอยากไม่ได้เจอกันมาแรมปี ต่างฝ่ายต่างดูดปากแลกลิ้นกันอย่างพัลวัน

ยิ่งอาจารย์ณัฐวุฒิมีอารมณ์มือที่บีบคลึงก็ยิ่งหนักขึ้นจนตอนนี้เสื้อนักศึกษาของดรีมยับยู้ยี้ไปหมดแล้วอาจารย์จับดรีมพลิกหันหน้ามาแล้วดันเธอไปติดผนังตึกอาจารย์ลงมือปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาทีละเม็ดด้านสาวดรีมไม่ขัดขืนแถมมองซ้ายมองขวาดูต้นทางเสียด้วย พออาจารย์ณัฐวุฒิถอดได้สามเม็ดก็รีบแหวกเสื้อออกแล้วดึงเสื้อซับในและบราสีฟ้าอ่อนขึ้นอย่างรวดเร็วอาจารย์ทนไม่ไหวพุ่งเข้าไปดูดยอดปทุมถันของสาวดรีมทันทีส่วนมือก็เริ่มบีบนวดเต้าเปล่าๆของสาวดรีมอีกครั้ง

"อื้มมมม ซี้ดดด อาจารย์ พอเถอะ"

แค่สัมผัสภายในก็แทบทนไม่ไหว นี้เนื้อต่อเนื้อสาวดรีมสติหลุดไปแล้ว ตอนนี้มีแต่อารมณ์ล้วนๆ อาจารย์ณัฐวุฒิเลียยอดปทุมถันวนรอบฐานแล้วดูดอย่างแรงทีนึงหลังจากนั้นก็เลียอย่างหื่นกระหายไปทั่วเต้าอันใหญ่โตของดรีมอย่างกับคนอดน้ำมาหลายวัน ส่วนสาวดรีมทำได้แค่ยืนหอบกอดรัดหัวของอาจารย์ณัฐวุฒิไว้แล้วกัดปากแน่นเธอกลัวจะส่งเสียงดังแล้วถ้ามีใครมาเห็น ต้องซวยทั้งคู่แน่ๆ

อาจารย์ณัฐวุฒิจู่โจมหน้าอกทุกซอกทุกมุม จนหน้าอกทั้งเต้าของเธอเปลี่ยนจากสีขาวผ่องเป็นแดงระเรื่อและมีน้ำลายแฉะเต็มไปหมด อาจารย์ณัฐวุฒิถอนปากออกมาดูผลงานของตนส่วนสาวดรีมยืนพิงผนังหอบหนัก เนินอกเธอกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเห็นได้อาจารย์ณัฐวุฒิเอามือมาคลึงหน้าอกอีกครั้ง

"ทำไมดรีมถึงสวยขนาดนี้"อาจารย์พูดพลางก้มลงไปดูดปทุมถันอีกครั้ง

"อาจารย์...อื้มม บ้า"

หลังจากเลียปทุมถันจนสะใจแล้วอาจารย์ณัฐวุฒิค่อยๆย่อตัวลงต่ำแล้วถกกระโปรงทรง A ของดรีมขึ้นด้านสาวน้อยขัดขืนพยายามเอามือดึงลงแต่อาจารย์พุ่งเอาหน้าเข้าไปซุกน้องน้อยของดรีมเต็มๆ เธอถึงกับสะดุ้งอาจารย์ณัฐวุฒิใช้ลิ้นเลียเนินสวาทจากภายนอกอย่างเอร็ดอร่อย

"อ..อาจารย์ อย่าค่ะ มันสกปรก" ดรีมพยายามห้ามด้วยเรี่ยวแรงอันน้อยนิด

"ไม่เห็นจะสกปรกเลย หอม อร่อยจะตาย"

พูดเสร็จอาจารย์ณัฐวุฒิก็ทั้งดูดทั้งเลียสาวดรีมยืนเอามือป้องปากตัวเองด้วยความเสียว ด้วยอารมณ์ที่พุ่งพล่านเธอค่อยๆอ้าขาแล้วปล่อยมือที่กดกระโปรงไว้มาโน้มศรีษะของอาจารย์ณัฐวุฒิแทน พอตัวฝ่ายหญิงอ้าขาออกปากของฝ่ายชายก็เลื่อนต่ำลง แล้วเลียตามรอยเปียกของกางเกงในพร้อมเอานิ้วเขี่ยตามร่อง สาวดรีมหลับตาพริ้ม ถ้านักข่าวมาเห็นคงเอาไปขึ้นข่าวว่าอาจารย์มหาลัยนั่งคุกเข่าเลียชิมินักศึกษาสาว
"อื้มมม จารย์ อู้ยยย" ดรีมทนไม่ไหวร้องออกมาเป็นระยะ

