กว่าจะกลับจากร้านอาหารมาถึงออฟฟิตก็บ่ายโมงกว่า น้องๆ แยกย้ายกันไปนั่งที่โต๊ะทำงาน ผมเองก็กลับเข้าไปในห้องทำงานแล้วก็เจอว่า ไอ้บิ๊กนั่งอยู่ที่เก้าอี้ผมเอาเท้าวางฟาดขึ้นมาบนโต๊ะ

"ไงว่ะ ฝ่ายนี้สบายดีนี้หว่างานเข้าบ่ายโมงกลับกับมาบ่ายสอง" บิ๊ก
"กูเลี้ยงข้าวน้องและก็ถือเป็นการประชุมฝ่ายย่อยๆ ด้วย" เวลาจริงเพิ่งจะบ่ายโมงกว่า
"แหมมึงนี่สบายจริงๆ นะ ทั้งฝ่ายมีแต่สาวสวยๆ แถมนี่คงแดกไว้เยอะซิ ถึงมีเงินเลี้ยงกับบ่อยๆ" บิ๊ก
"ถ้ามึงจะบอกว่ากูทุจริตมึงก็เอาหลักฐานมา ถ้าไม่มีมึงก็กลับฝ่ายมึงไป" ผมเริ่มโมโห
"เออ ไงมึงก็ไม่รอดหรอก เดี๋ยวมึงเอาเอกสารการซื้อสินค้าย้อนหลัง 5 ปี เอ้ย 6 ปีเลยดีกว่า เอามาส่งให้กูตรวจด้วย" บิ๊ก
"ไม่ยากหรอกเอกสารย้อนหลัง 6 ปี แต่มึงก็ไปทำหนังสือและให้กรรมเซนต์ตามระเบียบบริษัทก็แล้วกัน กูไม่รับคำขอปากเปล่า"
"เออมึงเก่งไปเหอะเดี๋ยวกูก็เขี่ยมึงได้เหมือนกับที่เคยเขี่ยมึงที่บริษัทเก่าแหละ อ้อมึงเคยเป็นแฟนมิ้นใช่ไหม กูบอกให้นะอย่างมึงเจียมตัวไว้ดีกว่า เป็นแค่หมาวัดอย่าคิดเงยหน้ามองเครื่องบินดีกว่าหวะ" บิ๊ก
"เออใช่กูเคยเป็นผัวมิ้น กูเองก็ต้องขอบใจมากที่มึงช่วยรับเศษเดนต่อจากกู"

ไอ้บิ๊กลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำท่าจะต่อยผม แต่แคทเปิดประตูเข้ามาซะก่อน

"พี่บีคุณมิ้นมาค่ะ" แคท
"อ้าว เจ้าของมึงมาหาแล้วไม่รีบกระดิกหางไปหาเดี๋ยวซวยไม่รู้นะโว้ย"
"ไอ้สัด ฝากไว้ก่อนเถอะมึง ยังไงมึงก็ไม่รอดแน่" บิ๊ก
ไอ้บิ๊กรีบออกไปรับหน้ามิ้น
"พี่บีไอ้นั่นมันมาอยู่ในห้องตอนไหนอะ แคทนั่งอยู่ไม่เห็นมันเลย" แคท
"มันมานั่งรอพี่ก่อนเราจะกลับกันเข้ามา"
"เลวจริงๆ ไอ้นี่ไม่มีมารยาติ ห้องคนอื่นยังเข้ามานั่งทั้งๆ เจ้าของเค้าไม่อยู่" แคท
"เออ เดี๋ยวแกไปบอกคนอื่นๆ นะว่าต่อไปเวลาพักหรือกลับบ้านให้ล๊อคโต๊ะล๊อคตู้เอกสารด้วย อ้อแล้วก็หากุญแจห้องนี้ให้พี่ด้วย สงสัยพี่ต้องล๊อคห้องแล้วเหมือนกัน"
"ได้พี่ หนูรีบไปบอกก่อนเดี๋ยวไอ้เวนนั้นมันจะไปรื้อโต๊ะใครอีก" แคท

แคทออกจากห้องไป ผมนั่งทำงานต่อไม่อยากออกไปเจอมิ้นกับไอ้บิ๊ก ผมมานั่งนึกๆ ดู มิ้นเองอ่อยผมหลายทีแล้วเหมือนกันหรือผมจะจัดการเธอแล้วใช้เธอเชดหัวไอ้บิ๊กออกจากบริษัทดี ผมนั่งทำงานจนบ่ายสามกว่า แคทก็เข้ามาในห้องโดยไม่เคาะประตูอีกแล้ว

"อะไรอีกหละเดี๋ยวนี้ไม่เคยเคาะประตูเลยนะมึง"
"พี่บี ออกมาเร็ว ไอ้บ้านั้นมันไปเกาะแกะแนนอยู่" แคท
"อ้าว เออ แม่งเอย วันๆ แม่งคิดแต่จะตรวจสอบภายในสาวออฟฟิตกูหรือไงวะเนี่ย"
"มาเร็วเหอะ มันเรียกแนนไปที่ห้องประชุมสองต่อสองแล้ว" แคท

ผมรีบออกจากห้องเดินตามแคทไปที่ทางเดินไปห้องประชุมเล็กในชั้นผม ประตูเปิดอยู่ ผมได้ยินเสียงแนนดังออกมา

"นี่แนนเป็นนักศึกษานะไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว เอามือออกไป" แนนเสียงดัง
"อะไรของมึงทำเล่นตัวเดี๋ยวก็ไม่ผ่านฝึกงานหรอ มึงรู้ไหมกูเป็นใคร" บิ๊ก

ผมได้ยินเสียงดังเพียะ ผมคิดว่าไอ้บิ๊กมึงตบแนนกูเอามึงตายแน่วันนี้ ผมเปิดประตูเข้าไป เห็นไปไอ้บิ๊กกำลังเงื้อมือจะตบหน้าแนน ผมเข้าไปจับมือมันไว้ กะว่าถ้ามันหันมาผมจะสวนหมัดใส่หน้ามันให้หงายเลย

"เป็นอะไรหรือเปล่าแนน" แคทเข้าไปหาแนน
"มันจะเป็นอะไรหละอยู่ๆ ก็มาตบหน้ากูพรุ่งนี้มึงไม่ต้องมาแล้วนะ กูให้มึงตก" บิ๊ก

