รักร้อนซ่อนเงื่อน by wattana2015


รักร้อนซ่อนเงื่อน ตอนที่ 5 อดีตทีฝังในความทรงจำของกาย

   เนื้อหาตอนนี้ย้อนอดีตถึงความสัมพันธ์อันลึกล้ำระหว่างครูสาวสวยอาจารย์วนิดาและกายลูกศิษย์หนุ่ม  ทั้งยังเป็นครั้งแรกในชีวิตของคนทั้งคู่

ความเดิม

  ในขณะที่กำลังนั่งแท็กซี่กลับห้องพักของเขานั้นสายตาก็เหลือบไปเห็นพี่ดาเดินมากับผู้ชายคนหนึ่งที่เขาคุ้นหน้ามากๆคนหนึ่ง  ชายคนนั้นเป็นผู้จัดการสาขาของธนาคารที่เคยมาลงโฆษณาและเป็นลูกค้าของนิตยสารของเขาด้วย  เขาและเธอกำลังหอบของขึ้นรถและเตรียมตัวกลับบ้าน 

  กายรีบบอกคนขับแท็กซี่ชะลอความเร็วและเข้าไปจอดรอท่าทั้งสองที่กำลังจะออกรถเดินทางกลับที่พักพอดี  เขาให้คนขับแท็กซี่ที่อยู่ในวัยคุณลุงขับตามรถทั้งคู่ไปช้าๆโดยไม่ให้รู้ตัว  ตามติดไปจนถึงที่พักของทั้งคู่แล้วก็กลับที่พักของเขา...

   
  คืนนั้นเมื่อกลับมาถึงห้องพักของตน  เขาเฝ้าแต่คิดภาพของพี่ดาเดินควงคู่กับผู้จัดการสาขาธนาคารที่เป็นลูกค้าคนนั้น  เขาเองเกือบจะทำใจให้ลืมเธออยู่แล้วเพราะความสงสารน้องมินที่เธอเปิดใจและขอคบกับเขาฉันคู่รักวันนี้ 

  แต่ภาพที่เห็นเธอเดินเคียงข้างกับสามีเย็นนี้ทำเอากายเสียความมั่นใจและสับสนกับตัวเองมากเขาพยายามบอกกับตัวเองไปว่าพี่ดาเธอแต่งงานแล้ว  มีสามีแล้วเขาเองจะมาทนทุกข์คิดถึงคนที่มีเจ้าของแล้วทำไมอีก  นึกไปมาจนผลอยหลับไปไม่รู้ตัว  เขาฝันถึงครั้งแรกของเขาและเธอที่ริมทะเลนั้นอีกครั้ง...   

   ในภาพความฝันที่ตราตรึงนั้น  เขาและพี่ดาหยอกล้อเล่นกันที่ริมชายหาดภาพนั้นเธอยังเป็นนักศึกษาฝึกงานปีที่ 3 จากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งย่านหลักสี่ในกรุงเทพฯ  ใบหน้าของเธอยังเป็นสาวสวยวัยใสเหมือนสาวแรกแย้มส่วนตัวเขานั้นเองยังเป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นวัยทีนที่ตัวสูงใหญ่สมกับที่เป็นนักกีฬาประจำโรงเรียนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อน่าดู  กล้ามเนื้อท้องส่วนที่เรียกว่าซิกซ์แพคที่เดี๋ยวนี้ฮิตกันก็มีพองามเรียกว่าเป็นหนุ่มเนื้อหอมที่สาวๆหลายคนเหล่มองก็ว่าได้  แต่กายเองเป็นหนุ่มน้อยที่ค่อนข้างขี้อายก็ไม่ให้ความสนใจสาวน้อยคนไหนเลยเพราะตอนนั้นในหัวใจพี่ดาเธอมานั่งยึดครองหัวใจไปเสียแล้ว

   ภาพที่ชายหาดชายริมทะเลย้อนความหลังไปเมื่อยามนั้นเวลาหลังจากที่เขาสอบเสร็จและได้ผลการเรียนเป็นที่น่าพอใจ  เหตุการณ์ในวันที่เธอนั้นมาฝึกสอนที่โรงเรียนของผมเป็นวันสุดท้าย  ด้วยความที่ผมและพี่ดาสนิทกันมากกว่าคนอื่นเพราะเธอไม่ได้เป็นเพียงครูฝึกสอนที่โรงเรียนเท่านั้น  แต่พ่อและแม่ของผมยังจ้างเธอมาเป็นครูสอนพิเศษหรือติวเตอร์ส่วนตัวให้ผมเป็นพิเศษอีกด้วยเพราะผมใกล้จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยเต็มทีในช่วงนั้น...