อาจารย์ณัฐวุฒิเอามือทั้งสองข้างจับขอบกางเกงในสีฟ้าของดรีมแล้วดึงลงช้าๆ สาวน้อยไม่ได้ขัดขืนเพียงแต่มองไปรอบๆกลัวคนเห็นเท่านั้นจนในที่สุดกางเกงในก็ลงมาถึงข้อเท้า สาวดรีมยกขาข้างนึงให้หลุดจากกางเกงในตอนนี้ตรงหน้าของอาจารย์ณัฐวุฒิคือ ดรีมน้อยที่มีขนปกคลุมอยู่เล็กน้อยดูแล้วน่ารักน่าชังเหมือนเจ้าของอาจารย์ณัฐวุฒิยื่นหน้าเข้าไปประทับจูบตรงโหนกหนึ่งครั้งเหมือนเป็นการทักทายแล้วค่อยๆใช้นิ้วชี้กรีดตามร่องสวาทน้ำหล่อลื่นของดรีมไหลออกมามากมายจนเกิดเสียงดัง แจ้ะ เวลากรีดนิ้วเบาๆ

อาจารย์ใช้นิ้วโป้งกับนิ้วกลางแหวกร่องสวาทช้าๆน้ำหล่อลื่นยืดเหนียวระหว่างร่องอย่างเห็นได้ชัดอาจารย์ณัฐวุฒิไม่รอช้าประกบปากกับช่องสวาททันที แล้วเริ่มเลียตรงช่องสวาทสลับกับการงับกลีบกระดังงาเบาๆซ้ายทีขวาทีสาวดรีมที่ยืนอ้าขาอยู่แทบไม่มีแรงทรงตัวเธอแอบส่ายเอวเบาๆร่อนบนปากของอาจารย์ที่เคารพรักของเธอ ส่วนตัวอาจารย์ก็ชำนาญถึงแม้เป้าหมายเคลื่อนที่แต่ลิ้นก็จู่โจมอย่างไม่พลาดเป้า
"อื้มมม จารย์ ตรงนั้น...อย่าค่ะ อู้ยยยยย"

ถึงพูดว่าอย่าแต่ท่าทางของดรีมไม่ได้มีการห้ามแต่อย่างใด ตอนนี้เริ่มไม่มั่นใจว่าดรีมน้อยเลอะน้ำลายจากปากของอาจารย์ณัฐวุฒิ หรือปากของอาจารย์จะเลอะจากน้ำหล่อลื่นกันแน่เพราะอาจารย์ณัฐวุฒิดูจะเอร็ดอร่อยกับอาหารสวาทมื้อนี้เสียเหลือเกินฝ่ายชายเริ่มเลื่อนปากขึ้นมาโลมเลียจุดสำคัญ คริตอริสเมื่อโดนเลียครั้งแรกสาวดรีมแอ่นเอวอย่างไม่รู้ตัว มันทั้งเสียวทั้งรู้สึกหวิว
"อาจารย์ อย่าค่ะ อื้มมมมม"

นิ้วมือเริ่มอยู่ไม่สุขอาจารย์ค่อยๆสอดนิ้วชี้เข้าไปในร่องสวาทของสาวดรีมด้วยน้ำหล่อลื่นที่ไหลออกมาอย่างมหาศาลไม่นานนิ้วมือของอาจารย์ก็หายไปอย่างกับมายากลพอนิ้วเข้าไปมิดด้ามแล้วก็เริ่มกระบวนการต่อไปอาจารย์ค่อยๆดึงออกแล้วสวนกลับเข้าไปใหม่ ในขณะที่ลิ้นตนเองยังเลียจุดคริตอริสอยู่อย่างต่อเนื่อง

"ซี้ดดด อาจารย์ เบาๆค่ะ โอ้ยยยย"

ดรีมใช้มือทั้งสองข้างมาขยำนมตัวเองเพื่อบิ้วอารมณ์ถึงช่วยไม่มากก็ตาม ส่วนอาจารย์ก็เร่งนิ้วขึ้น

"โอ้ยย จารย์ พอแล้ววว อื้มมมมมมม"

ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุอาจารย์ณัฐวุฒิรัวนิ้วชี้ของตัวเองขึ้นพร้อมดูดจุดคริตอริสออกมาเลียทำสลับไปมาอย่างรุนแรง

"จารย์ ไม่ไหว ไม่เอาแล้ว โอ้ยยย"

ดรีมเผลอร้องออกมาแปปนึงแล้วเธอก็เกิดอาการกระตุกนิ้วมือของอาจารย์สัมผัสได้ถึงน้ำอุ่นๆภายในร่างกายของดรีมสาวน้อยเสร็จไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่การเสร็จครั้งแรกของเธอไม่ได้หมายถึงการแสดงจะจบมันเป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น ตอนนี้ดรีมยิ่งมีอารมณ์หื่นกระหายยิ่งกว่าเดิมเธอดึงอาจารย์ณัฐวุฒิขึ้นมาจูบปาก แล้วดันเป้าของฝ่ายชายเข้ามาบี้กับเป้าของตนเองมือของฝ่ายชายก็จู่โจมหน้าอกอันนุ่มนิ่มอีกครั้ง

"ให้ผมช่วยนะดรีม"

อาจารย์ณัฐวุฒิถอนปากจากการจูบแล้วพูดกับดรีมพอพูดเสร็จเขาก็ไม่รอช้า ปลดหัวเข็มขัด รูดซิบแล้วดึงกางเกงกับกางเกงในลงเผยให้เห็นพี่ป้อม ปืนโตเจ้าเก่าที่สาวดรีมเคยสัมผัสอาจารย์ค่อยๆเขยิบตัวและเจ้าป้อมมาใกล้ๆดรีมและดรีมน้อยสาวดรีมเห็นท่าไม่ดีรีบเอามือเบรกไว้

"อย่าค่ะ อาจารย์ อย่าถึงขั้นนั้นเลย"สาวดรีมเสียงแข็งขึ้นมา

"ผมรู้ ผมขอแค่สัมผัสมันเฉยๆนะ"

ดรีมมึนๆงงๆว่ามันคืออะไรอาจารย์สอดตัวเข้ามาประชิดกับดรีมแล้วยกขาสาวน้อยขึ้นข้างนึงแล้วใช้เจ้าป้อมที่ผงกหัวขึ้นจ่อไปที่ช่องสวาท แล้วใช้มือบังคับถูไถตรงร่องด้านสาวดรีมยืนก้มหน้ามองสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างลุ้นระทึกเธอกลัวเหลือเกินว่ามันจะหลุดเข้าไปพอถูได้ที่แล้วอาจารย์ณัฐวุฒิปล่อยมือแล้วเริ่มโยกเหมือนคนมีอะไรกันถึงแม้อาวุธจะจ่อตรงเป้าแล้วแต่ไม่ได้รับการผลักดันมันก็เข้าไปยากทำให้เจ้าป้อมน้อยแทงถูอยู่บริเวณปากช่อง ไม่ได้มุดเข้าไปลึก

สาวดรีมเห็นว่าปลอดภัยตนเองก็เริ่มมีอารมณ์กัดริมฝีปากจ้องตาอาจารย์ณัฐวุฒิส่วนฝ่ายชายมือนึงประคองขาที่เรียวเล็ก อีกมือว่างอยู่จึงขยำหน้าอกอย่างสนุกมือเอวของอาจารย์ก็ยังคงทำงานต่อไป เสียงหัวปรมาณูกระทุ้งกับปากประตูสวรรค์ดังออกมาเป็นจังหวะดังแจ้ะ แจ้ะ แจ้ะ แจ้ะ

"อู้ยยย เสียวไหมครับ ดรีมม อู้ยยย"อาจารย์จ้องหน้าสาวคนสวย

"ซี้ดดดด" ดรีมตอบมาด้วยเสียงพ่นลมผ่านช่องฟัน

ดรีมใช้มือข้างนึงเกาะไหล่อาจารย์ณัฐวุฒิไว้ส่วนมืออีกข้างซนเอื้อมลงไปจับลำกล้องปืนของฝ่ายชายพอจับได้เธอก็รูดช่วยในขณะที่อาจารย์ก็แทงสวน ปากของทั้งสองคนก็เริ่มจูบและแลกลิ้นกันอีกครั้งตอนนี้ทั้งสองคนพันกันมั่วซั่วไปหมด มือไปทางตัวไปทาง แต่อารมณ์ของทั้งสองคนมาเต็ม

"อาจารย์...แรงขึ้นอีกก อู้ยยย"

