"มิตินิยาย นายคราม"
ภาคนี้จะเป็นเหมือนเส้นเรื่องหลักของ คราม หรือพระเอกของเรื่องมิตินิยาย ในโลกจริง ๆ นะครับ
เริ่มต้นก็คือ ครามเข้าไปในนิยายเรื่องหมอเมย์กับตาคำ
จากนั้นก็กลับออกมา แล้วก็เริ่มที่ "มิตินิยาย นายคราม ตอนที่ 1 - ควันหลง"

พอครามเข้าโลกนิยายเรื่องใหม่ ผมก็จะเปิดภาคแยกของเรื่องนั้น แล้วบอกในภาคนี้แค่ว่าเข้าโลกนิยายเรื่องอะไรไป
จากนั้นกลับออกมาแล้วเป็นอย่างไรต่อ

แรกสุดไม่ได้คิดจะเขียนส่วนนี้ แต่มีหลายคนบอกว่าอยากให้เขียนตอนที่กลับมาโลกความจริงแล้ว
ท่านใดสนใจก็เชิญกดอ่านครับ


................................




มิตินิยาย นายคราม ตอนที่ 1 - ควันหลง

    "เฮ้ย ไอ้คราม กูถามจริง ๆ นะ มึงเป็นเกย์หรือเปล่าวะ"
    "อ้าว ไหงถามกูแบบนี้วะเพื่อน"
    "กูถามเพราะกูต้องระวังตัวไง ถ้ามึงเป็นเกย์ กูจะได้เว้นระยะห่าง"
    "เหี้ย!!! มึงซิเกย์ กูจะเป็นเกย์ได้ยังไงวะ"
    "อ้าว ก็มึงไม่สนใจสาวเลยนี่หว่า แนนดาววิศวะเฟรชชี่อ่อยมึงขนาดนี้แล้ว มึงยังจะเฉยอีก"
    "... กูไม่ได้ชอบแนนนี่หว่า"
    "ชอบหรือไม่ชอบ ก็คุยก่อนซิวะ ฟันให้หนำใจ แล้วค่อยบอกเลิก อีแนนแม่งขาวสวยหมวยนมโตเหมือนนางฟ้าขนาดนี้ ทำไมมึงยังไม่สนใจอีก"
    "ไม่สวยเหมือนนางฟ้าขนาดนั้นหรอกน่า ก็แค่ถือว่าพอใช้"
    "แม่ง ไอ้เทพบุตรคราม อีแนนขาวสวยนมทะลักขนาดนี้ยังแค่พอใช้ แล้วใครวะที่แม่งใช่สำหรับมึง อย่าบอกนะว่ามึงเป็นพวก Waifu"
    "Waifu คืออะไรวะ?"
    "ก็พวกที่ชอบตัวละครการ์ตูนผู้หญิง 2D ไง ไม่ชอบผู้หญิงจริง ๆ แต่ชอบผู้หญิงในจินตนาการ"
    "... เพื่ออะไรวะ ถ้าชอบผู้หญิง 2D แล้วตอนอยากเอาต้องทำยังไง ช่วยตัวเองเหรอ?"
    "ใช่ซิวะ หรือมึงจะไม่ใช่"   
    "ไม่ใช่โว้ยไอ้สาก กูก็บอกอยู่ว่ากูชอบผู้หญิง แต่กูชอบคนสวย ไม่สนใจแบบธรรมดา"
    "ไอ้เหี้ยคราม กูชื่อศักดิ์โว้ย เรียนกันมาจะครบเดือนแล้ว ยังจะเรียกกูว่าสากอีก สากบ้านมึงซิ ถ้ามึงเรียกกูแบบนี้อีกทีนะ กูจะเรียกมึงว่าไอ้ครก"
    "ถ้ามึงเรียกกูแบบนั้นนะ มึงก็เกย์ชัวร์ไอ้สาก อยากตำครกล่ะซิ"
    "เออ แม่งจริงว่ะ งั้นกูเรียกมึงว่าไอ้กาม ไอ้บ้ากามก็แล้วกัน เข้ากับชื่อครามของมึงดี"
    "ตามใจมึงเลยเถอะ"
    "เออ ไอ้กาม งั้นกูถามหน่อย สาวคนไหนวะที่มึงเล็งเอาไว้ มึงถึงไม่สนใจอีแนนนมโต"
    "... กูบอกมึงก็ได้ มึงจะได้เลิกมโนเสียที กูเล็งพี่เจนนิสปีสองนิเทศน์อยู่"
    "เฮ้ย ไอ้เหี้ย เล็งของสูงนี่หว่า แต่เทียบกันแล้วพี่เจนิสก็ของสูงของแพงแรงกว่าอีแนนอยู่เหมือนกัน ขาว สวย หมวย เอ็กซ์ ชอบนุ่งสั้นยั่วผู้ชายเหมือนนางอิจฉาในละคร เออ กูได้ยินมาว่าพี่เจนิสอยากเป็นดาราอยู่เหมือนกัน เห็นว่ากำลังคัดตัวแสดงหนังเป็นเมียน้อยแย่งผัวนางเอกอยู่ บทนี้น่าจะเหมาะกับพี่เจนว่ะ สวยร้าย"
    "สรุปว่ามึงพอใจแล้วนะ เดี๋ยวกูขอกลับก่อนแล้ววันนี้ไปย้ายห้องพัก"   
    "หือ มึงไม่ได้อยู่หอพักในเหรอวะ? ย้ายไปไหน?"
    "ย้ายไปอยู่คอนโด ห้องเพิ่งพร้อมย้ายเข้า โครงการ CQ ข้างรั้วมหาวิทยาลัยนี่แหละ"
    "เฮ้ย คอนโดนี้โคตรหรูเลยนี่หว่า นี่กูเป็นเพื่อนกับทายาทมหาเศรษฐีเหรอวะเนี่ย กูขอไปดูห้องมึงด้วย"
    "เอาไว้วันหลัง วันนี้กูต้องจัดการหลายอย่าง ไม่ว่างดูแลมึง ไว้เจอกันพรุ่งนี้"
    "เออ เออ ได้ อย่าลืมล่ะกัน"
    ครามเก็บของใส่กระเป๋าแล้วเดินโบกไม้โบกมือลาเพื่อนร่วมคณะวิศวกรรมศาสตร์ปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เขาเดินใจลอยไปที่หอพักของตัวเอง จากนั้นก็แบกกระเป๋าเสื้อผ้าใบใหญ่ขึ้นพาดหลัง เดินไปที่ประตูแล้วมองกลับมาคล้ายจะจดจำว่าครั้งหนึ่งเขาเคยอยู่ที่นี่เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ราวหนึ่งเดือน
    ก่อนหน้านี้เขายังเป็นแค่หนุ่มนักศึกษาปีหนึ่งอายุสิบแปดปีที่ไม่มีอะไรพิเศษคนหนึ่ง หน้าตาก็ธรรมดา เงินก็ไม่ค่อยมี เขาจึงเช่าห้องพักราคาถูกเอาไว้ซุกหัวนอน แต่หลังจากผ่านประสบการณ์พิเศษไม่ธรรมดาเมื่อราวหนึ่งเดือนที่แล้ว เขาก็เปลี่ยนแปลงไปมาก
    เงินในบัญชีจากเดิมที่มีเศษเงินแค่สองสามพันกลายเป็นยี่สิบห้าล้านบาท รูปร่างหน้าตาธรรมดาก็กลายเป็นหนุ่มหล่อเสน่ห์แรงชวนสาวหลง นิสัยใจคอการใช้ชีวิตก็เปลี่ยนไป เขาไม่ลังเลเลยที่จะควักเงินสิบหกล้านเพื่อซื้อคอนโดหรูติดรั้วมหาวิทยาลัยที่ต้องใช้ชีวิตไปอีกสี่ปี
    ชายหนุ่มแบกกระเป๋าสัมภาระเดินออกไปทางประตูรั้วมหาวิทยาลัยทิศใต้ จากนั้นก็ขึ้นลิฟต์ไปชั้นเก้าห้องหมายเลข 911 ห้องพักนี้เป็นห้องมุมมีระเบียงสำหรับนั่งเล่นหรือตากผ้าได้ ภายในมีห้องนอนสามห้อง ห้องน้ำสามห้อง ห้องรับแขก และห้องครัว 
    ครามวางสัมภาระตัวเองลง แล้วก็เดินเหม่อลอยไปกระโดดทิ้งตัวลงบนโซฟายาวหน้าทีวีจอใหญ่ ดวงตาล่องลอยคล้ายจ้องมองเพดานห้อง แต่ความจริงเขากำลังมองดูข้อความที่เขามองเห็นแค่เพียงคนเดียว

>> คุณสามารถเข้าสู่โลกนิยายได้แล้ว
>> คุณไม่ได้เข้าสู่โลกนิยายมาแล้ว 14 วัน
>> หากเกินกำหนด 30 วัน คุณจะหมดสิทธิเข้าสู่โลกนิยาย
>> คุณมีเหรียญทองเหลืออยู่ทั้งสิ้น 612 เหรียญทอง

