ตัวละครและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเรื่องนี้ เป็นเรื่องสมมติที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น


ความเดิมตอนที่แล้ว



ก้องเอาชนะนิลพางค์หรือ Death wing ได้ ด้วยการเสียสละของเทพคชสาร.  Death wing และ Serpent master หลบหนีไปได้ กองกำลังของเผ่าครุฑดำยอมแพ้ เป็นอันจบสงครามครุฑยุดนาคที่กินเวลายาวนานถึงสองปี


ส่งจนหมดจบแล้ว หวังว่าทุกคนคงได้เสียน้ำไปไม่มากก็น้อย  ก็ขอกำลังใจงามๆ  แล้วจะทยอยลง Vector ตอนต่อไปนะครับ






ณ New Bangkok



Shooter.  กำลังเดินสำรวจศพของผู้เสียชีวิตจากการต่อสู้อย่างคร่ำเคร่ง.  แก้วมองเค้าด้วยสายตาเป็นห่วงก่อนที่จะเดินเข้าไปหาชายหนุ่ม


แก้ว.   :     เป็นอะไรหรือเปล่าคะครูตั้ม ดูเคร่งเครียดเชียว
Shooter.   :     หืม มะ... ไม่มีไรหรอก
แก้ว.    :      ครูคะ.... อาจจะดูไม่เหมาะกับสถานการณ์ในตอนนี้ แต่ว่า....
Shooter.    :    มีไรจะพูดก็พูดมาเถอะ
แก้ว.    :     คือ....เราสองคน....คือพวกเรา....คนอย่างพวกเรา...อาจจะตายตอนไหนก็ได้. แก้วคิดว่า. แก้วควรจะบอกครูในเวลาที่แก้วสามารถบอกได้
Shooter.    :       ..........
แก้ว.    :      แก้วรักครูตั้มค่ะ......
Shooter.  :    แก้ว......
แก้ว.     :    แล้วครูล่ะคะ?
Shooter : ........


ตั้มนิ่งครุ่นคิดคำตอบ.  เค้าไม่แน่ใจในความรู้สึกของตนว่าใช่ความรักหรือไม่. เค้าเป็นห่วงเป็นใยผูกพันกับเด็กสาวคนนี้ แต่เค้าก็กลัวที่จะตกหลุมรัก. กลัวว่าอดีตที่แสนรักเลวร้ายจะตามมาหลอกหลอนเค้าอีกครั้ง แต่ไม่ทันที่เค้าจะได้ตอบหญิงสาว. ก้องก็เดินเข้ามาขัดจังหวะพอดี


ก้อง.   :    shooter.  ชั้นมีเรื่องจะคุยกับนาย มาทางนี้หน่อย....


ตั้มมองหน้าแก้ว. ก่อนที่จะหลบสายตากลมโตคู่นั้นของเธอ แล้วเดินตามก้องไป ปล่อยให้แก้วยืนเคว้งคว้างรอคอยคำตอบที่เธออยากจะรู้เหลือเกิน





ณ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ



ก้อง ตั้ม แก้ว อาทมาต. เดินทางมาเพื่อพบผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติคนใหม่. เพื่อลงนามข้อตกลงในการก่อตั้งกลุ่มเหล่าผู้พิทักษ์ ทั้งสี่เดินเรียงแถวหน้ากระดาน เชิดอกเดินตัวตรงด้วยความภาคภูมใจ จนกระทั่งเดินผ่านเข้ามาในห้องโถงใหญ่. ผบ.ตร.คนปัจจุบันยืนอยู่กลางห้อง


ผบ.ตร.คนนี้เป็นชายวัยกลางคน ท่าทางหยิ่งทระนง แววตาดื้อรั้นเป็นประกาย เค้ายืนอยู่กลางห้องด้วยท่าทีปลอดโปร่ง


ตั้มยังคงเดินเข้าไปด้วยความมั่นใจ โดยไม่ทันสังเกตเลยว่า อาทมาตหยุดฝีเท้าลง พร้อมกับก้องที่หยุดฝีเท้าลงพร้อมกับดึงแขนแก้วไว้ แก้วหันกลับมามองก้องด้วยความงุนงง


ผลึ่บ.  ผลึ่บบบ.  ผลึ่บบบบบบ


ตำรวจจำนวนสามสิบนายพร้อมอาวุธครบมือโผล่ออกมาจากที่ซ่อนโดยพร้อมเพรียง ยืนล้อมเต็มห้อง.  ปืนทุกกระบอกต่างเล็งมาที่ตั้ม. ตั้มหยุดยืนอยู่กับที่


