ตอนที่ 4 ถึงโลกจะกว้าง แต่โลกก็กลม
.........................................................
บิวรับปากจะดูแล ติดต่อที่เรียนพิเศษให้น้อง ถึงจะรู้สึกขัดใจอยู่บ้างที่น้องมาอยู่เป็นมารความสุข ต่อไปจะทำอะไร ช่วงที่น้องอยู่ด้วย บิวจะต้องระวังให้มาก หลังจากที่พ่อแม่กลับไปแล้ว บิวพาน้องสาว และน้องชายไปติดต่อที่เรียน โดยมีน้ารัตน์พาไป จันทร์ อังคาร เสาร์ คือวันที่บิวต้องไปเรียน พุธ พฤหัส ศุกร คือวันที่ มิว กับริว ไปเรียน
   นั่นมันช่างเป็นการเลือก และเป็นการจัดการของบิวที่ช่างพอเหมาะ พอดี ในช่วงปิดเทอม   เมื่อ วันที่บิวอยู่บ้าน (พุธ พฤหัส ศุกร์) เป็นวันที่ครูทศก็อยู่บ้านเช่นกันเพราะเป็นช่วงปิดเทอม นอกนั้นทุกคนต้องไปทำงาน น้องสาวน้องชายก็ไปเรียนพิเศษ
......................................................
   ร้านค้าวัสดุระดับอำเภอในต่างจังหวัด ที่ไปได้สวย คือต้องมีสินค้าครบวงจร ส่งถึงที่ และที่สำคัญต้องรับเหมาก่อสร้างไปในตัวด้วย ยิ่งเป็นแรงเสริมในการหาเงินเข้ากระเป๋าได้อีกมาก
   ปั๊มน้ำมัน....รับเหมาก่อสร้าง...ขายวัสดุก่อสร้าง...นั่นคือเส้นทางการเงินของพ่อแม่น้องบิว
.................................................
.....พิชัย.........หนุ่มใหญ่วัย 43 พ่อน้องบิว แต่งงานกับแม่น้องบิวตอนอายุ 26 แล้วเริ่มดำเนินธุรกิจโดยได้รับเงินทุนจากพ่อแม่
.....ชลธิชา.......วัย 39 แม่น้องบิว   เรียนจบ ป.ตรี..ก็แต่งงานกับพิชัยทันทีตอนอายุ 23
.........................................................
สิ่งที่ทำให้ทั้งคู่เป็นคนมีหน้ามีตาในสังคมส่วนหนึ่งก็คือ พ่อแม่น้องบิวชอบทำบุญ
ถึงแม้จะต่างความคิดกันตรงที่คุณชล(แม่น้องบิว) คิดว่าทำบุญต้องทำถวายให้พระ ถึงจะได้บุญ
แต่คุณชัย (พ่อน้องบิว) กลับทำบุญเพื่อสังคมเพราะนั่นคือสิ่งที่จะผลที่จะตอบแทนมาต่ธุรกิจที่ทำอยู่
"ไปด้วยกันนะคุณ..."  พิชัยเอ่ยชวนชลธิชาเพื่อไปร่วมพิธีเปิดป้ายของศาลาพักผ่อนของหน่วยงานราชการแห่งหนึ่ง เป็นศาลาที่ทางอำเภอระดมทุนจากประชาชนเพื่อสร้างเป็นที่นั่งพักผ่อนให้กับชาวบ้านที่มาติดต่อราชการ ซึ่งในนั้นพิชัยได้ร่วมบริจาคเงินจำนวนไม่น้อย