ผมปล่อยมือไอ้บิ๊ก
"ไม่เป็นไรใช่ไหมแนน ต่อไปถ้าคนนอกฝ่ายเรียกให้ไปหาหรือว่าใช้งานเรา มาบอกพี่ก่อนพี่เป็นคนรับผิดชอบเราคนอื่นไม่มีสิทธิ"
"ทำไมกูจะไม่มีสิทธิ กูจะให้มันตก มันก็ต้องตก" บิ๊ก
ผมฟิวส์ขาดผึงคว้าคอเสื้อไอ้บิ๊กดึงมันขึ้นมาหาผม
"มึงมีสิทธิ มึงก็ไปเอาสิทธิมึงมาให้กูดู แต่บอกเลยนะว่าครั้งนี้กูคงไม่ปล่อยมึงให้ลอยนวลไปเหมือนครั้งที่แล้ว ถ้ามึงกล้ามึงก็เตรียมแก้ตัวกับเมียมึงให้ดีแล้วกัน"
"อย่าเอามิ้นมาขู่กูเลย คนอย่างกูไม่มีมิ้นกูก็ใหญ่เองได้" บิ๊กปากดีแต่หน้าเริ่มซีด

บิ๊กแกะมือผมแล้วรีบออกจากห้องประชุม

"เป็นไงบ้างเรามันทำอะไรหรือเปล่า"
"แค่จับแขนค่ะ มันบอกว่าให้ไปฝึกงานฝ่ายมันแล้วจะให้คะแนนดีๆ แต่แนนบอกไม่ไปมันก็จับแขนแนน พยายามจะจูบแนน แนนเลยตบมัน" แนน
"อืมต่อไปมันเรียกไม่ต้องไปนะถ้ามันมาโวยวายมาหาพี่เลย บอกพิสต้าด้วย"
"ค่ะพี่บี" แนน
"มันเลวจริงๆ เนอะพี่บีดูซิ กร่างอยู่ทุกวันนี้เพราะคุณมิ้นแท้ๆ มันยังบอกว่าไม่ต้องพึงคุณมิ้นก็ได้" แคท
"ช่างมันเหอะ เรากลับไปทำงานกันดีกว่า แนนอยากกลับบ้านก่อนไหม"
"ไม่ค่ะแนนไม่เป็นไร" แนน

เราสามคนกลับไปทำงานกันต่อ ผมทำงานไปซักโทรศัพท์มือถือผมก็ดังขึ้นเจนโทรมานั่นเอง

"เป็นไงบ้างเจน เรื่องมหาลัยเรียบร้อยหรือยัง"
"เรียบร้อยแล้วค่ะ เจนโทรมาจะบอกว่าเจนคงอยู่กรุงเทพฯ ต่ออีกซักพักนะค่ะ" เจน
"หรอดีซิพี่ยังไม่หายคิดถึงเจนเลย แล้วทำไมถึงอยู่ต่อหละ"
"ก็แฟนพี่แจนซิ เค้าเลื่อนไฟลท์ค่ะ พี่แจนเค้าเหงาเลยให้เจนอยู่เป็นเพื่อนต่ออีก" เจน
"ดีแล้วหละพี่จะได้เจอเจนได้อีกหลายๆ ครั้ง นี่กลับไปแล้วพี่คงไม่ได้เจอเจนอีกหลายปีแน่ๆ เลย"
"แหมเจนก็แย่ซิเจอพี่บีบ่อยๆ เดี๋ยวเจนอดใจไม่ได้ ไม่กลับไปเรียนกันพอดี" เจน
"แล้วนี่ว่างบ้างหรือยังหละ บอกจะโทรมาพี่ก็รอทุกวันเลย"
"พี่แจนซิค่ะตัวติดกับเจนเลย ไม่ยอมห่างเจนเลย เจนจะไปไหนก็ไปด้วยหมดเลยอะ ไม่รู้ว่าเค้าเหงาหรือเค้ากลัวเจนเจอพี่แน่นะ" เจน
"งั้นพี่โทรไปขอพี่แจน ว่าจะพาเจนไปทานข้าวเย็นดีไหม"
"ไม่รู้ซิค่ะแต่เจนคิดว่าพี่แจนต้องขอไปด้วยแน่นๆ เลย" เจน
"งั้นหรอ แล้วเจนจะว่างเมื่อไหร่หละครับ พี่คิดถึงจะแย่แล้ว"
"แหมอย่าปากหวานเลยค่ะ นอนกอดคนอื่นอยู่ทุกวันมีหรอจะคิดถึงเจน" เจน
"พี่คิดถึงเจนตลอดเวลานะ ไม่ว่าเวลากินเวลานอน"
"ค่ะ อืมอีกสองสามวันแล้วกันนะค่ะเจนจะหาทางออกมาหาพี่ แค่นี้ก่อนนะค่ะพี่แจนมาแล้วคิดถึงค่ะ" เจน
"ครับพี่ก็คิดถึงเจนนะ บายครับ"

ได้คุยกับเจนผมค่อยสบายใจขึ้นหน่อย ผมนั่งทำงานต่อจนห้าโมงแล้วเก็บของเตรียมกลับบ้าน พอออกมาจากห้องก็เห็นแนนกับพิสต้านั่งรออยู่

"อ้าว วันนี้พิสต้าไม่มีนัดหรอ"
"ไม่มีค่ะ วันนี้แนนชวนพิสต้าไปค้างด้วย กลัวเดี๋ยวมีคนมายุ่ง" พิสต้า
"อืม งั้นไปกันเถอะ"

ผมเดินนำ แนนกับพิสต้าไปที่ลิฟท์ ระหว่างทางไปที่รถ ผมก็เห็นว่าไอ้บิ๊กแอบเดินตามมาดู แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ ผมเดินไปจนถึงทางออกที่จะไปที่จอดรถก็เห็นหงส์ยืนอยู่

"อ้าวหงส์มารอใครเนี่ย"
"ก็รอแนนซิ แนนบอกให้มารอเองแหละ" แนน
"ค่ะแนนชวนหงส์ไปค้างด้วย" หงส์
"ดีจังไปกันเยอะๆ สนุกดี" พิสต้า
"อืมงั้นไปกันเถอะ"

ผมเข้าใจนะว่าแนนอยากปกป้องพิสต้า ปกป้องหงส์ แต่เล่นไม่บอกกันก่อนเลยน่าตีจริงๆ เกิดก้อยอยากมาอีกคน จะเป็นไงหละเนี่ย ผมพาพวกสาวๆ ขึ้นรถแล้วขับออกจากบริษัท

"ไงตัวเล็ก วันนี้ตกใจหรอพาคนไปนอนด้วยสองคนเลยนะ" ผมแซวแนน
"ใครบอกหละ แนนคิดถึงพี่หงส์หรอก ส่วนพิสต้าหนะเค้ามาเพราะคิดถึงพี่บีต่างหาก" แนน
"อ้อที่แท้ตัวเล็กก็คิดถึงหลินปิงนี่เอง"
"ว้ายพี่บีอย่าเรียกแบบนี้ซิหงส์อาย" หงส์
"หลินปิงหรอน่ารักจัง มากอดหน่อยซิ" แนน
"ว้ายแนนอายรถข้างๆ เค้าค่ะ" หงส์
"แหมพี่บี ใครสวยนี่แฟนพี่หมดเลยนะค่ะ" พิสต้า
"ไม่หลอกพิสต้า อย่างพิสต้ายังไปเป็นแฟนคนอื่นเลย"