สาวสวยอารมณ์เริ่มเตลิดอาจารย์ณัฐวุฒิได้ยินก็เร่งจังหวะแทงไม่ยั้ง ยิ่งกระทุ้งปากประตูก็ยิ่งเปิด ปรมาณูของอาจารย์เหมือนกำลังแหวกว่ายเข้าไปจากแรงการดันอีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น แต่ดูเหมือนเจ้าของคนปล่อยจะทนต่อสภาวะรอบข้างไม่ไหวแล้วในที่สุด อาจารย์ก็เสร็จน้ำอสุจิมากมายพ่นออกมาใส่ปากช่องสวรรค์ของสาวน้อยแล้วไหลลงต้นขาไม่น่าเชื่อว่าแค่การเสียดสีจากภายนอกจะทำให้อารมณ์ของเธอและอาจารย์ณัฐวุฒิจะพุ่งพลานขนาดนี้

ดรีมหันมามองเจ้ายอดชายของอาจารย์ณัฐวุฒิสภาพของมันยังแข็งพร้อมใช้งาน สาวน้อยกลืนน้ำลายพร้อมคิดเรื่องทะลึ่งในหัวด้านอาจารย์ณัฐวุฒิเขายอมเสียสละผ้าเช็ดหน้าเพื่อนำมาเช็ดคราบอสุจิที่ต้นขาของสาวดรีม

"ผมขอโทษนะ เลอะหมดเลย" อาจารย์พูดไปเช็ดไปสาวดรีมก็ยืนให้เขาเช็ด

"ม...มะ ไม่เป็นไรค่ะ อาจารย์" เสียงดรีมยังติดอยู่ในลำคอ

หลังจากเช็ดขาของดรีมเสร็จอาจารย์ก็หันมาเช็ดของตนเองต่อ สาวดรีมยืนมองอย่างลังเลเธอพยายามรวบรวมสติให้กลับคืนมา แต่อีกใจก็อยากขึ้นสวรรค์ให้รู้แล้วรู้รอดไปเพราะดูท่าทางอาจารย์ณัฐวุฒิก็พร้อมจะพาเธอขึ้นสวรรค์ชั้นดาวดึงส์แต่เธอก็นึกถึงเอกขึ้นมา เธอสัญญากับตนเองแล้วว่าจะไม่ทำให้เอกเสียใจแค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว ในขณะที่ดรีมสับสนอยู่นั้นอาจารย์ณัฐวุฒิก็เก็บเจ้าโลกตามสัญญาที่ให้ไว้ ส่วนสาวดรีมยังยืน กระโปรงเปิดอยู่เลยอาจารย์ณัฐวุฒิก็นิสัยดี เดินมาแต่งตัวให้ดรีมเสียเรียบร้อยพอทำให้เสร็จอาจารย์ณัฐวุฒิก็จูบปากดรีมเบาๆทีนึง

"ขอบคุณดรีมนะ ที่ทำให้ผมมีความสุข ถ้าเกิดดรีมต้องการอะไรบอกผมนะ ผมสัญญาจะยอมให้ทุกอย่างกับคนที่ผม.." ไม่ทันได้พูดคำต่อไป สาวดรีมพุ่งไปจูบอาจารย์ณัฐวุฒิจนฝ่ายชายตกใจ สาวดรีมถอนปากออกแล้วพูด

"หนูขอให้ครั้งนี้ เป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม...."

"ทำไมกัน ดรีมไม่ชอบสิ่งที่ผมทำหรอ" อาจารย์ทำหน้าตาอ้อนวอน

"ม..มันไม่ใช่อย่างงั้น" ดรีมไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกของตัวเอง

"ผมขอร้องละ ดรีมคือความสุขเดียวที่ผมมีผมสัญญาว่าจะไม่เกินเลยไปมากกว่านี้ อย่าปล่อยผมไปอย่างงี้เลย"อาจารย์ณัฐวุฒิดึงดรีมมากอด

"ผมสัญญาเรื่องของเรา จะไม่มีวันให้ใครรู้"

"พอเถอะค่ะอาจารย์ หนูไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว"ดรีมผลักตัวเองออกจากอ้อมกอดของอาจารย์ ด้านฝ่ายชายยืนอึ้งแล้วถอนหายใจ

"ผมคงทำให้ดรีมลำบากใจมากสินะ ผมขอโทษแล้วกัน"

