The witch ตอนที่ 12 สาวกแห่งความมืด

         ท่านอัศวิน..........ตื่นเถิดดดดด....
                     ท่านดูรันนนนนน .........ตื่นเถิดดดด
     มีใครหลายคนกำลังรอท่านอยู่นะ ........ ตื่นเถิดดดดด
( เสียงหญิงสาว ที่คุ้นเคยในอดีต  พยายามปลุกดูรัน หรือ จอห์น )  

     " ถ้าท่านยังไม่ตื่นข้าจะใช้กำลังแล้วนะ " เสียงเด็กสาว ในภาพความทรงจำพุดขึ้นมา  

     หญิงสาว ผิวขาวราวหิมะ แก่นๆ  ชอบแขวะ ไม่ว่าจอห์นจะทำอะไรเธอมักจะติเสมอ และเป็น1 ในความเสียใจที่จอห์นในขณะนั้นไม่สามารถช่วยเธอให้หลุดพ้นจากเงื้อมมือของยมทูตได้
[align=center][/align]
     " ข้าตื่นแล้ว ข้าตื่นแล้วอย่าทำอะไรข้านะแทนย่า " ชายหนุ่มรีบลืมตา พร้อมทั้งลุกขึ้นนั่งเตรียมรับมือการกลั่นแกล้งจากหญิงสาว

     แต่ก็ต้องพบกับความแปลกใจแทน เพราะ ต้องเจอแต่กับความมืด ความมืดที่ว่างเปล่า ซึ่งมีแสงแค่จุดเดียว คือจุดที่จอห์นกำลังนั่งอยู่ เป็นแสงที่เปล่งออกมาจากตัวของจอห์น และแสงนั้นกำลังเริ่มที่จะค่อยๆดับลง แต่พอจอห์นฟื้นขึ้นมา ทำให้แสงค่อยสว่างขึ้นอีก แต่ก็ค่อยๆถูกความมืด กัดกินเข้ามาเรื่อยๆ
  
     " ในที่สุดก็ตื่น  ถ้าช้าอีกนิดเดียว ข้าก็ช่วยท่านไม่ได้แล้วนะ " เสียงแทนย่า พูดขึ้นมาด้านหลังที่เข้าลุกขึ้น นางกำลังคุกเข่าอยู่ แสดงให้เห็นว่าเมื่อครู่ จอห์นพึ่งนอนหนุนตักของนาง

     " นานแล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน " แทนย่ากล่าวกับชายหนุ่ม ก่อนที่ชายหนุ่มจะลุกขึ้นมากอดตัวนาง
     " ข้าขอโทษ ข้าไม่สามารถช่วยเจ้าได้ ข้าขอโทษ "

     ชายหนุ่มแสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอครั้งแรกในรอบหลายร้อยปี เพราะสิ่งนี้เหมือนปมที่อยู่ในใจมาตลอด ที่ไม่สามารถช่วยเด็กสาวผู้นี้ได้ และทำให้นางอันเป็นที่รักต้องเผชิญกับตราบาปที่เป็นผู้ลงมือสังหารน้องอันเป็นที่รักเองกับมือ

     " โอ๋ๆ  ไม่ต้องเสียใจนะ อันที่จริงข้าก็ไม่ได้โทษใครสักหน่อย ทำไมต้องมาขอโทษกันด้วย " แทนย่ากล่าวพลางลูบไปบนแผ่นหลังของชายหนุ่ม

     " อีกอย่างข้าก็ไม่ได้คิดจะหวังพึ่งท่านแต่แรกอยู่แล้ว  เพราะฉะนั้นเลิกโทษตัวเองได้แล้วนะ "

     หญิงสาวยังไม่เลิกแขวะชายหนุ่ม แต่ ก็พูดแขวะแค่ปาก เพราะ หญิงสาวกอดชายหนุ่มอย่างห่วงแหน

     " แต่นี่ไม่ใช่เวลามารำลึกความหลังหรือโทษตัวเองอยู่นะท่านอัศวิน  ถ้าท่านยังไม่รีบเร่งพลังวิญญาณธาตุแสงของท่าน ข้าเกรงว่า ท่านคงต้องสูญเสียความเป็นตัวตนของท่านไปเป็นแน่ " แทนย่าบอกแก่ชายหนุ่มที่ขณะนี้ แสงจากในตัวของชายหนุ่มเริ่มจะมืดลงเรื่อยๆๆ  
     " มันเกิดอะไรขึ้น แล้วเราอยู่ที่ไหนกัน " จอห์นถามพลางเริ่มสังเกตรอบตัว และพยายามเร่งพลังงานธาตุแสงของตัวเองขึ้น จนเริ่มสว่างขึ้นอีกครั้ง
    " เอาละฟังข้าดีๆ นะ ท่านอัศวินคนเก่ง ข้อแรก เราอยู่ในจิตใจของท่านเอง และ ข้อสอง ความมืดรอบตัวท่านนี่ ปล่อยออกมาจากมัน หรือจะให้เฉพาะเจาะจง ก็คือนั้น สิ่งนั้นเป็นตัวปล่อยพลังงานความมืด " หญิงสาวชี้ไปยัง ความมืดที่เข้มข้นที่สุด