แนนกับหงส์นัวเนียกันแล้วไม่สนใจที่ผมคุยกับพิสต้า

"แหมก็พิสต้าไม่อยากไปแย่งแนนนี่ค่ะ แต่แนนก็บอกนะว่ามาห้องพี่ครั้งคราวได้แต่ห้ามจริงจัง" พิสต้า
"หรอ อืมตัวเล็กนี่ใจดีจังนะ"
"อืมวันนี้สามคนทำอาหารให้พี่ทานดีไหม ไหนๆ นานๆ มาค้างกันทีนึง"
"ค่ะ" หงส์
"หืม ปรกติบ่นว่าไม่อร่อย วันนี้นึกยังไงมาอยากให้ทำให้กิน" แนน
"ก็หงส์เค้าจะได้สอนให้เราทำอาหารเก่งขึ้นพี่จะได้ไม่ต้องต้มมาม่ากิน"
"เชอะ ไม่เอาหรอกไม่อร่อยก็ไม่ต้องกิน" แนน

หงส์กับพิสต้าหัวเราะผมกับแนน ปรกติต่อหน้าคนอื่นผมกับแนนมักจะเหมือนชอบทะเลาะกันแต่จริงๆ แนนรักผมไม่แพ้คนอื่นๆ เลย

ผมแวะห้างให้สาวๆ ซื้อของใช้และอาหารที่จะเอาไปทำทานกัน เสร็จแล้วก็ตรงกลับคอนโดผม ถึงคอนโดผมก็ปล่อยให้สาวๆ ไปทำอาหารกันส่วนผมก็อาบน้ำเสร็จแล้วก็ออกมาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปนั่งดู TV รอ อาหารเสร็จ

พวกสาวๆ ทำอาหารเสร็จก็เข้าไปอาบน้ำกันแล้วก็มาเรียกผมให้ไปทานข้าว แนนเอาเบียร์กระป๋องมาเปิดด้วย

"รู้ใจพี่จังกำลังอยากกินอยู่เลย"
"ใช่ที่ไหนหละนี่ของแนนกับพี่หงส์" แนน
"อ้าว แล้วไม่มีให้พี่บ้างหรอ"
"ก็ไปหยิบมาเองซิ" แนน
"แล้วหงส์กินเป็นหรอเดี๋ยวก็เมาหรอก"
"ไม่เป็นค่ะ" หงส์
"แนนให้กินก็กินเถอะ นิดเดียวเองจะได้หลับสบายนะ" แนน
"อะไรกันสองคนนี้"
"ยุ่งอะ กินข้าวเถอะ" แนน

เราสี่คนทานข้าวกันจนเสร็จ หงส์กินเบียร์เข้าไปแค่ไม่กี่จิบแต่ก็หน้าแดงเหมือนคนเมามาก พอล้างจานเสร็จ แนนก็พาหงส์เข้าห้องผมจะตามไปแนนห้ามผมบอกว่าให้รออีกซัก 1 ชม.ค่อยตามเข้าไป เธออยากทำรักกับหงส์สองต่อสองก่อน ผมเลยมานั่งดู TV รอ พิสต้าเองก็มานั่งดูเป็นพื่อนผม

"เป็นไงบ้างไม่ได้คุยกันนานเลยนะเรา"
"ก็สบายดีค่ะพี่บี คิดถึงจังไม่ได้มาห้องพี่บีนานแล้วเหมือนกันนะ" พิสต้า
"ก็เรามีแฟนแล้วนี่ แล้วมาแบบนี้แฟนไม่ว่าหรอ"
"ไม่หรอกค่ะ พิสต้าบอกว่ามานอนกับแนน" พิสต้า
"อืม"
"พี่บีค่ะ พิสต้าคิดถึงพี่จัง" พิสต้าซบอกผม

ผมลูบหัวพิสต้าอย่างเอ็นดู ใจก็คิดว่าน้องเค้ามีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วอย่าไปทำอะไรเค้าจะดีกว่า แต่พิสต้านี่ซิ พอผมลูบหัวเธอ เธอดันมาจับที่เป้ากางเกงนอนแล้วแล้วพยายามรูดมัน

"อืมซนแล้วนะเรา มีแฟนแล้วนะทำแบบนี้ไม่ดีหรอก"
"ก็พิสต้าคิดถึงพี่นี่ แนนก็ให้แล้วด้วยพี่จะกลัวอะไรหละ" พิสต้า
"พี่ไม่ได้กลัวนะ  แต่ว่าไม่อยากทำคนมีแฟนแล้ว"
"พี่ไม่ทำ พิสต้าทำให้แล้วกันนะ" พิสต้าแก้กางเกงนผมแล้วก้มลงไปงับควยผมเข้าปาก


ผมเสียวจนตัวเกร็งควยแข็งขึ้นเป็นท่อน พิสต้าทั้งอมทั้งถอกมันเล่นจนผมน้ำแทบแตก พิสต้าหยุดอมให้ผมแล้วกระซิบบอกผมว่าไปทำกันต่อในห้องน้ำ พิสต้าลุกขึ้นแล้วปลดเสื้อนอนลงที่พื้นโชว์หน้าอกกลมขาวหัวนมสีชมพูเข้ม จากนั้นเธอก็จับที่ขอบกางเกงนในแล้วรูดมันออก เผยให้เห็นโคกอูม แล้วพิสต้าก็หันหลังเดินบิดก้นไปที่ห้องน้ำ ผมเองก็มีอารมณ์แล้วเลยเดินตามเธอไป พอเข้าไปในห้องน้ำพิสต้าก็เข้ามาถอดเสื้อกับกางเกงผมออก เรายืนกอดกัน ผมก้มลงไปประกบปากจูบกับพิสต้า พิสต้ารีบแลกลิ้นตอบพร้อมทั้งจับควยผมรูดต่อ ผมเองก็ขย้ำก้นเธอไปด้วย พิสต้าคราง อืม อืม ในลำคอ ผมขย้ำก้นพิสต้าแรงขึ้นจนเธอต้องเขย่งตัวตามความเสียว พิสต้าผละปากจากผมแล้วดึงแขนผมลงไปในอ่างน้ำที่เธอเปิดทิ้งไว้ก่อนผมจำตามเข้าไป

