" ผมยอมแล้วครับนาย ยอมบอกแล้วครับ ฮือๆ " เสียงของนายเดชสั่นเครือ น้ำตานองหน้าเมื่อเห็นลูกสาวกำลังจะถูกผมย่ำยี

          ผมเหลือบมองเล็กน้อยแต่ยังไม่หยุดการกระทำอันป่าเถื่อน ปากยังคงซุกไซร้ไปตามลำตัวของหญิงสาว อารมณ์กำลังขึ้นอย่างหยุดไม่อยู่เปรี้ยง.....เปรี้ยงๆๆ.ๆๆ.ๆ เสียงการปะทะดังอย่างต่อเนื่อง เข้ามาในตัวบ้าน ผมหยุดการกระทำอย่างเสียอารมณ์ ความงุ่นง่านทำให้การตัดสินใจในการกระทำยากขึ้น

ผมวางตัวของเด็กน้ำลง ตัวของเธอสั่นยิ่งกว่าเจ้าเข้า น้ำตายังคงไหลต่อเนื่อง มีร่องรอยริมฝีปากผมประทับไว้ตามส่วนบนของร่างกายเธอหลายจุด พ่อของเธอรีบเข้ามาดูลูกสาว ผมมองยังลูกน้องสองคน และสั่งให้คนหนึ่ง เฝ้าสองพ่อลูกไว้ ส่วนตัวผมปีนออกไปทางนอกหน้าต่าง

ภายใต้ความมืดเสียงของการปะทะยังคงดังอยู่ ผมย่องเข้าไปดูการปะทะอย่างเงียบๆ จึงพบว่า เชิดกับลูกน้องอีกคนของผมกำลังยิงต่อสู้กับชายฉกรรจ์ห้าคน แสงจากปืนทำให้ผมคนเห็นในกลุ่มเพียงลางๆ แต่ผมรู้สึกคุ้นหน้าพวกมันคนนึงมาก

      หลังจากตัดสินใจได้แล้วว่าจะทอย่างไร ผมจึงเดินตีเป็นวงอ้อมไปด้านหลัง ชายฉกรรจ์กลุ่มนี้ แล้วดึงปืนขึ้นมาจากซอง ปืนพกออโตเมติค 9 มม. บรรจุกระสุนได้ 16 นัด. ซึ่งตอนนี้เหลือกระสุนเป็น  11 นัด ผมวาดวงแขนเล็งปืนไปยังพวกมันอย่างใจเย็น แลเสเหนี่ยวโกร่งไกยิงปืนเข้ายังพวกมันอย่างถี่รัว

นี่ไม่ใช่ในหนังที่เวลาต่อสู้กระสุนจะไม่มีวันหมด จึงทำให้แต่ละนัดกระสุนของผมพุ่งเข้าสู่ร่างกายพวกมันอย่างแม่นยำหวังผล พวกมันสองคนผวาปลิวตามแรงคมกระสุนก่อนแน่นิ่งไป ที่เหลือร้องโอดโอย ผมเปลี่ยนแม็กกาซีนกระสุน แล้วจึงเดินเข้าไปดูอาการของพวกมัน  
เมื่อเข้าไปดูใกล้ๆแล้วจึงพบว่า มีพวกมันทั้งหมดอยู่แปดคน ตายไปแล้ว 5. หายใจล่อแล่อีก 3 คนที่ผมหมายตาไว้ตายไปซะแล้ว แต่เมื่อไปดูชัดๆ ผมก็รู้มันเป็นลูกน้องใคร ผมเคยเห็นมันมาก่อนตอนงานเปิดฟาร์มที่นี่ พวกลูกน้องผู้มีอิทธิพล ผมจำได้แน่นอน.

    เชิดเดินเข้ามาดับลมหายใจพวกมันที่เหลือ
" อีกเดี๋ยวตำรวจคงมา จะเอายังไงต่อดีครับ "

    ที่เชิดหมายถึงเอายังไงต่อ คงหมายถึงสองพ่อลูก คนพวกนี้ไม่ได้มาจ่ายค่าจ้างตามตกลงแน่นอน มากันแปดคนแบบนี้คงกะจะมารุมโทรมสาวสวย แล้วจัดการทิ้งทั้งคู่แน่นอน..ไม่ได้อยากใจดีเลยแต่ต่อมความดีเริ่มทำงานอีกแล้ว ถ้าไม่ช่วยสองคนนั่น น้องน้ำคงน่าสงสารน่าดู ถึงผมจะเถื่อนต่อเธอไปบ้าง แต่น่ารักซะขนาดนั้น. ปล่อยให้ตายเสียดายแย่

" คงต้องช่วยพวกมันก่อน " ตอนนี้ในหัวใจของผมสับสนอย่างหนัก เหมือนสมองแบ่งเป็นสองซีก ซีกหนึ่งบอกว่าทำอย่างนี้ดีแล้ว ส่วนอีกซีกกำลังด่าตัวเองอย่างหนัก ไม่ได้อยากจะเป็นคนดีเลยแต่มันอดไม่ได้จริงๆ

     สภาพบ้านยังคงเป็นเหมือนเดิม น้ำนอนตัวสั่นอย่างหวาดกลัวด้วยฝีมือผม. พ่อของเธอสภาพก็ไม่ได้ดีขึ้นจากเดิม ผมจึงเดินไปนั่งต่อหน้าพ่อของเธอ พ่อของเธอสะดุ้งนิดๆเมื่อผมสบตาและทำตาขวางๆใส่

" พวกมันมากัน 8 คนพร้อมอาวุธครบมือ นายคงรู้ว่าพวกมันจะมาทำอะไร มันคงทำกับน้ำมากกว่าที่ฉันทำเมื่อกี้ นายคงต้องเลือกว่าจะอยู่ที่นี่แล้วตายหรือจะไปกับฉัน "