    มืดจนแทบจะไม่สามารถมองผ่านเข้าไปได้ แต่ในสายตาของ จอห์น ถึงแม้มันจะมืดขนาดไหนแต่เขาสัมผัสได้ถึงพลังด้านมืดที่สุดแสนจะชั่วร้าย อยู่ที่ปลายด้านโน้นที่นิ้วมือของแทนย่าชี้เข้าไป และที่สะดุดใจของจอห์นมากที่สุดคือ เขาสัมผัสได้ถึงตัวเองอีกคนที่อยู่ทางด้านนั้น  แต่ต่างจากตัวเขาที่พยายามปล่อยธาตุแสงศักดิ์สิทธิ์

     แต่สิ่งที่ตัวเขาด้านโน้นกำลังปลดปล่อยออกมาจากร่างกับเป็นพลังธาตุมืดที่ดำสนิท  ปลดปล่อยออกมาแทน 
 
     " เวลามีไม่มากนัก ท่านอัศวิน  หยุดการถามทั้งหมด แล้วพยายามปลดปล่อยพลังธาตุแสงทั้งหมดที่ท่านมี เมื่อถึงจุดๆๆหนึ่งท่านจะเข้าใจเองว่าต้องทำอะไรต่อไป ส่วนข้าคงช่วยท่านได้เพียงเท่านี้ " หญิงสาวบอกแก่ชายหนุ่มก่อนที่ร่างของตัวเองจะค่อยๆเลือนหายไป
 " เดี๋ยวก่อน  แทนย่า " ชายหนุ่มพยายามเรียกแต่กลับทำให้เสียสมาธิในการปลดปล่อยธาตุแสง จนความมืดเริ่มกลับเข้ามาอีกครั้ง.
.....
....
............
          สนามบินลอนดอนซิตี้
     เครื่องบินเจ๊ตส่วนตัว กำลังเคลื่อนออกจากรันเวย์ ตรงมายังรถลีมูซีน 2 คันที่กำลังจอดรอรับ ผู้โดยสารคนหนึ่งอยู่ เมื่อเครื่องบินจอดสนิท ประตูถูกเปิดขึ้น ก่อนที่บันไดจะวิ่งเข้าไปสอดรับพอดี

      ซิสเตอร์ ก้าวออกมาจากตัวเครื่องตรงดิ่งลงบันได ไปหาชายผู้ยืนรอรับ อยู่ข้างตัวรถ  

     " ผมรู้สึกยินดี ที่ซิสเตอร์ยอมยื่นมือเข้าช่วยเหลือ พวกเราหมดหนทางที่จะตามหาเขาแล้วจริงๆครับซิสเตอร์ " เจมส์ พูดกล่าวพลางเปิดประตูให้ซิสเตอร์ขึ้นไปนั่งบนรถ

     " คุณเป็นคนเดียว ที่จอห์นใช้เวลาหลายร้อยปีก็ยังหาไม่เจอ การที่คนเราจะหนีจากคนที่เราต้องการหนีมากที่สุดวิธีที่ดีที่สุด คือ เรารู้ว่าคนที่ตามหาเราอยู่ที่ไหน ใช่ไหมครับซิสเตอร์ " เจมส์ พูด กับซิสเตอร์

    " เพราะฉะนั้น คุณเป็นคนเดียวที่จะหาเขาเจอ " เจมส์กล่าวกับซิสเตอร์ที่รับฟังด้วยสีหน้าเรียบเฉย ....
........
......
..............
     " ในที่สุด เราก็อยู่ในระดับเดียวกันจนพูดคุยกันได้ 555 " ร่างจอห์นสีดำ ที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าของจอห์นอีกคน ซึ่งขณะนี้

     ทั่วทั้งพื้นที่ฝั่งที่จอห์นเปล่งแสงนั่งอยู่เป็นสีขาว กับฝั่งที่จอห์นสีดำยืนอยู่เต็มไปด้วยความมืดมิดสุดลูกหูลูกตา

