หญิงสาวที่มีความทะเยอทะยานทั้งสอง นั่งรถมาถึงหน้าอาคารรัฐสภาเบอร์ลิน คนทั้งสองจ้องมองไปยังโดมกระจกที่งดงาม
อาคารหินหลังเก่าดูตระหง่าน เดเฟียร์น่านั้นมีดวงตาเป็นประกาย

     " เสียดายจังนะ ไม่ได้เอากล้องถ่ายรูปมา อยากเก็บความทรงจำดีๆ ใว้จัง " สาวตาสีทองพูดพลางหยิบไวโอลินขึ้นมาเล่นเพลง
เฟิ่งหวงทำท่ายิ้มเล็กน้อย พลางหันมาจ้องมอง
     "  อย่าเวอร์ให้มากดีกว่าเดเฟียร์น่า ท่านประมุขใช้ให้มาทำภารกิจคุ้มกันนะ ไม่ใช่มาเที่ยวยุโรปตามสบาย " ถึงจะพูดแบบนั้น แต่
กลับมีรอยยิ้มให้พลางส่งกล้องถ่ายรูปให้

     หญิงสาวกดชัตเตอร์ติดต่อกัน 4-5 ครั้ง ก่อนจะส่งกล้องคืนให้เฟิ่งหวงที่เช็คกล้องเล็กน้อยมีทั้งภาพกระโดดชู 2 นิ้ว ภาพถ่ายโดม
กระจากจากด้านล่าง ภาพที่กะระยะให้หัวโผล่ออกมาจากเสาของอาคารรัฐสภา

     " เดเฟียร์น่า เธอร่าเริงจริงๆนะ สดใสจนไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นสมาชิกสภามึด "
     " จ้าๆ คุณคนขึ้ระแวง จ้าๆ แต่ท่านประมุขชอบแบบชั้นละนะ " เดเฟียร์น่าพูดพลางวิ่งกระโดดเข้าไปในอาคารด้วยรอยยิ้ม ส่วน
เฟิ่งหวงเดินตามมา ด้วยสีหน้านิ่งปานเครื่องจักร หรือรูปสลักทีเดียว

................................................

     " คุณสองคนคือคนที่องค์กรลาสต์ไทรเด้นส่งมาสินะครับ " ชายผมเสยแว่นดำ นั่งอยู่ในส่วนห้องประชุมขนาดใหญ่ ฉีกยิ้มให้

     " ผมชื่อ เออร์วิน เชนเบิร์ก "
     " แร่นิวเคลียร์ละอยู่ใหน " เฟิ่งหวงเอ่ยพลางใช้มือแตะด้ามดาบ
     " นั่นสิ ถ้าไม่มีของให้ขน ก็ช่วยทำการคุ้มกันไม่ได้นะ " เดเฟียร์น่าทำตาโต พลางหันซ้ายหันขวา ทำเอาเฟิ่งหวงแทบจะกุมขมับ
ที่เดียว ( ยังทำตัวเป็นเด็กไม่เปลื่ยนแปลงเลยนะ เดเฟียร์น่า )
     " แร่นิวเคลียร์จะมาถึงในอีก 15 นาทีครับ ดื่มชาก่อนมั้ย " เออร์วินส่งแก้วชาให้

     เฟิ่งหวงส่งแก้วให้เดเฟียร์ เดเฟียร์ทำการสลับแก้วกับเออร์วิน เล่นเอาชายผมทองหัวเราะ
     " พวกคุณสองคนนี่ประหลาดจัง "
     " จะรู้ได้ใงนั่นไม่ใช่ชาพิษ ต้องระวังให้มาก "
     " โถ่คุณ.. ผมจ้างคุณมาคุ้มกันนะ จะวางยาพิษพวกเดียวกับทำเพื่ออะไร "

     20 นาทีต่อมา รถบรรทุกยูเรเนียมอัดเม็ด ที่วิ่งมาในกี่กิโลเมตรก็มาถึงรัฐสภาเยอรมัน แร่ยูเรเนียมความหนาแน่นสูง ถูกอัดในท่อ
โลหะอย่างหนาเพื่อความปลอดภัย ท่อเหล็กพวกนี้ถูกเรียกว่า ฟูเอล ร็อด ขณะที่ท่อเหล็กถูกขนขึ้นรถ เฟิ่งหวงและเดเฟียร์ ที่
สวมชุดกันรังสี ก็ขึ้นรถคนละคัน ขับทำการคุ้มกัน รถของเฟิ่งหวงเป็นสีขาว รถของเดเฟียร์เป็นสีดำ