     นายเดชคุ้นคิดยังตัดสินใจเล็กน้อย แล้วจึงพยักหน้าตกลงกับผมเบาๆเป็นสัญญาณว่าพร้อมที่จะไปกับผม.
" เชิดนายทำลายหลักฐาน ชั้นจะไปรอที่รถเมื่อทำลายเสร็จแล้วให้ตามชั้นไปที่รถ " เมื่อพูดเสร็จผมเดินไปอุ้มน้ำ นายเดชเดินตามมาอย่างช้าๆพร้อมทำใบหน้าสับสนและหวาดกลัว

     ภายในรถเงียบสงัด ชาติทำหน้าที่ของเขาในการทำลายหลักฐาน ลากศพของพวกมันเข้าไปในบ้านและเผาทิ้งไปพร้อมบ้านหลังนั้น มือของผมสั่นไปตลอดทางที่กลับบ้านฟาร์ม. จิตสำนึกยังตีกันให้วุ่นระหว่างจิตสำนึกดีและจิตสำนึกชั่ว ความเจ็บปวดในอดีตทำให้ผมไม่อยากจะเป็นคนดี ภายในสมองผมรวนอย่างหนัก มันร้องขึ้นมาว่า อย่าเป็นคนดี อย่าเป็นคนดี อย่าเป็นคนดี อย่าเป็นคนดี นัยตาผมแข็งเกล้า สติของผมแทบจะหลุดลอย

เมื่อถึงฟาร์มแล้วผมอุ้มน้ำเข้าไปยังบ้านพักของผม พ่อของน้ำทำท่าจะเดินเข้ามาแต่นายเชิดก็ลากไปทำแผลซะก่อน เมื่อเข้ามาในห้องพักผมวางน้ำลงบนเตียงมองดูร่องรอยที่ผมทำกับเธอ ตอนนี้เธอคงหลับสนิทไปแล้วผมจึงนำผ้าเช็ดตัวชุบน้ำมาเช็ดกลัวตัวให้เธอหลังจากทำเสร็จแล้ว จึงห่มผ้าห่มให้เธอ

หลังจากนั้นจึงเดินไปที่โซฟานั่งลงทำตัวผ่อนคลายก่อนที่จะหลับสนิทผมจึงพึมพำอีกครั้งว่า อย่าเป็นคนดี หลังจากตื่นขึ้นมาตอนเช้าผมให้คนคุมตัวนายเดชพ่อของน้ำเข้ามาในห้องและให้คนเฝ้าไว้อย่างแน่นหนาเพราะวันนี้ผมคงมีงานใหญ่ต้องทำ


     เสี่ยณรงค์ เป็นพ่อค้ารับซื้อเนื้อสัตว์ในจังหวัดสตูลหลังจากผมเข้ามาทำตลาดในจังหวัดนี้จึงทำให้รายได้ของแกขาดรายได้ไปพอสมควรจึงเป็นเหตุให้แกแค้นผมเป็นอย่างมาก แต่หลังจากวันนี้แกคงไม่มีวันได้แค้นผมอีกต่อไป

จริงๆเรื่องที่แกวางยาวัวในฟาร์มของผมเป็นเรื่องเล็กที่ไม่สมควรจะถึงขั้นฆ่าแกงกัน แต่ไม่ใช่กับวันนี้ วันนี้เป็นวันที่ผมต้องแสดงให้ตัวผมเองเห็นว่าตัวผมเองเป็นคนเลวแค่ไหนเพราะผมไม่อยากให้ตัวตนเมื่อ 3 ปีที่แล้วขึ้นมาหลอกหลอนผม. ผมจะอ่อนแอไม่ได้อีก ไม่ผมจะไม่มีวันอ่อนแอ. ไม่มีวัน....

.............................

     เสี่ยณรงค์เดินเข้าไปในออฟฟิศอย่างหน้าชื่นตาบานไม่รับรู้ถึงอันตรายที่จะก้าวเข้ามา ภายในตึกแถว 3 ชั้นที่ชั้นล่างเป็นส่วนของประชาสัมพันธ์มีผู้หญิง 2 คนทำงานอยู่และมีผู้ชายฉกรรจ์หนึ่งคนยืนเฝ้าประตูที่ขึ้นชั้น 2

ผมเดินเข้าไปอย่างเงียบเชียบควักปืนออกมายิงไปที่โต๊ะประชาสัมพันธ์หญิงสาว 2 คนหมด จึงลงไปหมอบอยู่ใต้โต๊ะ ผมหันกระบอกปืนไปยังชายที่ยืนอยู่หน้าประตูแล้วยิงเข้าไป 3 นัดลมหายใจของชายคนนั้นได้หลุดลอยออกไปจากร่างกายทันทีผมหันกระบอกปืนไปยิงกล้องวงจรปิดที่อยู่ในห้อง เมื่อยิงเสร็จผมเดินไปดักที่ประตูรอชายที่กำลังจะเดินผ่านเข้ามา

เมื่อมีเสียงดัง แก๊ก ที่ประตู ผมยิงๆสวนเข้าไปจนกระสุนหมดแม็ก และสลับเปลี่ยนแม๊กกาซีนใหม่ รอสักครู่เสียงภายในห้องเงียบลง ผมจึงเปิดประตูเข้าไปจึงพบว่ามีชาย 3 คนนอนนอนบาดเจ็บอยู่ ผมเข้าไปยิงซ้ำดับลมหายใจของพวกเขา