    ชายหนุ่มนอนอ่านข้อความแปลก ๆ พวกนี้ด้วยความลังเล ใจหนึ่งก็อยากจะเดินหน้าต่อ แต่อีกใจก็รู้สึกขลาดเขลา เพราะว่าเขาเคยเข้าไปในโลกนิยายมาแล้ว
เขาเคยใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งนั้นจนแก่เฒ่าแล้วตายจากไป โดยที่มีเมีย ลูก และหลานหลายคน ความรู้สึกตอนที่ผู้คนรอบตัวค่อย ๆ จากไปนั้นเป็นเรื่องที่เขาไม่อยากเผชิญอีกครั้ง แต่อีกใจหนึ่งเขาก็อยากเปิดโลกใบใหม่เพื่อเก็บเกี่ยวอีกครั้ง
    สาเหตุอีกอย่างก็คือเขารู้สึกกลัวอยู่บ้าง ชีวิตจริงเขาคือนายครามนักศึกษาอายุสิบแปด เขาใช้ชีวิตในสถานะนี้แค่สิบกว่าปี แต่กลับต้องไปอยู่ในตัวละครอื่นจนแก่ตาย เขากลัวว่าจะลืมไปว่าตัวเองคือนายคราม เขาจึงยังดึงเวลาเอาไว้เพื่อปรับตัวอีกหน่อย
    ความลังเลนี้ทำให้เขายังไม่ได้เลือกเข้าไปในโลกนิยายใบไหน ทั้งที่เขาสามารถทำได้หลายวันแล้ว ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าระบบจะริบสิทธิการเข้าโลกนิยายจากเขาไปเมื่อเกินสามสิบวัน เขาอาจจะยังไม่อยากใช้งานมันด้วยซ้ำ
    "ช่างเถอะ เลือกสักเรื่องก็แล้วกัน โอกาสแบบนี้ถ้าพลาดไปก็คงจะน่าเสียดายแย่ เอาไว้ค่อยเข้าไปวันหลังก็แล้วกัน ... แต่ว่าจะเลือกนิยายเรื่องไหนดีนะ ... กลับเรื่องเดิมไปเริ่มใหม่อีกรอบดีไหม? หรือว่าจะเอาตามที่เราตั้งใจเอาไว้ตอนแรก ..."
    ครามครุ่นคิดไม่นานก็ตัดสินใจเดินหน้าต่อ แต่เขายังมีเวลาอีกหลายวัน เขาจึงยังไม่ได้รีบร้อนเลือกโลกนิยายที่ต้องการ
    ใจหนึ่งเขาก็อยากจะกลับไปโลกเดิม เพื่อพบเจอกับเหล่าภรรยาที่เคยใช้ชีวิตกันนานหลายสิบปีก่อนความตายจะพรากพวกเขาจากกัน
    แต่อีกใจเขาก็กลัว เขาอยากจะเก็บภาพความทรงจำอันงดงามเอาไว้ ถ้าหากเขากลับเข้าไปเจอตัวละครเดิมที่ไร้ความทรงจำเดิม เขาอาจจะรับไม่ไหว หรือถ้าหากเขาอยู่กินกับพวกเธอ แล้วต้องทนดูพวกเธอตายจากไปทีละคนอีกรอบ เขาก็ไม่แน่ใจนักว่าเขาจะรับได้
    ครามกดปิดข้อความพวกนั้นเก็บเอาไว้ก่อน จากนั้นก็ลุกขึ้นไปจัดข้าวของในห้องด้วยความรู้สึกเกียจคร้านอยู่บ้าง
    เขาเคยใช้ชีวิตเป็นคุณชายบ้านรวยในโลกนิยายตั้งแต่วัยรุ่นยันแก่ เขาจึงติดนิสัยของการเป็นเจ้าคนนายคนอยู่บ้าง และช่วงนี้เขากำลังอยากได้ตัวสาวใช้สักคนมาดูแลความเป็นระเบียบเรียบร้อยของห้อง และแน่นอนว่าต้องสวยหุ่นดีระดับนางฟ้า เรียกว่าเป็นทั้งสาวใช้และเมียบำเรอไปด้วยพร้อมกัน
    โทรศัพท์มือถือตัวใหม่ราคาแพงของเขาส่งเสียงเพลงดังขึ้นพอดี เมื่อเขามองดูชื่อคนโทรเข้า ชายหนุ่มก็ยิ้มที่มุมปาก เขาไม่รีบร้อนกดรับ แต่เลือกที่จะเดินถือโทรศัพท์ไปยืนที่ประตูระเบียง รอจนเสียงเรียกเข้าเงียบหายไป จากนั้นก็นิ่งเฉยรอจนมีเสียงเพลงเรียกเข้าด้วยชื่อเดิมอีกครั้งดังขึ้นมา
    'เจนิส ดาวนิเทศ ปีสอง'
    ครามเหลือบมองชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์ตัวเองอีกแวบหนึ่ง จากนั้นก็ยังคงไม่กดรับสาย เขายืนนิ่งเงียบ รอคอยจนอีกฝ่ายกดโทรมาเป็นครั้งที่สาม เขาจึงค่อยยกขึ้นมาจนเกือบจะสายหลุด แล้วจึงค่อยกดรับ
    "สวัสดีครับพี่เจนิส"
    "... พี่ตกลงรับข้อเสนอของเธอ"
    "แน่ใจนะครับ ผมไม่อยากให้พี่ฝืนใจตกลง"
    "ถ้าไม่อยากให้พี่ฝืนใจ เธอก็ลบคลิปแอบถ่ายนั่นซิ"
    "ผมจะลบแน่ครับ พี่เจนิสก็แค่ต้องทำตามที่ผมเสนอ"
    "แล้วจะยังพูดว่าไม่อยากให้พี่ฝืนใจอีก"
    "ผมหมายความว่าแบบนั้นจริง ๆ นี่ครับ ยังไงพี่เจนิสก็จะขายตัวอยู่แล้ว ระหว่างขายให้คนอื่นกับขายให้ผมมันต่างกันตรงไหนล่ะ พี่เสียตัวเหมือนเดิม แค่เปลี่ยนมารับเงินจากผมแค่นั้นแหละ"
    "... เอาเถอะ พี่ขี้เกียจเถียงแล้ว ... พี่ตกลง แล้วยังไงต่อล่ะ"
    "ถ้าพี่ตกลง มาหาผมที่คอนโด CQ ได้เลยครับ อยู่ข้างมหาวิทยาลัย"
    "ชิ คอนโดหรูเชียว อย่าบอกนะว่าเธอซื้อห้องอยู่ที่นั่น เธอเป็นเด็กรวยจริงเหรอเนี่ย"
    "ใช่ครับ ผมเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ พี่เจนิสก็เข้ามาอยู่เป็นสาวใช้ดุแลห้องให้ผม แล้วก็เป็นนางบำเรอให้ผม ส่วนผมก็จะให้เงินพี่เจนิสรายเดือนตามที่พี่ต้องการ พวกเราจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ไม่ให้แฟนพี่รู้ แค่นี้ก็ถือว่าวินวินทุกฝ่าย"
    "ต้องลบคลิปด้วย อย่าลืม"
    "ไม่ลืมหรอกครับ ผมจะลบทันทีที่ตอนที่พี่เจนิสเป็นเด็กผมครบหนึ่งเดือน"
    "... ได้ พี่จะลองเชื่อเธอดู ไว้เจอกัน"
    สาวรุ่นพี่ปีสามดาวคณะนิเทศน์กดตัดสายทันทีเมื่อพูดจบ แต่ชายหนุ่มก็เคยชินกับท่าทีของเธอแล้ว และเขาก็เข้าใจความรู้สึกของเธอด้วย อยู่ดี ๆ ก็โดนหนุ่มนักศึกษารุ่นน้องร่วมรั้วมหาวิทยาลัยแอบถ่ายคลิปข่มขู่ ใครบ้างจะรู้สึกดี แต่เรื่องนี้เขาเองก็ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ มันก็แค่เรื่องบังเอิญ

>> ทักษะกล้องที่มองไม่เห็น (ใช้ได้ทุกที่) เมื่อคุณเรียกใช้งานทักษะ ผู้คนจะไม่รับรู้โดยสิ้นเชิงว่ามีกล้องกำลังถ่ายอยู่ ถึงแม้จะเอากล้องจ่อไว้ที่ใบหน้าเหยื่อก็จะไม่รู้ตัว
   
    ทักษะที่เขาได้จากโลกนิยายนี้ทำให้เขาบังเอิญได้ค้นพบความลับที่น่าสนใจ เมื่อสามวันก่อน เขาก็แค่บังเอิญเดินผ่านพี่เจนิสนางฟ้าคณะนิเทศน์ปีสามระหว่างทาง เขาแค่นึกสนุกอยากถ่ายหน้าสวย ๆ และนมคัพอีของเธอ แต่เธอกำลังคุยโทรศัพท์เรื่องขายบริการกับอาจารย์ท่านหนึ่ง ซึ่งเป็นพ่อของแฟนหนุ่มที่เธอคบหาอยู่พอดี
    ถ้าหากครามไม่มีทักษะแปลก ๆ นี้ เธอก็คงจะหยุดคุยและเดินหนีห่าง แต่เนื่องจากทักษะนี้ทำให้เธอไม่ได้คิดสนใจ บทสนทนาจึงมีการพูดชื่ออาจารย์รวมถึงเรื่องแฟนออกมาแบบตรง ๆ ถ้าหากคลิปนี้หลุดออกไป รับรองได้ว่าอาจารย์ท่านนั้นจะต้องโดนเรียกสอบ
    ส่วนเจนิสก็จะโดนสังคมถล่มอย่างแน่นอน นอกจากจะแอบนอกใจแฟนตัวเองแล้ว เธอยังเลือกที่จะไปขายบริการให้กับพ่อของแฟนที่ยังอยู่กินกับภรรยา ซึ่งทั้งคู่ยังเป็นอาจารย์ด้วยกันอีกต่างหาก เพราะเหตุนี้เจนนิสจึงกังวลเรื่องนี้มากจนต้องยกเลิกกับทางโน้น แล้วเปลี่ยนมายอมรับข้อเสนอของครามแทน
   
......................