สองสาวเดินทางออกจากเมืองไปได้ไม่กี่กิโลเมตร ก็เจอกับคนปาระเบิดมือเข้ามาใส่รถบรรทุก ตูม เสียงระเบิดดังสนั่น ทว่าโชคดีที่รถ
ขนยูเรเนียม ไม่โดนผลกระทบไปด้วย เพราะเดเฟียร์เอารถของตัวเองเข้าไปกันอย่างทันท่วงที ประตูเหล็กที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ และ
การใช้งานกระจกกันกระสุน ช่วยให้เดเฟียร์ไม่เป็นอะไรร้ายแรง เฟิ่งหวงมองขึ้นไปบนเนิน พบกลุ่มคนร้ายนับสิบวิ่งจากบนเนิน

กราดกระสุนเข้าหา หญิงสาวจึงตัดสินใจเร่งเครื่องเข้าพุ่งชน พร้อมกับที่เดเฟียร์เดินลงจากรถและทำการบรรเลงบทเพลง ที่ดุจดั่งทะเล
อันไร้ขีดจำกัด ความมุ่งมั่นที่แฝงมาในบทเพลงนั้นเป็นของจริง เสียงเพลงที่เดี๋ยวเร็วเดี๋ยวช้า กระชากไป-มา ทำผลต่อจิตประสาทของ
ผู้เป็นศัตรู ทำให้การโจมตีไม่แม่นยำ มิน้ำซ้ำยังทำให้การหลบหลีกแย่งลง
 
     โครมๆๆๆๆ เสียงรถยนต์พุ่งชนหักกระดูกเหล่าทรชน รถสีขาววิ่งวนไปมาสี่ห้ารอบสังหารผู้คนไปนับสิบ ก่อนจะหยุดลงเพราะยาง
วิ่งไม่ได้ ก่อนที่ร่างของเฟิ่งหวงในชุดขาวจะกระโดดออกมาจากรถพร้อมคมดาบสีเงินในมือ ฟันหัวของทรชนคนหนึ่ง ก่อนจะแทงทะลุ
ร่างของอีกคน คนที่สามที่เข้ามาจะยิงหัว ก็ถูกเตะใส่จนล้ม ก่อนจะพุ่งเข้าไปหาอาชญากรที่เหลือ

ที่ตอนนี้มีไม่ถึง 10 คน พวกนั้นพากันกราดกระสุน ทว่าเฟิ่งหวงกลับโดดขึ้นด้านบน ชักดาบออกมาอีกเล่ม เนื่องจากแสงอาทิตย์ที่แยง
ตา ทำให้คนพวกนั้นไม่อาจมองเหฌนการเคลื่อนใหว และตอนนี้พวกเขาอยู่ใต้เงาของเฟิ่งหวง ผู้ใดที่อยู่ไต้เงาของเฟิ่งหวงยามต่อสู้
จะต้องตาย คมดาบที่ถูกฟันกระหน้ำด้วยพลังและความเร็วสุดยอด ตัดสะบันเหล่าอาชญากรเป็นท่อนๆ ยิ่งกว่าหันปลา

เลือดสาดกระจายไปหลายสิบตารางเมตร อาชญากรสองคนสุดท้ายกำลังจะวิ่งหนี แต่ก็ถูกซัดกระเด็นด้วยการโจมตีจากไวโอลินของ
เดเฟียร์ ไปทางเฟิ่งหวงที่ดักรออยู่ ฉึก!ฉึก! เสียงแทงสองครั้ง และสองอาชญากรสองคนสุดท้ายก็สิ้นชีพลงเสียแล้ว...

     สิบห้านาทีต่อมา ยูเรเนียมก็ถูกขนเข้าโรงงาน
     " ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในภารกิจนะครับ "
     " ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ยินดีได้ช่วยทำงานที่สำคัญกับพวกคุณ "

..............................................................