สาวดรีมส่ายหัวอยากจะพูดอะไรบางอย่างไม่ให้อาจารย์ณัฐวุฒิเสียใจแต่เธอนึกไม่ออก ทำได้แค่เพียงยืนเฉยๆแล้วมองอาจารย์ณัฐวุฒิเดินจากไปดรีมยืนกุมขมับปวดหัว เธอไม่อยากเจอเรื่องราวแบบนี้เลยและไม่อยากพูดอย่างนั้นกับอาจารย์ด้วยด้านของอาจารย์ณัฐวุฒิเดินไปพ้นตึกนิดเดียวต้องรีบถอยกลับมาหาดรีมสาวน้อยก็ตกใจทำไมถึงเดินกลับมา

"ดรีม รู้สึกว่าเอกภพแฟนของเธอ จะมานั่งรออยู่นะ"

ดรีมตกใจ เธอรีบเดินมาที่มุมตึกแล้วค่อยๆแอบมองเป็นเอกจริงๆที่มานั่งคอยเธออยู่ที่โต๊ะ ดรีมเกิดอาการวิตกเธอหันมามองหน้าอาจาย์ณัฐวุฒิ
"เอางี้ เดี๋ยวอาจารย์อ้อมไปออกอีกฝั่งละกันส่วนดรีมก็ออกไปหาเอกนะ"

พูดจบอาจารย์ณัฐวุฒิก็เดินอ้อมหลังตึกไปอีกทางปล่อยให้สาวน้อยยืนมึนอยู่คนเดียวดรีมมองตัวเอง เช็คเครื่องแต่งกายให้เข้าที่ยืนทำใจซักครู่ หายใจเข้าออก แล้วตัดสินใจเดินออกไปหาเอก

"เตง มานานแล้วหรอ" ดรีมชิงทักก่อน

"อื้อ เตงหายไปไหนมา"

"เอ่อ...เค้าไปเล่นแมวหลังอาคารนู้นมา"ดรีมนึกหาข้ออ้างได้ทันภายในเสี้ยววิ

"เล่นมากไปนะเรา ดูสิหัวฟู เหงื่อออกแล้วเนี้ย"เธอสะดุ้งและรีบจัดผมแล้วยิ้มตอบ

"เตง วันนี้เตงคงต้องกลับเองนะเค้าว่าจะซ้อมบอลกับเพื่อนอะ"

"อ..อื้ม" ตอบรับทุกอย่างตอนนี้เพื่อกลบเกลื่อน

"แล้วนี้เตงมานั่งรอนานยัง"

"ก็พักใหญ่ๆละ"

ซวยละสิ สาวดรีมคิดคำนี้ขึ้นมาในใจเอกจะรู้ไหมว่าเธอกับอาจารย์ฯฐวุฒิทำกิจกรรมที่เกือบจะเรียกว่า เพศสัมพันธ์ กันอยู่หลังตึกซึ่งไม่ห่างจากที่เอกนั่งอยู่เลยสมองของสาวน้อยเริ่มตึง พยายามหาวิธีเอาตัวรอด

"ขอโทษทีนะที่ให้รอนาน"

"ไม่เป็นไร เค้าต่างหากที่ต้องขอโทษเตง"

"ไปกินข้าวกันไหมเค้าเริ่มหิวแล้ว"

ดรีมได้โอกาสรีบเปลี่ยนเรื่องแต่เธอหิวจริงๆนั้นล่ะ เพราะเพิ่งออกกำลังกายทางเพศยามเช้ามาทั้งสองคนก็พาไปกินข้าวกันตามปกติ และแยกย้ายกันขึ้นห้องเรียนเวลาผ่านไปจนถึงช่วงเลิกเรียน ดรีมกับเพื่อนๆสาวพากันเดินลงมาจากอาคารเรียนเป็นครั้งที่สองของวันนี้ที่ดรีมเจอกับอาจารย์ณัฐวุฒิ เพื่อนๆต่างยกมือไหว้กันสาวดรีมยกไหว้ช้าสุด ด้านอาจารย์ก็ยิ้มให้ทุกคน แล้วเดินจากไป

'เป็นอย่างงี้ก็ดีแล้วมั่ง'ดรีมมองอาจารย์ณัฐวุฒิพร้อมคิด จนเพื่อนๆเริ่มแซว

"อันแน่ ปิ้งคนมีอายุรึไงจ้ะ แม่ดรีม"

"บ้า ไม่ใช่อย่างงั้น พวกแกก็รู้ว่าฉันชอบผู้ชายแบบไหน"

"แบบไหนยะ" เพื่อนคนนึงถาม

"ก็ต้องหล่อ สูง ขาว ตี๋"