"โอ้ย...ไปเถอะคุณ ก็แค่เปิดป้าย เดี๋ยวก็ไปต่อที่กินเหล้าที่ร้านอาหารเหมือนเดิม..." ชลธิชากล่าวแบบเซ็งๆ
"คุณก็.......งานรับเหมาส่วนใหญ่ก็ได้มาจากสายสัมพันธ์ในวงเหล้าทั้งนั้นละ....เราให้เขาเท่านี้..ต่อไปพอมีงานเขาก็คิดถึงเรา" พิชัยกล่าวแบบนักธุรกิจ
"แต่ฉันก็ไม่ชอบอยู่ดี......."
"ก็ใช่ว่าผมจะชอบนะ......แต่มันจำเป็น..." พิชัยกล่าวอย่างใจเย็น
"เอาๆ.......ไปก็ไป......เออคุณ.....ออกพรรษาไปถือศีลด้วยกันนะปีนี้
"อืมมมมมม......คุณไปเถอะ...."
"นั่นไง....ทีฉันชวนคุณ....." ชลธิชากล่าวแบบแซ็งๆ เพราะรู้ว่าถึงยังไงพิชัยก็ไม่ไปด้วย
.................................................................
วันอังคาร 11.30 น
ห้อง VIP ติดแอร์ มีคาราโอเกะ สุดหรูระดับอำเภอ พนักงานเริ่มเปิดเหล้าขวดที่ 2 ที่ร้านอาหารหลังจากพิธีปิดป้าย ซึ่งทางปลัดคะยอให้ไปร่วมฉลองกันต่อด้วยมื้อกลางวัน ซึ่งคุณชลธิชาก็จำเป็นต้องมาด้วยแบบขัดไม่ได้
"ขอบคุณมากนะครับคุณพิชัย คุณชลธิชา นี่ถ้าไม่ได้คุณทั้งสองป่านนี้ศาลาก็คงยังไม่เสร็จ"
"โอ้ยยย...ไม่เป็นไรหรอกครับท่านปลัด....ผมนะก็ได้จากสังคมมามากแล้ว ถึงเวลาก็ต้องคืนให้สังคมบ้าง ที่อยู่มาได้ทุกวันนี้ก็เพราะ ชาวบ้านที่และทางการที่สนับสนุนผมนั่นละครับ....อืมมม...ได้ยินข่าวว่าทางอำเภอของเราจะได้หอประชุมใหม่....."
"โอ้ยยย....ไม่ต้องห่วงครับ..พองบตกมารับรองคุณพิชัยต้องรู้เป็นคนแรกอยู่แล้ว...."
"55555+...."   พิชัยหัวเราะพร้อมชนแก้ววงสนทนาพูดคุยอย่างเป็นกันเอง ที่กินก็กินไป ที่ร้องเพลงก็ร้องไป
......................
".....หน๋อย ... ทำเป็นหน้าใหญ่ชวนมาฉลอง สุดท้ายก็ฉันจ่ายเหมือนเดิมละนะ....." ชลธิชาคิดในใจ พลางมองไปทางที่งานฝ่ายอำเภอ แล้วไปสะดุดตาที่หญิงสาวคนหนึ่ง ที่กำลังยืนร้องเพลง ไม่สนใจใคร
...................
"อ๋อนั่น "ศิราภรณ์"........ลูกน้องผมเอง เป็นคนกรุงเทพฯ มาทำงานที่นี่จะ 2 ปีแล้วละ....." ปลัดกล่าวขึ้นหลังจากเห็นคุณชลธิชา จ้องมองอยู่นาน
"อืมมม.....ไม่ยักกะคุ้นหน้า......" โอ้ย รายนี้ไม่ค่อยไปไหนครับ มานี่ก็ต้องชวนตั่งนาน"  ปลัดกล่าว
"หน้าตาดีนะคะ" ชลธิชากล่าว