    เรือนร่างสูงเพรียวสวมชุดนักศึกษานุ่งสั้น กระดุมเสื้อปริเพราะรัดเต้านมคัพอีใหญ่ล้นมือแทบไม่ไหว กระโปรงสั้นอวดโคนขาขาวจนเกือบเห็นกางเกงในกลายเป็นจุดเด่นดึงดูดสายตาผู้คนในคอนโดชั้นล่างทันทีที่เธอเดินลากกระเป๋าเดินทางเข้ามา
    "ไหนบอกว่าจะมาแบบเงียบ ๆ ไม่ให้ใครรู้ไงล่ะครับ แต่งเปรี้ยวเข็ดฟันขนาดนี้ คนมองกันหมดแล้ว"
    "มองก็มองซิ ฉันก็ใส่แว่นกับผ้าปิดปากเอาไว้แล้วไง"
    "โห พี่เจนิสครับ พี่ปิดหน้าแต่ไม่ปิดด้านล่างแบบนี้ ผมว่าคนก็พอจะเดาได้แหละครับว่าเป็นพี่ เพราะว่านักศึกษาที่กล้านุ่งสั้นอวดนมขนาดนี้มีไม่กี่คนหรอก แล้วที่สวยเหมือนนางฟ้าแบบนี้คงมีพี่คนเดียว"
    "ขอบคุณสำหรับคำชมนะยะ รุ่นน้อง แต่เธอควรจะพารุ่นพี่คนนี้ขึ้นห้องได้แล้ว ช่วยลากกระเป๋าให้ด้วยย่ะ"
    "ได้เลยครับ คุณหนู"
    ครามมองเรือนร่างงดงามเร้าใจของเจนิสตาเป็นมันไม่ต่างอะไรไปจากผู้ชายคนอื่นที่อยู่แถวนี้ ยังดีที่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นพวกผู้ชายวัยทำงานเสียมากกว่า พวกหนุ่มนักศึกษาที่พ่อแม่มีปัญญาซื้อคอนโดราคาแพงแบบนี้มีอยู่ไม่กี่คนหรอก
    ชายหนุ่มเข้าไปช่วยรับกระเป๋าสะพายใบใหญ่ และรับกระเป๋าเดินทางลากไปที่ลิฟต์เหมือนคนรับใช้ ส่วนรุ่นพี่คนสวยก็เดินเชิดหน้าเชิดตาราวกับคุณหญิงคุณนาย แต่ครามมีประสบการณ์มากพอที่จะมองเบื้องหลังออก เธอก็แค่แสดงเพื่อข่มเขาเท่านั้น
    รุ่นพี่นักศึกษาสาวสวยกำลังตื่นกลัวจนเกร็ง ๆ อยู่พอสมควร ซึ่งมันไม่แปลกเลย เพราะว่าเจนิสยังเป็นสาวบริสุทธิ์ ถึงเธอจะชอบแต่งตัวยั่วยวนผู้ชายแสดงท่าทีก๋ากั่นเหมือนคาสโนวีมากประสบการณ์ แต่ก็เป็นแค่ลักษณะนิสัยนางร้ายตามธรรมชาติของเธอเท่านั้น
    เมื่อเข้าไปอยู่ในลิฟต์โดยสารกันสองต่อสอง ลมหายใจของเธอก็ถี่เร็วขึ้นเล็กน้อยด้วยความเคร่งเครียดเป็นกังวล ครามผู้มากประสบการณ์เคยผ่านชีวิตการเป็นตาแก่หัวงูมาแล้วหลายสิบปีจึงแอบแสยะยิ้มถูกใจ ถ้าหากเขาไม่ได้ยินเธอคุยกับพ่อของแฟนว่าเธอยังบริสุทธิ์ เขาคงไม่คิดสนใจเธอนัก แต่ในเมื่อเธอยังบริสุทธิ์และร้อนเงิน ครามจึงเลือกเธอเป็นเป้าหมายทันทีแบบไม่ต้องคิดมาก
    มือของหนุ่มนักศึกษาข้างหนึ่งว่างจากการวางกระเป๋าเดินทางตั้งเอาไว้ เขาจึงล้วงมือลูบโคนขาอ่อนขึ้นไปถึงสะโพกผายเนื้อแน่นจนชายกระโปรงเลิกขึ้นมองเห็นกางเกงในเซ็กซี่แบบเปิดแก้มก้น มือขวาของเขาบีบเคล้นใส่ทันทีจนรุ่นพี่คนสวยตัวกระตุกสั่นสะท้านส่งเสียงครางออกมา
    "อา ... อา ..."
    "หุ่นพี่เจนิสดีขนาดนี้ ผมแปลกใจจริง ๆ ที่แฟนพี่ยังไม่ได้จิ้มเปิดซิง ชอบโดนลวนลามแบบนี้เหรอครับพี่เจน"
    "อา ... ไม่ใช่นะ ปล่อยพี่ได้แล้ว อย่าทำรุ่มร่าม เดี๋ยวคนอื่นเห็นเข้า"
    "แต่ว่าพี่เจนิสดูเหมือนจะชอบนี่นา"
    "... ไม่นะ ... อา ... อา ... อา ..."
    นักศึกษาสาวพยายามส่ายหน้าประท้วง แต่ร่างกายกลับสั่นสะท้านระริกไปกับรสสัมผัสจากฝ่ามืออุ่นร้อนของหนุ่มรุ่นน้อง ถึงตอนนี้เจนิสเองก็ยังสับสนในตัวเอง ทำไมเธอถึงได้ใจง่ายนัก เธอคบกับแฟนหนุ่มรุ่นพี่มาปีกว่าแล้ว เขาพยายามแตะต้องเนื้อตัวเธอมาตลอด แต่เธอไม่เคยเปิดโอกาสให้เขาทำเลยแม้แต่ครั้งเดียว
    ครามหนุ่มรุ่นน้องคนนี้กลายเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้สัมผัสเรือนร่างของเธอ และมันก็น่าแปลกที่เธอเกิดความรู้สึกดีไม่ได้รู้สึกต่อต้านอย่างที่ควรจะเป็น ดังนั้นเธอจึงแค่ส่งเสียงร้องห้ามไปตามจริตสตรี แต่ไม่ได้สะบัดมือเขาออกแต่อย่างใด
    เจนิสแอบเสียดายด้วยซ้ำที่ประตูลิฟต์เปิดเร็วเกินไปหน่อย แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ปล่อยเธอไปง่าย ๆ เขาบอกให้เธอลากกระเป๋าเดินทาง จากนั้นเขาก็เดินออกจากลิฟต์ไปพร้อมเธอโดยที่มือยังคงบีบเคล้นไปตามสะโพกนุ่มแน่นจนเจนิสเริ่มหอบหน้าแดงก่ำ
   
>> พรสวรรค์กระตุ้นราคะ (ตาคำ)
>> ทักษะติดตัว ใช้ได้ทุกที่
>> ลดความรู้สึกขัดขืนต่อต้านของผู้หญิง 50%
>> เพิ่มอารมณ์ทางเพศและโอกาสถึงจุดสุดยอดให้ผู้หญิง 50%
>> ช่วยทำความสะอาดคราบราคะบนร่างกายฝ่ายชายและหญิงเพื่อไม่ให้ขัดต่อจังหวะอารมณ์เสียว

>> พรสวรรค์ลักคนมีเจ้าของ (ต้อม)
>> ทักษะติดตัวใช้ได้ทุกที่
>> เพิ่มเสน่ห์ดึงดูดผู้หญิงที่มีคนรักให้เข้าหา +50%