เราสองคนลงไปในอ่างหันหน้าเข้าหากัน พิสต้าขยับขาขึ้นมานั่งทับตักผม เราเริ่มจูบกันอีกครั้ง คราวนี้เราเหมือนกำลังกัดกัน คืองับริมฝีปากกัน แล้วก็ปล่อยแล้วก็งับกันใหม่ เบื้องล่างก็เริ่มขยับสีกัน อารมณ์เราเริ่มร้อนขึ้นเรากอดกันแน่นขึ้น ผมเริ่มเปลี่ยนไปจูบตามลำคอพิสต้าแทน พิสต้าเองก็เอามือไปรูดควยผม ผมจูบไปทั่วลำคอพิสต้า พิสต้าแหง่นหน้าร้องครางแอ่นอก ผมเลยก้มไปดูดหน้าอกพิสต้า ผมดูดไปทั่วทั้งเต้าทั้งสองคราง พิสต้าร้องครางเสียวซ่าน ผมลากลิ้นเลียไปทั่วแล้วก็ลากลิ้นต่ำลงมาที่หน้าท้องพิสต้า พิสต้าโน้มตัวไปด้านหลังแล้วแอ่นเอวขึ้นมาให้ผมเลีย ผมเลียไปก็กินน้ำเข้าไปด้วยเพราะเอวพิสต้าโผล่พ้นน้ำมาแค่นิดเดียว

พิสต้าร่อนเอวส่ายไปมาให้ผมเลียไปทั่วหน้าท้องเธอ ก่อนจะแอ่นส่วนล่างโผล่พ้นน้ำขึ้นมาบ้าง หีพิสต้าเปียกชุม ไม่รู้ว่าเพราะน้ำรักหรือเพราะน้ำในอ่างกันแน่ ผมก้มลงไปลากลิ้นหนักๆ ไปที่รอยแยกสาวของพิสต้าหลายที พิสต้าร้อง อู้ยยย อู้ยยย ลั่นห้องน้ำ ผมลากลิ้นไปทั่วกลีบสีชมพูของพิสต้า พิสต้ากระดกเอวจนน้ำกระเพื่อม ผมใช้มือสองข้างแหวกแคมพิสต้าออกแล้วแหย่ลิ้นเข้าไปดุนรูฉี่เธอ พิสต้าร้องกรี๊ด แอ่นหีอัดหน้าผมแน่น

"โอ้วววว พี่บีขา อู้ยยย เสียวกว่าผัวหนูทำให้อีก แหย่ลึกๆ เลยค่ะพี่" พิสต้า

ผมทำตามที่พิสต้าขอร้อง ดุ้นลิ้นเข้าไปเลียรูฉี่เธอแรงหลายทีจนพิสต้าเกร็งร้องโอ้ยยยย ปล่อยน้ำรักออกมาเต็มหน้าผม พิสต้าแอ่นหีกระตุกหลายทีก่อนจะหมดแรงนอนลงในอ่าง พิสต้าพักจนหายเหนื่อยแล้วก็ผลักผมให้ไปนอนพิงขอบอ่างเสร็จแล้วก็ดันเอวให้ควยผมโผล่พ้นน้ำ พิสต้ารูดมันสองสามครั้งก่อนจะอมมันเข้าไปในปากจนมิดด้ามแล้วเริ่มใช้ปากรูดควยให้ผม พิสต้าผงกหัวครางอืมอืมอืมตลอดเวลา ผมเองก็เสียวจนครางออกมาเหมือนกัน พิสต้าอมจนควยผมแข็งเต็มทีแล้วเธอก็ปล่อยควยผมออกจากปาก พิสต้าถอยออกห่างจากตัวผม ผมรีบตามมาประกบตัวเธอแล้วจับเอวเธอยกขึ้นพิสต้ากอดคอผม ผมค่อยๆ กดเอวพิสต้าให้ควยผมมุดเข้าไปในหีเธอ พิสต้าร้องสูดปากร้องซีดด้วยความเสียว ผมเองก็เสียวหัวควยมากเพราะเย็ดในน้ำมันจะฝืด ผมกดควยเข้าไปจนสุดแล้วเริ่มกระเด้งเอว พิสต้าเองก็ขยับเอวตอบ เธอร้องครางลั่นห้องน้ำ

"โอ้ววว โอ้ววว อ้า อู้ยยยย โอ้วววว เสียวจังค่ะ โอ้ยยยย" พิสต้าร้องไปสะบัดหัวไปมา

ผมเองก็เสียวมากเพราะน้ำรักพิสต้าแทบจะโดนน้ำในอ่างชะออกไปหมด ควยผมเสียดสีกับหีพิสต้าตรงๆ เนี้อสีเนื้อแบบไม่มีน้ำหล่อลื่น ยิ่งเสียวผมก็ยิ่งกระเด้งควยใส่พิสต้าจนน้ำในอ่างกระเพื่อม พิสต้าเองก็เอามือยันขอบอ่างแล้วพยายามกดหีสวนควยผม เราบดเบื้องล่างกันจนน้ำกระเซ็นออกนอกอ่าง ผมกัดฟันเด้งเอวเร็วจี๋ พิสต้าจับขอบอ่างแน่นก่อนจะร้องกรี๊ดแอ่นตัวหีขมิบ ผมเองก็เร่งตามเธอแล้วก็ต้องเกร็งตัวตามปล่อยน้ำกามอัดเข้าหีเธอ พิสต้าร้องซีดอีกครั้งก่อนจะหมดแรง

เราทำความสะอาดให้กันและกันก่อนจะกลับออกมาจากห้องน้ำ พิสต้ามาหยิบชุดนอนใส่ แล้วกำลังจะใส่กางเกงนใน

"ไม่ต้องหรอก คืนนี้คงไม่ได้ใส่แล้วหละ เข้าไปเดี๋ยวพิสต้าก็ต้องโดนแนนทำโทษแน่ๆ ที่มายุ่งกับแฟนเค้า"
"อู้ยยย พิสต้าเจ็บตรงนั้นจังพี่บี" พิสต้า
"งั้นมาให้พี่ดูซิเจ็บมากไหม" ผมจับไปที่แคมพิสต้า
"โอ้ยยย อย่าดีกว่าค่ะให้พี่ดูมีหวังพิสต้า เจ็บกว่าเดิมแน่ๆ" พิสต้า

ผมช่วยพิสต้าไปแอบดูแนน ดูว่าเธอหายคิดถึงหงส์หรือยังเราจะได้เข้าห้องไปนอน ผมค่อยๆ แง้มประตู ไฟในห้องเปิดอยู่ ผมเห็นแนนกำลังขยับเอวส่งควยปลอมเข้าไปในหีหงส์ หงส์เองหน้าแดงตาลอยคงเพราะเบียร์ที่กินเข้าไป แต่หงส์ก็ร้องครางอย่างมีความสุข ผมกับพิสต้าแอบดูแนนกับหงส์แล้วก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาอีก ผมลูบไปที่สะโพกพิสต้า