"อืมมมม.....ก็จริงครับ หนุ่มๆมาจีบเยอะ นั้งนายตำรวจ พนักงานธนาคาร ทั้งเสียในอำเภอ แต่ไม่เห็นนางจะสนใจใคร.."
"ขนาดนั้นเลย..." ชลธิชากล่าว
"ครับ....อืมมมมมม.....จะบ่ายโมงแล้วนิ ยังไงผมต้องขอตัวก่อนนะครับ...พอดีมีเอกสารต้องไปเซ็น....."
"ครับๆ.......ท่านปลัด...เอ้าส่งทาง..." พิชัยกล่าวพร้อมชนแก้วกับปลัด "นึกแล้วถึงตอนจะจ่ายเงินต้องชิ่งแน่ๆ" ชลธิชาคิดในใจ
"เอ้า...น้อง ค่าใช้จ่ายลงบัญชีผมนะ.."  ปลัดหันไปทางพนักงานร้านอาหาร
"โอ้ยยยยย...ไม่ต้องครับท่าน....มื้อนี้ผมขอเป็นเจ้าภาพ....." พิชัยแย้ง
"อืมมมม...เกรงใจคุณพิชัยจัง.....เอ้า...พวกเราใครมีงานก็กลับไปทำงานนะ ศิราภรณ์ กับเบญ อยู่เป็นเพื่อน คุณชลธิชาก่อน...."
"ไม่เป็นไรค่ะคุณปลัด...นี่ก็กำลังจะกลับพอดี....."
   หลังจากที่ทีมงานกลับไปแล้ว คงเหลือแค่ พิชัย กับชลธิชา และศิราภรณ์ กับเบญ เท่านั้นที่นั่งอยู่ต่อระหว่างที่รอเชคบิล 
   คนที่ไม่ถูกชะตากัน แค่เห็นหน้าก็ไม่ถูกชะตา นี่ก้เช่นกัน แค่ครั้งแรกที่เห็นหน้าชลธิชาก็รู้สึกไม่ชอบหน้าศิราภรณ์
"ได้ยินท่านปลัดบอกว่าคุณศิราภรณ์เป็นคนกรุงเทพ....." ชลธิชากล่าวกับศิราภรณ์
"ความจริงบ้านอยู่ปทุมค่ะ...แต่คนส่วนใหญ่เข้าใจว่าเป็นกรุงเทพ"
"ลำบากหน่อยนะคะ มาอยู่ต่างอำเภอ  แสงสีก็ไม่มี..เงินเดือนก็คงไม่มาก"
   คำว่าเงินเดือนไม่มากหรือเงินเดือนน้อย ถึงกับทำให้ศิราภรณ์หน้าชา และรู้สึกฉุน
"ค่ะ......เงินเดือนข้าราชการบรรจุใหม่ก็น้อยจริงๆนั่นละค่ะ แต่ เจน ก็อยู่ได้" ศิราภรณ์ตอบเสียงหนักแน่น
"อ้อ.....ชื่อเจนหรือ ค่ะ....." คุณชลธิชาถาม
" ค่ะ....ชื่อเล่นชื่อเจน....แต่จะมีเพียง คนที่สนิทใจกันเท่านั้นที่เรียก..."
"คิดจะย้ายกลับปทุมไหมคะ....."
"ยังหรอกค่ะ.....เงินเดือนดิฉันมันน้อย....ว่าจะอยู่หาผัวรวยๆให้ได้สักคนก่อนค่อยกลับค่ะ......"
คุณชลธิชาถึงกับกัดฟัน ความจริงเรื่องเงินเดือนเธอไม่มีเจตนาดูถูก เพียงแต่เธอพูดตามความรู้สึกเฉยๆ ทั้งหมดอยู่ภายไต้การได้ยินได้ฟังของพิชัย โชคดีที่เด็กมาส่งบิลเก็บเงินเสียก่อน ก่อนที่จะเกิดสงครามวาทกรรมแล้วทุกคนก็แยกย้าย ในเวลา 13.30 น.
.................................................................