     ในตึกนี้สมควรมีคนอย่างต่ำ 6 คน เมื่อผมยิงไปแล้วสี่คนจึงสมควรเหลือแค่ 2 คนเป็นอย่างต่ำ ผมเดินขึ้นไปชั้น 2 ผมถีบประตูออกดังเปรี้ยงภายในห้องชั้น 2 ไม่มีใครอยู่จึงหันยิงกล้องวงจรปิดไปทุกตัวตามลายทางจนขึ้นมาถึงชั้น 3 มีเสียงยิงสวนออกมาจากในห้องผม รีบไปผวาร่างที่บันไดแขนซ้ายรู้สึก แปร๊บๆ ใช้แขนของผมถูกยิง

เมื่อเสียงปืนเว้นจังหวะลง ผมรีบวิ่งไปหลบตรงกำแพงข้างประตู เสียงปืนทะลุประตูออกมาอีกหลายนัด คิดว่าคงเข้าทางประตูไม่ได้จึงเดินไปที่่ชั้นบันได้หนีไปขึ้นไปบนดาดฟ้า แล้วปีนป่ายออกไปตรงระเบียงอย่างรวดเร็ว กระโดดตึกชั้นดาดฟ้าลงมาตรงระเบียงชั้น 3 จึงเห็นเสี่ยณรงค์ถือปืนยืนเล็งไปที่ประตู  

ภายในห้องมีชาย 3 คน รวมเสี่ยณรงค์ด้วย ผมเล็งไปที่เสี่ยเป็นคนแรก พร้อมยิงปืนออกไปพร้อมกับยิงอีก 2 คนที่เหลือ. ชาย 2 คนนั้นดับคาที่ แต่เสี่ยณรงค์ยังนอนหายใจอยู่และได้เล็งปืนมาที่ผมๆชาร์ตเข้าไปแตะปืนออกจากมือแก

   ต่อยหน้าแกไปหลายทีจนแกร้องโอดครวญแกถามผมว่า
" มึงทำกับกูอย่างนี้ทำไม " ผมจึงตอบแกไป
"เสี่ย..ก็รู้อยู่แก่ใจอยู่ " ผมเดินไปที่ข้างฝาในภายในห้อง หยิบมีดที่ตั้งโชว์อยู่ มารู้ภายหลังว่านี่นี้เป็นของต้นตระกูลแก. หลังจากหยิบมีดเสร็จ ผมเดินไปที่เสี่ยแล้ว กดมีดทาบลงไปที่ร่างของเสี่ยอย่างช้าช้า บรรจงกดมีดไปที่หัวของแก

" ลาก่อนเสี่ยณรงค์ " ฉึก.... เสียงมีดทะลุขมับด้านข้างหัวกระโหลกเสี่ยณรงค์ ทะลุดับลมหายใจแกทันที

     เมื่อเรียบร้อย และเก็บทำลายหลักฐานและกล้องวงจรปิดและเทปวงจรปิดทั้งหมดแล้ว. ผมเดินกลับมาที่รถที่ห่างไป 500 เมตร หยิบมีดของเสี่ยติดตัวมาด้วยโยนไปไว้ที่ข้างเบาะรถ. หลังจากขับรถออกไปสักพัก. เชิดโทรเข้ามาบอกว่า ในเมืองเกิดเรื่องใช่ฝีมือนายหรือเปล่า ผมวางสายไม่ตอบคำรีบขับรถกลับไปที่ฟาร์ม

มาถึงฟาร์ม ผมเข้าไปอาบน้ำล้างตัวและพักผ่อน จนถึงตอนเย็นจึงเดินออกมา. ผมคิดไว้แล้วว่าจะทำอย่างไรกับสองพ่อลูก

     หลังจากอาหารมื้อเย็น ผมเรียกสองพ่อลูกเข้ามาคุย
" พวกนายคงอยู่ที่จังหวัดนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว จะเอาอย่างไรต่อไป "
" ผมยังไม่แน่ใจเลยครับนาย " นายเดชตอบผมกลับมา
" งั้นฉันจะส่งนายไปทำงานที่ภาคเหนือ ฉันมีเพื่อนอยู่ที่นั่น เป็นผู้มีอิทธิพลชื่อ ม่อน เธออาจจะเป็นคนแปลกๆสักหน่อยแต่เป็นคนดีไว้ใจได้ ส่วนลูกของนายฉันจะขอไว้ใช้งาน หวังว่านายคงไม่ขัดอะไร "

     นายเดชพยายามขอให้น้องน้ำไปกับเขาด้วย แต่ผมไม่อนุญาตจึงให้น้องน้ำออกไปจากห้องก่อน แล้วคุยกับนายเดช 2 คน ผมพูดกับแกตรงๆว่า จะขอน้องน้ำมาเป็นเมีย แล้วจะดูแลอย่างดี นายเดชอึกอักไม่ตอบคำ ผมจึงพูดไปว่า

" นายไม่มีสิทธิ์ขัดใจฉัน อีก 2 วันฉันจะส่งคนของฉันไปดูแลลูกสาวนายอย่างดี ไม่ต้องห่วง ฉันสัญญา "


     นายเดชตีหน้าเศร้าออกมา. ผมจึงย้ำไม่ให้แกบอกน้องน้ำ ก่อนว่า ผมจะเอาน้องน้ำมาทำอะไร. นายเดชรู้ดีว่าผมเป็นคนจริง พูดจริง ทำจริง เมื่อผมบอกว่าจะดูแลลูกสาวแก ผมจึงดูแลจริงๆ แกจึงยอมโดยง่ายแม้จะขัดใจอยู่บ้านก็ตาม

หลังจากนายเดชเดินทางไปยังจังหวัดหนึ่งในภาคเหนือซึ่งผ่านมาแล้ว 3 วัน น้องน้ำยังคงทำหน้าเหงาหงอย จนถึงคืนวันที่ 4 ผมจึงเรียกน้องน้ำเข้ามาในห้อง..น้องน้ำเปิดประตูเข้ามาในห้องอย่างช้าช้า. ตัวของเธอสั่นงันงก เธอคงจะหวาดกลัวกับสิ่งที่ผมเคยทำกับเธอไว้  ผมเดินไปประคองเธอมานั่งที่เตียงลูบแผ่นหลังเธอเบาเบา เพื่อเป็นการปลอบประโลมจนเธอรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย.