"รู้สึกตรงข้ามแฟนคุณเธอหมดเลยนะยะ" เพื่อนคนเดิมแซว

"ทำไมๆ แฟนกับสเป็คมันก็คนละอย่างได้ แหม่"

"เอ้ะ รึจะเป็นแบบนี้"

เพื่อนอีกคนพูดขึ้นมา พร้อมชี้ไปทางด้านหลังดรีมหันไปก็เจอ หยวน หนุ่มตี๋ร่างบึ้กยืนยิ้มอยู่ เพื่อนๆกรี้ดกันใหญ่ส่วนสาวดรีมยิ้มตอบอย่างเบาๆ

"ดรีมจะกลับบ้านยัง"

"อื้อ ทำไมหรอ" ดรีมพยักหน้าตอบ

"เดี๋ยวไปส่ง"

"อันแน่ อะไรเนี้ย เจ้าชู้เหมือนกันนะยะ แม่ดรีม" เพื่อนพูดขึ้นมาทันที

"มั่วละๆ วันนี้ฉันกลับกับแฟนยะ" ดรีมรีบพูดกลัวเพื่อนสงสัย

"หรอ รู้สึกแฟนเธอเล่นบอลกับกลุ่มเพื่อนเรานะแล้ววันนี้เห็นว่าจะซ้อมกันช่วงเย็นด้วย"หนุ่มหยวนตอบหน้าตาย

"รู้ดีจังนะ นายเนี้ย" ดรีมยอมจำนน

"เฮ้ย ดรีม พอดีก้างปลามันขวางอยู่ที่คออยู่อะเดี๋ยวพวกฉันไปแงะก่อนนะ" สาวๆหัวเราะกุ้กกิ้กๆแล้วเดินจากไป ปล่อยสาวดรีมยืนงง

"ฝากดรีมด้วยนะ หยวนนน" เพื่อนตะโกนแซวมาอีกรอบ

"เฮ้ยยย เดี๋ยวพวกแกก"

"ปะ รถเราอยู่ตรงนู้น"

"ใครบอกจะไปกับนายไม่ทราบ"

สาวดรีมแลบลิ้นใส่ไปหนึ่งที แล้วเดินหันหลังหนีหนุ่มหยวนรีบวิ่งมาดักหน้า

"เอางี้ อยากกินอะไรเดี๋ยวเลี้ยง"สาวดรีมจ้องหน้าแล้วอมยิ้ม

"พูดจริง?" สาวน้อยยังเล่นตัว

"แน่นอน อยากกินไรบอกมาได้เลย เดี๋ยวพี่หยวนเลี้ยงเอง"

"เราอยากกินไอติม"

"ตามบัญชาครับ"

หยวนพูดผายมือเหมือนทำท่าเชิญองค์หญิงสาวดรีมลังเลเล็กน้อยแล้วเดิน หยวนพาดรีมเดินมาจนถึงที่จอดรถรถของหยวนนั้นเป็นรถญี่ปุ่นมือหนึ่ง สภาพยังดูดีอยู่ทั้งๆที่เป็นป้ายขาวแล้วแสดงว่าหยวนดูแลรถของตนเป็นอย่างดี หนุ่มหยวนเดินนำมาเปิดประตูรถให้เกียรติสาวน้อยด้านดรีมก็ยิ้มตอบแล้วเดินขึ้นรถไปหยวนปิดประตูให้ก่อนที่จะวิ่งมาฝั่งคนขับแล้วสตาร์ทเครื่องขับออกไป

หนุ่มหยวนพาดรีมมาที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งไม่ห่างจากมหาลัยนักที่นี้มีร้านไอศกรีมมากมายให้เลือก ด้วยความกวนประสาทนิดๆของดรีมเธอจึงพาหยวนไปทานร้านไอศกรีมที่แพงที่สุดในห้าง โดยทั้งคู่นั่งอยู่มุมอับของห้องหนุ่มหยวนได้โอกาสก็รีบนั่งฝั่งเดียวกับดรีมเลย ส่วนดรีมก็ไม่ปฏิเสธอะไรเพียงแค่เธอรู้สึกไม่พอใจนิดๆ

"กะขูดเลือดขูดเนื้อกันเลยนะเนี้ย"หยวนพูดพร้อมเอาช้อนจิ้มโต๊ะเล่น

"เอ้า ก็บอกเองนิ ว่าจะเลี้ยง"