วันพุธ 9.00น
หลังจากที่ผู้ใหญ่ไปทำงาน มิวและริวก็ไปเรียนพิเศษ บิวรีบเดินตรงไปที่บ้านครูทศ เพียงผ่านประตูบ้าน บิวและครูทศทั้งคู่ก็โผเข้าสู่อ้อมกอดของกันและกันทันที่
"อูยยยยยย.....หีคิดถึงควยเหลือเกิน......."  บิวกล่าวเสียงสั่น หลังจากรับรสจูบจากครูทศอย่างดูดดื่ม
"อืมมมมม.....ควยก็คิดถึงหี......2-3 วันไม่เห็นเมียมาหาผัวเลย.."
"อูยยยยย ... คิดถึงผัวจะตาย....แต่พ่อแม่มา...นี่ส่งน้องไปโรงเรียนแล้วก็.....รีบมาเลย....อูยยยย....บิวครางเสียงสั่นเมื่อครูทศล้วงหี ดูดนมในเวลาพร้อมๆกัน ไม่นานทั้งคู่ ผัวแก่เมียเด็กก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า ภายในห้องรับแขก
.................................................
".....วีดดด...."  เสียงเรียกเข้าของดทรศัพท์ของเจน หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูทำท่างง เพราะเป็นเบอร์ที่ไม่ได้เซพ  "ใครกัน..." เจนรำพึงในใจและกดรับสาย
"หวัดดีค่ะ...ศิราภรณ์ค่ะ"
"สวัสดีครับ เออ..ผม พิชัยครับ ไม่ทราบคุณศิราภรณ์จำได้ไหมครับ..."
"ค่ะ..จำได้...ไม่ทราบมีอะไรหรือคะ..."  หยิงสาวตอบ
"คือผมอยากคุยเรื่องเมื่อวานครับ"
"อืมมมม... เรื่องอะไรคะ...เออ ไม่ทราบคุณพิชัยได้เบอร์หนูมากไหนหรือคะ" หญิงสาวถามด้วยความสงสัย
"อ้อ...ผมขอจากท่านปลัดนะครับ.......คือเรื่องเมื่อวาน...."
"เรื่อง..."หญิงสาวคิด
"เรื่องภรรยาผมเสียมรรยาทกับคุณศิราภรณ์นะครับ ผมอยากจะขอโทษแทนเธอ"
"อ๋อ....หนู..ลืมมันไปแล้วค่ะ....อีกอย่างเจนก็มีส่วนผิดเช่นกันคะที่ใช้คำพูดกับเธอไม่ดีนัก"
"แต่ภรรยาผมก็เป็นฝ่ายเริ่ม ยังไงผมก็รู้สึกผิดอยู่ดี เรียนตามตรงนะครับผมคิดถึงคุณศิราภรณ์ทั้งคืน"
   คำว่าคิดถึงคุณศิราภรณ์ทั้งคืนถึงกับทำให้หญิงสาวหน้าแดง
"อืมมมมม...ขนาดนั้นเลยหรือคะ.."
"จริงๆครับคุณศิราภรณ์ ผมไม่รู้จะขอโทษคุณยังไงดี"
"เรียกหนูว่าเจนก็ได้นะคะ..คุณพิชัย.."
"ครับ.....ขอบคุณครับ...เออ..คุณเจน.."
"เอาเป็นว่าที่ผ่านมาก็ให้มันแล้วไปนะคะ  ยังไงเจนก็ฝากขอโทษคุณชลธิชาด้วยเช่นกันค่ะ..แค่นี้นะคะ"
   ศิราภรณ์ ตัดบทแล้วกดวางสาย นั่งอมยิ้ม กดเซพเบอร์คุณพิชัย แล้วหันหน้าเข้าหาจอคอมพิวเตอเพื่อทำงานต่อ
......................................................
"อูยยยย........เอาเถอะค่ะ...ครูขา...อืมมมม...ผัวจ๋า....จะดูดจะเลียไปถึงไหน....."  บิวพ้อขณะที่ครูทศตั้งหน้าตั้งตาดูดนมแต่ไม่ยอมเย็ดสักที
"อืมมมมม....หี..อยากินควยแล้วหรือคะ...คนดี..."
"...อูยยย...อยากตั้งนานแล้ว....." บิวตอบครูทศไม่อาย
"เอาปากกินควยผัวก่อน...แล้วผัวจะเย็ดให้.." ครูทศออกคำสั่ง พร้อมกับลุกขึ้นยืน น้องบิวลนลานคุกเข่า ริมฝีปากบางงับท่อนควยครูทศแล้วดูดกลืนทันที ครูทศดันควยเข้าออกในปากน้องบิวได้เกือบคลึ่งลำ
"...อืมมมม....กินให้หมดได้ไหมบิว.... " บิวเงิอยหน้ามองสบตาครูทศ แล้วส่ายหน้าเบาๆ ทั้งที่ควยยังคาอยู่ในปากเป็นเชิงบอกว่าไม่ไหวจริงๆ
"..ไม่เป็นไร...อูยยยย..งั้นกินเท่าที่กินได้..." ว่าพลางครูทศจับที่หัวน้องบิวแล้วก็กระเด้าปากน้องบิวเบาๆ
..........................................................
"......วีดดด......" เสียงโทรศัพท์ของศิราภรณ์ดังขึ้นอีกครัง หญิงสาวหยิบโทรศัพท์เห็นเป็นเบอร์คุณพิชัยแล้วกดรับ
"หวัดดีค่ะ...."
"เออ....เมื่อกี้คุณเจนวางสายเร็วจัง ผมยังไม่ได้กล่าวลาคุณเจนเลย.."
"โอ้ยยยย....ก็คุยกันจบแล้ว...เจนก็วางสิค่ะ...เอางั้นก็กล่าวลาได้เลยค่ะ..."
"ครับๆ .... ผมลานะครับ....คุณเจน..."
"ค้า....หวัดดีค่ะ...." หญิงสาวตอบกำลังจะวางสาว
"เดียวๆครับคุณเจน...."
"ว่าไงคะ...."
"..คือ...พรุ่งนี้..ผมขอโทรมาขอโทษคุณเจนอีกได้ไหมครับ..." หญิงสาวกลั้นหัวเราะ
"..ถ้าจะโทร ก็ขอเป็นช่วงค่ำนะคะ ...อย่าโทรมาเวลาเจนทำงาน....."
"ครับได้ครับ....ผมลาแค่นี้นะครับ...ขอบคุณครับ...."
"ค่ะ...หวัดดี...."  ถ้าศิราภรณ์ ไม่รีบวางสายเกินไปคงได้ยินเสียงจุ๊บโทรศัพท์ดังเบาๆจากคู่สนทนาอีกทาง
..............................................
   ครูทศค่อยๆถอนท่อนควยออกจากปากบิว เพราะกลัวแตกคาปากเด็กสาวเสียก่อน แล้วอุ้มเด็กสาววางลงที่โซฟารับแขก........