ผมจึงลูบหัวเธอและโน้มหน้าเข้าไปประทับริมฝีปากอันอวบอิ่มอย่างแผ่วเบา รสชาติอันหอมหวานของน้องน้ำแพร่เข้ามาภายในปากของผม อารมณ์ผมค่อยๆคลุกรุ่นอย่างช้าๆ มือของผมเอื้อมไปปลดสายชั้นในของเธอ ถอดเสื้อของเธอและตัวเองอย่างรวดเร็ว

     เมื่อสองร่างเปลือยเปล่าผมประคองน้องน้ำลงนอนลงที่เตียงซุกซอกคอหอมหวานแล้วจึงประทับจูบลงมาที่หน้าอก เสียงแผ่วเบาๆบรรยากาศการร่วมรัก ร่วมรักเต็มไปด้วยความหอมหวานอบอุ่นและโรแมนติก. ผมประทับจูบลงไปยังยอดอกทั้งสองข้างของเธออย่างช้าช้า ให้เธอสัมผัสได้ถึงความโรแมนติกในสิ่งที่ ผมได้กระทำกับเธอ

ผมเล้าโลมลงมาเรื่อยๆจนถึงกลางร่างกายของเธอ ร่องสวาทของเธอยังคงปิดสนิทไม่เคยมีสิ่งใดเคยเข้าไปมาก่อน ผมประทับปากไปยังยอดติ่งอันสวยงาม. ใช้ลิ้นเลียขึ้นลงอย่างช้าช้า  เอวของน้องน้ำกระดกขึ้นลงตามแรงลิ้นของผม. น้ำเสียวค่อยค่อยไหลออกมาจากในรูรัก ตัวของเธอกระตุกและเสร็จไปหนึ่งครั้ง.

     ผมจึงลุกขึ้นไปเอาแก่นกายจ่อเข้าไปที่ปากรู ใบหน้าเลื่อนลงไปกระซิบที่ใบหูของเธอ  
" ผมขอนะ " น้องน้ำพยักหน้าเบาๆเป็นเชิงอนุญาต

     น้องน้ำแสดงถึงสีหน้าเจ็บปวด. เมื่อผมค่อยๆสอดแก่นกายเข้าไปยังร่องรักของเธอ เมื่อใส่ไปจนสุดแล้วจึงรอสักครู่เพื่อให้ของรูรักได้ปรับสภาพ ปากของผมเล้าลงไปที่หน้าอกของเธอเพื่อผ่อนคลายความเจ็บปวด. เมื่อได้ที่แล้ว ผมขยับร่างกายอย่างช้าๆขึ้น-ลงเสียงครวญครางของน้องน้ำทำให้ผมซอยเร็วขึ้น

     หลังจากผ่านไป 15 นาที น้ำของผมก็หลั่งเข้าไปในร่างกายของน้องน้ำอย่างท่วมท้น เราสองคนสบตากันหลังจากนั้นผมจึงพูดว่า

" ได้พี่่แล้วอย่าทิ้งพี่นะ " น้องน้ำทุบอกผมเบาๆแล้ว หันมองไปทางอื่น.

   คืนนั้นผมต่อเชื่อมความสัมพันธ์กับเธอไปทั้งหมดสามยก จนถึงรุ่งสาง........

.............................................

ผมเป็นแฟนคลับ ท่าน adslmanครับ ต้องขออภัยที่นำตัวละครมาใช้โดยไม่ขออนุญาตก่อนกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

ตอนนี้ผมแต่งบินหลาเล่ห์รักจบแล้วเหลือแต่ขัดเกลาอารมณ์ในเนื้อหานิดหน่อยแล้วจึงนำมาลงซึ่งบินหลาเล่ห์รักจะมีซีซั่น 2 ครับแต่ก่อนจะถึงซีซั่น 2 ผมขอเวลาในการวางพอร์ตประมาณ 3 เดือนในระหว่างนั้นผมจะแต่งนิยายออกมาสักหนึ่งเรื่องเป็นการขัดเกลาฝีมือ. จึงขอให้พวกท่านช่วยทำการโหวตสักหน่อย

เรื่องแรกผมอยากทำ sex note version remake ขึ้นมาครับ ซึ่งของเก่ายังแต่งไม่จบและยังค้างอยู่เลยคิดว่าอยากจะแต่งให้จบครับ

เรื่องที่ 2 ผมจะแต่งนิยายใหม่เป็นนิยายเกี่ยวกับพระเอกที่มีคาแรคเตอร์ตัวห่วยที่หลงเข้าไปในโลกของเกม ซึ่งเรื่องที่ 2 มีความแฟนตาซีสูงมากแต่รับรองสนุกแน่นอนครับ

ซึ่งทั้งสองเรื่องผมจะแต่งหลังจากบินหลาเล่ห์รัก season 1 จบแล้วเท่านั้นครับ

ขอบคุณที่ติดตาม

สวัสดีครับ

................................................................
      ตามผลงาน ของคุณ kawasai77 ได้ที่วาล์ปนี่นะ.
บินหลาเล่ห์รัก. ..ตอน ธารธารา part 1
(บทนำ) ตอน นายหัวสิงห์