แก้วที่เหมือนกับรู้ว่าจะเกิดอะไรต่อจากนี้ พยายามสะบัดแขนให้หลุดจากการคร่ากุมของก้อง. แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เธอหันมามองหน้าก้องที่ตอนนี้เรียบเฉยไม่มีความรู้สึกใดๆ


ตั้มยืนอยู่กลางห้องห่างจากผบ.ตร.เพียงไม่กี่ก้าว. ท่าทีของผบ.ตร.ยังคงปลอดโปร่งสบายๆเหมือนเดิม ผบ.ตร.เดินก้าวเข้าไปหาตั้ม ก่อนที่.....


มือขวาของผบ.ตร.ชักปืนพกของตนออกมาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะลั่นไกเข้าใส่กบาลตั้มอย่างทันที



ปัง!!!


                   


 





ณ บ้านพักเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติห้วยขาแข้ง



ก้องคุกเข่าอยู่ตรงหน้าวรรณ โดยมือของวรรณถูกมือของก้องจับเอาไว้ พร้อมกับค่อยๆบรรจงสวมแหวนที่นิ้วนางมือซ้ายของเธออย่างนุ่มนวล


ก้อง             :            ขอโทษนะครับ  ที่ผมมีเพียงเท่านี้   ขอโทษที่ไม่ได้มีงานใหญ่โตอะไรให้คุณ
วรรณ         :           ได้แค่นี้วรรณก็พอใจละค่ะ   ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ


ก้องค่อยๆยืนขึ้น ก่อนที่ทั้งสองประกบปากบาง ๆ สัมผัสวาบหวามซาบซ่านทำเอาวรรณครางในลำคอเบาๆ ก้องอ้าเผยอปากออกเล็กน้อย ลิ้นนุ่มๆของวรรณค่อยๆฉวัดเฉวียนแหย่แยงเข้ามา พร้อมทั้งตวัดเกี่ยวพันไปมาทั่วในโพรงปากของก้องราวกับอสรพิษตัวเมียร่านสวาท ก้องตวัดลิ้นพัวพันกลับอย่างดูดดื่มราวกับต้องการจะสูดดมความหอมหวานในโพรงปากของเธอออกมาให้หมด


วรรณ    :          อืมมม อือออ อืมม อาาา


วรรณร้องครวญครางในลำคอรับความเสียวซ่านในรสรักที่ได้รับ เธอบิดตัวไหวไปมาแอ่นอกดันเข้าเสียดสีกับแผ่นอกผายของก้องอย่างร้อนเร่า


ก้องค่อยๆบรรจงอุ้มวรรณขึ้น เธอค่อยๆคล้องแขนรอบคอเค้า คืนนี้คือคืนวิวาห์ของทั้งสอง คืนวิวาห์ที่ไม่มีแขกเหรื่อ ไม่มีงานหรูหราใหญ่โค มีเพียงแค่ทั้งสอง



ก้องวางวรรณลงบนเตียงนอนนุ่ม ในขณะที่ชายหนุ่มก็ขึ้นนั่งคร่อมเอวของเธออยู่


วรรณ    :      อะ อืมมม บีบนมวรรณแรงๆเลย อ๊าา อืมม


วรรณบิดเอวแอ่นอกเร่าๆ ตอบสนองความเสียวซ่านจากการโดนบีบเค้นสองเต้าอวบจากมือหยาบใหญ่ของชายหนุ่ม ก้องฉีกเสื้อของเธอออก พร้อมทั้งยกทรงสีดำสวยก็โดนถลกขึ้นไปกองที่ด้านบนเนินเนื้อทรวงอกเต่งตูม ที่กำลังตั้งชูชันท้าทายชายหนุ่ม


สองมือของก้องบีบเค้นสองเต้ารุนแรงขึ้นราวกับจะดึงให้มันฉีกขาดออกมาด้วยอารมณ์ร้อนแรงแห่งความเงี่ยนร่าน