"โห่ ร้านถูกๆมีเยอะแยะไป"

"พูดงี้กลับก็ได้"

"เอ้ยๆ พูดเล่น โถ ดรีมคนเดียวทำไมจะเลี้ยงไม่ได้ เลี้ยงทุกวันยังได้เลย" หนุ่มหยวนหยอด

"จริงป่าว งั้นพามากินทุกวันเลยนะ"สาวดรีมทำหน้าระรื่น

"พูดเล่น!!" ดรีมเห็นหนุ่มหยวนตอบงั้นก็หัวเราะใหญ่

"นี้ดรีม" หยวนกุมมือสาวน้อยที่วางอยู่ข้างลำตัว

"รู้ตัวบ้างไหมว่า ทำตัวน่ารักแบบนี้มันไม่ดี" เสียงหนุ่มหยวนเบาลง พร้อมยื่นหน้ามาใกล้ขึ้น

"ไม่ดียังไง...." สาวดรีมก็หรี่เสียงตามลงไป

"มันทำให้คนอื่นอดใจไม่ไหวอะดิ"

   หนุ่มหยวนพูดเสร็จก็ยื่นหน้ามาจะจูบ แต่สาวดรีมเอามืออีกข้างยันอกไว้แล้วส่ายหัว หยวนถอนหายใจด้วยความเซ็ง เขาค่อยๆกลับมานั่งตรง ส่วนสาวดรีมก็ดึงมือออกจากการจับของหยวน บรรยากาศมาคุเริ่มมา หยวนไม่กล้าชวนสาวดรีมคุย ด้านดรีมก็เช่นกัน ในที่สุดไอศกรีมก็มาเสิร์ฟ ทั้งคู่กินอย่างเอร็ดอร่อย และเริ่มหันกลับมาพูดกัน บรรยากาศจึงกลับมาหอมหวานอีกครั้ง ในขณะที่ทั้งคู่ทานไอศกรีมกันอยู่นั้น โทรศัพท์ของดรีมก็ดังขึ้น สาวน้อยหยิบขึ้นมาก็พบว่าเป็นเบอร์ของเอก

"ฮัลโหล เตงว่าไง" ดรีมทักก่อน

"นั้นดรีมหรอ เราไม่ใช่เอกนะ เราเพื่อนเอก" สาวดรีมตกใจจนไม่กล้าพูดต่อ เพราะกลัวสิ่งที่คิดจะเป็นจริง

"พอดีเอกมันข้อเท้าพลิกอะ พวกเราพยุงมันกลับห้องอยู่" เป็นอย่างที่เธอคิดจริงๆ

"เดี๋ยวเรารีบกลับไป ขอบคุณมากนะ"

   ดรีมวางสายแล้วรีบบอกให้หยวนพาไปส่งที ทางหยวนจำใจต้องเรียกคิดตังทั้งๆที่ยังกินกันไม่เสร็จ หนุ่มหยวนมีแผนพาดรีมไปเที่ยวอีกหลายที่ แต่วันนี้เหมือนจะล่มเสียแล้ว ทั้งคู่พากันกลับ ใช้เวลาไม่นานก็ถึงหอพัก พอดรีมลงจากรถได้หันไปขอบคุณหยวนคำเดียวก็รีบวิ่งขึ้นมาบนห้องเลย

   เธอเปิดประตูเข้ามาก็มีเอกที่นอนประคบน้ำแข็งอยู่บนเตียง และมีเพื่อนอีกหลายคนนั่งคุยกันอยู่ หนึ่งในนั้นมีผู้หญิงที่ดรีมคุ้นตา ผู้หญิงที่ถ่ายรูปแกล้งดรีมจนเข้าใจผิดนั่นเอง ดรีมสอบถามอาการของเพื่อนๆของเอกก็ได้ความว่า เอกเล่นบอลแล้วเกิดอาการข้อเท้าพลิก พวกเพื่อนเลยพากันไปส่งโรงพยาบาล พอหมอมาดูก็บอกว่าไม่เป็นอะไรมาก ให้คอยดูแลประคบน้ำแข็งและให้ยามากิน

   ดรีมรับทราบอาการและวิธีดูแลแล้ว เพื่อนๆทุกคนของเอกจึงขอตัวกลับก่อน ดรีมก็จัดแจงหาข้าวหาน้ำและยามาจัดการให้เอก จนเวลาล่วงเลยไปถึงประมาณ 3 ทุ่ม เอกก็หลับไปเพราะฤทธิ์ยาบวกกับเหนื่อยล้าจากความเจ็บปวด สาวดรีมก็นั่งคิดถึงเรื่องบางอย่างอยู่คนเดียว