     " ท่านจะดื้อดึงไปทำไม ข้ามมาอยู่ฝั่งนี้เถอะ มันดีออกที่เราสามารถทำทุกอย่างได้ดังใจปรารถนา ท่านสามารถปกป้องคนที่ท่านอยากช่วยได้ และสามารถทำลาย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นภัยต่อท่าน โดยไม่มีกรอบอีกต่อไป ทำทุกสิ่งตามใจปรารถนา เพราะว่าท่านมีพลังที่มากพอ " จอห์นในร่างสีดำ พูด กับจอห์นที่ขณะนี้กำลังนั่งเร่งพลังงานธาตุแสง
     " ไม่มีทาง เราเป็นอัครสาวกแห่งพระเจ้าผู้ทรงเมตตา ไม่มีทางที่เราจะข้ามไปยังความมืด ของเจ้า " จอห์นกล่าวในขณะที่เร่งจิตแห่งแสงจนสูสีกับความมืด
     " อันนั้นมันเป็นกรอบที่กั้นเจ้าอยู่ทั้งนั้น เจ้าลองคิดดู พระเจ้าอยู่ไหน ตอนที่แทนย่าถูกฆ่า พระเจ้าของเจ้าอยู่ไหน ตอนที่เจ้าสวดอ้อนวอนให้ช่วยในขณะที่สกาเล็ตกำลังตาย และพระเจ้าอยู่ไหน ตอนที่เจ้ากำลัง พยายามช่วยผู้คนขณะเรือสำเภาต้องผจญกับพายุจนอัปปางโดยเหลือรอดแค่เจ้าเพียงคนเดียว  บร๊าๆๆ และนี่เลยสดๆๆร้อนๆ พระเจ้าอยู่ไหนตอนที่เจ้าไปช่วย สาวๆ ทั้ง 3 คน ถ้าไม่ได้ข้า ป่านนี้ชีวิตของพวกนางก็ไม่เหลือ 5555 "  จอห์นในร่างสีดำ พูดในขณะที่ความมืดเริ่มจู่โจม แสงของจอห์นอีกครั้ง

     " ยอมมาอยู่ฝั่งเดียวด้วยกันดีๆๆดีกว่าน๊า แล้วเจ้าจะรู้ความรู้สึกดีๆแบบนี้ " จอห์นร่างสีดำพูดพลางคว้าตัวหญิงสาวมาจากไหนไม่รู้
     " อ๊าาาา.าง.งง..ง ......นั่นแหละจอห์น วิมีความสุขจังเลย แรงๆเลยค่ะ ที่รัก " สารวัตรวิภา กำลังแอ่นก้นให้จอห์นในร่างสีดำ ส่งท่อนเอ็นอวบเข้าไปในร่องสวาทของหญิงสาว  ตับ ตับบ ตับ บบ ตับบ  

     " อ๊างงง.ง... อู้ววว..ว.. เสียวจังค่ะจอห์น อ๊าาา.า.. แรงๆค่ะ แรงอีก อ๊าาาา..า.." 

     ชายหนุ่มกระแทกร่างหญิงสาวอย่างเมามัน ก่อนจะยกขาขึ้น เผยให้เห็นท่อนเอ็นที่กำลังผลุบเข้าผลุบออก อยากรวดเร็ว

     " เป็นไงบ้างจอห์น ยังจำรสชาติของวิภาได้ไหม ว่าเอร็ดอร่อยขนาดไหน " ชายหนุ่มพูดพลางนำมือไปประคองใบหน้าของหญิงสาวให้หันมาจูบแลกลิ้นกับตนเอง
    " อ๊า ....อี๊   อ๊าา าาา " ชายหนุ่มกระแทกหญิงสาวอย่างหนักหน่วงอีกที 2 ที ก่อนจะกระฉูด น้ำรักเข้าไปเต็มร่องสวาทของวิภา หญิงสาวล้มลงหลังเสร็จสมอารมณ์หมาย  นอนเปลือยอยู่บนพื้นด้านหน้าจอห์น[post]
[align=center][/align][/post]
     " หรือว่าชอบคนนี้ " ดร.คิม ในสภาพถูกพันธนาการด้วยเชือกรัดรึงไปทุกสัดส่วนของชุดมิโกะสีขาว เบื้องล่างเปลือยเปล่า 

     ก่อนที่จะถูกจอห์นร่างสีดำ ดึงเชือกขึ้น ทำให้ขาของหญิงสาวเปิดอ้าเผยให้เห็นร่องสวาทเรียบเนียนปิดสนิทเหมือนไม่เคยผ่านการรุกล้ำมาก่อน [post]
[align=center][/align][/post]
     " เป็นไงจอห์น มันฟิตมากเลยนะ " จอห์นในร่างสีดำ ค่อยๆใช้นิ้วแยงเข้าไปในร่องสวาทที่ปิดสนิท ส่วนนิ้วโป้งคลึงไปที่เม็ดคริสตอริส ก่อนจะกระตุกนิ้ว พร้อมกับสีหน้าแหย่เกของหญิงสาว 

     แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ  น้ำเสียวของหญิงสาว เริ่มเออออกมาตามจังหวะการขยับของนิ้วจอห์นในร่างสีดำ  

     " แจะ แจ๊ะ แจ๊ะ  อ๊าาา  อู้ววววว โอ้ววว แจ๊ะ แจ๊ะ " ชายหนุ่มเร่งกระตุกนิ้วแรงขึ้น เร็วขึ้น แจ๊ะแจ๊ะ..ๆๆ 