วรรณ     :      อะ อูยย กัดเบา ๆ อึ๊ยยยย  ซี๊ดดดดดดดดดดดด ก้อง อูยยย


ก้องก้มหน้าลงไปดูดดุนปลายถันที่แข็งเป็นเม็ดแข็งเสียงดังจ๊วบๆ ราวเด็กทารกที่กำลังหิว โหยหานมของแม่ พร้อมทั้งละเลงลิ้นสากๆไปรอบหัวนม ก่อนที่จะอ้าปากออกงับเบาๆ ที่ปลายถันสีชมพูสวย ทำเอาวรรณสะดุ้งแอ่นอกขึ้นมาสุดตัวราวกับโดนไฟฟ้าช็อต




วรรณ     :      ก้อง อูยยยยยยยยยยย อืมมมมม


วรรณเอามือกดหัวของชายหนุ่มไว้แน่น เมื่อก้องออกแรงดูดและบีบเคล้นสองเต้าอวบนั้นแรงขึ้นๆ จนเนื้อขาวผ่อง กลายเป็นรอยสีแดงจ้ำ


มือของก้องยังคงเค้นคลึงสองเต้างามอวบต่อไป ในขณะที่เค้าลากลิ้นลงต่ำมายังหน้าท้องเนียนราบ และวนรอบสะดือขาวสวยอยู่ครู่หนึ่ง


ก้องละมือจากเต้าสวย แล้วมองหน้าสวยหวานของเธอ เธอเหนื่อยหอบหายใจหนักจนทรวงอกงาม สะท้อนเด้งขึ้นลงตามจังหวะหายใจ เธอมองมาที่ก้องอย่างสงสัยว่าทำไมถึงหยุดมือ



ก้องเลิกเปิดกระโปรงของเธอขึ้นไปกองที่สะโพก โดยที่วรรณเองนั้นก็ให้ความร่วมมือด้วยการยกสะโพกขึ้น กางเกงในสีดำขลับลอยเด่นขึ้นมาท้าทายสายตาของก้องทันที ก้องใช้นิ้วเกี่ยวที่ขอบกางเกงในลายลูกไม้นั้นแล้วรูดลงไปตามเรียวขาขาวอวบของเธอ


เนินหีอวบอูมปรากฏออกมาท้าทายสายตาของชายหนุ่มทันที มันยังคงดูสวยงาม กลีบแคมเป็นสีชมพูคล้ำเข้มสวยน่าลิ้มลอง


วรรณ    :      อะ อ๊าาาา ก้อง ยะ อย่าคว้านน อึ๋ยยยย ซี๊ดดดดดดดดดดดดดด


ก้องเสียบชำแรกนิ้วเขาไปในร่องหลืบ พร้อมกับเขี่ยติ่งเสียวของวรรณอย่างเชี่ยวชาญ ทำเอาเธอเสียวซ่านจนร้องครวญครางเสียงกระเส่า 


วรรณ         :            อา   อือออ    ซี้ดดดดดดดดดดดดดด



สาวสวยอายุกว่าร้อยปีถ่างอ้าขาออกกว้างอย่างรู้งาน เธอส่ายร่อนเอวรับนิ้วมือที่เสียบทะลวงเข้าออกร่องรูของเธออย่างกระสันร่าน ก้องทั้งเสียบทั้งคว้านนิ้วไปมาภายในร่องรักของหญิงอย่างสะใจในอารมณ์อยู่พักใหญ่ จนอารมณ์รักร้อนของเธอพุ่งทะยานถึงจุดสุดยอด


วรรณ      :    กะ ก้อง อ๊าาา วะ วรรณไม่ไหวแล้วว  อ๊าาาาาาาา


วรรณร้องเสียงหลงเมื่อความเสียวทะลักถึงจุดสุดยอด ร่างกายของเธอแอ่นกระตุกร่อนไปมาอย่างรุนแรง เธอกรีดร้องออกมาอย่างสุขสมด้วยความสุข


ก้องปล่อยให้เธอนอนตาปรือ หายใจเหนื่อยหอบ ตัวอ่อนระทดระทวยอยู่บนเตียงนอน ในขณะที่ก้องเองก็ค่อยๆปลดเปลื้องอาภรณ์ทุกชิ้นออกจากร่างช้าๆ


ก้องจับจ้องไปที่เรือนร่างอันงดงาม ที่กำลังนอนแผ่เปลือยกายขาวโพลนอยู่บนเตียงนอน เหมือนกับเป็นของหวานอาหารจานโปรดที่รอให้เค้าเข้าไปลิ้มชิมรส


เรือนกายของเธอบิดไหวไปมาเบาๆ วรรณจ้องมองชายหนุ่มด้วยแววตาลุกวาวเมื่อเห็นเจ้าท่อนเอ็นลำเขื่องที่กำลังผงกหัวหงึกๆอยู่



