อันนี้ตอนไหนอะ

 

เริ่มต้นวังวนสวาท

สิคมีแฟนแบบนี้สบายไปแปดอย่าง

ขอบคุณมาครับ

โดนอะไร
ทำไมถึงร้องนะ

ในที่สุดก็ได้ฤกษ์งามยามดีปล่อย E-Book เรื่อง แฟนผมเป็นคนดี แล้ว! โดยในเล่มจะมีตอนใหม่ที่ไม่เคยลงที่ไหนถึง 5 ตอน โดยในนั้นจะมีทั้งมุมมองของพระเอกตามปกติ และมุมมองของสิคที่เพิ่มเข้ามา! ไปอุดหนุนกันได้นะครับตามลิ้งค์ด้านล่างนี้



ฝากอุดหนุนเพื่อเป็นกำลังใจและกำลังทรัพย์ในการเขียนต่อๆไปด้วยนะครับ หากอยากพูดคุยกันหรือติดตามข่าวต่างๆ เข้าไปได้ในเพจเฟชบุค

กิจกรรมพิเศษเนื่องจาก แฟนผมเป็นคนดี พุ่งทะยานติดชาร์ทธัญวลัยในหมวด อีบุ๊ก อันดับ 1 ทั้งยอดขายและยอดนิยม เราจึงมี 2 กิจกรรมมาให้เล่นกัน

1.หากผู้ซื้อเข้าไปคอมเม้นท์รีวิวรวมกันเกิน 60+ รีวิว ผมจะเขียน แฟนผมเป็นคนดี ตอนพิเศษ เพิ่มลงไปในอีบุ๊ค 1 ตอนด้วยกัน (สามารถกดเข้าไปรีวิวได้ในลิ้งค์นี้เลย )

2.หากยอดขายได้มากกว่า 200 เล่ม ผมจะเขียน แฟนผมเป็นคนดี ตอนพิเศษ เพิ่มลงไปในอีบุ๊คอีก 1 ตอน

หมดเขตร่วมสนุกวันที่ 18/09/2562 นะครับ


---------------------------------

ทุกเรื่องราวย่อมมีจุดเริ่มต้นของมันเสมอ ความรักของผมกับสิคเองก็เช่นกัน การที่ผมได้มีโอกาสรู้จักและคบหากับสาวน้อยมหัศจรรย์อย่างสิค ถือเป็นเรื่องปาฏิหารย์ในชีวิตของผมที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นอีกแล้ว

 

เธอเป็นเหมือนกำลังใจยามที่ผมท้อแท้ เป็นดั่งจุดหมายที่ผมต้องเงยหน้ามองเสมอ และที่สำคัญความน่ารักสดใส ความดีของสิคที่ไม่เหมือนใคร วันนี้ผมจึงขออนุญาติพูดถึงการเจอกันครั้งแรกของพวกเรา รวมถึงการที่ผมกับสิค....ได้มีคืนที่พิเศษต่อกันครั้งแรก

 

อันที่จริงพวกเราสองคนเรียนโรงเรียนมัธยมเดียวกัน แต่ไม่เคยได้มีโอกาสคุยกันซักครั้ง ผมได้แต่มองเธอ แอบชอบเธออยู่ห่างๆ ผมรู้สึกอบอุ่นหัวใจยามที่เธอยิ้มแย้มพูดคุย และต้องปวดร้าวทุกครั้งที่เห็นเธอถูกมองข้าม ไม่มีคนสนใจ ทั้งที่สิคเป็นคนน่ารักร่าเริง แต่ไม่ค่อยมีเพื่อนคบนัก เพราะข่าวลือบ้าๆนั่น

 

ส่วนใหญ่ผมจึงเห็นเธอนั่งกินข้าวคนเดียว กลับบ้านคนเดียวเสียส่วนใหญ่ นานๆทีถึงจะมีเพื่อนสาวรุ่นพี่กลับด้วย ผมคอยแอบตามดูเธออยู่ทุกวัน ดูท่าทางสิคเองก็ไม่รู้ตัว จนกระทั่งวันหนึ่ง

 

ผมเห็นสิคโพสในโซเชียลส่วนตัวว่า จะคอสเพลย์ไปงานคอสเพลย์ที่ห้างแห่งหนึ่ง มันทำให้ดวงตาของผมลุกวาว นอกจากที่ผมจะได้เห็นสิคในชุดน่ารักๆแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อนแล้ว ผมยังได้มีโอกาสถ่ายรูปของเธอมาเก็บดูไว้อีกด้วย แค่คิดผมก็นอนไม่หลับไปหลายคืน

 

จนกระทั่งถึงวันงาน ผมกลับตื่นสายอย่างไม่น่าให้อภัยแถมต้องทำงานบ้านอีก กว่าจะไปถึงห้างก็ล่อไปบ่ายสองกว่า กะว่าจะแต่งตัวหล่อๆทำผมดีๆให้สิคประทับใจ แผนทุกอย่างพังหมด ผมมาในสภาพเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสะพายกล้องมาตัวเดียว

 

ผมมองหาสิคอยู่สักพักจนเจอเธอ วันนี้สิคคอสเพลย์เป็น เอมิเลีย นางเอกจากการ์ตูนญี่ปุ่นชื่อดังเรื่องหนึ่ง สิคใส่วิคสีขาว เกาะอกสีขาวขลิปน้ำเงินที่ดูออกไปทางน่ารักมากกว่าโป๊ มันทำให้ผมใจแทบละลาย ตกหลุมรักแบบขุดมาไม่ขึ้นเลยล่ะครับ

 