    นักศึกษาสาวดาวยั่วกำลังขบคิดว่าทำไมตนเองใจง่ายนัก แต่ชายหนุ่มนั้นกลับเข้าใจเป็นอย่างดีว่าเพราะอะไร เขาเปิดอ่านทักษะระดับเทพสองอย่างที่เขาได้มาจากนิยายเรื่องก่อนหน้าเพื่อรำลึกความทรงจำอีกครั้ง ด้วยทักษะสองอย่างนี้ขอแค่ฝ่ายหญิงมีความรู้สึกกับเขาอยู่บ้าง พวกเธอก็จะไม่มีทางต้านทานขัดขืนเขาได้เลย ยิ่งพวกเธอมีแฟนแล้วก็ยิ่งไปกันใหญ่
    เจนิสอาจจะยังมองเขาเป็นคนแปลกหน้าอยู่ แต่ในเมื่อเธอตอบตกลงเป็นเด็กเลี้ยงของเขาแล้ว ความรู้สึกขัดขืนก็จะลดลงไปมากกว่าครึ่ง เมื่อรวบทักษะนี้เข้าไปด้วยอีกอย่าง สาวยั่วดาวมหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็ไม่ได้แตกต่างอะไรไปจากอีตัวร่านสวาทใจง่ายคนหนึ่ง
    "อืออ อืออออ พอแล้ว พอแล้ว คราม พอแล้วค่ะ เปิดประตูห้องเถอะ"
    "ผมกำลังมันเลย พี่เจนิสจุดติดง่ายกว่าที่ผมคิดมากเลยนะเนี่ย กางเกงในแฉะแล้ว ไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้หญิงดี ๆ แบบนี้จะหลุดมาถึงมือผมได้ สงสารแฟนของพี่ขึ้นมาเลย"
    "ไม่นะ พี่ไม่ได้มีอารมณ์ พี่แค่ปวดฉี่ เปิดประตูก่อนเถอะ พี่จะไม่ไหวแล้ว พี่ขอร้อง อา ... อา ... อา ... อย่านะ พี่จะไม่ไหวแล้ว ... อา ... อา ... อา ... อ๊ายยยยยยยยยยย"
    ระยะทางเดินจากลิฟต์ไปห้อง 911 นั้นไม่ได้ไกลอะไรนัก แค่เพียงยี่สิบเมตรเท่านั้น แต่เจนิสกลับรู้สึกไกลเกินไปเพราะโดนล้วงโดนขยำก้นจนอารมณ์พุ่งกระฉูด เธอเดินมาถึงหน้าห้องแล้วก็หมดแรงต้องยืนเอนหน้าพิงและใช้สองมือยันประตูเอาไว้ แต่มือมารของหนุ่มรุ่นน้องยังคงล้วงกระตุ้นเร้าความเสียวจนพุ่งปรี๊ด ๆ ไม่หยุด
    หนึ่งนาทีแรกยังพอทน สองนาทีกางเกงในแฉะไปหมด นาทีที่สามเจนิสได้แต่ยืนหลับตาปี๋ส่ายสะโพกไปมาด้วยความร้อนร่าน เธอรู้สึกคันจนทนไม่ไหว และชายหนุ่มก็ช่างรู้ใจเธอ เขาล้วงนิ้วมือเข้าไปตรงง่ามขาหงายฝ่ามือแทงนิ้วเขี่ยขยี้ใส่ร่องสาวอย่างดุดันจนนักศึกษาสาวตัวกระตุกเกร็ง สองมือจิกใส่บานประตูห้องจนเล็บสีชมพูสดแทบหัก
    จุดสุดยอดครั้งแรกมาถึงแบบไม่ทันตั้งตัว ร่างนางแบบกระตุกพรืด ๆ สั่นสะท้านอยู่ตรงหน้าประตูห้องพักพร้อมกับส่งเสียงครวญครางสุดเสียวดังระงม เธอไม่รู้ตัวเลยว่าภาพเหตุการณ์สุดเร้าใจนี้ได้ถูกชายหนุ่มแอบถ่ายด้วยทักษะกล้องที่มองไม่เห็นไปเรียบร้อยแล้ว
    "อา ... อา ... อา ... อา ..."
    เจนิสเสียวจนหัวสมองสว่างวาบขาวโพลน เธอไม่รู้ตัวเลยว่าชายหนุ่มกึ่งอุ้มกึ่งประคองพาเธอและกระเป๋าเข้ามาในห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอได้สติอีกครั้งตอนนอนตัวกระตุกอยู่บนโซฟาหนังสีขาวตัวใหญ่หน้าจอทีวี ชายหนุ่มรุ่นน้องกำลังนั่งมองเธอด้วยสายตากรุ้มกริ่มจนเธอรู้สึกกระดากอายขึ้นมา
    "พี่เจน นอกจากจะยังซิงอยู่ พี่ยังไม่เคยช่วยตัวเองเลยเหรอครับ?"
    "..."
    "ไม่ต้องตอบก็ได้ ผมเดาออก รู้หรือเปล่าครับว่าทำไมผมถึงเล็งพี่เจนมาเป็นเด็กของผม"
    "..."
    "เพราะว่าผมมองออกว่าภายในพี่เจนเป็นนางฟ้าบริสุทธิ์ใสซื่อ ไม่ได้เป็นพวกสาวดาวยั่วกร้านโลกสร้างภาพให้ตัวเองราคาแพงอย่างที่แสดงออกภายนอก"
    "..."
    ครามพูดเอาใจสาวสวยรุ่นพี่ ถึงแม้เขาจะไม่ได้คิดแบบนั้นจริง ๆ แต่เขาเป็นตาเฒ่าที่รู้ว่าสมควรพูดเอาใจผู้หญิงอย่างไร และคำพูดของเขาก็ทำให้เจนิสรู้สึกประทับใจมีความสุขหัวใจฟูฟ่องจนเธอเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
    "พี่เจนยิ้มแบบนี้แล้วน่ารักมากเลยครับ เหมือนรอยยิ้มเทพธิดา"
    "..."
    เจนิสรีบหุบยิ้มทันทีเมื่อโดนเขาหยอกล้อ แต่ก็เก็บอาการได้ไม่หมด เมื่อมองสบตากับหนุ่มรุ่นน้อง ใบหน้าของเธอก็ร้อนวูบไม่กล้าสบตา ทั้งที่ปกติแล้วเธอจะเป็นฝ่ายส่งสายตายั่วยวนจนพวกผู้ชายลุ่มหลงหน้ามืด
    สาวรุ่นพี่รีบหลบสายตาลุกขึ้นมานั่งจัดเสื้อผ้าและมองไปรอบ ๆ เธอคิดจะรู้สึกประหม่ามากกว่านี้เมื่อต้องเข้ามาในห้องพักของชายหนุ่มแบบสองต่อสอง แต่เธอดูจะยอมรับเขาได้เร็วกว่าที่คิด
    เมื่อไม่รู้สึกต่อต้าน และเจอเข้ากับความหรูหราราคาแพงของสถานที่ ความประหม่าและความหวาดกลัวก็จางหายไปมาก อย่างน้อยรุ่นน้องสุดหล่อคนนี้ก็น่าจะมีฐานะไม่เลว เรื่องที่เขาบอกว่าจะให้เงินเลี้ยงดูจนเรียนจบคงไม่ใช่ปัญหา
    "เดินดูได้เลยนะครับพี่เจนิส ยังไงพี่ก็จะย้ายมาอยู่ที่นี่อยู่แล้ว ผมยกห้องให้พี่หนึ่งห้อง เหลือสองห้องก็เลือกเลยครับ ยกเว้นห้องใหญ่ของผม"
    "เธอพูดจริงนะ"
    "จริงซิครับ ไม่งั้นพี่เจนิสจะอยู่ที่ไหนล่ะ ถ้าไปอยู่ห้องเดียวกับผมตลอดเวลาก็คงไม่ดีใช่ไหมล่ะ"
    "เธอจะไม่หักเงินค่าเช่าห้องจากเงินค่าเลี้ยงดูที่จะจ่ายให้พี่รายเดือนใช่ไหม"
    "ไม่ครับ แต่ถ้าพี่เจนิส อยากให้หัก ผมก็ไม่ว่านะ"
    "อยากให้หักก็บ้าแล้ว อย่าลืมล่ะจ่ายล่วงหน้าก่อนสามเดือน เดี๋ยวพี่ขอเดินดูห้องก่อนนะ"
    "เชิญ"
    ชายหนุ่มผายมือเชื้อเชิญ ก่อนจะเดินเข้าห้องใหญ่ของตนเองแล้วเปิดน้ำใส่อ่างอาบน้ำเพื่อเตรียมเปิดซิงด้วยร่างกายนี้เป็นครั้งแรก
    ถึงแม้ว่าตอนใช้ชีวิตเป็นตัวละครในโลกนิยายจะเคยผ่านผู้หญิงมานับสิบคน แต่ว่าร่างกายของนายครามจริง ๆ ร่างนี้ยังไม่เคยได้แอ้มสาวที่ไหนเลย ชายหนุ่มก็เลยรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่เบา ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขายังวางท่าเป็นตาแก่มากประสบการณ์ไปหมาด ๆ
    เจนิสเลือกห้องของเธอได้แล้ว มันคือห้องที่หน้าต่างหันไปทางวิวสระว่ายน้ำส่วนกลางของคอนโด แต่ไม่มีประตูเปิดออกไป ต้องไปที่ห้องรับแขกถึงจะมีประตูเปิดออกไปได้ ส่วนอีกห้องที่เธอไม่ได้เลือกนั้นเป็นวิวมองเห็นตึกสูงและท้องถนน
    นักศึกษาสาวลากกระเป๋าเดินทางและกระเป๋าสะพายมาวางในห้องเพื่อจับจองสถานที่ เธอมองไปรอบ ๆ ห้องด้วยความตื่นเต้นคล้ายกำลังออกแบบวาดฝันการตกแต่งภายใน ชายหนุ่มที่ยืนถือแก้วไวน์สองแก้วจึงยืนพิงขอบประตูห้องมองดูอาการตื่นเต้นของเธอโดยไม่รีบร้อน
    เจนนิสทำครามนึกถึงหญิงสาวคนหนึ่งในโลกนิยายขึ้นมาเหมือนกัน เธอชื่อมายมีนิสัยเป็นนางร้ายตามธรรมชาติ เจนนิสคล้ายกับมายมากในหลาย ๆ แง่มุม เธอจึงทำให้เขารู้สึกนึกถึงความทรงจำเก่า ๆ ขึ้นมา
    ครามยังคงจมอยู่ในความทรงจำกับหญิงสาวที่เคยรักเคยผูกพัน เขาไม่ได้รับรู้เลยว่าเจนนิสสังเกตเห็นและกำลังมองมาทางเขาแล้ว
    ดวงตาเปี่ยมด้วยความรู้สึกคิดถึงคะนึงหาของเขาก็ทำให้หญิงสาวหัวใจกระตุกร้อนวูบ หญิงสาวมักจะไวกับอารมณ์พวกนี้อยู่แล้ว เพียงแต่เธอไม่ทราบว่าเขาไม่ได้จ้องมองเธอ และความรู้สึกลึกซึ้งนี้ไม่ได้มองมาที่เธอ
    ครามตกอยู่ในภวังค์ครู่หนึ่ง ก่อนจะรู้สึกตัว เขามองเห็นเจนิสกำลังยืนกระมิดกระเมี้ยนหัวใจเต้นโครมคราม แต่เขาไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น ชายหนุ่มจึงเดินถือแก้วไวน์แก้วหนึ่งไปยื่นให้เธอรับเอาไว้ จากนั้นทั้งคู่ก็ชนแก้วกันแล้วดื่ม
    "Welcome Drink ... ดื่มต้อนรับสมาชิกใหม่ด้วยไวน์โรเซ่ รสชาติเบา ๆ นุ่ม ๆ ไม่แน่ใจว่าถูกปากพี่เจนหรือเปล่า"
    "ขอบคุณค่ะ พี่ไม่ค่อยถนัดเรื่องไวน์เท่าไหร่ ปกติเคยดื่มแต่เบียร์"
    "ตกลงเลือกห้องนี้นะครับ? ห้องวิวติดสระว่ายน้ำจะครึกครื้นหน่อย บางช่วงอาจจะมีเสียงดังผ่านเข้ามาบ้าง แต่รับรองว่ามองเข้ามาไม่เห็น ถ้าไม่เปิดหน้าต่างไว้"
    "อืม พี่ชอบความครึกครื้น ไม่ค่อยชอบอะไรเงียบ ๆ อุ๊ย ทำอะไรเนี่ยคราม"
    เจนิสหันมองไปทางสระว่ายน้ำที่มีผู้คนอยู่ราวสิบกว่าคน จากนั้นเธอก็ส่งเสียงร้องอุทาน เพราะโดนชายหนุ่มเข้ามาสวมกอดจากด้านหน้าจนเต้านมคัพอีกดแนบกับแผงอกแข็งแรง เขาโอบรัดเธอแน่นพลางจ้องมองเข้ามาในดวงตาคู่งาม จากนั้นริมฝีปากทั้งคู่ก็ประกบจูบกัน