   ความฝันนั้นย้อนภาพในอดีต...ภาพความหลังครั้งอดีตที่ฝังลึกแน่นในความทรงจำของหนุ่มกาย...อีกครั้ง...

   ณ ชายทะเลแห่งหนึ่งหลังโขดหินใหญ่ที่ลับตาที่มีเพียงแต่เขาและเธอ  หนุ่มสาวคู่หนึ่งพรอดรักกันอย่างอ่อนหวาน

"พี่ดาครับ... ตอนนี้ถึงตายผมก็ไม่เสียใจ"
"กายแน่ใจแล้วเหรอว่าเธอรักพี่จริงๆ"
"มันเป็นความแน่ใจอย่างสุดของกายเลยครับพี่ดา... ผมรักพี่มากนะ"

    กายเอื้อมมือไปประคองใบหน้าหญิงสาวสวยอาจารย์วนิดาให้เธอมาประกบจูบกับเขาอย่างอ่อนโยน  แน่นอนว่าเธอไม่ขัดขวางอันใดและเธอยังแปลกใจที่ตัวเองไม่ได้ขัดขวางการกระทำของเขาเด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเธอเกือบห้าปี  เธอกลับจูบตอบเขาอย่างอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความรักของหญิงสาวที่พึงมีกับชายหนุ่มคนแรกของเธอเช่นกัน...


"ตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 18 ปี  ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะมีความสุขแบบนี้มาก่อนครับ  พี่ดาช่างสวยงามจริงๆ"
"กายจ๋า กายแน่ใจแล้วจริงๆเหรอที่จะทำอย่างนี้กับพี่  คนที่มีอายุมากกว่าเธอตั้งหลายปี"
"ผมแน่ใจครับ  พี่ดาช่วยสอนผมทุกอย่างเลยนะครับ  ผมรักพี่ดามากตั้งแต่พี่ดามาฝึกสอนที่โรงเรียนของผม"

    กายค่อยๆเอื้อมมือไปปลดเสื้อผ้าชุดสวยบนร่างกายสาวสวยรุ่นพี่ที่นั่งตัวสั่นให้เขาค่อยๆเปลื้องผ้าเธอออกอย่างช้าๆที่ละชิ้น  จนร่างกายสวยด้านบนของเธอเปลือยเปล่าต้องแสงตะวันยามเย็นที่ฉาบทาบทาริมชายหาดยามนั้น  อา.. วนิดาเธอช่างเป็นสาวสวยที่มีเรือนร่างงามขาวผ่อง  ส่วนสัดเรือนกายงดงามได้รูปอะไรเช่นนี้  ช่างสวยประหนึ่งดังเป็นนางอัปสรจำแลงร่างลงมาที่พื้นภพหล้าทีเดียว... 


"พี่ดาครับ  ผมไม่อยากจากพี่ไปไหนเลย  ผมอยากให้พี่เป็นผู้หญิงของผมคนเดียว... คนเดียวเท่านั้น"
"กายจ๋า... อย่าทำอย่างนี้เลย  พี่ไม่เคยทำอย่างนี้มาก่อน  พี่กลัวจริงๆ"
"อย่ากลัวไปเลยครับพี่ดา  ผมจะอยู่ข้างพี่ดา... อยู่ข้างพี่ตลอดไป ไม่จากพี่ไปไหนกายขอสัญญาด้วยชีวิต"
"อย่า... กายยย... อย่าพี่ขอร้องงง... อา"
"พี่ดา...ผมทนไม่ไหวแล้ว พี่สวยเหลือเกิน..."
"อย่า... กายจ๋า กายของพี่... อาไม่ไหวแล้ว... อา..."

    กายค่อยๆก้มลงดูดเม็ดทับทิมคู่สวยบนยอดอกของพี่ดาอย่างหลงไหล  เขาหลงรักเธอเอามากๆจนแทบจะคลั่งกับความสวยที่อยู่ตรงด้านหน้าของเขานี้  นางอัปสรที่หยาดฟ้าอยู่ต่อหน้าเขาแล้ว 

   ดาตัวสั่นน้อยๆแม้ว่าเธอจะอายุมากกว่าเขาหลายปีแต่เธอก็ไม่เคยประสบการณ์กับเรื่องแบบนี้  เธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์ที่ไม่เคยเสียตัวให้กับชายคนไหนมาก่อน  แต่กับหนุ่มน้อยคนนี้น้องกายทำเอาเธอไม่เข้าใจว่าต้วเธอเองหลงรักเขาจนยอมให้เขาทำแบบนี้กับเขาได้อย่างไร
 