     " โอ้ววว..ว " น้ำพุ่งออกมาจากร่องสวาทของหญิงสาว อย่างรุนแรงพร้อมการกระตุกร่างกายเบาๆของหญิงสาว ที่แสดงว่าหญิงสาวถึงจุดสุดยอดไปเรียบร้อยแล้ว
     " เอาน๊า ไม่ลองหน่อยเหรอ ฟิตมากๆๆเลยนะ หรือไม่ชอบแบบนี้ " จอห์นในร่างสีดำ ปล่อยเชือกทำให้ ดร.คิม หล่นลงมาโดยยังถูกมัดอยู่

     แล้วนำนิ้วที่พึ่งแหย่ร่องของ ดร.คิม  ขึ้นมาเลียอย่างเอร็ดอร่อย
 
     " หรือจะเอาแบบวันนั้น " ปรากฏเตียงขึ้นพร้อมร่างของหญิงสาว 3 คน ที่นอนไร้ซึ้งสติอยู่บนเตียง จอห์นในร่างสีดำกระโจนขึ้นไปเสพสุขอย่างป่าเถื่อนต่อร่างของ 3 สาว

     ปึ้กก.ก..ปึ้กกกก..ก..ก ..... ตรงกลางกระแทกร่างน้องเมย์ ในขณะที่มือซ้ายขย้ำไปยังทรวงอก ทั้งบีบทั้งเค้นปลายปทุมถันของถิงถิง  บีบเค้นจนหญิงสาวแสดงสีหน้าว่าเจ็บปวดด ในขณะที่มือขวาใช้นิ้วแหย่เข้าในในร่องสวาทของต๊อกแต๊กก แจ๊ะ แจ๊ะ  แจ๊ะ อย่างรวดเร็ว และเร่งมากยิ่งขึ้น เมื่อสีหน้าของต๊อกแต๊ก บูดเบี้ยวไปด้วยความเสียวระคนความเจ็บปวด [post]
[align=center]

[/align][/post]
       ตับบ ตับบ ตับบ

     " ชอบแรงๆไหมจ้าน้องสาวคนสวย " ปึก ปึ๊ก ปึ๊ก ชายหนุ่มเร่งกระแทกไปตามจังหวะเสียงร้องของหญิงสาว ที่ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
     " ว้า ชอบแบบไหนก็บอกซิจอห์น ไม่พูดแสดงว่าไม่ชอบ ......ไม่เป็นไร งั้นลองแบบผู้ดูเอาไหม "

     จอห์นในร่างสีดำกระโดดลงจากเตียง พลางผายมือไปด้านข้างก่อนปรากฏร่างของสกาเล็ต กำลังถูกทหารฝ่ายใต้  พากันขมขื่นอย่างสนุกสนาน โดยเสียงร้องของหญิงสาวโหยหวนไปด้วยความทรมาน[post]

     " กรี้ดดด..ด ไม่... อย่า..ไม่.." คำพูดที่หลุดลอยออกมาจากปาก ก่อนที่จะถูกท่อนเอ็นของทหารฝ่ายใต้ แทรกเข้าไปในปาก พร้อมกับท่อนเอ็นอีกอันที่กำลังบดผ่านร่องสวาทของสาวผมทองคนนี้  

     " กร๊้ดดด.ด.. อ๊าาาา...า.. ไม่..ได้โปรด.. ไม่..  กรี้ดดด..  อี้.อือออ.อ  ไม่.."  เสียงครางที่มาพร้อมกับน้ำตาของหญิงสาว ผสมกับเสียงซอยของทหารฝ่ายใต้ ตับ ตับ ตับ ตับ บบ

     หญิงสาวถูกยกตัวขึ้น ก่อนที่ทหารอีกคนจะแทรกร่างลงมาพร้อมค่อยๆส่งท่อนเอ็นเข้าไปในรูที่หลงเหลืออยู่  

     " กรี้ดดด.ดด.ด...ด " เสียงสุดท้ายของหญิงสาวที่ขณะนี้เริ่มร้องไม่ออก เพราะ โดนเล่นทั้ง 3 ทาง  
[align=center][/align][/post]
     เมื่อมาถึงตอนนี้ แสงจากตัวจอห์น แทบถูกความมืดกลืนกิน จนเหลือแค่รอบตัวนิดหน่อยที่ยังมีแสงสว่าง

     " 555  ไม่ชอบหรือ งั้นสุดท้ายละ ลองคนนี้หน่อยเป็นไร "  มีอา ในสภาพ มือเปื้อนเลือดกำลังนั่งร้องไห้อยู่