.....จะรีบมาต่อให้เร็วที่สุดครับ.....   ขอบคุณทุกแรงใจครับ ขอให้เจริญๆ

น้องเจนนี่ลูกครูทศหรือเปล่าหนอ พ่อน้องบิวก็ไวไฟเหมือนกัน


..✿...❤....💙 ..... 💗 ...... 💛... 💛 ....💚 .....💛 ... ✿...❤.... 💙 .....💜 .... 💗 ... 💚 ...✿...

ใครจะอ่านผลงานทุกโพสต์ในห้องนี้ ถ้าทำตามกติกา-เงื่อนไขนี้ไม่ได้ แล้วรีพลายมักง่ายผ่านไปที หรือ รีพลาย ขอบคุณครับ,ขอบคุณ,
ขอบคุณค่ะ,ติดตามครับ,สนุกมากครับ,ติดตามต่อ. อะไรประมาณนี้ จะแบนเลยนะ ขอบคุณมากๆครับ ก็ไม่ต้อง thank,
thank you,thx ขี้หมาหลายแหล เหล่านี้ก็อย่าให้เห็น จัดรูดแบนไปยาวๆถ้าเจอ นี่เป็นข้อตกลงไว่ก่อนอ่านระหว่างเจ้าของงาน กับสมาชิก
ถ้า รีพลายผิดเงื่อนไขมาหรือ โชว์พาล์วอยู่มานาน โชว์เก๋า โชว์สด โชว์เกรียน ทำมึนลองมาจะแบนเลย เพื่อสมาชิกอีกส่วนที่พร้อมทำตามกติกา
เพราะไม่เช่นนั้น รีพลายคุณอาจทำให้ สมาชิกที่ปฏิบัติตามพลอยอดอ่านไปด้วย ฉะนั้นไม่แน่ใจ อย่าพิมพ์เอามักง่ายมั่วๆ..
ถ้าคิดว่า กฏนี้มันยากก็ไปหาที่อื่นเสพนะ อย่าเข้ามาใช้มาอ่านงานที่ห้องนี้ อ๋อ ใครโดน pm เตือนถ้ายังมึนจะแบนจาก 6 เดือนเป็น 1 ปี. .