แต่ใบหน้าของเธอกลับดูเป็นกังวลมาก สิคยืนชิดผนังอาคาร พร้อมกับมีผู้ชายวัยกลางคนตัวกลมๆถือเพียงแค่โทรศัพท์มือถือกำลังกดถ่ายภาพ ในขณะที่ตัวของเขาก็เขยิบเข้ามาหาสิคเรื่อยๆ

 

"สวัสดีมิวสิค โทษทีนะที่มาสาย" ผมตัดสินใจพุ่งเข้าไปขวางกลางระหว่างสองคน

"ค..คะ?" สิคงงจนทำหน้าไม่ถูก เธอคงปรับอารมณ์ไม่ทัน

"เพื่อนน้องหรอ? ถ้าสนใจยังไงก็ติดต่อพี่มาละกัน"

 

ชายวัยกลางคนยื่นนามบัตรให้กับสิคก่อนจะเดินจากไป สิคหันมามองผมอย่างพิจารณา ผมยิ้มอย่างเขินอายตอบ

 

"นี่เธออยู่โรงเรียนเดียวกับเราใช่ปะ?"

"ห้ะ จำเราได้ด้วยเหรอ!?" ผมตกใจหนักมาก หัวใจเต้นรัว

"อื้อ จำได้สิ เห็นบ่อยไป" 

 

สิคยิ้มให้ผม นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมเข้าใจคำว่าโลกเป็นสีชมพู โลกของผมเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล หลังจากนั้นพวกเราได้คุยกัน สนิทสนมจนเป็นเพื่อนกัน และไม่นานผมก็สารภาพรักกับเธอ ซึ่งเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธแค่ถามกลับมาว่า

 

"ไม่เกลียดสิค ตามข่าวลือที่เขาพูดกันหรอ?"

"ข่าวลืออะไรต้อมไม่สน แค่ขอได้รักสิค อยู่เคียงข้างสิค แค่นั้นก็พอแล้ว" ตอนนั้นเสียงของผมสั่นมาก นึกทีไรยังอายทุกที

"สัญญานะ" สิคชูนิ้วก้อยขึ้นมาเพื่อขอคำสัญญา ผมรีบเกี่ยวนิ้วก้อยทันทีโดยไม่ต้องคิดอะไร

"สัญญา"

 

ความรักของเราเป็นความรักที่บริสุทธิ์ ผมไม่เคยหวังอะไรจากเธอ แต่สิคก็มอบมันกลับมาให้ผมเกือบทุกอย่าง เช่นเดียวกับเรื่องอย่างว่า ผมยอมรับตามตรงเลยว่า ตอนนั้นผมเป็นเพียงเด็กชายผู้ไร้ประสบการณ์ ไม่เคยผ่านมือสาวใดมาก่อน สิคเองก็เช่นกัน

 

ครั้งแรกของเราสองคนเกิดขึ้นคืนหนึ่ง ในวันที่สิคยังอาศัยนอนอยู่กับบ้านญาติฝั่งแม่ เนื่องจากพ่อแม่ของสิคทำงานอยู่ต่างจังหวัด เธอจึงเข้ามาเรียนในเมืองกรุงด้ววตัวลำพัง ในบ้านประกอบด้วยป้าแท้ๆของเธอ ลุงเขย และสน ลูกคนเล็กของป้าที่อายุน้อยกว่าสิคอยู่สองปี

 

วันนั้นป้ากับลุงเขยของสิคไปเที่ยวกับบริษัท ทำให้เธออยู่กับสน ลูกพี่ลูกน้องเพียงสองคน สิคจึงชวนผมให้ไปนอนเป็นเพื่อน ผมนี่แข็งตั้งแต่นึกภาพว่าจะได้นอนกับสิค ทั้งที่พยายามข่มความคิดเอาไว้แท้ๆ 

 

หลังจากเลิกเรียนพวกเราหาซื้อขนมของกินตุนเอาไว้ที่ซุปเปอร์มาเก็ต ตามประสาเด็กทั่วไปที่ไปค้างบ้านเพื่อน ซื้ออย่างกับจะไปนอนสามสี่คืน และไม่พลาดที่จะซื้อถุงยาง ตอนแรกนึกว่าพนักงานจะไม่ขายให้ซะแล้ว ยืนเก้ๆกังๆอยู่นาน แต่ก็ซื้อมาจนได้ สิคทำเป็นไม่รู้ไม่สนใจ แต่ผมก็รู้ว่าเธอเห็น

 

พอมาถึงบ้าน สน เด็กหนุ่มรูปหน้ากลมแต่ตาโตผิวคล้ำตัวเล็กขนาดพอๆกับสิคสวมชุดนักเรียนเดินออกมาด้วยสีหน้าไม่พอใจ มันก็คงจะเป็นเพราะผม สิคแนะนำให้เราสองคนรู้จักกันคร่าวๆ ก็พากันเข้าบ้าน

 

ตลอดเวลามื้อค่ำและดูการ์ตูนกัน สนแทบไม่คุยกับผมเลย ถามคำตอบคำ แต่พอกับสิคน้องเขาก็พูดตามปกติ เวลาล่วงเลยไปจนเกือบเที่ยงคืน ก็ถึงเวลาเข้านอน

 

"สน ขนหมอนขนผ้าห่มมาทำไม?"

 

ผมกับสิคที่นั่งอยู่บนเตียงห้องนอนสิคถึงกับงง เมื่อสนเล่นหอบหมอนกับผ้าห่มเดินเข้ามา

 

"ผมก็ต้องนอนกับพี่สิ เดี๋ยวเกิดมีอะไรขึ้นมา พ่อกับแม่ด่าผมตาย"

 

แจ่ม

ชอบ