ปลายหัวบานแดงโร่ราวกับเหล็กที่ร้อนจนติดไฟ ก้องใช้มือรูดถอกหนังหุ้มเข้าๆออกๆเบา ๆ จนน้ำเงี่ยนใส ๆ เอ่อล้นที่เต็มปลายหัวบานใหญ่




วรรณ         :           วรรณอยากได้ควยก้อง  ก้องรีบเย็ดวรรณเลย  เย็ดวรรณแรงๆเลยนะ



เธอวิงวอนร้องขอพร้อมส่งสายตาอ้อนวอน ให้ก้องหยุดยั้งความทรมานของเธอสักที



วรรณ    :        อ๊า อูยยยยยยยยยยย


วรรณร้องเสียงหลง ก้องจับท่อนเอ็นจ่อที่ปากร่องรัก และขยับปาดไปมาให้มันเขี่ยที่ติ่งเสียว เพื่อเร้าอารมณ์ของเธอ


วรรณ   :     ซี้ดดดดดดดดดดดดดส์ สะเสียวว   อือ


ก้องใช้ปลายท่อนเอ็นลากเขี่ยไปมาตามร่องเสียวเร็วขึ้น วรรณก็ยิ่งส่ายก้นไปมาอย่างร้อนร่านสวาท ก้องพิจารณาจากปริมาณน้ำรักที่เอ่อล้นออกมาที่โพรงหีของเธอ เค้าก็พบว่าไม่จำเป็นที่จะต้องอุ่นเครื่องอีกต่อไป


วรรณส่ายสะโพกแรงขึ้นเพื่อให้สัมผัสกับท่อนเอ็นของชายหนุ่มมากขึ้น เธอสอดเอื้อมมือลงมาจับปลายหัวบานของก้องให้มันบดครูดไปที่กลีบเสียวของเธอราวกับกระหรี่ร่านรัก


วรรณ     :     ก้องอย่าทรมานวรรณต่อไปเลยนะ อืมมม


 

ตู๊ด   ตู๊ด   ตู๊ด


เสียงสัญญาณบางอย่างดังออกมาจากเข็มกลัดรูปตัว P ที่หัวเตียง ก้องเอื้อมมือไปหยิบอย่างเบื่อหน่าย ไม่ทันที่ก้องจะพูดว่าอะไร เสียงจากปลายสายก็ดังออกมา เป็นเสียงของอาทมาต


อาทมาต     :           พวกนายอยู่ไหน!!   เกิดเหตุฉุกเฉิน!!!!ที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ


ก้องหันไปมองหน้าวรรณที่ยิ้มให้เค้าอย่างอ่อนโยน พลางลูบใบหน้าอันหล่อเหลาคมคายของเค้า


วรรณ     :      ช่วยโลกให้ได้นะคะ   ถ้าช่วยได้.........วรรณจะมีรางวัลให้


   ก้องกลืนน้ำลายด้วยความเหนียวคอ ก่อนที่จะพยักหน้าให้เมียของตน และกดที่ปุ่มบนเข็มกลัดตัว P  และเค้าก็ตะโกนลั่น....


ก้อง.    :    Protector รวมพล!!!!!!!!!!



The End

ไรต์แต่งให้ตัวละครโปรดของรีดเดอร์หลายคนอย่าง shooter ตาย อย่ามาเผาบ้านไรต์นะ รีไพล์ คอมเม้นน่ารักๆ แล้วกลับมาอ่านส่วนท้าย Credit กันด้วยนะ




สำนักงานตำรวจแห่งชาติ


ศพตำรวจนอนตายเกลื่อนกลาดนับร้อยนาย  เลือดสีแดงฉานไหลชโลมหลั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติแห่งนี้ราวกับที่นี่กลับกลายเป็นแดนมรณะ ไม่มีวี่แววผู้รอดชีวิต และทุกศพล้วนเสียชีวิตจากกระสุนปืน


ตำรวจหนึ่งนายคุกเข่า ยกมือจับศีรษะเป็นเชิงยอมแพ้   เค้าตัวสั่นเทิ้มด้วยความกลัวราวกับได้พบกับมัจจุราชก็ไม่ปาน


ปืนพกสั้นจ่อเข้าที่ศีรษะของตำรวจคนนั้น.....คนที่จอปืนไม่ใช่ใครอื่น ใบหน้าสละสลวยที่ขาวซีดไร้สีเลือด ดวงตาไร้ความปราณีและความอบอุ่น.....เป็นแก้ว!!!!


