รักร้อนซ่อนเงื่อน by wattana2015


รักร้อนซ่อนเงื่อน ตอนที่ 2 อดีตรักของสองเรา

  เรื่องนี้เป็นเรื่องเก่าในบอร์ดบ้าน  ผมแต่งไว้เป็นปีแล้วตั้งแต่ยังมือใหม่ก็ว่าได้  แต่ละตอนเลยไม่ยาวนักแต่ตอนหลังๆนี่ยาวกว่ากันมาก  ทำใจนิดนะครับเนื้อเรื่องช่วงเปลี่ยนผ่านมักจะสั้นหน่อย  เรื่องนี้ในบอร์ดบ้านไปแล้วกว่าสิบตอนครับแล้วจะนำมาลงให้เรื่อยๆครับ

ความเดิม

"ยังไงก็คงเป็นไปไม่ได้แล้วจ้ะกาย... พี่แต่งงานแล้วค่ะ"

  เธอยกมือของเธอขึ้นให้ดูแหวนเพชรวงงามที่อยู่บนเรียวนิ้วสวยของเธอ  และเธอก็ลุกออกโต๊ะที่เรานั่ง

"เราแยกจากกันตรงนี้นะกาย  พี่ดาคงจะไม่มาพบกับเราอีกแล้ว ลาก่อนจ้ะ"

  เธอเดินออกไปจากผับนั้น  ผมนั้นนั่งอึ้งอยู่กับโต๊ะในผับเพราะพูดอะไรไม่ออกอยู่เป็นเวลานาน  ทำไมเกิดความรู้สึกถึงการพลัดพรากจากกันอย่างนี้นะ  เธอแต่งงานแล้วกับใคร? ผมจะไม่ได้เจอเธออีกต่อไป...


  ...ภาพความหลังครั้งอดีตในความทรงจำของหนุ่มกาย...

  ณ ชายทะเลแห่งหนึ่งหลังโขดหินใหญ่ที่ลับตาที่มีเพียงแต่เขาและเธอ  หนุ่มสาวคู่หนึ่งพรอดรักกันอย่างอ่อนหวาน

"พี่ดาครับ... ตอนนี้ถึงตายผมก็ไม่เสียใจ"
"กายแน่ใจแล้วเหรอว่าเธอรักพี่จริงๆ"
"มันเป็นความแน่ใจอย่างสุดของกายเลยครับพี่ดา... ผมรักพี่มากนะ"

  กายเอื้อมมือไปประคองใยหน้าหญิงสาวสวยอาจารย์วนิดาให้เธอมาประกบจูบกับเขาอย่างอ่อนโยน  แน่นอนว่าเธอไม่ขัดขวางอันใดและเธอยังแปลกใจที่ตัวเองไม่ได้ขัดขวางการกระทำของเขาเด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเธอเกือบแปดปี  เธอจูบตอบเขาอย่างอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความรักของหญิงสาวที่พึงมีกับชายหนุ่มคนแรกของเธอ...

"ตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 18 ปี  ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะมีความสุขขแบบนี้มาก่อนครับ  พี่ดาช่างสวยงามจริงๆ"
"กายจ๋า กายแน่ใจแล้วจริงๆเหรอที่จะทำอย่างนี้กับพี่คนที่อายุมากกว่าเธอตั้งหลายปี"
"พี่ดาช่วยสอนผมทุกอย่างเลยนะครับ ผมรักพี่ดามากตั้งแต่พี่ดามาฝึกสอนที่โรงเรียนของผม"


  กายค่อยๆเอื้อมมือไปปลดเสื้อผ้าชุดสวยบนร่างกายสาวสวยรุ่นพี่ที่นั่งตัวสั่นให้เขสค่อยๆเปลื้องผ้าเธอออกอย่างช้าๆที่ละชิ้น  จนร่างกายสวยด้านบนของเธอเปลือยเปล่าต้องแสงตะวัน  อา.. เธอช่างเป็นสาวสวยที่มีเรือนร่างงามขาวผ่องได้รูปอะไรเช่นนี้  สวยดังนางอัปสรจำแลงร่างลงมาที่พื้นหล้าทีเดียว... 