     จอห์นในร่างสีดำ กระชากมีอาขึ้นมาก่อนจะลงมือปลุกปล้ำ โดยหญิงสาวพยายามขัดขืนแต่ก็ถูกจอห์นในร่างสีดำ ทั้งตบ ทั้งชกไปที่ใบหน้าอย่างรุนแรง จนเลือดไหลไปที่มุมปาก [post]
[align=center][/align][/post]
     " แก.." จอห์นในร่างสีขาวพูดได้แค่นั้นก่อนจะกระโจนเข้าใส่จอห์นในร่างสีดำ ตูมมม.มม...ม.!! !! เกิดการระเบิด สนั่นหวั่นไหว ก่อนที่ความมืดจะเข้าปกคลุมทั้งหมดจนไม่เหลืออะไรนอกจากความมืดมิดดดด
..........
.....
........
      " เรามาไม่ทันแล้ว "  มีอา ในชุดซิสเตอร์บอกแก่เจมส์ที่อยู่ด้านข้าง ในรถตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่ที่ภายใน มีกำลังพลพร้อมอาวุธครบมือ เกือบ 50 คน  
     " ว่าไงนะครับซิสเตอร์ " เจมส์พูดขณะที่มือพึ่งสไลด์ปืนพกก่อนเก็บเข้าซองข้างลำตัว
     " เราเสียจอห์นไปแล้ว จิตแห่งแสงของเขาหายไปแล้ว " หญิงสาวบอกพร้อมประกายจากน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตา..

     รถตู้ คอนเทนเนอร์ 5 คัน จอดเรียงกันเป็นที่แปลกตาสำหรับผู้คนย่านใจกลางเมืองลอนดอน ในขณะนี้  แต่ก่อนที่จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ตึกด้านหน้าก็เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง ส่งให้ก้อนอิฐจำนวนมาก ตกใส่ ตึกรอบด้านกระจกอาคารแตกลงมา พร้อมเสียงกรีดดร้องของ ประชาชนชาวลอนดอน  
.........
.....
..
     " 55555 5555  สำเร็จแล้ว สำเร็จแล้ว.. เทวทูติแห่งความมืดได้ถือกำเนิดแล้ว 55555 "

     ร่างของหญิงสาว ที่ไม่ได้โดนผลกระทบอะไรเลยจากแรงระเบิดยืนอยู่ท่ามกลางเศษซาก ปรักหักพัง พร้อมกับชายร่างยักษ์กว่า 2 เมตรที่เป็นผู้ที่รับแรงระเบิดเต็มๆแต่ไม่สะดุ้งสะเทือน ยืนบังขวาง ชายหนุ่มจอห์นในร่างมนุษย์ ที่มีปีกสีดำสนิท และมี กงจักรสีแดงเพลิง วิ่งวนไปมารอบตัว 2 วง [post]
[align=center][/align][/post]
..
.......
..........
     " ทีม เอถึงเป้าหมายแล้ว รอคำสั่งย้ำ แสตนบายรอคำสั่ง "

     หน่วยพิเศษ อาวุธเบาเน้นการคล่องตัวจำนวน 20 กว่านาย เข้ามาอยู่ใน จุดที่เห็น เงาร่างบุคคล ทั้ง 3 ที่อยู่ในชั้นใต้ดินที่เพดานเปิดโล่งเพราะแรงระเบิด พัดตึก 4 ชั้นกระจุย ไปเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย กระจายไปรอบด้าน
  
     " ทีม บี เห็นเป้าแล้ว รอคำสั่งจู่โจม ย้ำ รอคำสั่งจู่โจม.." หน่วยซุ่มยิง บนยอดตึก ฝั่งตรงกันข้ามตึกที่ระเบิด รวมทั้งกระจายบนตึกข้างๆ จำนวน 10 กว่าคน กรอกเสียงใส่ไมโครโฟน
     " ทีม ซี คุมพื้นที่ รอบด้านแล้ว รอสนับสนุน ย้ำ รอสนับสนุน " หน่วยพิเศษ อาวุธหนักจำนวน 200 กว่าคน กระจายอยู่ภายนอก รอบด้าน

     เจมส์ ซึ่งกำลังมองหน้าจอสี่เหลี่ยมหลายหน้าจอ ที่ได้รับการถ่ายทอดสด จากกล้องติดหมวกของหน่วยรบพิเศษ และถือวิทยุในมือ เพื่อรอการถ่ายทอดคำสั่งออกไป ในห้องปฏิบัติการ ซึ่งอยู่ด้านในตู้คอนเทนเนอร์
 
     " พอดีเลย เรามีแขกมาเยี่ยม ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของท่านเทวทูติที่ยิ่งใหญ่ของเราเลยดีกว่า " หญิงสาวพูดก่อน จะหันไปที่ชายร่างยักษ์ ซึ่งพร้อมที่จะลงมือสังหารทุกคนที่เขามาอยู่ในระยะ

     จอห์น มองไปยังภาพเบื้องหน้า แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไร  ฉับพลันทุกชีวิตก็หยุดนิ่ง ไม่มีการเคลื่อนไหว เหมือนภาพถูกหยุดไว้เฉยๆๆ  แต่มีเงาร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งเดินมาประจันหน้ากับจอห์น