"อู้ยยย พิสต้ายังเจ็บอยู่เลยค่ะพี่บี" พิสต้า
"แล้วพิสต้าไม่อยากหรอ"
"อยาก แต่มันก็เจ็บ อู้ยยย น้ำไหลแล้วแสบเลยอะพี่" พิสต้า
ผมลูบไปตามง่ามก้นพิสต้าแล้วไปหยุดที่รูก้นเธอ จากนั้นก็เอานิ้นกลางกระตุ้นมันเบาๆ
"อู้ยยย อู้ยยย" พิสต้าร้องเสียว
"งั้นรูนี้คงไม่เจ็บใช่ไหมจ๊ะ"
"อู้ยย แหมพี่บี อู้ยย จะเอาทั้งสองรูเลยหรอ" พิสต้า
"ก็ของพี่มันคิดถึงรูนี้พิสต้าด้วยนี่" ผมแหย่นิ้วเข้าไปจนสุด

พิสต้าสะดุ้งตัวหันมาจูบปากผม ผมค่อยๆ ชักนิ้วเข้าออกก้นเธอ พิสต้าบิดก้นไปมาไม่เป็นจังหวะครางอู้อี้รูก้นขมิบบีบรัดนิ้วผมแทบขยับได้ มันทำให้ควยผมตั้งเด่ขึ้นมาเหมือนอยากจะลองเข้าไปในรูก้นพิสต้าแทนนิ้วผมบ้าง พิสต้าหันกลับมาหาผมแล้วกอดผมแน่น ผมยังคงแหย่นิ้วเล่นก้นเธอต่อ พิสต้าเสียวจนต้องยกขามาเกี่ยวที่เอวผม ผมอุ้มเธอขึ้นแล้วดันเธอไปพิงที่พนังห้อง ผมดึงนิ้วออกจากรูก้นพิสต้า แล้วจับควยไปจ่อแทน พิสต้าส่ายรูก้นถูกับปลายควยผม ผมค่อยๆ ดันมันเข้าไป พิสต้าทำหน้าเหยเก่ พยายามตีแขนผมให้หยุดผมเลยประกอบปากเธอแน่นแล้วดันควยเข้าไปทีเดียวมิดด้าม พิสต้าทำตาเหลือกน้ำตาไหลออกมาก ผมแช่ควยไว้แล้วควานลิ้นในปากเธออย่างหื่นกระหาย พิสต้าควานลิ้นตอบไม่นานก็มีน้ำรักไหลออกมาเลอะที่โหนกควยผม ผมเลยเริ่มขยับเอวน้ำรักเธอไหลมาชโลมควยผมทำให้เย็ดได้ลื่นขึ้น ผมเริ่มกระเดาเอวใส่ก้นพิสต้า พิสต้าทำหน้าเหมือนตกใจแต่แล้วเธอก็เริ่มครางออกมาเบาๆ ผมเลยถอนปากออกให้พิสต้าได้ร้องคราง ผมอัดควยใส่พิสต้าเป็นจังหวะเสียงผมกระเทกควยใส่เธอทำให้ก้นเธอไปกระทบผนังด้านหลังดัง ปึก ปึก ปึก

น้ำรักพิสต้าไหลไม่หยุด เธอคงเสียวมา พิสต้าก้มหน้าซุกไหล่ผม มือกับขาก็กอดรัดผมแน่น รูก้นพิสต้าเองก็บีบรัดควยผมหนักมากเธอขมิบรูก้นทุกครั้งที่ผมดันควยเข้าไป ผมตักตัวความสุขจากรูก้นพิสต้าด้วยท่านี้จนพอใจแล้วก็อุ้มเธอไปที่โซฟา จากนั้นก็เริ่มกระเด้าเอวต่อ ผมเย็ดเธอท่าเบสิกแต่ว่าเป็นรูก้นไม่ใช่รูหี พิสต้าพยายามถอยก้นหีควยผมแต่ก็ไปติดพนักวางแขน ผมจับเอวพิสต้าลอยขึ้นแล้วอัดควยเสยใส่รูก้น พิสต้าครางเสียงดังมือกำโซฟาแน่น

"โอ้ยยย ผัวจ้า เมียจะเสียวจะตายแล้ว โอ้ยยยย เบาๆ ค่ะ ผัวขา" พิสต้าร้องลั่นห้อง

ผมเย็ดเสยจนพิสต้าร้องกรี๊ดน้ำเงี่ยนทะลักออกมาเต็มโหนกควยผม ผมแช่ควยในรูก้นเธอบีบรัด พอรูก้นพิสต้าเริ่มคลายตัวผมก็จับเธอให้กลับตัวเป็นโก้งโค้งให้ผม แล้วผมก็เริ่มกระแทกควยใส่รูก้นเธอแรงๆ  อีกจนพิสต้าแหง่นหน้าร้องคราง ผมค่อยๆ เร่งกระแทกจนก้นพิสต้ากระเพื่อม หน้าอกกระเด็งไปมา พิสต้าร้องครางเหมือนจะขาดใจ ผมเลยต้องรีบสุดเพราะสงสารเธอ ผมเร่งกระแทกจนทนไม่ไหวเกร็งเอวอัดควยเข้ารูก้นพิสต้าจนมิดแล้วปล่อยน้ำกามเข้าไปเต็มสูบ พิสต้าร้องกรี๊ดลั่นก่อนจะหมดแรงพุบลงบนโซฟาแต่อยังแอ่นก้นเพราะควยผมยังอยู่ด้านใน ผมหลับตาด้วยความเหนื่อยควยผมค่อยหลุดออกมาจากรูก้นพิสต้าพร้อมน้ำกามที่ไหลตามออกมา ก้นพิสต้าอ้าเป็นรูโหว่ แบบนี้ถ้าไปเจอแฟนเค้าจะสงสัยไหมเนี่ย