    กายค่อยก้มลงไปประกบจูบบางสวยนั้น  เขาเลียริมฝีบางบางสวยที่ไม่ได้ใช้ลิปสีแต่อย่างใด  แค่ทาด้วยลิปกลอสมันก็ทำให้ริมฝีบางสวยอมชมพูนั้น่าจูบอย่างที่สุดอยู่แล้ว  ดาเองเริ่มเคลิ้มไปกับรสจูบของหนุ่มน้อย  เขาควานลิ้นเข้าไปในปากของเธอควานหาลิ้นเธอ  แล้วกระหวัดพันลิ้นของเธอจนแนบแน่นในช่องปากที่หอมหวานนั้น  เธอเริ่มลืมตัวและตกอยู่ในผวังค์  มือเขาก็เคล้นบีบยอดอกสวยจนมันขยายตัวด้วยอารมณ์กำหนัดของเจ้าของคนสวยนั้นเอง 

   และแล้วหนุ่มน้อยก็ดันจนท่อนเอ็นทั้งหมดเข้าไปตุงอยู่ในช่องคูหาสวาทของเธอจนหมดจนได้  จากครั้งแรกที่คับแน่นเมื่อทุกอย่างผ่านไปตามธรรมชาติความเจ็บนั้นก็เริ่มค่อยๆจางหายไป  และแล้วเธอนั้นก็เพลินจนลืมความเจ็บไปแล้วและหนุ่มน้อยไม่ยอมถอนจูบออกจากปากบางสวยของเธอ  เมื่อเห็นเธอตอบสนองแบบนั้นเขาก็ค่อยๆขยับท่อนเอ็นเข้าออกเร็วขึ้นๆๆทุกที  เมื่อถอนจูบออกจากปากของเธอก็ได้ยินแต่เสียงแต่เสียงครางที่สุขสม
 

    เขาผู้นี้หวังอะไรจากเหตุการณ์นี้มีเขาเพียงคนเดียวที่รู้จิตใจตนเอง  ภพคือชื่อของชายหนุ่มผู้นี้  จะมีเหตุการณ์ใดที่ทำให้คู่รักต่างวัยของเราแยกจากกัน  ต้องติดตามกันต่อไป...


   

ชวนให้ติดตามตลอด กายยังไม่ลืมพี่ดาเสียที ฝังอู่กับอดีต แล้วจะลืมได้เมื่อไรเนี่ย

กายไม่ลืมพี่ดา น้องมินก็เจ็บ ความรักครั้งแรกยากจะตัดใจลืม

ความหลัง ไฟเก่าจะติดหรือไม่ น่าติดตามจัง

ขอบคุณครับ ยิ่งพบยิ่งได้เห็น ยิ่งลืมได้ยาก แต่มันก็ไม่มีทางที่จะกลับมาเป็นอย่างที่เราวาดฝันไว้ในอดีต อนาคตเป็นสิ่งที่เรากำหนดจากปัจจุบัน อย่างมัวแต่หลงอยู่ในอดีตเลย เป็นกำลังใจให้ผู้ประพันธ์ครับ รอติดตามตอนต่อไป

น่าติดตามเรื่องราวว่าจะเป็นอย่างไงต่อไปครับ

ไหนๆก็เริ่มใหม่กับน้องมินแล้ว ทำให้น้องเค้ามีความสุขมากๆล่ะ

สงสารน้องมินนะ

"รักแรกมันแยกยาก...
รักมากมันยากแยก....
รักเธอเป็นคนแรก...
ถ้าจะแยกมันคงยาก" 

เป็นความหลังที่ฝังใจจริงๆ
เดาเรื่องต่อไปไม่ออกเลย
รอติดตามต่อไปครับ
ขอบคุณมากๆ

ผมก็เช่นกันลืมไม่ได้จริงๆกับรักครั้งแรกแห่ะๆพี่กายกาลเวลาเปลี่ยนหันมาสนใจน้องมินเถอะ ขอบคุณท่านผู้แต่งเป็นอีกเรื่องที่ชวนให้ติดตามเขียนได้ดีมากหวังว่าตอนใหม่คงออกมาเร็วๆนะครับ

 ตอนนี้กายย้อนอดีตของตัวเอง

กาย...ทุกคนต่างมีบาดแผลในใจ
ขอให้กายนำมาใช้เป็นแรงผลักดันให้กับตนเองนะ...

ครั้งแรกจะเป็นความจำที่ลืมไม่ลง ถึงจะผ่านไปเท่าไหนก็ตาม

ปล่อยพี่ดาไปเหอะน้อง เลือกน้องมินดีกว่า เชื่อป๋า