     " ขอโทษ ที่ฉันมาพบคุณช้าไปนะ ดูรัน ฉันมาเพื่อหยุดคุณ " หญิงสาวกางมือออก บังเกิด อักขระเวท ขึ้นในอากาศไปทั่ว บริเวณ  

     สิ่งที่ออกมาจากอักขระเวท คือเถาวัลย์ ขนาดใหญ่ พากันเข้ารัดร่างของจอห์น ไว้ ตรึงอยู่กับที่ เวลาเริ่มเดินอีกครั้ง หญิงสาวแม่มดดำมองเห็นแขกผู้มาเยือนคนใหม่ ก็สั่งให้ชายร่างยักษ์เข้าโจมตีทันที ชายร่างยักษ์สูงกว่า 2 เมตร เหวี่ยงหมัดเข้าสู่ร่างของหญิงสาวในชุดแม่ชี แต่ก่อนที่จะถึงตัว บังเกิดเถาวัลย์ขึ้นมาจากพื้น รัดไปที่กำปั้นของชายร่างยักษ์ไว้

ก่อนที่ จะมีต้นไม้ขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาจากผืนดิน ตรงหน้าที่กั้นไว้ ระหว่างมีอา กับชายร่างยักษ์ ต้นไม้ขนาดใหญ่หวดกิ่งไม้เข้าสู่ร่างของชายร่างยักษ์ ที่พยายามแกะเถาวัลย์ออกจากแขน จนกระเด็นไปกระแทกกับกองเศษอิฐที่เคยเป็นกำแพง ฝังตัวลงไปในกองเศษอิฐ ทันที

แต่ก่อนที่ต้นไม้ขนาดใหญ่กำลังจะเข้าจู่โจมหญิงสาว เป็นรายต่อไป กองเศษอิฐ ระเบิดขึ้นพร้อมกับอสูรกายขนาดใหญ่ วิ่งออกมากระโจนใส่ต้นไม้ เกิดการต่อสู้ชุลมุนขึ้น ทันที หญิงสาวแม่มดดำเห็นดังนั้น จึงกางมือออก พร้อมทั้งพูดภาษาโบราณ บังเกิดลูกไฟขนาดใหญ่ขึ้นกลางอากาศ พุ่งเข้าใส่ หญิงสาวในชุดแม่ชี

     แต่ก่อนที่ลูกไฟจะถึงตัว บังเกิดม่านน้ำขึ้นมารับการจู่โจมของแม่มดดำขึ้น

   " แก " แม่มดดำพุ่งกระโจนใส่หญิงสาว พร้อม ขาทั้งแปดที่แหลมคม ที่โผล่ขึ้นมากลางหลัง เข้าจู่โจมอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่การจู่โจมจะเข้าถึงตัว  แพร๊ด.ดดด.ดด..ด พร๊อตตต.ตต.ต..ต ปังปัง..ปังปังง..กระสุนจำนวนมากถูกสาดเข้าทุกทิศทุกทาง เข้าสู่ตัวแม่มดดำอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งบรรดาหน่วยพิเศษที่กรูเข้ามายึดพื้นที่อย่างรวดเร็ว
   ตูมมมมม !!!   ต้นไม้ขนาดใหญ่ทุบสัตว์อสูรจนจมธรณี ลงไป  ฝุ่นผงปลิวว่อนไปทั่วจากการสู้ของสัตว์ขนาดยักษ์ 2ตน

     " เคลียร์ ! " หนึ่งในหน่วยพิเศษตะโกนออกมาเมื่อตรวจสอบร่างของแม่มดดำ แล้วไร้ซึ่งสัญญาณบ่งบอกถึงการมีชีวิต ตามด้วย การยิงกระสุนหัวระเบิดใส่อสูรกาย จนล้มลง  
     " เคลียร์ " เสียงร้องตะโกนจาก หน่วยพิเศษ ที่เข้าไปตรวจสอบสภาพอสูรกาย ที่ระเบิดเป็นชิ้นๆ เพราะแรงระเบิดจากกระสุน แกรนเน็ต
     " เป็นอย่างไรบ้าง "เจมส์ เข้ามาถาม 1 ในเจ้าหน้าที่
     " เรียบร้อยแล้วครับ เคลียร์พื้นที่เรียบร้อยครับ " เจ้าหน้าที่ตอบ

     เจมส์เดินไปทางแม่ชี มีอา ที่กำลังยืนอยู่หน้า จอห์นที่ถูกผนึกด้วยรากไม้ลงอักขระแสงอย่างเข้มข้น 
 
     " เขาเป็นอย่างไรบ้าง " เจมส์ถามมีอาที่ยืนมองด้วยสายตาเป็นห่วงชายคนรัก
     " เขาจะหลับอยู่ในนั้นไปตลอดกาล เขาไม่สามารถคลายผนึกได้เองเด็ดขาด ฉันหวังว่าคุณจะดูแลเขาเป็นอย่างดีนะ " มีอา กล่าวต่อเจมส์
     " ผมสัญญา ด้วยเกียรติ์ ของสุภาพบุรุษชาวอังกฤษเลย " เจมส์สัญญากับมีอา