ผมจับเอวพิสต้าให้นอนลงบนโซฟาตามปรกติ

"พิสต้ามีความสุขจังค่ะ" พิสต้า
"พี่ก็มีความสุขครับ"
"พิสต้าอิจฉาแนนจังเลยค่ะ อิจฉาที่พี่เลือกแนน แล้วพี่ก็รักแนนจนพิสต้าเข้ามาแซกไม่ได้" พิสต้า
"พิสต้าพูดแบบนี้พี่ก็แย่ซิ เอาพิสต้าแล้วไม่รับผิดชอบ"
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ก็พิสต้าชอบพี่ แล้วพิสต้าก็ไม่ชอบพูกมัดด้วยจำไม่ได้หรอค่ะ" พิสต้า
"ครับจำได้"
"ค่ะ เหนื่อยจัง พี่บีทำพิสต้าซะช้ำไปหมดแล้ว สงสัยพรุ่งนี้พิสต้าต้องมาค้างอีก ไม่งั้นแฟนจับได้แน่เลย อิอิ" พิสต้าหัวเราะ
"ก็มาซิแต่ว่ามาแล้วอาจจะยิ่งช้ำกว่าเดิมก็ได้นะ"
"หืม ไม่เอาแล้วแบบนี้ เดี๋ยวเข้าไปในห้องแนนต้องมาทำพิสต้าแน่นๆ เลย แนนอะชอบแอบพาพิสต้าไปขย้ำหน้าอกขย้ำก้นในห้องน้ำด้วย" พิสต้า
"อ้าวที่ไหนเนี่ยที่ทำงานหรอ"
"ค่ะพี่บี แนนเวลาหงุดหงิดชอบมาดึงแขนพิสต้าไปห้องน้ำแล้วขย้ำพิสต้าประจำเลย" พิสต้า
"แบบนี้พี่ต้องว่าแล้ว บอกแล้วว่าอย่าทำให้คนอื่นเจ็บ ดื่อจริงๆ เลย"
"อย่าว่าแนนเลยค่ะ พิสต้าเองก็ชอบนะ ดีอีกพิสต้าได้ระบายด้วย" พิสต้า
"หรองั้นไปในห้องนอนดีกว่า สงสัยเค้าคงหายคิดถึงกันแล้ว"
"ค่ะ" พิสต้า

เราสองคนลุกเดินหยิบเสื้อผ้าที่กระจายอยู่ทั่วห้องใส่แล้วเข้าไปในห้องนอน แนนทำหงส์เสร็จแล้ว เธอสองคนนอนกอดกันกลมบนที่นอน ผมกับพิสต้าเข้าไปในห้อง แนนรีบให้พิสต้ามานอนข้างๆ แล้วให้ผมนอนข้างๆ หงส์ หงส์ตาเยิ้มปากแดงแก้มแดง ท่าทางเหมือนยังมีอารมณ์อยู่ สรุปเราก็สลับคู่กัน ผมเอาหงส์ แนนเอาพิสต้า แต่น่าสงสารพิสต้าเพราะว่าเธอแสบหีแล้วแต่ไม่กล้าบอกแนน แนนเองก็ยัดควยปลอมใส่หีพิสต้าหลายยกกว่าจะหลับกันไปทั้งคู่ ผมเองก็เอาหงส์ไปหลายรอบก่อนจะนอนกอดกันแล้วหลับไป

ผมสะดุ้งตื่นมาตอนประมาณตี 5 กว่า หงส์นอนมองหน้าผมอยู่

"ตื่นแล้วหรือเรา"
"ค่ะพี่" หงส์
"หายกลัวแล้วนะ"
"หายแล้วค่ะ" หงส์ยิ้มหวาน
"แล้วนี่เป็นอะไรยิ้มหวานเชียว"
"หงส์มีความสุขหนะค่ะ ไม่คิดว่าจะได้มานอนกอดกับพี่แบบนี้อีก" หงส์
"เมื่อวานขอโทษนะที่กลับออกมาบ่อยให้หงส์นอนคนเดียว"
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ" หงส์
"น่ารักจังนะเรามาขอพี่หอมหน่อยสิหลินปิง"

หงส์แกล้งทำเป็นหนีผมแต่ก็ยอมให้ผมหอมเรานอนกอดกันหลับต่อจน 6 โมงกว่า แล้วแนนก็ปลุกเราให้ตื่นแต่งตัวไปทำงาน

เช้าวันนี้ผมไปออฟฟิตพร้อมกับสามสาว ขึ้นไปที่ออฟฟิตผมเห็นไอ้บิ๊กยังไม่มาทำงานผมค่อยสบายใจหน่อย เช้านี้คงไม่มีเรื่องอะไรให้ผมต้องปวดหัว ผมไขกุญแจห้องแล้วเข้าไปนั่งทำงาน

แคทเคาะประตูแล้วเดินเข้ามาหาผม

"แคทมีไร"
"พี่บีคุณมิ้นเชิญพี่ขึ้นไปหาค่ะ" แคท
"อืม ได้เดี๋ยวพี่ไป"
"ค่ะพี่" แคทเดินออกจากห้องไป

เฮอผัวมันไม่อยู่นึกว่าจะได้ทำงานสบายใจ นี่เมียมันมาเรียกอีกแล้ว ผมได้แค่คิดแล้วก็ต้องเดินออกจากห้องขึ้นไปหามิ้นที่ห้อง มิ้นเองก็ไม่ได้มีต่ำแหน่งอะไรใหญ่ในบริษัท แต่ด้วยความที่เป็นลูกสาวประธานเลยมีห้องทำงานส่วนตัว แล้วคนอื่นๆ ก็เกรงใจไม่กล้าออกความเห็นเรื่องนี้กันทุกคนเลยปล่อยเลยตามเลย

ไปถึงห้องมิ้นผมเคาะประตูและเปิดเข้าไป มิ้นนั่งไขว่ห้างโชว์เรียวขาขาวอยู่

"มาแล้วหรอค่ะ นั่งก่อนซิค่ะพี่บี" มิ้น
"มีอะไรครับเรียกพี่มาหาครับ" ผมนั่งลงที่เก้าอี้
"ก็ไม่มีอะไรพิเศษหรอกค่ะ คือวันนี้เที่ยงว่างไหมค่ะ" มิ้นเลิกไขว่ห้างแล้วโน้มตัวโชว์ร่องออกขาวนวลแทน
"ครับพี่ก็ไม่ได้มีธุระอะไรครับ"
"งั้นพี่ไปกินข้าวเป็นเพื่อนกันมิ้นหน่อยได้ไหมค่ะ" มิ้นส่งตาเยิ้ม
"แล้ววันนี้บิ๊กไม่มาหรอครับ มิ้นไม่ชวนบิ๊กไปทานหละ" ผมไม่อยากไป ถึงแม้จะเป็นคนที่เคยรักแต่ตอนนี้ผมไม่รู้สึกอะไรกับเธอแล้ว
"บิ๊กไม่มาหรอกค่ะเห็นบอกว่าไม่ค่อยสบาย พี่บีไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ" มิ้น

ดีจังทำงานสองวันมันก็หยุดแล้ว เฮอแต่ก็ช่างหัวมันเรื่องของมัน

"ว่าไงค่ะ ไม่ตอบงั้นมิ้นถือว่าตกลงนะ มิ้นจองร้านไว้แล้ว" มิ้น
"เออครับได้ซิ" ผมจำใจต้องรับ
"อืมนี่ก็ใกล้เที่ยงแล้วเราไปกันเลยดีกว่าค่ะ" มิ้น
"ครับ"