    นักศึกษาสาวรุ่นพี่หลับตาปี๋ทำตัวไม่ถูก เพราะไม่เคยจูบกับใครมาก่อน เธอรู้สึกเกร็งเล็กน้อย แต่เมื่อชายหนุ่มค่อย ๆ บรรจงจูบอย่างนุ่มนวลชวนฝัน อาการเกร็งของเธอก็ลางเลือนหายไป สองมือเริ่มขยับขึ้นกอดรัดหลังศีรษะของชายหนุ่มพลางแหงนหน้าอ้าปากรับรสจูบแสนหวาน
    ชายหนุ่มจูบไปพลางลูบไล้สะโพกไปพลาง บางครั้งก็ลูบมือขึ้นมาบีบเคล้นขยำเต้านมขาวอวบคัพอีของดาวมหาลัยคนสวยด้วยความมันมือ เขาจูบและเล้าโลมจนเนื้อตัวเธออ่อนระทวยอารมณ์รักพวยพุ่ง
    เพียงแค่ชายหนุ่มล้วงมือมุดกระโปรงนักศึกษาไปบดขยี้ใส่ติ่งแตดจุดอ่อนไหวเพียงแค่ไม่ทันไร นักศึกษาสาวก็ส่งเสียงหวีดตัวกระตุกเฮือก ๆ ผวากอดรัดร่างของชายหนุ่มด้วยความเสียวซ่านสุดจะทานทน
    หลังจากส่งสาวสวยขึ้นสวรรค์อีกรอบ ชายหนุ่มก็ยังคงไม่หยุดการกระทำ เขาบดจูบปากกับเธอและใช้นิ้วกรีดเกาบดขยี้ใส่เนินโหนกจนสาวสวยดาวยั่วดิ้นพราด ๆ แบบหยุดไม่อยู่อย่างต่อเนื่อง เจนิสเสียวจนแทบขาดใจตาย เธอเสร็จสมรอบที่สามอย่างง่ายดายอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
    "อา ... อา ... อา ... คราม คราม"
    "ผมขอเรียกเจนนะ เจนก็เรียกผมว่าคราม"
    "อืม คราม อือ อืออ อือออ ครามจ๋า เสียว ไม่ไหวแล้ว"
    "ไม่ไหวอะไรกันครับ ผมแค่เพิ่งเริ่มเอง"
    ครามหัวเราะออกมา ก่อนจะจับร่างนางแบบหมุนหันหน้าออกไปทางหน้าต่างที่มองเห็นสระว่ายน้ำ จากนั้นเขาก็สวมกอดจากด้านหลัง สองมือล้วงตะปบขยำใส่เต้านมคัพอีแล้วบีบขยี้อย่างรุนแรงจนนักศึกษาสาวเสียวแปลบปลาบ
    ชายหนุ่มบีบขยี้เต้านมของดาวมหาลัยคนสวยพลางมองออกไปนอกหน้าต่าง จิตใจล่องลอยไปถึงอดีตภรรยาในโลกนิยายที่เคยเข้าไปใช้ชีวิต ถึงแม้นิสัยของเจนิสจะเหมือนหมาย แต่เรือนร่างนางแบบนมโตของเธอทำให้เขานึกถึงหมอเมย์ขึ้นมาแทน ถึงเจนิสอาจจะยังสวยน้อยกว่าอยู่บ้าง แต่ก็ถือว่าใกล้เคียงกัน
    เสียงหวีดและอาการกระตุกรุนแรงของเจนิสเรียกสติของครามกลับเข้าร่างอีกครั้ง เขามองเห็นนักศึกษาสาวดาวยั่วกำลังดิ้นพราด ๆ อยู่ในอ้อมกอดเพราะโดนเขากอดจูบแหย่นิ้วขยี้ใส่กางเกงในตัวน้อยจนเธอถึงจุดสุดยอดเป็นรอบที่สี่ของวันนี้แล้ว
    "เจนรู้หรือเปล่า ผมแอบมองนมเจนมาตั้งนานแล้ว ไม่อยากเชื่อเลยว่าวันนี้ผมจะฝันเป็นจริง"
    "อือออ ครามแอบมองเจนด้วยเหรอคะ ... ชอบตอนเจนแต่งตัวยั่ว ๆ เหรอ"
    "ใช่ เห็นแล้วได้อารมณ์ดี ผมแอบนึกภาพเจนตอนช่วยตัวเองด้วยนะ"
    "... โรคจิต"
    เจนิสส่งเสียงเหมือนด่าทอแต่กลับหวานฉ่ำมีความสุข ถ้าหากเป็นผู้ชายคนอื่นเธอคงนึกรังเกียจ แต่สำหรับชายหนุ่มรุ่นน้องคนนี้เธอกลับรู้สึกยินดีมีความสุขจนหัวใจฟูฟ่องอีกรอบ
    น่าเสียดายที่ประโยคนี้ครามพูดโกหกเพื่อเอาใจเธอเท่านั้น ช่วงเกือบหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเขาค่อนข้างเฉยชากับทุกสิ่งรอบตัวจนไม่ได้สนใจใครนัก เสือเฒ่าที่เคยใช้ชีวิตกับเมียนับสิบคนเช่นเขามีหรือที่จะไร้ลวดลายเอาอกเอาใจผู้หญิง
    หลังจากพูดหยอดคำหวานได้พอสมควรแล้ว ครามก็ผลักร่างของเจนิสลงไปนอนบนเตียงที่ยังไม่มีผ้าปู เธอนอนแผ่มองดูชายหนุ่มด้วยดวงตาหวานฉ่ำ เขาขยับขึ้นไปนอนคร่อมกอดจูบแลกลิ้น ไซร้ซอกคอ แกะกระดุมเสื้อนักศึกษาตัวเล็ก อ้าปากงับดูดเลียเต้านมขาวอวบอย่างเอร็ดอร่อย
    ลีลารักอันช่ำชองมอบความเสียวซ่านสะใจให้แก่นักศึกษาสาวจนเธอลุ่มหลงงมงาย ตอนที่เขากระชากกางเกงในตัวน้อยและจับสองขาถ่างอ้ากว้างเพื่อเตรียมสอดใส่ เธอจึงไม่ได้รู้สึกต่อต้านขัดขืนเลยแม้แต่น้อย เธอรอคอยด้วยความตื่นเต้นเสียด้วยซ้ำ
    ชายหนุ่มไม่ได้ทำให้เธอผิดหวังเลย เขาค่อย ๆ เสือกไสท่อนลำอวบใหญ่มุดเข้ามาในร่องคับแน่นอย่างเชื่องช้าเร้าอารมณ์ไม่ได้เร่งร้อน เธอรู้สึกเจ็บและจุกแน่นจนหายใจไม่ออกเพียงแค่ครู่เดียว จากนั้นคลื่นแห่งความเสียวก็โถมถล่มใส่จนสติขาวโพลนไปอีกรอบ
    "อา อา อา คราม คราม คราม ครามจ๋า ครามจ๋า"
    "ซี้ดดดสส เจนตอดแรงมาก โคตรมันเลยเจน ซี้ดดดสสสส"   
    เสียงหอบกระเส่าและเสียงร่ำร้องครวญครางดังลั่นห้อง เตียงนอนเริ่มส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเพราะการเคลื่อนไหวอันเร่งเร้าของชายหนุ่ม บั้นเอวโยกกระแทกแรงขึ้นและเร็วขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อและเสียงคร่ำครวญรัญจวนใจยิ่งมาก็ยิ่งดังลั่น
    ร่างแข็งแรงกำยำโยกกระแทกอย่างเมามันจนเหงื่อเปียกชุ่มโชก ร่างบางที่นอนรองรับอารมณ์ของชายหนุ่มเองก็เปียกชุ่มโชกไม่แพ้กัน เนื้อตัวของเธอเป็นรอยจ้ำแดงเต็มไปหมด โดยเฉพาะบนเต้านมใหญ่ทะลักที่เต็มไปด้วยรอยนิ้วมือ รอยกัด และคราบน้ำลาย
    บทรักอันเดือดพล่านหยุดลงเมื่อชายหนุ่มทนไม่ไหวระเบิดน้ำกามใส่เข้าไปร่องรักคับแน่นของหญิงสาวรุ่นพี่จนท่วมท้น สำหรับเจนิสแล้วถือได้ว่าเป็นครั้งแรกของเธอ ส่วนครามนั้นก็มองได้ว่าเป็นครั้งแรกของร่างกายนี้ แต่ไม่ใช่ในโลกนิยายที่เขาเคยเข้าไป
    "อา อา อา คราม ครามจ๋า เจนรักคราม อา อา อา"
    "..."
    สาวสวยสติหลุดหลงรสรักไปเรียบร้อยแล้ว แต่ว่าชายหนุ่มมากประสบการณ์เช่นเขายังไม่ได้รู้สึกผูกพันธ์อะไรขนาดนั้น เขาก็แค่สะใจที่ได้ปลดปล่อยน้ำกามไปหนึ่งรอบเท่านั้น แต่เขาก็ยอมรับว่าเรือนร่างของเจนิสนั้นยอดเยี่ยมไม่เลวเลย
    ครามปลดปล่อยครั้งแรกแล้วก็นอนพักกอดจูบกับนักศึกษาสาวดาวยั่วอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะอุ้มเธอพาไปที่ห้องน้ำ ถึงแม้จะไม่จำเป็นต้องอาบน้ำทำความสะอาดก็ได้ เพราะว่าพรสวรรค์กระตุ้นราคะทำให้ร่างกายของสองฝ่ายสะอาดหมดจดแล้ว แต่เขาก็อยากจะไปทำต่อใต้ฝักบัวอุ่น ๆ อยู่ดี
    เสียงหอบครางเร่าร้อนดังลั่นห้องน้ำอีกพักใหญ่ ชายหนุ่มอุ้มสาวสวยกระแทกใต้ฝักบัวด้วยท่าอุ้มแตงและท่ากวางเหลียวหลัง ก่อนจะพากันลงไปนอนกอดจูบกันในอ่างน้ำอุ่นที่มีฟองสบู่สีขาวลอยฟูฟ่อง
    "อือ ... ครามยังไม่หมดแรงอีกเหรอ ... ของครามยังแข็งอยู่เลย ... เจนทำต่อไม่ไหวแล้วนะ ... เสียวจะตายแล้ว"
    เจนิสส่งเสียงผะแผ่วขณะที่ท่อนลำยาวใหญ่ของครามยังพองตัวแข็งอัดแน่นอยู่ในร่องหลืบที่เต็มไปด้วยน้ำกาม แต่ถึงจะพูดเช่นนี้ เธอก็นั่งส่ายสะโพกยุกยิกไปมาไม่หยุดด้วยความมันสะใจจนเกิดคลื่นน้ำสาดซัดไปมาอยู่ในอ่าง ถึงจะเหน็ดเหนื่อย แต่ตรงนั้นก็ยังคันยุบยิบเหมือนไม่รู้จักคำว่าพอ
    "ผมเพิ่งเสร็จไปสามครั้งเองนะ"
    "ครามเสร็จสามครั้ง แต่เจนเสร็จไปตั้งสิบครั้งแล้วนะคะ ขอพักหน่อยเถอะ ครั้งแรกของเจนด้วยนะ ถ้าทำต่อ เจนคงเดินไม่ไหวไปอีกหลายวันแน่"
    "ฮ่า ฮ่า ไม่ต้องห่วงครับ ผมได้แตกในใส่ดาวยั่วประจำมหาลัยไปตั้งสามน้ำแล้ว ผมก็พอใจแล้ว ไอ้ที่ยังแข็งอยู่เนี่ยไม่เป็นอะไรหรอก"
    ครามส่งเสียงหัวเราะตอบโดยที่สองมือยังคงเคล้นคลึงเต้านมขาวอวบของนักศึกษาสาวรุ่นพี่แบบไม่ยอมปล่อย อาการติดนมแบบนี้ทำให้เจนนิสนั่งอมยิ้มมีความสุขไม่น้อย แต่เธอก็แอบกังวลอยู่บ้างที่ชายหนุ่มดูจะมีความต้องการทางเพศมากมายมหาศาลจนเธอรองรับไม่ไหว แค่ตอนนี้เธอก็เสียวจนแทบสลบแล้ว
    เจนิสยังแอบแปลกใจอยู่บ้างด้วยซ้ำ เพราะว่าหนุ่มรุ่นน้องคนนี้มีลำควยที่ใหญ่โตมากระดับพวกฝรั่งผิวดำ ลีลาขย่มรักของเขาก็ดุดันรุนแรงไม่เบา
สาวรุ่นพี่ยังเกรงว่าร่างกายตนเองจะรับเอาไว้ไม่ไหว อาจจะถึงขั้นฉีกขาด แต่มาถึงตอนนี้เธอไม่ได้รู้สึกอะไรแบบนั้นเลย เธอแค่รู้สึกเหนื่อยจนรับไม่ไหวเท่านั้น แต่ไม่มีอาการบาดเจ็บอะไรบนร่างกายเลยแม้แต่น้อย
    สิ่งที่เจนิสคิดนั้นครามพอจะเดาได้ แต่เขาไม่คิดจะเฉลย หรือต่อให้เขาเฉลยเธอก็คงไม่เชื่อ ถ้าหากเขาบอกว่าได้รับทักษะเหนือมนุษย์จำนวนมากมาจากโลกนิยาย เธอคงจะคิดว่าเขาเป็นบ้าอย่างแน่นอน