     เฟิ่งหวงที่ถอดชุดกันรังสีสีขาวออก ชุดนั้นเปึ้อนไปด้วยเลือด หลังจากอาบน้ำเปลื่ยนเป็นชุดสบายๆ สองสาวก็คุยกัน
     " วันเกิดท่านประมุข เดเฟียร์จะทำเค้กให้ท่านกิน อาจซึ้อตู้หนังสือให้ ท่านต้องชอบแน่ๆ " เสียงยังร่าเริงเหมือนเดิม
     " งั้นเหรอ แต่ส่วนตัวพี่อยาก..อาบน้ำกับท่านสองต่อสองมากกว่า " เฟิ่งหวงยิ้ม
     " อย่าล้ำเส้นซิคะ ท่านประมุขยังไม่ได้ขอพี่เฟิ่งหวงเป็นแฟนซะหน่อย "

................................................................
      ตามผลงาน ของ ึthanossa ได้ที่นี่จ๊ะ.. darkness valor( ความทะเยอทะยานจากเงามืด )


ตอนที่ 13 Council Of Darkness  
ตอนที่ 12 ซิลเวอร์+หลั่งเลือด+ใครขวางตาย   
ตอนที่ 11 เดเฟียร์น่า +รบ!            
ตอนที่ 10 เข้าใกล้เงามืด,เริ่มงานเลี้ยงแห่งจุดจบ,ไวท์
ตอนที่ 9 ไอริส คาเมียล่า              
ตอนที่ 8 คำขอของเมีย+นามแห่งเงา
ตอนที 7 เงาที่ไม่อาจอภัย              
ตอนที่ 6 ความตาย+ประกาศตน?  
ตอนที่ 5 ถล่มบนตึก+ไอริส?          
ตอนที่ 4 ไม่อาจหยุดยั้ง                
ตอนที่ 3 ไม่อาจหนี+เมียเก่า          
ตอนที่ 2 ประชุมหอกดำ+ใครฆ่า?  
ตอนที่ 1 วีรชนอาบเลือด              

          หญิงสาวที่มีความทะเยอทะยานทั้งสอง นั่งรถมาถึงหน้าอาคารรัฐสภาเบอร์ลิน คนทั้งสองจ้องมองไปยังโดมกระจกที่งดงาม
อาคารหินหลังเก่าดูตระหง่าน เดเฟียร์น่านั้นมีดวงตาเป็นประกาย

     " เสียดายจังนะ ไม่ได้เอากล้องถ่ายรูปมา อยากเก็บความทรงจำดีๆ ใว้จัง " สาวตาสีทองพูดพลางหยิบไวโอลินขึ้นมาเล่นเพลง
เฟิ่งหวงทำท่ายิ้มเล็กน้อย พลางหันมาจ้องมอง
     "  อย่าเวอร์ให้มากดีกว่าเดเฟียร์น่า ท่านประมุขใช้ให้มาทำภารกิจคุ้มกันนะ ไม่ใช่มาเที่ยวยุโรปตามสบาย " ถึงจะพูดแบบนั้น แต่
กลับมีรอยยิ้มให้พลางส่งกล้องถ่ายรูปให้

     หญิงสาวกดชัตเตอร์ติดต่อกัน 4-5 ครั้ง ก่อนจะส่งกล้องคืนให้เฟิ่งหวงที่เช็คกล้องเล็กน้อยมีทั้งภาพกระโดดชู 2 นิ้ว ภาพถ่ายโดม
กระจากจากด้านล่าง ภาพที่กะระยะให้หัวโผล่ออกมาจากเสาของอาคารรัฐสภา

     " เดเฟียร์น่า เธอร่าเริงจริงๆนะ สดใสจนไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นสมาชิกสภามึด "
     " จ้าๆ คุณคนขึ้ระแวง จ้าๆ แต่ท่านประมุขชอบแบบชั้นละนะ " เดเฟียร์น่าพูดพลางวิ่งกระโดดเข้าไปในอาคารด้วยรอยยิ้ม ส่วน
เฟิ่งหวงเดินตามมา ด้วยสีหน้านิ่งปานเครื่องจักร หรือรูปสลักทีเดียว

................................................