" ผมยอมแล้วครับนาย ยอมบอกแล้วครับ ฮือๆ " เสียงของนายเดชสั่นเครือ น้ำตานองหน้าเมื่อเห็นลูกสาวกำลังจะถูกผมย่ำยี

          ผมเหลือบมองเล็กน้อยแต่ยังไม่หยุดการกระทำอันป่าเถื่อน ปากยังคงซุกไซร้ไปตามลำตัวของหญิงสาว อารมณ์กำลังขึ้นอย่างหยุดไม่อยู่เปรี้ยง.....เปรี้ยงๆๆ.ๆๆ.ๆ เสียงการปะทะดังอย่างต่อเนื่อง เข้ามาในตัวบ้าน ผมหยุดการกระทำอย่างเสียอารมณ์ ความงุ่นง่านทำให้การตัดสินใจในการกระทำยากขึ้น

ผมวางตัวของเด็กน้ำลง ตัวของเธอสั่นยิ่งกว่าเจ้าเข้า น้ำตายังคงไหลต่อเนื่อง มีร่องรอยริมฝีปากผมประทับไว้ตามส่วนบนของร่างกายเธอหลายจุด พ่อของเธอรีบเข้ามาดูลูกสาว ผมมองยังลูกน้องสองคน และสั่งให้คนหนึ่ง เฝ้าสองพ่อลูกไว้ ส่วนตัวผมปีนออกไปทางนอกหน้าต่าง

ภายใต้ความมืดเสียงของการปะทะยังคงดังอยู่ ผมย่องเข้าไปดูการปะทะอย่างเงียบๆ จึงพบว่า เชิดกับลูกน้องอีกคนของผมกำลังยิงต่อสู้กับชายฉกรรจ์ห้าคน แสงจากปืนทำให้ผมคนเห็นในกลุ่มเพียงลางๆ แต่ผมรู้สึกคุ้นหน้าพวกมันคนนึงมาก

      หลังจากตัดสินใจได้แล้วว่าจะทอย่างไร ผมจึงเดินตีเป็นวงอ้อมไปด้านหลัง ชายฉกรรจ์กลุ่มนี้ แล้วดึงปืนขึ้นมาจากซอง ปืนพกออโตเมติค 9 มม. บรรจุกระสุนได้ 16 นัด. ซึ่งตอนนี้เหลือกระสุนเป็น  11 นัด ผมวาดวงแขนเล็งปืนไปยังพวกมันอย่างใจเย็น แลเสเหนี่ยวโกร่งไกยิงปืนเข้ายังพวกมันอย่างถี่รัว

นี่ไม่ใช่ในหนังที่เวลาต่อสู้กระสุนจะไม่มีวันหมด จึงทำให้แต่ละนัดกระสุนของผมพุ่งเข้าสู่ร่างกายพวกมันอย่างแม่นยำหวังผล พวกมันสองคนผวาปลิวตามแรงคมกระสุนก่อนแน่นิ่งไป ที่เหลือร้องโอดโอย ผมเปลี่ยนแม็กกาซีนกระสุน แล้วจึงเดินเข้าไปดูอาการของพวกมัน  
เมื่อเข้าไปดูใกล้ๆแล้วจึงพบว่า มีพวกมันทั้งหมดอยู่แปดคน ตายไปแล้ว 5. หายใจล่อแล่อีก 3 คนที่ผมหมายตาไว้ตายไปซะแล้ว แต่เมื่อไปดูชัดๆ ผมก็รู้มันเป็นลูกน้องใคร ผมเคยเห็นมันมาก่อนตอนงานเปิดฟาร์มที่นี่ พวกลูกน้องผู้มีอิทธิพล ผมจำได้แน่นอน.

    เชิดเดินเข้ามาดับลมหายใจพวกมันที่เหลือ
" อีกเดี๋ยวตำรวจคงมา จะเอายังไงต่อดีครับ "

    ที่เชิดหมายถึงเอายังไงต่อ คงหมายถึงสองพ่อลูก คนพวกนี้ไม่ได้มาจ่ายค่าจ้างตามตกลงแน่นอน มากันแปดคนแบบนี้คงกะจะมารุมโทรมสาวสวย แล้วจัดการทิ้งทั้งคู่แน่นอน..ไม่ได้อยากใจดีเลยแต่ต่อมความดีเริ่มทำงานอีกแล้ว ถ้าไม่ช่วยสองคนนั่น น้องน้ำคงน่าสงสารน่าดู ถึงผมจะเถื่อนต่อเธอไปบ้าง แต่น่ารักซะขนาดนั้น. ปล่อยให้ตายเสียดายแย่

" คงต้องช่วยพวกมันก่อน " ตอนนี้ในหัวใจของผมสับสนอย่างหนัก เหมือนสมองแบ่งเป็นสองซีก ซีกหนึ่งบอกว่าทำอย่างนี้ดีแล้ว ส่วนอีกซีกกำลังด่าตัวเองอย่างหนัก ไม่ได้อยากจะเป็นคนดีเลยแต่มันอดไม่ได้จริงๆ

     สภาพบ้านยังคงเป็นเหมือนเดิม น้ำนอนตัวสั่นอย่างหวาดกลัวด้วยฝีมือผม. พ่อของเธอสภาพก็ไม่ได้ดีขึ้นจากเดิม ผมจึงเดินไปนั่งต่อหน้าพ่อของเธอ พ่อของเธอสะดุ้งนิดๆเมื่อผมสบตาและทำตาขวางๆใส่

" พวกมันมากัน 8 คนพร้อมอาวุธครบมือ นายคงรู้ว่าพวกมันจะมาทำอะไร มันคงทำกับน้ำมากกว่าที่ฉันทำเมื่อกี้ นายคงต้องเลือกว่าจะอยู่ที่นี่แล้วตายหรือจะไปกับฉัน "