 
   ผมตะโกนพูดกับเธออย่างคนดื้อรั้น  ทั้งที่เธอเองก็นอนทอดร่างอยู่ใต้ร่างกายผม  เธอได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้าหนีในความดื้อรั้นของผมและไม่พูดอะไรอีก...

  กริ้งงงง... กริ้งงงง..... เสียงนาฬิกาปลุกให้ผมตื่นจากความฝันที่ผมฝันไปถึงเหตุการณ์เก่าระหว่างผมกับพี่ดาเมื่อครั้งอดีตที่ฝังอยู่ในของความทรงจำของผมอย่างไม่รู้ลืมเลือนแม้แต่น้อย  อา... ผมฝันถึงเธอรักแรกของผมคือพี่ดาอีกแล้ว  ทั้งๆที่ผมไม่ได้เจอเธอมาเกือบร่วมๆเดือนเข้าไปแล้วตั้งแต่เราเจอกันครั้งล่าสุดที่ผ่านมาเร็วๆนี้

  ภาพความหลังที่อยู่ในความฝันที่ผมนั้นฝันถึงเธอซ้ำๆในแทบทุกคืนนั้นเป็นเหตุการณ์ในวันที่เธอนั้นมาฝึกสอนที่โรงเรียนของผมเป็นวันสุดท้าย  ด้วยความที่ผมและเธอสนิทกันมากกว่าคนอื่นเพราะเธอไม่ได้เป็นเพียงครูฝึกสอนที่โรงเรียนเท่านั้น  พ่อและแม่ของผมยังจ้างเธอมาเป็นครูสอนพิเศษหรือติวเตอร์ให้ผมเป็นพิเศษอีกด้วยเพราะผมใกล้จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยเต็มทีในช่วงนั้น

  อาจารย์วนิดาหรือพี่ดาที่ไม่ได้เจอกันมานาน  รักแรกของผมเธอแต่งงานไปซะแล้ว  ได้รู้จากปากของเธอในวันนั้นยังทำให้ผมช็อกแทบไม่หาย  คนที่ผมรักนี่ผมจะไม่ได้พบกับเธอตลอดชีวิตที่เหลืออยู่ของผมเหรอ  อา... ผมจะทนรับความรู้สึกนี้ได้มั้ยนะ

  สายๆวันนั้นใกล้พักทานอาหารเที่ยง ณ ที่ทำงานออฟฟิศนิตยสารมันนี่แผนกงานฝ่ายโฆษณา

"พี่กายคะ  โฆษณาตัวนี้ลูกค้าเค้าเห็นชอบกับงบโฆษณาและไอเดียที่ฝ่ายครีเอทีฟนำเสนอรึยังคะ"

  น้องมินคนสวยในแผนกและเป็นเลขาถามเรื่องโฆษณาที่เร่งปิดจ๊อบมาทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมา  แต่กว่าจะผ่านความเห็นชอบของเจ้าของสินค้านี่เล่นเอางานหนักจนนาทีสุดท้ายก่อนหนังสือปิดเล่มไปไม่เท่าไหร่ 

"อืมดูเหมือนว่าคุณสมเกียรติเจ้าของสินค้าเห็นชอบแล้วนะ  จัดการได้เลยน้องมิน"
"ค่ะพี่กาย"
"เฮ้ย  ชลโฆษณาของคุณจริยางานเรียบร้อยรึยัง  เร่งมือหน่อยนี่ใกล้จะปิดเล่มแล้วนะเดี๋ยวไม่ทันนะ"
"เออน่า มึงเชื่อมือกูเหอะไอ้ชลซะอย่างสบายไปแปดอย่าง"
"ขอให้จริงเถอะวะ  ไม่ใช่ต้องให้กูเก็บตกงานให้เหมือนจ๊อบที่แล้วนะมึง ท่านอาร์ตไดที่เคารพ"
"โหมึงนี่ก็  คนเรามันก็ต้องมีพลาดกันบ้างแหละว้า  คนล้มมึงอย่าข้ามสิวะ"
"อ้อ พี่ชลรีบๆเร่งงานของพี่ด้วยนะคะ  เดี๋ยวหนูจะเอาไปให้ บก. ตรวจความเรียบร้อย"
"จ้า น้องมินคนสวยรับทราบแล้วครับ  รับลูกกับไอ้กายดีเหลือเกินนะคะ พี่ไม่หล่อเหมือนไอ้กายยอดขมองอิ่มของน้องมินบ้างก็แล้วไป ฮ่าๆ"
"โห พี่ชลนี่ปากจัดนะคะ  เดี๋ยวพี่กายเค้าก็มาเขม่นมินเอาหรอกพี่ก้อ"