     " เคลียร์พื้นที่ทั้งหมด " เจมส์กล่าวกับหน่วยพิเศษ พร้อมส่งสัญญาณ ถอนกำลัง
     " ร่างแม่มดดำหายไปครับ " 1ในหน่วย พิเศษ รายงานเจมส์
     " อะไรนะ หายไปได้ยังไง ไหนว่ามันตายแล้วไง " เจมส์กล่าวก่อนจะได้ยินเสียงเอะอะและร้องตะโกนอย่างหวาดกลัว

     แมงมุม จำนวนนับไม่ถ้วนเขาโจมตีทหารทั้งหน่วย พร้อมทั้งเข้าไปกัดกิ่งไม้ที่พันรอบตัวจอห์นอยู่ออก

     " ไม่!! " เสียงตะโกนของมีอา แต่สายเกินไป กิ่งไม้ถูกทำลายเผยให้เห็นร่างของชายหนุ่ม แต่ไม่ทันที่มีอาจะผนึกอีกครั้ง ก็ได้มีมือของหญิงสาวกระชากตัวมีอาหลุดเข้าไปอีกมิติ หนึ่งทันที
..........
......
...
     " สวัสดีท่านพี่มีอา " เสียงสดใสของหญิงสาวที่คุ้นเคย
     " แทนย่านั้นเจ้าใช่ไหม แทนย่า " มีอาจำเสียงนั้นได้อย่างแม่นยำ
     " ใช่ข้าเอง ข้าดีใจที่ได้เจอท่านอีกครั้ง " หญิงสาวตอบพลางวิ่งเข้าสวมกอดกัน
     " ข้านึกว่าเจ้าตายแล้ว ข้านึกว่าข้าฆ่าเจ้ากับมือ " มีอาร้องไห้สะอื้นหนักพลางมองไปที่ใบหน้าของแทนย่า
     " 55555 ใช่ท่านพี่ มันเเป็นความจริงท่านเป็นคนฆ่าข้า 55555 "
 
      เสียงของแทนย่ากล่าวพลางหัวเราะและเดินถอยออกมา

     "  นี่ไงละฝีมือของท่าน จำได้หรือเปล่า " แทนย่าชี้ไปที่อกของตัวเองที่เลือดกำลังไหลออกมา และชี้ไปที่มือของมีอา ที่เต็มไปด้วยเลือด  
     " กรี้ด..ด..ดดด.ดด.ด.....ด " เสียงกรีดร้องจากมีอา
...
.......
.............
     " อ๊ากกก!! " ทหารที่ถูกเหวี่ยงกระเด็น ข้ามหัวเจมส์ไป ก่อนที่ทหารอีกคนจะกระเด็นชนกำแพงอิฐที่เหลืออยู่ประปรายร่วงลงไปอีกคน

     เสียงปืนกลดังเป็นระยะ แต่ก็ถูกตอบโต้ด้วยเสียงระเบิดที่รุนแรง ก่อนที่เศษซากร่างของมนุษย์จะปลิวว่อนไปทั่ว ต้นไม้ขนาดใหญ่ที่เอาชนะอสูรกายลงไปได้เมื่อกี้  แต่ตอนนี้เหลือแค่เศษซาก กระจายไปทั่วพื้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านาทีนี่มันไม่ใช่การต่อสู้ที่มนุษย์จะสามารถสู้ด้วยได้ เป็นแค่การเล่นสนุกของตัวตนหนึ่งที่เหนือกว่ามนุษย์โดยสิ้นเชิง
  
จอห์นในร่างมนุษย์ แต่มีอักขระสีดำรอบตัว และมีปีกสีดำ กำลังเล่นสนุกกับการจับมนุษย์มาโยนเล่นและ ฉีกกระชากด้วยกงจักรสีแดง พร้อม กองทัพอสูรกายจำนวนมากที่ไม่รู้ โผล่มาจากไหน เริ่มไล่สังหารหมู่มนุษย์ อย่างบ้าคลั่ง

     " ถอยก่อน  ถอนกำลังทันที " เจมส์ออกคำสั่ง ไปยังหน่วยทหารทั้งหมด แต่ดูเหมือนจะสายไป เพราะกำลังมนุษย์เกือบ 200 กว่าคน ไม่มีใครตอบเจมส์กลับมาแม้แต่คนเดียว

     เจมส์พยายามพูดใส่ไมค์ที่คออีกครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับ แต่มีเสียงอะไรบางอย่างด้านหลังของเจมส์ ก่อนจะปรากฏร่างของเทวทูติหนุ่ม ที่มีปีกสีดำค่อยร่อนลงมาจากบนฟ้า