>> พรสวรรค์กระตุ้นราคะ
>> พรสวรรค์ลักคนมีเจ้าของ
>> ทักษะเพิ่มความอึด ระดับสูง
>> ทักษะเพิ่มการผลิตน้ำกาม ระดับสูง
>> ทักษะเพิ่มขนาด ระดับสูง
>> ทักษะเพิ่มเสน่ห์ ระดับสูง
>> ทักษะเยียวยาคู่รัก ระดับสูง
>> ทักษะคุมกำเนิด ระดับสูง
>> ทักษะป้องกันโรคทางเพศ ระดับสูง

    ครามนั่งกอดหอมแก้มขยำนมใหญ่บึ้มเหมือนส้มโอลูกใหญ่ของดาวมหาลัยคนสวยไปพลางเปิดดูรายการทักษะที่เกี่ยวข้องกับเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ไปพลาง ด้วยทักษะพวกนี้เขาแน่ใจผู้หญิงทุกคนจะต้องหลงเสน่ห์ของเขาอย่างแน่นอน
    "อือ ครามจ๋า เจนเสียวจะตายแล้ว หยุดจูบ หยุดบีบนมก่อนได้ไหมคะ ขอพักบ้างเถอะนะ"
    "แต่เจนดูเหมือนจะชอบนะครับ อยากให้หยุดจริงหรือเปล่า"
    "ชอบซิ แต่ว่าไม่ไหวแล้วล่ะ พวกเรากอดกันเฉย ๆ ก่อนได้ไหมคะคราม"
    "ได้ครับ"
    ครามหัวเราะ เขาหอมแก้มดาวมหาลัยคนสวยฟอดใหญ่ ก่อนจะปล่อยสองมือจากเต้านมขาวอวบ และขยับเอวถอนท่อนลำออกมา จากนั้นเขาก็นั่งรวบมือกอดวางไว้บริเวณท้องน้อยของเจนิสแบบหลวม ๆ ตอนนี้เธอจึงค่อยนอนแช่น้ำอุ่นอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่มได้อย่างผ่อนคลายมากขึ้น
    ระหว่างนี้ครามก็เริ่มครุ่นคิดถึงแผนการในอนาคตของตัวเอง เขาเคยเป็นนายแพทย์ใหญ่ผู้ร่ำรวยมั่งคั่งเจ้าของเครือโรงพยาบาลในโลกนิยายก่อนหน้า แต่ว่าตอนนี้เขาเป็นนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ปีหนึ่งที่อยู่กันคนละสาย
    ความรู้ความเชี่ยวชาญหลายอย่างไม่สามารถนำไปใช้ได้ เขาจึงต้องเริ่มมองหาลู่ทางในการหาเงินให้ตัวเองบ้าง หนทางหนึ่งคือการเข้าไปในโลกนิยาย แล้วสร้างฐานะ จากนั้นก็กลับออกมาพร้อมกับเงินรางวัล แต่มันออกจะเลื่อนลอยไปหน่อย อย่างน้อยเขาก็ควรจะหาเงินด้วยตัวตนของครามบ้าง และเขาเองก็มีทักษะเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้อยู่ไม่น้อย