     นายเดชคุ้นคิดยังตัดสินใจเล็กน้อย แล้วจึงพยักหน้าตกลงกับผมเบาๆเป็นสัญญาณว่าพร้อมที่จะไปกับผม.
" เชิดนายทำลายหลักฐาน ชั้นจะไปรอที่รถเมื่อทำลายเสร็จแล้วให้ตามชั้นไปที่รถ " เมื่อพูดเสร็จผมเดินไปอุ้มน้ำ นายเดชเดินตามมาอย่างช้าๆพร้อมทำใบหน้าสับสนและหวาดกลัว

     ภายในรถเงียบสงัด ชาติทำหน้าที่ของเขาในการทำลายหลักฐาน ลากศพของพวกมันเข้าไปในบ้านและเผาทิ้งไปพร้อมบ้านหลังนั้น มือของผมสั่นไปตลอดทางที่กลับบ้านฟาร์ม. จิตสำนึกยังตีกันให้วุ่นระหว่างจิตสำนึกดีและจิตสำนึกชั่ว ความเจ็บปวดในอดีตทำให้ผมไม่อยากจะเป็นคนดี ภายในสมองผมรวนอย่างหนัก มันร้องขึ้นมาว่า อย่าเป็นคนดี อย่าเป็นคนดี อย่าเป็นคนดี อย่าเป็นคนดี นัยตาผมแข็งเกล้า สติของผมแทบจะหลุดลอย

เมื่อถึงฟาร์มแล้วผมอุ้มน้ำเข้าไปยังบ้านพักของผม พ่อของน้ำทำท่าจะเดินเข้ามาแต่นายเชิดก็ลากไปทำแผลซะก่อน เมื่อเข้ามาในห้องพักผมวางน้ำลงบนเตียงมองดูร่องรอยที่ผมทำกับเธอ ตอนนี้เธอคงหลับสนิทไปแล้วผมจึงนำผ้าเช็ดตัวชุบน้ำมาเช็ดกลัวตัวให้เธอหลังจากทำเสร็จแล้ว จึงห่มผ้าห่มให้เธอ

หลังจากนั้นจึงเดินไปที่โซฟานั่งลงทำตัวผ่อนคลายก่อนที่จะหลับสนิทผมจึงพึมพำอีกครั้งว่า อย่าเป็นคนดี หลังจากตื่นขึ้นมาตอนเช้าผมให้คนคุมตัวนายเดชพ่อของน้ำเข้ามาในห้องและให้คนเฝ้าไว้อย่างแน่นหนาเพราะวันนี้ผมคงมีงานใหญ่ต้องทำ


     เสี่ยณรงค์ เป็นพ่อค้ารับซื้อเนื้อสัตว์ในจังหวัดสตูลหลังจากผมเข้ามาทำตลาดในจังหวัดนี้จึงทำให้รายได้ของแกขาดรายได้ไปพอสมควรจึงเป็นเหตุให้แกแค้นผมเป็นอย่างมาก แต่หลังจากวันนี้แกคงไม่มีวันได้แค้นผมอีกต่อไป

จริงๆเรื่องที่แกวางยาวัวในฟาร์มของผมเป็นเรื่องเล็กที่ไม่สมควรจะถึงขั้นฆ่าแกงกัน แต่ไม่ใช่กับวันนี้ วันนี้เป็นวันที่ผมต้องแสดงให้ตัวผมเองเห็นว่าตัวผมเองเป็นคนเลวแค่ไหนเพราะผมไม่อยากให้ตัวตนเมื่อ 3 ปีที่แล้วขึ้นมาหลอกหลอนผม. ผมจะอ่อนแอไม่ได้อีก ไม่ผมจะไม่มีวันอ่อนแอ. ไม่มีวัน....

.............................

     เสี่ยณรงค์เดินเข้าไปในออฟฟิศอย่างหน้าชื่นตาบานไม่รับรู้ถึงอันตรายที่จะก้าวเข้ามา ภายในตึกแถว 3 ชั้นที่ชั้นล่างเป็นส่วนของประชาสัมพันธ์มีผู้หญิง 2 คนทำงานอยู่และมีผู้ชายฉกรรจ์หนึ่งคนยืนเฝ้าประตูที่ขึ้นชั้น 2

ผมเดินเข้าไปอย่างเงียบเชียบควักปืนออกมายิงไปที่โต๊ะประชาสัมพันธ์หญิงสาว 2 คนหมด จึงลงไปหมอบอยู่ใต้โต๊ะ ผมหันกระบอกปืนไปยังชายที่ยืนอยู่หน้าประตูแล้วยิงเข้าไป 3 นัดลมหายใจของชายคนนั้นได้หลุดลอยออกไปจากร่างกายทันทีผมหันกระบอกปืนไปยิงกล้องวงจรปิดที่อยู่ในห้อง เมื่อยิงเสร็จผมเดินไปดักที่ประตูรอชายที่กำลังจะเดินผ่านเข้ามา

เมื่อมีเสียงดัง แก๊ก ที่ประตู ผมยิงๆสวนเข้าไปจนกระสุนหมดแม็ก และสลับเปลี่ยนแม๊กกาซีนใหม่ รอสักครู่เสียงภายในห้องเงียบลง ผมจึงเปิดประตูเข้าไปจึงพบว่ามีชาย 3 คนนอนนอนบาดเจ็บอยู่ ผมเข้าไปยิงซ้ำดับลมหายใจของพวกเขา

