เกาะลับแล ....วรรณกรรม lolita ตอนที่ 9
March 24 2006 at 4:34 AM  jedi 


เกาะลับแล ตอนที่ 9

              หลังจากเด็กหนุ่มต่างถิ่นนามว่าอาล พลัดหลงมาจนได้เนยและเอวาเข้าช่วยเหลือ จนต้องมาพบกับเจ้าแม่นั้น เขาได้ทำความผิดโดยไม่ตั้งใจ และได้รับโทษให้ตาบอดจนถึงวันรุ่งขึ้น แต่แล้วด้วยการที่เขาติดพิษและเจ้าแม่ต้องทายาให้ทำให้เหตุการณ์เปลี่ยนไป จนสุดท้าย เขาก็ได้รับรางวัลที่พิเศษที่สุดแทนการลงโทษ

             หน้าของเขาอยู่ไม่ห่างจากเนินลับของเจ้าแม่ ซึ่งบัดนี้เปียกชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำแห่งอารมณ์รัก เจ้าแม่ผู้สง่างามบัดนี้เปลือยร่างทอดกายให้เด็กหนุ่มดูได้เต็มตา
"เอาเลยสิ..."

            จบคำเจ้าแม่ อาลก็เริ่มขยับเข้าใกล้ มือทั้งสองของเขาได้จับกลีบแคมอันนิ่มนวลชวนฝันนั้นให้แยกออก ยิ่งเห็นถึงภายในว่ามีน้ำหยาดเยิ้มเพียงใด ที่สำคัญมันยังเป็นสีชมพูสวยสด แสดงถึงความใหม่เอี่ยมเรี่ยมเร้ เรียกได้ว่าของใหม่ไม่เคยใช้งานจริง
            เขาฉกลิ้นลงไป และละเลงลิ้นไปทั่ว เขายังไม่รู้ถึงจุดที่ควรกระตุ้น เมื่อเจ้าแม่บอกให้ใช้ลิ้น เขาก็ใช้ลิ้นจริงๆ แม้ยังไม่เข้าขั้นมืออาชีพสำหรับการใช้ลิ้นของอาล
            แต่เพียงเท่านี้ก็ทำให้เจ้าแม่เสียงซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย กับความตื่นเต้นเร้าใจที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน และบางครั้งลิ้นของเขาก็ตวัดผ่านจุดเสียวของเธอ ยิ่งทำให้เธอไม่อาจปฏิเสธอารมณ์นี้ได้อีก

"อืมมมม.... ดี..... ทำต่อไป....." เสียงเจ้าแม่ครางออกมา
          อาลกำลังสนุกกับการเลียหอยของเจ้าแม่ สาวสวยสุดเซ็กซี่อาจจะที่สุดของเกาะนี้เป็นได้ พร้อมกับเจ้าโลกของเขาที่แข็งเป็นหิน มือถนัดของเขาปล่อยจากแคมของเจ้าแม่ลงสู่ท่อนเนื้อของเขาเอง และก็รูดขึ้นลงโดยอัตโนมัติตามอารมณ์ที่พุ่งขึ้น
         มือทั้งสองของเจ้าแม่ก็กดหัวของเขาให้แนบชิดกับเนินเนื้อของเธอเอง และตามธรรมชาติของมนุษย์ เธอแอ่นสะโพกให้เป็นจังหวะ ไม่นานนักหลังจากจากเริ่มต้น
          อาลเริ่มเรียนรู้ด้วยตัวเองว่าเขาควรทำอย่างไรเจ้าแม่ถึงชอบ ทำแบบไหนเจ้าแม่จะส่งเสียงครางเป็นที่พอใจ และเขาก็พบจุดซ่อนเร้นที่แอบอยู่ในร่องหลืบที่ลึก มันยังไม่แสดงตัวออกมาอันเนื่องจากความสดใหม่ของช่องแคบนั้นนี่เอง
          แต่ก็เพียงพอที่ลิ้นของเขาจะสัมผัสถึง เขาเริ่มใช้ลิ้นกับจุดนี้มากขึ้น ได้ผลเกินคาด เจ้าแม่แอ่นแรงขึ้น เสียงครางมากขึ้น มือก็กดหัวของเขาแรงขึ้น

"อืมมม..... ดี...... เจ้าทำได้ดีมาก...... โอยยยย......"

           เขาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นทั้งลิ้นและมือที่รูดแท่งเนื้ออยู่ ฝ่ายเจ้าแม่ก็แอ่นสะโพกให้แรงขึ้น มือข้างหนึ่งก็ยกขึ้นจับหน้าอกตัวเองลูบเค้นคลึงไปตามอารมณ์ เธอจับและขยำหน้าอกตัวเองอย่าเมามัน สลับกับกดศีรษะของอาลตลอดเวลาเธอร้องในลำคอบ้างก็ออกเสียง ยิ่งเพิ่มอรรถรสของกิจกรรมนี้ยิ่งขึ้น หน้าของเธอเหยเกไปตามความรู้สึกที่ถูกปลุกเร้าในแต่ละวินาที เป็นภาพที่ดูแล้วให้อารมณ์เป็นที่สุด

          หลังจากเวลาผ่านไปครู่หนึ่งน้ำขาวขุ่นก็พุ่งทะลักออกมาจากท่อนเนื้อของอาล แทบจะพร้อมกับเจ้าแม่ที่เกร็งตัวกระตุก และมีความสุขไปด้วยความยินดี กามกิจในรอบสองปีของเธอสำเร็จแล้ว ทั้งสองผละออกจากกัน เหงื่อไหลท่วมตัวคนทั้งสอง แม้ลมจะโบกพัดเย็นสบายอย่างไร ก็ไม่ทำให้มันแห้งได้ในเวลาอันสั้น

          เจ้าแม่หยิบเสื้อผ้าขึ้นแต่งตัว และทำตัวเป็นปรกติ แต่อาลยังคงนั่งหอบเหนื่อย จู๋ของเขาหดตัวเล็กลงแล้วพร้อมกับคราบน้ำที่ถูกพ่นออกมาเลอะพื้นห้อง เขายังไม่ได้เอาผ้าปิดจู๋นั้นไว้ เหมือนเจตนาแสดงให้เจ้าแม่เห็น ตั้งแต่เหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อครู่ ทำให้เขาเกิดความรู้สึกใหม่แก่ตัวเอง เขาเริ่มจะไม่อายที่ต้องแสดงอวัยวะลับนี้ให้หญิงสาวดู ตรงข้ามเสียอีก เขากลับชอบและรู้สึกดีที่ได้แสดงมันออกมา

           เจ้าแม่เดินไปนั่ง เธอเหนื่อยไม่แพ้อาล เหงื่อไคลของเธอไหลท่วมกายไม่ต่างกัน ความเงียบยังปกคลุมทั่วห้อง มีเพียงเสียงลมและเสียงหายใจหอบของคนทั้งสองเท่านั้น

"เจ้า... ไปอาบน้ำด้านหลังซะ ทำตัวให้เหมือนเดิม เข้าใจไหม... ข้ายกโทษให้เจ้า และเรื่องนี้ห้ามบอกให้ใครรู้เด็ดขาด จำไว้..."
"ครับ.."

            กล่าวจบ เจ้าแม่ก็เดินลงไปด้านล่าง เธอไม่ได้ไปอาบน้ำที่เดียวกับอาล เพราะบ่อน้ำด้านหลัง ไว้สำหรับคนอื่นเท่านั้น ส่วนตัวเธอเอง หยิบผ้าเช็ดตัว และเข้าไปยังห้องอาบน้ำ ซึ่งเป็นห้องเดียวกับที่เธอทำธุระส่วนตัว เธอมัดผมให้เป็นมวยเนื่องจากไม่ต้องการให้เปียกน้ำ และปลดเสื้อผ้าออกมาแขวนไว้ด้านข้างกำแพง
             และเริ่มตักน้ำในตุ่มขึ้นมาราดตามร่างกาย เธอต้องทำให้เหมือนปรกติที่สุด