เธออยู่ในชุดรัดรูปสีดำ   แต่ตามเนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด......เลือดที่ไม่ใช่ของเธอ  เลือดของตำรวจทุกนายที่สังเวยให้กับกระสุนของเธอ


แก้ว       :        ชั้นขอถามนายเป็นครั้งสุดท้าย....มัน....อยู่ที่ไหน
ตำรวจ      :          ผมไม่รู้   ท่านผบ.ตร.มีงานมากมาย  ผมเป็นตำรวจชั้นผู้น้อยไม่รู้ระ.


ปังงงงงงงงงงงงงงงงงง


กระสุนร้อนๆพุ่งทะลุกะโหลกศีรษะของตำรวจผู้โชคร้ายคนนั้น  เลือดสาดกระเซ็น พร้อมกับสมองที่ค่อยๆไหลออกมา  ร่างของตำรวจผู้นั้นล้มลงไปกองกับพื้น ตาเหลือกค้าง แม้แต่ยามตายยังตายตาไม่หลับ


แก้วยืนดูด้วยสีหน้าไรอารมณ์ไม่สะทกสะท้านใดๆ  แก้วหันไปเห็นกล้องวงจรปิดที่มุมห้อง   เธอเดินก้าวเข้าไปยืนอยู่ที่หน้ากล้องอย่างไม่กลัวเกรง


แก้ว         :          ชั้นรู้ว่าแกดูอยู่........ชั้นจะตามล่าแก......ชั้นจะทำลายทุกคนที่ทรยศครูตั้ม  ทุกคนที่เค้าเคยไว้ใจ   ชั้นจะทำลาย Protector......   จงจำชื่อชั้นไว้...ชั้น......คือ.......Virgin Bomber!!!!!


ปัง!!!!!!!!!!!!!!






 

เรื่องสลับซับซ้อนครับ พยายามเดา ว่าการตายของ shooter มันทำให้แก้วเป็นวายร้ายได้ยังไง รอติดตามปันต่อนะครับ

ไม่เผาหรอกคับไรท์ ไรท์อุตส่าแต่งเรื่องดีๆมาขนาดนี้ แถมตอนจบนี่ เหมือนหนังที่จะทำภาคต่อเลย55555 ขอบคุณมากสำหรับ ภาคนี้นะครับ ยังเป็นกำลังใจและรอภาคต่อๆไปอยุ่นะครับ

มาแก้ไขข้แความเลย ลืมราโดที่แปลงร่างได้จริงๆด้วย มัวแต่อินกะชูตเตอร์ตาย รมต.ช้างถึงจุดจบจริงๆแล้วสินะ เลวสุดพอๆกะนิลพางค์

ในที่สุดก้องก็สมหวังกับวรรณ ดีใจด้วยจริงๆ เมื่อไหร่จะจัดการนิลพางค์ได้นะ

มาถึงตอนสุดท้ายจนได้
ขอบคุณมากครับ

สกิลผูกโยงเรื่องยังร้ายกาจดีเหมือนเดิมเลยนะครับ มิน่าเจ๊แกถึงยิงปืนดี๊ดีลูกศิษย์พี่เถื่อนเมียทิ้งนี่เอง

Shooter สุดโหดของผมตายสะงั้น น่าเสียดายเลยครับ

ปล สงสัยแล้วพี่ช้างเผือกจะต้องสู้กะพ่อขุนแผนที่โดนปั่นจัดการไปไหมเนี่ยแย่งเมียรักเขาไปเนี่ย

ขอบคุณมากครับผม

สนุกแบบโหดๆ ดีครับ

เห็นคำว่าจบแล้วเศร้าใจครับ

อ้าวจบซะละ ขอรับไปอ่านนะครับ แล้วเรื่องเวคเตอร์อย่าลืมนะครับไรท์ครับ

น้องแก้วจะตายไหม ยังสาวอยู่เสียดายจัง

จบแล้วนายช้างเผือก รอติดตามนายปันต่อน่ะคร้าบ

ขอบคุณมากครับ ตอนจบเลยเข้าภาพรวมของ ภาคหลักมากขึ้นครับ ผูกโยงเหตุผลได้สุดยอดมากครับ

ขอบคุณสำหรับตอนจบครับ รอติดตามภาคหลักกันต่อไป