>> พรสวรรค์อัจฉริยะ ระดับตำนาน
>> ทักษะทางการแพทย์โดยรวม ระดับตำนาน
>> ทักษะการบริหารองค์กร ระดับสูง
>> ทักษะการเงินและการลงทุน ระดับสูง
>> ทักษะการบริหารผู้คน ระดับสูง
>> ทักษะการเจรจาและพูดโน้มน้าวคน ระดับสูง
>> ทักษะภาษาอังกฤษ ระดับสูง
>> ทักษะภาษาจีน ระดับสูง
>> ทักษะภาษาลาติน ระดับสูง
>> พรสวรรค์ ร่างกายนักกีฬาระดับโลก
>> ทักษะการเล่นกอล์ฟ ระดับสูง
>> ทักษะการเล่นเทนนิส ระดับสูง (พิเศษ)
>>>> พรสวรรค์การตอบสนอง ระดับสูง
>>>> ทักษะถนัดสองมือ ระดับสูง
>>>> ทักษะอ่านทางบอล ระดับสูง
>>>> ทักษะการเสิร์ฟรุนแรง ระดับสูง
>>>> ทักษะการตีลูกหมุนรุนแรง ระดับสูง
>> ทักษะยิงปืน ระดับสูง
>> ทักษะต่อยมวย ระดับสูง
>> ทักษะคอมพิวเตอร์ ระดับสูง
>> ทักษะร้องเพลง ระดับสูง
>> ทักษะเต้น ระดับสูง
>> ทักษะกีตาร์ ระดับสูง
>> ทักษะเปียนโน ระดับสูง   