            แต่อาลกลับไม่ได้ทำตามที่เจ้าแม่บอก เขาเดินลงมาและแอบดูอยู่หน้าประตู เขาติดใจกับเรือนร่างเปลือยที่สุดยอดนี้ แน่นอนว่าระหว่างสายตาของเขาจดจ่ออยู่หน้าประตู มือขวาที่ถนัดของเขาก็รูดท่อนเนื้อตัวเองเช่นกัน
            ภาพที่เขามองเห็นในตอนนี้นั้นต่างจากที่เคยเห็นมา แสงที่สาดส่องเข้ามากระทบกับสายน้ำที่ไหลผ่านร่างเปลือยนี้ เขาจับจ้องมองตั้งแต่มันไหลรินตั้งแต่หัวไหล่ลงมาจนถึงง่ามขาหนีบ ซึ่งแรงจากน้ำใสๆนี้ทำให้เส้นขนที่ประดับอยู่ไหลลู่ไปตามแรง ชำระซึ่งคราบเหงื่อและน้ำรักของผู้เป็นเจ้าของ
             มือของเธอที่ว่างอยู่ก็ลูบไล้ไปตามส่วนต่างๆ ผ่านเต้านมอวบใหญ่และหน้าท้อง แผ่นหลัง และล้วงลึกลงไปในถ้ำสวาทเพื่อทำความสะอาด ทุกอิริยาบถของเจ้าแม่ถูกเขาบันทึกในความทรงจำจนหมด เขาคงนำภาพติดตาเหล่านี้มาจินตนาการใช้ได้เป็นปี
             อาลใช้เวลาในการดูเจ้าแม่อาบน้ำอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเขาก็ไปที่ด้านหลังและจัดการจนเสร็จภารกิจ

            ขณะนั้นนั่นเอง เนยเอวาและอานดาพร้อมกับลูกน้องสองคนกำลังเดินทางมาถึง ทั้ง 5 เดินเข้ามาหลังจากอาลและเจ้าแม่แต่งตัวเรียบร้อยพอดี ทั้งสองทำตัวเช่นปรกติ

"คารวะเจ้าแม่" อานดาและสองสมุนสาวทำความเคารพแต่เนยและเอวาไม่ได้ทำตาม

             อานดาเป็นสาวที่ดูแข็งแกร่ง ผิวสองสี ไม่ดำไม่ขาว ไว้ผมสั้น ท่าทางเป็นผู้นำ สมแล้วที่เป็นถึงหัวหน้า เครื่องแต่งกายของสาวพวกนี้ไม่เหมือนชาวบ้านธรรมดา เพราะจะเน้นที่ความคล่องตัวเป็นหลัก ดังนั้นพวกเธอจึงมีผ้าพันหน้าอกแทนที่จะเป็นแค่ผ้าคลุม ผ้าท่อนล่างจะสั้นเท่ากับกระโปรงสั้นของนักศึกษาในเมือง แต่มีผ่าข้างหนึ่งเพื่อความสะดวก จะว่าไปก็แทบจะไม่ได้ปิดมิดชิดเลยด้วยซ้ำ ลูกน้องสองคนนั้นก็เช่นกัน แต่สีของเครื่องแต่งกายนั้นจะต่างกันไปตามตำแหน่ง

"เด็กคนนี้เป็นผู้ชาย เขาอยู่ที่นี่ไม่ได้ ข้ามอบให้พวกเจ้าจัดการ รุ่งเช้านำเขาไปส่งที่ลานนัดพบ" เจ้าแม่เอ่ยคำสั่ง
"ค่ะ เจ้าแม่" สามสาวน้อมรับคำสั่ง
"เจ้า ไปกับพวกเขา" เจ้าแม่หันมาบอกแก่อาล ท่าทางของเธอต่างจากเมื่อครู่สิ้นเชิง บัดนี้ เธอกลับมาเป็นเจ้าแม่ผู้น่าเกรงขามอีกครั้ง

          อาลเดินคอตกไปหาอานดา สมุนทั้งสองคุมตัวเขาไว้และออกไป เหลือเพียงเนยและเอวาที่ยังอยู่

"ไม่มีอะไรแล้ว... พวกเราขอตัวนะคะ" เอวากล่าว เจ้าแม่พยักหน้าเป็นอันตกลง สองสาวจึงรีบเดินออกมาทันที

          ด้านอาล หลังจากเขาถูกคุมตัวไป พวกเธอมิได้นำพาเขาเข้าหมู่บ้าน แต่พาไปอีกฟากหนึ่ง ที่นี่เป็นสถานที่ซึ่งเตรียมไว้สำหรับแขกที่ไม่ได้รับเชิญเท่านั้น สภาพความเป็นอยู่ก็ไม่ถึงกับเรือนจำเสียทีเดียว แต่ก็ไม่สบายนัก
"เจ้าเข้าไปอยู่ในห้องนั้น" อานดาสั่งอาล

            เขาจึงเดินเข้าไปอย่างว่าง่าย ห้องที่เขาอยู่มีขนาดใหญ่พอสมควร มีที่นอน มีหน้าต่าง มีเครื่องใช้บ้างเล็กน้อย หากเทียบกับในเมือง นี่คงเป็นคล้ายๆหอพัก ต่างกันตรงที่อิสระของเขาถูกจำกัด