ผมลุกขึ้นเปิดประตูให้มิ้น เราเดินไปที่จอดรถมิ้นบอกให้ผมขับรถเธอไป ไปถึงร้านมิ้นก็จัดแจงทุกอย่างไม่ว่าจะให้ผมนั่งมุมไหน สั่งอาหารอะไรบ้างห้องทานอะไรก่อน ผมรู้สึกอึดอัดเหมือนกันที่เจอคนมาสั่งให้ทำโน้นทำนี่แบบนี้ มิ้นเปลี่ยนไปจริงๆ จากเด็กสาวที่น่ารัก กลายเป็นผู้หญิงที่วางอำนาจให้คนต้องทำตาม เธอคิดว่าทุกสิ่งที่เธอทำคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้วสำหรับคนอื่น

"ไม่เจอกันซะนานนะค่ะพี่บี ไม่เจอมิ้นนานไม่มีอะไรจะถามบ้างหรอ" มิ้น
"ก็ไม่มีนะครับ พี่ก็เห็นน้องมิ้นสบายดี ได้ปริญญาเอกอย่างที่ตั้งใจไว้พี่คิดว่าน้องมิ้นคงไม่มีเรื่องให้ต้องทุกข์ใจมั้งครับ"
"แหม มิ้นมีเรื่องทุกข์บ้างแหละค่ะ อย่างเช่น เลือกคนผิด แล้วก็ทำให้คนที่รักมิ้นต้องเสียใจ" มิ้น
"หรอครับ พี่ว่าน้องมิ้นก็มีแฟนทั้งหล่อจบเมืองนอก หน้าที่การงานก็ดี จะบอกว่าเลือกผิดได้ยังไง" ผมคิดในใจ ผมไม่เห็นจะเสียใจเลยดีใจซะอีกที่เราเลิกกันไปแล้ว
"อย่าพูดถึงเค้าเลยค่ะคนแบบนั้น มาพูดเรื่องพี่ดีกว่าค่ะ" มิ้น
"พี่ไม่มีอะไรสู้เค้าได้หรอกครับ จบแค่ปริญญาตรีมหาลัยไม่ดังอีก"
"แหมถ่อมตัวนะค่ะ มิ้นรู้แล้วว่าจริงๆ พี่ต่ำแหน่งอะไร ไม่ต้องอายหรอกค่ะ" มิ้น
"ไม่หรอกครับ พี่ก็แค่ลูกจ้างคนนึงเท่านั้นแหละครับ"
"เป็นกรรมการบริษัทนี่นะค่ะต่ำแหน่งเล็ก ใหญ่กว่าพ่อมิ้นอีก แบบนี้นะ เรามาคบกันอีก พี่เป็นกรรมการมิ้นเป็นลูกสาวประธานสมกันดีออก" มิ้น
"ก็แค่ตัวแทนนะครับ ไม่ใช่กรรมการจริงๆ หรอก ยังไงก็แค่ลูกจ้างแหละครับ"
"พี่นี่อย่ามาหลอกมิ้นเลย มิ้นรู้นะว่าที่บริษัทญี่ปุ่นมาร่วมทุนก็เพราะว่าเค้าเป็นเพื่อนพี่ แบบนี้คำพูดพี่ก็ต้องมีน้ำหนักในกลุ่มผู้ถือหุ้นอยู่แล้ว"

ผมเริ่มเบื่อ ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้ชอบคนที่เปลือกนอกจริงๆ ถ้าวันนึงซาโตชิถอนหุ้น เธอก็คงเขี่ยผมทิ้งเหมือนที่เคยทำอีกแน่ๆ ผมเลยตัดบท

"เรามาทานอาหารกันดีกว่าครับ เอาเรื่องงานมาคุยไปด้วยเดี๋ยวทานอาหารไม่อร่อยนะ"
"ค่ะ" มิ้น

มิ้นก็คุยเรื่องอาหารอันนี้ที่เคยทานที่อเมริกาอร่อยกว่านี้ต้องไปร้านที่นั่นที่นี่แล้วก็พูดเรื่องตอนเรียนเจอคนรวยแบบนั้นแบบนี้ มีเจ้าชายลูกพ่อค้าน้ำมันมาจีบ ผมฟังแล้วก็เซ็งๆ ผมอยากจะถามมิ้นเหมือนกันว่าคนดีๆ ขนาดนั้นมาจีบทำไมถึงได้กลับมาพร้อมกับไอ้บิ๊กที่ดูแล้วน่าจะกระจอกกว่าพวกที่เธอคุยถึงเยอะ

ทานอาหารเสร็จผมก็ชวนมิ้นกลับบริษัท มิ้นบอกว่ายังไม่อยากกลับบอกว่าไหนๆ ออกมาแล้วอยากให้ผมพาเธอไปเที่ยวหน่อย แต่เธอก็เรื่องมากจริงๆ จะไปแต่ห้างหรูๆ ดูเสื้อผ้าแพงๆ ผมเลยพาเธอไปเดินห้างหรูแห่งนึงแถวสยาม มิ้นเดินดูเสื้อผ้าเฉพาะที่ร้านแพงๆ หรูๆ แล้วก็พูดแต่เรื่องว่าตัวเองใส่เสื้อผ้าหรูแค่ไหนแพงแค่ไหน ผมเดินตามเธอเหมือนเป็นคนใช้เลย เธอเดินนำหน้าผมชี้โน้นชี้นี่ผมได้แต่เดินตามเธอต้อยๆ เสร็จแล้วมิ้นก็บอกว่าอยากดูหนัง ผมก็พาเธอขึ้นไปชั้นโรงหนังมิ้นเลือกหนังที่จะดูอยู่นานมากบอกว่าหนังไทยไม่ดูหนังฝรั่งก็ต้องเรื่องที่ดูไฮโซหน่อย ผมยืนเซ็งมองนาฬิกากลัวว่าจะกลับไปออฟฟิตเย็นเดี๋ยวแนนจะรอกลับห้อง ในที่สุดมิ้นก็เลือกหนังได้เธอเลือกที่นั่งสวีทแหละห่างจากคนอื่น เราเข้าไปดูหนังกันรอบๆ เราไม่มีใครนั่งเลยเพราะว่าราคาตั๋วแพงมาก เรานั่งดูหนังตัวอย่างกันซักพัก พอไฟปิดมิ้นก็ข้ามมานั่งตักผม

"น้องมิ้นแบบนี้ไม่ดีมั้งครับ เดี๋ยวคนอื่นเห็นนะ"
"ใครจะเห็นค่ะ รอบๆ ไม่เห็นมีใครเลย คนอื่นนั่งกันที่ธรรมดาหมดไม่เห็นเราหรอก" มิ้น