     " คุณสองคนคือคนที่องค์กรลาสต์ไทรเด้นส่งมาสินะครับ " ชายผมเสยแว่นดำ นั่งอยู่ในส่วนห้องประชุมขนาดใหญ่ ฉีกยิ้มให้

     " ผมชื่อ เออร์วิน เชนเบิร์ก "
     " แร่นิวเคลียร์ละอยู่ใหน " เฟิ่งหวงเอ่ยพลางใช้มือแตะด้ามดาบ
     " นั่นสิ ถ้าไม่มีของให้ขน ก็ช่วยทำการคุ้มกันไม่ได้นะ " เดเฟียร์น่าทำตาโต พลางหันซ้ายหันขวา ทำเอาเฟิ่งหวงแทบจะกุมขมับ
ที่เดียว ( ยังทำตัวเป็นเด็กไม่เปลื่ยนแปลงเลยนะ เดเฟียร์น่า )
     " แร่นิวเคลียร์จะมาถึงในอีก 15 นาทีครับ ดื่มชาก่อนมั้ย " เออร์วินส่งแก้วชาให้

     เฟิ่งหวงส่งแก้วให้เดเฟียร์ เดเฟียร์ทำการสลับแก้วกับเออร์วิน เล่นเอาชายผมทองหัวเราะ
     " พวกคุณสองคนนี่ประหลาดจัง "
     " จะรู้ได้ใงนั่นไม่ใช่ชาพิษ ต้องระวังให้มาก "
     " โถ่คุณ.. ผมจ้างคุณมาคุ้มกันนะ จะวางยาพิษพวกเดียวกับทำเพื่ออะไร "

     20 นาทีต่อมา รถบรรทุกยูเรเนียมอัดเม็ด ที่วิ่งมาในกี่กิโลเมตรก็มาถึงรัฐสภาเยอรมัน แร่ยูเรเนียมความหนาแน่นสูง ถูกอัดในท่อ
โลหะอย่างหนาเพื่อความปลอดภัย ท่อเหล็กพวกนี้ถูกเรียกว่า ฟูเอล ร็อด ขณะที่ท่อเหล็กถูกขนขึ้นรถ เฟิ่งหวงและเดเฟียร์ ที่
สวมชุดกันรังสี ก็ขึ้นรถคนละคัน ขับทำการคุ้มกัน รถของเฟิ่งหวงเป็นสีขาว รถของเดเฟียร์เป็นสีดำ

สองสาวเดินทางออกจากเมืองไปได้ไม่กี่กิโลเมตร ก็เจอกับคนปาระเบิดมือเข้ามาใส่รถบรรทุก ตูม เสียงระเบิดดังสนั่น ทว่าโชคดีที่รถ
ขนยูเรเนียม ไม่โดนผลกระทบไปด้วย เพราะเดเฟียร์เอารถของตัวเองเข้าไปกันอย่างทันท่วงที ประตูเหล็กที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ และ
การใช้งานกระจกกันกระสุน ช่วยให้เดเฟียร์ไม่เป็นอะไรร้ายแรง เฟิ่งหวงมองขึ้นไปบนเนิน พบกลุ่มคนร้ายนับสิบวิ่งจากบนเนิน

กราดกระสุนเข้าหา หญิงสาวจึงตัดสินใจเร่งเครื่องเข้าพุ่งชน พร้อมกับที่เดเฟียร์เดินลงจากรถและทำการบรรเลงบทเพลง ที่ดุจดั่งทะเล
อันไร้ขีดจำกัด ความมุ่งมั่นที่แฝงมาในบทเพลงนั้นเป็นของจริง เสียงเพลงที่เดี๋ยวเร็วเดี๋ยวช้า กระชากไป-มา ทำผลต่อจิตประสาทของ
ผู้เป็นศัตรู ทำให้การโจมตีไม่แม่นยำ มิน้ำซ้ำยังทำให้การหลบหลีกแย่งลง
 