'หรือว่าเรื่องที่อาจารย์ช้างพูดจะเป็นเรื่องจริง'

   สาวดรีมเริ่มคิดไม่ตก วันนี้มันเป็นอย่างที่อาจารย์ช้างทำนายไว้จริงๆ ถ้าเกิดปล่อยไว้อย่างงี้ไม่ทำอะไร แล้วเอกเกิดอุบัติเหตุถึงแก่ชีวิตขึ้นมาจะทำยังไง แล้วถ้าทำตามที่อาจารย์ช้างบอก มันจะดีต่อเอกและตัวของตนเองแน่ๆหรอ ยิ่งคิดยิ่งหาทางออกไม่เจอ ดรีมนั่งกอดเข่าบนพื้นแล้วหันมามองที่เอก เธอคิดอะไรได้บางอย่าง

   สาวน้อยเดินตรงมาที่เตียงนอน แล้วก้มลงจูบที่หัวของเอกทีนึง แล้วหันไปหยิบกล่องบางอย่างที่ลิ้นชัก ดรีมหยิบขึ้นมาดู มันคือถุงยางนั้นเอง สาวดรีมตัดสินใจแล้ว เธอปิดไฟห้องแล้วค่อยๆเปิดและปิดประตูอย่างเงียบๆไม่ให้เอกตื่น สาวน้อยเดินมาที่ห้องข้างๆ 403 ห้องของหยวนนั่นเอง

   ดรีมยืนนิ่งอยู่หน้าห้อง เธอกำกล่องถุงยางอยู่ในมือแน่น สาวน้อยกำลังคิดไตร่ตรองสิ่งที่จะทำอีกครั้ง เพราะถ้าเกิดเธอตัดสินใจทำลงไป ทุกอย่างก็จะไม่มีวันหวนกลับคืนมาได้อีก เธอจะต้องมีความลับกับเอกตลอดไป แต่ถ้าเธอไม่ทำเอกอาจจะเป็นอะไรไปก็ได้

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

   เอกค่อยๆลืมตาขึ้นมาในความมืด มันผ่านไปกี่ชั่วโมงแล้วก็ไม่รู้ตั้งแต่เขาหลับไป สายตาของเขายังปรับกับความมืดไม่ได้ ต้องขยี้ตาสองสามทีถึงจะเห็น เอกมองซ้ายมองขวาไม่พบกับดรีม ในขณะที่เขากำลังหาแฟนสาวอยู่นั้นเอกก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างดังขึ้นในความเงียบสงัด

แอ้ด แอ้ด แอ้ด แอ้ด

   เสียงดังมาจากห้องข้างๆ เอกไม่เดาก็รู้ว่าเป็นเสียงเตียงโยก มันโยกเป็นจังหวะอย่างต่อเนื่องไม่ช้าและเร็วจนเกินไป เอกได้ยิน เอกน้อยก็แข็งโป๊กขึ้นมา เจ็บขาแต่กระปู๋ไม่เจ็บ เอกพยายามไถลตัวเองมาตรงปลายเตียง แล้วเขยิบก้นลงมานั่งบนพื้น เสียงเตียงโยกยังดังอย่างต่อเนื่อง และมีเสียงบางเสียงเริ่มดังออกมา เอกได้ยินไม่ชัดนัก เขาค่อยๆใช้ก้นกระเถิบไปจนตัวเองชิดกำแพง เอกเอาหูแนบกำแพง เสียงเตียงดังขึ้นและดูเหมือนจะเร็วขึ้น และมีเสียงผู้หญิงดังขึ้นมา

"อู้ยยยย เจ็บบ ซี้ดดดด เบาหน่อย โอ้ย โอ้ย โอ้ย"

โปรดติดตามตอนต่อไป

อาจารย์นี่เป็นคนดีกว่าที่คิดนะเนี่ย

เกือบเสียท่าอาจารย์ช้าง แล้ว จะมีกลับหาอีกหรือไม่ต้องติดตามต่อ

คิดถึงน้องดรีมมากกก

ดรีมจะโดนอะไรมั้ยเนี่ย น่าติดตามมากครับ

หยวนได้เอาแน่ๆ

ได้แน่ๆ

ข่าว:

[แก้ไขสมบูรณ์แล้ว]โชคชะตา กามารมณ์ ตอนที่ 4 ความเชื่อ