กลิ่นหอมๆ ของมิ้นบวกกับก้นนุ่มๆ ของเธอทำเอาผมเกือบเขวแต่พอนึกถึงเรื่องที่เธอเคยพูดกับผม ผมก็ตัดใจได้

"แต่มันก็ไม่ดีนะครับ เดี๋ยวแฟนมิ้นก็เข้าใจพี่ผิดกันพอดี"
"อะไรค่ะเมื่อก่อนตอนเราคบกันพี่ก็ชอบให้มิ้นนั่งแบบนี้ไม่ใช่หรอ แล้วก็ไม่ต้องกลัวนะค่ะ เรากลับมาคบกันมิ้นก็ต้องช่วยพี่อยู่แล้ว กลับไปมิ้นจะบ่อให้ไล่เค้าออกเลยก็ยังได้" มิ้น
"พี่ว่าอย่าดีกว่าคับพี่แค่คนธรรมดาไม่มีอะไรที่มิ้นต้องการหรอก แล้วพี่ก็ไม่ใช่คนทะเยอทะยานแบบที่มิ้นชอบมิ้นคบกับคนที่เค้าทะเยอทะยานดีกว่านะ"
"อะไรค่ะทำถึงขนาดนี้พี่ยังปฏิเสธอีกหรอ พี่ก็รู้นะว่ามิ้นอยากได้อะไรก็ต้องได้ ถ้ามิ้นไม่ได้ใครก็อย่าหวังจะได้" มิ้นน้ำเสียงเหมือนโกรธ

มิ้นพูดจบก็เข้ามาประกอบปากจูบกับผม ผมเองก็เผลอใจจูบเธอตอบไปแต่ก็ผละปากออกไม่ปล่อยให้ลืมตัวไปมากกว่านี้

"ทำไมค่ะ พี่รังเกรียดมิ้น หรือว่าพี่มีคนอื่น ถ้าพี่มีคนอื่นก็ไปเลิกซะนะค่ะ ยังไงมิ้นก็ไม่ยอมแพ้แน่ๆ" มิ้น
ผมอยากตอบว่าทั้งรังเกรียดทั้งมีคนอื่นแต่ก็ไม่อยากพูดแบบนี้
"เราคงไปกันไมรอดหรอกครับ เหมือนกับที่มิ้นเคยพูดกับพี่นั่นแหละ คนอย่างพี่ไม่มีวันที่จะดีพอสำหรับมิ้นหรอกครับ"
"ตอนนี้พี่ก็ทำได้แล้วนี่ เราก็กลับมาคบกันเหมือนเดิมซิ เรื่องอื่นที่พี่ไม่สบายใจเดี๋ยวมิ้นจัดการให้" มิ้น

มิ้นเอามือมาลูปที่เป้าผมทำเอาผมสะดุ้งแล้วรีบลุกขึ้น

"พี่มีงานด่วนนะครับ พี่ขอตัวก่อน นี่กุญแจรถมิ้นนะครับ" ผมรีบให้กุญแจรถเธอ
"พี่บี พี่ทำแบบนี้เท่ากับดูถูกมิ้นนะ มิ้นบอกพี่ไว้เลยว่า มิ้นไม่ได้คนอื่นก็ต้องไม่ได้ แล้วถ้ามิ้นรู้ว่าใครเป็นแฟนพี่มิ้นก็ไม่เอาไว้แน่ๆ" มิ้นเสียงดังคนในโรงหนังหันมามองกัน
"พี่ว่ามิ้นน่าจะคบคนที่มิ้นเลือกดีกว่านะครับ พี่ขอตัวหละ"
"พี่บีพี่พามิ้นมาพี่ก็ต้องพามิ้นกลับ ไม่งั้นมิ้นจะไปหาว่าใครไปกับไอ้บิ๊กวันนั้นแล้วมิ้นจะไล่มันออก มิ้นรู้นะว่าพี่แก้ตัวให้ลูกน้อง" มิ้นเสียงลั่น
"งั้นลุกมาครับพี่จะพากลับบริษัท"

ผมคว้าแขนมิ้นแล้วดึงให้เธอลุกขึ้น ผมเดินดึงแขนเธอไปจนถึงที่รถแล้วรีบขับกลับไปที่บริษัท มิ้นไม่พูดอะไรตลอดทางจนถึงบริษัท ผมจอดรถแล้วเปิดประตูให้มิ้นลง

"พี่บีรู้ไหมมิ้นไม่เคยเจอใครที่บังคับมิ้นให้ทำตามเหมือนพี่ มีแต่คนที่เค้าต้องทำตามมิ้น มิ้นไม่ยอมเลิกตัดใจง่ายๆ แน่ พี่เตรียมใจไว้เถอะ มิ้นต้องทำให้พี่ยอมคบมิ้นให้ได้ไม่ว่าจะวิธีไหน" มิ้นพูดจบแล้วก็เดินสะบัดหน้าจากไป

ผมกลับขึ้นไปทำงานต่อ แคทเห็นผมเดินกลับมาก็พูดแซว

"เป็นไงพี่ถ่านไฟเก่าครุกรุ่นหรือเปล่า หายไปทั้งหลายชั่วโมงเลย" แคท
"ครุหวะ แต่เป็นไฟแค้นนะ สงสัยจะไม่ได้อยู่แบบเป็นสุขกันอีกนาน"
แคทหัวเราะ
"เรียกแนนให้พี่หน่อยซิ"
"แหมกลับมาก็เรียกแฟนเลยนะ" แคท
"ไอ้บ้า เดี๋ยวก็เป็นเรื่องหรอก ว่าแต่มือถือไปเอาจากระเป๋าหงส์มาหรือยัง"
"เอาแล้วซินี่ไง" แคท
"เออดีแล้วไปตามแนนมาได้แล้วพี่จะเข้าห้องแล้ว"
"ค่ะ"

ซักพักแนนก็มาหาผมที่ห้อง ผมถามเรื่องที่แนนชวนหงส์ไปค้างเมื่อวาน เป็นอย่างที่ผมคิดแนนรู้ว่าหงส์โดนอะไรมาเลยชวนไปค้างเพราะผมจะได้ปลอบเธอ

"น่ารักเหมือนกันนะเรา แบบนี้พี่รักตายเลย"
"แหม แต่เมื่อวานพี่ก็ปลอบพิสต้าจะเคลิ้มเลยนิ น่าโ

ลุ้น ๆ ถ่านไฟเก่าจะครุกไหมอะ

โดนหาเรื่อง ต้องเอาคืนเจ้าบิ๊ก

บิ๊กนี่น่าหมั่นใส้จัดเลย

ต้องระวังหน่อยนาอย่าชะล่า คนจ้อง กับคนระวังมันต่างกัน หุหุหุ หนุกๆๆๆๆ