    "ดาราไม่อยากเป็นเท่าไหร่ข้ามไปก่อน ต่อยมวยตัดทิ้งเลย ยิงปืนใช้แข่งได้แต่หาเงินไม่ไหว กอล์ฟกับเทนนิสน่าจะพอหาเงินได้ กอล์ฟอาจจะลำบากเรื่องการเดินทางไปซ้อมมากหน่อย เทนนิสน่าจะง่ายกว่า ... หรือจะไปเป็นนักเทนนิสมืออาชีพดี?"
    ครามครุ่นคิดอยู่ในใจ การเป็นนักกีฬาเทนนิสนั้นก็น่าสนใจไม่เลว ด้วยพรสวรรค์ร่างกายนักกีฬาระดับโลก และทักษะเทนนิสระดับสูงพิเศษ เขาแน่ใจว่าสามารถพาตัวเองขึ้นไประดับโลกได้อย่างแน่นอน การเป็นแชมป์โลกอาจจะไม่แน่ แต่สิบอันดับแรกน่าจะได้
    ระดับของทักษะเท่าที่เขารู้ถึงตอนนี้มีอยู่สี่ระดับ เริ่มจากระดับต่ำคือแค่พอทำได้ในระดับฝึกใหม่ ระดับกลางคือทำได้เชี่ยวชาญพอสมควรแต่อาจจะยังไม่ถึงขั้นมืออาชีพ หรือหากเป็นได้ก็จะเป็นแค่มืออาชีพระดับล่าง
    ระดับสูงคือระดับมืออาชีพที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันในระดับหนึ่ง และระดับตำนานก็คืออันดับหนึ่งแบบไร้ผู้เทียมทาน ยกตัวอย่างเช่นโบลท์ที่กวาดแชมป์แข่งวิ่งเป็นว่าเล่น หรือไมเคิล เฟลป์ที่กวาดเหรียญว่ายน้ำจนไม่มีที่เก็บ
    ส่วนทักษะเทนนิสของเขานั้นมีอะไรบางอย่างพิเศษเล็กน้อย มันคือทักษะระดับสูงที่มีคำว่าพิเศษต่อท้าย สาเหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าในโลกนิยายก่อนหน้านี้ครามเล่นเทนนิสเสียเป็นส่วนใหญ่
    เขาเริ่มซื้อทักษะนี้ตอนอายุสามสิบ ซึ่งเลยช่วงวัยของการเป็นนักกีฬามืออาชีพไปแล้ว เขาจึงไม่ได้ไปแข่งที่ไหน หรือต่อให้เขาซื้อเร็วกว่านี้เขาก็ไม่ได้คิดอยากจะเป็นนักเทนนิสมืออาชีพอยู่ดี แต่หลังจากนั้นเขาก็เล่นสะสมประสบการณ์กับโค้ชระดับมืออาชีพไปเรื่อยจนอายุหกสิบกว่าจึงจะเลิก
    ระหว่างนั้นเขาได้ทำการซื้อทักษะเสริมยิบย่อยหลายอย่าง ยกตัวอย่างเช่นพรสวรรค์การตอบสนองที่ช่วยให้ร่างกายของเขามีปฏิกิริยาตอบโต้ได้รวดเร็วระดับเหนือมนุษย์ ความสามารถนี้ถ้าหากเขาไปเป็นนักมวย เกรงว่าจะไม่มีใครต่อยโดนเขาด้วยซ้ำ
    ตัวเลือกการเป็นดารานั้นเขาไม่สนใจนัก แต่ก็ไม่ได้ตัดทิ้งเสียทีเดียว ข้อดีของมันก็คือการได้อยู่ใกล้ชิดกับพวกสาวสวยในวงการ แต่ข้อเสียก็คือโดยนิสัยของเขาแล้ว เขาไม่เหมาะที่จะไปสร้างความบันเทิงให้กับใคร และไม่คิดจะทำด้วย
    ความสามารถทางคอมพิวเตอร์นั้นอาจจะหาเงินได้เช่นกัน เพียงแต่เขายังไม่อยากเป็นเด็กเนิร์ดนั่งแต่หน้าจอคอมพิวเตอร์ทั้งวี่ทั้งวัน
    "เจนตีเทนนิสเป็นหรือเปล่า?"
    "เทนนิส ไม่เคยตีหรอก ทำไมเหรอคะคราม"
    "ฝึกไว้สักหน่อยนะ เอาไว้ผมจะสอนให้ เพราะผมคิดว่าจะไปเป็นมืออาชีพเทนนิสเสียหน่อย"
    "... ครามตีเก่งขนาดนั้นเชียว?"
    "พอสมควรเลยล่ะ เจนอาจจะต้องเดินทางไปกับผมบ้าง ถ้าผมมีแข่ง แต่ผมไม่ได้บังคับหรอกนะ"
    "อืม โอเค ถ้าเจนไม่ติดงานแสดงก็ได้ค่ะ เจนกำลังจะได้แสดงหนังด้วยนะ ครามรู้หรือยัง"
    "เรื่องอะไรครับ?"
    "หนังแนวเมียน้อยค่ะ เจนแสดงเป็นนางร้าย เป็นเมียน้อยไปแย่งผัวคนอื่น ครามไม่ชอบหรือเปล่า?"
    "ไม่ เจนแสดงตามสบายเลย ... แต่ว่ามีบทต้องเปลืองตัวหรือเปล่า?"
    "นิดหน่อยค่ะ มีต้องโดนกอด โดนหอมแก้ม นอนบนเตียงด้วยกันถ่ายให้เหมือนไม่ได้ใส่เสื้อผ้า แต่มีผ้าห่มคลุมเอาไว้ แล้วก็ต้องแต่งชุดนักศึกษารัด ๆ กับชุดว่ายน้ำวาบหวิวหน่อย ครามว่าอะไรไหมคะ"
    "ไม่ว่าอะไร ดีเสียอีก คนอื่นได้แต่มองเจน แต่ผมได้เอาเจนเท่าที่อยากทำ สะใจดีออก"
    "โรคจิต อยากเห็นเมียตัวเองยั่วผู้ชายคนอื่นเหรอ"
    "ผมยอมรับก็ได้ว่าผมชอบ แต่ผมให้แค่มองนะ จับมือถือแขนกอดกันผมไม่ว่า แต่ห้ามมากกว่านั้น กับแฟนเจนก็ห้ามทำนะ"
    "อือ ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเจนจะไปเลิกกับพี่เกียรติแล้ว"
    "อ้าว ทำไมถึงจะเลิก ตอนแรกยังบอกว่าจะคบกันต่อ"
    "... คบอะไรอีกล่ะ เจนหลงครามจะแย่แล้ว เจนจะไปเสียเวลากับเขาอีกทำไม เวลาเราเดินควงกัน ครามจะได้สบายใจไง ไม่ต้องหลบซ่อน"
    "ไม่ใช่เจนบอกว่าจะคบกันแบบลับ ๆ เหรอ?"
    "เจนเปลี่ยนใจแล้ว เจนจะบอกคนอื่นว่าเจนคบกับครามแบบ FWB"
    "Friend With Benefit? เพื่อนกันแต่เอากันได้"
    "ใช่แล้ว แต่ถ้าครามไม่ชอบ เจนไม่บอกใครก็ได้ค่ะ"
    "ไม่เป็นอะไร แบบนี้ก็ได้ ถ้าเจนไม่ถือนะ ผมเป็นผู้ชายคงไม่อะไรหรอก แต่เจนอาจจะโดนมองไม่ดี"
    "ไม่เป็นอะไรหรอก แต่ถ้าครามเป็นห่วงชื่อเสียงเจน งั้นเรามาคบกันเป็นแฟนจริง ๆ เลยได้ไหมล่ะ เจนหมายถึงเป็นคนรักกันจริง ๆ"
    "..."
    เจนเอียงหน้ามองสบตากับชายหนุ่มพลางพูดด้วยน้ำเสียงประหม่าขัดเขินและเต็มไปด้วยความคาดหวัง ครามผู้มากประสบการณ์ย่อมมองออกว่าเจนิสหลงเสน่ห์ของเขาจนเปลี่ยนความคิดไปแล้ว ตอนแรกเธอยังมองว่าคบกับเขาแบบลับ ๆ เพื่อเงิน แต่ตอนนี้เธอเริ่มคาดหวังสูงกว่านั้น
    ความคาดหวังของเจนิสไม่ได้ผิดอะไร ครามเป็นหนุ่มหล่ออายุใกล้เคียงกัน มีเงินระดับหนึ่ง ทำให้เธอเสียวถึงใจได้ และเขามีความเป็นผู้ใหญ่ใจดีที่เธอสัมผัสได้ เพียงแค่สี่ข้อนี้ เจนก็พร้อมจะคบกับเขาด้วยสถานะแฟนหนุ่มแบบระยะยาวแล้ว
    "ผมก็ชอบเจนนะ แต่ว่าเร็วเกินไป ตอนนี้พวกเราเป็น FWB กันไปก่อนเถอะ พอครบหนึ่งปีตามที่ตกลงกันไว้แล้วเรามาดูกันใหม่ว่าความรู้สึกเปลี่ยนหรือเปล่า อีกหนึ่งปีเจนอาจจะกลายเป็นดาราดังแล้วไม่สนใจผมก็ได้"
    "ไม่หรอก ไม่มีทาง ครามเป็นผู้ชายคนแรกของเจนนะคะ แล้วก็จะเป็นคนสุดท้ายด้วย เจนสัญญา ... แต่เจนเข้าใจครามนะ ครามยังเป็นหนุ่มวัยรุ่น คงยังไม่อยากผูกมัด ถ้าครามจะไปมีผู้หญิงคนอื่นบ้าง เจนก็ไม่ว่านะ ให้เจนหาสาวสวยมาให้ครามด้วยก็ยังได้เลย แต่อย่าทิ้งเจนก็พอ"
    "ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก ถ้าเจนทำตามที่เราสัญญากันเอาไว้ ผมสัญญาว่าผมไม่ทิ้งเจนหรอก ผมเลี้ยงดูเจนยาว ๆ จนแก่เฒ่าไปด้วยกันก็ยังได้ แต่ถ้าพูดกันเรื่องแต่งงาน อันนี้ผมขอบอกตรง ๆ ว่าผมยังไม่ได้คิดเรื่องนี้"
    "อือ เจนเข้าใจครามค่ะ เจนจะไม่พูดเรื่องนี้อีก"
    เจนเอียงหน้ามาหอมแก้มชายหนุ่ม จากนั้นเธอก็หยุดพูดเรื่องนี้ ครามจึงยิ้มเล็กน้อย เขาโล่งใจที่เจนคุยง่ายและเข้าใจโลก ถ้าหากเธอดึงดันอยากเป็นที่หนึ่ง อยากยึดเขาไว้คนเดียว แบบนั้นเขาคงจะเตะเธอทิ้งออกไปอย่างแน่นอน

ไม่ได้อ่านเรื่องจากนักเขียนท่านนี้มานานแล้ว ยังสนุกอยู่เหมือนเดิม ต้องตามล่ะ

เป็นตอนต่อจากลุงคำนี่เอง ดีนะฮะที่เอาสกิลจากนิยายมาใช้ในโลกจริงได้ คราวนี้ครามน่าจะสนุกกว่าเดิมแน่นอน เรื่องนี้ยังไม่เคยอ่านที่ไหนเลย ขอบคุณนะฮะที่เอามาลงในเว็บนี้ให้ได้คึกคักกัน

สุดยอดได้รู้แล้วว่าพระเอกโลกจริงคือนายคราม หวังว่าเจน คงไม่มั่วคนอื่น ให้นายครามไปเก็บเหรียญกับสาวๆก็พอ  นายครามเอาอยู่แหละ  แต่ ว่า ทักษะการลงทุ่นระดับสูง นายครามไปเล่นเทรดหุ้นก็ได้นิ    ไม่เห็นต้องไปลงแรงเล่นเทนนืสเลย  หรือจะทำควบคู่ก็ได้ ได้เงินเยอะด้วย ไม่งั้น เงินหายหมด ไม่มีเลี้ยงเจนืส นะ

ชีวิตจริงนายครามจะก้าวไปอย่างไรน่าสนใจติดตามมาก

ในโลกแห่งความเป็นจริง ยุคสมัยนี้ก็จะเป็นอย่างนี้ เพียงแต่ความสามารถรอบด้านที่บรรดาลได้คงยากที่จะเป็นจริง แค่หรำใหญ่ ลีลาเด็ด มันก็มีโอกาสมากกว่าใครแล้ว

ชอบมากครับ ติดตามมานาน เรื่องยาวอ่านต่อเนื่อง

น่าจะมีนิยายชักช้าไม่ทันหมาแดกด้วยนะเข้าร่างบอย

มันมาก สนุกดีในโลกจริง

หลังจากที่อ่านมิตินิยายตอนต่อจากตอนที่เข้าไปสู่มิตินิยายแล้ว คราวนี้พลิกบทบาทให้พระเอกครามใช้ชีวิตอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงโดยที่ยังมีทักษะทางกามที่ได้ซื้อจากมิตินิยายติดตัวมาด้วยมากมาย

เริ่มต้นเรื่องก็ได้เอารุ่นพี่ดาวยั่วมาเป็นสาวใช้และเมียภายในเวลาไม่นาน ทั้งๆ ที่ร่างของครามในโลกจริงนี้ยังไม่เคยผ่านประสบกามทางเพศมาก่อนเลย อยากเป็นแบบนี้มั่งอ่ะ
(เพิ่งรู้ว่าชื่อครามก็ตอนนี้แหล่ะ นึกว่าชื่อต้อมไปแล้วมาเปลี่ยนเป็นคราม)

เนื้อเรื่องสนุกน่าติดตามครับ