     " ว่าไงเจมส์ ดูโทรมไปเยอะเลยนะ " จอห์นพูดพลางยิ้มให้เจมส์
     " คุณเป็นอะไรไปแล้วนี่ จอห์น " เจมส์หันกลับมาพร้อมกระชับปืนในมือขึ้น เล็งไปที่จอห์น
     " ผมก็แค่หลุดพ้นจากกรอบที่พันธนาการผมไว้แค่นั้นเอง เจมส์ ต่อไปนี้ผมอยากจะทำอะไร ผมก็จะทำ ทุกคนที่หันอาวุธใส่ผมคือศัตรู รวมทั้งคุณด้วยเจมส์ เห็นแก่ความผูกพันเก่าก่อน ผมจะจบให้เร็วที่สุดนะ "

     ชายหนุ่มกางมือออกเหนือศรีษะของเจมส์ กงจักรสีแดง 2 วงซ้อนทับกัน ปรากฏเป็นลำแสงสีดำ ฉายลงมายังตัวเจมส์

     " ลาก่อนเพื่อนรัก " จอห์นพูดประโยคสุดท้ายพร้อมลำแสงสีดำ สาดใส่ร่างของเจมส์ ตูม!!

     เกิดการระเบิดเป็นวงกว้างศูนย์กลางแรงระเบิดคือจุดที่เจมส์เคยยืนอยู่ เป็นรัศมีเส้นรอบวง 10 กม. ทุกอย่างกลายเป็นฝุ่นผง เป็นจุดจุบของ 1 ในระดับแกนนำขององค์กร  พร้อมกันนั้นเป็นการเริ่มต้น ใหม่ของความมืดที่ครอบคลุมไปทั่วทั้งโซนยุโรป

เหล่าผู้ดำรงตนอยู่ในความมืดได้ ก้าวขึ้นมาเปิดเผยตัวตนกันมากขึ้น และ โลกมนุษย์ก็ได้ตระหนักถึงสิ่งที่ไม่มีใครคิดว่าจะมีจริง หลายคนเข้าร่วมกับความมืด ยอมเป็นข้ารับใช้ ความมืดและแสงสว่างถูกแบ่งแยกอย่างชัดเจนมากขึ้น ...
...................
.........
...
จบภาค
ปล . ขออภัยที่หายไปนาน คือใกล้ปีใหม่แล้ว งานเข้าหนักมาก เวลาที่จะมานั่งเขียนยาวๆ ไม่มีจริงๆ ต้องมาใส่ที่ละนิดๆๆ  ทั้งนั้นทั้งนี้ ขออภัยด้วยนะครับ ถ้ามันไม่ต่อเนื่อง แล้วจะพยายามปรับปรุง ให้มากยิ่งขึ้นไปอีก ขอบคุณที่ติดตามกันนะครับ
ปล1. สนับสนุนให้คนอ่านเรื่องเสียว ที่มีอารมณ์ไปลงกะภรรยา และแฟน หรือถ้าหาไม่ได้ก็อ่างเถอะครับ อย่าให้มีการข่มขื่นเลย ช่วงนี้ทำไมมีข่าวทำนองนี้เยอะจัง น่ากลัวๆ

. ... jingjang เอนเตอร์เทนเมนท์ ใครจะติดตามตอนเดิม ตามวาล์ปไปได้ เริ่มจากบนลงล่างนะ..

The witch  บทนำ
The witch ตอนที่ 1 อดีต
The witch ตอนที่ 1 .1
The witch ตอนที่ 1 .2 จบตอนที่ 1
The witch ตอนที่ 2 วิญญาณ
The witch ตอนที่ 3 สงคราม
The witch ตอนที่ 4 ปัจจุบัน
The witch ตอนที่ 5 หมวดวิภา
The witch ตอนที่ 6 อมตะ
The witch ตอนที่ 7 แผนการร้าย
The witch ตอนที่ 8 ปาร์ตี้
The witch ตอนที่ 9 เหยื่อ....
The witch ตอนที่ 10 ความฝัน
The witch ตอนที่ 11 หญิงสาว

สุดยอด ฉากจบที่ดาร์คสุด ที่เหล่าฮาร์ดคอร์ ทั้งหลายอยากดู โลกแห่งอสูรอันมืดมิด เริ่มศักราชใหม่ ของมันแล้ว....

ทีนี้ ใครจะเป็นผู้หยุดมันได้ คิดว่าคงถึงเวลาแล้ว ที่เหล่าเทพแห่งแดนสรวง ผู้เป็นปกาศกของพระเจ้า จะได้เริ่มออกโรงกันซะที ทั้ง มหาเทพมิคคาเอล มหาเทพราฟาเอล ทั้งกาเบรียล ถึงตอนนี้ พระเจ้าคงนิ่งเฉยอยู่ไม่ได้แน่...

ที่ ปล ไว้ เหนด้วยอย่างยิ่ง ลงกับแม่นางทั้ง 5  ก้อได้