  น้องมินสาวสวยเลขา บก. ถึงกับหน้าแดงแล้วแขวะเจ้าชลตอบกลับที่แซวเปิดเผยใจเธอต่อหน้าหนุ่มกายที่เธอแอบชอบ

"น้องมินเองก็อย่าไปสนใจปากไอ้ชลมันมากเลย  ไอ้นี่มันก็ปากเสียอย่างนี้แหละ"
"เออ กูทำบุญบูชาโทษอุตส่าห์จะหาสาวสวยมาดามหัวใจให้พี่หล่อขั้นเทพยังไม่เอาอีก  ไอ้กายไอ้หล่อเลือกได้"
"เอ๋ หล่อๆอย่างพี่กายยังมีคนหักอกเหรอคะ  มินอยากเห็นหน้าตาเธอคนนั้นจังว่าสวยแบบไหนถึงทำพี่กายอกหักได้"
"น้องมินเองก็อย่าไปบ้าจี้เชื่อที่ไอ้ชลมันพูดนักเลย พี่ขอร้องล่ะ"

  พูดแก้เขินออกไปแต่ในใจเราก็คิดว่า  ถ้าวันนั้นเรากล้าที่จะกอดพี่ดาเธอไว้ไม่ให้เธอจากไป  คงไม่ต้องมานั่งคิดถึงเธอ  พี่ดารักแรกแบบไม่มีความหวังอย่างนี้  ถ้าเราไม่ผูกมัดความสัมพันธ์กับพี่ดาไว้เราคงจะสูญเสียเธอไปตลอดกาลแน่ๆ  แล้วทำไมวันนั้นผมถึงไม่รั้งเธอเอาไว้นะ... ทำไมกัน

อยากรู้ถึงความรักที่รอคอย แล้วมาพบกับความผิดหวัง จะเป็นอย่างไงต่อ

เนื้อเรื่องสนุก น่าติดตามมากๆครับ

เนื้อเรื่องแตกต่างจากที่อ่านมา น่าติดตามครับ ขอบคุณครับ

"อดีตรักของสองเรา"  เมื่อเป็นอดีตย่อมเป็นเรื่องเศร้า เอ๊ะหรือสุข
ไม่ว่า เศร้าหรือสุข  มันคืออดีต ที่ไม่หวนคืน
ขอจงยืนกับ ปัจจุบัน

ความรักในวันวานสวยงามเสมอครับ

ตกหลุมรักคนเก่า ก็หาคนใหม่ดมาดามใจก็ดีนะครับ

ชอบเนื้อเรื่องติดตามอยู่ครับ

เนื้อเรื่องสนุก แตกต่างจากที่อ่านมา ชวนให้ติดตามครับ ขอบคุณมากครับ

คนที่ทำงานอาร์ตได นี่ ใครเขียนถึงก็ก็มักจะเป็นคนที่ทำงานไม่เสร็จตามเวลา ทั้งนั้นมั๊ง..555

นั่นสิ น่าจะกอดรั้งเอาไว้เสียหน่อย แล้วนี่เรื่องจะเป็นยังไงนะ

ยังไม่รู้เลยทำไมพี่ดาทิ้งกายไป พ่อแม่กีดกันหรือเปล่า ทางบ้านกายน่าจะพอมีฐานะ

เนื้อเรื่องเดาทางไม่ถูกจริงๆครับ ขอบคุณมากครับ

แค่ชื่อเรื่องก้อน่าติดตามแล้วครับ ยังไงลงให้จบน่ะครับเป็นกำลังใจให้

เนื้อเรื่องละเอียดดีครับ น่าติดตามอ่าน