กฎที่วางนี่ไม่ได้เขียนเอา ฮา เนอะ แบนจริงใครอยู่นานแล้วคงรู้จัก แว่น ดี..คิดว่า ฉัน
แบนจริงหรือเตือนเอาสนุกเล่นๆ..อย่าๆลอง เดี๋ยวจะเสียความรู้สึกด้วยรีพลายคุณเอง
ทำตามเงื่อนไข ยากอะไร หรือ จะโชว์เกรียน..เตือน,ขอร้อง,ขอความร่วมมือ
แล้วเมื่อไม่รักษาสิทธิ์-ประโยชน์คุณเอง ก็แบนไปใช้เวปอื่น. .

................................................*.:｡*ﾟ'ﾟ･.｡.:*ﾟ'ﾟ･.｡.:* *.:｡*ﾟ 'ﾟ･.｡. :* (◠‿◠: ✿)*..............................................

แม่น้องบิวงานเข้าซะแล้ว หาเรื่องเองแท้ๆ เปิดช่องให้พ่อน้องบิว มีโอกาสสอยสาวเจนล่ะ

ชลธิชาแม่น้องบิวเล่นพูดเหมือนดูถูกแบบนี้ คงมีสานกันต่อแน่ๆ ระหว่างคู่ของพิชัยกับเจนครับ

น้าวิทย์คงโดนพ่อพิชัยตัดหน้าน้องเจนแน่ ๆ ครับ เป็นกำลังใจให้ผู้แต่งนะครับ

เริ่มเห็นรางๆแล้วว่าโลกกลมยังไง แต่อ่านถึงตอนพ่อบิวโทรหาเจนก็เข้าใจแล้วว่าทำไมแม่บิวถึงมีอาการ ลายเสือจริงๆ พ่อบิวนี่ มิน่าน้องบิวไฟแรงเชียว ขอบคุณครับ

พ่อน้องบิวสงสัยจะอยากกินเจนเต็มแก่แล้วแน่เลย  งานนี้สงสัยจัดหนักในตอนหน้าแน่ น้องของบิวจะโดนครูทศจัดการไหมนะ รอลุ้น ขอบคุณครับ

ชลธิ มีเลข9ด้วยนะตอนที่กล่าวกับศิราภรณ์

พ่อก็ไวน่าดู มิน่าลูกสาวตามมาติด ๆ สงสารแต่คุณภรรยาจะทำไงดี

ชลธิ มีเลข9ด้วยนะตอนที่กล่าวกับศิราภรณ์

ขอบคุณมากๆครับ แก้ไขแล้วครับ

สงสัยว่าเรื่องนี้คงจะพันกันไปพันกันมาจนยุ่งแน่ๆ เลย

ชอบและติดตามอ่านทุกตอนเลยครับ
เขียนได้กระชับได้อารมณ์ อ่านแล้วของก็ขึ้นตามไปด้วย
ขอบคุณมากๆครับ

ถ้าน้องเจนเสร็จพ่อน้องบิว
แล้วแม่น้องบิวละ แล้วน้องมิวละ
พัวพัน พันพัวโลกกลมจริงๆครับ
ลุ้นต่ออย่างใจระทึก ขอบคุณผู้แต่ง
เดาทางไม่ถูกจริงๆ

แม่น้องงานกำลังจะเข้าสินะ  บิวก็แลดูจะมันซะเหลือเกิน

สาวเจน จะเกี่ยวพันกับใครนะ
ถึงได้บอกว่าโลกมันกลม