            แน่นอน มียามรักษาการณ์คุมอยู่บ้าง ไม่หนาแน่น แต่หากคิดจะหนีคงยากหน่อย เขาคิดถึงเหตุการณ์ระหว่างเขากับเจ้าแม่ และคิดถึงเด็กสาววัยเดียวกันขึ้นมา เอวานั่นเอง นั่นทำให้เขาไม่อยากจากที่นี่ไปโดยเร็ว
          กิเลสในใจก่อเกิด เขาอยากทำเหมือนที่ทำกับเจ้าแม่แต่ทำให้เอวา เขายังไม่ได้สัมผัสกับหัวนมอันเย้ายวนของเจ้าแม่ด้วยซ้ำ และอีกหลายอย่างที่ค้างคาในใจ  อาลผู้นี้มีความกล้าเกินตัว และเพราะเหตุนี้ เขาถึงได้หลงทางมาจากหมู่บ้านของตน

              ค่ำคืนมาถึง หลังจากเขาทานอาหารค่ำเสร็จ ก็ต้องอยู่แต่ในห้องนั้นอีก เพียงหลับตาลงและตื่นในวันรุ่งขึ้น ก็ได้กลับบ้านแล้ว ยิ่งคิดยิ่งร้อนรน เขาอยากพบเอวาอีกครั้งก่อนจะจาก ไม่รู้ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นไปได้ นี่คงเป็นความรักในวัยเด็กของอาล ที่ตัวเขาเองยังไม่รู้สึกตัว

               คืนนี้ของเอวานั้นต่างออกไป เอวานั่งกระวนกระวายใจ เช่นเดียวกับอาลเลย เธอคงพบรักในวัยเด็กเช่นกัน เนยเพื่อนผู้รู้ใจเดาทางออกแต่แรก จึงได้เข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง
"เอวา ...เธอคิดถึงอาลเหรอ.." เนยถามได้ตรงประเด็นมาก
"อืมม.. ก็นิดหน่อยอ่ะนะ เราไม่เคยเจอผู้ชายนี่ เขามาเร็วก็จากไปเร็วเหมือนกันนะ"

             เนยไม่รู้จะปลอบเพื่อนยังไง เพราะกฎของที่นี่มันแปลกๆมาแต่แรกแล้ว ตัวเนยเองยังเด็ก ไม่สนใจผู้ชายจึงไม่ได้รู้สึกอะไร ผู้ชายคนเดียวที่อยากพบมากที่สุดคือน้องของเธอเอง แล้วทันใด นารา หญิงสาวรุ่นพี่ที่สนิทกับเอวาก็เข้ามาหา
"ว่าไงเด็กๆ"
"อ้าวพี่นารา สวัสดีค่ะ" เอวาทักตอบ เนยก็สวัสดีตาม
"เป็นอะไรไปเอวา ดูท่าไม่สบายใจ เนย... เอวาเขาเป็นอะไรไปเหรอ" นาราหันมาถามเนย
"เอ่อ... คือ ..." เนยอ้ำอึ้ง ไม่รู้จะบอกความจริงดีหรือไม่
"นี่ พี่มีอะไรสนุกๆมาบอก เผื่อจะหายซึม.. คือพี่รู้มาว่ามีเด็กชายคนนึงอยู่ในสถานควบคุม เราแอบไปดูกันไหม"

เหมือนฝันที่เป็นจริง เอวาหูผึ่งหันมาตอบในทันใด
"ไปๆๆๆพี่ นำไปเลย"
"แหม หายซึมเลยนะ พี่รู้ทางไป คืนนี้พระจันทร์เต็มดวง สว่างใช้ได้เลยล่ะ เนยไปด้วยกันมั๊ย"
"ค่ะ"
เนยเพิ่งสังเกตว่าดวงจันทร์ที่นี่เวลาเต็มดวงนั้น สว่างมากๆ มองเห็นพื้นได้ชัดเจน สามสาวเดินออกจากหมู่บ้านไป โดยการนำของนารา

"พี่มีทางลับ สามารถเข้าในรั้วได้โดยที่ยามไม่รู้ คราวนี้สนุกแน่ๆ...ฮิๆๆ "

โดนมุกทีเถอะติดใจแน่ๆ