     ในตึกนี้สมควรมีคนอย่างต่ำ 6 คน เมื่อผมยิงไปแล้วสี่คนจึงสมควรเหลือแค่ 2 คนเป็นอย่างต่ำ ผมเดินขึ้นไปชั้น 2 ผมถีบประตูออกดังเปรี้ยงภายในห้องชั้น 2 ไม่มีใครอยู่จึงหันยิงกล้องวงจรปิดไปทุกตัวตามลายทางจนขึ้นมาถึงชั้น 3 มีเสียงยิงสวนออกมาจากในห้องผม รีบไปผวาร่างที่บันไดแขนซ้ายรู้สึก แปร๊บๆ ใช้แขนของผมถูกยิง

เมื่อเสียงปืนเว้นจังหวะลง ผมรีบวิ่งไปหลบตรงกำแพงข้างประตู เสียงปืนทะลุประตูออกมาอีกหลายนัด คิดว่าคงเข้าทางประตูไม่ได้จึงเดินไปที่่ชั้นบันได้หนีไปขึ้นไปบนดาดฟ้า แล้วปีนป่ายออกไปตรงระเบียงอย่างรวดเร็ว กระโดดตึกชั้นดาดฟ้าลงมาตรงระเบียงชั้น 3 จึงเห็นเสี่ยณรงค์ถือปืนยืนเล็งไปที่ประตู  

ภายในห้องมีชาย 3 คน รวมเสี่ยณรงค์ด้วย ผมเล็งไปที่เสี่ยเป็นคนแรก พร้อมยิงปืนออกไปพร้อมกับยิงอีก 2 คนที่เหลือ. ชาย 2 คนนั้นดับคาที่ แต่เสี่ยณรงค์ยังนอนหายใจอยู่และได้เล็งปืนมาที่ผมๆชาร์ตเข้าไปแตะปืนออกจากมือแก

   ต่อยหน้าแกไปหลายทีจนแกร้องโอดครวญแกถามผมว่า
" มึงทำกับกูอย่างนี้ทำไม " ผมจึงตอบแกไป
"เสี่ย..ก็รู้อยู่แก่ใจอยู่ " ผมเดินไปที่ข้างฝาในภายในห้อง หยิบมีดที่ตั้งโชว์อยู่ มารู้ภายหลังว่านี่นี้เป็นของต้นตระกูลแก. หลังจากหยิบมีดเสร็จ ผมเดินไปที่เสี่ยแล้ว กดมีดทาบลงไปที่ร่างของเสี่ยอย่างช้าช้า บรรจงกดมีดไปที่หัวของแก

" ลาก่อนเสี่ยณรงค์ " ฉึก.... เสียงมีดทะลุขมับด้านข้างหัวกระโหลกเสี่ยณรงค์ ทะลุดับลมหายใจแกทันที

     เมื่อเรียบร้อย และเก็บทำลายหลักฐานและกล้องวงจรปิดและเทปวงจรปิดทั้งหมดแล้ว. ผมเดินกลับมาที่รถที่ห่างไป 500 เมตร หยิบมีดของเสี่ยติดตัวมาด้วยโยนไปไว้ที่ข้างเบาะรถ. หลังจากขับรถออกไปสักพัก. เชิดโทรเข้ามาบอกว่า ในเมืองเกิดเรื่องใช่ฝีมือนายหรือเปล่า ผมวางสายไม่ตอบคำรีบขับรถกลับไปที่ฟาร์ม

มาถึงฟาร์ม ผมเข้าไปอาบน้ำล้างตัวและพักผ่อน จนถึงตอนเย็นจึงเดินออกมา. ผมคิดไว้แล้วว่าจะทำอย่างไรกับสองพ่อลูก

     หลังจากอาหารมื้อเย็น ผมเรียกสองพ่อลูกเข้ามาคุย
" พวกนายคงอยู่ที่จังหวัดนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว จะเอาอย่างไรต่อไป "
" ผมยังไม่แน่ใจเลยครับนาย " นายเดชตอบผมกลับมา
" งั้นฉันจะส่งนายไปทำงานที่ภาคเหนือ ฉันมีเพื่อนอยู่ที่นั่น เป็นผู้มีอิทธิพลชื่อ ม่อน เธออาจจะเป็นคนแปลกๆสักหน่อยแต่เป็นคนดีไว้ใจได้ ส่วนลูกของนายฉันจะขอไว้ใช้งาน หวังว่านายคงไม่ขัดอะไร "

     นายเดชพยายามขอให้น้องน้ำไปกับเขาด้วย แต่ผมไม่อนุญาตจึงให้น้องน้ำออกไปจากห้องก่อน แล้วคุยกับนายเดช 2 คน ผมพูดกับแกตรงๆว่า จะขอน้องน้ำมาเป็นเมีย แล้วจะดูแลอย่างดี นายเดชอึกอักไม่ตอบคำ ผมจึงพูดไปว่า

" นายไม่มีสิทธิ์ขัดใจฉัน อีก 2 วันฉันจะส่งคนของฉันไปดูแลลูกสาวนายอย่างดี ไม่ต้องห่วง ฉันสัญญา "


     นายเดชตีหน้าเศร้าออกมา. ผมจึงย้ำไม่ให้แกบอกน้องน้ำ ก่อนว่า ผมจะเอาน้องน้ำมาทำอะไร. นายเดชรู้ดีว่าผมเป็นคนจริง พูดจริง ทำจริง เมื่อผมบอกว่าจะดูแลลูกสาวแก ผมจึงดูแลจริงๆ แกจึงยอมโดยง่ายแม้จะขัดใจอยู่บ้านก็ตาม

หลังจากนายเดชเดินทางไปยังจังหวัดหนึ่งในภาคเหนือซึ่งผ่านมาแล้ว 3 วัน น้องน้ำยังคงทำหน้าเหงาหงอย จนถึงคืนวันที่ 4 ผมจึงเรียกน้องน้ำเข้ามาในห้อง..น้องน้ำเปิดประตูเข้ามาในห้องอย่างช้าช้า. ตัวของเธอสั่นงันงก เธอคงจะหวาดกลัวกับสิ่งที่ผมเคยทำกับเธอไว้  ผมเดินไปประคองเธอมานั่งที่เตียงลูบแผ่นหลังเธอเบาเบา เพื่อเป็นการปลอบประโลมจนเธอรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย.