     โครมๆๆๆๆ เสียงรถยนต์พุ่งชนหักกระดูกเหล่าทรชน รถสีขาววิ่งวนไปมาสี่ห้ารอบสังหารผู้คนไปนับสิบ ก่อนจะหยุดลงเพราะยาง
วิ่งไม่ได้ ก่อนที่ร่างของเฟิ่งหวงในชุดขาวจะกระโดดออกมาจากรถพร้อมคมดาบสีเงินในมือ ฟันหัวของทรชนคนหนึ่ง ก่อนจะแทงทะลุ
ร่างของอีกคน คนที่สามที่เข้ามาจะยิงหัว ก็ถูกเตะใส่จนล้ม ก่อนจะพุ่งเข้าไปหาอาชญากรที่เหลือ

ที่ตอนนี้มีไม่ถึง 10 คน พวกนั้นพากันกราดกระสุน ทว่าเฟิ่งหวงกลับโดดขึ้นด้านบน ชักดาบออกมาอีกเล่ม เนื่องจากแสงอาทิตย์ที่แยง
ตา ทำให้คนพวกนั้นไม่อาจมองเหฌนการเคลื่อนใหว และตอนนี้พวกเขาอยู่ใต้เงาของเฟิ่งหวง ผู้ใดที่อยู่ไต้เงาของเฟิ่งหวงยามต่อสู้
จะต้องตาย คมดาบที่ถูกฟันกระหน้ำด้วยพลังและความเร็วสุดยอด ตัดสะบันเหล่าอาชญากรเป็นท่อนๆ ยิ่งกว่าหันปลา

เลือดสาดกระจายไปหลายสิบตารางเมตร อาชญากรสองคนสุดท้ายกำลังจะวิ่งหนี แต่ก็ถูกซัดกระเด็นด้วยการโจมตีจากไวโอลินของ
เดเฟียร์ ไปทางเฟิ่งหวงที่ดักรออยู่ ฉึก!ฉึก! เสียงแทงสองครั้ง และสองอาชญากรสองคนสุดท้ายก็สิ้นชีพลงเสียแล้ว...

     สิบห้านาทีต่อมา ยูเรเนียมก็ถูกขนเข้าโรงงาน
     " ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในภารกิจนะครับ "
     " ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ยินดีได้ช่วยทำงานที่สำคัญกับพวกคุณ "

..............................................................

     เฟิ่งหวงที่ถอดชุดกันรังสีสีขาวออก ชุดนั้นเปึ้อนไปด้วยเลือด หลังจากอาบน้ำเปลื่ยนเป็นชุดสบายๆ สองสาวก็คุยกัน
     " วันเกิดท่านประมุข เดเฟียร์จะทำเค้กให้ท่านกิน อาจซึ้อตู้หนังสือให้ ท่านต้องชอบแน่ๆ " เสียงยังร่าเริงเหมือนเดิม
     " งั้นเหรอ แต่ส่วนตัวพี่อยาก..อาบน้ำกับท่านสองต่อสองมากกว่า " เฟิ่งหวงยิ้ม
     " อย่าล้ำเส้นซิคะ ท่านประมุขยังไม่ได้ขอพี่เฟิ่งหวงเป็นแฟนซะหน่อย "

................................................................
      ตามผลงาน ของ ึthanossa ได้ที่นี่จ๊ะ.. darkness valor( ความทะเยอทะยานจากเงามืด )


ตอนที่ 13 Council Of Darkness  
ตอนที่ 12 ซิลเวอร์+หลั่งเลือด+ใครขวางตาย   
ตอนที่ 11 เดเฟียร์น่า +รบ!            
ตอนที่ 10 เข้าใกล้เงามืด,เริ่มงานเลี้ยงแห่งจุดจบ,ไวท์
ตอนที่ 9 ไอริส คาเมียล่า              
ตอนที่ 8 คำขอของเมีย+นามแห่งเงา
ตอนที 7 เงาที่ไม่อาจอภัย              
ตอนที่ 6 ความตาย+ประกาศตน?  
ตอนที่ 5 ถล่มบนตึก+ไอริส?          
ตอนที่ 4 ไม่อาจหยุดยั้ง                
ตอนที่ 3 ไม่อาจหนี+เมียเก่า          
ตอนที่ 2 ประชุมหอกดำ+ใครฆ่า?  
ตอนที่ 1 วีรชนอาบเลือด