ผมจึงลูบหัวเธอและโน้มหน้าเข้าไปประทับริมฝีปากอันอวบอิ่มอย่างแผ่วเบา รสชาติอันหอมหวานของน้องน้ำแพร่เข้ามาภายในปากของผม อารมณ์ผมค่อยๆคลุกรุ่นอย่างช้าๆ มือของผมเอื้อมไปปลดสายชั้นในของเธอ ถอดเสื้อของเธอและตัวเองอย่างรวดเร็ว

     เมื่อสองร่างเปลือยเปล่าผมประคองน้องน้ำลงนอนลงที่เตียงซุกซอกคอหอมหวานแล้วจึงประทับจูบลงมาที่หน้าอก เสียงแผ่วเบาๆบรรยากาศการร่วมรัก ร่วมรักเต็มไปด้วยความหอมหวานอบอุ่นและโรแมนติก. ผมประทับจูบลงไปยังยอดอกทั้งสองข้างของเธออย่างช้าช้า ให้เธอสัมผัสได้ถึงความโรแมนติกในสิ่งที่ ผมได้กระทำกับเธอ

ผมเล้าโลมลงมาเรื่อยๆจนถึงกลางร่างกายของเธอ ร่องสวาทของเธอยังคงปิดสนิทไม่เคยมีสิ่งใดเคยเข้าไปมาก่อน ผมประทับปากไปยังยอดติ่งอันสวยงาม. ใช้ลิ้นเลียขึ้นลงอย่างช้าช้า  เอวของน้องน้ำกระดกขึ้นลงตามแรงลิ้นของผม. น้ำเสียวค่อยค่อยไหลออกมาจากในรูรัก ตัวของเธอกระตุกและเสร็จไปหนึ่งครั้ง.

     ผมจึงลุกขึ้นไปเอาแก่นกายจ่อเข้าไปที่ปากรู ใบหน้าเลื่อนลงไปกระซิบที่ใบหูของเธอ  
" ผมขอนะ " น้องน้ำพยักหน้าเบาๆเป็นเชิงอนุญาต

     น้องน้ำแสดงถึงสีหน้าเจ็บปวด. เมื่อผมค่อยๆสอดแก่นกายเข้าไปยังร่องรักของเธอ เมื่อใส่ไปจนสุดแล้วจึงรอสักครู่เพื่อให้ของรูรักได้ปรับสภาพ ปากของผมเล้าลงไปที่หน้าอกของเธอเพื่อผ่อนคลายความเจ็บปวด. เมื่อได้ที่แล้ว ผมขยับร่างกายอย่างช้าๆขึ้น-ลงเสียงครวญครางของน้องน้ำทำให้ผมซอยเร็วขึ้น

     หลังจากผ่านไป 15 นาที น้ำของผมก็หลั่งเข้าไปในร่างกายของน้องน้ำอย่างท่วมท้น เราสองคนสบตากันหลังจากนั้นผมจึงพูดว่า

" ได้พี่่แล้วอย่าทิ้งพี่นะ " น้องน้ำทุบอกผมเบาๆแล้ว หันมองไปทางอื่น.

   คืนนั้นผมต่อเชื่อมความสัมพันธ์กับเธอไปทั้งหมดสามยก จนถึงรุ่งสาง........

.............................................

ผมเป็นแฟนคลับ ท่าน adslmanครับ ต้องขออภัยที่นำตัวละครมาใช้โดยไม่ขออนุญาตก่อนกราบขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

ตอนนี้ผมแต่งบินหลาเล่ห์รักจบแล้วเหลือแต่ขัดเกลาอารมณ์ในเนื้อหานิดหน่อยแล้วจึงนำมาลงซึ่งบินหลาเล่ห์รักจะมีซีซั่น 2 ครับแต่ก่อนจะถึงซีซั่น 2 ผมขอเวลาในการวางพอร์ตประมาณ 3 เดือนในระหว่างนั้นผมจะแต่งนิยายออกมาสักหนึ่งเรื่องเป็นการขัดเกลาฝีมือ. จึงขอให้พวกท่านช่วยทำการโหวตสักหน่อย

เรื่องแรกผมอยากทำ sex note version remake ขึ้นมาครับ ซึ่งของเก่ายังแต่งไม่จบและยังค้างอยู่เลยคิดว่าอยากจะแต่งให้จบครับ

เรื่องที่ 2 ผมจะแต่งนิยายใหม่เป็นนิยายเกี่ยวกับพระเอกที่มีคาแรคเตอร์ตัวห่วยที่หลงเข้าไปในโลกของเกม ซึ่งเรื่องที่ 2 มีความแฟนตาซีสูงมากแต่รับรองสนุกแน่นอนครับ

ซึ่งทั้งสองเรื่องผมจะแต่งหลังจากบินหลาเล่ห์รัก season 1 จบแล้วเท่านั้นครับ

ขอบคุณที่ติดตาม

สวัสดีครับ

................................................................
      ตามผลงาน ของคุณ kawasai77 ได้ที่วาล์ปนี่นะ.
บินหลาเล่ห์รัก. ..ตอน ธารธารา part 1
(บทนำ) ตอน นายหัวสิงห์